Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Β´ 11-21).
Ησ. 2,11 οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοί, ὁ δὲ ἄνθρωπος ταπεινός· καὶ ταπεινωθήσεται τὸ ὕψος τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρα ἐκείνῃ.
Ησ. 2,11 Διότι οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι υψιλοί και βλέπουν από υψηλά τα πάντα. Ο δε άνθρωπος είναι μηδαμινός· και θα ταπεινωθή η αλαζονεία και η έπαρσις των ανθρώπων. Θα υψωθή δε μόνος ο Κυριος κατά την ημέραν εκείνην της δικαίας κρίσεώς του.
390. Ποιο όφελος φέρνει το μυστήριο της μετάνοιας ή της εξομολόγησης σε έναν Χριστιανό;Ερώτηση ενός ενορίτη : Ποιο όφελος φέρνει το μυστήριο της μετάνοιας ή της εξομολόγησης σε έναν Χριστιανό;Η απάντηση του ιερέα: Στο μυστήριο της μετάνοιας, ο Χριστιανός ωφελείται πολύ για την ψυχή του. Το πρώτο όφελος είναι το εξής: όπως ακριβώς μέσω της αμαρτίας χάνουμε την αθωότητα που αποκτήσαμε στο άγιο βάπτισμα, έτσι την ανακτούμε μέσω της μετάνοιας· ομοίως, όπως μέσω της αμαρτίας στερούμαστε της χάρης του Θεού, έτσι την ανακτούμε μέσω της μετάνοιας· επιπλέον, όπως μέσω της αμαρτίας πέφτουμε στην αιχμαλωσία του διαβόλου, έτσι και ελευθερωνόμαστε από αυτήν μέσω της μετάνοιας· και τέλος, όπως ακριβώς μέσω της αμαρτίας εισέρχονται στη συνείδησή μας η ντροπή και ο φόβος, έτσι και μέσω της μετάνοιας επιστρέφει σε εμάς η ειρήνη και η ίδια παρρησία που έχουν τα παιδιά απέναντι στους γονείς τους.391. Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον ορατό κόσμο;Ερώτηση ενός ενορίτη : Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον ορατό κόσμο;Η απάντηση του ιερέα: Ο σκοπός της δημιουργίας του σύμπαντος δεν είναι άλλος από τη Δόξα του Θεού. Αυτό αναμφίβολα επιβεβαιώνεται από την Αγία Γραφή, όταν:α) Λέει ότι ο Κύριος τα πάντα έκανε για χάρη Του (Παροιμίες 16:4)· ότι τα πάντα είναι για χάρη Του ( Εβραίους 2:10 )· και τα πάντα κατευθύνονται προς τον σκοπό , ώστε ο Θεός να είναι τα πάντα εν πάσι ( Α΄ Κορινθίους 15:29 )·
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ο ήρωας, ο ηγέτης, ο Έλληνας Χριστιανός πατριώτης, η ψυχή της εθνικής παλιγγενεσίας. Ο άνθρωπος σύμβολο ενός σκλαβωμένου, αλλά με ένδοξη παρουσία και προσφορά ενός λαού εις την παγκόσμιο ιστορία. Ενός λαού τον οποίο δεν έπρεπε σκλαβιά και δουλεία αιώνων. Εις τον Ελληνικό Λαό, και σε κανένα Λαό, δεν αρμόζει η σκλαβιά. Ήταν γραπτό το σκλαβωμένο Γένος να ελευθερωθεί, να αναστηθεί και να μεγαλουργήσει. Εις το σωτήριο κάλεσμα έδωσε βροντερό παρών και ηγήθηκε του πανεθνικού ξεσηκωμού ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο επονομαζόμενος ¨Γέρος του Μωριά¨. Ηγετική μορφή της Επανάστασης του 1821, “το μυαλό, η καρδιά και το όπλο του αγώνα”, σημειώνει μεταξύ άλλων η Έλλη Αλεξίου, στην εισαγωγή της στα «Άπαντα Κολοκοτρώνη». Δεν είναι εύκολο να γράψεις για την προσωπικότητα και την προσφορά του εις τον αγώνα του ‘21. Σχεδόν, βέβαιο, είναι ότι θα τον αδικήσεις τον ήρωα.
