Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 2, 18-29), Ἐπιστολή πρός τήν Ἐκκλησία των Θυατείρων, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Αποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 2, 18-29), Ἐπιστολή τοῦ Κυρίου πρός τήν Ἐκκλησία των Θυατείρων, Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, 29-4- 2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

Ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ (Ιω. 6,33), Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ (Ιω. 6,33). Διότι ὁ ἀληθινός ἄρτος τοῦ Θεοῦ εἶναι αὐτός, πού κατεβαίνει ἀπό τόν οὐρανόν καί δίδει ζωήν ἀτελεύτητον καί αἰωνίαν εἰς ὅλον τόν κόσμον", Ν. Σωτηρόπουλου-Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, 29-4-2026, Ἱερομ. Σάββα ἉγιορείτουἹ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

http://hristospanagia3.blogspot.com,

Μονὴ τῆς Παναγίας στὸ Μαρτκόπι. Ἀπὸ τὴν ἱστορία τοῦ πατέρα Γαβριήλ.

Μονή της Παναγίας στο Μαρτκόπι.

Από την ιστορία του πατέρα Γαβριήλ.

Έμαθα για τη Μονή της Παναγίας όταν ήμουν ήδη έφηβος. Ξεκίνησα με τα πόδια. Πείναγα και ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς. Περπάτησα χωρίς καν να φάω ψωμί. Ήταν φθινόπωρο, τα αμπέλια είχαν μόλις τρυγηθεί και σκέφτηκα: «Μακάρι να έβρισκα έστω και ένα μούρο κάπου!» Αλλά φοβόμουν ότι θα θεωρούνταν κλοπή. Συγκρατήθηκα και συνέχισα. Η πείνα με έκανε να σκοτείνω το όραμά μου. Ονειρεύτηκα ψωμί και ένα κομμάτι τυρί. Αφού περπάτησα αρκετή απόσταση, ξαφνικά είδα δύο άντρες ντυμένους με μοναχικά ρούχα ανάμεσα στα αμπέλια. Μου έκαναν νόημα, με κάλεσαν και μου είπαν: «Εσύ, ταξιδιώτη, έχεις διανύσει πολύ δρόμο και μάλλον πεινάς. Έλα να φας μαζί μας!» Τους πλησίασα και με κέρασαν ακριβώς το ψωμί και το τυρί που ονειρευόμουν. Μου πρόσφεραν ακόμη και λίγο κόκκινο κρασί. Μετά με ρώτησαν πού πήγαινα. Τους το είπα. Τότε με ευλόγησαν και μου είπαν: «Ήρθε η ώρα να συνεχίσεις το ταξίδι σου. Υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος και πρέπει να φτάσεις εκεί πριν νυχτώσει».

Τους αποχαιρέτησα και βγήκα στον δρόμο. Σκέφτηκα: «Τι θα μπορούσε να φέρει τους μοναχούς εκεί; Γιατί να φάνε στη μέση ενός αμπελώνα;» Κοίταξα πίσω, αλλά κανείς δεν ήταν εκεί.

Πάτερ, γιατί κάνουμε τὰ μνημόσυνα, ἀφοῦ «ἐν τῷ Ἅδη οὐκ ἔστι μετάνοια»;

Πάτερ, γιατί κάνουμε τα μνημόσυνα, αφού «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια»;

– Διάβασες την επιμνημόσυνη Ακολουθία προσεκτικά;

– Οχι!

– Δεν μιλά πουθενά για μετάνοια. Αναφέρει μόνο εκφράσεις όπως: «Ανάπαυσον την ψυχήν του δούλου Σου…Ως αγαθός και φιλάνθρωπος Θεός συγχώρησον…» κ.τ.λ…Αυτό που συμβαίνει, καλό μου παιδί, είναι το εξής:

Ἀπαγόρευση social media: Λογοκρισία καὶ μαζικὸ φακέλωμα – Ἡ κυβέρνηση γίνεται ψηφιακὸς «χωροφύλακας» μὲ ἐπαλήθευση ἡλικίας γιὰ ὅλους

Απαγόρευση social media: Λογοκρισία και μαζικό φακέλωμα – Η κυβέρνηση γίνεται ψηφιακός «χωροφύλακας» με επαλήθευση ηλικίας για όλους

Η απαγόρευση των social media στα παιδιά κάτω των 15 είναι μόνο η βιτρίνα - Ξεκάθαρος στόχος η καθολική ψηφιακή επιτήρηση όλων των πολιτών

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Από την πρώτη στιγμή προειδοποιούσαμε γι’ αυτό και δυστυχώς επαληθευθήκαμε: H απαγόρευση πρόσβασης στα social media για παιδιά κάτω των 15 ετών λειτουργεί ως εύσχημη βιτρίνα για την ψηφιακή παγίδευση όλων των πολιτών και την απόλυτη φίμωση του ελεύθερου λόγου.

Από το περασμένο Δεκέμβριο του 2025 αναφέραμε από αυτή εδώ τη στήλη ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης βρισκόταν σε επαφές με την αυστραλιανή κυβέρνηση που πρώτη εφάρμοσε το μοντέλο καθολικής απαγόρευσης των ΜΚΔ σε παιδιά κάτω των 16 ετών, με τον ύπουλο σκοπό να επικρατήσει τελικά η ψηφιακή ταυτότητα ως μοναδικό μέσο επαλήθευσης ηλικίας για όλους.

Ο αποκλεισμός των παιδιών από τα ΜΚΔ παρουσιάστηκε από τα ελληνικά μέσα σαν το… απαύγασμα της κοινωνικής πρόνοιας, την ίδια ώρα που νέα παιδιά (όπως πρόσφατα η 19χρονη Μυρτώ στο Αργοστόλι) πεθαίνουν από χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ ή επιδεικνύουν απίστευτα ξεσπάσματα βίας και μηδενισμού.

Ἡ λέξη «Πάσχα»

 Από την ΙΣΤΟΡΙΑ των λέξεων: ❝ Πάσχα ❞ ~

 Η εορτή τού "Πάσχα"

Το "Πάσχα", η μεγαλύτερη χριστιανική εορτή, εορτάζεται προς τιμήν τής "Αναστάσεως" τού Χριστού. Είναι όμως και η μεγάλη εορτή τού ιουδαϊσμού σε ανάμνηση τής Εξόδου των Εβραίων από τη δουλεία τής "Αιγύπτου".

 Ετυμολογία και προέλευση

ΑΠό πού προήλθε η λέξη; Δεν συνδέεται με το ρ. πάσχα (αν και παρασυνδέθηκε με αυτό). Η λέξη "Πάσχα" είναι ελληνιστική και χρησιμοποιήθηκε αρχικώς για την εβραϊκή και κατόπιν για τη χριστιανική εορτή.

Πρωτοαπαντά στην Π.Δ. (Εβδομήκοντα) και ειδικά στο κεφάλαιο 12 τής Εξόδου, όπου περιγράφεται ο τρόπος εορτασμού. Το όνομα είναι εξελληνισμένος (αλλά άκλιτος) τύπος της αραμαϊκής λέξης "pasḥa", η οποία ανάγεται στο εβραϊκό "pesaḥ" «πέρασμα, παρέλευση» και στο ρήμα "pesaḥ" «προσπερνώ – γλυτώνω, απαλλάσσω».

Η λέξη αναφέρεται στη Βιβλική αφήγηση τής δεκάτης πληγής κατά των Αιγυπτίων και προσδιορίζει το γεγονός ότι ο άγγελος τού Θεού «προσπερνούσε» τις εβραϊκές κατοικίες των οποίων οι παραστάδες είχαν ραντιστεί με αίμα αρνιού και έτσι δεν θανάτωνε τα πρωτότοκά τους

 Π.Δ., Ο΄, Έξοδος 12, 23: ‟καὶ παρελεύσεται Κύριος πατάξαι τοὺς Αἰγυπτίους καὶ ὄψεται τὸ αἷμα ἐπὶ τῆς φλιᾶς καὶ ἐπ’ ἀμφοτέρων τῶν σταθμῶν, καὶ παρελεύσεται Κύριος τὴν θύραν καὶ οὐκ ἀφήσει τὸν ὀλεθρεύοντα εἰσελθεῖν εἰς τὰς οἰκίας ὑμῶν πατάξαι”.

Το ράσο δεν κάνει τόν παπᾶ.

