ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Ι Μ ΑΓ ΠΑΥΛΟΥ ΑΓ ΟΡΟΣ!!!!

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_281.html

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου κέφ. 6, 5-11. Ἄνοιγμα τῆς 4ης καί 5ης σφραγῖδος, π. Ἀθ. Μυτιληναίου καί Ν. Βασιλειάδη, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου κέφ. 6, 5-11. Ἄνοιγμα τῆς 4ης καί 5ης σφραγῖδος, π. Ἀθ. Μυτιληναίου καί Ν. Βασιλειάδη, 29-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ μή σωστή συμπεριφορά ἑνός ἱερέα δέν δικαιολογεῖ τήν ἀπομάκρυνσή μας ἀπό τήν Ἐκκλησία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη

 

Ποιά ἡ διαφορά ἐγκαταλείψεως καί ἀντιτάσσεως τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἑορτή τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὑπομνηματισμός τῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ[:Ματθ.18,10-20]

ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«῾Ορᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς(:Προσέχετε να μην περιφρονήσετε ούτε έναν απ’ τους μικρούς αυτούς˙ διότι σας λέω ότι οι φύλακές τους άγγελοι είναι από εκείνους που έχουν πολλή παρρησία στον Θεό· διότι είναι από εκείνους που στον ουρανό αποτελούν το άμεσο περιβάλλον και βλέπουν πάντοτε το πρόσωπο του Πατέρα μου, που είναι στους ουρανούς)»[Ματθ.18,10].

«Μικρούς» δεν ονομάζει αυτούς που πράγματι είναι μικροί, αλλά αυτούς που οι πολλοί θεωρούν ως μικρούς, τους πτωχούς, τους περιφρονημένους, τους αφανείς(διότι πώς θα μπορούσε να είναι μικρός αυτός που αξίζει όσον όλος ο κόσμος; Πώς θα ήταν δυνατόν να είναι μικρός αυτός που είναι φίλος του Θεού;), αυτούς που θεωρούνται «μικροί» σύμφωνα με την αντίληψη των πολλών. Και δεν κάνει λόγο μόνο για τους πολλούς, αλλά και για τον ένα, και έτσι με τον τρόπο αυτόν προφυλάσσει από την βλάβη που προέρχεται από τα πολλά σκάνδαλα. Διότι, όπως ακριβώς το να αποφεύγει κανείς τους κακούς αποκομίζει μεγάλη ωφέλεια, κατά τον ίδιο τρόπο και όταν τιμά τους καλούς ανθρώπους, και αυτός που προσέχει είναι δυνατόν να έχει διπλή ασφάλεια· μία μεν από το ότι αποκόπτει τις φιλίες εκείνων που σκανδαλίζουν, δεύτερη δε από το ότι βοηθάει και τιμά αυτούς τους αγίους ανθρώπους.

Στη συνέχεια και με άλλο τρόπο τους παρουσιάζει ότι είναι άξιοι σεβασμού, λέγοντας: «Διότι οι άγγελοι αυτών βλέπουν διαρκώς το πρόσωπο του Πατρός μου που βρίσκεται στους ουρανούς». Από αυτό γίνεται φανερό ότι οι άγιοι έχουν αγγέλους, καθώς και όλοι. Διότι και ο απόστολος λέγει σχετικά με τη γυναίκα, ότι «ὀφείλει ἡ γυνὴ ἐξουσίαν ἔχειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς διὰ τοὺς ἀγγέλους(:η γυναίκα, από συστολή και ντροπή προς τους αγγέλους που αοράτως είναι παρόντες, οφείλει να έχει πάνω στο κεφάλι της κάλυμμα, το οποίο είναι σύμβολο της εξουσίας που έχει πάνω της ο άνδρας)» [Α΄Κορ.11,10]. Και ο Μωυσής: «Ὃτε διεμέριζεν ὁ Ὕψιστος ἔθνη, ὡς διέσπειρεν υἱοὺς Ἀδάμ, ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων Θεοῦ( :Όταν ο Ύψιστος χώριζε τα έθνη στα διάφορα μέρη της γης και όριζε τις περιοχές όπου θα έμεναν, καθώς διεσκόρπιζε τους απογόνους του Αδάμ στα διάφορα σημεία της γης, καθόρισε και τα σύνορα των εθνών σύμφωνα με τον αριθμό των αγγέλων που θα ήσαν φύλακές τους)» [Δευτ.32,8]. Στην περίπτωση αυτήν[Ματθ.18,10] δεν ομιλεί μόνο για αγγέλους, αλλά και για αγγέλους που υπερέχουν. Όταν δε λέγει «τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός μου», δεν εννοεί τίποτε άλλο, παρά την κατά πολύ μεγαλύτερη παρρησία τους και την μεγάλη τιμή τους.

Ἀληθινά ἀντικοινωνικός εἶναι αὐτός πού δέν Κοινωνεῖ τήν Θεία Κοινωνία, δέν Κοινωνεῖ μέ τόν Θεό.

*Ἐρώτηση*: Μία μητέρα καυχιόταν καί ἔλεγε, ὅτι ἡ γέννηση ἑνός παιδιοῦ εἶναι δημιουργία, εἶναι χαρά, ἄρα εἶναι ἕνα πολύ σπουδαῖο γεγονός καί πρέπει νά γιορτάζουμε τά γενέθλια τοῦ παιδιοῦ. Εἶναι σωστό αὐτό τό πράγμα;

*Ἀπάντηση*: Ἡ παράδοση πού λέει ὅτι πρέπει νά γιορτάζουμε τά γενέθλια εἶναι κάκιστη καί προέρχεται ἀπό τήν Δύση, δηλαδή ἀπό τούς ἄθεους.. Ἡ παράδοσή μας εἶναι νά γιορτάζουμε τόν Ἅγιό μας. Πολλά παιδιά δέν ξέρουν κἄν πότε γιορτάζει ὁ Ἅγιός τους, ἀλλά ξέρουν πολύ καλά πότε γεννήθηκαν. Αὐτό εἶναι καρπός τοῦ ἐγωισμοῦ καί τῆς ὑπερηφάνειας, ἡ ὁποία ἔχει θρέψει γενιές καί γενιές, ἰδίως τίς τελευταῖες γενιές.

Αὐτή ἡ ἄθεη ἀγωγή πού ἔχει ἔρθει ἀπό τήν Δύση λέει ὅτι πρέπει νά τονώσεις στό παιδί τήν αὐτοπεποίθησή του, νά τό μάθεις νά στηρίζεται στόν ἑαυτόν του, νά παλεύει στή ζωή του, γιατί ἄν δέν μάθει νά παλεύει, νά εἶναι ἀνταγωνιστικός καί νά ἔχει έφόδια, τίποτα δέν θά πετύχει στή ζωή του.

Ἡ ἀγωγή αὐτή δέν κάνει καμία ἀναφορά στόν Θεό, στήν ἐμπιστοσύνη στήν Θεία Πρόνοια. Πρόκειται γιά μία τέλεια αὐτονόμηση ἀπό τόν Θεό. Αὐτό εἶναι ὁ μεγάλος ἐγωισμός τῶν γονέων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάνει κέντρο τόν ἑαυτόν τους καί τό παιδί τους. Αὐτό εἶναι πλήρης ἀποτυχία.

Ἑορτή τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ[: Εφ.5,8-16]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

[ Υπομνηματισμός των χωρίων Εφ.5,5-21, Ομιλίες ΙΗ’-ΙΘ΄]

[Ομιλία ΙΗ΄]:«Τοῦτο γάρ ἐστε γινώσκοντες, ὅτι πᾶς πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ πλεονέκτης, ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης, οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ. Μηδεὶς ὑμᾶς ἀπατάτω κενοῖς λόγοις· διὰ ταῦτα γὰρ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας(:Φυλαχτείτε απ’ όλα αυτά, διότι πρέπει να ξέρετε καλά αυτό, ότι κάθε πόρνος ή ακάθαρτος ή πλεονέκτης, ο οποίος ουσιαστικά είναι ειδωλολάτρης, αφού η λατρεία του χρήματος απορροφά ολόκληρη την καρδιά του, δεν έχει κανένα δικαίωμα κληρονομιάς στην Βασιλεία του Χριστού και Θεού. Αυτή είναι η μόνο αλήθεια. Κι ας μη σας εξαπατά κανείς με λόγια κούφια και ψεύτικα· διότι για τα αμαρτήματα αυτά έρχεται η οργή του Θεού πάνω στους απείθαρχους και ανυπότακτους ανθρώπους)» [Εφ.5, 5-6].

Υπήρχαν, όπως φαίνεται, μερικοί και ανάμεσα στους δικούς μας προγόνους, οι οποίοι έλυναν εντελώς τα χέρια του λαού και μετέτρεπαν σε πράξη αυτό που είχε ειπωθεί από τον προφήτη Ιεζεκιήλ, μάλλον δε και εκτελώντας τα παραγγέλματα των ψευδοπροφητών, οι οποίοι βεβήλωναν το όνομα του Θεού μεταξύ του λαού του αντί «δρακὸς κριθῶν(: για μια χούφτα κριθάρι)» [Ιεζ. 13,19: «Καὶ ἐβεβήλουν με πρὸς τὸν λαόν μου ἕνεκεν δρακὸς κριθῶν καὶ ἕνεκεν κλασμάτων ἄρτων τοῦ ἀποκτεῖναι ψυχάς, ἃς οὐκ ἔδει ἀποθανεῖν, καὶ τοῦ περιποιήσασθαι ψυχάς, ἃς οὐκ ἔδει ζῆσαι, ἐν τῷ ἀποφθέγγεσθαι ὑμᾶς λαῷ εἰσακούοντι μάταια ἀποφθέγματα(: Και βεβήλωναν το όνομά μου ενώπιον του λαού μου, διότι διεκήρυσσαν ότι ενεργούσαν εν ονόματί Μου. Τα έκαναν δε αυτά χάριν ελαχίστου κέρδους· για μια χούφτα κριθάρι και λίγα κομμάτια ψωμί ενεργούσαν έτσι, ώστε να θανατώνουν ψυχές που δεν έπρεπε να θανατωθούν, και να περιποιούνται ψυχές που δεν έπρεπε να ζουν. Αυτά είχαν ως αποτέλεσμα τα κενά και ψευδή λόγια σας προς τον λαό, ο οποίος τα πρόσεχε, επειδή νόμιζε ότι προέρχονταν από τον Θεό)»]. Το πράγμα αυτό λοιπόν νομίζω ότι και τώρα γίνεται από μερικούς. Όταν λοιπόν λέμε ότι εκείνος που κάλεσε τον αδελφό του μωρόν, μεταβαίνει στη γέεννα του πυρός[πρβ. Ματθ. 5,22: «Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ὀργιζόμενος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ εἰκῆ ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει· ὃς δ᾿ ἂν εἴπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ῥακά, ἔνοχος ἔσται τῷ συνεδρίῳ· ὃς δ᾿ ἂν εἴπῃ μωρέ, ἔνοχος ἔσται εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός(:Εγώ όμως σας λέω ότι καθένας που οργίζεται εναντίον του αδελφού του χωρίς σοβαρό πνευματικό λόγο, διαπράττει έγκλημα ανάλογο με εκείνο το οποίο δικαζόταν άλλοτε από το τοπικό επταμελές δικαστήριο, την «κρίση». Κι εκείνος που θα πει περιφρονητικά στον αδελφό του: «Ανόητε», είναι ένοχος βαρύτερου εγκλήματος, σαν εκείνα που δικάζονται από το ανώτατο δικαστήριο των Ιουδαίων, το Συνέδριο. Κι εκείνος που με μίσος και κακία θα πει στον αδελφό του: «Ηλίθιε», θα είναι ένοχος εγκλήματος που πρέπει να τιμωρηθεί με τη γέεννα του πυρός που βρίσκεται στον Άδη)»], άλλοι λέγουν: «Αλήθεια, εκείνος που κάλεσε τον αδελφό του μωρό μεταβαίνει στη γέεννα του πυρός; Όχι», λέγει.