Μιχαήλ ΤσακιρίδηςΘεσσαλονίκη 13/2/2026Αρχιεπίσκοπε Αμερικής κύριε ΕλπιδοφόρεΜε τη χάρη του θεού είμαι ένας ορθόδοξος υπερπολύτεκνος πατέρας 10 παιδιών και έχοντας την καλή ανησυχία που έλεγε ο Αγιος Παΐσιος και ακούγοντας τον άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς που έλεγε ότι στα έσχατα χρόνια κάθε χριστιανός θα είναι υπεύθυνος για όλη την εκκλησία και παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα στο χώρο της ορθοδοξίας μας και βλέποντας το ανοσιούργημα της συμπροσευχής σας που έγινε πριν λίγες ημέρες στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Νέας Υόρκης του Οικουμενικού Πατριαρχείου σκέφτηκα να σας θέσω κάποια ερωτήματα:1) Ήταν εν γνώσει του Οικουμενικού Πατριάρχη (με τον οποίο συναγωνίζεστε από ότι φαίνεται στα ατοπήματα εις βάρος της πίστης μας) η συμπροσευχή σας με όλο αυτό το συρφετό των αιρετικών;Κάποιοι από τους Ιερούς κανόνες που δεν επιτρέπουν τις συμπροσευχές με αιρετικούς είναι οι εξής:Α) Κανών Ι των Αγίων ΑποστόλωνΕι τις ακοινωνήτω καν εν οίκω συνεύξηται ούτως αφοριζέσθω.
Ἢ μὲ τὸν Χριστὸν ἢ μὲ τὸν Δαρβῖνον!Ἀπολύτως ἀσύμβατος ἡ ὀρθόδοξος πίστις μὲ δαρβινισμόνΤοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη, Διδάκτορος ΦιλοσοφίαςΕἰσαγωγὴἩ θεωρία τοῦ δαρβινισμοῦ, ὅπως αὐτὴ διατυπώθηκε ἀρχικὰ ἀπὸ τὸν Κάρολο Δαρβῖνο καὶ ὅπως συνεχίζει νὰ ὑφίσταται σὲ διάφορες σύγχρονες μορφὲς ἐξελικτισμοῦ, συνίσταται κατ’ οὐσίαν στὴν ἄποψη ὅτι τὰ σημερινὰ βιολογικὰ εἴδη προῆλθαν ἀπὸ προγενέστερα εἴδη μέσω μίας μακρᾶς ἱστορικῆς διαδικασίας τυχαίων γενετικῶν μεταλλάξεων, οἱ ὁποῖες, ὑπὸ τὴν πίεση τοῦ περιβάλλοντος καὶ μέσῳ τῆς φυσικῆς ἐπιλογῆς, εὐνόησαν τὴν προσαρμογὴ καὶ τὴν ἐπιβίωση ὁρισμένων ὀργανισμῶν ἔναντι ἄλλων. Πρόκειται γιὰ μία θεωρία ποὺ φιλοδοξεῖ νὰ ἑρμηνεύσει τὴν προέλευση, τὴν ποικιλία καὶ τὴ δομὴ τῆς ζωῆς χωρὶς ἀναφορὰ σὲ τελικὲς αἰτίες, σκοπὸ ἢ θεία πρόνοια, ἐντὸς ἑνὸς αὐστηρὰ ὑλιστικοῦ καὶ αὐτονομημένου φυσικοῦ πλαισίου.Νὰ σημειωθεῖ ἐκ τῶν προτέρων ὅτι ὁ δαρβινισμός, τόσο στὴν κλασσικὴ ὅσο καὶ στὴ σύγχρονη νεοδαρβινική του ἐκδοχή, ἔχει δεχθεῖ ἔντονες ἀμφισβητήσεις ὡς πρὸς τὴν ἐπιστημονικότητά του καὶ τὴν ἀποδεικτική του ἐπάρκεια. Ἡ ἔλλειψη ἐπαρκῶν μεταβατικῶν μορφῶν, τὰ ἅλματα στὴ γενετικὴ πληροφορία, ἡ πολυπλοκότητα τῶν βιολογικῶν συστημάτων καὶ ἡ ἀδυναμία ἐμπειρικῆς ἐπαλήθευσης τῶν μακρὸ-ἐξελικτικῶν μηχανισμῶν ἀποτελοῦν ζητήματα ποὺ ἔχουν ἀναδειχθεῖ ἐπανειλημμένως ἀπὸ ἐπιστήμονες καὶ φιλοσόφους τῆς ἐπιστήμης. Παρὰ ταῦτα, ἀκόμη καὶ ἂν παρακάμψει κανεὶς τὰ ἐπιστημολογικὰ αὐτὰ προβλήματα, ἡ βαθύτερη δυσκολία τοῦ δαρβινισμοῦ ἔγκειται στὴ φιλοσοφική του θεμελίωση καὶ στὴν ἀπόλυτη ἀσυμβατότητά του μὲ τὴν ὀρθόδοξη πίστη.
