Μὴ ἀπόσχῃ νήπιον παιδεύειν,...οὐ μὴ ἀποθάνῃ·(Παρ. 23,13), Παροιμίες Σολομῶντος- Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ξεπούλημα τῆς ἐλευθερίας μας ὁ ἔλεγχος τοῦ διαδικτύου μέσῳ τοῦ Π.Α., Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Οἱ οἰκουμενιστές θέλουν μοναχούς καί λαϊκούς νά σιωποῦν, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Περί τῶν δύο κυρίων κακιῶν τῆς ὁδοῦ τῆς ἡσυχίας, Ἁββᾶ Ἰσαάκ - Ἀσκητικά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περὶ τῶν δύο κυρίων κακιῶν τῆς ὁδοῦ τῆς ἡσυχίας, καὶ τῶν κακῶν τὰ ὁποῖα γεννῶνται ἀπὸ αὐτές - Περὶ τῆς φυσικῆς κινήσεως τῶν μελῶν τοῦ σώματος, καὶ περὶ τῆς σπουδῆς τοῦ διαβόλου στὸ νὰ ὑπερισχύσουν τὰ πάθη κατὰ τῆς φύσεως (Ε 3-6). Ἁββᾶ Ἰσαάκ του Σύρου - Ασκητικά, Ἀναδιατεταγμένο κείμενο καί μετάφραση ὑπο Μον. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, 26-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες(ερωταποκρίσεις 96 κ. ε.), Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες(ερωταποκρίσεις 96 κ. ε.), Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Α', 25-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν κλήση τοῦ Φιλίππου καί τοῦ Ναθαναήλ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ[:Ιω. 1,44-52]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΑΘΑΝΑΗΛ

«Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου(:την άλλη μέρα αποφάσισε ο Ιησούς να αναχωρήσει για τη Γαλιλαία. Βρίσκει τότε τον Φίλιππο και του λέει: “Ακολούθησέ με στο ταξίδι που πρόκειται να κάνω”. Ο Φίλιππος μάλιστα καταγόταν από τη Βηθσαϊδά, την πατρίδα του Ανδρέα και του Πέτρου)»[Ιω.1,44-45].

«Εκείνος που φροντίζει επιμελώς για κάτι, το λαμβάνει με περίσσεια», λέγει κάποια παροιμία. Ο Χριστός υπαινίχθηκε ωστόσο και κάτι επιπλέον, όταν είπε: «Ὁ ζητῶν εὑρίσκει(:όποιος αναζητεί, βρίσκει)»[Ματθ.7,8]. Από αυτό λοιπόν γεννιέται η απορία μου από ποια αιτία παρακινούμενος ο Φίλιππος ακολούθησε τον Χριστό· διότι ο μεν Ανδρέας ακολούθησε τον Χριστό, αφού πληροφορήθηκε γι’ Αυτόν από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και ο Πέτρος αφού παρακινήθηκε από τα λόγια του Ανδρέα, ενώ ο Φίλιππος πείστηκε αμέσως και Τον ακολούθησε· και όχι μόνο δεν έφυγε, αλλά και κήρυξε γι’ Αυτόν και σε άλλους, χωρίς να ακούσει και να μάθει τίποτε από κανένα, παρά μόνο τον λόγο «Ακολούθησέ με», που του είπε ο Χριστός· διότι έτρεξε αμέσως στον Ναθαναήλ και του είπε: «ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν(:εκείνον για τον Οποίο έγραψε ο Μωυσής στο νόμο και προανήγγειλαν οι προφήτες, Τον βρήκαμε. Είναι ο Ιησούς, ο γιος του Ιωσήφ, και κατάγεται από τη Ναζαρέτ)»[Ιω.1,46]. Βλέπεις πόσο καλά πληροφορημένος και κατατοπισμένος ήταν και συνεχώς μελετούσε όσα έγραψε ο Μωυσής και προσδοκούσε την έλευσή Του; Διότι το «εὑρήκαμεν» φανερώνει ότι πάντοτε Τον αναζητούσαν.

«Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν(:την άλλη μέρα αποφάσισε ο Ιησούς να αναχωρήσει από την Ιουδαία για τη Γαλιλαία)»[Ιω.1,44]· διότι δεν προσκαλεί κανέναν κοντά Του, προτού ο ίδιος αποφασίσει αυτοπροαίρετα να Τον ακολουθήσει. Και ενεργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο πράγματι όχι απλά και τυχαία, αλλά σύμφωνα με τη δική Του υπέρτατη σοφία και σύνεση· διότι, εάν ο Ίδιος τους είχε προσελκύσει κοντά Του, χωρίς αυτοί μόνοι τους εξ ιδίας προαιρέσεως και τελείως αυθόρμητα να Τον είχαν ακολουθήσει, υπήρχε η πιθανότητα να απομακρυνθούν· τώρα όμως, επειδή οι ίδιοι προτίμησαν με δική τους απόφαση να Τον ακολουθήσουν, παρέμεναν κοντά Του στο εξής σταθεροί και πιστοί μαθητές.

Τον Φίλιππο όμως, ο οποίος ήταν περισσότερο γνώριμος σε Αυτόν, Τον προσκάλεσε· διότι τον γνώριζε καλύτερα, επειδή γεννήθηκε και ανατράφηκε στη Γαλιλαία. Αφού λοιπόν παρέλαβε μαζί Του τους μαθητές Του, πήγε έπειτα για αναζήτηση των υπολοίπων και να προσελκύσει κοντά Του τον Φίλιππο και τον Ναθαναήλ.

Ἕξι νεκροὶ καὶ ἡ «Σέκτα» του «Λάμα» Ἰβάϊλο Καλοῦσεφ

Φωτο

ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ

Έξι νεκροί και η «Σέκτα» του «Λάμα» Ἰβάιλο Καλούσεφ

Στὶς ἀρχὲς Φεβρουαρίου 2026 ἡ Βουλγαρία συγκλονίστηκε ἀπὸ μιὰ ὑπόθεση ποὺ θυμίζει σενάριο θρῖλερ: ἕξι πτώματα σὲ δύο διαφορετικὲς τοποθεσίες στὰ βουνὰ τῆς βορειοδυτικῆς χώρας, ὅλα μὲ πυροβολισμοὺς στὸ κεφάλι ἀπὸ κοντινὴ ἀπόσταση. Οἱ ἀρχὲς ἐρευνοῦν τὴν ὑπόθεση ὡς ὁμαδικὴ αὐτοκτονία-φόνο (παρόμοιες περιπτώσεις ὑπῆρχαν στὶς ὑποθέσεις τῶν Davidians, τοῦ Heaven’s Gate, τοῦ Jonestown) καὶ συνδέουν τὰ θύματα μὲ μιὰ κλειστὴ ὁμάδα ποὺ λειτουργοῦσε σὰν σέκτα γύρω ἀπὸ τὸν 51χρονο Ἰβάιλο Καλούσεφ, σπηλαιολόγο, ἱδρυτὴ ΜΚΟ καὶ αὐτοαποκαλούμενο βουδιστὴ δάσκαλο.

Στὶς 2 Φεβρουαρίου βρέθηκαν τρία πτώματα μέσα στὸ καταφύγιο Πετρόχαν (62 χλμ. ἀπὸ τὰ σύνορα μὲ τὴ Σερβία): ὁ Ἰβάιλο Ἰβάνοφ (49), ὁ Ντέτσο Βασίλεφ (45) καὶ ὁ Πλάμεν Στάτεφ (51). Οἱ τρεῖς ἄνδρες συνδέονταν μὲ τὴν ΜΚΟ «Ἐθνικὴ Ὑπηρεσία Ἐλέγχου Προστατευόμενων Περιοχῶν» (NAKZT), ποὺ ἀπὸ τὸ 2022 ἐκπαίδευε δασοφύλακες καὶ περιπολοῦσε μὲ drones ἐναντίον λαθροξυλείας καὶ λαθροθηρίας. Τὸ καταφύγιο εἶχε καεῖ μετὰ τοὺς πυροβολισμούς. Στὶς 8-10 Φεβρουαρίου, σὲ κάμπινγκ κοντὰ στὴν κορυφὴ Ὀκόλτσιτσα, βρέθηκαν νεκροὶ ὁ ἴδιος ὁ Καλούσεφ, ὁ 15χρονος Ἀλεξάντερ Μακουλέφ καὶ ὁ 22χρονος Νικολάι Ζλάτκοφ. Ὅλοι πυροβολήθηκαν στὸ κεφάλι.

Κάμερες ἀσφαλείας κατέγραψαν τοὺς τέσσερις ἄνδρες νὰ ἀποχαιρετιοῦνται φιλικὰ τὴν 1η Φεβρουαρίου. Ὁ Καλούσεφ εἶχε στείλει μήνυμα ἀποχαιρετισμοῦ λίγο πρίν, ἀναφέροντας ἐξάντληση, συγχώρεση καὶ «ἄρρωστο παιδί». Στὸ τηλέφωνό του βρέθηκαν κρυπτογραφημένες εἰκόνες, βίντεο καὶ σημειώσεις γιὰ «πνευματικὴ κάθαρση καὶ ἀνύψωση μέσω σεξουαλικῶν πρακτικῶν».

Τὶ πίστευε ὁ Καλούσεφ:

Κυριακή Α Νηστειῶν:«Ὁ ὀνειδισμός τοῦ Χριστοῦ καί ὁ ὀνειδισμός τοῦ πιστοῦ», π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Εβρ. 11,24-26 και 32-40]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Ο ΟΝΕΙΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΟΝΕΙΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-3-1998]

[ Β371 ]

Μια θαυμασία, αγαπητοί μου, περικοπή παραθέτει σήμερα η Εκκλησία μας από την προς Εβραίους επιστολήν του Αποστόλου Παύλου. Αναφέρεται εις τον Μωυσήν· ο οποίος, όπως γράφει ο Απόστολος, «ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ(:αρνήθηκε την υιοθεσία που του έκανε η κόρη του Φαραώ), μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ (:και επροτίμησε, μᾶλλον προτιμήσας, αν θέλετε, πιο καλύτερα έτσι, να συγκακουχείται με τον λαό του Θεού) ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν (:παρά να έχει απόλαυσιν αμαρτίας πρόσκαιρη), μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν (:θεωρώντας μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου) τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ (:εθεώρησε, προτίμησε τον ονειδισμόν του Χριστού περισσότερο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου)· ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν (:διότι απέβλεπε εις τον ερχομόν του Χριστού και εις την Βασιλεία Του. Αυτή είναι η μισθαποδοσία)».

Μένομε κατάπληκτοι μπροστά σε αυτήν την μικρή περικοπή. Ένας αδάμας μυστικής ζωής είναι αυτό το κομματάκι από την προς Εβραίους επιστολήν. Ο Παύλος ομιλεί περί πίστεως, όταν βεβαίως αναφέρεται εις τον Μωυσή. Λέγει και άλλα ονόματα, όπως ακούσατε σήμερα εις αυτόν τον θαυμάσιον ύμνον της πίστεως.

Κεντρικό σημείο, όμως, όλων των αναφερθέντων δια την πίστιν, είναι ο Μωυσής· που σας είπα και επαναλαμβάνω και θα το πω κι άλλη κι άλλη φορά πιο κάτω, ότι επροτίμησε τον ονειδισμόν του Χριστού από όλους τους θησαυρούς του παλατιού της Αιγύπτου.

Αλλά, ποιου Χριστού; Αφού ο Μωυσής προηγείται χρονικά 15 αιώνες. Πρόκειται, αγαπητοί μου, για τα παθήματα, τα παθήματα τα δικά του, τα παθήματα του Μωυσέως· τα οποία ο Μωυσής προτιμά να ταυτίσει, τα παθήματά του, με τα παθήματα του Χριστού. Δεκαπέντε αιώνες μετά!

Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ [:Εβρ.11,24-26 και 32-40]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Έπειτα πάλι αναφέρει άλλο γνωστό στους Εβραίους παράδειγμα και μάλλον ανώτερο από το προηγούμενο. Ποιο, λοιπόν, είναι αυτό; «Πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ(:Εξαιτίας της πίστεώς του ο Μωυσής, όταν μεγάλωσε και έγινε άνδρας, αρνήθηκε να ονομάζεται βασιλόπουλο, γιος της κόρης του Φαραώ·),μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν(:θεώρησε καλύτερο και προτίμησε να κακοπαθεί μαζί με τον λαό του Θεού, παρά να έχει τις πρόσκαιρες απολαύσεις της αμαρτίας, να ζει δηλαδή άνετα και με τιμές ως Αιγύπτιος άρχοντας με τους ειδωλολάτρες που καταπίεζαν τους Ισραηλίτες), μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ· ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν(:θεώρησε μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς και τα αγαθά της Αιγύπτου τις περιφρονήσεις που έμοιαζαν με τον ονειδισμό και την περιφρόνηση που αργότερα θα υπέμενε ο Χριστός. Και αυτά όλα διότι είχε καρφωμένα τα μάτια του στις ουράνιες ανταμοιβές)»[Εβρ.11,24-26].Σαν να τους έλεγε: «Κανείς από σας δεν άφησε ανάκτορα και μάλιστα ανάκτορα λαμπρά, ούτε τέτοιους θησαυρούς, ούτε περιφρόνησε τον τίτλο του υιού του βασιλιά, όπως έκανε ο Μωυσής». Και ότι δεν τα άφησε τυχαία, το φανέρωσε λέγοντας: «Ἠρνήσατο(:Αρνήθηκε)»· δηλαδή, τα μίσησε, τα αποστράφηκε· εφόσον ο ουρανός ήταν μπροστά του, ήταν περιττό να θαυμάζει τα ανάκτορα της Αιγύπτου.

Και πρόσεχε πόσο θαυμαστά το έθεσε ο Παύλος. Δεν είπε: «επειδή θεώρησε ως μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου τον ουρανό και αυτά που υπάρχουν στους ουρανούς»· αλλά τι; «Μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ(:Θεώρησε μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς και τα αγαθά της Αιγύπτου τις περιφρονήσεις που έμοιαζαν με τον ονειδισμό και την περιφρόνηση που αργότερα θα υπέμενε ο Χριστός)». Θεώρησε λοιπόν μεγαλύτερο πλούτο το να έχει «την περιφρόνηση του Χριστού»· διότι θεώρησε προτιμότερο το να περιφρονείται για τον Χριστό παρά να Τον εγκαταλείψει· έτσι και αυτό καθεαυτό ήταν μισθός. «Μᾶλλον», λέγει, «ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ(:Προτίμησε περισσότερο να κακοπαθεί μαζί με τον λαό του Θεού)». «Εσείς δηλαδή υποφέρετε χάριν του εαυτού σας, ενώ εκείνος προτίμησε να υποφέρει χάριν των άλλων. Και με τη θέλησή του ριψοκινδύνευσε τόσο πολύ, ενώ μπορούσε να ζει με ευσέβεια και να απολαμβάνει τα αγαθά)». «Ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν(:παρά να έχει προσωρινή απόλαυση αμαρτίας)», λέγει. «Αμαρτία» είπε το ότι δεν θέλησε ως τότε να συμπάσχει με τους άλλους· «αυτό, λέγει, «ο Μωυσής το θεώρησε αμαρτία». Εάν λοιπόν εκείνος θεώρησε αμαρτία το να μην κακοπαθεί πρόθυμα μαζί με τους άλλους, άρα είναι μεγάλο αγαθό η κακοπάθεια, στην οποία υπέβαλε τον εαυτό του, αφού απομακρύνθηκε από τα ανάκτορα. Και αυτά τα έκανε, επειδή προέβλεπε κάποια μεγάλα αγαθά· γι’ αυτό και έτσι μίλησε.

Τὸ ἀνθελληνικὸ καθεστὼς ἀπελαύνει γιὰ δεύτερη φορὰ τὸν ἀποδεδειγμένα Ἕλληνα Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί, ἐνῷ νομιμοποιεῖ σωρηδὸν ἰσλαμιστὲς λαθροεποίκους.

Για δεύτερη απόφαση απέλασης από την Ελλάδα του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί, γεννημένου ως Ιμπραήμ Γιαϊλαλί σε τουρκική μουσουλμανική οικογένεια -αλλά ανακάλυψε ότι έχει ποντιακές, χριστιανικές ελληνικές ρίζες- κάνει λόγο σε ανάρτησή του στο facebook ο αρθρογράφος του pontosNews.gr Παντελής Σαββίδης.

Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι η αίτηση του Γιαϊλαλί για άσυλο απορρίφθηκε λόγω κατηγοριών ότι έχει διαπράξει εγκλήματα πολέμου, παρά το γεγονός ότι δεν αντιμετωπίζει δίωξη στην Τουρκία, τη στιγμή που υπάρχουν 13 ενεργές υποθέσεις εις βάρος του, στις οποίες έχουν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης.

Ειδικότερα, οι υποθέσεις αυτές σχετίζονται με:την αναγνώριση της Γενοκτονίας,

την «προσβολή» του Ατατούρκ,

και κατηγορίες ότι είναι μέλος του αποσχιστικού Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK).

Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος του Σωματείου Δράσης «Νίκος Καπετανίδης» Γιώργος Γεωργιάδης, σε ανάρτησή του σχετικά με την καταγωγή του γεννημένου στην Τουρκία ακτιβιστή, υπογραμμίζει ότι υπάρχει έγγραφο από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ το οποίο πιστοποιεί ότι μετά από λήψη δειγμάτων DNA Ελλήνων Ποντίων από τη Δράμα και την Κατερίνη, υπήρξε ταύτιση με το DNA του Γιαϊλαλί. Επιπλέον, έχει βαπτιστεί Ορθόδοξος Χριστιανός πριν από λίγα χρόνια στην Καλαμαριά με το όνομα Ελευθέριος και στη συνέχεια επέλεξε το επώνυμο Παρχαρίδης.

Ἔχεις γράψει καί κανενός ἐχθροῦ σου τό ὄνομα;

Κάποιος «ἐξομολογήθηκε στον πατέρα Γερβάσιο καί φεύγοντας του πρότεινε τό χαρτάκι με τὰ ὀνόματα γιά νά τά «μνημονεύη».

—Ἔχεις γράψει καί κανενός ἐχθροῦ σου τό ὄνομα;, τόν ρώτησε χαμογελαστός ὁ Γέροντας.

Ἐκεῖνος τὰ ἔχασε.

Αὐτὴ εἶναι ἡ τέλεια ταπείνωση ποὺ ἔχουν οἱ Ἅγιοι.

Η πρώτη ταπείνωση είναι το να θεωρει κανείς τον αδελφό του πιο συνετό και σε όλα καλύτερο και τον εαυτό του χειρότερο απ'ολους.

28 Φεβρουαρίου. Σάββατον α΄ τῶν νηστειῶν. «Θεοδώρου μεγαλομάρτυρος τοῦ Τήρωνος (μνήμη διὰ κολλύβων θαύματος)». Βασιλείου ὁσίου τοῦ ὁμολογητοῦ (†750). Προτερίου Ἀλεξανδρείας ἱερομάρτυρος (†457), Κυράννης νεομάρτυρος τῆς ἐν Θεσσαλονίκῃ (†1751). Κασσιανοῦ ὁσίου τοῦ Ῥωμαίου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἁγίου, 26 Ὀκτωβρίου (Β´ Τιμ. β´ 1-10).

Β Τιμ. 2,1           Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,

Β Τιμ. 2,1                  Συ λοιπόν, τέκνον μου, να ενδυναμώνεσαι με την χάριν, που δίδει ο Ιησούς Χριστός (δια να μένης πιστός εις αυτόν και εις εμέ, χωρίς να επηρεάζεσαι από το παράδειγμα εκείνων, που με εγκατέλειψαν).

Β Τιμ. 2,2           καὶ ἃ ἤκουσας παρ᾿ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι.

Β Τιμ. 2,2                 Και αυτά που έχεις ακούσει και διδαχθή από εμέ, παρουσία πολλών μαρτύρων, αυτά να τα εμπιστευθής ως ανεκτίμητον θησαυρόν εις πιστούς και αξιοπίστους ανθρώπους, οι οποίοι θα είναι ικανοί και άλλους να διδάξουν τας αληθείας του Ευαγγελίου.

27 Φεβρουαρίου. Προκοπίου τοῦ Δεκαπολίτου (η΄ αἰ.). Στεφάνου τοῦ γηροκόμου. Ἐφραὶμ ὁσίου τοῦ Κατουνακιώτου (†1998). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Γ´ 1-14).

Ησ. 3,1              Ἰδοὺ δὴ ὁ δεσπότης Κύριος σαβαὼθ ἀφελεῖ ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας καὶ ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ ἰσχύοντα καὶ ἰσχύουσαν, ἰσχὺν ἄρτου καὶ ἰσχὺν ὕδατος,

Ησ. 3,1                       Ιδού, λοιπόν, ο δεσπότης, ο Κυριος των δυνάμεων θα επιτρέψη να λείψει από την χώραν της Ιουδαίας και από την πόλιν της Ιερουσαλήμ κάθε δύναμις ανδρός και γυναικός, δύναμις και στήριγμα άρτου και ύδατος και όλων των απαραιτήτων βιοτικών αγαθών.

Ὁδηγίες τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ Κατουνακιώτου περί νοερᾶς προσευχῆς, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορειτου

 

Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας:«Ἡ Ὀρθοδοξίας μας» π. ἈΘανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς»

με θέμα:

« Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-10-1993]

[Ομιλία εις προσκυνητάς Θεσσαλονικείς, Σειρά Δ102 Α και Β]

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ

Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, δέσμιος στη Ρώμη, γράφει εις τον Τιμόθεον στην δευτέρα του επιστολή, μέσα από τα κακοπαθήματά του, από τις φυλακίσεις, κατατρεγμούς και διωγμούς: «Οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα (:Τα περνάω όλα αυτά, διότι γνωρίζω σε Ποιον έχω πιστέψει)». Δηλαδή «αξίζει. Γιατί ξέρω Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός». Είναι δε ωραιοτάτη αυτή η θέσις του. «Οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα (:γιατί γνωρίζω Εκείνον τον Οποίον έχω πιστεύσει)».

Αλλά αυτό, όμως, εμείς, μέσα από τυχόν κακοπάθειές μας, μπορούμε να το πούμε; Εμείς. Μπορούμε να πούμε: «Γνωρίζω σε Ποιον έχω πιστεύσει;» Αυτό το γνωρίζω, από πού; Μέσω της Ορθοδοξίας! Μέσω της Ορθοδοξίας μας θα γνωρίσομε Ποιος είναι πραγματικά ο Ιησούς Χριστός.