«Στο Κίεβο ἔγινε τό ἑξῆς γεγονός; Κηδεύθηκαν συγχρόνως ἕνας μεγαλόσχημος κι ἕνας δόκιμος.

Τὸ " Τετέλεσται "ποὺ εἶπε ὁ Κύριος πάνω στὸ σταυρό, τὸ εἶπε ,ὄχι γιὰ νὰ μᾶς δηλώσει ὅτι τελείωσε ἡ ζωή του ,ἀλλὰ ...

Τὸ " Τετέλεσται "ποὺ εἶπε ὁ Κύριος πάνω στὸ σταυρό, τὸ εἶπε ,ὄχι γιὰ νὰ μᾶς δηλώσει ὅτι τελείωσε ἡ ζωή του ,ἀλλὰ ὅτι τελείωσε ὅλο τὸ ἔργο του πάνω στὴ γῆ. 

Γέροντας Ἐφραίμ , Σκήτη Ἁγίου Ἀνδρέα Ἁγίου Ὅρους +  

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_338.html

30 Ἀπριλίου. Ἰακώβου ἀποστόλου, ἀδελφοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου (†44). Κλήμεντος ὁσίου, Δονάτου ἐπισκόπου Εὐροίας, Ἀργυρῆς νεομάρτυρος (†1725). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἀποστόλου, Σαββάτου δ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ιβ´ 1-11).

Πραξ. 12,1         Κατ᾿ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας.

Πραξ. 12,1                Κατά τον καιρόν εκείνον, ο βασιλεύς Ηρώδης Αγρίππας, άπλωσε τα χέρια και επιασε μερικούς από τους πιστούς της Εκκλησίας, δια να τους κακοποιήση.

Πραξ. 12,2         ἀνεῖλε δὲ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννου μαχαίρᾳ.

Πραξ. 12,2               Εξετέλεσε δε δια μαχαίρας τον απόστολον Ιάκωβον, αδελφόν του ευαγγελιστού Ιωάννου.

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἀποκ. 2, 17-29), Ἐπιστολή πρός τίς Ἐκκλησίες τῆς Περγάμου καί τῶν Θυατείρων

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 2, 17-29), Ἐπιστολή τοῦ Κυρίου πρός τίς Ἐκκλησίες τῆς Περγάμου καί τῶν Θυατείρων, Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, 28-4- 2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ Νηστεία Τετάρτης & Παρασκευῆς μετά τό Πάσχα καί ἡ νόθευση τοῦ Ἱεροῦ Πηδαλίου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὑπάρχει κατάλυση οἴνου & ἐλαίου Τετάρτες & Παρασκευές ἀπό τό Πάσχα καί γιά 40 μέρες; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

«Οὐ Μωϋσῆς δέδωκεν ὑμῖν τόν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ», Ν. Σωτηρόπουλου, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οὐ Μωϋσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ/ Ὁ Μωϋσής δέν σᾶς ἔδωσε τόν ἀληθινόν καί αἰώνιον ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἀλλά ὑλικόν, προεικόνισμα καί τύπον τοῦ πνευματικοῦ ἄρτου, Ν. Σωτηρόπουλου-Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, 28-4-2026, 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Σπάνια φωτογραφία.

Ο μοναχός Παντελεήμων Περβολαράκης και ο ιερομόναχος Ηλίας Σιδέρης, ηλικιωμένοι πλέον, διακονούν στην τράπεζα της Μονής Λογγοβάρδας. Τους είχα γνωρίσει, τώρα όμως βρίσκονται και οι δύο στον ουρανό.

Τα διακονήματα για τους μοναχούς είναι μια θυσιαστική προσφορά προς τους αδελφούς τους και προς όλους τους συνανθρώπους μας που φιλοξενούνται στα ορθόδοξα Μοναστήρια.

Δεν νοείται μοναχός αργός, χωρίς δηλαδή κάποιο διακόνημα.Η ώρα του διακονήματος είναι ιερή, είναι και ώρα προσευχής ταυτόχρονα.

Σχετικὰ μὲ τὰ ὄνειρα.

Σχετικά με τα όνειρα.

Μια μέρα είπα στον πατέρα Γαβριήλ:

«Είδα ένα όνειρο. Είδα τον Χριστό

». «Πώς τον είδες;» ρώτησε.

«Κατέβηκε από τον ουρανό, περπάτησε πέρα ​​δώθε και κάθισε σε ένα λιβάδι

». «Και μετά τι; Περπάτησε πέρα ​​δώθε και δεν είπε τίποτα;»

Τὸ παγκόσμιο κίνημα ὑποβοηθούμενης αὐτοκτονίας στοχεύει τώρα καὶ στὰ παιδιά

Παιδικό βιβλιαράκι ζωγραφικής από τον Καναδικό οργανισμό ευθανασίας “Dying with Dignity Canada”, https://www.dyingwithdignity.ca/blog/maid-activity-book-for-children/

Από τον Καναδά μέχρι την Ευρώπη, ένα ισχυρό λόμπι πιέζει για να επιτραπεί σε «ώριμους ανηλίκους» να επιλέξουν τον θάνατο με υποβοηθούμενη ευθανασία

Από την Asra Q. Nomani για το Fox News

Η επιθυμία του Καναδού εφήβου Markus Schouten, καθώς έφευγε από την ζωή την άνοιξη του 2022, ήταν, κανένα παιδί να μην εξαναγκάζεται να επιλέξει μεταξύ ζωής και θανάτου.

Ας δούμε, όμως, τα πράγματα με την σειρά. Ο Markus μόλις είχε μάθει ότι ήταν κοντά ο θάνατός του. Ο ογκολόγος το ανακοίνωσε σε εκείνον και την οικογένειά του, ενώ νοσηλευόταν στην ογκολογική κλινική, στον 8ο όροφο του Νοσοκομείου Παίδων British Columbia στο Βανκούβερ του Καναδά. Αγκαλιάστηκαν όλοι μαζί κλαίγοντας.

«Την ζωή αξίζει να την ζούμε, ακόμα και όταν πεθαίνουμε».

Λίγες εβδομάδες αργότερα, ξαπλωμένος στον καναπέ του οικογενειακού του σαλονιού, ο Markus υπαγόρευσε μια επιστολή προς την Ειδική Επιτροπή του Καναδικού Κοινοβουλίου για την «Ιατρική Υποβοήθηση του Θανάτου», (Medical Assistance in Dying, MAID), η οποία είχε συσταθεί για να ορίσει τις κατευθυντήριες γραμμές του νόμου που επέτρεπε την «υποβοηθούμενη αυτοκτονία» στον Καναδά ήδη από το 2016. Ο Markus ήταν αντίθετος στην επέκταση του νόμου στα παιδιά κάτω των 18 ετών.

Ἀπὸ τὴν ΙΣΤΟΡΙΑ τῶν λέξεων: ❝πάθος❞

Από την ΙΣΤΟΡΙΑ των λέξεων: ❝πάθος❞ ~

 Η αρχαία σημασία

Η λέξη "πάθος" (από το θέμα "παθ-" τού αορίστου β΄ "ἔ-παθ-ον") στην Αρχαιότητα είχε πιο ευρεία και αόριστη αναφορά από τη σημερινή. Αρχικά με τρόπο σημασιολογικά ουδέτερο αναφέρθηκε σε οτιδήποτε παθαίνει κανείς (είτε θετικό είτε αρνητικό), αλλά σύντομα εξειδικεύτηκε σε δύο μεγάλες σημασιολογικές περιοχές:

◆ ⅰ) την κακοπάθεια / συμφορά

🙠 (πβ. μία από τις διηγήσεις τού "Ηροδότου", όπου ο θάνατος τής θυγατέρας τού "Μυκερίνου" περιγράφεται με τα λόγια ‟μετὰ δὲ τῆς θυγατρὸς τὸ "πάθος"”),

◆ ⅱ) τις αρνητικές ροπές και έξεις τής ψυχής τού ανθρώπου (αφού κατά κάποιον τρόπο κάνουν την ψυχή να πάσχει 🙠 πβ. στον "Δημόκριτο": ‟σοφίη ψυχὴν παθῶν ἀφαιρεῖται”).

 Στην πρώτη περίπτωση (κακοπάθεια) το "πάθος" είναι αποτέλεσμα εξωτερικών επιδράσεων, ενώ στη δεύτερη (αρνητικές ροπές) εσωτερικών.

