Λευϊτικόν, Κέφ.4,5 Τυπικό τῶν θυσιῶν (περί ἁμαρτίας/ἐξιλαστήριες), 15-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Λευϊτικόν, Εἰσαγωγή-Κέφ.1,2,3 Τυπικό τῶν θυσιῶν (ὁλοκαυτωμάτων/ἀναιμάκτων/εἰρηνικῶν), 15-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἔξοδος κεφ. λστ΄. Ὁ ζῆλος τοῦ λαοῦ, ἡ ἀκεραιότης τῶν τεχνιτῶν & η κατασκευή των αμφίων, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Μας ζητείται τουλάχιστον να έχουμε το θάρρος να ομολογήσουμε τον Θεό.Ζούμε σε έναν κόσμο όπου ο Χριστιανισμός δεν αγαπιέται, όπου ο μοντερνισμός, η επιστήμη και ο ελευθεριασμός χτυπούν σκληρά τον Χριστιανισμό. Οι σύγχρονοί μας μας κοροϊδεύουν, λένε ότι η πίστη στον Θεό σημαίνει ότι είσαι διανοητικά καθυστερημένος.Υπάρχουν πράγματι επιστήμονες, πολύ διαβασμένοι άνθρωποι, που δεν καταφέρνουν να κάνουν το άλμα πέρα από τα όρια της πνευματικής, σωματικής και αισθητηριακής τους γνώσης. Πέρα από όλα αυτά που βλέπεις, αναρωτιέσαι τι υπάρχει, αλλά αυτοί δεν αναρωτιούνται. Ο διάβολος τους κρατάει πίσω, δεν τους επιτρέπει να φτάσουν στον Θεό, επειδή οι ίδιοι φοβούνται.Δεν είναι τόσο εύκολο να εγκαταλείψεις τα πάντα, να κάνεις το άλμα στη θεότητα. Δεν είναι εύκολο για εμάς να εγκαταλείψουμε τα πάντα, σωστά; Να εγκαταλείψεις την υπερηφάνειά σου, τη θέση σου, την οικονομική σου κατάσταση και να πεις:"Σήμερα είναι Κυριακή, δεν εργάζομαι, πηγαίνω στην εκκλησία! Σήμερα είναι αργία, δεν πηγαίνω σε πάρτι, πηγαίνω στην εκκλησία για να δοξάσω τον Θεό! Κάνω όλα τα άλλα τις άλλες μέρες".Είναι δύσκολο να το κάνεις αυτό.
Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς γιά πνευματικές εμπειρίες.
Χειροθεσία σε μοναχήἘχειροτονήθην εἰς τήν 1η Οκτωβρίου του 1962 Συγκλητική μοναχή παρά τοῦ ἁγίου Γέροντος ἡμῶν Ἐφραίμ ἱερομονάχου, έγκαταβιοῦντος εἰς Νέα Σκήτη Ἁγίου Ὄρους, καί τῆς σεβαστῆς Γεροντίσσης Μακρίνης μοναχῆς, εἰς Σταγιάτες Βόλου, ἡμέρα Κυριακή.Τί σοί προσφέρω, Κύριε, πού τόσον μέ ἠγάπησας, νά γίνω νύμφη σου, ἡ πτωχή καί ἀναξία; Τά ἄπειρά σου ἀγαθά σκορπᾶς στήν κάθε διψασμένη καρδιά. Σ᾽ εὐχαριστῶ, Κύριε, πού ἀνοίγεται ἡ ζωή μου στά θεῖα σου ἀγαθά, νά ἐντρυφῶ ἐλεύθερα τά θεῖα μεγαλεῖα.Τελείωσα ἕνα βράδυ τήν προσευχή. Τί ὕπνος! Μακάριος! Βλέπω ἀπό τόν οὐρανό μοῦ ἔφερναν οἱ ἄγγελοι τό ἅγιο σχῆμα νά τό φορέσω, κρατώντας το ἀπό τό ἕνα καί ἀπό τό ἄλλο μέρος, μέ μεγάλη υμνωδία πολλῶν φωνῶν ἀλλά σιγανῶν, ἀνεκδιήγητα, ἀνεκλάλητα, ἀνέκφραστα.