Βέβαια, έχομε την μεγάλη ευλογία εμείς οι Ορθόδοξοι Έλληνες, να έχομε αυτήν την ορθήν πίστιν, δηλαδή να είμεθα Ορθόδοξοι. Γιατί έξω από την Ορθοδοξία μας παραπαίει η παρέκκλισις, η αίρεσις, και δεν έχομε σαφή εικόνα του προσώπου του Ιησού Χριστού. Γιατί αν ξέρεις Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός, πεθαίνεις γι’ Αυτόν. Αν, όμως, δεν ξέρεις Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός, έχεις εσφαλμένη εικόνα, ένα κακέκτυπον του προσώπου Του, τότε βέβαια δεν μπορείς να πεθαίνεις για Αυτόν. Γι' αυτόν, λοιπόν, τον λόγο, είμεθα ευτυχείς που είμεθα Ορθόδοξοι, γιατί αυτό θα πει Ορθοδοξία, το να έχω σωστή, πιστή εικόνα του Θεανθρωπίνου προσώπου του Ιησού Χριστού· διότι υπάρχει μία υποκειμενική αντίληψη του Ευαγγελίου, δηλαδή του προσώπου του Ιησού Χριστού, η οποία υποκειμενική αντίληψη αλλάζει τα πράγματα.

Επί παραδείγματι, προχθές την Κυριακή που είχαμε, προ ημερών, την περασμένη εβδομάδα, είχαμε την Κυριακή του Σπορέως, δηλαδή την Κυριακή την αφιερωμένη στους Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου· η οποία Οικουμενική Σύνοδος εστήριξε την ορθόδοξη θέση, μάλιστα με το θέμα των εικόνων, και δεν είναι απλώς να βάλομε ή να μη βάλομε τις εικόνες· το θέμα είναι: «Μπορεί να απεικονιστεί το πρόσωπο του Ιησού Χριστού;». Εάν έγινε άνθρωπος, βεβαίως μπορεί. Εάν δεν έγινε άνθρωπος, αλλά νομίζομε ότι έγινε άνθρωπος, τότε βεβαίως όχι.

Η Ορθοδοξία, λοιπόν, πού βρίσκεται; Στο ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Λόγος του Θεού, ο οποίος έγινε άνθρωπος. «Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν». Άρα, λοιπόν, η Ορθοδοξία είναι να επιμείνει και να στηρίξει την αληθινή ανθρωπίνη φύση του Χριστού. Γιατί αλλιώτικα υποβόσκει ένας Μονοφυσιτισμός. Μονοφυσιτισμός θα πει να υπάρχει η πίστις μόνο σε μία φύση του Χριστού. Ο Χριστός δεν είναι μία φύσις. Είναι δύο φύσεις. Είναι η θεία και η ανθρωπίνη. Έτσι, λοιπόν, στηρίζομε την ανθρωπίνη φύση του Χριστού.

Μιὰ ὁμάδα μοναζουσῶν στὸ Στρατόπεδο Συγκεντρώσεως τοῦ Σολοβκὶ

ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΑΝΤΡΕΕΒΣΚΙ

ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΜΟΝΑΖΟΥΣΩΝ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΒΚΙ

(Ἀπὸ τὴν ἱστορία τοῦ θρησκευτικοῦ ἀγῶνα κατὰ τοῦ μπολσεβικισμοῦ)

Τὸ καλοκαίρι τοῦ 1929, στὸ νησὶ Σολοβκί, στὸ Στρατόπεδο Συγκεντρώσεως, ἔφτασε μιὰ ὁμάδα μοναχῶν, περίπου 30 γυναῖκες. Ἀπὸ ὁρισμένα στοιχεῖα μποροῦσε κανεὶς νὰ ὑποθέσει ὅτι οἱ περισσότερες ἦσαν «Μοναχὲς τοῦ Σαμόρντινο», δηλαδὴ μοναχὲς ἀπὸ τὸ γυναικείο μοναστήρι τοῦ Σαμόρντινο, ποὺ βρισκόταν κοντὰ στὴν ὀνομαστὴ Ἔρημο τῆς Ὄπτινα.

Μὲ αὐτὲς τὶς μοναχὲς ἡ διοίκηση τοῦ στρατοπέδου εἶχε μιὰ ὁλόκληρη ἱστορία, ποὺ χαρακτηρίζει ὁρισμένες πλευρὲς τοῦ θρησκευτικοῦ ἀγῶνα κατὰ τοῦ μπολσεβικισμοῦ στὰ τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ ’20. Αὐτὲς οἱ μοναχὲς δὲν τοποθετήθηκαν στὸν κοινὸ γυναικεῖο θάλαμο, ἀλλὰ κρατοῦνταν χωριστά.

Μόλις ἔφτασαν, ξέσπασε ἕνα σοβαρὸ περιστατικό. Ὅταν, ὅπως συνηθιζόταν, ἄρχισαν νὰ τὶς ἐλέγχουν καὶ νὰ τὶς ἀνακρίνουν γὰ τὴν σύνταξη τοῦ δελτίου τους, ἐκεῖνες ἀρνήθηκαν νὰ δώσουν τὰ λεγόμενα «στοιχεῖα ταυτότητας», δηλαδὴ νὰ ἀπαντήσουν σὲ ἐρωτήσεις γιὰ τὸ ἐπώνυμο, τὸ ὄνομα, τὸ πατρώνυμο, τὸ ἔτος καὶ τὸν τόπο γέννησης, τὴ μόρφωση, τὸ ἐπάγγελμα, τὸ ποινικὸ μητρῶο, τὸ ἄρθρο τῆς καταδίκης, τὴ διάρκεια τῆς ποινῆς κ.τ.λ.

Στὶς ἐρωτήσεις γιὰ τὸ ἐπώνυμο ἀπαντοῦσαν μόνο τὰ ὀνόματά τους: «μήτηρ Μαρία, μήτηρ Ἀναστασία, μήτηρ Εὐγενία» καὶ οὕτω καθεξῆς. Στὶς ὑπόλοιπες ἐρωτήσεις δὲν ἀπαντοῦσαν καθόλου. Μετὰ ἀπὸ φωνὲς καὶ ἀπειλές, ἄρχισαν νὰ τὶς χτυποῦν, ἀλλὰ τότε ἐκεῖνες σώπασαν ἐντελῶς καὶ ἔπαψαν ἀκόμη καὶ νὰ λένε τὰ ὀνόματά τους.

Τὶς ἔκλεισαν στὸ πειθαρχεῖο, τὶς βασάνισαν μὲ πείνα καὶ δίψα. Μὲ ἀγρυπνία, ἀκόμη καὶ μὲ ξυλοδαρμοὺς ποὺ προκαλοῦσαν σωματικὲς βλάβες· δηλαδή, ἐφάρμοσαν πάνω τους σχεδὸν ὅλους τοὺς τρόπους «ἐπηρεασμοῦ», ἀλλὰ ἐκεῖνες παρέμεναν ἀλύγιστες στὴν ἐμμονή τους καὶ μάλιστα τόλμησαν νὰ ἀρνηθοῦν κάθε καταναγκαστικὴ ἐργασία (γεγονὸς πολὺ σπάνιο στὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως).

Μετὰ ἀπὸ λίγο καιρό, ἐμένα, τὸν φυλακισμένο γιατρό, μαζί με τὸν καθηγητὴ δρα Ζιζιλένκο (ποὺ εἶχε ἐξοριστεῖ στὸ Σολοβκὶ ἐπειδή, ἐνῶ ἦταν ἀρχίατρος τῆς φυλακῆς Ταγκάντσοφ στὴ Μόσχα, εἶχε γίνει κρυφὰ μοναχὸς καὶ ἐπίσκοπος), μᾶς κάλεσαν στὸν διευθυντὴ τοῦ ὑγειονομικοῦ τμήματος, ὅπου βρισκόταν καὶ ὁ διοικητὴς ὅλου τοῦ στρατοπέδου. Ἐμπιστευτικὰ μᾶς ζήτησαν νὰ κάνουμε μιὰ ἰατρικὴ ἐξέταση σὲ αὐτὲς τὶς μοναχές, ἀφήνοντας νὰ ἐννοηθεῖ ὅτι, ἂν ἦταν δυνατόν, θὰ ἦταν ἐπιθυμητὸ νὰ τὶς κρίνουμε ἀνίκανες γιὰ ἐργασία, ὥστε νὰ ὑπάρχουν ἐπίσημοι λόγοι νὰ τὶς ἀπαλλάξουν ἀπὸ τὴ βαριὰ σωματικὴ δουλειά, τὴν ὁποία δὲν ἤθελαν νὰ κάνουν.

Ἡ κρίση τῆς Συνοδικότητας στὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου.

Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Παποποίηση της Αρχιεπισκοπικής Εξουσίας και Κατάλυση της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι μοναρχία, ούτε παπικό κράτος, ούτε διοικητικός μηχανισμός συγκεντρωτικής εξουσίας. Είναι Σώμα Χριστού, συγκροτημένο συνοδικά, όπου η αλήθεια δεν εκφράζεται από ένα πρόσωπο αλλά από τη Σύνοδο, και όπου ο πρώτος δεν είναι άρχων αλλά πρόεδρος εν αγάπη, primus inter pares.

Η Εκκλησία της Κύπρου, ιστορικά αυτοκέφαλη και κανονικά θωρακισμένη, βρίσκεται σήμερα ενώπιον μιας βαθιάς εκκλησιολογικής κρίσης, η οποία δεν αφορά απλώς πρόσωπα, αλλά το ίδιο το πολίτευμα της Εκκλησίας.

Με την ηγεσία του Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος, διαμορφώνεται –αν όχι ήδη εμπεδώνεται– ένα μοντέλο παποποίησης της αρχιεπισκοπικής εξουσίας, το οποίο αλλοιώνει επικίνδυνα τον συνοδικό χαρακτήρα της Εκκλησίας και την εξομοιώνει, στη λειτουργία της, με το δυτικό παπικό πρότυπο, το οποίο η Ορθοδοξία απέρριψε ακριβώς ως εκκλησιολογική εκτροπή.

………………………………………


Η Συνοδικότητα ως Δόγμα – όχι ως Διαδικαστική Τυπικότητα


Η συνοδικότητα δεν είναι διοικητική μέθοδος· είναι δογματική προϋπόθεση της Εκκλησίας.

Από τους Αποστολικούς Κανόνες έως τους Οικουμενικούς Πατέρες, η Εκκλησία λειτουργεί δια της Συνόδου, όχι δια αποφάσεων ενός προσώπου.

Ο 34ος Αποστολικός Κανόνας είναι απολύτως σαφής:

Ο πρώτος δεν πράττει άνευ των λοιπών, ούτε οι λοιποί άνευ του πρώτου.

Η μετατροπή της Συνόδου σε επικυρωτικό όργανο προειλημμένων αποφάσεων του Αρχιεπισκόπου δεν είναι απλώς αντικανονική· είναι αντιεκκλησιαστική.

Όταν ο Αρχιεπίσκοπος:

• ελέγχει την πλειοψηφία,

• καθορίζει ποιος χειροτονείται,

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ὅταν δὲν ἔχουμε μεγάλους ἐπισκόπους τότε ἡ Πολιτεία παίρνει τὸ πάνω χέρι!

 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΣ Β’ – ΑΓΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ

Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ ΣΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟ Β’

«…Δεν ήταν (ο γάμος) κάτι που ενδιέφερε την Πολιτεία. Γιατί η Πολιτεία έχει άλλα ενδιαφέροντα. Ξέρετε δε, κάθε φορά που επεμβαίνει η Πολιτεία στα εκκλησιαστικά θέματα, το κάνει όχι για το καλό της Εκκλησίας, το κάνει για το καλό το δικό της. Θέλει να ρυθμίσει δηλαδή, να λύσει δικά της προβλήματα.