► Η σύγχρονη χρήση

Είναι ενδιαφέρον ότι σήμερα η λέξη χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον για τη δεύτερη κατηγορία, π.χ. όταν μιλούμε για:

◆ ⅰ) μεγάλη και διαρκή ένταση συναισθημάτων

🙠 ‟τον έχει κυριεύσει το "πάθος"”,

◆ ⅱ) εντονότατη επιθυμία που επιφέρει εξάρτηση

🙠 ‟το "πάθος" τού ποτού” / ‟τον τύφλωσε το "πάθος" του για εκείνη”,

◆ ⅲ) (στον πληθ.) εμπάθεια, μίσος

🙠 ‟τα εμφυλιοπολεμικά πάθη”.

 Σπανιότερα χρησιμοποιείται και με ουδέτερη / θετική υποδήλωση, όταν γίνεται αναφορά σε ενθουσιώδη ζήλο 🙠 ‟αγωνίζεται με "πάθος" για τη νίκη”.

► "Πάθος" και κακοπάθεια

Αντίθετα, η αναφορά σε (εξωτερική) κακοπάθεια χρησιμοποιείται πολύ περιορισμένα και σε πιο τυποποιημένες εκφράσεις για ταλαιπωρίες, κυρ. ψυχικές, που έχει κανείς υποστεί 🙠 ‟τα πάθη των προσφύγων”.

 Ειδικότερα (με κεφαλαίο Π) χρησιμοποιείται για τα μαρτύρια και τον σταυρικό θάνατο τού Χριστού 🙠 ‟Eβδομάδα των "Παθών" «η Mεγάλη Eβδομάδα»”, ‟η ακολουθία των "Παθών"” κ.λπ.

► Η χριστιανική χρήση

Αξίζει να αναφερθεί στο σημείο αυτό ότι η λέξη "Πάθος" χρησιμοποιήθηκε για τον σταυρικό θάνατο τού Χριστού με αφετηρία την Καινή Διαθήκη (το αρχικό ουσιαστικό που χρησιμοποιήθηκε από τον Απόστολο "Παύλο" ήταν η λ. "πάθημα": ‟τὸ πάθημα τοῦ θανάτου”), όπου ο αόριστος β΄ τού "πάσχω" ("ἔπαθον") χρησιμοποιείται αναφορικά με το "πάθος" τού Χριστού (σχεδόν αποκλειστικά μάλιστα με το απαρέμφατο "παθεῖν").

Επί παραδείγματι, στον Μυστικό Δείπνο ο Χριστός είπε στους μαθητές Του:

 ‟Ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ πάσχα φαγεῖν μεθ’ ὑμῶν πρὸ τοῦ με παθεῖν” (Λουκ. 2,15) και στις Πράξεις των Αποστόλων (1,3) λέγεται ότι ο Χριστός 

‟παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν”.

 Τέλος, η αντίστοιχη λέξη χρησιμοποιήθηκε για τον θάνατο τού Χριστού και σε άλλες γλώσσες, πχ αγγλ. Holy Passion”.

____________

🗒 Προσαρμογή από Γ. #Μπαμπινιώτη, Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας bit.ly/2JrnABZ_ [λ. πάθος]

🙠 ❝ Η προέλευση και ιστορία των ελληνικών λέξεων ❞

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_904.html

Ὁ ὅσιος Κύριλλος ὁ Φιλεώτης ἐπισημαίνει:

Ὁ ὅσ. Κύριλλος ὁ Φιλεώτης ἐπισημαίνει:

«“Γεύσασθε”, εἶπε, δηλαδή, δοκιμάστε, καί ὄχιχορτάστε, διότι ἐδῶ κατά τήν παροῦσα ζωή μερικῶς", δηλαδή, ἀτελῶς, "γνωρίζουμε" και βλέπουμε σαν μέσα ἀπό θαμπό τζάμι αἰνιγματικά κάπως καί ἀκαθόριστα τήν ἀλήθεια (Α' Κορ 13, 9-12).

Καὶ πάλι ὁ Λογγοβαρδίτης ἱερομόναχος π.Ιερόθεος Παραμάνης μὲ συγγενικά του παιδιὰ ἀπὸ τὴν Σῦρο.

Καὶ πάλι ὁ Λογγοβαρδίτης ἱερομόναχος π.Ιερόθεος Παραμάνης μὲ συγγενικά του παιδιὰ ἀπὸ τὴν Σῦρο. Τὰ τίμια γηρατειὰ συναντῶνται μὲ μικρὰ παιδιὰ ποὺ εἶναι ἡ ἐλπίδα γιὰ τὸ αὔριο τῆς Πατρίδας μας.  

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_550.html

29 Ἀπριλίου. Ἰάσωνος καὶ Σωσιπάτρου ἀποστόλων ἐκ τῶν 70· Κερκύρας μάρτυρος. Ἰωάννου μητροπολίτου Θηβῶν (ιβ΄ αἰ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης γ΄ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. η΄ 18-25).

Πραξ. 8,18         ἰδὼν δὲ ὁ Σίμων ὅτι διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων δίδοται τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, προσήνεγκεν αὐτοῖς χρήματα

Πραξ. 8,18               Οταν όμως ο Σιμων είδε ότι με την επίθεσιν των χειρών των Αποστόλων μετεδίδοντο τα θαυμαστά χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, επρόσφερε εις αυτούς χρήματα

Πραξ. 8,19         λέγων· δότε κἀμοὶ τὴν ἐξουσίαν ταύτην, ἵνα ᾧ ἐὰν ἐπιθῶ τὰς χεῖρας λαμβάνῃ Πνεῦμα Ἅγιον.

Πραξ. 8,19               λέγων· “δώστε και εις εμέ αυτήν την εξουσίαν, ώστε εις οποιανδήποτε βάλω επάνω τα χέρια, να παίρνη Πνεύμα Αγιον”.

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἀποκ. 2, 12-17), Ἐπιστολή πρός τήν Ἐκκλησία τῆς Περγάμου, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 2, 12-17), Ἐπιστολή τοῦ Κυρίου πρός τήν Ἐκκλησία τῆς Περγάμου, Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, 27-4- 2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

http://hristospanagia3.blogspot.com

«Ὁ μή ἐργαζόμενος μηδέ ἐσθιέτω», Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ πρῶτος λόγος τοῦ Πνευματικοῦ ὁδηγοῦ εἶναι λόγος Ἁγίου Πνεύματος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Παντί τῷ αἰτοῦντί σοι δίδου» - «Ὁ ἐλεῶν πτωχόν δανείζει Θεῷ», Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Περί ἀποτείχισης καί διακοπῆς μνημοσύνου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἀποκ. 2, 7-11), Ἐπιστολές πρός τίς Ἐκκλησίες Ἐφέσου & Σμύρνης, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 2, 7-11), Ἐπιστολές πρός τίς Ἐκκλησίες Ἐφέσου & Σμύρνης, Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, 26-4- 2026, Ἱερομ. Σάββα ἉγιορείτουἹ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com,

Ἡ συνομιλία μέ τόν Νικόδημο Β'. Τό Ἅγιο Βάπτισμα πού εἶναι ἡ ἄνωθεν γέννηση, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη

Ἡ συνομιλία μέ τόν Νικόδημο Β'- Τό Ἅγιο Βάπτισμα πού εἶναι ἡ ἄνωθεν γέννηση, Ν. Σωτηρόπουλου-Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, 27-4-2026, Ἱερομ. Σάββα ἉγιορείτουἹ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἡ συνομιλία μέ τόν Νικόδημο Α'. Ἡ ἄνωθεν γέννηση, Ν. Σωτηρόπουλου, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ συνομιλία μέ τόν Νικόδημο Α'- Ἡ ἄνωθεν γέννηση, Ν. Σωτηρόπουλου-Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, 26-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἀποκ. 2, 1-11), Ἐπιστολές πρός τίς Ἐκκλησίες Ἐφέσου καί Σμύρνης, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτη

17. ἈποκάλυψιςἸωάννου (Ἄποκ. 2, 1-11), Ἐπιστολές πρός τίς Ἐκκλησίες Ἐφέσου καί Σμύρνης, Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, 26-4- 2026,

 Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ πατέρας Γαβριὴλ κι ἐγὼ γνωριζόμασταν μόνο ἕνα χρόνο, ἀλλὰ ἐκείνη ἡ χρονιὰ ἦταν μιὰ σπουδαία πνευματικὴ ἀκαδημία γιὰ μένα.

