Ἔξοδος κέφ. κή΄-κθ΄, Καθιέρωσις ἀνθρώπων γιά τή λατρεία καί ὁδηγίες κατασκευῆς τῶν ἀμφίων τους, 17-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
445. Ποιες είναι οι διαφορές στη σύνθεση της Λειτουργίας: Ρωμαϊκή και Ορθόδοξη;Ερώτηση ενός διακόνου : Ποιες είναι οι διαφορές στη σύνθεση των Ρωμαϊκών και Ορθόδοξων Λειτουργιών;Η απάντηση του ιερέα: « Πρώτον, η Ρωμαϊκή Λειτουργία ή μίσσα (msha) είναι πολύ μικρότερη από την Ορθόδοξη: αυτό συμβαίνει επειδή η Ορθόδοξη Λειτουργία, στην κύρια δομή της, συντέθηκε στην αρχαιότητα, όταν οι Χριστιανοί ήταν πιο ευσεβείς και αγαπούσαν να προσεύχονται πολύ, συντέθηκε μέσω των προσπαθειών μεγάλων και ένθερμων προσευχητών, όπως οι αρχαίοι Άγιοι Πατέρες. Η Ρωμαϊκή Λειτουργία, όπως υπάρχει τώρα, όταν η χριστιανική ευσέβεια έχει παρακμάσει, συντέθηκε από ανθρώπους που δεν είχαν πλέον το ίδιο προσευχητικό πνεύμα με τους αρχαίους Αγίους Πατέρες. Και όχι μόνο η Λειτουργία, αλλά και άλλες εκκλησιαστικές ακολουθίες, για παράδειγμα, ο Εσπερινός και ο Όρθρος, είναι πολύ μικρότερες στη Ρωμαϊκή Εκκλησία από ό,τι στην Ορθόδοξη Εκκλησία, για τον ίδιο λόγο. Η συντομευμένη Ρωμαϊκή Λειτουργία στερείται πολλών εποικοδομητικών τελετουργιών και τελετουργιών. Για παράδειγμα, στερείται η προσκομιδή , η οποία θυμίζει το όμορφο έθιμο των πρώτων Χριστιανών να προσφέρουν ψωμί για την τέλεση του μυστηρίου της Ευχαριστίας, τα ίδια ψωμιά ή πρόσφορα από τα οποία παρασκευάζονταν οι μεταγενέστερες γιορτές αγάπης. Δεν έχει προσευχές για τους κατηχούμενους , υπενθυμίζοντας το αρχαίο ιερό έθιμο των πιστών που προσεύχονται για όσους προετοιμάζουν». για το βάπτισμα ή, γενικότερα, για τους μετανοούντες , ώστε ο Κύριος να τους ελεήσει, να τους φωτίσει και να τους δεχτεί σε πλήρη κοινωνία με την Εκκλησία. Λείπουν οι εκτενείς μας , οι οποίες εκφράζουν τόσο όμορφα την ενότητα της κοινής εκκλησιαστικής προσευχής, σύμφωνα με την οποία, από την αρχαιότητα, όλοι οι Χριστιανοί που στέκονταν στην εκκλησία συμμετείχαν στις προσευχές, απαντώντας στις επικλήσεις των ιερέων και των διακόνων με σύντομες προσευχητικές επικλήσεις.
Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΣΤΑΥΡΩΝ+Κάποτε ζούσε ένας άνθρωπος—ούτε δίκαιος ούτε ασεβής, απλώς ένας πολύ συνηθισμένος άνθρωπος. Βιαζόταν το πρωί, κουραζόταν το βράδυ, και το βράδυ νόμιζε ότι η ζωή του είχε πάει κάπως στραβά. Και μια ιδιαίτερα δύσκολη μέρα, είπε δυνατά:«Αν πρέπει να κουβαλήσω έναν σταυρό, δώσε μου, Κύριε, έναν ελαφρύτερο».Και σαν να ήταν απάντηση, βρέθηκε σε μια μεγάλη πλατεία. Και στην πλατεία—σταυροί. Ξαπλωμένοι, όρθιοι, ακουμπισμένοι στους τοίχους, σαν καυσόξυλα κοντά σε έναν αχυρώνα. Ο ένας ήταν μικρός και τακτοποιημένος, σαν από κατάστημα με σουβενίρ. Ο άλλος ήταν φαρδύς και συμπαγής, οπότε ήταν αμέσως προφανές: ένας σοβαρός άνθρωπος, που υπέφερε βαθιά. Ο τρίτος ήταν καλυμμένος με σκλήθρες, στραβός, σαν κάποιος να τον είχε ήδη εγκαταλείψει.Ο άνθρωπος πλησίασε και τον άγγιξε.
