Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

Père Antonios Alevisopoulos: Expériences spirituelles

L’homme peut avoir le sentiment de la présence de la grâce divine dans sa vie, c’est-à-dire qu’il peut avoir des expériences spirituelles. L’Ecriture Sainte, toutefois, recommande aux fidèles: “Bien-aimés, ne croyez pas dans tous les esprits, mais éprouvez les esprits pour voir s’ils sont de Dieu”. Elle souligne en outre que plusieurs faux prophètes sont venus dans le monde et elle montre de plus, des moyens pour pouvoir juger et discerner les esprits de vérité de l’esprit d’erreur, c’est-à-dire l’authentique expérience de l’expérience de contrefaçon (I Jean 4, 1-6).
Ancore…
Il faut souligner d’emblée, que la Sainte Écriture ne place pas l’expérience au centre de nos intérêts, pas plus qu’elle ne l’élève à quelque chose d’absolu. La foi en Jésus Christ, et non pas l’expérience personnelle, est placée au centre de la confession chrétienne. Cette confession différencie l’Eglise chrétienne de la synagogue hébraïque; on pensait que quiconque confessait le Christ, reniait la synagogue juive, et était déclaré exclu par elle (Jn 2, 22 12.42.).
L’expérience chrétienne est modifiée par cette confession [de Jésus-Christ] et n’est pas indépendante de celle-ci (Rom. 10,9). La confession de foi n’est pas le résultat de l’expérience, mais exactement le contraire: l’expérience est acquise dans l’unité avec la confession et la vie de l’Église; ces deux facteurs modifient et déterminent également l’authenticité de l’expérience spirituelle. De cette manière le chrétien orthodoxe n’est pas en danger de tomber dans la subjectivité et l’erreur, par l’expérience personnelle.
L’apôtre Paul ne fonde pas l’Evangile qu’il prêche sur son expérience individuelle, mais sur l’expérience des autres: Pierre, les douze, les cinq cents, Jacques et le reste des Apôtres. Il se présente comme le dernier de tous, il dit, “le dernier de tous, comme un avorton, Il [Le Christ] est même apparu à moi”, afin d’ajouter plus loin, qu’il est ce qu’il est par la grâce de Dieu. “Ainsi donc, que ce soit moi, que ce soient eux, voilà ce que nous prêchons, et c’est ce que vous avez cru.,” conclut-il, “(I Cor. 15, 1-11). Il ne se coupe pas de l’Eglise, et il ne se base pas non plus sur son expérience personnelle, sur laquelle il n’insiste même pas.
Le contenu de la foi, alors, n’est ni conditionné, ni formé par l’expérience personnelle de chacun, mais est transmis et est reçu dans l’Eglise (I Tim. 6,20. II Tim. 1,14. 2,2. Jude 3 ). “Comme les prophètes ont vu, que les apôtres ont enseigné, comme l’Eglise a reçu, comme les enseignants ont dogmatisé … comme la vérité a été prouvée… Ainsi, croyons-nous, ainsi parlons-nous, ainsi déclarons-nous” (Septième Concile Œcuménique).
Que le contenu de la foi constitue la norme et la mesure par laquelle le sérieux de l’expérience est mesuré, on peut le voir dans l’exemple de saint Thomas pour qui, comme les Judéens, “le signe”, l’expérience du miracle, avait une signification primordiale. Ceci, cependant, est vaincu par les paroles du Christ: “Heureux ceux qui ne voient pas et pourtant croient”, c’est-à-dire heureux ceux qui ne se fondent pas sur leur expérience personnelle (Jn 20, 28-29).
Une autre “mesure et norme” pour déterminer l’authenticité de l’expérience est l’obéissance aux enseignements du Christ; l’apôtre souligne que celui qui viole et ne respecte pas les enseignements du Christ “n’a pas Dieu” (Jn II, 9.). Toute la vie spirituelle du croyant est entendue, bien sûr, comme la vie dans l’Esprit Saint, comme un don de l’Esprit Saint Qui est le fruit de l’Amour de Dieu. Comme nous l’avons déjà mentionné, les dons de Dieu qui sont une offrande d’amour, présupposent l’acceptation complète de cet amour de la part de l’homme. L’homme prouve son profond désir d’accepter l’amour de Dieu en Lui offrant son amour complet, il doit humilier son esprit, sa chair, avec ses passions et ses désirs et offrir tout son être à Dieu (Matth. 22,37 Rm 5,.. 1-2. Gal. 5,24). Dieu accepte cette offre et avec sa grâce, Il sanctifie et transforme les œuvres de l’homme humble en dons de l’Esprit Saint qui sont joie, paix, patience, bonté, bienveillance, foi, douceur, maîtrise de soi et surtout, amour (Gal. 5, 22-23), le plus grand don de l’Esprit Saint. Sans cette humilité totale de la part de l’homme, des expériences spirituelles ne sont pas accordées, et, si elles existent, elles ne viennent pas de l’esprit de Dieu (Jacques 4, 6 I Pierre 5,5.).
Les expériences des saints en Jésus-Christ, ont toutes les caractéristiques dont nous avons parlé. Elles ont été les expériences de l’Église et non des individus. Par conséquent, tous ceux qui ont mis en avant des expériences spirituelles et des “signes” sans les caractéristiques que nous avons évoquées qui les accompagnent, ont été trompés par l’esprit d’erreur. Ces fausses expériences sont déjà connues dans l’Ancien Testament, et même, de l’extérieur, elles apparaissent comme étant semblables à des expériences [spirituelles] véritables (Exode 7, 10-11, 20-22. 8, 18). Le Christ Lui-même nous a informés que les faux messies, les faux docteurs et les faux prophètes feraient des “signes”, afin de susciter la confusion et de tromper, si possible, même les élus, (Matth. 24, 24-25 Cf. Apoc 13, 12.. – 18).
L’apôtre Paul informe les chrétiens de Corinthe que la référence est ici pour de faux apôtres et des “ouvriers trompeurs” qui se déguisent en apôtres du Christ, tout comme Satan “se transforme en un ange de lumière”. Il n’est donc pas surprenant, l’apôtre conclut, que les serviteurs du Diable aussi se déguisent en ministres de justice. Leur fin sera à la mesure de leurs actes! (Cor II. 11, 13-15).
Version française Claude Lopez-Ginisty
d’après
http://www.egolpion.com/Spiritual_Experiences.en.aspx