Και όταν λέμε ότι ο πλεονέκτης είναι ειδωλολάτρης, και αυτό πάλι το απορρίπτουν, λέγοντας ότι αυτό είναι υπερβολικό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο εξευτελίζουν όλες τις εντολές. Υπαινισσόμενος αυτούς λοιπόν ο μακάριος Παύλος, και τότε έγραφε προς τους Εφεσίους τα εξής: «Τοῦτο γάρ ἐστε γινώσκοντες, ὅτι πᾶς πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ πλεονέκτης, ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης, οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ(:Φυλαχθείτε απ’ όλα αυτά, διότι πρέπει να ξέρετε καλά αυτό, ότι κάθε πόρνος ή ακάθαρτος ή πλεονέκτης, ο οποίος ουσιαστικά είναι ειδωλολάτρης, αφού η λατρεία του χρήματος απορροφά ολόκληρη την καρδιά του, δεν έχει κανένα δικαίωμα κληρονομιάς στην Βασιλεία του Χριστού και Θεού)»[Εφ.5,5]. Στη συνέχεια προσθέτει: «Μηδεὶς ὑμᾶς ἀπατάτω κενοῖς λόγοις(:Αυτή είναι η μόνο αλήθεια. Κι ας μη σας εξαπατά κανείς με λόγια κούφια και ψεύτικα· διότι για τα αμαρτήματα αυτά έρχεται η οργή του Θεού πάνω στους απείθαρχους και ανυπότακτους ανθρώπους)»[Εφ.5,6]. Κούφια είναι εκείνα που έχουν προσωρινώς χάριν και δεν αποδεικνύονται με κανένα τρόπο στα έργα· το πράγμα βέβαια αυτό είναι απάτη. «Διὰ ταῦτα γὰρ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας(:Διότι για τα αμαρτήματα αυτά έρχεται η οργή του Θεού πάνω στους απείθαρχους και ανυπότακτους ανθρώπους)»[Εφ.5,6]. Ομιλεί για την πορνεία, για την πλεονεξία, για την ακαθαρσία ή και για τα αμαρτήματα αυτά και για την απάτη, επειδή υπάρχουν απατεώνες. «Υἱοὺς τῆς ἀπειθείας» ονομάζει τους υπερβολικά απειθείς, εκείνους που απειθούν σε Αυτόν.

Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς:«Ἡ μέθη τοῦ Θεοῦ καί ἡ μέθη τοῦ κόσμου» π. ἈΘανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ[:Πράξεις 2, 1-11]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-6-1989]

[Β218]

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, γιορτάζει και τιμά την φανέρωσή της μέσα εις την Ιστορίαν. Η Εκκλησία ήτο πρώτα ουρανία πραγματικότης. Και σήμερα γίνεται υπόθεσις της γης. Πρώτα περιορίζετο μεταξύ του Αγίου Τριαδικού Θεού και των αγίων αγγέλων. Αλλά τώρα συμπεριλαμβάνονται και οι άνθρωποι. Είναι η δευτέρα της απόπειρα, στο πρόσωπο το θεανθρώπινον του Ιησού Χριστού, γιατί η πρώτη της απόπειρα απέτυχε με την πτώσιν των Πρωτοπλάστων. Διότι θα μετεφέρετο η Εκκλησία επί γης ως κοινωνία του Αγίου Τριαδικού Θεού με τους ανθρώπους. Η πτώσις, όμως, των Πρωτοπλάστων εματαίωσε την κοινωνίαν αυτήν, δηλαδή την Εκκλησία.

Η αγάπη , όμως, του Θεού ξανάστησε την Εκκλησία επί της γης. Γι'αυτό πόσο πρέπει να ευχαριστούμε και να δοξάζουμε και να ευλογούμε τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν για την σοφία Του, την δύναμή Του και την αγάπη Του…

Όμως και πάλι η παρουσία της δεν έγινε δεκτή από όλους τους ανθρώπους επάνω εις την γην. Τα μεγαλεία του Αγίου Πνεύματος, που φανερώνει -το Πνεύμα το Άγιον εννοώ- την Εκκλησία στη γη, άλλοι το θαυμάζουν το μεγαλείο και άλλοι το χλευάζουν. Γράφει ο ιερός ευαγγελιστής Λουκάς: «Ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ ἐθαύμαζον· καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ; Ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ διηπόρουν, ἄλλος πρὸς ἄλλον λέγοντες· τί ἂν θέλοι τοῦτο εἶναι; (:Το πλήθος που είχαν συγκεντρωθεί εις την αγίαν πόλιν για την ημέρα της Πεντηκοστής -εβραϊκή γιορτή, δια να προσκυνήσουν από τα πέρατα της Οικουμένης, που μας τα απαριθμεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς- «ἐξίσταντο», απορούσαν και έλεγαν δια τα μεγαλεία του Θεού: ‘’Τι σημαίνουν όλα αυτά;’’. ‘’Τί ἂν θέλοι τοῦτο εἶναι;’’). Ἓτεροι δὲ χλευάζοντες ἔλεγον ὅτι γλεύκους μεμεστωμένοι εἰσίν». «Κάποιοι άλλοι, όμως, εχλεύαζαν, ειρωνεύοντο -η χλεύη είναι μία ειρωνεία που ακολουθείται με χειρονομίες, με καμώματα του προσώπου και με επιφωνήματα λίγο ή πολύ αισχρά - και έλεγαν -για τους μαθητάς- ότι είναι μεθυσμένοι για τα φαινόμενα αυτά της Πεντηκοστής».

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς τῆς Πεντηκοστῆς. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Κατά Ιωάννην, κεφ. Ζ’, εδάφια 37-52 και κεφ. Η΄, εδάφιο 12

37 ᾿Εν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. 38 Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. 39 Tοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα ῞Αγιον, ὅτι ᾿Ιησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη.

40 Πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον· οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης· 41 ἄλλοι ἔλεγον· οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· ἄλλοι ἔλεγον· μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται; 42 Oὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυῒδ καὶ ἀπὸ Βηθλεὲμ τῆς κώμης, ὅπου ἦν Δαυῒδ, ὁ Χριστὸς ἔρχεται; 43 Σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι' αὐτόν. 44 Τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ' οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ' αὐτὸν τὰς χεῖρας.

45 ῏Ηλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι· διατί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν; 46 Ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται· οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος. 47 Ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι· μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε; 48 Μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων; 49 Ἀλλ' ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι! 50 Λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς, ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς αὐτόν, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν· 51 μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ' αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ; 52 Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ· μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; Ἐρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται.

Κεφ.Η΄ 12 Πάλιν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς ἐλάλησε λέγων· ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ' ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

37 Την τελευταία και πιο επίσημη ημέρα απ’ όλες τις άλλες ημέρες της εορτής στάθηκε όρθιος ο Ιησούς και με ζωηρή φωνή είπε: «Εάν κανείς αισθάνεται πόθο και δίψα όχι για αγαθά υλικά και φθαρτά, αλλά για την εσωτερική γαλήνη και τη μακαριότητα της θείας ζωής, ας έρχεται σε μένα με πίστη και ας πίνει ελεύθερα. Κοντά μου θα ικανοποιηθούν όλοι οι ευγενικοί πόθοι και θα βρει ανάπαυση η ψυχή του.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς τῆς Πεντηκοστῆς. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Πράξεις των Αποστόλων, κεφ. Β΄, εδάφια 1-12

1 Καί ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό. 2 Καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι· 3 καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ τε ἐφ᾿ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν, 4 καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος ῾Αγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι.

5 ῏Ησαν δὲ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ κατοικοῦντες ᾿Ιουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανόν· 6 γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης συνῆλθε τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν. 7 Ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ ἐθαύμαζον λέγοντες πρὸς ἀλλήλους· οὐκ ἰδοὺ πάντες οὗτοί εἰσιν οἱ λαλοῦντες Γαλιλαῖοι; 8 Καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν, 9Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ ᾿Ελαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, ᾿Ιουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν ᾿Ασίαν, 10 Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατὰ Κυρήνην, καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες Ρωμαῖοι, ᾿Ιουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι, 11 Κρῆτες καὶ ῎Αραβες, ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ; 12Ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ διηπόρουν, ἄλλος πρὸς ἄλλον λέγοντες· τί ἂν θέλοι τοῦτο εἶναι;

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

1 Το πρωί της ημέρας της Πεντηκοστής (καθώς ολοκληρωνόταν η ημέρα αυτή η οποία άρχισε από το απόγευμα της παραμονής της) όλοι οι πιστοί με μια καρδιά ήταν συναγμένοι στο ίδιο μέρος. 2 Και ξαφνικά, χωρίς να το περιμένει κανείς, ήλθε από τον ουρανό μια βοή σαν φύσημα σφοδρού ανέμου, που κινείται με ορμή και βιαιότητα. Και η βοή αυτή γέμισε όλο το σπίτι όπου κάθονταν οι απόστολοι και όλοι οι μαθητές.

Γιά τόν Ἑξάψαλμο καί τήν Κρίση

-"Γέροντα, γιατί δέν καθόμαστε στόν Ἑξάψαλμο;

- Γιατί συμβολίζει τήν Κρίση. Γι'αυτό, όταν διαβάζεται ὁ Ἑξάψαλμος, καλά εἶναι ὁ νοῦς νά πηγαίνει στήν ὥρα τῆς Κρίσεως.

