Πότε γίνεται κατάκριση καί πότε ὄχι, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Πότε γίνεται κατάκριση καί πότε ὄχι, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 5-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Νά ἔχουμε ὁμολογιακό καί μαρτυρικό φρόνημα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὅταν ἡ Ἐκκλησία προδίδεται ἀπό στελέχη της, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ραθυμία καί ἀμέλεια ἐμποδίζουν τό ὁμολογιακό φρόνημα πού ὀφείλουμε νά ἔχουμε ὡς πιστοί, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτη

 

Πῶς μποροῦμε νά βοηθήσουμε οἰκείους καί κοινωνικό περίγυρο ἔτσι ὥστε νά μήν πλανηθοῦν; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πῶς μποροῦμε νά βοηθήσουμε οἰκείους καί κοινωνικό περίγυρο ἔτσι ὥστε νά μήν πλανηθοῦν;  , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Κυριακή Β Νηστειῶν: «Ἡ προσφορά τοῦ Χριστοῦ καί ἠ προσφορά τῶν ἀνθρώπων» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [: Μάρκ.2,1-2]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

« Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 7-3-1999]

[Β393]

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου, ο Ευαγγελιστής Μάρκος μάς περιγράφει την αμοιβαία προσφορά του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και του λαού Του. Είναι μία συγκινητική, ομολογουμένως, αμοιβαιότης.

Ο Κύριος μετά από μια μικρή περιοδεία που έκανε στην περιοχή της Καπερναούμ, επέστρεψε πάλι εις την πόλιν. Η Καπερναούμ εθεωρείτο η πόλις του Κυρίου· επειδή την είχε ως κέντρον εξορμήσεών Του στη γύρω περιοχή.

«Καὶ ἠκούσθη –μας σημειώνει ο Ιερός Ευαγγελιστής- ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι (:Ακούστηκε ότι είναι σε κάποιο σπίτι. Προφανώς ήταν κάποιο φιλικό σπίτι. Μόλις ο κόσμος το άκουσε, έσπευσε να Τον επισκεφθεί και να Τον ακούσει). Καὶ εὐθέως –συνεχίζει ο ιερός Ευαγγελιστής- συνήχθησαν πολλοί». «Αμέσως», λέει, «συνήχθησαν πολλοί». Ο λαός πάντοτε διατηρεί την ευαισθησία να διακρίνει τον άνθρωπον της ποιότητος. Και ανταποκρίνεται. Αυτό συμβαίνει σε κάθε άνθρωπο που θέλει να έχει δημόσιες σχέσεις. Για να είσαι δημόσιος άνθρωπος πρέπει να έχεις αρκετές προϋποθέσεις. Αλλά η πρώτη είναι η ειλικρίνεια. Είναι η ειλικρίνεια. Γιατί πολλές φορές ο λαός απογοητεύεται από δημόσιες εμφανίσεις.

Πάντως όχι μόνον ο χώρος του σπιτιού εγέμισε, αλλά και ο παρακείμενος χώρος, που μετά λεπτομερείας μας περιγράφει ο ιερός Ευαγγελιστής. Και αυτό ήταν μία ανταπόκριση του λαού προς τον Κύριον. Σας είπα, αυτή η αμοιβαιότητα προσφοράς. Προσφέρει ο Κύριος, προσφέρει και ο λαός. Εκείνος τον λόγο Του, ο λαός την προθυμία του.

Και ο Κύριος, συνεχίζει ο ιερός Ευαγγελιστής, «ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον». Αλήθεια, τι καλύτερο θα μπορούσε να προσφερθεί στον λαό από τον λόγο του Θεού; Και προπαντός όταν ο Λόγος, με λάμδα κεφαλαίον, λαλεί τον λόγον. Και είναι ο λόγος του Ευαγγελίου, το μήνυμα της Βασιλείας του Θεού. Το μήνυμα της μετανοίας και της σωτηρίας. Και οι άνθρωποι τρέχουν να τον ακούσουν. Όταν μάλιστα είναι γνήσιος και ανόθευτος. Σκεφθείτε πώς ο Κύριος ομίλει αφού Αυτός ήταν ο Ενυπόστατος Λόγος του Θεού. «Ενυπόστατος» θα πει προσωπικός. Πρόσωπον. Το δεύτερον πρόσωπον της Αγίας Τριάδος. Ο Ενυπόστατος Λόγος του Θεού, η Ενυπόστατος Σοφία του Θεού. Εκείνοι που αργότερα εστάλησαν να Τον συλλάβουν, εν ονόματι του Συνεδρίου κ.τ.λ. ομολόγησαν ότι «οὐδέποτε οὕτως –έτσι, δηλαδὴ- ἐλάλησεν ἄνθρωπος ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος». Εθαύμασαν. Έμειναν έκπληκτοι.