 http://www.diakonima.gr/2011/05/21/pere-antonios-alevisopoulos-experiences-spirituelles/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Γιά τίς σαρκικές διαστροφές ἐντός τοῦ γάμου, Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου





ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΡΚΙΚΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ










Διήγησις τοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτη
περί τοῦ Ἁγίου Παϊσίου: «Μοῦ διηγήθηκε κάποια κυρία ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ὅτι
κάποτε ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἔδωσε δυναμικό τέλος σ’ ἕνα φορτικό καί ἄκρως ἐφάμαρτο
συζυγικό της βάσανο. Εἶχαν διαφορετικό Πνευματικό ἐκείνη καί ὁ σύζυγός της. Ὁ
δικός της Πνευματικός ἦταν πατερικός καί εὐσυνείδητος καί ὑπεδείκνυε τίς
θεοχάρακτες γραμμές καί προϋποθέσεις τοῦ τίμιου γάμου. Ὁ Πνευματικός τοῦ
συζύγου της ἦταν νεωτεριστής καί μεταπατερικός καί ἔλεγε στό σύζυγό της τό
γνωστό καί βλάσφημο καί ἀμοραλιστικό λόγιο ὅτι "ὁ Θεός ἀφήνει ἐλεύθερες
τίς κρεβατοκάμαρες καί δέν ἀσχολεῖται μέ τό τί κάνουν οἱ σύζυγοι κατά τήν σχέση,
ἀλλά μέ τήν καρδιά…". Ὁ σύζυγος ἀπαιτοῦσε νά μεταβληθεῖ ἡ σύζυγός του σέ
χοιρώδη καί λασπώδη κρεάτινη μάζα καί διαρκῶς τήν πίεζε νά ἐνδώσει, μέ εὐλογία
τοῦ Πνευματικοῦ του, στήν παρά φύσιν θεομίσητη καί βδελυρή ἁμαρτία!!! Ἐκείνη ἀκολουθοῦσε
τήν ὑπόδειξη τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ μέσω τοῦ καλοῦ της Πνευματικοῦ καί οὐδέποτε
διανοήθηκε νά προβεῖ σέ ἕνα τέτοιο παθογενές ἀνοσιούργημα..


Κάποτε ἀπελπισμένη
κατέφυγε στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Σουρωτῆς καί συνάντησε τόν ἐκεῖ
παρεπιδημοῦντα Γέροντα τῆς ἀδελφότητος Ὅσιο καί Θεοφόρο πατέρα Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη.
Τοῦ ἐκμυστηρεύθηκε τό πρόβλημά της καί ζήτησε τήν βοήθειά του. Ὁ Ὅσιος, κατά
μαρτυρία τῆς γυναίκας, ἔγινε κατά τό κοινῶς λεγόμενο «ἡφαίστειο» ἀπό ἱερά ἀγανάκτηση.
Ὑπέδειξε στή γυναίκα νά μήν ἐνδώσει οὔτε καί μέ ἀπειλή θανάτου στίς
σιχαμερότερες καί θανασιμότερες ἁμαρτίες πού ἔχει νά παρουσιάσει ὀ ἐκπεσών ἄνθρωπος.
Ἐξήγησε ὅτι μέσω αὐτῶν τῶν ἁμαρτιῶν ἐπεισέρχεται ὁ διάβολος στό γάμο καί
φυγαδεύεται ὁ Παράκλητος.