Τιμούδας ΧρήστοςΣτοκχόλμη, 12/2/2026Την Κυριακή του Ασώτου, 8/2/2026, ο μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας κ. Κλεόπας έδωσε μία «διάλεξη» από τον Άμβωνα του καθεδρικού ναού του Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης με θέμα τον Άσωτο της Παραβολής του Ευαγγελίου που διαβάζεται την ημέρα αυτή.Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας λένε, και μαζί μ΄αυτούς και ο μητροπολίτης Κλεόπας, ότι, «η Παραβολή του Ασώτου (Λουκά 15:11–32) λειτουργεί στην Ορθόδοξη Παράδοση ως σύνοψη του Ευαγγελίου.» Αυτό σημαίνει το πόσο σπουδαία μηνύματα κρύβει η παραβολή αυτή για την σωτηρία της ψυχής του ανθρώπου. Λόγω όμως του ότι οι καιροί είναι πολύ πονηροί σήμερα και ακούγονται πολλά για ανθρώπους της διοικούσης εκκλησίας που, άλλα λένε και άλλα κάνουν και έχοντας υπόψη την παραίνεση του Κυρίου, Βλέπετε μη τις υμάς πλανήση, καλό είναι ο κάθε λόγος να αντιπαραβάλεται μ΄αυτόν των Αγίων, για να ελέγχεται, όσο γίνεται, η εγκυρότητα του, η ορθοδοξότητα του.ΚΡΙΤΙΚΗΗ κριτική και η αντιπαράθεση που κάνουμε με τον λόγο του μητρ. Κλεόπα, γίνεται με γνώμονα τον λόγο των Πατέρων της εκκλησίας, που επεξηγούν τον λόγο του Κυρίου δύο χιλ. χρόνια τώρα δημιουργώντας έτσι αυτό που καλούμε ορθόδοξη παράδοση.ΠΟΙΚΙΛΙΑΗ θεολογία της εκκλησίας με εκπρόσωπο τον ιερό Χρυσόστομο, η νεοελληνική ποίηση με εκπροσώπους τον Δροσίνη και τον Βάρναλη και η νεοελληνική λογοτεχνία με τον Καζαντζάκη, επιστρατεύθηκαν από τον μητροπολίτη Κλεόπα την ημέρα αυτή, σαν διαφορετικές οπτικές γωνίες ενατένισης, προσέγγισης του θέματος. Στο πως δηλ. νοηματοδοτούν στα έργα τους οι παραπάνω λογοτέχνες, τα διάφορα μοτίβα της παραβολής. Φυγή, ξενιτιά, συντριβή, γυρισμός, πατέρας, αδελφός.
Αρχ. Παύλου ΔημητρακοπούλουΘεολόγου – συγγραφέωςΙ. Μ. Κυθήρων και ΑντικυθήρωνΕν Κυθήροις τη 15η Μαρτίου 2026Την τρίτη Κυριακή των νηστειών εορτάζει η αγία μας Εκκλησία, όπως είναι γνωστό, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, την προσκύνηση του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. Η καθιέρωση της εορτής αυτής δεν είναι άσχετη, αλλά είναι στενά συνδεδεμένη με το μεγάλο ιστορικό γεγονός της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού, πάνω στον οποίο σταυρώθηκε αρχηγός της σωτηρίας μας, ο Χριστός από την αγία Ελένη, εκεί στο σπήλαιο του Γολγοθά, στις 6 Μαρτίου του 326 μ.Χ. Ωστόσο οι άγιοι Πατέρες τοποθέτησαν την εορτή αυτή την ημέρα αυτή, δηλαδή στο μέσον της αγίας Τεσσαρακοστής, και για έναν άλλο, βαθύτερο πνευματικό λόγο. Όπως σημειώνει το Συναξάρι του Τριωδίου, κατά την διάρκεια της περιόδου αυτής λόγω του εντονώτερου πνευματικού αγώνος καθώς προσπαθούμε να σταυρώσουμε τον παλαιόν άνθρωπον με την βοήθεια της νηστείας, αισθανόμαστε μια κόπωση. Τότε η Εκκλησία, θέλοντας να εμπνεύσει σε μας θάρρος και να ανορθώσει το καταβεβλημένο φρόνημά μας, προβάλει ενώπιόν μας εις προσκύνηση τον Τίμιο και ζωοποιό Σταυρό, υπενθυμίζοντας έτσι το πάθος του Κυρίου μας και τον σταυρικόν του θάνατο, τον οποίον υπέμεινε από αγάπη για μας χάριν της σωτηρίας μας. Φέρνει ακόμη στη μνήμη μας την χαρά της αναστάσεως, η οποία επακολουθεί πάντοτε μετά τον σταυρό και την ταφή. Έτσι τρόπον τινά υπογραμμίζει και το ιδικό μας χρέος και προδιαγράφει και την ιδική μας σταυροαναστάσιμη πορεία. Μια πορεία που περνάει υποχρεωτικά μέσα από το σταύρωμα του παλαιού ανθρώπου.
Αγαπάμε τα ζώα.Δεν τα λατρεύουμε. Δεν τα υιοθετούμε.Είναι γνωστό ότι ο Δημιουργός Θεός σε επτά ημέρες (χρονικά διαστήματα (που δεν ταυτίζονται με το ημερονύκτιο) δημιούργησε τον κόσμο. Την πρώτη ημέρα «είπεν ο Θεός ‘’γενηθήτω φως’’ και εγένετο φως». Την τελευταία ημέρα της δημιουργίας ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατασκευάζοντας πηλό. Αυτή η λεπτομέρεια, κατά τους ερμηνευτές, δίνει ιδιαίτερη αξία στον άνθρωπο, που έχει τη δυνατότητα να γίνει «θεός κατά χάριν» και είναι προικισμένος με λογικό και, κυρίως, με την αθάνατη ψυχή. Ο άνθρωπος είναι το τελειότερο πλάσμα και τα άλλα δημιουργήματά Του έγιναν για να υπηρετούν τον άνθρωπο.Ο άνθρωπος πορεύτηκε εις την μακραίωνα ιστορική πορεία του δεχόμενος ή αν θέλετε εκμεταλλευόμενος τις δυνατότητες ή υπηρεσίες των ζώων. Τα προστάτευε, τα αγαπούσε και έδειχνε ενδιαφέρον για την τροφή, την υγεία και καλυτέρευση της ζωής των. Με τη πάροδο του χρόνου τα ζώα έγιναν «συνεργάτες» και υπηρέτες του ανθρώπου. Εξημερώθηκαν και έγιναν, ένα μέρος αυτών, οικόσιτα. Συγχρόνως νέμονται και την βλάστηση της φύσης. Η πρόοδος της κτηνιατρικής και της τεχνολογίας δημιούργησαν ράτσες ζώων πιο παραγωγικών εις το κρέας, εις την γαλακτοπαραγωγή κλπ.Ο άνθρωπος, συναισθηματικό όν, αγαπά τα ζώα, όπως και τα υπόλοιπα δημιουργήματα του του Θεού. Έχουμε το φαινόμενο της φιλοζωίας, πράγμα υγιές. Μέχρι ενός σημείου τα πράγματα είναι φυσιολογικά. Μετά το όριο αυτό, τα πράγματα εκτρέπονται και ενίοτε φθάνομε εις την υπερβολή.