Ο πατέρας Γαβριήλ κι εγώ γνωριζόμασταν μόνο ένα χρόνο, αλλά εκείνη η χρονιά ήταν μια σπουδαία πνευματική ακαδημία για μένα.

Δεν ξέρω γιατί ή γιατί πήγα να τον δω (δεν είχα κάποια συγκεκριμένη ερώτηση ή αίτημα), αλλά όποιος τον συνάντησε και τον γνώρισε έστω και μία φορά ήθελε να είναι μαζί του συνέχεια.

Με ενδιέφερε όλα όσα έλεγε. Προσπαθούσα να μην χάνω λέξη. Αυτά ήταν λόγια που δεν μπορούσες να αμφισβητήσεις.

Πάντα μας δεχόταν με μεγάλη αγάπη και μας κερνούσε φαγητό. Μια μέρα, πήγαμε σε αυτόν πολύ πεινασμένοι. Μάντεψε και ανησύχησε, καθώς δεν είχε τίποτα να μας προσφέρει. Τότε θυμήθηκε ένα μπαγιάτικο καρβέλι ψωμί κρυμμένο στο ντουλάπι. Ρώτησε τη μητέρα Παρασκευή:

«Ζεστάνετέ το στη σόμπα».

Αυτό το ψωμί ήταν τόσο νόστιμο. Δεν είχαμε φάει ποτέ κάτι παρόμοιο. Καθίσαμε για ώρες με τον πατέρα Γαβριήλ. Στο κελί του, κάθε αίσθηση του χρόνου εξαφανίστηκε. Χωρούσε τόσους πολλούς ανθρώπους που μείναμε και εμείς οι ίδιοι έκπληκτοι!..

Ένα καλοκαίρι, μια φίλη μου με κάλεσε να πάω διακοπές μαζί της για μια εβδομάδα. Στην αρχή, αρνήθηκα, μετά αποφάσισα να μην την προσβάλω και, παρά τη θέλησή μου, πήγα μαζί της στην παραλία. Νόμιζα ότι θα μπορούσα επιτέλους να αντέξω μια εβδομάδα με κάποιο τρόπο.

Εκεί, συνέβη αυτό που φοβόμουν στην πραγματικότητα. Έχασα εντελώς τον δρόμο μου: διασκέδαζα, σταμάτησα να προσεύχομαι, όλα ήταν σε αταξία και η Σαρακοστή είχε ξεκινήσει, αλλά τίποτα από αυτά δεν με ενοχλούσε πια. Είναι μια κατάσταση όπου η αμαρτία συσσωρεύεται στην αμαρτία και γλιστράς σε μια άβυσσο. Όλα αυτά είχαν μια βαθιά επίδραση πάνω μου.

Περιστατικό τό ὁποῖο ἐδιηγεῖτο ὁ π. Εὐσέβιος Ματθόπουλος:

Περιστατικό τό ὁποῖο ἐδιηγεῖτο ὁ π. Εὐσέβιος Ματθόπουλος: «Ζοῦσε παλαιά ἐκεῖ [: στά Τρεσταινά] ἕνας ἀγαθός γέροντας, ὁ μπάρμπα Χαράλαμπος.

Κάποτε δέν ἔβρεξε γιά πολύ καιρό καί τό χωράφι του, καλαμπόκι ξερικό, ὑπέφερε ἀπό ξηρασία. Ὁ γέρος πόνεσε. Ὕψωσε τά μάτια του δακρυσμένα στον οὐρανό καί εἶπε:

Ἐφηβεία καί τεχνολογία

Ἐφηβεία καί τεχνολογία

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Τὸ θέμα τῆς ἐφηβείας, καλοί μου φίλοι, εἶναι ὄντως τεράστιο. Ἀπασχόλησε τοὺς πάντες. Καὶ ὄχι μόνο τοὺς εἰδικοὺς ἐπιστήμονες, τοὺς παράγοντες τῆς ἀγωγῆς κ.λπ., ἀλλὰ καὶ τὸν καθένα μας. Γιατί ὅλοι μας κάποτε εἴμαστε ἔφηβοι, ὅλοι μας ἔχουμε ἔφηβους στὸ περιβάλλον μας, ὅλοι μας εἴμαστε γονεῖς. Σὲ κάθε δὲ ἐποχὴ ἡ ἐφηβεία ἔχει τὴ δική της διάσταση. Καὶ στὴ δική μας, τήν… τεχνολογική!

Ἀφορμὴ γιὰ ὅλα αὐτὰ εἶναι μία σειρὰ 4 ἐπεισοδίων τοῦ Netflix μὲ τὸν τίτλο «Adolescence» (= ἐφηβικὴ ἡλικία ἢ ἁπλὰ ἐφηβεία), ἡ ὁποία ἔχει πυροδοτήσει μεγάλο κοινωνικὸ διάλογο στὴν Βρετανία καὶ ὄχι μόνο. Μάλιστα μὲ ἀπόφαση τοῦ Βρετανοῦ πρωθυπουργοῦ Κὶρ Στάρμερ, ἡ σειρὰ αὐτὴ θὰ προβληθεῖ δωρεὰν στὰ Γυμνάσια καὶ τὰ Λύκεια ὅλης τῆς χώρας!

Καὶ γιατί αὐτό; Ἐπειδὴ ἡ σειρὰ αὐτὴ ἔχει κατορθώσει νὰ ἀποτυπώσει «μὲ ὠμότητα καὶ ρεαλισμό», ὅπως εἶπαν, τὴν ἐν λόγῳ περίοδο τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου, προκαλώντας μεγάλο προβληματισμὸ καὶ συζητήσεις. Πολλοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι «εἶναι σοκαριστική», ὅτι «προκαλεῖ τὴν ἀφύπνιση ποὺ περιμέναμε ὡς γονεῖς», ὅτι «εἶναι τὸ ξυπνητήρι, γιὰ νὰ συνέλθουμε», ὅπως καὶ «τὸ μάθημα γιὰ τὰ συμβαίνοντα σήμερα στὴν ἐφηβεία» καθ’ ὅσον ἀναφέρεται στὸ ρόλο τῆς σύγχρονης τεχνολογίας στὴν ἐφηβεία.

Τὰ πρότυπα τῶν γυναικῶν. +Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης.

Ἡ Κυριακὴ αὐτή, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἀφιερωμένη στὴ μνήμη τῶν Μυροφόρων. Οἱ Μυροφόρες ἦταν ἕνας ὅμιλος ἐκλεκτῶν, ὑπερόχων γυναικῶν, ποὺ εἶχαν ἀγάπη πρὸς τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν ἀκολουθοῦσαν (βλ. Μάρκ. 15,41) καὶ «διηκόνουν αὐτῷ ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων αὐταῖς» (Λουκ. 8,3). Καὶ τὸ κυριώτερο· κατὰ τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα τῶν Παθῶν δὲν ἔλειψαν οὔτε λεπτὸ ἀπὸ κοντά του στὴν πορεία τοῦ μαρτυρίου. Γι ̓ αὐτὸ καὶ ἀξιώθηκαν, πρῶτες αὐτές, ν ̓ ἀκούσουν τὸ κοσμοχαρμόσυνο μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως. Δὲν εἶνε τυχαῖο ὅτι· τὸ μὲν «Χριστὸς γεννᾶται» δὲν τὸ ἄκουσαν φιλόσοφοι ἀλλὰ βοσκοὶ τῆς Βηθλεέμ, τὸ δὲ «Χριστὸς ἀνέστη» δὲν τὸ ἄκουσαν μεγάλοι τῆς γῆς ἀλλὰ ἁπλοϊκὲς γυναῖκες.

Ἂς μεταφερθοῦμε, ἀγαπητοί μου, νοερῶς στὸν φρικτὸ Γολγοθᾶ. Εἶνε «ὥρα τρίτη καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν» (Μάρκ. 15,25). Κατὰ τὸ ἑβραϊκὸ ὡρολόγιο ἡ τρίτη ὥρα ποὺ ἀκοῦμε ἀντιστοιχεῖ μὲ τὴ δική μας ἐνάτη πρωινή, 9 τὸ πρωί. Τὴ νύχτα τὸν δίκασαν, τὸ πρωὶ μὲ τὴν ἔγκρισι τοῦ Πιλάτου βγῆκε ἡ ἀπόφασι. Τὸν ἔδεσαν μ ̓ ἕνα σχοινί, σὰν τὰ ὑποζύγια, τὸν ἔσυραν μέσ ̓ ἀπ ̓ τὰ καλντερίμια τῆς Ἰερουσαλήμ, τὸν ἀνέβασαν στὸ Γολγοθᾶ, καὶ στὶς 9 τὸν σταύρωσαν. Οἱ ἅγιες γυναῖκες τὸν συνώδευαν.

Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ψηφιακὸς «πολιτικὸς θάνατος»: ὅταν ἡ ἐξουσία πατᾶ ἕνα κουμπὶ καὶ σὲ ἐξαφανίζει.

Η είδηση που ήρθε στο φως από την Εφημερίδα των Συντακτών δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο διεθνούς πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι κάτι βαθύτερο, πιο ανησυχητικό και, κυρίως, προφητικό για το μέλλον που έρχεται.

Μια εισηγήτρια του Ο.Η.Ε., επειδή τόλμησε να μιλήσει για γενοκτονία στην Παλαιστίνη, βρέθηκε αντιμέτωπη όχι με πολιτική διαφωνία, αλλά με εξόντωση της ίδιας της δυνατότητάς της να ζει και να λειτουργεί. Με εκτελεστικό διάταγμα του Donald Trump, της επιβλήθηκε μια τιμωρία που ξεπερνά τα όρια της διπλωματίας ή της πολιτικής πίεσης.

Της επιβλήθηκε αυτό που εύστοχα χαρακτηρίστηκε: «πολιτικός θάνατος». 

Τι σημαίνει «πολιτικός θάνατος» στη νέα εποχή

Δεν πρόκειται για φυλάκιση. Δεν πρόκειται για εξορία. Πρόκειται για κάτι πιο ύπουλο και πιο απόλυτο. Απαγορεύεται σε οποιονδήποτε να της παρέχει χρήματα, αγαθά ή υπηρεσίες. Κατασχέθηκε το διαμέρισμά της. Δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει πιστωτική κάρτα πουθενά στον κόσμο. Αναγκάζεται να ζει με μετρητά ή δανειζόμενη.

❝ ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ❞

 ❝ ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ❞

(λέξεις & φράσεις της εκκλησιαστικής γλώσσας)

____

 Η φράση «απαρχή των κεκοιμημένων» προέρχεται από τον απόστολο Παύλο (Α Κορ. 15,20):

 ❝ Νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο.

Η λέξη «απαρχή» (< ρ. «ἀπάρχομαι» «προσφέρω τους πρώτους καρπούς ως προσφορά») στην αρχαιότητα σήμαινε τις πρώτες θυσίες ή προσφορές (π.χ. «ἀπαρχὰς ἄγειν θεοῖσι», Σοφοκλής). Αλλά η λέξη ουσιαστικά διαμορφώθηκε από τους Εβδομήκοντα στην Παλαιά Διαθήκη, που χρησιμοποιούν τη λέξη «απαρχή» για προσφορές προς τον Θεό (π.χ. των πρώτων καρπών, των πρώτων γεννημάτων, της πρώτης ζύμης κ.λπ.). Παραδείγματα:

➤ (Λευ. 2,12) δῶρον ἀπαρχῆς προσοίσετε αὐτὰ Κυρίῳ, ( θα προσφέρετε στον Κυριον από τα πρωτογεννήματα των αγρών σας).

Τονίζει ὁ ἅγιος Παϊσιος

Τονίζει ὁ Ἅγ. Παΐσιος: «Οἱ ταπεινοί μοιάζουν μέ τά Αηδόνια, πού κρύβονται καί αὐτά στίς λαγκαδιές καί σκορπᾶνε ἀγαλλίασι στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων μέ τά γλυκοκελαηδήματά τους, δοξολογώντας τό Δημιουργό τοῦ κόσμου μέρα-νύχτα, ἐνῶ οἱ ὑπερήφανοι κάνουν ὅπως μερικές φλύαρες κότες πού ξεκουφαίνουν τόν κόσμο μέ τά κακαρίσματα, λές καί τό αὐγό τους εἶναι ἴσα μέ τόν πλανήτη μας μεγάλο» 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_210.html

28 Ἀπριλίου. Τῶν ἐν Κυζίκῳ ἐννέα μαρτύρων (γ΄ αἰ.), Μέμνονος ὁσίου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης γ΄ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. η΄ 5-17).

Πραξ. 8,5           Φίλιππος δὲ κατελθὼν εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας ἐκήρυσσεν αὐτοῖς τὸν Χριστόν.

Πραξ. 8,5                 Ο δε Φιλιππος κατέβηκε εις κάποιαν πόλιν της Σαμαρείας και εκήρυττε στους κατοίκους τον Χριστόν.

Πραξ. 8,6           προσεῖχον δὲ οἱ ὄχλοι τοῖς λεγομένοις ὑπὸ τοῦ Φιλίππου ὁμοθυμαδὸν ἐν τῷ ἀκούειν αὐτοὺς καὶ βλέπειν τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει.

Πραξ. 8,6                 Επρόσεχαν δε πλήθη λαού το κήρυγμα του Φιλίππου, όλοι μαζή με μα καρδιά ήκουαν τα όσα έλεγε, αλλά συγχρόνως έβλεπαν και τα θαύματα, που έκανε ο Φιλιππος.

Εἶναι κάλο νά ἐπιδιώκουμε ἐμπειρίες καί θεοπτίες; Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Στήν Κυριακή τῶν Μυροφόρων καί τήν ἀποκύλιση τοῦ λίθου της ἀναισθησίας, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀναισθησία-Στήν Κυριακή τῶν Μυροφόρων καί τήν ἀποκύλιση τοῦ λίθου της ἀναισθησίας ἀπό τήν καρδιά μας, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, 26-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης  

http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἡ ἁγία τόλμη τῶν Μυροφόρων-κηδευτών τοῦ Κυρίου καί ἡ ἀπαιτούμενη δική μας, π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ (Κυριακή τῶν Μυροφόρων) , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ἁγία τόλμη τῶν Μυροφόρων-κηδευτών τοῦ Κυρίου καί ἡ ἀπαιτούμενη δική μας, π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ (Κυριακή τῶν Μυροφόρων) , 26-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com, 

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 2, 1-7), Ἐπιστολή πρός τήν Ἐκκλησία τῆς Ἐφέσου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 2, 1-7), Ἐπιστολή πρός τήν Ἐκκλησία τῆς Ἐφέσου, 25-4- 2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Οἱ ἀνθρώπινες ἐνέργειες ἐπιβίωσης, δείχνουν ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οἱ ἀνθρώπινες ἐνέργειες ἐπιβίωσης, δείχνουν ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ;  , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ μεταστροφὴ τῆς μοναχῆς Ἀδελφῆς Νόννας ἀπὸ τὸ ἰσλὰμ στὴν Ὀρθοδοξία!!

Η μεταστροφή της μοναχής Αδελφής Νόννας από το ισλάμ στην Ορθοδοξία!!

Υπηρέτησε ως μοναχή στο Ρωσικό Μοναστήρι Γκόρνι στην Ιερουσαλήμ.

Η Φατιμά αυτό ήταν το όνομα της..... πριν από το βάπτισμα - γεννήθηκε στην Τουρκία, σε ένα μικρό χωριό κρυμμένο στα βουνά, όπου όλοι οι κάτοικοι ομολογούσαν το Ισλάμ.

Όταν ήταν 12 ετών, η μητέρα της αρρώστησε σοβαρά.

Η γυναίκα υπέμεινε την ασθένειά της με μεγάλη υπομονή και πραότητα, αλλά δεν υπήρχε ελπίδα ανάρρωσης.

Μια μέρα, μια θλιβερή μέρα ξημέρωσε για τη μεγάλη οικογένειά τους.

Συγγενείς συγκεντρώθηκαν δίπλα στο προσκέφαλο της άρρωστης γυναίκας.

Η ετοιμοθάνατη γυναίκα, αποχαιρετώντας τον άντρα και τα παιδιά της, είπε, προς μεγάλη τους έκπληξη:

«Μην με θάψετε σύμφωνα με τις μουσουλμανικές τελετουργίες.

Είμαι Ελληνίδα Χριστιανή. Το βαπτιστικό μου όνομα είναι Γκαλίνα.»

Πέθανε λίγο αφότου είπε αυτά τα λόγια.