31 Μαΐου. † ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ. «Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ». Ἑρμείου μάρτυρος (β΄ αἰ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς ἑορτῆς, Κυριακῆς η´ Πράξεων (Πρξ. β´ 1-11).

Πραξ. 2,1           Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό.

Πραξ. 2,1                  Καθώς δε επροχωρούσε να συμπληρωθή και να κλείση η ημέρα της Πεντηκοστής, η οποία είχε αρχίσει από την προηγουμένην εσπέραν, ήσαν όλοι οι πιστοί ομόψυχοι, συγκεντρωμένοι στο ίδιον μέρος.

Ὅσο βλέπεις στόν Χριστό, περπατᾶς πάνω στά κύματα! , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Πρίν ἀπορρίψεις τήν Ὀρθοδοξία, ὀφείλεις νά τήν δοκιμάσεις , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Εἴμαστε κλέφτες τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ! , 28-10-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὄχι αὐτοπεποίθηση, ἀλλά ΘΕΟπεποίθηση, 28-10-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου κέφ. 6, 5-8. Ἄνοιγμα τῆς τρίτης καί τέταρτης σφραγῖδος, Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγίους Πατέρες καί Ν. Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψις Ἰωάννου κέφ. 6, 5-8. Ἄνοιγμα τῆς τρίτης καί τέταρτης σφραγῖδος, Ἑρμηνεία  κατά τούς Ἁγίους Πατέρες καί Ν. Βασιλειάδη, 27-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου κέφ. 6, 5-8. Ἄνοιγμα τῆς δεύτερης, τρίτης καί τέταρτης σφραγῖδος, Ἑρμηνεία κατά τόν π. Ἀθανάσιο Μυτιληναῖος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψις Ἰωάννου κέφ. 6, 5-8. Ἄνοιγμα τῆς δεύτερης, τρίτης καί τέταρτης σφραγῖδος, Ἑρμηνεία κατά τόν π. Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο, 27-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

30 Μαΐου. Σάββατον πρὸ τῆς Πεντηκοστῆς (Ψυχοσάββατον). «Μνεία πάντων τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος κοιμηθέντων εὐσεβῶς Χριστιανῶν». Ἰσαακίου ὁσίου, ἡγουμένου τῆς μονῆς τῶν Δαλμάτων (†383). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κοιμηθέντων (Α´ Θεσ. δ´ 13-17).

Α Θεσ. 4,13        Οὐ θέλομεν δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, περὶ τῶν κεκοιμημένων, ἵνα μὴ λυπῆσθε καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα.

Α Θεσ. 4,13               Δεν θέλομεν δε, αδελφοί, να ευρίσκεσθε εις άγνοιαν σχετικώς με αυτούς, οι οποίοι έχουν αποθάνει, δια να μη λυπήσθε, όπως λυπούνται οι άλλοι, που δεν έχουν καμμίαν αλπίδα αναστάσεως και αιωνίου ζωής.

Γάμος καί ἀγαμία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Διόρθωση τοῦ πλησίον μέ ταπείνωση καί ὄχι ἀλαζονικά καί ὑποκριτικά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς. Ὑπομνηματισμός τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς ἀπό τόν ἱερό Χρυσόστομο

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ[:Ιω. 7,37-52 και 8,12]

YΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος (: Κατά την τελευταία και επισημότερη από τις άλλες ημέρες της εορτής[της Σκηνοπηγίας] στάθηκε όρθιος ο Ιησούς και με δυνατή φωνή είπε: ‘’Εάν κανείς αισθάνεται πόθο και δίψα, όχι για αγαθά υλικά και φθαρτά, αλλά για πνευματικά και αιώνια, για την εσωτερική γαλήνη και τη μακαριότητα της θείας ζωής, ας έλθει κοντά Μου μέσω της πίστεως και ας πίνει την αλήθεια που προσφέρω, για να ικανοποιηθούν έτσι οι πλέον μύχιοι και ευγενείς πόθοι του. Εκείνος που πιστεύει σε Εμένα, σύμφωνα με τους λόγους της Γραφής, θα γίνει αστείρευτη πνευματική πηγή· και από την καρδιά και τα βάθη της ψυχής του θα αναβλύζουν ποταμοί από ολόδροσο τρεχούμενο νερό, για να ξεδιψά όχι μόνο ο ίδιος, αλλά και όλοι όσοι έρχονται σε επικοινωνία με αυτόν’’)»[:Ιω.7 ,37-38].

Εκείνοι οι οποίοι προσέρχονται για να ακούσουν το θείο κήρυγμα και είναι προσεκτικοί στα θέματα της πίστης, πρέπει να επιδεικνύουν τον έντονο πόθο όσων διψούν για να ξεδιψάσουν και ανάλογη επιθυμία να ανάπτουν μέσα τους, διότι έτσι θα μπορέσουν να συγκρατήσουν με ασφάλεια όσα λέγονται. Άλλωστε και οι διψασμένοι, όταν πάρουν στα χέρια τους ένα ποτήρι με νερό, το πίνουν με μεγάλη προθυμία και τότε πια σβήνουν τη δίψα τους και ησυχάζουν.

Κατά όμοιο, λοιπόν, τρόπο και οι ακροατές των θείων λόγων, εάν τους ακούνε και τους δέχονται με πραγματική δίψα, δεν θα κουραστούν ποτέ , μέχρις ότου μάθουν τα πάντα. Για το ότι πρέπει συνεχώς να διψάμε και να πεινάμε για τα πνευματικά λέγει ο Κύριος: «Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται(:Μακάριοι είναι εκείνοι οι οποίοι με σφοδρό εσωτερικό πόθο σαν πεινασμένοι και διψασμένοι επιθυμούν τη δικαιοσύνη και την τελειότητα, διότι αυτοί θα χορτάσουν καθώς θα ικανοποιηθούν πλήρως οι πόθοι τους)»[Ματθ.5,6]. Και εδώ λέγει ο Χριστός: «Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω». Οι λόγοι αυτοί έχουν την ακόλουθη σημασία: «Κανέναν δεν προσελκύω αναγκαστικά και με τη βία, αλλά εάν κανείς έχει μεγάλη προθυμία, εάν φλέγεται από τον πόθο για τα αιώνια αγαθά, αυτόν προσκαλώ Εγώ».

Και για ποιον λόγο επεσήμανε ο Ευαγγελιστής ότι αυτό συνέβη «κατά την τελευταία ημέρα τη μεγάλη της εορτής»; Διότι η πρώτη και η τελευταία μέρα της εορτής αυτής της Σκηνοπηγίας θεωρούνταν μεγαλύτερες σε σημασία και επισημότερες, ενώ τις ενδιάμεσες περισσότερο τις κατανάλωναν σε διασκέδαση και τρυφή.

Γι' αὐτό καί ἡ Ἁγία Γραφή ἀπαγορεύει νά φορᾶνε οἱ ἄνδρες γυναικεῖα καί οἱ γυναῖκες ἀνδρική ἐνδυμασία...

❈ Ἕνα ζευγάρι τόν ρώτησε τόν Ἅγιο Πορφύριο ἄν ἐπιτρέπεται τό κοριτσάκι τους νά φοράει παντελόνια, καί ὁ Ἅγιος γιά νά τούς πείσει ὅτι αὐτό δέν ἐπιτρέπεται, ὅπως λέει καί ἡ Ἁγία Γραφή, τούς εἶχε διηγηθεῖ ἕνα περιστατικό.

Μία μητέρα ἔγκυος ἔβλεπε κάθε πρωί ἕναν νέο γείτονα, ὁ ὁποῖος εἶχε ἔτσι μία πολύ ἄσχημη παραμόρφωση στό πρόσωπό του, σάν μελιτζάνα ἦταν, ἕνα ἐξόγκωμα. Καί σκεφτόταν αὐτή ἡ κυοφοροῦσα μητέρα, πόσο δυστυχισμένη θά ἤτανε ἡ μητέρα τοῦ νέου αὐτοῦ, πού εἶχε ἕνα τέτοιο παιδί. Μ' αὐτές τίς σκέψεις κυοφοροῦσε τό παιδί της καί φανταζόταν πόσο θά ἦταν καί ἡ ἴδια δυστυχισμένη ἄν εἶχε ἕνα τέτοιο παιδί, καί ὅταν γεννήθηκε τό παιδί της εἶχε ἀκριβῶς τήν ἴδια παραμόρφωση!

Ἀνάλογα μέ τή φαντασία πού εἶχε κάνει αὐτή, καί τίς σκέψεις πού εἶχε, διαμορφώθηκε τό παιδί της. Καί ἔγινε ὁλόκληρο ἰατρικό συμβούλιο καί ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἔδωσε αὐτή τή λύση στό πρόβλημα. Οἱ ἰδέες καί οἱ σκέψεις καί οἱ φοβίες τῆς μητέρας ἐπηρέασαν τό ἔμβρυο. Αὐτό πού τό ὀνομάζει ὁ Ἅγιος "ἰδεοπλασία".

ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;» Π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς»

με θέμα:

ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;»

[εκφωνήθηκε επί απορίας προσκυνητών στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-5-1985]

[Σειρά 1/Δ45Α]

[…] από το κατά Ματθαίον ευαγγέλιον, η οποία θα σταθεί και αφετηριακή όχι μόνον του σημερινού μας θέματος, αλλά και όλης της σειράς των θεμάτων που θα ακολουθήσουν. Είναι από το 16ον κεφάλαιον: «᾿Ελθὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων· τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι, τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; Οἱ δὲ εἶπον· οἱ μὲν ᾿Ιωάννην τὸν βαπτιστήν, ἄλλοι δὲ ᾿Ηλίαν, ἕτεροι δὲ ῾Ιερεμίαν ἢ ἕνα τῶν προφητῶν. Λέγει αὐτοῖς· ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; Ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Πέτρος εἶπε· σὺ εἶ ὁ Χριστὸς, ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ᾿ ὁ πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς. Καὶ δώσω σοι τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, καὶ ὃ ἐὰν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὃ ἐὰν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς».