Ὁ Μωάμεθ καί οἱ γυναῖκες αἰχμάλωτες

Ο ΜΩΑΜΕΘ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΕΣ

του Silas

Ο ΜΩΑΜΕΘ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΕΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο Μωάμεθ και οι ακόλουθοί του έδωσαν πολλές μάχες. Ορισμένες ήταν επιθετικές, ορισμένες ήταν αμυντικές. Μετά από μια νίκη, οι Μουσουλμάνοι έπαιρναν αιχμαλώτους ή αιχμαλώτους πολέμου. Ο Μωάμεθ συνήθως διένεμε τους αιχμαλώτους, άνδρες και γυναίκες, ως δούλους στους στρατιώτες του. Το Ισλάμ παρέχει ορισμένα βασικά δικαιώματα στους δούλους του, αλλά αυτά τα δικαιώματα είναι περιορισμένα. Φυσικά, οι απαιτήσεις ή τα δικαιώματα του ιδιοκτήτη δούλων ήταν μεγαλύτερα από εκείνα των δούλων.

Οι γυναίκες δούλες χρησιμοποιούνταν κυρίως για εργασία. Αλλά παρείχαν επίσης μια άλλη υπηρεσία στους άνδρες κυρίους τους…

Το υλικό που παρουσιάζω είναι λεπτομερές, αλλά πρέπει να παρασχεθεί για να τεκμηριωθεί η υποστήριξη από όλες τις ισλαμικές πηγές.

Εδώ είναι το υλικό των πηγών που χρησιμοποιώ:Το Κοράνι – Μετάφραση του N.J. Dawood.

Η συλλογή Χαντίθ του Μπουχάρι. Αυτή η συλλογή ιστοριών / παραδόσεων είναι η δεύτερη πιο σημαντική σειρά βιβλίων στο Ισλάμ. Ακολουθεί το Κοράνι.

Η συλλογή Χαντίθ του Μουσλίμ, (τρίτη πιο σημαντική σειρά κειμένων).

Η συλλογή Χαντίθ του Αμπού Νταούντ.

Η βιογραφία του Μωάμεθ, γνωστή ως «Sirat Rasulallah», γραμμένη από τον Ιμπν Ισχάκ, και μεταφρασμένη από τον A. Guillaume ως «The Life of Muhammad», (η πιο αυθεντική βιογραφία της ζωής του Μωάμεθ).

Το βιογραφικό υλικό που βρίσκεται στο «Kitab al-Tabaqat al-Kabir» (Το Βιβλίο των Μεγάλων Τάξεων) του Ιμπν Σαντ. Αυτό μεταφράστηκε από τον S. Moinul Haq.

Η Ιστορία του Ταμπαρί. Αυτή η σειρά 39 τόμων έχει σχεδόν ολοκληρωθεί ως προς τη μετάφραση από μια ομάδα Μουσουλμάνων και μη Μουσουλμάνων μελετητών.

ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΡΑΝΙ – 70:22-30

Ἡ φωνὴ τῶν νέων τῆς Πάφου γιὰ τὸν Μητροπολίτη Τυχικό.

Η φωνή των νέων της Πάφου για τον Μητροπολίτη Τυχικό

Tο όνομα Τυχικός δεν είναι ένας τίτλος, ούτε ένα εκκλησιαστικό αξίωμα. Είναι πρόσωπο. Είναι φωνή. Είναι μνήμη. Είναι αγκαλιά. Είναι προσευχή.

Τον γνωρίσαμε πρώτα ως νέο άνθρωπο μέσα στην Εκκλησία. Πριν ακόμη χειροτονηθεί διάκονος το 2008, ήταν ήδη παρών στη ζωή μας. Από το 2003 τον θυμόμαστε στις κατασκηνώσεις της Μητρόπολης Πάφου: ομαδάρχη, καθοδηγητή, φίλο. Δεν στεκόταν από πάνω μας με αυστηρότητα, αλλά δίπλα μας με χαμόγελο. Έτρεχε μαζί μας, έπαιζε, άκουγε, εξηγούσε, παρηγορούσε.

Ο διάκονος και κατηχητής που μεγάλωσε γενιές παιδιών

Από το 2009 και έπειτα, ως διάκονος και στη συνέχεια ως αρχιμανδρίτης και πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης Πάφου, ο Τυχικός έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της παιδικής και εφηβικής ζωής χιλιάδων παιδιών.

Κατηχητικά σε νηπιαγωγεία, προδημοτική, δημοτικά σχολεία και μέση εκπαίδευση. Σχεδόν σε όλα τα δημοτικά σχολεία της Πάφου. Σε κοινότητες όπως Κονιά, Τσάδα, Γιόλου, Πάχνα και πολλές άλλες.