Τὸν ρώτησα: «Πάτερ Γαβριήλ, γιατί ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ δὲν κήρυξε στὴ Γεωργία ὅταν τῆς ἔπεσε ὁ κλῆρος;»

Μια ιστορία του Μαλχάζ Ντζινόρια.

Τον ρώτησα:

«Πάτερ Γαβριήλ, γιατί η Μητέρα του Θεού δεν κήρυξε στη Γεωργία όταν της έπεσε ο κλήρος;»

Απάντησε:

«Άλλωστε, είναι η Βασίλισσα του Ουρανού και της Γης, και ο Κύριος δεν ήθελε η Μητέρα Του να περιπλανιέται στον κόσμο».

Ρώτησα επίσης:

«Όταν ένα κακό πνεύμα παίρνει τη μορφή του Χριστού, γιατί δεν μπορεί να πάρει τη μορφή της Μητέρας του Θεού ή του Σταυρού;»

«Ο Κύριος ταπείνωσε τον εαυτό του και τον έφτυσαν, αλλά δεν θα δώσει σε κανέναν το δικαίωμα να γίνει σαν τη Μητέρα Του, και δόξασε και ύψωσε τον Σταυρό».

Μια μέρα παραπονέθηκα στον Γέροντα Γαβριήλ:

Ἡ ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ γιὰ τὴν κατάργηση τῆς διαφορᾶς φύλου ὡς πρὸς τὴ σύναψη γάμου δὲν εἶναι νομικὰ ὀρθή

Δεν είναι ορθή η άποψη του ΣτΕ, διότι οι μεταβαλλόμενες κοινωνικές συνθήκες δεν μπορούν να μεταβάλλουν τα βασικά γνωρίσματα που συνιστούν την ουσία του γάμου.

Καλιρρόη Παντελίδου*

Με την απόφαση 392/2026 της Ολομέλειας του Συμβουλίου Επικρατείας, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο δέχθηκε κατά πλειοψηφία ότι η σύναψη γάμου μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου δεν αντίκειται στο Σύνταγμα. Το ίδιο δέχθηκε και για την υιοθεσία από πρόσωπα του ιδίου φύλου. Η υπόθεση είχε συζητηθεί στο ΣτΕ εδώ και πολύ καιρό, συγκεκριμένα στις 11.4.2025 και το διατακτικό της απόφασης έγινε γνωστό από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου στις 30.5.2025.

Επειδή όμως πλέον έχει καθαρογραφεί και δημοσιευθεί ολόκληρο το κείμενο, ας μου επιτραπούν ορισμένες παρατηρήσεις:

Η συνταγματική έννοια του γάμου περιλαμβάνει τα ουσιώδη στοιχεία του που ισχύουν διαχρονικά στην ελληνική κοινωνία και στις θεμελιώδεις αρχές της δικής μας έννομης τάξης. Πρόκειται για μια μόνιμη συμβίωση δύο προσώπων διαφορετικού φύλου, χαρακτηριζόμενη από την ελεύθερη σύναψή της, την αναγνώρισή της από την έννομη τάξη και την ισονομία των συζύγων. Ο κοινός νομοθέτης δεν μπορεί να καταργήσει το γάμο ούτε να μεταβάλει τα θεμελιώδη αυτά χαρακτηριστικά του.

Ἡ ἀνδρεία καὶ ἡ τόλμη τῶν Μυροφόρων.

Εν Κυθήροις τη 26η Απριλίου 2026

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου- συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η τρίτη Κυριακή από του Πάσχα, η Κυριακή των Μυροφόρων και ονομάσθηκε έτσι, επειδή την ημέρα αυτή η αγία μας Εκκλησία καθιέρωσε να εορτάζουμε την μνήμη των αγίων μυροφόρων, ανδρών και γυναικών, εκ των οποίων οι μεν πρώτοι ανέλαβαν να αποκαθηλώσουν και να ενταφιάσουν το πανάγιον σώμα του Κυρίου μας από τον Σταυρό το εσπέρας της μεγάλης Παρασκευής, οι δε μυροφόρες γυναίκες ήρθαν λίαν πρωΐ της μιάς Σαββάτων, δηλαδή την Κυριακή του Πάσχα, στον τάφο του Κυρίου μας, για να μυρώσουν το πανάγιο σώμα Του, αλλά βρήκαν τον τάφο κενό, διότι ο Κύριός μας είχε ήδη αναστηθεί. Το ευαγγελικό ανάγνωσμα, που ακούσαμε προηγουμένως, είναι μια περικοπή από το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, στην οποία ο ευαγγελιστής περιγράφει ακριβώς αυτά τα γεγονότα. Το δε αποστολικό μια περικοπή από το 6ο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων.

Σύμφωνα με την διήγηση του ευαγγελιστού το εσπέρας της Μεγάλης Παρασκευής, μετά την σταύρωση του Ιησού, μέσα στην πόλη της Ιερουσαλήμ επικρατούσε μια ατμόσφαιρα φόβου και τρόμου. Εκείνες οι κραυγές «άρον, άρον σταύρωσον αυτόν» αντηχούσαν ακόμη στα αυτιά των μαθητών του Κυρίου. Μέσα στις καρδιές των σταυρωτών του Ιησού έβραζε ακόμη η οργή και το μίσος. Και αλλοίμονο σ’ όποιον τολμούσε να εκφράσει με οποιοδήποτε τρόπο συμπάθεια προς τον εσταυρωμένο. Οι ένδεκα μαθητές έχουν διασκορπιστεί όλοι τους από φόβο, μήπως ξεσπάσει πάνω τους η οργή των Ιουδαίων. Ο Χριστός βρίσκεται ήδη νεκρός, κρεμασμένος πάνω στο σταυρό. Υπήρχε λοιπόν επείγουσα ανάγκη, να βρεθούν κάποιοι, οι οποίοι θα αναλάβουν να αποκαθηλώσουν και να ενταφιάσουν το σώμα του, διότι σε λίγες ώρες άρχιζε η ημέρα του Σαββάτου, ημέρα κατά την οποία οι Εβραίοι εόρταζαν το εβραϊκό Πάσχα, που ήταν αυστηρή αργία, οπότε κάθε παρόμοια ενέργεια ήταν απαγορευμένη. Επί πλέον υπήρχε αυστηρή διάταξη στο Μωσαϊκό Νόμο, που απαγόρευε να διανυκτερεύουν άταφα σώματα πάνω στο σταυρό την ημέρα αυτή.

Ἐσθονία: Στὸ στόχαστρο τοῦ ΟΗΕ γιὰ τὶς διακρίσεις κατὰ τῆς Ἐκκλησίας

Για τις συστηματικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του θρησκεύεσθαι, γίνεται λόγος στην επιθεώρηση του υλικού για την κατάσταση στην Εσθονία, που εξετάζεται από τη Διεύθυνση του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά την προετοιμασία της τακτικής έκθεσής του.

Στην επιθεώρηση ειδικότερα συμπεριελήφθη η έκθεση της οργάνωσης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τη Γενεύη Justice pour Tous Internationale («Δικαιοσύνη για όλους»), που παρουσιάσθηκε παλαιότερα και αφορούσε στην πολιτική διακρίσεων, η οποία ασκείται από τις εσθονικές Αρχές έναντι της κανονικής Ορθοδόξου Εκκλησίας (σημερινή ονομασία Εσθονική Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία).

Οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπέδειξαν ότι η εφαρμογή από την Εσθονία της νομοθεσίας για την κρατική ασφάλεια σύμφωνα με το άρθρο 235 του Ποινικού Κώδικα προκαλεί βαθύ προβληματισμό λόγω της καταπατήσεως θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Οι τροποποιήσεις του έτους 2019 διεύρυναν αυτή τη διάταξη με την συμπερίληψη μέσω μιας ασαφώς διατυπωθείσης έννοιας «υποστήριξης» από φορείς της αλλοδαπής, πράγμα που επέτρεψε την ποινικοποίηση ακόμη και της ταυτότητας του μέλους των κανονικών θρησκευτικών ομολογιών.

Ὁ ἀναπεσὼν λέων ΄ Σύμβολα τοῦ Πάθους

 Ο αναπεσών λέων ~ [Σύμβολα του Πάθους 13/13]

❝ Ὥσπερ λέων Σῶτερ, ἀφυπνώσας σαρκί,

ὥς τις σκύμνος ὁ νεκρὸς ἐξανίστασαι,

ἀποθέμενος τὸ γῆρας τῆς σαρκός❞

— Εγκώμια Μ. Παρασκευής —

~ μετάφρ. 