Αρχ. Παύλου ΔημητρακοπούλουΘεολόγου – συγγραφέωςΙ. Μ. Κυθήρων και ΑντικυθήρωνΕν Κυθήροις τη 13η Φεβρουαρίου 2026Είναι σε όλους μας γνωστός ο άγριος και ανελέητος διωγμός, τον οποίο εξαπέλυσε εδώ και μερικά χρόνια το καθεστώς Ζελένσκι κατά της κανονικής, (υπό τον Μητροπολίτη Ονούφριο), Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας. Γύρω από το θέμα αυτό πάμπολλα άρθρα και μελέτες έχουν γραφεί και δημοσιευθεί από πολλούς, όπως και από την Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων και Αντικυθήρων. Πρόκειται για έναν διωγμό παρόμοιο, ίσως και χειρότερο, με εκείνον που εφάρμοσαν κατά της Εκκλησίας επί 70 ολόκληρα χρόνια, (1917-1987), τα αθεϊστικά και μαρξιστικά καθεστώτα της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ενώσεως. Είναι γνωστόν επίσης ότι ο διωγμός αυτός έχει αιτιώδη σχέση με το παράνομο και άκυρο Ουκρανικό Αυτοκέφαλο, διότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένος μ’ αυτό.Οι πρόσφατες δηλώσεις του Σεβ. Μητροπολίτου Κυθήρων και Αντικυθήρων κ. Σεραφείμ στην ιστοσελίδα «Βήμα Ορθοδοξίας»,1 ανέδειξαν για μια ακόμη φορά την τραγική και άκρως οδυνηρή αυτή πραγματικότητα, αλλά και την αιτιώδη σχέση της με το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο. Όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο ο δημοσιογράφος του ιστολογίου κ. Γιώργος Θεοχάρης:
Σε μια εποχή όπου το κοινό αίσθημα συχνά συγκρούεται με τις θεσμικές αποφάσεις, η περίπτωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού αναδεικνύεται σε σύμβολο μιας άλλης μορφής ηγεσίας. Για ένα μεγάλο μέρος των πιστών, ο Τυχικός δεν είναι απλώς ένας ιεράρχης, αλλά ένας πατέρας που στέκεται δίπλα στον άνθρωπο, ιδιαίτερα σε εκείνους που η μοίρα ή η κοινωνία περιθωριοποίησαν.Η Φωνή των ΑδικημένωνΗ στήριξη του κόσμου προς το πρόσωπό του δεν είναι τυχαία. Οι πιστοί βλέπουν στον λόγο και στις πράξεις του μια σταθερή άμυνα απέναντι σε αυτό που οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ως αδικία. Σε κάθε του βήμα, η παρουσία των υποστηρικτών του είναι έντονη, διατρανώνοντας την πεποίθηση ότι ο Μητροπολίτης διώκεται ακριβώς επειδή επέλεξε να μείνει πιστός στις αρχές του και στις ανάγκες του ποιμνίου του.