Η κίνηση δε που γίνεται πάντοτε είναι από την Εκκλησία προς την Πολιτεία και όχι από την Πολιτεία προς την Εκκλησία. Δηλαδή η Πολιτεία επί Ιουστινιανού, μετά επί Λέοντος του Σοφού, καθιστά νόμους του κράτους τα δόγματα και τους Κανόνες της Εκκλησίας. Δεν γίνεται το αντίθετο, οι νόμοι της Πολιτείας να γίνονται νόμοι της Εκκλησίας.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Τον τέταρτον αιώνα ο υιός του Μεγάλου Κωνσταντίνου ο Κωνστάντιος, σε μία στιγμή εκρήξεως, μολονότι Ορθόδοξος, έλεγε το εξής στους επισκόπους:

Mητρ. Κυθήρων: «Κανονικὸ ἔγκλημα» τὸ Οὐκρανικό – Πῶς κοιμοῦνται αὐτοὶ ποὺ πρωτοστάτησαν;»

«Κραυγή αγωνίας από τον Μητροπολίτη Κυθήρων: “Κανονικό έγκλημα” το Ουκρανικό – Πώς κοιμούνται αυτοί που πρωτοστάτησαν;» Τι είπε για τον Ονούφριο.

Συνέντευξη στον Γιώργο Θεοχάρη

Με γλώσσα αιχμηρή και «ιερή αγανάκτηση», ο Σεβασμιώτατος δεν διστάζει να χαρακτηρίσει την απόδοση της αυτοκεφαλίας ως ένα «κανονικό έγκλημα», οι καρποί του οποίου είναι οι σημερινοί διωγμοί, οι λεηλασίες ναών και οι κακοποιήσεις πιστών που θυμίζουν το ολοκαύτωμα των πρώτων χριστιανικών αιώνων.

Ο Μητροπολίτης αποκαλύπτει το παρασκήνιο της επεισοδιακής Συνόδου της Ιεραρχίας το 2019, καταγγέλλοντας την απουσία ουσιαστικής ψηφοφορίας και τη μεθοδευμένη έκδοση δελτίου τύπου που εμφάνισε μια πλασματική ομοφωνία.

Δηλώνοντας απερίφραστα πως ο ίδιος δεν αναγνωρίζει τον Επιφάνιο, θέτει ένα αμείλικτο ερώτημα προς τους πρωτεργάτες της ουκρανικής κρίσης: «Πώς κοιμούνται αυτοί οι άνθρωποι;». Μια αποκλειστική μαρτυρία που αναδεικνύει τον βαθύ πόνο μιας ψυχής που αρνείται να συμβιβαστεί με την αντικανονικότητα και τη βαρβαρότητα.

-Δημοσιογράφος: Σεβασμιότατε ευλογείτε. Καταρχήν για τις καταιγιστικές εξελίξεις στην εκκλησία της Ουκρανίας, με τις λεηλασίες ναών, αρπαγή λειψάνων που μεταδίδουν ακόμα και τα διεθνή μεγάλα πρακτορεία ειδήσεων ανά τον κόσμο… Τι έχετε να σχολιάσετε εσείς; Εννοώ στην εκκλησία του Ονουφρίου, αυτά που γίνονται εις βάρους των μοναστηριών και ναών που ανήκουν στην Εκκλησία του Μητροπολίτη Ονουφρίου.

Μεγάλη ἀνάγκη ἀποκατάστασης τῆς ἀδικίας τῶν ἡμερῶν μας

Πῶς οἱ «μεγαλόψυχοι», «σοφοί», κατέχοντες τά ἠνία τῶν Ἐκκλησιῶν καί καυχώμενοι γιά τήν παρουσία καί τό ἔργο τους, ἀδικοῦν τόν Ἴδιο Τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό καί Τόν ἀνεβάζουν ΞΑΝΑ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ!

Ἀναφερόμαστε στή στάση τῆς ἀνά τήν οἰκουμένη Ἐκκλησίας, τούς Ἐπισκόπους καί Πατριάρχες, γιά τήν στάση τους ἀπέναντι στόν Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό μας!

Τί νά πρωτοπεῖ κανείς καί ἀπό ποῦ νά ἀρχίσει, ὄχι γιά τίς κακοδοξίες καί τίς αὐθαιρεσίες τῶν Κληρικῶν οὔτε γιά τίς καταπατήσεις τῶν Ἁγίων Πατέρων καί τῶν Θείων Νόμων πού αὐτοί κατοχύρωσαν γιά τήν προστασία μας καί τήν καλύτερη δυνατή παράσταση ὅλων μας ἐνώπιον τοῦ Μόνου Δικαίου ἀπροσωπολήπτου Κριτοῦ, ἀλλά καί γιά τήν ἀπάνθρωπη συμπεριφορά πού παρακολουθοῦμε σέ ὅλο τόν κόσμο νά συμβαίνει ἀπέναντι σέ ἕναν ἀγαπημένο, ὑποτιμημένο καί παντελῶς, παρανόμως, ἐκκλησιαστικά, νομικά, λογικά καί ποιμαντικά διωχθέντα Σεβασμιώτατο Πάφου Πατέρα Τυχικό!

Ὦ, τῆς ἀπείρου ὑποκρισίας τοῦ Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου, πού ἐνῷ ἔχει τόσο ἀστείρευτη ἀγάπη γιά τούς χαμένους καί μακριά τοῦ Χριστοῦ εὑρισκομένους ἐλάχιστους Χριστιανούς μέσα στόν Παπισμό, στόν Προτεσταντισμό, στίς παραφυάδες τους ἀλλά καί σέ ὅλες τίς ἄλλες θρησκεῖες καί στά δαιμονικά μορφώματα, ΜΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ ΑΓΑΠΗΣ ὅμως δέν διαθέτει γιά ἕναν νέον, ὀρθοδοξότατο καί λίαν ἀγαπημένο σέ ὅλους ὅσους τόν γνωρίζουν, συνεπίσκοπό του, τόν Πατέρα μας καιί Σεβασμιώτατο Πάφου Τυχικό!

Ὦ, τῆς ἀδιστάκτου ἐμπαθείας, ἐγωπαθείας καί φιλαρχίας τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου, πού ἀμαύρωσε μέ τήν μισάδελφη, σκανδαλιστική καί μοχθηρή συμπεριφορά του, ἀφοῦ αἰσθάνεται ἰδιοτελῶς ὑποχρεωμένος σ’αὐτούς πού τόν εὐνόησαν καί τόν ἔθεσαν ἐπικεφαλῆς τῆς ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ἔνδοξης Κυπριακῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά δέν αἰσθάνεται ΚΑΘΟΛΟΥ ὑποχρεωμένος ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΟΥΤΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕ ΠΙΣΤΟ πού σκανδαλίζεται καί χάνει τήν Εἰκόνα πού θέλει Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ!

Ἡ κουρά τῆς ἀδελφῆς τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου

Η ΚΟΥΡΑ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΠΟΡΦΥΡΊΟΥ. ΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΠΟΡΦΥΡΙΑΣ.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_66.html

Ἔξοδος κεφ. ιθ΄-Οἱ Ἰσραηλῖτες στό Σινᾶ/ Ἡ Διαθήκη μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώπων, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἔξοδος κεφ. ιθ΄-Οἱ Ἰσραηλῖτες στό Σινᾶ/ Ἡ Διαθήκη μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώπων, 25-2-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

 

15.Ἔξοδος κεφ. ιη΄-Ἡ συνάντηση Μωυσῆ καί Ἰοθόρ καί ἡ ἐκλογή καί ἐγκατάσταση τῶν δικαστῶν, Ἱερομ. Σαββα Ἁγιορείτου

15.Ἔξοδος κεφ. ιη΄-Ἡ συνάντηση Μωυσῆ καί Ἰοθόρ καί ἡ ἐκλογή καί ἐγκατάσταση τῶν δικαστῶν, 25-2-2026, Ἱερομ. Σαββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Ὥς ἐδῶ ὁ θυμός, Κύριε»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Ὥς ἐδῶ ὁ θυμός, Κύριε»

«Πᾶσα πικρία καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ κραυγὴ καὶ βλασφημία ἀρθήτω ἀφ’ ὑμῶν σὺν πάσῃ κακίᾳ» (Ἐφεσ. δ, 31). (: Κάθε ἐσωτερικὴ δυσαρέσκεια καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ παράφορος κραυγὴ καὶ ὕβρις κατὰ τοῦ πλησίον ἂς σηκωθῇ καὶ ἂς ἐξορισθῇ μακρὰν ἀπὸ σᾶς, καθὼς καὶ κάθε κακεντρέχεια).

Μεγάλο κακὸ τὸ πάθος τοῦ θυμοῦ.«”Σέ δύο περιπτώσεις”, λέει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, “ἐπιβάλλεται νά θυμώσης”. Ὄχι ἐπιτρέπεται, ἐπιβάλλεται! “Ὅταν ὑβρίζεται ὁ Χριστός καί ὅταν ἀδικῆται ὁ πλησίον”.

Ὄχι ὅταν ἀδικῆσαι ἐσύ, ἀλλά ὅταν ἀδικῆται ὁ πλησίον σου! Τότε νά θυμώσης».Στὸ Γεροντικὸ διαβάζουμε παραδείγματα πῶς μὲ σκληρὸ ἀγῶνα νίκησαν τὸν θυμό:

«Ἕνας Ἅγιος Ἐρημίτης κάποτε ἔγινε διὰ τῆς βίας Ἐπίσκοπος. Ἀπὸ τὴν μεγάλη του ταπείνωση καὶ πραότητα δὲν ἐπιτιμοῦσε ποτὲ κανένα. Μερικοὶ κληρικοὶ μία φορὰ κατηγόρησαν τὸν Οἰκονόμο πὼς δὲν διαχειριζόταν καλὰ τὰ χρήματα τῆς ἐκκλησίας. Ἀλλὰ ὁ Ἐπίσκοπος ἀνέβαλλε διαρκῶς τὴν ἐπιτίμηση.

Μία μέρα, βλέποντας τοὺς κατηγόρους τοῦ Οἰκονόμου νὰ ἔρχωνται σ’ αὐτὸν γεμᾶτοι θυμὸ καὶ ἀγανάκτηση, πρόλαβε καὶ κρύφτηκε μέσα σ’ ἕνα ντουλάπι. Ἐκεῖνοι ὅμως ἔψαξαν παντοῦ καὶ στὸ τέλος ἀνακάλυψαν τὴν κρυψώνα τοῦ Ἐπισκόπου.

– Γιατί κρύβεσαι ἀπὸ μᾶς, Ἅγιε Δέσποτα; τὸν ρώτησαν.

Ἕνας βουλευτὴς καὶ ἡ ΟΕΟ ἔχουν μεθοδεύσει τὴν καταστροφὴ τοιχογραφίας τῆς Τσαρικῆς Οἰκογένειας στὸν Καθεδρικὸ Ναὸ τοῦ Βλαντίμιρ.

σ.σ. Διαπράττεται μεγίστη βεβήλωση στο Σώμα της Εκκλησίας και στην Ελλάδα υπάρχουν χρυσοστόλιστα παγώνια (αυτοί δεν είναι επίσκοποι όπως τους θέλει ο Θεός) με λαμπερά καζάνια στα κεφάλια που καμαρώνουν για αυτήν την κατάσταση. Πότε θα πιάσει η Παναγιά την σκούπα να «καθαρίσει» την διοίκηση της εν Ελλάδι Εκκλησίας;

Παρά το γεγονός ότι ο Ιερός Καθεδρικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Βλαντίμιρ χτίστηκε με χρήματα του Νικολάου Β’, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας (ΟΕΟ) [σ.σ. σχισματική] θα καταστρέψει την τοιχογραφία που απεικονίζει τους Βασιλομάρτυρες.

Θα αφαιρεθεί η τοιχογραφία που απεικονίζει τους Βασιλομάρτυρες στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Βλαντίμιρ, από όπου οι αρχές εκδίωξαν την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (ΟΟΕ). Στη θέση της θα εμφανιστούν «Ουκρανοί άγιοι». Αυτό δήλωσε ο βουλευτής της Ουκρανίας Ίγκορ Γκουζ.