‟ Σαν λέων, Σωτήρα, αποκοιμήθηκες σωματικώς,

και σαν σκύμνος από τους νεκρούς εγείρεσαι, αποθέτοντας το γήρας της σαρκός.…”

___________________

✦ Λέξη & Εικόνα

___________________

Ο υμνογράφος στηρίζεται στη μεσσιανική προφητεία του Ιακώβ (Γεν. 49:9):

 «ἀναπεσὼν ἐκοιμήθης ὡς λέων καὶ ὡς σκύμνος· τίς ἐγερεῖ αὐτόν;».

Ἡ ἀμμᾶ Συγκλητική ἀναφέρει:

Ἡ ἀμμᾶ Συγκλητική αναφέρει: «Ὅπως εἶναι ἀδύνατον χωρίς καρφιά νά κατασκευαστῇ ἕνα πλοῖο, ἔτσι ἀποκλείεται νά σωθῆ κανείς δίχως τήν ταπεινοφροσύνη» 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_358.html

27 Ἀπριλίου. Συμεὼν ἐπισκόπου Ἰεροσολύμων, συγγενοῦς τοῦ Κυρίου, ἱερομάρτυρος (†107). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Δευτέρας γ΄ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ς΄ 8 - ζ΄ 5, 47-60).

Πραξ. 6,8           Στέφανος δὲ πλήρης πίστεως καὶ δυνάμεως ἐποίει τέρατα καὶ σημεῖα μεγάλα ἐν τῷ λαῷ.

Πραξ. 6,8                 Ο δε Στέφανος, γεμάτος πίστιν και δύναμιν Θεού, έκανε μεταξύ του λαού καταπληκτικά θαύματα και υπερφυσικά έργα, που μαρτυρούσαν την αλήθειαν της πίστεως.

Πραξ. 6,9           ἀνέστησαν δέ τινες τῶν ἐκ τῆς συναγωγῆς τῆς λεγομένης Λιβερτίνων καὶ Κυρηναίων καὶ Ἀλεξανδρέων καὶ τῶν ἀπὸ Κιλικίας καὶ Ἀσίας συζητοῦντες τῷ Στεφάνῳ,

Πραξ. 6,9                 Μερικοί δε Εβραίοι από την συναγωγήν, που ελέγετο συναγωγή των Λιβερτίνων, των δούλων δηλαδή που είχαν απελευθερώσει οι Ρωμαίοι, και από την συναγωγήν των Κυρηναίων και Αλεξανδρέων καθώς και των Ιουδαίων της Κιλικίας και της Ασίας, εσηκώθηκαν με φανατισμόν και πείσμα και συζητούσαν με τον Στέφανον.

Μοῦ ἔστειλε τὸν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ.

Αναφέρει η μοναχή Συγκλητική:

«Κάπου κάπου τήν ἔστελναν κι αὐτή τά πρῶτα χρόνια γιά ἐξωτερική διακονία. Μιά φορά, θυμᾶμαι, ὅταν ἤμασταν στήν Πορταριά, τήν ἔστειλε ἡ Γερόντισσα στη Λάρισα να πουλήσει ποδιές. Καί πῆρε ὀκτώ χιλιάδες δραχμές. Ἐπιστρέφοντας, διασχίζοντας τίς γραμμές τοῦ τρένου, τῆς ἔπεσαν κάτω τά χρήματα καί τά ἔχασε. Μόλις τό κατάλαβε, ἄρχισε νά κλαίει καί νά παρακαλεῖ τήν Παναγία: “Παναγία μου, βοήθα με! Ἐπούλησα ὅλες τίς ποδιές· τώρα, πῶς νά πάω μέ ἄδεια χέρια καί τί νά πῶ τῆς Γερόντισσας;” Ἀλλά καί ἡ Παναγία μας δέν τήν ἄφησε.

«Πάτερ Γαβριήλ, τί μᾶς ἀφήνεις ὡς διαθήκη;»

Μια μέρα, ένας δόκιμος από ένα μοναστήρι ήρθε στον πατέρα Γαβριήλ και τον ρώτησε: «Σκοπεύω να επιστρέψω σπίτι, παρακαλώ ευλόγησέ με».

Ο πατέρας Γαβριήλ απάντησε ότι δεν ευλογούσε όσους έφευγαν από το μοναστήρι.

«Γιατί, πατέρα Γαβριήλ; Δεν είναι δυνατόν να είσαι στον κόσμο και να ζεις σαν μοναχός;»

«Όχι, είναι δυνατόν, αρκεί να ζεις στο δάσος και να μην σε φάνε οι λύκοι», απάντησε ο πατέρας Γαβριήλ.

Στη συνέχεια, του ζήτησε να γονατίσει, έβαλε ένα αναμμένο κερί πάνω από το κεφάλι του και προσευχήθηκε για πολλή ώρα.

Ὅταν ἡ Συνοδικότητα Καταρρέει: Κανόνες ὑπάρχουν — ἐφαρμόζονται;

Όταν η Συνοδικότητα Καταρρέει: Κανόνες υπάρχουν — εφαρμόζονται;

Υπάρχει ένα όριο πέρα από το οποίο η εκκλησιαστική διοίκηση παύει να είναι απλώς προβληματική και μετατρέπεται σε θεσμική εκτροπή.

Και το ερώτημα σήμερα τίθεται αμείλικτο: πώς είναι δυνατόν ο Αρχιεπίσκοπος να κινείται αντίθετα ή υπεράνω των θέσεων Αρχιερέων της Ιεράς Συνόδου Κύπρου, αλλά και της Εκκλησίας της Ελλάδος και της Κύπρου χωρίς να εγείρεται άμεσο ζήτημα κανονικής τάξης; π.χ ο Επίσκοπος Καρπασίας και ο Μητροπολίτης Ταμασσού εκφράσαν δημόσια τις θέσεις τους, σε προσωπικά τους κείμενα πώς οι Λάιονς, η Μασονία και οι Ροδοσταυρίτες είναι σέκτες που αντιτίθενται στον Ευαγγελικό Λόγο και την Ορθόδοξη Πνευματική παράδοση, πώς γίνεται λοιπόν ο προκαθήμενος τους να είναι ο επίσημος ομιλητής στις στοές τους και ειδικά στους Λάιονς? Και να μήν εγείρεται καθόλου θέμα στην Ι.Σ αλλά να απειλούν με καθαίρεση αυτόν που τηρούσε και τηρεί με ευλάβεια τους Ιερούς Κανόνες?

Η απειλή καθαίρεσης του Τυχικού δεν είναι μια «εσωτερική υπόθεση». Είναι δοκιμασία της ίδιας της εκκλησιολογίας. Και εδώ οι Ιεροί Κανόνες δεν αφήνουν περιθώρια για αυθαίρετες ερμηνείες.

Ο 34ος Αποστολικός Κανόνας είναι απολύτως σαφής:

οι επίσκοποι κάθε τόπου οφείλουν να αναγνωρίζουν τον πρώτο, αλλά ο πρώτος δεν μπορεί να πράττει τίποτε χωρίς τη γνώμη όλων. Πρόκειται για θεμελιώδη αρχή συνοδικότητας και αμοιβαιότητας. Δεν πρόκειται για διακοσμητική διάταξη — είναι η ίδια η καρδιά της Ορθόδοξης διοίκησης.

Κυριακή τῶν Μυροφόρων:«Ἡ θέσις τῶν φύλων στο Χριστιανισμό». Π Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ[:Μάρκ. 15,43-47 και 16, 1 - 8]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-4-1988]

(Β194)

Την τρίτην Κυριακήν από του Πάσχα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας την αφιερώνει στις θαυμάσιες εκείνες γυναίκες, που υπηρέτησαν κατεξοχήν το μυστήριον της Αναστάσεως του Χριστού. Όπως και σε εκείνους τους θαυμασίους άνδρας που υπηρέτησαν στην ταφή του Κυρίου μας, δηλαδή τον Νικόδημον και τον Ιωσήφ.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε αυτήν την δύσκολη στιγμή, που οι μαθηταί του στενού κύκλου του Κυρίου μας, φοβισμένοι κρύπτονται στο υπερώον με τις πόρτες κατάκλειστες, «διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων», όπως σημειώνει ο ιερός ευαγγελιστής Ιωάννης, αυτή η μικρή ομάδα των ανδρών και των γυναικών κυριολεκτικά πρωταγωνιστούν στην διακονία και της ταφής και της Αναστάσεως. Αρκεί να σας υπενθυμίσω ότι ο Ιερός Ευαγγελιστής βάζει εκείνη την μετοχή «τολμήσας ὁ Ἰωσήφ». Δηλαδή ετόλμησε. Ήταν άθλος, διότι το πρόσωπο του Κυρίου ήταν φοβερά διαβεβλημένο. Και για να ζητήσει και από τις αρχές και τις εξουσίες το σώμα ενός καταδίκου και περιφρονημένου ήταν, πράγματι, τόλμη.