«Κάποτε ο Κύριός μας ήρθε εις τα μέρη», λέγει ο ευαγγελιστής Ματθαίος, «εις τα μέρη της Καισαρείας της Φιλίππου –που είχε κτίσει ο Φίλιππος- και ηρώτησε τους μαθητάς Του οι άνθρωποι τι επίστευαν δια το πρόσωπόν Του, τι επίστευαν δια τον Ιησούν». Και οι μαθηταί του μεταφέρουν τας γνώμας του κόσμου. «Λένε άλλοι ότι είσαι ένας προφήτης, άλλοι ότι είσαι ο Ηλίας, άλλοι ότι είσαι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής», αν και ο Ιωάννης είχε ήδη αποκεφαλιστεί αλλά, ωστόσο, όμως, κάποιοι, όπως ο Ηρώδης πίστευαν ότι είχε αναστηθεί. Και γενικά διάφορες γνώμες γύρω από το πρόσωπον του Χριστού. Όπως και σήμερα δυστυχώς, όταν ρωτήσομε τους ανθρώπους τι ιδέα, τι γνώμη έχουν περί του προσώπου του Ιησού Χριστού, περί του ιστορικού Ιησού Χριστού, ε; Εκείνος ο οποίος έζησε μέσα εις την Ιστορίαν, εκείνο που λέγει ο Ευαγγελιστής Λουκάς ότι.. «όταν αυτοκράτωρ της Ρώμης ήταν ο τάδε, ο Αύγουστος και τετραρχούντος της Ιουδαίας του τάδε» κ.λπ. κ.λπ. «εγεννήθη ο Ιησούς». Ο ιστορικός Ιησούς. Θα ακούσομε τις απαντήσεις, τις ποικίλες απαντήσεις. Ότι «είναι ένας θρησκευτικός αναμορφωτής, ένας προφήτης, ένας διδάσκαλος, ένας σπουδαίος άνθρωπος», εκτός από εκείνην την μόνην απάντησιν: Ότι είναι Αυτός ο Υιός του Θεού, Αυτός ο Θεός.

Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ[:Πράξ. 2,1-11]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό (:Το πρωί της ημέρας της Πεντηκοστής -καθώς ολοκληρωνόταν η ημέρα αυτή η οποία άρχισε από το απόγευμα της παραμονής της- όλοι οι πιστοί με μια καρδιά ήταν συναγμένοι στο ίδιο μέρος)»[Πράξ. 2,1].

Ποια είναι αυτή η Πεντηκοστή; Όταν το δρεπάνι έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για την συγκομιδή από τον θερισμό· όταν έπρεπε να συναθροίζει τους καρπούς. Είδες τον τύπο; Βλέπε πάλι την αλήθεια. Όταν έπρεπε να επιβάλλει το δρεπάνι του λόγου, όταν τους καρπούς έπρεπε να συλλέγει, τότε το Πνεύμα σαν δρεπάνι κοφτερό, πετά πάνω σε αυτούς. Διότι άκουσε τον Χριστό που λέει: «Οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἔτι τετράμηνός ἐστι καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; ἰδοὺ λέγω ὑμῖν, ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας, ὅτι λευκαί εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη (:Δεν λέτε εσείς ότι τέσσερις μήνες μένουν ακόμη και ο θερισμός έρχεται; Στην πνευματική όμως σπορά είναι δυνατόν ο λόγος του Θεού να καρποφορήσει και σε χρονικό διάστημα πολύ πιο σύντομο. Και για να πειστείτε για το θέμα αυτό που σας λέω, σηκώστε τα μάτια σας και κοιτάξτε το πλήθος αυτό των Σαμαρειτών που έρχονται. Μοιάζουν οι ψυχές τους με χωράφια, στα οποία δεν πρόφθασε να σπαρεί ο λόγος της αλήθειας, κι όμως είναι λευκά και ώριμες πλέον, έτοιμα να θεριστούν. Έτσι και σ’ όλα τα μέρη του κόσμου οι ψυχές των ανθρώπων είναι τώρα ώριμες για να δεχθούν τη σωτηρία)»[Ιω. 4,35] και πάλι τους έλεγε: «Ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι· δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ(:Τα ώριμα στάχυα για θερισμό είναι πολλά, αλλά οι εργάτες που θα τα θερίσουν είναι λίγοι. Πολλοί δηλαδή είναι οι καλοδιάθετοι να δεχτούν το Ευαγγέλιο και να σωθούν, λίγοι όμως είναι οι πνευματικοί εργάτες που θα υπηρετήσουν στο πνευματικό αυτό έργο. Παρακαλέστε λοιπόν τον Θεό, που είναι ο κύριος και ο ιδιοκτήτης της έτοιμης για θερισμό σποράς, να βγάλει και να στείλει εργάτες στο θερισμό του)»[Λουκ. 10,2]. Ώστε αυτός ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε το δρεπάνι· διότι Αυτός ανέβασε στον ουρανό τις προσφορές των πρώτων καρπών, αφού προσέλαβε το ανθρώπινο ένδυμα. Γι’ αυτό και τούτο καλεί θερισμό.

Ἀνακοίνωση Ἱερᾶς Γυναικείας Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

Ι­Ε­ΡΑ ΜΗ­ΤΡΟ­ΠΟ­ΛΙΣ

E­ΔΕΣ­ΣΗΣ, ΠΕΛ­ΛΗΣ & ΑΛ­ΜΩ­ΠΙ­ΑΣ

Ἱερὰ Γυναικεία Μονὴ Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

˜˜˜™™™

Αριθμ.Πρωτ. :7

Ἀριθμ. Πραξ.: 78                                    Ἐν Ἐδέσσῃ τῇ 24η Μαΐου 2026

Προς τον κ. Σταμενίτη Διονύσιο, βουλευτή Ν. Δ.

Με αυτή την επιστολή θέλουμε να σας γνωστοποιησούμε την πρόσφατη απόφαση του Ηγουμενοσυμβουλίου μας και να σας ενημερώσουμε ότι σχετική ανακοίνωση έχει αναρτηθεί στον πίνακα ανακοινώσεων τής Ιεράς μας Μονής. Η απόφασή μας αυτή εκφράζει και τους πιστούς που θα συναχθούν στην πανήγυρι τής Ιεράς Μονής, οι οποίοι δεν μπορούν να δεχθούν την προσβολή του Τριαδικού μας Θεού.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ :

«Πιθανή προσέλευση στην πανήγυρι της Ιεράς Μονής μας, βουλευτών που ψήφισαν τον νόμο περί «γάμου» ομοφυλοφίλων και με την απόφαση 392/2026 της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας « υιοθεσία» τέκνων.

ΟΜΟΦΩΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ

Περί ἁγίων ἀγγέλων

❈ Οἱ Ἄγγελοι εἶναι δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ, πνεύματα, ὄχι τελείως ἄυλα, τά ὁποῖα ἔχουν ἀποστολή ἀφενός μέν νά δοξολογοῦν τόν Θεό καί ἀφετέρου νά διακονοῦν τούς ἀνθρώπους. Βλέπουμε πάρα πολλές ἐμφανίσεις Ἀγγέλων - θά διαβάσουμε σχετικά - καί στήν Παλαιά Διαθήκη καί στήν Καινή Διαθήκη.

Σέ ὅλες τίς ἐμφανίσεις οἱ Ἄγγελοι φανερώνονται μέ τήν ἴδια μορφή. Πῶς; Ὡς ἐξαστράπτοντες νεανίσκοι.

Θυμηθεῖτε τούς Ἀγγέλους πού ἐμφανίστηκαν μετά τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου στήν Ἁγία Μαρία τήν Μαγδαληνή, στίς Μυροφόρες κ.λπ. ὡς ἐξαστράπτοντες νεανίσκοι, οἱ ὁποῖοι περιβάλλονται στολή λευκή καί ἔχουνε μιά τέτοια, ἄς ποῦμε, προσαρμογή καί τῆς λευκότητας καί τῆς ἀστραπομόρφου μορφῆς τους, ὥστε νά μπορεῖ νά τήν δεῖ ὁ ἄνθρωπος. Μειώνουν κατά κάποιο τρόπο τήν αἴγλη, τήν ἀκτινοβολία τους, γιά νά μπορέσει καί ὁ ἄνθρωπος νά τούς ἀντικρίσει.

Ἕνας πού ἔχει Δαιμόνιο, ἄν ἐξομολογηθεῖ, δέν φεύγει τό Δαιμόνιο;

❈ *Ἐρώτηση*: Ἕνας πού ἔχει Δαιμόνιο, ἄν ἐξομολογηθεῖ, δέν φεύγει τό Δαιμόνιο;

*Ἀπάντηση*: Ὄχι, ἄν δέν θέλει ὁ Θεός δέν φεύγει. Γιατί κρίνει ὁ Θεός ὅτι χρειάζεται ἀκόμα νά μείνει ἐκεῖ. Μπορεῖ νά τῆς τό πάρει κάποια ἄλλη στιγμή ἀργότερα, ὅταν ὡριμάσει.

Ἐὰν δὲν ξέρεις τὴν τέχνη τῆς ἀγάπης, δὲν ξέρεις νὰ ἀγαπᾶς

Ἀγάπη δὲν εἶναι τί δίνεις, ἀλλὰ πῶς τὸ δίνεις.Ἀγάπη δὲν εἶναι τὸ ἅπλωμα τοῦ χεριοῦ μας, ἀλλὰ τὸ δόσιμο τῆς καρδιᾶς μας.Ἡ ἀγάπη ἀπαιτεῖ διάκριση καὶ ἡ διάκριση εἶναι τέχνη.Ἐὰν δὲν ξέρεις τὴν τέχνη τῆς ἀγάπης, δὲν ξέρεις νὰ ἀγαπᾶς.

Γέροντος Ἐφρὰὶμ Φιλοθεΐτου

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου κέφ. 6, 1-4. Εἰσαγωγικά- Ἄνοιγμα τῆς πρώτης καί δεύτερης σφραγῖδος, Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγίους Πατέρες καί Ν. Βασιλειάδη/ π. Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου κέφ. 6, 1-4. Εἰσαγωγικά- Ἄνοιγμα τῆς πρώτης καί δεύτερης σφραγῖδος, Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγίους Πατέρες καί Ν. Βασιλειάδη/ π. Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο, 26-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ βοήθεια πρός τόν πλησίον θά πρέπει νά εἶναι ἴδια πρός ὅλους; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὅταν φεύγουμε ἀπό τόν Θεό, ἀπομακρύνεται καί ἡ Θεία βοήθεια ἀπό μᾶς, γινόμαστε ἐπικατάρατοι...

❈ Ὁ Ἅγιος Θεός μᾶς λέει: "Ἐπικατάρατος πᾶς ὅς στηρίζει βραχίονα αὐτοῦ" (Ἱερ. 17,5), δηλαδή ἄν πιστέψεις στά μπράτσα σου, στήν ἐξυπνάδα σου, στά πτυχία σου, στίς ὅποιες ἱκανότητες καί δεξιότητές σου, γίνεσαι ἐπικατάρατος! Καταραμένος θά πεῖ χωρισμένος ἀπό τόν Θεό, ἀλλά καί ὑποκείμενος μετά στό ἀντίθετο τῆς εὐλογίας, πού εἶναι ἡ κατάρα. Πού εἶναι τί ἡ κατάρα; Εἶναι καί τιμωρία. Ἕνας πού εἶναι καταραμένος, εἶναι τιμωρημένος, χωρισμένος ἀπό τόν Θεό, μακριά ἀπό κάθε Θεϊκή εὐλογία.

Ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος μπορεῖ νά προοδεύσει; Πουθενά δέν μπορεῖ νά προοδεύσει, σέ τίποτε. Οὔτε στά πράγματα τοῦ κόσμου αὐτοῦ, οὔτε πολύ περισσότερο στά πνευματικά, οὔτε φυσικά μπορεῖ νά σωθεῖ. Πόσο λοιπόν πρέπει νά προσέχουμε νά μήν ἔχουμε θάρρος στόν ἑαυτό μας.

"Ἐνδυναμοῦσθε ἐν Κυρίῳ" (Ἐφ. 6,10), λέει. Δέν λέει "ἐνδυναμοῦσθε ἐν τοῖς βραχίοσι ἡμῶν", νά ἐνδυναμώνεστε μέ τά μπράτσα σας.

"Μείζων πασῶν τῶν ἀρετῶν ἡ διάκρισις".

Πάντα πρέπει νά ὑπάρχει ἡ διάκριση. "Μείζων πασῶν τῶν ἀρετῶν ἡ διάκρισις".

Ἦταν ἕνας μοναχός καί πῆγε στόν Ἅγιο Παΐσιο καί τοῦ ἔκανε τό ἑξῆς ἐρώτημα:

- Γέροντα, εἶμαι στό μοναστήρι καί ἔχω τό τάδε διακόνημα - ἦταν ἕνα σχετικά εὔκολο διακόνημα - καί σέ τέσσερις ὧρες τελειώνω τό διακόνημά μου. Ἕνας ἄλλος ἀδελφός ἔχει ἕνα βαρύ διακόνημα. Ἐγώ ἔχω ἀρκετό ἐλεύθερο χρόνο. Νά πηγαίνω νά τόν βοηθάω;

Τοῦ λέει ὁ Ἅγιος Παΐσιος:

- Πήγαινε νά τόν βοηθᾶς ἔτσι, ὥστε καί ὁ ἄλλος ἀδελφός νά ἔχει χρόνο νά πηγαίνει στό κελλί του νά κάνει τά πνευματικά του.

Γονέας ἀληθινός δέν εἶναι αὐτός πού ἁπλῶς γεννᾶ τά παιδιά, ἀλλά καί τά ἀναγεννᾶ πνευματικά καί τά βοηθᾶ νά μποῦν στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ

❈ Ἄν οἱ γονεῖς δέν ζοῦν σωστά, δέν μποροῦν καί νά ἀναθρέψουν σωστά καί καλά παιδιά. Καί ἔχουν βεβαίως τεράστια εὐθύνη ἀπέναντι στόν Θεό, γιατί γονέας ἀληθινός δέν εἶναι αὐτός πού ἁπλῶς γεννᾶ τά παιδιά, ἀλλά καί τά ἀναγεννᾶ πνευματικά καί τά βοηθᾶ νά μποῦν στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

"Δέν ἀμφιβάλλουμε", λέει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Διάλογος, "ὅτι ὅλα τά βαπτισμένα νήπια τά ὁποῖα πεθαίνουν σέ ἡλικία πού ἀκόμα δέν μιλοῦν, πηγαίνουν στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Δέν πρέπει ὅμως νά πιστέψουμε τό ἴδιο καί γιά ὅσα ἀρχίζουν νά μιλοῦν, γιατί σέ πολλά τέτοια νήπια ἡ θύρα τῆς Οὐράνιας Βασιλείας κλείνεται καί ἐξαιτίας τῶν γονιῶν τους, ἄν τά ἀνατρέφουν μέ κακό τρόπο.

Καί ἀναφέρει τό παρακάτω περιστατικό:

Ψυχοσάββατο πρό Πεντηκοστῆς:«Ἠ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ»

[Από τη σειρά: «Ομιλίες εις προσκυνητάς Θεσσαλονικείς» Δ97Α’]

[Εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 13-6-1992]

Αν ο θάνατος, αγαπητοί μου, έθετε την τελική του σφραγίδα σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, τότε, θα λέγαμε, ας αρχίσομε να θρηνούμε γι΄ αυτήν την φοβερή αιχμαλωσία μας εις τον κόσμον αυτόν. Τότε μόνιμο τραγούδι μας, μόνιμο, μάλλον, ελεγείο μας, ας είναι το «Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης». Και μάλιστα όταν σήμερα, Ψυχοσάββατο προ της Πεντηκοστής, μάς ζωντανεύει αυτή η θέσις του θανάτου, η πραγματικότητα του θανάτου για να τα πούμε αυτά, τότε θα λέγαμε: «Γιατί να έρχονται νέοι άνθρωποι στον κόσμον αυτόν αφού θα πεθάνουν;».

«Γιατί να γεννιώνται άνθρωποι;». Ή, ακόμη, τότε μία γέννηση θα μπορούσε να είναι ένα προκαταβολικόν πένθος. Μάλιστα μεταφορικώς λέγεται ότι το παιδί μόλις γεννιέται, κλαίει και αυτό σημαίνει ότι μπαίνει μέσα στα βάσανα αυτού του κόσμου. Τότε… γιατί ο ήλιος λάμπει; Ή ακόμη γιατί τα πουλιά κελαηδούν; Δεν θα υπήρχε λόγος. Τότε η Δημιουργία στο βάθος της, παρά την επιφανειακή ομορφιά της κρύβει την πιο απαίσια αντίφαση, την υπαρξιακή ανυπαρξία της. Και είναι μία, τότε η Δημιουργία, μία εξοργιστική κωμωδία. Αν βέβαια όλα αυτά, τον τελικό λόγο, τον έχει ο θάνατος. Έτσι, ύπαρξις και ανυπαρξία, ζωή και θάνατος, είναι η πιο ακραία αντίφασις.

Αλλά ο Θεός που εδημιούργησε τα πάντα με τόση σοφία, με τόση δύναμη και με τόση αγάπη, αντιφάσκει εις εαυτόν; Δημιουργεί μάταια πράγματα ο Θεός; Βεβαίως όχι. Μη γένοιτο να υποστηρίξομε μία τέτοια θέση. Τότε; Ε, απλώς ο θάνατος είναι ένας μεγάλος παρείσακτος. Και πρέπει να δούμε πώς μπήκε αυτός ο θάνατος ως παρείσακτος μέσα στην πολύ ωραία Δημιουργία του Θεού. Όπως κάπου στην «Σοφία Σολομώντος» λέγει ότι «Είσαι φιλόζωος, Κύριε, και δεν έκανες κανένα δημιούργημά Σου να υποφέρει και κανένα δημιούργημά Σου δεν βδελύσσεσαι, δεν σιχαίνεσαι, και όλα είναι πολύ ωραία». Πώς, λοιπόν, υπάρχει ο θάνατος; Που είναι ο θάνατος πάντοτε, η πιο χτυπητή αντινομία, όπως ήδη σημειώσαμε, και η πιο απαίσια ασχημία.

Ο θάνατος, αγαπητοί μου, είναι ο καρπός της παρακοής των Πρωτοπλάστων. Και το σημαντικόν είναι ότι ο Θεός ειδοποίησε για την περίπτωσιν αυτήν, λέγοντας: «Μην παραβείτε την εντολή μου· «ἐν ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε». «Θα πεθάνετε με θάνατο εάν θα φάτε από τον καρπόν αυτόν». Όχι βεβαίως ότι ο καρπός της γνώσεως ήταν καρπός δηλητηριώδης, ήταν κάτι άλλο, είχε μεταφυσικά στοιχεία. Όχι, τίποτε απ’ όλα αυτά. Ένα φυσικόν δέντρον ήτο. Αλλά ετέθη επάνω εις το καρπόν του δέντρου αυτού, ετέθη η εντολή της υπακοής. Και εφόσον οι Πρωτόπλαστοι παρέβησαν την εντολή της υπακοής, εισήλθε ο θάνατος.

Λέγει το βιβλίον της «Σοφίας Σολομώντος» στο 2ο κεφάλαιο: «ὅτι ὁ Θεὸς ἔκτισε τὸν ἄνθρωπον ἐπ᾿ ἀφθαρσίᾳ (:τον έκανε να είναι άφθαρτος) καὶ εἰκόνα τῆς ἰδίας ἰδιότητος ἐποίησεν αὐτόν· φθόνῳ δέ διαβόλου θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τόν κόσμον».

Ἡ πνευματική ἐλεημοσύνη εἶναι ἀνώτερη ἀπό τήν ὑλική

❈ *Ἐρώτηση*: Ὅταν λέτε νά δίνουμε, τό μυαλό μας πηγαίνει κυρίως σέ ὑλικά πράγματα. Ἄν πονάει ὁ ἕνας καί προσεύχεται γιά τόν ἄλλον, αὐτό εἶναι ἀνώτερο ἤ κατώτερο ἀπό τό νά δίνει ὑλικά;

*Ἀπάντηση*: Ἄν πονάει καί προσεύχεται εἶναι ἀνώτερο καί τό καλύτερο εἶναι νά τό κάνει χωρίς νά τό ξέρει ὁ ἄλλος. Τό μεγαλύτερο δόσιμο εἶναι ἡ Χάρις, πού στέλνεις στόν ἄλλον δῶρο, ὅταν προσεύχεσαι γιά ἐκεῖνον. Κανένα ὑλικό δῶρο δέν ἔχει ἀξία μπροστά στή Χάρη τοῦ Θεοῦ, πού θά τοῦ στείλεις μέ τήν προσευχή. Αὐτή εἶναι πνευματική ἐλεημοσύνη, ἡ ὀποία εἶναι ἀνώτερη ἀπό τήν ὑλική καί μποροῦμε ὅλοι νά τήν προσφέρουμε. Ὑλική ἴσως κάποιος νά μή μπορεῖ. Νά ἀγαπήσουμε ὅλους τούς ἄλλους, νά πονέσουμε καί νά προσευχηθοῦμε γιά ὅλη τήν ἀνθρωπότητα.

Διαβάζουμε: «Στήν Ἰουδαϊκή ἀσκητική φιλολογία ὑπάρχει ἡ ἑξῆς ἱστορία:

Διαβάζουμε: «Στήν Ἰουδαϊκή ἀσκητική φιλολογία ὑπάρχει ἡ ἑξῆς ἱστορία: “Ο κάθε ἄνθρωπος συνδέεται μέ ἕνα νῆμα μέ τό Θεό. Κάθε φορά κατά τήν ὁποία αὐτός ἁμαρτάνει, κόβεται τό νῆμα.