Ὁ διωγμὸς τοῦ Μητροπολίτη Τυχικοῦ καὶ ἡ ἐκτροπὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας.

Από τη συνοδικότητα στον φόβο: θεολογική και κανονική αποτίμηση μιας υπόθεσης που τραυματίζει τη συνείδηση της Εκκλησίας σε Κύπρο και Ελλάδα.

Η υπόθεση του Μητροπολίτη Τυχικού δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως ένα εσωτερικό, τεχνικό ή διοικητικό ζήτημα της Εκκλησίας της Κύπρου. Έχει εξελιχθεί σε βαθύ εκκλησιολογικό τραύμα, το οποίο προκαλεί έντονες αντιδράσεις στην Ελλάδα, ενώ στην Κύπρο γεννά ένα κλίμα φόβου, σιωπής και, σύμφωνα με πλήθος καταγγελιών, συστηματικού εκβιασμού συνειδήσεων.

Η αγανάκτηση που εκφράζεται από αρχιερείς, ιερείς, μοναχούς και λαϊκούς στον ελλαδικό χώρο δεν αφορά απλώς το πρόσωπο του Τυχικού, αλλά τον τρόπο άσκησης της εκκλησιαστικής εξουσίας, ο οποίος –κατά κοινή εκτίμηση– απομακρύνεται επικίνδυνα από το συνοδικό, πατερικό και ευαγγελικό ήθος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Από την ποιμαντική ευθύνη στη διοικητική επιβολή

Ἡ θεωρία τῆς ἐξελίξεως καὶ ἡ ... "ἐξέλιξη" πολλῶν θεολόγων!

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ ΚΑΙ Η … "ΕΞΕΛΙΞΗ" ΠΟΛΛΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ!

Λέων Μπράνγκ, Θεολόγος

Όταν απευθύνεται κανείς στον σύγχρονο άνθρωπο σχετικά με το θέμα της προέλευσης της ζωής κάνοντας λόγο για τη Δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου από το Θεό συναντάει κυριολεκτικά έναν τοίχο. Χαρακτηριστικό στις μέρες μας είναι η σχεδόν απόλυτη ισχύ και αποδοχή της θεωρίας της εξέλιξης. Όποιος τολμάει να την αμφισβητήσει, ιδίως μέσα από την προβολή της Αγίας Γραφής και της Δημιουργίας, θεωρείται φονταμενταλιστής, προσκολλημένος στο παρελθόν και στη μυθολογία, ξένος απόλυτα προς το χώρο της επιστήμης και προς την επιστημονική μεθοδολογία.

Οι θέσεις αυτές ήδη στην σχολική πραγματικότητα είναι σχεδόν απόλυτα παγιωμένες, αφού αυτή η θεωρία προβάλλεται με κάθε ευκαιρία μέσα από όλα εκείνα τα διδακτικά βιβλία που σε κάποιο βαθμό μπορούν να συσχετιστούν με αυτήν. Ενδεικτικό μεταξύ άλλων είναι και η ένταξη της θεωρίας στην εξεταστέα ύλη των Πανελλαδικών Εξετάσεων στο μάθημα της Βιολογίας από το 2010. Τα μόνα βιβλία που κρατούν ακόμα κάποια έστω απόσταση είναι τα βιβλία των θρησκευτικών, αλλά και εκεί παρατηρείται τα τελευταία χρόνια μια σχετική υποχώρηση και προσαρμογή. Με λίγες λέξεις θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής: Γιατί να μη γίνονται αποδεκτές τόσο η θεωρία της μεγάλης έκρηξης όσο και η θεωρία της εξέλιξης, αφού ασχολούνται με το «πώς» της δημιουργίας που είναι αποκλειστικά θέμα της επιστήμης. Αποστολή της θεολογίας είναι να ασχολείται μόνο με το «ποιός» και «γιατί» της δημιουργίας (βλ. π.χ. τις ενότητες 9 και 24 στο βιβλίο των Θρησκευτικών της Β΄ Λυκείου «Χριστιανισμός και Θρησκεύματα»).

Συμπροσευχὴ πάτρ. Ἀλεξανδρείας Θεοδώρου Β’ καὶ ἐπισκόπου Ἄσσου Μεξικοῦ Τιμοθέου μὲ αἱρετικοὺς στὸν Παναμᾶ! (βίντεο)

 

ΜΕ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΑΓΚΑΛΕΣ (σα να πρωταγωνιστεί σε δραματική παράσταση στην Επίδαυρο!) ετοιμάζεται ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος Β’ να προϋπαντήσει τον παπικό αιρετικό στα σκαλοπάτια της Βασιλικής του Καθεδρικού Ναού Santa María la Antigua στον Παναμά. Δίπλα του, σε ρόλο μεταφρασή μάλλον, ο επίσκοπος Άσσου Μεξικού Τιμοθέος. Ο Θεόδωρος Β’ με την συνοδεία του έφτασε στον Παναμά στις 27 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους.

Τα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι συγκεντρώθηκαν εκεί για να δώσουν μαζί με την προσευχή τους «μια ισχυρή μαρτυρία πίστης, κοινωνίας και ελπίδας στην ενότητα της Εκκλησίας.» Αλλού διαβάζουμε ότι η συνάντηση «σημαδεύτηκε από την κοινή πίστη, την ζωντανή μνήμη της Νίκαιας και τη δέσμευση για χριστιανική ενότητα σε έναν κόσμο που χρειάζεται σημάδια κοινωνίας, ειρήνης και αδελφοσύνης.» «Υψώνουμε», συνεχίζουν, «τις προσευχές μας για όλους τους λαούς, για τη συμφιλίωση και για μια αξιόπιστη μαρτυρία του Ευαγγελίου.» «Ας προσευχήθούμε» λένε αλλού, «ώστε η Ανατολή και η Δύση να αναπνεύσουν ξανά με μία καρδιά και……να έλθουν ξανά σε πλήρη κοινωνία.»

Συνέδριο ἀπίστων γιὰ τὴν πίστη.

Οίκουμενιστικό συνέδριο τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν

Δυσάρεστη ἔκπληξη καί ἀπορία προκαλεῖ ἡ ἀναγγελία τοῦ Συνεδρίου τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν μέ παπικό σχολεῖο. Τί προσδοκοῦν οἱ συμμετέχοντες νά προστεθεῖ στήν “ἔννοια τῆς Πίστης” διαλεγόμενοι μέ παπικούς καί παπόφιλους; Νά ἀναδειχθεῖ τό ὀρθόδοξο φρόνημα ἤ νά προβληθεῖ περαιτέρω ἡ ἀγαπολογική ἀτμόσφαιρα; Διαγράφουμε τούς ἀγῶνες καί τό ὀρθόδοξο φρόνημα τοῦ Μεγάλου Φωτίου, τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, οἱ ὁποίοι ἀγωνίσθηκαν γιά νά καταδείξουν τό αἱρετικό φρόνημα τῶν παπικῶν! (σχόλιο Ο.Τ.)

'Κι ἔτσι, ἀνατράπηκαν τά δόγματα τῆς ὀρθῆς πίστης κι ἔπεσαν σέ σύγχυση...'' ~ Μέγας Βασίλειος

Κι ἔτσι, ἀνατράπηκαν τὰ δόγματα τῆς ὀρθῆς πίστης κι ἔπεσαν σὲ σύγχυση οἱ θεσμοὶ τῆς Ἐκκλησίας. Κι οἱ φίλαρχοι, ποὺ δὲν φοβοῦνται τὸν Κύριο, πηδοῦν καὶ κυριεύουν τὶς ἐπισκοπές.

26 Φεβρουαρίου. Πορφυρίου ἐπισκόπου Γάζης (†420). Φωτεινῆς μάρτυρος τῆς Σαμαρείτιδος, Θεοκλήτου καὶ λοιπῶν μαρτύρων, Ἰωάννου νεομάρτυρος τοῦ ἐν Κωνσταντινουπόλει (†1575). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Β´ 11-21).

Ησ. 2,11            οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοί, ὁ δὲ ἄνθρωπος ταπεινός· καὶ ταπεινωθήσεται τὸ ὕψος τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρα ἐκείνῃ.

Ησ. 2,11                     Διότι οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι υψιλοί και βλέπουν από υψηλά τα πάντα. Ο δε άνθρωπος είναι μηδαμινός· και θα ταπεινωθή η αλαζονεία και η έπαρσις των ανθρώπων. Θα υψωθή δε μόνος ο Κυριος κατά την ημέραν εκείνην της δικαίας κρίσεώς του.

Ὅταν ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας Πορταΐτισσας φύγει ἀπό τό Ἅγιον Ὅρος..., Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἑνότητα ἐν τῇ ἀληθείᾳ καί ὄχι ἀπροϋπόθετα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Μὴ μέταιρε ὅρια αἰώνια, ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες σου.Παρ. 22,28 Μή μετακινῇς τά παλαιότατα σύνορα τῶν ἀγρῶν, τά ὁποῖα ἔθεσαν οἱ πρόγονοί σου, Παροιμίαι Κέφ.22, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Μὴ μέταιρε ὅρια αἰώνια, ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες σου.Παρ. 22,28  Μή μετακινῇς τά παλαιότατα σύνορα τῶν ἀγρῶν, τά ὁποῖα ἔθεσαν οἱ πρόγονοί σου, Παροιμίαι Κέφ.22, 22-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 16

390. Ποιο όφελος φέρνει το μυστήριο της μετάνοιας ή της εξομολόγησης σε έναν Χριστιανό;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Ποιο όφελος φέρνει το μυστήριο της μετάνοιας ή της εξομολόγησης σε έναν Χριστιανό;

Η απάντηση του ιερέα: Στο μυστήριο της μετάνοιας, ο Χριστιανός ωφελείται πολύ για την ψυχή του. Το πρώτο όφελος είναι το εξής: όπως ακριβώς μέσω της αμαρτίας χάνουμε την αθωότητα που αποκτήσαμε στο άγιο βάπτισμα, έτσι την ανακτούμε μέσω της μετάνοιας· ομοίως, όπως μέσω της αμαρτίας στερούμαστε της χάρης του Θεού, έτσι την ανακτούμε μέσω της μετάνοιας· επιπλέον, όπως μέσω της αμαρτίας πέφτουμε στην αιχμαλωσία του διαβόλου, έτσι και ελευθερωνόμαστε από αυτήν μέσω της μετάνοιας· και τέλος, όπως ακριβώς μέσω της αμαρτίας εισέρχονται στη συνείδησή μας η ντροπή και ο φόβος, έτσι και μέσω της μετάνοιας επιστρέφει σε εμάς η ειρήνη και η ίδια παρρησία που έχουν τα παιδιά απέναντι στους γονείς τους.

391. Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον ορατό κόσμο;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον ορατό κόσμο;

Η απάντηση του ιερέα: Ο σκοπός της δημιουργίας του σύμπαντος δεν είναι άλλος από τη Δόξα του Θεού. Αυτό αναμφίβολα επιβεβαιώνεται από την Αγία Γραφή, όταν:

α) Λέει ότι ο Κύριος τα πάντα έκανε για χάρη Του (Παροιμίες 16:4)· ότι τα πάντα είναι για χάρη Του ( Εβραίους 2:10 )· και τα πάντα κατευθύνονται προς τον σκοπό , ώστε ο Θεός να είναι τα πάντα εν πάσι ( Α΄ Κορινθίους 15:29 )·

Κολοκοτρώνης Θεόδωρος ὁ Ὀρθόδοξος ἀρχιστράτηγος τοῦ 1821.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ο ήρωας, ο ηγέτης, ο Έλληνας Χριστιανός πατριώτης, η ψυχή της εθνικής παλιγγενεσίας. Ο άνθρωπος σύμβολο ενός σκλαβωμένου, αλλά με ένδοξη παρουσία και προσφορά ενός λαού εις την παγκόσμιο ιστορία. Ενός λαού τον οποίο δεν έπρεπε σκλαβιά και δουλεία αιώνων. Εις τον Ελληνικό Λαό, και σε κανένα Λαό, δεν αρμόζει η σκλαβιά. Ήταν γραπτό το σκλαβωμένο Γένος να ελευθερωθεί, να αναστηθεί και να μεγαλουργήσει. Εις το σωτήριο κάλεσμα έδωσε βροντερό παρών και ηγήθηκε του πανεθνικού ξεσηκωμού ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο επονομαζόμενος ¨Γέρος του Μωριά¨. Ηγετική μορφή της Επανάστασης του 1821, “το μυαλό, η καρδιά και το όπλο του αγώνα”, σημειώνει μεταξύ άλλων η Έλλη Αλεξίου, στην εισαγωγή της στα «Άπαντα Κολοκοτρώνη». Δεν είναι εύκολο να γράψεις για την προσωπικότητα και την προσφορά του εις τον αγώνα του ‘21. Σχεδόν, βέβαιο, είναι ότι θα τον αδικήσεις τον ήρωα.

Ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ ὀρθόδοξου ὑπερπολύτεκνου πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρο μὲ θέμα «Διαθρησκειακὴ δέηση σὲ Ὀρθόδοξο ναό».

Μιχαήλ Τσακιρίδης

Θεσσαλονίκη 13/2/2026

Αρχιεπίσκοπε Αμερικής κύριε Ελπιδοφόρε

Με τη χάρη του θεού είμαι ένας ορθόδοξος υπερπολύτεκνος πατέρας 10 παιδιών και έχοντας την καλή ανησυχία που έλεγε ο Αγιος Παΐσιος και ακούγοντας τον άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς που έλεγε ότι στα έσχατα χρόνια κάθε χριστιανός θα είναι υπεύθυνος για όλη την εκκλησία και παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα στο χώρο της ορθοδοξίας μας και βλέποντας το ανοσιούργημα της συμπροσευχής σας που έγινε πριν λίγες ημέρες στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Νέας Υόρκης του Οικουμενικού Πατριαρχείου σκέφτηκα να σας θέσω κάποια ερωτήματα:

1) Ήταν εν γνώσει του Οικουμενικού Πατριάρχη (με τον οποίο συναγωνίζεστε από ότι φαίνεται στα ατοπήματα εις βάρος της πίστης μας) η συμπροσευχή σας με όλο αυτό το συρφετό των αιρετικών;

Κάποιοι από τους Ιερούς κανόνες που δεν επιτρέπουν τις συμπροσευχές με αιρετικούς είναι οι εξής:

Α) Κανών Ι των Αγίων Αποστόλων

Ει τις ακοινωνήτω καν εν οίκω συνεύξηται ούτως αφοριζέσθω.

Ἢ μὲ τὸν Χριστὸν ἢ μὲ τὸν Δαρβῖνον! Ἀπολύτως ἀσύμβατος ἡ ὀρθόδοξος πίστις μὲ δαρβινισμόν

Ἢ μὲ τὸν Χριστὸν ἢ μὲ τὸν Δαρβῖνον!

Ἀπολύτως ἀσύμβατος ἡ ὀρθόδοξος πίστις μὲ δαρβινισμόν

Τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη, Διδάκτορος Φιλοσοφίας

Εἰσαγωγὴ

Ἡ θεωρία τοῦ δαρβινισμοῦ, ὅπως αὐτὴ διατυπώθηκε ἀρχικὰ ἀπὸ τὸν Κάρολο Δαρβῖνο καὶ ὅπως συνεχίζει νὰ ὑφίσταται σὲ διάφορες σύγχρονες μορφὲς ἐξελικτισμοῦ, συνίσταται κατ’ οὐσίαν στὴν ἄποψη ὅτι τὰ σημερινὰ βιολογικὰ εἴδη προῆλθαν ἀπὸ προγενέστερα εἴδη μέσω μίας μακρᾶς ἱστορικῆς διαδικασίας τυχαίων γενετικῶν μεταλλάξεων, οἱ ὁποῖες, ὑπὸ τὴν πίεση τοῦ περιβάλλοντος καὶ μέσῳ τῆς φυσικῆς ἐπιλογῆς, εὐνόησαν τὴν προσαρμογὴ καὶ τὴν ἐπιβίωση ὁρισμένων ὀργανισμῶν ἔναντι ἄλλων. Πρόκειται γιὰ μία θεωρία ποὺ φιλοδοξεῖ νὰ ἑρμηνεύσει τὴν προέλευση, τὴν ποικιλία καὶ τὴ δομὴ τῆς ζωῆς χωρὶς ἀναφορὰ σὲ τελικὲς αἰτίες, σκοπὸ ἢ θεία πρόνοια, ἐντὸς ἑνὸς αὐστηρὰ ὑλιστικοῦ καὶ αὐτονομημένου φυσικοῦ πλαισίου.

Νὰ σημειωθεῖ ἐκ τῶν προτέρων ὅτι ὁ δαρβινισμός, τόσο στὴν κλασσικὴ ὅσο καὶ στὴ σύγχρονη νεοδαρβινική του ἐκδοχή, ἔχει δεχθεῖ ἔντονες ἀμφισβητήσεις ὡς πρὸς τὴν ἐπιστημονικότητά του καὶ τὴν ἀποδεικτική του ἐπάρκεια. Ἡ ἔλλειψη ἐπαρκῶν μεταβατικῶν μορφῶν, τὰ ἅλματα στὴ γενετικὴ πληροφορία, ἡ πολυπλοκότητα τῶν βιολογικῶν συστημάτων καὶ ἡ ἀδυναμία ἐμπειρικῆς ἐπαλήθευσης τῶν μακρὸ-ἐξελικτικῶν μηχανισμῶν ἀποτελοῦν ζητήματα ποὺ ἔχουν ἀναδειχθεῖ ἐπανειλημμένως ἀπὸ ἐπιστήμονες καὶ φιλοσόφους τῆς ἐπιστήμης. Παρὰ ταῦτα, ἀκόμη καὶ ἂν παρακάμψει κανεὶς τὰ ἐπιστημολογικὰ αὐτὰ προβλήματα, ἡ βαθύτερη δυσκολία τοῦ δαρβινισμοῦ ἔγκειται στὴ φιλοσοφική του θεμελίωση καὶ στὴν ἀπόλυτη ἀσυμβατότητά του μὲ τὴν ὀρθόδοξη πίστη.

Ἀποκαλυπτικὲς οἱ δηλώσεις τοῦ Σέβ. Μητροπολίτου Κυθήρων κ. Σεραφεὶμ γιὰ τὴ λειτουργία τοῦ συνοδικοῦ συστήματος μὲ ἀφορμὴ τὸ Οὐκρανικό.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 13η Φεβρουαρίου 2026

Είναι σε όλους μας γνωστός ο άγριος και ανελέητος διωγμός, τον οποίο εξαπέλυσε εδώ και μερικά χρόνια το καθεστώς Ζελένσκι κατά της κανονικής, (υπό τον Μητροπολίτη Ονούφριο), Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας. Γύρω από το θέμα αυτό πάμπολλα άρθρα και μελέτες έχουν γραφεί και δημοσιευθεί από πολλούς, όπως και από την Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων και Αντικυθήρων. Πρόκειται για έναν διωγμό παρόμοιο, ίσως και χειρότερο, με εκείνον που εφάρμοσαν κατά της Εκκλησίας επί 70 ολόκληρα χρόνια, (1917-1987), τα αθεϊστικά και μαρξιστικά καθεστώτα της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ενώσεως. Είναι γνωστόν επίσης ότι ο διωγμός αυτός έχει αιτιώδη σχέση με το παράνομο και άκυρο Ουκρανικό Αυτοκέφαλο, διότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένος μ’ αυτό.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Σεβ. Μητροπολίτου Κυθήρων και Αντικυθήρων κ. Σεραφείμ στην ιστοσελίδα «Βήμα Ορθοδοξίας»,1 ανέδειξαν για μια ακόμη φορά την τραγική και άκρως οδυνηρή αυτή πραγματικότητα, αλλά και την αιτιώδη σχέση της με το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο. Όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο ο δημοσιογράφος του ιστολογίου κ. Γιώργος Θεοχάρης:

Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός: Ἕνα Πνευματικὸ Καταφύγιο στὶς Συμπληγάδες τῆς Ἀδικίας.

Σε μια εποχή όπου το κοινό αίσθημα συχνά συγκρούεται με τις θεσμικές αποφάσεις, η περίπτωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού αναδεικνύεται σε σύμβολο μιας άλλης μορφής ηγεσίας. Για ένα μεγάλο μέρος των πιστών, ο Τυχικός δεν είναι απλώς ένας ιεράρχης, αλλά ένας πατέρας που στέκεται δίπλα στον άνθρωπο, ιδιαίτερα σε εκείνους που η μοίρα ή η κοινωνία περιθωριοποίησαν.

Η Φωνή των Αδικημένων

Η στήριξη του κόσμου προς το πρόσωπό του δεν είναι τυχαία. Οι πιστοί βλέπουν στον λόγο και στις πράξεις του μια σταθερή άμυνα απέναντι σε αυτό που οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ως αδικία. Σε κάθε του βήμα, η παρουσία των υποστηρικτών του είναι έντονη, διατρανώνοντας την πεποίθηση ότι ο Μητροπολίτης διώκεται ακριβώς επειδή επέλεξε να μείνει πιστός στις αρχές του και στις ανάγκες του ποιμνίου του.

Οἱ Δέκα Κυριακὲς τοῦ Τριωδίου.

Μᾶς τὸ ἔστειλε συνεργάτης τοῦ Κατηχητικοῦ ἔργου ἀπὸ τὸν Παρακάλαμο.

Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως Πωγωγιανής και Κονίτσης

https://tasthyras.wordpress.com/2026/02/14/οι-δέκα-κυριακές-του-τριωδίου/

25 Φεβρουαρίου. Ταρασίου Κωνσταντινουπόλεως (784-806). Ῥηγίνου ἱερομονάχου ἐπισκόπου Σκοπέλου (†335), Ἀλεξάνδρου μάρτυρος τοῦ ἐν Θρᾴκῃ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Β´ 3-17).

Ησ. 2,3              καὶ πορεύσονται ἔθνη πολλὰ καὶ ἐροῦσι· δεῦτε καὶ ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος Κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ, καὶ ἀναγγελεῖ ἡμῖν τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ πορευσόμεθα ἐν αὐτῇ· ἐκ γὰρ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος καὶ λόγος Κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ.

Ησ. 2,3                      Πολλά έθνη θα προστρέξουν εκεί και θα λέγουν το ένα στο άλλο. “εμπρός, ας αναβώμεν στο όρος του Κυρίου, στον ναόν του Θεού του Ιακώβ. Εκεί ο Θεός θα αναγγείλη και θα καταστήση γνωστήν εις ημάς την οδόν αυτού, εις την οποίαν πρέπει να πορευθώμεν. Διότι από το όρος Σιών θα εξέλθη ο νέος Νομος και από την Ιερουσαλήμ θα κηρυχθή ο λόγος του Κυρίου.