Γίνονται οἱ ἄνθρωποι ὑποκτηνώδη ὄντα, πού ἔπρεπε νἀ ἐντρέπονται
τά φυσιολογικά κτήνη καί νά διδάσκονται ἀπ’ αὐτά. Ἐξήγησε ἀκόμη ὅτι εἶναι ἀναίρεση
τοῦ σκοποῦ τοῦ γάμου πού διασώζει τό κατά φύσιν καί ἀναγάγει στό ὑπερ φύσιν,
καί ὅτι οἱ βδελυρές καί πυρίκαυστες οὐρανόθεν στά Σόδομα αὐτές πράξεις εἶναι οἱ
προσφιλέστερες στόν διάβολο, γιατί ὁδηγοῦν τόν κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντα
ἄνθρωπο στήν κατακόρυφη πτωτική κατεύθυνση τοῦ διεστραμμένου δαίμονα καί ὄχι
στήν ὑπερυψωθεῖσα θριαμβευτική θέση, πού ὑπέδειξε ἡ τεθεωμένη ἀνθρώπινη φύση
πού προσέλαβε ὁ Χριστός, ἤτοι στά δεξιά τοῦ Πατρός… Ὀνόμασε τίς πράξεις αὐτές
μάστιγα τῆς ἐποχῆς καί παθογένεια γιά τά διαζύγια, τήν ψυχική διάσπαση τῶν
συζύγων, καί ἰδίως γιά τήν διαστροφή καί κατρακύλα τῶν σημερινῶν παιδιῶν, πού εἰσροφοῦν
δαιμονική ἐνέργεια ἀπό τά κυριαρχικά δικαιώματα πού ἔχει ὁ διάβολος ἐπί τοῦ
γενετικοῦ ὑλικοῦ ἀπό τό ὁποῖο προέρχονται καί ἀπό τίς χαίνουσες πνευματικές
πληγές, πού ὐπάρχουν ἀθεράπευτες στίς ψυχές τῶν γονέων τους..


Ἐκεῖνο πού ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση
στήν κυρία ἐκείνη, ἦταν ἡ ἐπιμονή τοῦ Ὁσίου Παϊσίου νά καταγγείλει τόν
«Πνευματικό» τοῦ συζύγου της στόν Ἐπίσκοπο του γιά νά τόν καθαιρέσει. Τῆς εἶπε ἐπί
λέξει: «Νά πᾶς νά τό πεῖς στό Δεσπότη γιά νά τόν ξυρίσει!!!».


Διαπιστώνουμε τήν
ξεκάθαρη, σύμφωνη μέ ὅλους τούς Ἁγίους Πατέρες, θέση τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ἐνάντια
στίς ὅποιες σαρκικές διαστροφές εἴτε ἐκτός, εἴτε ἐντός τοῦ γάμου. Αὐτές καθιστοῦν
τό γάμο ἕναν «νομιμοφανή» σοδομισμό μέ καταστροφικές συνέπειες τόσο στούς
συζύγους, πού ἄν δέν μετανοήσουν κολάζονται, ὄσο καί στά τέκνα τους. Διαπιστώνουμε ἐπίσης τήν ἁγιοπατερική στάση του ἀπέναντι ἐκείνων τῶν «Πνευματικῶν», τῶν χωρίς Ἅγιο Πνεῦμα, πού συμβουλεύουν ὀλέθρια τά πνευματικά τους τέκνα «χαϊδεύοντας» τά πάθη τους. Ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ Ἁγιοπατερική Γραμματεία ὁ Πνευματικός ἔχει ἐξουσία νά συγχωρεῖ ἐκεῖνα πού συγχωροῦνται σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τά πάντα. Ἡ ἐθελοτυφλία καί ἡ ἄνομη κακή συγχώρηση αὐτῶν πού ἁμαρτάνουν ἀμετανόητα κολάζει τόσο τόν ἐξομολογούμενο ὅσο καί τόν Πνευματικό του.


Ὁ Κύριος νά μᾶς δίνει σύνεση καί νά μᾶς εὐλογεῖ ὅλους δι’ εὐχῶν τοῦ Ἁγίου
Του, Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου».




























ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΤΕ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ- ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...