''ΕΠΙΚΑΤΑΡΑΤΟΣ ΠΑΣ Ο ΠΟΙΩΝ ΤΑ ΕΡΓΑ ΚΥΡΙΟΥ ΑΜΕΛΩΣ''Γεώργιος Λουκάκης, Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α).Περιδιαβαίνοντας κάποιες ορθοδόξου περιεχομένου ιστοσελίδες εντόπισα παλαιά ανάρτηση η οποία μεταξύ άλλων ανέφερε ότι '' ο Άγιος Λουκάς ο ιατρός για τους ιερείς του οι οποίοι περιέκοπταν τις ακολουθίες ή δεν τις τελούσαν συχνά, θύμιζε στις σχετικές εγκυκλίους του το ανωτέρω χωρίο του Προφήτη Ιερεμία , καθώς ο ίδιος τελούσε όλες τις ακολουθίες και λειτουργούσε με μεγάλη ευλάβεια και προσοχή δίχως βιασύνες περικοπές , συντομεύσεις''.Επιστρέφοντας στα ''καθ΄ημάς '' θλίψη και απογοήτευση γευόμαστε από την αντίστοιχη λειτουργική ''κοπτοραπτική'' στην οποία επιδίδονται ακόμη και παραδοσιακοί - ευλαβείς (κατά κοινή παραδοχή) πατέρες , με ''θύματα'' κυρίως την γνωστή ευχή της Αγίας Αναφοράς (''ΑΞΙΟΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΝ ΣΕ ΥΜΝΕΙΝ...) και τα κατηχούμενα, ως προς την απάλειψη των οποίων επιτρέψατε να επαναφέρω απόσπασμα παλαιότερης ανάρτησής μου υπό τον τίτλο '' Κατηχούμενοι : Ένα εποχικό φαινόμενο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής''.Παρακινούμενος από την παραδοξότητα του εν θέματι φαινομένου αναγκάζομαι για μία ακόμη φορά απορών και θλιβόμενος, να επανέλθω στην περίπου γενικευμένη κατά τα τελευταία χρόνια πλην όμως αδιανόητη απάλειψη των αναφερομένων στους κατηχούμενους ευχών (και εντολής αποχωρήσεως αυτών) κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας, καταργουμένης τοιουτοτρόπως της διακρίσεως σε Λειτουργία των πιστών και εκείνης των κατηχουμένων. Διάκριση την οποία οι παλαιότεροι είχαμε διδαχθεί από το Δημοτικό!
Ἡ δυνατότητα βιώσεως τῆς ἈναστάσεωςΤου Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών- Δρος ΘεολογίαςΗ Ορθόδοξος Εκκλησία πανηγυρίζει την εκ νεκρών Ανάσταση του Θεανθρώπου Κυρίου· «Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας».Ο θάνατος και η Ανάσταση του «σαρκωθέντος δι᾽ ημάς» Θεού Λόγου αποτελούν το θεμέλιο της λυτρώσεως και σωτηρίας του ανθρώπου. Ο Απόστολος Παύλος το διατρανώνει με παρρησία: «Εάν ομολογήσης εν τω στόματί σου Κύριον Ιησούν, και πιστεύσης εν τη καρδία σου ότι ο Θεός αυτόν ήγειρεν εκ νεκρών, σωθήση» (Ρωμ. 10, 9).Η Ανάσταση συνιστά την βεβαία απόδειξη ότι η επί του Σταυρού θυσία του Θεανθρώπου για την σωτηρία του πλάσματός Του εξασφάλισε την παλιγγενεσία του ανθρώπου. Ο Ιερός Χρυσόστομος αναφωνεί με μεταρσιωμένο λόγο, εξαγγέλοντας την ουράνια χαρά για την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους: «Σήμερον χαρά πανταχού της οικουμένης και ευφροσύνη πνευματική. Σήμερον και των αγγέλων ο δήμος και πασών των άνω δυνάμεων ο χορός διά την των ανθρώπων σωτηρίαν αγάλλονται» (PG 52, 768).