Περὶ τῶν δύο θεμελιωδῶν ἀρετῶν τῆς ὁδοῦ τῆς ἡσυχίας, ποιὰ ἀγαθὰ γεννῶνται ἀπὸ αὐτές, καὶ σὲ ποῖα πάθη περιπίπτει κάποιος, ὅταν τὶς ἀμελήσει Α', Ἀββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Περὶ τῶν δύο θεμελιωδῶν ἀρετῶν τῆς ὁδοῦ τῆς ἡσυχίας, ποιὰ ἀγαθὰ γεννῶνται ἀπὸ αὐτές, καὶ σὲ ποῖα πάθη περιπίπτει κάποιος, ὅταν τὶς ἀμελήσει Α', Ἀββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά, Ε 3-5. Ἀναδιατεταγμένο κείμενο καί μετάφραση ὑπό Μον. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, 21-2-2026, 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ φυγή στήν ἔρημο στά ἔσχατα θά εἶναι μονόδρομος γιά τόν πιστό; Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ Θεός ἐπιτρέπει τόν διωγμό μέχρι τό σημεῖο πού πρέπει, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Βασ. Τουλουμτσής: «Ἡ ἑνότητα δόγματος καί ἤθους στούς Τρεῖς Ἱεράρχες ὡς θεμέλιο ἀληθοῦς Παιδείας».

 Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων και Αντικυθήρων

Ο μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός, ο οποίος υπήρξε ένα θεολογικό δώρο του Θεού στις ημέρες μας, αναφερόμενος στους Τρεις Ιεράρχες και προκειμένου να λάβει αφορμή να μιλήσει σχετικώς, έθετε συχνά το καίριο ερώτημα αναφορικά με το ποιας ακριβώς παιδείας είναι προστάτες οι Τρεις Ιεράρχες. Στον τίτλο της σημερινής ομιλίας υπάρχουν δύο συγκεκριμένες έννοιες, οι οποίες ορίζουν τη βάση της απάντησης του εν λόγω ερωτήματος: Δόγμα και ήθος, έννοιες οι οποίες οριοθετούν, ταυτόχρονα όμως και διακρίνουν την όντως παιδεία από την γενικού τύπου εκπαίδευση.

Εἶναι προδοσία κατά τοῦ Χριστοῦ ἡ ἀπόκτηση τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ; Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 15

 378. Ἀπαγορεύεται ἡ μαγεία; 

Ἐρώτηση ἑνὸς ἐνορίτη : Ἀπαγορεύεται ἡ μαγεία; 

Ἡ ἀπάντηση τοῦ ἱερέα: Ἀπὸ τὴν κατανόηση τῆς ὀλέθριας σχέσης τῶν κακῶν πνευμάτων μὲ ἐμᾶς, προκύπτει φυσικὰ πόσο ἁμαρτωλοὶ εἶναι ὅσοι ἀναζητοῦν κοινωνία μαζί τους μέσῳ τῆς λεγόμενης μαύρης μαγείας ἢ μαγείας. Ἡ μαγεία ἀπαγορευόταν αὐστηρὰ μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, τιμωρούμενη μὲ θάνατο (Δεύτ. 18:10-12). Οἱ κανονικοὶ κανόνες τῆς ἐκκλησίας τῆς Καινῆς Διαθήκης ἀφορίζουν ἐπίσης τοὺς μάγους ὡς αἱρετικούς . 

379. Σήμερα εἶναι ἡ μνήμη τοῦ Ὁσίου Συμεῶν του Στυλίτη, τοῦ ἀγγέλου μου· σᾶς παρακαλῶ, Πάτερ, νὰ μοῦ πεῖτε πῶς ἔζησε; 

Ἐρώτηση ἐνορίτη : Σήμερα εἶναι ἡ ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Συμεῶν του Στυλίτη, τοῦ ἀγγέλου μου. Σᾶς παρακαλῶ, Πάτερ, νὰ μοῦ πεῖτε γιὰ τὴ ζωή του. 

Ἡ ἀπάντηση τοῦ ἱερέα : Μὲ ἀγάπη, πρὸς δόξα Θεοῦ, πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Συμεῶν του Στυλίτη, καὶ πρὸς ὄφελος τῶν ψυχῶν μας, εἶμαι ἕτοιμος νὰ σᾶς διηγηθῶ τὴ ζωή του. Ἀκοῦστε! 

«Ὁ Ὅσιος Συμεῶν, ποὺ ὀνομαζόταν Στυλίτης, σὲ ἡλικία δεκαοκτὼ ἐτῶν, ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο. Ἔχοντας βάλει στὴν καρδιά του νὰ ἀσκηθεῖ σὲ μιὰ μοναδικὴ στοχαστικὴ σκέψη γιὰ τὸν Θεό, βρῆκε μιὰ συγκεκριμένη σπηλιὰ καί, πέφτοντας σταυροειδῶς στὸ ἔδαφος, προσευχήθηκε κλαίγοντας στὸν Θεὸ νὰ τοῦ δείξει τὸν δρόμο πρὸς τὴ σωτηρία. Κουρασμένος ἀπὸ τὴν ἐπίγεια λατρεία, ὁ νεαρὸς Συμεῶν ἀποκοιμήθηκε καὶ εἶδε τὸ ἀκόλουθο ὅραμα: τοῦ φάνηκε ὅτι ἔσκαβε τὴ γῆ γιὰ νὰ βάλει τὰ θεμέλια γιὰ κάποιο στέρεο κτίριο καὶ ἄκουσε μιὰ φωνή: « Σκάψε βαθύτερα». Ἀφοῦ κόπιασε γιὰ λίγο καὶ σκέφτηκε ὅτι αὐτὸ τὸ βάθος ἦταν ἀρκετὸ γιὰ ἕνα στέρεο θεμέλιο, ὁ Συμεῶν σταμάτησε. Ἀλλὰ ἄκουσε ξανά: « Σκάψε βαθύτερα». Ὁ ἐργάτης ἄρχισε νὰ σκάβει ξανὰ τὴ γῆ, ἀλλὰ κουρασμένος, μόλις ποὺ εἶχε ἀφήσει τὸ φτυάρι, ὅταν ἄκουσε τὴν ἴδια φωνή: « Σκάψε βαθύτερα», γιὰ τρίτη φορά. Τότε ὁ Συμεῶν συγκέντρωσε ὅλες του τὶς δυνάμεις καὶ κόπιασε μέχρι ποὺ μιὰ ἀόρατη φωνή του εἶπε: « Σταμάτα, τὰ θεμέλια θὰ εἶναι στέρεα. «Χτίζεις μὲ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό». Ἀφοῦ ξύπνησε ἀπὸ τὸν ὕπνο, ὁ Συμεῶν εὐχαρίστησε τὸν Θεὸ γιὰ ἕνα τόσο σωτήριο μάθημα καὶ θυμόταν πάντα ὅτι τὸ θεμέλιο μιᾶς ἐνάρετης ζωῆς εἶναι ἡ ἐργασία. 

Ὁ Ἅγιος Συμεῶν ἐπιθυμοῦσε νὰ ἐργαστεῖ μὲ τὸν δικό του τρόπο. Σκαρφαλώνοντας σὲ ἕναν ψηλὸ λόφο, ἁλυσόδεσε τὸν ἑαυτό του σὲ ἕναν βράχο, σκοπεύοντας νὰ παραμείνει ἀνίκανος νὰ ἐγκαταλείψει τὸν τόπο τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνα, ἀκόμα κι ἂν ἡ ἐπιθυμία νὰ τὸ κάνει ἀναζωπυρωνόταν στὴν καρδιά του. Σὲ αὐτὴ τὴν ἐκπληκτικὴ αὐτοσυγκράτηση τὸν συνέλαβε ὁ Μίλητος, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀντιόχειας, ὁ ὁποῖος εἶχε ἔρθει νὰ τὸν ἐπισκεφτεῖ ὡς ὁ μεγαλύτερος ἀσκητὴς τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ ἐνῷ ἐπαινοῦσε τοὺς κόπους τοῦ Συμεῶν, ὁ σοφὸς ἀρχιεπίσκοπος δὲν ἐπαίνεσε τὰ ὑλικά του δεσμά. «Ἕνας ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ συγκρατηθεῖ ἀκόμη καὶ χωρὶς δεσμά » , εἶπε πατρικά, « καὶ ἐσύ, παιδί μου, μπορεῖς νὰ δέσεις τὸν ἑαυτό σου σὲ ἕνα μέρος ὄχι μὲ σίδερο, ἀλλὰ μὲ θέληση καὶ λογική». Ἀφοῦ ἄκουσε τὴ μεγάλη ἀλήθεια, ὁ Συμεῶν ἔβγαλε ἀμέσως τὰ δεσμά του καί, ἀπὸ ἐκείνη τὴ στιγμὴ καὶ μετά, χαλιναγώγησε τὶς σκέψεις του μὲ τὴ θέλησή του καὶ αἰχμαλώτισε τὸ μυαλό του στὴν ὑπακοὴ στὸν Χριστό , ὥστε νὰ εἶναι αἰχμάλωτος τοῦ σταυροῦ του. 

Πὼς πρέπει νὰ ἑρμηνεύουμε τὸ «Ἐγὼ θὰ σκληρύνω τὴν καρδιὰ τοῦ Φαραώ»

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΥΝΑΪΤΗ

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΜΕ ΤΟ· «ΕΓΩ ΘΑ ΣΚΛΗΡΥΝΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΑΩ»

ΕΡΩΤΗΣΗ 29η: Πῶς πρέπει νὰ ἑρμηνεύουμε τό· «Ἐγὼ θὰ σκληρύνω τὴν καρδιὰ τοῦ Φαραώ»;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Ἦταν εὔκολο στὸν Θεό, μετὰ τὴν ἀπειθαρχία, νὰ ἐπιφέρει πανολεθρία, ἀλλὰ κάνοντας χρήση τῆς ἀπεριγράπτης μακροθυμίας του, ἐπέφερε μέτρια τιμωρία σ’ αὐτόν. Αὐτὰ ὅμως ἔφεραν τὸ ἀντίθετο ἀποτέλεσμα στὴν καρδιὰ ἐκείνου. Γιατί, ὅπως ὁ ἥλιος μὲ τὴν ἐνέργεια τῆς θερμότητάς του μαλακώνει βέβαια τὸ κερί, σκληραίνει ὅμως τὸν πηλό, ἔτσι καὶ μὲ τὴ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ, ἄλλοι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους γίνονται σκληροί, καὶ ἄλλοι μαλακοί, ἐπειδὴ δὲν πιστεύουν ὅλοι στὴ μέλλουσα ζωή. Καὶ ὁ Θεὸς δηλαδὴ τιμωρεῖ ἐδῶ μερικοὺς κακούς, καὶ ἀνακηρύττει εὐσεβεῖς. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἀπόστολος μερικοὺς τοὺς ὀνόμασε σκεύη ὀργῆς, καὶ μερικοὺς σκεύη εὐσπλαχνίας, ἐπειδὴ μὲ τοὺς πρώτους ὁ Θεὸς ἐμφανίζεται νὰ τιμωρεῖ δίκαια, καὶ μὲ τοὺς δεύτερους, ὅτι καθιστᾶ ἀξίους τοὺς ἀθλητὲς τῆς ἀρετῆς φροντίδας καὶ ἐκτίμησης. Ὅπως δηλαδὴ καὶ οἱ γιατροὶ ἐκείνους ποὺ πάσχουν ἀθεράπευτα, μπροστά σὲ πολλοὺς τοὺς ἀκρωτηριάζουν, διδάσκοντας τοὺς μαθητές τους τὸν τρόπο τῆς θεραπείας, ἔτσι καὶ ὁ Θεὸς τὸν Φαραὼ ἐξαιτίας τῆς ἀπειθαρχίας καὶ τῆς σκληροκαρδίας του τὸν τιμώρησε μὲ πολλῶν εἰδῶν τιμωρίες, γιὰ νὰ σωφρονιστοῦν οἱ ὑπόλοιποι. Γιατὶ ὁ συγγραφέας τῶν Παροιμιῶν λέγει·

Ὁ Ἀλεξανδρείας Θεόδωρος ἔχει ἑνωθεῖ μέ τούς μονοφυσίτας;

Ἀκατάλυτα τά Θεῖα Δόγματα, ἀπό δημοσίας σχέσεις: «Ἀλλοτρίας βοτάνης ἀπέχεσθαι, ἥτις ἐστίν αἵρεσις» (Ἰ. Δαμασκηνός)

Διωγμοὶ ἔξωθεν· Αἱρέσεις ἔσωθεν.