Μᾶς τὸ ἔστειλε συνεργάτης τοῦ Κατηχητικοῦ ἔργου ἀπὸ τὸν Παρακάλαμο.Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως Πωγωγιανής και Κονίτσηςhttps://tasthyras.wordpress.com/2026/02/14/οι-δέκα-κυριακές-του-τριωδίου/
Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Β´ 3-17).
Ησ. 2,3 καὶ πορεύσονται ἔθνη πολλὰ καὶ ἐροῦσι· δεῦτε καὶ ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος Κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ, καὶ ἀναγγελεῖ ἡμῖν τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ πορευσόμεθα ἐν αὐτῇ· ἐκ γὰρ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος καὶ λόγος Κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ.
Ησ. 2,3 Πολλά έθνη θα προστρέξουν εκεί και θα λέγουν το ένα στο άλλο. “εμπρός, ας αναβώμεν στο όρος του Κυρίου, στον ναόν του Θεού του Ιακώβ. Εκεί ο Θεός θα αναγγείλη και θα καταστήση γνωστήν εις ημάς την οδόν αυτού, εις την οποίαν πρέπει να πορευθώμεν. Διότι από το όρος Σιών θα εξέλθη ο νέος Νομος και από την Ιερουσαλήμ θα κηρυχθή ο λόγος του Κυρίου.
Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων και ΑντικυθήρωνΟ μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός, ο οποίος υπήρξε ένα θεολογικό δώρο του Θεού στις ημέρες μας, αναφερόμενος στους Τρεις Ιεράρχες και προκειμένου να λάβει αφορμή να μιλήσει σχετικώς, έθετε συχνά το καίριο ερώτημα αναφορικά με το ποιας ακριβώς παιδείας είναι προστάτες οι Τρεις Ιεράρχες. Στον τίτλο της σημερινής ομιλίας υπάρχουν δύο συγκεκριμένες έννοιες, οι οποίες ορίζουν τη βάση της απάντησης του εν λόγω ερωτήματος: Δόγμα και ήθος, έννοιες οι οποίες οριοθετούν, ταυτόχρονα όμως και διακρίνουν την όντως παιδεία από την γενικού τύπου εκπαίδευση.
378. Ἀπαγορεύεται ἡ μαγεία;
Ἐρώτηση ἑνὸς ἐνορίτη : Ἀπαγορεύεται ἡ μαγεία;Ἡ ἀπάντηση τοῦ ἱερέα: Ἀπὸ τὴν κατανόηση τῆς ὀλέθριας σχέσης τῶν κακῶν πνευμάτων μὲ ἐμᾶς, προκύπτει φυσικὰ πόσο ἁμαρτωλοὶ εἶναι ὅσοι ἀναζητοῦν κοινωνία μαζί τους μέσῳ τῆς λεγόμενης μαύρης μαγείας ἢ μαγείας. Ἡ μαγεία ἀπαγορευόταν αὐστηρὰ μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, τιμωρούμενη μὲ θάνατο (Δεύτ. 18:10-12). Οἱ κανονικοὶ κανόνες τῆς