Ὑπάρχουν ἐπίσης ἐκεῖνοι ποὺ βιώνουν τὴν ἀγγελικὴ ζωὴ ἐνῷ βρίσκονται ἀκόμα σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο

 

Ὑπάρχουν ἐπίσης ἐκεῖνοι ποὺ βιώνουν τὴν ἀγγελικὴ ζωὴ ἐνῷ βρίσκονται ἀκόμα σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο μὲ τὰ σώματά τους, ὅταν ὁλόκληρος ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἑνώνεται μὲ τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα τους καὶ γίνεται ἕνα μὲ αὐτοὺς τοὺς πνευματικοὺς ἀνθρώπους... 

Ἅγιος Συμεῶν ὁ Νέος Θεολόγος 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/05/blog-post_740.html

29 Μαΐου. «Ἀπόδοσις τῆς ἑορτῆς τῆς Ἀναλήψεως». Θεοδοσίας παρθενομάρτυρος. [᾿Επέτειος τῆς ἀποφράδος ἡμέρας τῆς ὑπὸ τῶν Τούρκων γενομένης ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως (1453).] Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς ζ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. κζ´ 1 - κη´1).

Πραξ. 27,1         Ὡς δὲ ἐκρίθη τοῦ ἀποπλεῖν ἡμᾶς εἰς τὴν Ἰταλίαν, παρεδίδουν τόν τε Παῦλον καί τινας ἑτέρους δεσμώτας ἑκατοντάρχῃ ὀνόματι Ἰουλίῳ σπείρης Σεβαστῆς.

Πραξ. 27,1                Οταν δε απεφασίσθη να πλεύσωμεν δια την Ιταλίαν, παρέδωσαν και τον Παύλον και μερικούς άλλους κρατουμένους εις ένα εκατόνταρχον, ονόματι Ιούλιον, του τάγματος, που έφερε το όνομα “σπείρα Σεβαστή”.

Ὁ διάβολος μισεῖ τήν ἐν Χριστῷ ἕνωση , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ποιά εἶναι ἡ ἀληθινή φιλία -τό "νόσημα" τοῦ φθόνου καί τῆς ζήλιας , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

The philosophy of the deserts into the cities - The Ascetics of the Parish, f. Savvas Agioreitis

The philosophy of the deserts into the cities - The Ascetics of the Parish, f. Savvas Agioreitis, 26-5-2026 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περί Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ

❈ "Ἀπόδειξη τῆς Ἀνάστασης εἶναι τά θαύματα τῶν Ἀποστόλων", σημειώνει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος. "Ἄν ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δέν ἦταν πραγματική, τότε οἱ Ἀπόστολοι πού σάν Τόν εἶδαν δεμένο σκορπίστηκαν, πῶς θά εἶχαν τήν δύναμη καί τήν ὤθηση νά σπείρουν στά πέρατα τῆς οἰκουμένης ἕνα φανταστικό γεγονός καί νά ἀντιστέκονται στίς ἀπειλές ἀπό ἀκονισμένα ξίφη, πυρακτωμένα τηγάνια καί τούς καθημερινούς μύριους θανάτους;", καί ὄχι μόνο αὐτοί, ἀλλά καί πάρα πολλοί Ἅγιοι, οἱ ὁποῖοι μαρτύρησαν καί ἔδωσαν τήν ζωή τους κηρύττοντας τόν θάνατο καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.

"Ἄν δέν Τόν ἔβλεπαν ἀναστημένο οἱ Ἀπόστολοι καί εἶχαν μέγιστη ἀπόδειξη τῆς δυνάμεώς Του, δέν θά διακινδύνευαν τήν ζωή τους. Ρωτᾶνε πολλοί:

Περί Ἐμποδίου

❈ Λέει ὁ Θεός σέ μᾶς: Νά θυμᾶσαι πώς κάθε ἐμπόδιο εἶναι νουθεσία ἀπό τόν Θεό, καί γι' αὐτό νά βάλεις στήν καρδιά σου αὐτόν τό λόγο, πού σοῦ ἔχω ἀποκαλύψει τήν ἡμέρα αὐτή, ὅτι Ἀπό Μένα ἦταν αὐτό.

Ποιό δηλαδή; Τό ἐμπόδιο. Βλέπετε, καί ὁ λαός τό λέει πολύ σοφά: "Κάθε ἐμπόδιο γιά καλό".

Ἑπομένως, δέν πρέπει νά δυσανασχετοῦμε ὅταν μᾶς ἔρχεται ἕνα ἐμπόδιο.

"Πάντα μοι ἔξεστι ἀλλ' οὐ πάντα συμφέρει

❈ Λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: "Πάντα μοι ἔξεστι ἀλλ' οὐ πάντα συμφέρει" (Α΄Κορ. 6,12). "Ὅλα μοῦ ἐπιτρέπονται ἀλλά δέν μέ συμφέρουν τά πάντα".

Σήμερα πάρα πολλοί νέοι καί γενικότερα οἱ ἄνθρωποι λένε: "Μή μέ καταπιέζετε. Ἀφῆστε με ἐλεύθερο νά κάνω ὅ,τι θέλω" καί μάλιστα κυριαρχεῖ καί τό σύστημα ''ζῆσε ὅπως θέλεις καί κάνε ὅ,τι θέλεις''. Αὐτή εἶναι καί ἡ συνταγή πού λανσάρεται ὡς συνταγή εὐτυχίας.

Ἀλλά ὅταν κανείς τό κάνει αὐτό, οὐσιαστικά δέν γίνεται ἐλεύθερος, ἀλλά ὑποδουλώνεται στά πάθη καί στόν Διάβολο.

Εἶναι αὐτή ἡ συνταγή πού ἔδωσε καί ὁ ἀρχέκακος ὄφις στήν Εὔα καί στόν Ἀδάμ: "Τί σᾶς εἶπε ὁ Θεός; Νά μή φᾶτε ἀπ' ὅλα τά δέντρα;". Ψέμα! "Ὄχι", λέει ἡ Εὔα, "μᾶς εἶπε νά φᾶμε ἀπ' ὅλα, ἐκτός ἀπό ἕνα". Κακῶς ἔπιασε κουβέντα μαζί του, πρῶτο λάθος. Μετά ὁ διάβολος -κοιτᾶξτε τί πανοῦργος εἶναι!

Ὅσο κανεὶς ἔχει μεγάλη ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτόν του, τόσο ἔχει καὶ μεγάλες πτώσεις

❈ Σφάλλοντας, ξεσκεπάζεται ὁ πραγματικὸς ἑαυτός μας. Τὸν γνωρίζουμε καὶ προσπαθοῦμε νὰ διορθωθοῦμε.

Γι' αὐτὸ ἔχει σημασία κανεὶς νὰ παρακολουθεῖ τὸν ἑαυτό του. Νὰ παραδέχεται, νὰ βλέπει πρῶτα τὰ σφάλματά του, νὰ τὰ κατανοεῖ καὶ νὰ τὰ παραδέχεται. Καὶ αὐτὸ βέβαια εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς μετανοίας.

Ἄν κανεὶς δὲν παραδεχτεῖ ὅτι εἶναι ἔνοχος, ὅτι εἶναι ἁμαρτωλὸς, φυσικὰ δὲν θὰ κάνει καὶ ποτὲ κίνηση μετανοίας. Πρῶτα κανεὶς συνειδητοποεῖ ὅτι εἶναι ἁμαρτωλὸς. Καὶ πῶς τὸ συνειδητοποιεῖς; Ὅταν παρακολουθεῖς τὸν ἑαυτό σου καὶ τὸν κρίνεις μὲ κριτήριο τὸν νόμο τοῦ Θεοῦ, καὶ λὲς, ἐδῶ ἔσφαλες. Ὅταν ἀκοῦς τὴ συνείδησή σου, θὰ σὲ πληροφορήσει καὶ ἡ συνείδησή σου ὅτι αὐτὸ ποὺ ἔκανες ἦταν λάθος.

Ὁπότε ὅταν σφάλλει κανεὶς, καὶ ἐκεῖ δὲν πρέπει νὰ στεναχωριέται ὑπερβολικὰ. Νὰ χαίρεται ποὺ τὸ κατάλαβε, ποὺ φάνηκε ὁ πραγματικὸς ἑαυτός του καὶ μπορεῖ νὰ προχωρήσει τώρα στὴ θεραπεία. Ὅπως, ἄς ποῦμε, ἕνας ἀσθενὴς ποὺ καταλαβαίνει τὶ ἀρρώστια ἔχει. Τὸ νὰ βγάλεις διάγνωση δηλαδὴ εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς θεραπείας.

Ὅσιος γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος

Καθημερινά κατέφθαναν στην Μονή Θαψανών πνευματικά παιδιά του Αγίου Γέροντος προκειμένου να τον δουν, να πάρουν την ευχή του και να εξομολογηθούν.

Εκείνος, χαιρόταν ιδιαίτερα με την παρουσία τους, τους δεχόταν όλους με πολλή αγάπη και πατρική στοργή και η παρουσία παιδιών του προκαλούσε ιδιαίτερη χαρά.

28 Μαΐου. Εὐτυχοῦς ἐπισκόπου Μελιτινῆς. Ἀνδρέου τοῦ διὰ Χριστὸν σαλοῦ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμπτης ζ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. κε´ 13-19).

Πραξ. 25,13       Ἡμερῶν δὲ διαγενομένων τινῶν Ἀγρίππας ὁ βασιλεὺς καὶ Βερνίκη κατήντησαν εἰς Καισάρειαν ἀσπασόμενοι τὸν Φῆστον.

Πραξ. 25,13             Αφού δε επέρασαν μερικές ημέρες, ο βασιλεύς Αγρίππας και η αδελφή του Βερνίκη ήλθαν εις την Καισάρειαν με τον σκοπόν να χαιρετήσουν και να συγχαρούν τον Φήστον.

Ἀναφέρει ὁ Στάρετς Βαρσανούφιος:

Ἀναφέρει ὁ Στάρετς Βαρσανούφιος:

«Ολόκληρη ἡ ζωή μας εἶναι μυστήριο! Το μυστήριο αὐτό τό γνωρίζει μόνο ὁ Θεός. Δέν ὑπάρχουν στή ζωή τυχαῖα περιστατικά. Δέν ὑπάρχουν ἁπλές τυχαίες συμπτώσεις. Ὅλα εἶναι προγραμματισμένα ἀπό τήν Πρόνοια τοῦ Κυρίου. 