Για εμάς, το κατηχητικό δεν ήταν υποχρέωση. Ήταν χαρά. Ήταν ανυπομονησία. Ήταν το μέρος όπου νιώθαμε ότι κάποιος μας καταλαβαίνει.

Ένας κατηχητής με καρδιά πατέρα

Μας έφερνε πάντα δώρα – όχι για να μας εντυπωσιάσει, αλλά για να μας δείξει αγάπη:

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΟΝΗ ΕΠΩΦΕΛΗΣ ΚΑΙ ΘΕΑΡΕΣΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ (Ἀναφορὰ στὴν γνήσια νηστεία τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ στὶς παραφθορές της)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 25η Φεβρουαρίου 2026

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΟΝΗ ΕΠΩΦΕΛΗΣ ΚΑΙ ΘΕΑΡΕΣΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ

(Αναφορά στην γνήσια νηστεία της Εκκλησίας μας και στις παραφθορές της)

Εισήλθαμε, με τη χάρη του Θεού στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, στην ιερότερη και κατανυκτικότερη περίοδο των εορτών του έτους, κατά την οποία μας καλεί η Αγία μας Εκκλησία να κάμουμε τον προσωπικό μας αγώνα για να καθαριστούμε από τα πάθη μας και να αποκτήσουμε την αυθεντικότητά μας ως άνθρωποι. Να βαδίσουμε τον τραχύ, αλλά αναγκαίο δρόμο της άσκησης, για να φθάσουμε καθαρισμένοι και πνευματικά ανακαινισμένοι, προκειμένου να εορτάσουμε θεοφιλώς την λαμπροφόρο Ανάσταση του Λυτρωτή μας Χριστού, η οποία σηματοδοτεί και την δική μας ανάσταση.

Η αμαρτία γεννά τα πάθη, τα οποία, ως βλαβερά παθογόνα πνευματικά μικρόβια εισέρχονται στην ύπαρξή μας και μας φθείρουν σταδιακά και αθόρυβα, οδηγώντας μας ολοταχώς στον θάνατο, αρχικά στον σωματικό και εν συνεχεία στον πνευματικό και αιώνιο θάνατο, καθότι, όπως τόνισε ο Απόστολος Παύλος, «τα οψώνια της αμαρτίας (είναι) θάνατος» (Ρωμ.6,23). Και τούτο διότι η αμαρτία και τα «οψώνιά» της, τα πάθη, είναι αφύσικα και παρείσακτα στοιχεία στην ανθρώπινη φύση, φρικτά και ολέθρια κατάλοιπα της πτώσεώς μας, της αποκοπής μας από την κοινωνία και την χάρη του Θεού.

Προϋποθέσεις ἁρμονικῆς συμβιώσεως

Προϋποθέσεις ἁρμονικῆς συμβιώσεως

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Στὴν κοινωνία ὑπάρχουν οἱ πλούσιοι καὶ ἰσχυροί, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ πιστεύουν ὅτι σ’ αὐτοὺς ἀνήκουν ὅλα τὰ ἀγαθὰ τοῦ τόπου καὶ γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ πρόθυμα ἐπιδιώκουν τὴν ἀναρρίχησή τους σὲ θέσεις ἐξουσίας, γιὰ νὰ σταθεροποιήσουν τὰ συμφέροντά τους καὶ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ὑλοποίηση τῶν μελλοντικῶν τους σχεδίων. Τὸ λαὸ τὸν βλέπουν μὲ περιφρόνηση καὶ τὸν θεωροῦν εὐάλωτο, γιατί εἶναι βέβαιοι γιὰ τὴν ἀποτελεσματικότητα τῆς δημαγωγίας, τῆς προπαγάνδας καὶ τῶν ἔργων ἐντυπωσιασμοῦ, ποὺ ἡ ἀξία τους εἶναι ἀσήμαντη.

Ὑπάρχουν ὅμως καὶ οἱ πολλοὶ στὴν κοινωνία, ποὺ δὲν ἔχουν ἄφθονα ὑλικὰ ἀγαθὰ καὶ φυσικὰ οὔτε τὴ δύναμη νὰ ἐπηρεάσουν τοὺς ἰσχυροὺς γιὰ δικές τους ὑποθέσεις. Ἐργάζονται, ὅταν ἔχουν τὴ δυνατότητα, κοπιάζουν γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τῶν ἀναγκαίων τῆς ζωῆς καὶ συχνὰ θεωροῦνται ἀπὸ τοὺς πλούσιους ἀνίκανοι καὶ μὴ ἀποτελεσματικοί.