Παράδοσις: Ἐμπειρία ἐναρέτου ζωῆςΤοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου ΤάτσηἩ ἀναφορὰ στὸ παρελθὸν καὶ τὴν παράδοση εἶναι ἀναγκαία στὸν ἄνθρωπο καὶ ἰδιαίτερα στὸν πιστό. Παίρνει διδάγματα, τιμᾶ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ προσέφεραν ἔργο καὶ πολλὲς φορὲς ἔχουν δώσει καὶ τὴ ζωή τους, ὑπερασπιζόμενοι ἀξίες, ἀρχὲς καὶ ἰδανικά. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἀγωνίζεται «γιὰ τὶς ἐκκλησίες ποὺ ἔχουν γονατίσει ἀπὸ τοὺς διωγμούς, γιὰ λαοὺς ποὺ ἔχουν διασπαρεῖ, γιὰ κληρικοὺς ποὺ πολεμοῦνται, γιὰ ἐπισκόπους ποὺ ἔχουν ἐξορισθεῖ, γιὰ παραδοσιακοὺς θεσμοὺς ποὺ ἔχουν ἀθετηθεῖ», ὅπως τονίζει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος.Τὸ παρελθὸν δίνει νόημα στὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον. Τὰ κατορθώματα τῶν ἁγίων, οἱ ἀγῶνες τῶν ὁσίων, τὸ δυσεξαρίθμητο πλῆθος τῶν μαρτύρων, τὰ ποικίλα δεινὰ τῶν ἀποστόλων κλπ. ἀποτελοῦν τὸ καθοδηγητικὸ φῶς τῶν σύγχρονων ἀνθρώπων. Γι’ αὐτὸ ἀπαιτεῖται σεβασμὸς στὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅταν ἀκόμα δὲν μποροῦμε νὰ τὴν κατανοήσουμε στὸ βαθμὸ ποὺ πρέπει ἢ δὲν γνωρίζουμε τὴν πνευματική της ἀξία.Παράδοση ἀποτελοῦν καὶ τὰ ὅσα καθημερινὰ προσφέρει ὁ Θεὸς στοὺς ἀνθρώπους. Ὅταν τὰ στοχάζεται ὁ πιστός, αὐξάνει τὸ σεβασμό του στὴν πρόνοια καὶ φροντίδα τοῦ Θεοῦ καὶ βρίσκεται σὲ διαρκῆ δοξολογία. Θεωρεῖ τὴ δική του ζωὴ συνέχεια τῆς παράδοσης τοῦ παρελθόντος. Τὴν ἐμπειρία του αὐτὴ πρέπει νὰ τὴ διηγεῖται «γιὰ νὰ γίνεται αἰτία μεγάλης εὐσέβειας καὶ στοὺς μεταγενέστερους καὶ ἀφορμὴ ἀκριβέστατης θεογνωσίας καὶ ἐπιμέλειας τῆς ἀρετῆς». Ὁ συνειδητὸς χριστιανὸς πρέπει νὰ εἶναι προσεκτικὸς δάσκαλος τῶν ἀπογόνων.
«Μερικά παιδιά, Γέροντα Παΐσιε, ρωτοῦν:“Γιατί ἔπρεπε νά σταυρωθῆ ὁ Χριστός; Δέν μποροῦσε νά σώση ὁ Θεός τόν κόσμο μέ ἄλλο τρόπο;"—Ἐδῶ τόν ἔσωσε μέ τέτοιο τρόπο καί δέν συγκινοῦνται οἱ ἄνθρωποι, ποῦ νά τόν ἔσωζε μέ ἄλλο τρόπο! Εἶναι καί μερικοί πού λένε:
"Αινείτε τον Κύριο από των Ουρανών"
Εικόνες από τον 16ο-18ο αιώνα.Η αρχή του Ψαλμού 148 του Βασιλιά Δαβίδ αποτέλεσε τη βάση για μια εικονογραφική σύνθεση που απεικονίζει τη λατρεία όλης της κτίσης στον Δημιουργό:
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμπτης διακαινησίμου (Πρξ. β´ 38-43).
Πραξ. 2,38 Πέτρος δὲ ἔφη πρὸς αὐτούς· μετανοήσατε, καὶ βαπτισθήτω ἕκαστος ὑμῶν ἐπὶ τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, καὶ λήψεσθε τὴν δωρεὰν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Πραξ. 2,38 Είπε δε προς αυτούς ο Πετρος· “μετανοήσατε και ας βαπτισθή ο καθένας σας στο όνομα του Ιησού Χριστού δια την άφεσιν των αμαρτιών σας· και θα λάβετε και σεις την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος.