Ἄρνησις ἱεραποστολῆς εἰς 15 ἑκατ. Αἰγυπτίους Κόπτας

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΕΧΕΙ ΕΝΩΘΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΑΣ;

Φονεύουν ἔνιοι: Πολιτικοὶ τὴν Δημοκρατίαν· Δημοσιογράφοι τὴν Ἀλήθειαν· Δικασταὶ τὴν Δικαιοσύνην· Ἰατροὶ τὴν Ὑγείαν· Προκαθήμενοι τὴν Ὀρθοδοξίαν.

Τοῦ κ. Περικλέους Ἠλία Νταλιάνη, Θεολόγου

Τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία μεταξύ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Θεοδώρου καὶ Αἱρετικοῦ Πατριάρχου τῶν Κοπτῶν –Μονοφυσιτῶν

Σύμφωνα μὲ τὴν Ρομφαία ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας δήλωσε τὰ ἑξῆς, σχετικὰ μὲ τὸν Πατριάρχη τῶν Μονοφυσιτῶν Κοπτῶν κ. Ταβαντρός:

“Σήμερα, Δευτέρα 19 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ., ὁ Μακαριώτατος Πάπας καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς κ.κ. Θεόδωρος Β΄, μὲ αἴσθημα βαθιᾶς ἀδελφικῆς μέριμνας καὶ εἰλικρινοῦς ἀγάπης, ἐπικοινώνησε τηλεφωνικὰ μὲ τὸν Ἁγιώτατο Πατριάρχη τῶν Κοπτῶν κ.κ. Tawadros II, ὁ ὁποῖος, σύμφωνα μὲ τὴν ἐπίσημη ἀνακοίνωση τῆς Κοπτικῆς Ἐκκλησίας, ὑπεβλήθη ἐπιτυχῶς σὲ χειρουργικὴ ἐπέμβαση στὴν Αὐστρία καὶ παραμένει ὑπὸ ἰατρικὴ παρακολούθηση.

Κατὰ τὴ θερμὴ αὐτὴ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία, ὁ Μακαριώτατος ἐξέφρασε τὶς ἐγκάρδιες εὐχές του γιὰ ταχεῖα καὶ πλήρη ἀνάρρωση τοῦ Ἁγιωτάτου Πατριάρχου Tawadros II, διαβεβαιώνοντάς τον γιὰ τὶς προσευχὲς Τοῦ ἰδίου, ἀλλὰ καὶ τοῦ πληρώματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξανδρείας.

Ἐκ μέρους τοῦ Πατριάρχου Tawadros II, ἐκφράστηκαν θερμὲς εὐχαριστίες πρὸς τὸν Μακαριώτατο Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας γιὰ τὴν ἀδελφική του ἀγάπη καὶ τὴν τηλεφωνικὴ αὐτὴ ἐπικοινωνία, ἡ ὁποία γιὰ ἀκόμη μία φορὰ ἐπιβεβαιώνει τοὺς δεσμοὺς ἀμοιβαίας ἐκτίμησης, σεβασμοῦ καὶ εἰλικρινοῦς φιλίας ποὺ συνδέουν τοὺς δύο πνευματικοὺς ἡγέτες.

Ἡ ἀνεξικακία καὶ ἡ συγχώρηση τοῦ πλησίον βασικὴ προϋπόθεση καθάρσεως τῆς ψυχῆς (Κυριακή της Τυρινῆς).

Εν κυθήροις τη 22α Φεβρουαρίου 2026

Αρχιμ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως,

Ι. Μ. Κυθήρων & Αντικυθήρων

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η Κυριακή της Τυρινής, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία μας μνημονεύει, σύμφωνα με το συναξάρι, «την από του παραδείσου της τρυφής εξορία του πρωτοπλάστου Αδάμ». Ανάλογο είναι και το περιεχόμενο της όλης ακολουθίας του εσπερινού και του όρθρου από το βιβλίο του Τριωδίου. Το αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την προς Ρωμαίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, ενώ το ευαγγελικό μια περικοπή από το 6ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου. Την προηγούμενη Κυριακή η Εκκλησία έφερε στη μνήμη μας τη μεγάλη και φοβερά ημέρα της κρίσεως, που θα γίνει στο τέλος της ιστορίας αυτού του κόσμου. Την σημερινή ημέρα μας επαναφέρει στην αρχή, στο ξεκίνημα της ιστορίας του ανθρωπίνου γένους, όχι τυχαία βέβαια.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Εκκλησία καθιέρωσε να μνημονέυουμε την πτώση και εν συνεχεία την έξωση του Αδάμ από τον παράδεισο, καθώς βρισκόμαστε στο κατώφλι της εισόδου μας στην αγωνιστική περίοδο της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Γιατί εξορίστηκε ο Αδάμ από τον παράδεισο; Διότι δεν υπήκουσε στη συγκεκριμένη εντολή, που του έδωσε ο Θεός. Κάποια στιγμή βέβαια συναισθάνηκε την πτώση του, καθώς απογυμνώθηκε από την Χάρη του Θεού που είχε μέχρι τότε μέσα του, ωστόσο δεν μετανόησε με ειλικρινή μετάνοια. Όταν ο Θεός τον ρώτησε: «Αδάμ που είσαι; Τι συμβαίνει;», αυτός αντί να ομολογήσει την αμαρτία του, προσπαθούσε να δικαιολογηθεί και να ρίξει το σφάλμα στην Εύα. Και αυτή στη συνέχεια στον όφι. Και όταν ο Αδάμ εξορίστηκε από τον παράδεισο, τότε, καθώς αναφέρουν τα τροπάρια και οι ύμνοι της ακολουθίας, άρχισε να θρηνεί για το κατάντημά του και και να καλεί όλη την κτίση να κλαύσει και να θρηνήσει και αυτή για την οδυνηρή πτώση του, εξ’ αιτίας της οποίας από άφθαρτος και αθάνατος που ήταν κατάντησε δούλος της φθοράς και του θανάτου. Και χρειάσθηκε να περάσουν αιώνες και αιώνες μέχρις ότου οι ψυχές του Αδάμ και της Εύας, που βρίσκονταν φυλακισμένες στα σκοτεινά βασίλεια του Άδου, αξιώθηκαν της σωτηρίας, όταν ο Χριστός κατέβηκε στον άδη και τους ελευθέρωσε μαζί με όλους εκείνους οι οποίοι πίστευσαν σ’ αυτόν. Εάν, λοιπόν, η παρακοή του Αδάμ τον εξόρισε από τον παράδεισο η δε μετάνοιά του τον επανέφερε σ’ αυτόν, το ίδιο χρειάζεται να γίνει και σε μας. Μιμηθήκαμε τον Αδάμ στην παρακοή και χάσαμε τον παράδεισο. Ας τον μιμηθούμε τώρα και στην μετάνοια, αν θέλουμε να τον ξαναβρούμε.

Αξίζει να προσέξουμε ιδιαίτερα και την ευαγγελική περικοπή, που έχει άμεση σχέση με την αγωνιστική και κατανυκτική περίοδο της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, στην οποία ο Κύριος μεταξύ άλλων επισημαίνει τα εξής:

Ἕνα περιστατικό

Ἕνα περιστατικό

Γράφει ὁ Ἁγιοσιωνίτης

Μεταφερόμαστε στὸ μακρινὸ 1995. Ἔτυχα αὐτήκοος μάρτυρας τοῦ περιστατικοῦ ποὺ θὰ ἀφηγηθῶ. Τὸ Γυμνάσιο Λαιμοῦ Πρεσπών πάει σὲ ἐκκλησιασμό στὸν Ἅγιο Γερμανὸ γιὰ τὴν γιορτὴ μᾶλλον τοῦ Ἁγίου Γερμανοῦ. Προεστὼς τῆς ἐκκλησίας ἦταν ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἰουστῖνος Μπαρδάκας, κληρικὸς τότε τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φλωρίνης.

Ὅταν πῆγαν τὰ παιδιὰ, ὅπως ἦταν μὲ φόρμες καὶ παντελόνια οἱ μαθήτριες, καὶ μπῆκαν στὸν ναὸ, ὁ προεστὼς τῆς ἐκκλησίας ἔψεξε κατευθείαν τὶς μαθήτριες γιὰ τὶς φόρμες καὶ τὰ παντελόνια. Ἴσως δὲν εἶχε ἀπό τὴν προηγούμενη μέρα ἐνημερωθεῖ οἱ μαθήτριες νὰ ἔλθουν μὲ φουστάνια. Καὶ πάλι ὅμως θὰ δημιουργοῦνταν πρόβλημα στὸ μάθημα τῆς γυμναστικῆς. Εἶχε δίκαιο ὁ Ἀρχιμανδρίτης τότε, καὶ πλέον ἐπίσκοπος Νέας Κρήνης καὶ Καλαμαριᾶς. Οἱ γυναῖκες κι ἂν ἀκόμα εἶναι κορίτσια σχολικῆς ἡλικίας πρέπει νὰ φοροῦν φουστάνια.

Σύλλογος Ἱεροψαλτῶν Θεσσαλονίκης «Λυκοῦργος Πετρίδης».

Θα ήθελα να ευχαριστήσω πρώτα τον Θεό και μετά την Ελληνική Δικαιοσύνη που με απάλλαξε από όλες της ψευδείς κατηγορίες που ανέφερε εν ζωή, ο ήδη κεκοιμημένος καθηγητής Χρυσόστομος Σταμούλης και οι όμοιοι του, στην αγωγή που κατέθεσε εναντίον μου, περί εξύβρισης, απειλής, και σωματικής βλάβης, καθώς τίποτα από τα παραπάνω δεν αποδείχθηκε αληθές.

Ἡ ἀδερφὴ τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου.

Phttps://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_682.html

24 Φεβρουαρίου. Καθαρὰ Τρίτη. † Ἰωάννου προφήτου, προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ ἐπὶ τῇ μνείᾳ τῆς α΄ καὶ β΄ εὑρέσεως τῆς τ. κεφαλῆς αὐτοῦ (452). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Α´ 19-31, Β´ 1-3).

Ησ. 1,19            καὶ ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου, τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε·

Ησ. 1,19                     Εάν δε θελήσετε και με ακούσετε και συμμορφωθήτε προς τας εντολάς μου, θα φάγετε πλούσια τα αγαθά της γης.

Ησ. 1,20            ἐὰν δὲ μὴ θέλητε, μηδὲ εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα.

Ησ. 1,20                    Εάν όμως δεν θελήσετε και δεν με υπακούσετε και απομακρυνθήτε από εμέ, η μάχαιρα των εχθρών σας θα σας καταφάγη”. Το στόμα του Κυρίου είναι εκείνο, το οποίον διεκήρυξεν αυτά και θα γίνουν όπως τα είπε.