Πρόγραμμα Ἱερᾶς Πανηγύρεως Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

Family Life - Saint Paisios, Fr. Savvas Agioritis (English subs)

 Family Life - Saint Paisios, 7-9-2025, Fr. Savvas Agioritis (English subs)

Θαυμαστὰ σημεῖα τῶν Ἁγίων - Ἁγία Μελανγκέλα ἡ θαυματουργός

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Θαυμαστὰ σημεῖα τῶν Ἁγίων

Ἁγία Μελανγκέλα ἡ θαυματουργός

«Ἡ γὰρ καύχησις ἡμῶν αὕτη ἐστί, τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν, ὅτι ἐν ἁπλότητι καὶ εἰλικρινείᾳ Θεοῦ, οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ ἀλλ’ ἐν χάριτι Θεοῦ ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ, περισσοτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς» (Β΄ Κορ. 1, 12). (: Ἔχομεν δὲ κάποιο δικαίωμα νὰ ζητῶμεν τὰς προσευχὰς ὅλων σας. Διότι ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον καυχώμεθα, εἶναι ἡ μαρτυρία τῆς συνειδήσεώς μας, ὅτι συμπεριεφέρθημεν μέσα εἰς τὸν κόσμον καὶ πρὸ παντὸς ἀπέναντί σας μὲ εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνειαν, ὅπως ζητεῖ ὁ Θεός. Ὄχι μὲ σοφιστείαν καὶ μὲ χρησιμοποίησιν ἀπατηλῶν συλλογισμῶν, ποὺ μεταχειρίζονται οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ μὲ τὸν φωτισμὸν καὶ τὰ σημεῖα, ποὺ μᾶς χαρίζει ὡς δωρεάν του ὁ Θεός).

Ἔτσι ἐνεργοῦν οἱ Ἅγιοι, μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ Θεοῦ.Λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος:

«Τέτοιοι εἶναι ὅλοι οἱ Ἅγιοι. Ὅταν ἀπολαύσουν μεγαλύτερη τιμή, τότε δείχνουν μεγαλύτερη ταπείνωση. Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ ὁ Ἀβραάμ, συνομιλώντας μὲ τὸν Θεό, ἀποκαλοῦσε τὸν ἑαυτό του χῶμα καὶ στάκτη ἔτσι καὶ ὁ Παῦλος, ὅταν καταξιώθηκε νὰ δεῖ ἐκεῖνο τὸ θέαμα, τότε ὀνόμασε τὸν ἑαυτό του ἔκτρωμα».Ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ μᾶς συμβουλεύει:

«Ὁ Θεός, παιδί μου, δὲν κρύβεται πίσω ἀπὸ τοὺς θάμνους! Οὔτε χρειάζεται νὰ σκαρφαλώσης στὰ βουνά, γιὰ νὰ τὸν συναντήσης!

Αὐτὲς ἦταν οἱ γυναῖκες τοῦ Πόντου...

Τα Καντήλια της Σουμελάς

Το καράβι «Κωνσταντινούπολις» – Σεπτέμβρης 1922

Την έλεγαν Γιαγιά-Ευγενία. 70 χρονών. Από το χωριό Λιβερά της Τραπεζούντας. Χήρα. Τα παιδιά της σφαγμένα το ’21. Της έμεινε μόνο ο εγγονός. Ο μικρός ο Βασίλης. 5 χρονών.

Όταν ήρθε η διαταγή «Φεύγετε», οι Τούρκοι έκαψαν το χωριό. Η Ευγενία πρόλαβε να πάρει τρία πράγματα:

Το παιδί. Το μαντήλι του άντρα της και την εικόνα. Η εικόνα της Παναγίας Σουμελάς.

Όχι η πρωτότυπη - εκείνη έμεινε στο μοναστήρι, στον Μελά. Αυτή ήταν αντίγραφο. Ξύλο παλιό, ζωγραφισμένη στο χέρι από καλόγερο το 1800. Την είχε από τη μάνα της. Την είχε από τη γιαγιά της. 300 χρόνια στην οικογένεια.

Στο λιμάνι της Τραπεζούντας γινόταν το αδιαχώρητο. Χιλιάδες ψυχές. Τούρκοι χωροφύλακες έψαχναν τους πρόσφυγες.

«Χρυσάφια! Λίρες! Όπλα!» φώναζαν. Και τα έπαιρναν.Εικόνες; Τις έσπαγαν. Τις έκαιγαν. «Ειδωλολατρία», έλεγαν.Η Ευγενία κατάλαβε. Αν τη δουν, τη χάνει.

Τύλιξε την εικόνα στο μαύρο μαντήλι της. Μετά την έδεσε με σπάγκο, σφιχτά, στο στήθος της. Από πάνω φόρεσε το χοντρό το ζιπούνι της. Από πάνω τη μαύρη φούστα. Από πάνω το μαντήλι στο κεφάλι.

Έμοιαζε με μια γριά 100 κιλά. Καμπουριαστή.

«Τι έχεις εκεί, γριά;» φώναξε ο χωροφύλακας στο καράβι. «Καμπούρα, αφέντη», είπε η Ευγενία. «Από τα χρόνια.» Την έσπρωξε. «Πέρασε, βρωμόγρια!» Πέρασε.

Στο αμπάρι, 2.000 ψυχές. Ο ένας πάνω στον άλλον. Βρώμα. Εμετός. Πείνα. Δίψα. Τα παιδιά έκλαιγαν. Οι μανάδες μοιρολογούσαν.

Εἶναι λάθος αὐτό, πού λένε κάποιοι σήμερα, ὅτι:

❈ Εἶναι λάθος αὐτό, πού λένε κάποιοι σήμερα, ὅτι:

- Δέν πρέπει νά μιλᾶς στούς ἀλλόθρησκους γιά τόν Χριστό, διότι εἶναι φανατισμός αὐτό.

Τό νά λές τήν ἀλήθεια εἶναι φανατισμός; Τό νά πεῖς στούς Μουσουλμάνους ὅτι:

- Εἶστε λάθος κύριοι, εἶστε στήν πλάνη, προσκυνᾶτε τόν ἔξω ἀπό ἐδῶ, αὐτό εἶναι φανατισμός;

Θά πρέπει, λένε κάποιοι, νά τόν ἀφήσεις ὅπως εἶναι, νά μήν θέλεις νά τόν ἀλλάξεις.

Αὐτά εἶναι τά διδάγματα τῆς νέας ἐποχῆς. Εἶναι ὅμως τελείως λάθος. Αὐτό δέν ἔχει ἀγάπη.

Τότε καί οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι δέν θά ἔπρεπε νά κηρύξουν στούς εἰδωλολάτρες, γιά νά μήν θεωρηθοῦν φανατικοί, γιά νά μήν τούς ποῦν ὅτι δέν σέβονται τίς ἄλλες θρησκεῖες, γιά νά μήν τούς κατηγορήσουν ὡς φανατικούς, ταλιμπάν, μουτζαχεντίν, κολλημένους, μεσαιωνικούς κ.λπ., γιά νά μήν τούς ποῦν ὅτι δέν σέβονται τήν διαφορετικότητα τοῦ ἄλλου κ.λπ.

Περί Ἀναδόχου - Κουμπάρου

❈ Εἶναι γνωστό ὅτι ὁ νηπιοβαπτισμός στηρίζεται πάνω στόν θεσμό τοῦ ἀναδόχου, τοῦ νονοῦ δηλαδή.

Γι' αὐτό δέν ἀφήνουμε τούς ἀνθρώπους νά μεγαλώσουν καί τούς βαφτίζουμε νήπια, γιατί ὑπάρχει ὁ ἀνάδοχος, ὁ ὁποῖος ἐγγυᾶται γιά τήν κατήχηση τοῦ νηπίου καί κάνει αὐτά πού δέν μπορεῖ νά κάνει τό νήπιο. Δέν μπορεῖ τό νήπιο νά πεῖ τό "Πιστεύω" καί τό λέει ὁ ἀνάδοχος, ὁ ὁποῖος ἀναλαμβάνει τήν κατήχηση.

Εἶναι δεδομένο καί ἀποδεκτό ὅτι τό νήπιο δέν ἔχει συνείδηση τῶν τελουμένων καί ὅσων διαμείβονται μεταξύ αὐτοῦ καί τοῦ Θεοῦ μέσα στή συνεργασία τοῦ τελετουργοῦ ἱερέως καί τοῦ ἀναδόχου. Ὁ ἀνάδοχος τότε ἀναπληρώνει συνειδησιακά τό νήπιο καί ἀναλαμβάνει τήν εὐθύνη νά δημιουργήσει ἐν καιρῷ καί νά καλλιεργήσει δεόντως τήν συνείδηση αὐτῶν τῶν τόσο ἱερῶν συνθηκῶν καί σημαντικῶν συμβάσεων γιά τό παιδί πού ἀναδέχεται καθ' ὅλο τό μακρύ διάστημα τῆς ἀνάπτυξής του.

Ὅταν ὁ ἱερέας ρωτάει: "ἀποτάσσεσαι τόν σατανᾶ;", λέει "ἀποτάσσομαι". Αὐτό τί σημαίνει; Εἶναι μία συνθήκη, εἶναι ἕνας ὅρκος, εἶναι μιά ὑπόσχεση ὅτι τό νήπιο μέ τό στόμα τοῦ ἀναδόχου ὑπόσχεται στόν Θεό, στόν Χριστό, ὅτι ἀποτάσσεται τόν Σατανᾶ. Δέν θά ξαναδουλέψει ποτέ στόν Σατανᾶ. Δέν θά ξαναϋποταχτεῖ ποτέ στά κελεύσματα τοῦ Σατανᾶ.

Γι' αὐτό τό λέει τρεῖς φορές:

ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ. ΕΤΟΣ 1977

Εσπερινός αγάπης 1977. 

Ο άγιος Γέροντας με τις Αδελφές βγαίνουν από το καθολικό για την καθιερωμένη μικρή λιτανεία της ημέρας γύρω από την Μονή Θαψανών.

Στιγμές πνευματικής χαράς και αγαλλιάσεως στις οποίες εκδηλώνεται και εξωτερικά αυτό που αισθάνονται μέσα τους τόσο ο Άγιος Γέροντας, όσο και οι Αδελφές. Την μετοχή στο μέγιστο γεγονός της Αναστάσεως του Κυρίου.