Πρὸ τριῶν μηνῶν περίπου ἔκανε πρεμιέρα τὸ ἐξαιρετικὸ ἀμερικάνικο ντοκιμαντὲρ “An inconvenient study” [1] τὸ ὁποῖο ἀναφέρεται στὶς παρενέργειες τῶν λεγομένων «παλιῶν», «παιδικῶν» ἐμβολίων. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων πολυτίμων στοιχείων ποὺ παρέχει, παρουσιάζει καὶ ἐπικεντρώνεται σὲ μία μέχρι πρότινος ἐπιμελῶς ἀποκρυβεῖσα ἔρευνα (πραγματοποιηθεῖσα μάλιστα ἀπὸ ὑπέρμαχο τῶν ἐμβολίων, Ἀμερικανὸ ἑλληνικῆς καταγωγῆς), ἡ ὁποία δίνει ἀπάντησι σὲ ἕνα μόνον ἁπλὸ ἐρώτημα. Ὑπάρχει διαφορὰ στὴν συνολικὴ ὑγεία μεταξὺ ἐμβολιασμένων καὶ μὴ ἐμβολιασμένων παιδιῶν; Ἡ ἀπάντησι θὰ ἐκπλήξῃ πολλούς. Ὁ δημοσιογράφος-δημιουργὸς τοῦ ντοκιμαντὲρ ἀφήνει, ὡστόσο, κάποια περιθώρια λάθους στὴν συγκεκριμένη ἀπάντησι, ἀλλά, ἐπειδὴ τὰ παρεχόμενα στοιχεῖα εἶναι πράγματι συγκλονιστικά, κρούει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ ζητεῖ ἐπειγόντως νέες, ἀνεξάρτητες, ἀπηλλαγμένες ἀπὸ κάθε συμφέρον, ἀξιόπιστες ἔρευνες.Ὡστόσον, δὲν ἐπεκτείνεται στὴν ἀποκάλυψι καὶ ἀνάλυσι ἄλλων παραμέτρων, λ.χ. στὴν χρήσι πάρα πολλῶν ἐκτρωμένων ἐμβρύων κατὰ τὴν παραγωγὴ αὐτῶν τῶν “παλιῶν” ἐμβολίων. Ἀπάντησι σὲ αὐτὸ ἔδωσε περίτρανα, μάλιστα σὲ ἔνορκη κατάθεσι, ἕνας ἐκ τῶν κορυφαίων ἰατρῶν τῆς βιομηχανίας τῆς Ὑγείας καὶ μάλιστα τῶν ἐμβολίων, Stanley Plotkin. [2] τὴν παραδοχή του ὅτι σὲ μία μόνο μελέτη γιὰ ἐμβόλιο χρησιμοποιήθηκαν 74 ἐκτρωμένα ἔμβρυα. Ὁ δικηγόρος ἀπέναντί του (δὲν φαίνεται σὲ αὐτὸ τὸ βίντεο) συμμετέχει καὶ στὸ ἐν λόγῳ ντοκιμαντέρ.
Ἡ ὁμολογία τῆς πίστης εἶναι μιὰ πνευματικὴ ἀνάγκη κάθε ἔθνους, καὶ ὁ διωγμὸς μόνο ἐντείνει αὐτὴν τὴν ἀνάγκη. Ὅταν καταπιέζεται, ἡ πίστη βαθαίνει, ἐνδυναμώνεται καὶ ἐξαπλώνεται μὲ ἀνανεωμένο σθένος.
Ἅγιος Ἀμβρόσιος ὁ Ὁμολογητὴς (Ἠλαία)https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_163.html
Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Κς´ 21 καί ΚΖ´ 1-9).
Ησ. 26,21 ἰδοὺ γὰρ Κύριος ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἐπάγει τὴν ὀργὴν ἐπὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀνακαλύψει ἡ γῆ τὸ αἷμα αὐτῆς καὶ οὐ κατακαλύψει τοὺς ἀνῃρημένους ἐπ᾿ αὐτῆς.
Ησ. 26,21 Διότι ιδού, ο Κυριος επιφέρει από τον άγιον ουρανόν την οργήν του εναντίον των κατοίκων της γης. Θα ξεσκεπάση η γη το αθώον αίμα, που εχύθη επάνω εις αυτήν, δεν θα σκεπάση τους φονευθέντας, δια να είναι φανεροί στον Θεόν και προκαλούν την δικαίαν οργήν εναντίον των φονευτών,