Σὲ μιὰ δημοκρατικὴ καὶ δίκαιη χώρα ἡ μεγάλη αὐτὴ διαφορὰ δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχει καὶ ἡ ἐπικοινωνία μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων πρέπει νὰ εἶναι ἁρμονική. Νὰ ἀμβλύνονται οἱ διαφορὲς καὶ νὰ ὑπάρχει ἀλληλοσεβασμός. Αὐτὸ ἐπιτυγχάνεται, ὅταν οἱ ἰσχυροὶ στοχαστοῦν ὅτι ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ τὶς ὑπηρεσίες τῶν ταπεινῶν καὶ περιφρονεμένων, ὅπως καὶ οἱ ἀνίσχυροι ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ τοὺς ἰσχυρούς. Οἱ πρῶτοι δὲν εἶναι σὲ ὅλα ἰσχυροί.

Οἱ μεταπτώσεις τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὴν κατάνυξη στὴν πνευματικὴ ἀναισθησία

ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

ΟΙ ΜΕΤΑΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΥΞΗ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ

εἰσαγωγικὸ ἀπὸ entaksis: Ἡ κατάνυξη τῆς καρδιᾶς ἀποτελεῖ ἕνα οὐράνιο δῶρο ποὺ ἀποκαλύπτει στὸν πιστὸ τὴ γλυκύτητα τῆς μετανοίας, ἀλλὰ ταυτόχρονα φανερώνει καὶ τὴν πνευματική μας κατάσταση. Μέσα ἀπὸ τὴ διακύμανση μεταξὺ τῆς χάριτος καὶ τῆς ἀναισθησίας, ὁ Θεὸς μᾶς παιδαγωγεῖ ὥστε νὰ ἀναγνωρίσουμε τὴν ἐξάρτησή μας ἀπὸ τὰ πάθη καὶ νὰ ἐκζητήσουμε μὲ ταπείνωση τὸ ἔλεός Του.

ΕΡΩΤΗΣΙΣ 16

Διατί ἄλλοτε μὲν ἡ ψυχή, καὶ χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρεται, σχεδὸν αὐτομάτως κατανύσσεται, ὡσὰν νὰ κατελήφθη ἀπὸ λύπην, ἄλλοτε δὲ εἶναι τόσον ἄλυπος, ὥστε δὲν δύναται νὰ κατανυγῇ, καὶ ὅταν ἀκόμη πιέζεται.

ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ

Ἡ κατάνυξις αὐτὴ εἶναι δῶρον τοῦ Θεοῦ μὲ σκοπὸν ἢ νὰ προκαλέσῃ τὴν ἐπιθυμίαν, ὥστε νὰ γευθῇ ἡ ψυχὴ τὴν γλυκύτητα τῆς τοιαύτης λύπης· καὶ νὰ φροντίσῃ νὰ τὴν καταστήσῃ ἐντελῶς ὁμαλήν, ἢ νὰ ἀποδείξῃ ὅτι δύναται ἡ ψυχὴ μὲ μεγαλυτέραν ἐπιμέλειαν νὰ εὑρίσκεται πάντοτε ἐν κατανύξει, ὥστε νὰ εἶναι ἀναπολόγητοι ὅσοι ἀπέβαλαν αὐτὴν ἐξ αἰτίας τῆς ὀκνηρίας των.

Ἐκκλησιαστής, Κεφάλαιο 5.

Αυτός που αγαπά το ασήμι δεν θα χορτάσει ποτέ ασήμι, και αυτός που αγαπά τον πλούτο δεν θα βρει τίποτα να κερδίσει από αυτόν. Αυτό, επίσης, είναι ματαιότητα!

6 Μαρτίου. Τῶν ἐν Ἀμορίῳ 42 μαρτύρων (†845). Μνήμη τῆς εὑρέσεως τοῦ τ. σταυροῦ ὑπὸ τῆς ἁγίας Ἑλένης (326). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Ζ΄ 1-14).

Ησ. 7,1              Καὶ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ἄχαζ τοῦ Ἰωάθαμ τοῦ υἱοῦ Ὀζίου βασιλέως Ἰούδα, ἀνέβη Ῥασεὶμ βασιλεὺς Ἀρὰμ καὶ Φακεὲ υἱὸς Ῥομελίου βασιλεὺς Ἰσραὴλ ἐπὶ Ἱερουσαλὴμ πολεμῆσαι αὐτὴν καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν πολιορκῆσαι αὐτήν.

Ησ. 7,1                       Κατά τας ημέρας του βασιλέως Αχαζ, υιού του Ιωάθαμ, όστις ήτο υός του Οζίου βασιλέως των Ιουδαίων, επήλθεν ο Ρασείμ, ο βασιλεύς του Αραμαϊκού κράτους, και ο Φακεέ, ο υιός του Ρομελίου, βασιλέως των Ισραηλιτών, εναντίον της Ιερουσαλήμ, δια να πολεμήσουν και την καταλάβουν αλλά δεν ημπόρεσαν να την κυριεύσουν.