Διαβάζουμε στά Κείμενα τῶν Βαρσανουφίο καί Ἰωάννου:

Διαβάζουμε στα Κείμενα τῶν Βαρσανουφίο καί Ἰωάννου: «Γιά τήν Ἀνάστασι γιά τήν ὁποία ρωτᾶς, αὐτός ὁ αἰώνας τῆς ἐπίγειας ζωῆς εἶναι ἕνα ἁλώνι καί τά ζιζάνια εἶναι μαζί μέ τό σιτάρι. Ὅταν ὅμως θά γίνη ἡ Ἀνάστασι, ὁ εὐαγγελικός λόγος μᾶς διδάσκει ὅτι θά ἀναστηθοῦν ὅλοι ἀναμεμιγμένοι (ἁμαρτωλοί καί δίκαιοι), ἀλλά μέ τό λόγο του "θά χωρίση τούς μέν ἀπό τούς δέ, ὅπως ὁ βοσκός χωρίζει τά πρόβατα ἀπό τά ερίφια"(Μθ 25, 32).

Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἐπισημαίνει:

Ὁ Ἅγ. Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἐπισημαίνει:

«Σε ποιά κατάστασι καταντᾶς, σε αυτή τῶν ἀλόγων ζώων, καθώς εἶναι γραμμένο· "Ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν, οὐ συνῆκε (: δέν κατάλαβε), παρασυνεβλήθη(: κατήντησε) τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις, καί ώμοιώθη αὐτοῖς"(Ψ 48, 13 καί 21).

27 Μαΐου. Ἑλλαδίου ἱερομάρτυρος (ϛ΄ αἰ.)· Ἰωάννου ὁμολογητοῦ τοῦ Ῥώσου († 1730). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης ζ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. κγ´ 1-11).

Πραξ. 23,1         Ἀτενίσας δὲ ὁ Παῦλος τῷ συνεδρίῳ εἶπεν· ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ πάσῃ συνειδήσει ἀγαθῇ πεπολίτευμαι τῷ Θεῷ ἄχρι ταύτης τῆς ἡμέρας.

Πραξ. 23,1                Ο δε Παύλος, αφού προσήλωσε το βλέμμα στο συνέδριον, είπε· “άνδρες αδελφοί, εγώ έχω πολιτευθή απένεντι του Θεού με καθαράν συνείδησιν έως την ημέραν αυτήν”.

Γιά νά μετέχεις στή δόξα τοῦ Θεοῦ χρειάζονται προϋποθέσεις...

❈ Ὁ Κύριος εἶπε, ὅταν προσευχόταν στόν Θεό-Πατέρα: "τήν δόξαν ἥν δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς", τήν ἐνέργεια δηλαδή πού ἔχω ὡς Θεός, τήν ἔδωσα στούς Ἀποστόλους, σ' αὐτούς πού Μοῦ ἔδωσες "ἵνα ὦσιν ἕν καθώς ἡμεῖς ἕν ἐσμεν", γιά νά εἶναι και αὐτοί ἕνα, ὅπως και Ἐμεῖς εἴμαστε ἕνα.

Ἐκεῖνο, δηλαδή, πού μᾶς ἑνώνει μεταξύ μας, καί ἄν θέλουμε νά ἑνωθοῦμε μεταξύ μας, εἶναι ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ, ὅταν μετέχουμε στή δόξα τοῦ Θεοῦ, στη Χάρη τοῦ Θεοῦ.

Ἑπομένως, δέν μποροῦμε νά γίνουμε ἕνα, οὔτε μέσα στόν γάμο, οὔτε μέσα στό μοναστήρι, οὔτε μέσα στήν ἐνορία, σέ ἕνα προσκύνημα, ἐάν δέν μετέχουμε σ' αὐτή τή δόξα τοῦ Θεοῦ.

Γι΄ αὐτό βλέπετε, ὅτι ὑπάρχει τσακωμός, διχόνοια, βρίσιμο... ἄσχημα πράγματα καί μέσα στίς ἐνορίες καί μέσα στά μοναστήρια καί μέσα στίς οἰκογένειες, γιατί οἱ ἄνθρωποι δέν ἑνώνονται μέ τή δόξα τοῦ Θεοῦ. Δέν μετέχουν στή δόξα τοῦ Θεοῦ. Γιατί δέν μετέχουν; Γιατί δέν θέλουν! Γιατί γιά νά μετέχεις στή δόξα τοῦ Θεοῦ χρειάζονται προϋποθέσεις.

Χρειάζεται νά ταπεινωθεῖς, χρειάζεται νά καθαριστεῖς, νά μετανοήσεις δηλαδή. Ἄν δέν μετανοήσεις, δέν πολεμήσεις τά πάθη σου, δέν ἀντισταθεῖς στούς κακούς λογισμούς κατ' ἀρχήν, δέν ἀντισταθεῖς στόν θυμό, δέν ἀντισταθεῖς στή μνησικακία, σ' ὅλα αὐτά τά κακά πράγματα, στή φιληδονία, στή φιλαργυρία, στή φιλοδοξία καί σέ νοιάζει τί θά πεῖ ὁ ἕνας καί ὁ ἄλλος, μετά φυσικά δέν μετέχεις στή δόξα τοῦ Θεοῦ. Ὁπότε δέν μπορεῖς νά κολλήσεις μέ τόν ἄλλον καί ἄς εἶσαι σύζυγος καί ἄς εἶσαι στό ἴδιο μοναστήρι καί ἄς τόν ξέρεις πενήντα καί ἑξήντα χρόνια. Δέν κολλᾶς, δέν γίνεσαι ἕνα.

Γράφει ὁ Ἅγ. Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης:

Γράφει ὁ Ἅγ. Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης:

«Χαριτωμένο εἶναι ἐκεῖνο τό ὁποῖο γράφουν οἱ ἱστορικοί περί τοῦ σοφοῦ Σωκράτους καί τῆς Θεοδώρας, τῆς δημοσίας πόρνης. Η πόρνη αὐτή συναντώντας μιά φορά τό Σωκράτη τοῦ λέει· ἐγώ Σωκράτη, εἶμαι πολύ σοφότερη ἀπό σένα. Διότι ἐσύ ὁ τόσο σοφός ἔχεις λίγους μαθητές.

*Περί Ἐκπαιδευτικοῦ - Δασκάλου

Στά παιδιά, ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, "νά μή λέτε πολλά γιά τόν Χριστό, γιά τόν Θεό, ἀλλά νά προσεύχεσθε στόν Θεό γιά τά παιδιά. Τά λόγια χτυποῦν στά αὐτιά, ἐνῶ ἡ προσευχή πηγαίνει στήν καρδιά. Ἀκοῦστε ἕνα μυστικό:

Τήν πρώτη μέρα πού θά μπεῖτε στήν τάξη, νά μήν κάνετε μάθημα. Νά τούς μιλήσετε ὡραῖα. Μία - μία τίς λέξεις. Νά φερθεῖτε μέ ἀγάπη στά παιδιά. Στήν ἀρχή νά μήν τούς μιλήσετε καθόλου περί Θεοῦ, οὔτε περί ψυχῆς. Ἄλλη φορά αὐτά, ἀργότερα.

Τήν ἡμέρα, ὅμως, πού θά τούς μιλήσετε γιά τόν Θεό, θά προετοιμασθεῖτε καλά καί θά τούς πεῖτε:

- Ὑπάρχει ἕνα θέμα γιά τό ὁποῖο πολλοί ἀμφιβάλλουν. Εἶναι τό θέμα "Θεός". Τί γνώμη ἔχετε;

Ἔπειτα συζήτηση. Ἄλλη ἡμέρα τό θέμα "ψυχή":

- Ὑπάρχει ψυχή;

Κυριακὴ Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου - Ἡ οὐνία ὅπλο τοῦ παπισμοῦ κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας (†Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Κυριακὴ Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου

Ἡ οὐνία ὅπλο τοῦ παπισμοῦ κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ὁ ὀρθόδοξος λαός μας, ἀγαπητοί μου, ἀ­κούει τὴ λέξι «οὐνῖτες» καὶ ἐρωτᾷ· τί εἶ­νε οἱ οὐνῖτες; τί εἶνε ἡ οὐνία;

* * *

Ἡ οὐνία δὲν εἶνε ἑλληνικὴ λέξι. Εἶνε ξένη, πολωνικῆς μᾶλλον προελεύσεως. Καὶ μόνο αὐ­­τὸ δείχνει, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δέχεται ἐπιβου­λὴ ἐκ μέρους ἐχθρῶν της ἀπ᾿ ἔξω. Ἡ οὐ­νία εἶ­νε ἕνα ἀπὸ τὰ ὅπλα τῆς παπικῆς προπαγάνδας γιὰ νὰ ὑποτάξῃ τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία.

Καὶ τί δὲν ἔκαναν ἐναντίον μας οἱ ἄνθρωποι τοῦ Βατικανοῦ! Νὰ τ᾿ ἀπαριθμήσουμε; • αὐ­θαίρετες ἐπεμβάσεις παπῶν πρὸ τοῦ σχίσματος στὴν δικαιοδοσία τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκ­κλησίας· • σταυροφορίες, μὲ πρόφασι μὲν τὴν ἀ­πε­λευθέρωσι τῶν Ἁγίων Τόπων ἀλλὰ μὲ βαθύτερο σκοπὸ τὴ διάλυσι τῆς ὀρθοδόξου Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας· • βίαιες ψευδοενώσεις, ὅπως στὴ Φεράρρα καὶ Φλωρεντία ὅπου ἀντιστάθηκε ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός· • ἐ­πιδρομὲς Ἑνετῶν στὰ νησιὰ τοῦ ἑλληνικοῦ ἀρ­χιπελάγους· • μηχανορραφίες πρέσβεων τοῦ παπικοῦ κράτους στὴν Κωνσταντινούπολι ἐπὶ τουρκοκρατίας, μὲ τὶς ὁποῖες γκρέμιζαν ἀπὸ τὸ θρόνο γενναίους πατριάρχες καὶ τοὺς ὡδηγοῦσαν στὴν ἐξορία καὶ τὰ ἰκριώματα· • ἱεροσπουδαστήρια ποὺ λειτουργοῦσαν στὴ Ῥώμη καὶ ἀλλοῦ, τὰ περιβόητα σεμινάρια, ὅπου στρατολογοῦσαν νεαροὺς ὀρθοδό­ξους, γιὰ νὰ τοὺς μεταβάλουν σὲ προδότες τῆς πίστεώς τους, σὲ γενιτσάρους τοῦ παπισμοῦ κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὅλα αὐτά, γιὰ νὰ κυριεύσουν τὸ φρούριο, νὰ παύσῃ νὰ κυματίζῃ ἡ σημαία τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Ἀνατολή, γιὰ νὰ κάνουν τοὺς ὀρθοδόξους νὰ προσ­κυνήσουν τὴν παντόφλα τοῦ πάπα.