Έτσι, τα δύο αυτά συνεργεία, οι δύο αυτές ομάδες, των ανδρών και των γυναικών, δίνουν μίαν θαυμασίαν εικόνα συνεργασίας. Οι άνδρες επωμίζονται ό,τι οι γυναίκες δεν μπορούσαν να πράξουν, όπως η ταφή, η αποκαθήλωσις και, αντίστροφα, οι γυναίκες πράττουν ό,τι δεν μπορούσαν οι άνδρες να πράξουν. Διαβάζουμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή· πρώτα για την ομάδα των ανδρών. Χρησιμοποιώ τον Μάρκον και τον Ιωάννη. Παρεμβάλλω τον Ιωάννη τον Ευαγγελιστή: «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. Ἦλθεν οὖν καὶ ἦρε τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ (:εσήκωσε, το πήρε). Ἦλθε δὲ καὶ Νικόδημος, φέρων μίγμα σμύρνης καὶ ἀλόης ὡς λίτρας ἑκατόν. Ἔλαβον οὖν τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ (: το σήκωσε, το πήρε) καὶ ἔδησαν αὐτὸ ἐν ὀθονίοις (: με σάβανα) μετὰ τῶν ἀρωμάτων». [Ο Μάρκος:] «Καὶ κατέθηκεν αὐτὸν -ο Νικόδημος- ἐν μνημείῳ ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισεν λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου».

26 Ἀπριλίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ. «Τῶν ἁγίων μυροφόρων γυναικῶν, ἔτι δὲ Ἰωσὴφ τοῦ ἐξ Ἀριμαθαίας καὶ τοῦ νυκτερινοῦ μαθητοῦ Νικοδήμου». Βασιλέως ἐπισκόπου Ἀμασείας ἱερομάρτυρος (†332), Γλαφύρας καὶ Ἰούστας ὁσίων (†322). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς γ΄ Πράξεων (Πρξ. ς΄ 1-7).

Πραξ. 6,1           Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν Ἑλληνιστῶν πρὸς τοὺς Ἑβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν.

Πραξ. 6,1                  Κατά τας ημέρας δε αυτάς, καθώς ηύξανε ο αριθμός των πιστών, οι Εβραίοι Χριστιανοί, οι οποίοι κατήγοντο από ξένας περιοχάς και ωμιλούσαν την ελληνικήν γλώσσαν και ελέγοντο Ελληνισταί, ήρχισαν να γογγύζουν και να παραπονούνται εναντίον των Εβραίων Χριστιανών της Ιουδαίας, διότι αι χήραι αυτών παρεμερίζοντο και παρημελούντο εις την καθημερινήν υπηρεσίαν της διανομής τροφών και βοηθημάτων.

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς τῶν Μυροφόρων. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Κατά Μάρκον, κεφ. ΙΕ΄, εδάφια 42-47 και κεφ. ΙΣΤ΄, εδάφια 1-8

Κεφ. ΙΕ΄ 42 Καὶ ἤδη ὀψίας γενομένης, ἐπεὶ ἦν παρασκευή, ὅ ἐστι προσάββατον, 43 ἐλθὼν ᾿Ιωσὴφ ὁ ἀπὸ ᾿Αριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ ᾿Ιησοῦ. 44 Ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε· 45 καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ ᾿Ιωσήφ. 46 Καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. 47 Ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ᾿Ιωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται.

Κεφ. ΙΣΤ’ 1 Καί διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ ᾿Ιακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. 2 Καὶ λίαν πρωῒ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. 3 Καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; 4 Καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα. 5 Καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. 6 Ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· μὴ ἐκθαμβεῖσθε· ᾿Ιησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. 7 Ἀλλ᾿ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν. 8 Καὶ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου· εἶχε δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις, καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον· ἐφοβοῦντο γάρ.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

Κεφ. ΙΕ΄ 42 Και σαν άρχισε πλέον να βραδιάζει, επειδή ήταν ημέρα Παρασκευής και προετοιμασίας, δηλαδή παραμονή του Σαββάτου, προτού δύσει ο ήλιος και αρχίσει η ημέρα του Σαββάτου, η οποία συνέπιπτε και με το πάσχα, 43 ήλθε ο Ιωσήφ που καταγόταν απ’ την πόλη Αριμαθαία, ένα σεβαστό και επίσημο μέλος του ιουδαϊκού συνεδρίου, που είχε πιστέψει κι αυτός στο κήρυγμα του Ιησού για τη βασιλεία του Θεού και περίμενε τη βασιλεία αυτή χωρίς να κλονιστεί η ελπίδα του από τον θάνατο του Ιησού˙ αυτός λοιπόν τόλμησε και παρουσιάστηκε στον Πιλάτο και ζήτησε το σώμα του Ιησού. 44 Ο Πιλάτος μάλιστα έμεινε έκπληκτος και απόρησε που τόσο γρήγορα είχε κιόλας πεθάνει ο Ιησούς. Κι αφού προσκάλεσε τον εκατόνταρχο, τον ρώτησε εάν είχε ώρα πολλή που πέθανε. 45 Κι όταν έμαθε από τον εκατόνταρχο ότι πραγματικά πέθανε ο Ιησούς, χάρισε το σώμα του στον Ιωσήφ. 46 Κι εκείνος, αφού αγόρασε καινούργιο και αμεταχείριστο σεντόνι και κατέβασε τον Ιησού από τον σταυρό, τύλιξε το σώμα του στο σεντόνι και τον έβαλε κάτω σε ένα μνημείο, το οποίο ήταν σκαλισμένο μέσα στον βράχο˙ και κύλισε ένα μεγάλο λίθο πάνω στο στόμιο του μνημείου, κλείνοντας έτσι την είσοδο του μνημείου. 47 Στο μεταξύ η Μαρία η Μαγδαληνή και η Μαρία του Ιωσή παρακολουθούσαν προσεκτικά και με πολύ ενδιαφέρον πού τοποθετήθηκε το σώμα του Ιησού.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς τῶν Μυροφόρων. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Πράξεις των Αποστόλων, κεφ. ΣΤ΄, εδάφια 1-7

1Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν ῾Ελληνιστῶν πρὸς τοὺς ῾Εβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν. 2 Προσκαλεσάμενοι δὲ οἱ δώδεκα τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν εἶπον· οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ διακονεῖν τραπέζαις. 3 Ἐπισκέψασθε οὖν, ἀδελφοί, ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτά, πλήρεις Πνεύματος ῾Αγίου καὶ σοφίας, οὓς καταστήσομεν ἐπὶ τῆς χρείας ταύτης· 4 ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν. 5 Καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐνώπιον παντὸς τοῦ πλήθους· καὶ ἐξελέξαντο Στέφανον, ἄνδρα πλήρη πίστεως καὶ Πνεύματος ῾Αγίου, καὶ Φίλιππον καὶ Πρόχορον καὶ Νικάνορα καὶ Τίμωνα καὶ Παρμενᾶν καὶ Νικόλαον προσήλυτον ᾿Αντιοχέα, 6 οὓς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων, καὶ προσευξάμενοι ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας 7 καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ηὔξανε, καὶ ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ σφόδρα, πολύς τε ὄχλος τῶν ᾿Ιουδαίων ὑπήκουον τῇ πίστει.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παναγιώτη Τρεμπέλα

1Τις ημέρες αυτές, ενώ αυξανόταν ο αριθμός των πιστών, οι Εβραίοι Χριστιανοί που ήταν από ξένα μέρη και γι’ αυτό μιλούσαν την ελληνική γλώσσα, άρχισαν να γογγύζουν εναντίον των ντόπιων Εβραίων Χριστιανών, που μιλούσαν την αραμαϊκή γλώσσα.