ἐκκλησίας τῆς Καινῆς Διαθήκης ἀφορίζουν ἐπίσης τοὺς μάγους ὡς αἱρετικούς .379. Σήμερα εἶναι ἡ μνήμη τοῦ Ὁσίου Συμεῶν του Στυλίτη, τοῦ ἀγγέλου μου· σᾶς παρακαλῶ, Πάτερ, νὰ μοῦ πεῖτε πῶς ἔζησε;Ἐρώτηση ἐνορίτη : Σήμερα εἶναι ἡ ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Συμεῶν του Στυλίτη, τοῦ ἀγγέλου μου. Σᾶς παρακαλῶ, Πάτερ, νὰ μοῦ πεῖτε γιὰ τὴ ζωή του.Ἡ ἀπάντηση τοῦ ἱερέα : Μὲ ἀγάπη, πρὸς δόξα Θεοῦ, πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Συμεῶν του Στυλίτη, καὶ πρὸς ὄφελος τῶν ψυχῶν μας, εἶμαι ἕτοιμος νὰ σᾶς διηγηθῶ τὴ ζωή του. Ἀκοῦστε!«Ὁ Ὅσιος Συμεῶν, ποὺ ὀνομαζόταν Στυλίτης, σὲ ἡλικία δεκαοκτὼ ἐτῶν, ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο. Ἔχοντας βάλει στὴν καρδιά του νὰ ἀσκηθεῖ σὲ μιὰ μοναδικὴ στοχαστικὴ σκέψη γιὰ τὸν Θεό, βρῆκε μιὰ συγκεκριμένη σπηλιὰ καί, πέφτοντας σταυροειδῶς στὸ ἔδαφος, προσευχήθηκε κλαίγοντας στὸν Θεὸ νὰ τοῦ δείξει τὸν δρόμο πρὸς τὴ σωτηρία. Κουρασμένος ἀπὸ τὴν ἐπίγεια λατρεία, ὁ νεαρὸς Συμεῶν ἀποκοιμήθηκε καὶ εἶδε τὸ ἀκόλουθο ὅραμα: τοῦ φάνηκε ὅτι ἔσκαβε τὴ γῆ γιὰ νὰ βάλει τὰ θεμέλια γιὰ κάποιο στέρεο κτίριο καὶ ἄκουσε μιὰ φωνή: « Σκάψε βαθύτερα». Ἀφοῦ κόπιασε γιὰ λίγο καὶ σκέφτηκε ὅτι αὐτὸ τὸ βάθος ἦταν ἀρκετὸ γιὰ ἕνα στέρεο θεμέλιο, ὁ Συμεῶν σταμάτησε. Ἀλλὰ ἄκουσε ξανά: « Σκάψε βαθύτερα». Ὁ ἐργάτης ἄρχισε νὰ σκάβει ξανὰ τὴ γῆ, ἀλλὰ κουρασμένος, μόλις ποὺ εἶχε ἀφήσει τὸ φτυάρι, ὅταν ἄκουσε τὴν ἴδια φωνή: « Σκάψε βαθύτερα», γιὰ τρίτη φορά. Τότε ὁ Συμεῶν συγκέντρωσε ὅλες του τὶς δυνάμεις καὶ κόπιασε μέχρι ποὺ μιὰ ἀόρατη φωνή του εἶπε: « Σταμάτα, τὰ θεμέλια θὰ εἶναι στέρεα. «Χτίζεις μὲ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό». Ἀφοῦ ξύπνησε ἀπὸ τὸν ὕπνο, ὁ Συμεῶν εὐχαρίστησε τὸν Θεὸ γιὰ ἕνα τόσο σωτήριο μάθημα καὶ θυμόταν πάντα ὅτι τὸ θεμέλιο μιᾶς ἐνάρετης ζωῆς εἶναι ἡ ἐργασία.Ὁ Ἅγιος Συμεῶν ἐπιθυμοῦσε νὰ ἐργαστεῖ μὲ τὸν δικό του τρόπο. Σκαρφαλώνοντας σὲ ἕναν ψηλὸ λόφο, ἁλυσόδεσε τὸν ἑαυτό του σὲ ἕναν βράχο, σκοπεύοντας νὰ παραμείνει ἀνίκανος νὰ ἐγκαταλείψει τὸν τόπο τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνα, ἀκόμα κι ἂν ἡ ἐπιθυμία νὰ τὸ κάνει ἀναζωπυρωνόταν στὴν καρδιά του. Σὲ αὐτὴ τὴν ἐκπληκτικὴ αὐτοσυγκράτηση τὸν συνέλαβε ὁ Μίλητος, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀντιόχειας, ὁ ὁποῖος εἶχε ἔρθει νὰ τὸν ἐπισκεφτεῖ ὡς ὁ μεγαλύτερος ἀσκητὴς τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ ἐνῷ ἐπαινοῦσε τοὺς κόπους τοῦ Συμεῶν, ὁ σοφὸς ἀρχιεπίσκοπος δὲν ἐπαίνεσε τὰ ὑλικά του δεσμά. «Ἕνας ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ συγκρατηθεῖ ἀκόμη καὶ χωρὶς δεσμά » , εἶπε πατρικά, « καὶ ἐσύ, παιδί μου, μπορεῖς νὰ δέσεις τὸν ἑαυτό σου σὲ ἕνα μέρος ὄχι μὲ σίδερο, ἀλλὰ μὲ θέληση καὶ λογική». Ἀφοῦ ἄκουσε τὴ μεγάλη ἀλήθεια, ὁ Συμεῶν ἔβγαλε ἀμέσως τὰ δεσμά του καί, ἀπὸ ἐκείνη τὴ στιγμὴ καὶ μετά, χαλιναγώγησε τὶς σκέψεις του μὲ τὴ θέλησή του καὶ αἰχμαλώτισε τὸ μυαλό του στὴν ὑπακοὴ στὸν Χριστό , ὥστε νὰ εἶναι αἰχμάλωτος τοῦ σταυροῦ του.
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΥΝΑΪΤΗΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΜΕ ΤΟ· «ΕΓΩ ΘΑ ΣΚΛΗΡΥΝΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΑΩ»ΕΡΩΤΗΣΗ 29η: Πῶς πρέπει νὰ ἑρμηνεύουμε τό· «Ἐγὼ θὰ σκληρύνω τὴν καρδιὰ τοῦ Φαραώ»;ΑΠΑΝΤΗΣΗ Ἦταν εὔκολο στὸν Θεό, μετὰ τὴν ἀπειθαρχία, νὰ ἐπιφέρει πανολεθρία, ἀλλὰ κάνοντας χρήση τῆς ἀπεριγράπτης μακροθυμίας του, ἐπέφερε μέτρια τιμωρία σ’ αὐτόν. Αὐτὰ ὅμως ἔφεραν τὸ ἀντίθετο ἀποτέλεσμα στὴν καρδιὰ ἐκείνου. Γιατί, ὅπως ὁ ἥλιος μὲ τὴν ἐνέργεια τῆς θερμότητάς του μαλακώνει βέβαια τὸ κερί, σκληραίνει ὅμως τὸν πηλό, ἔτσι καὶ μὲ τὴ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ, ἄλλοι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους γίνονται σκληροί, καὶ ἄλλοι μαλακοί, ἐπειδὴ δὲν πιστεύουν ὅλοι στὴ μέλλουσα ζωή. Καὶ ὁ Θεὸς δηλαδὴ τιμωρεῖ ἐδῶ μερικοὺς κακούς, καὶ ἀνακηρύττει εὐσεβεῖς. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἀπόστολος μερικοὺς τοὺς ὀνόμασε σκεύη ὀργῆς, καὶ μερικοὺς σκεύη εὐσπλαχνίας, ἐπειδὴ μὲ τοὺς πρώτους ὁ Θεὸς ἐμφανίζεται νὰ τιμωρεῖ δίκαια, καὶ μὲ τοὺς δεύτερους, ὅτι καθιστᾶ ἀξίους τοὺς ἀθλητὲς τῆς ἀρετῆς φροντίδας καὶ ἐκτίμησης. Ὅπως δηλαδὴ καὶ οἱ γιατροὶ ἐκείνους ποὺ πάσχουν ἀθεράπευτα, μπροστά σὲ πολλοὺς τοὺς ἀκρωτηριάζουν, διδάσκοντας τοὺς μαθητές τους τὸν τρόπο τῆς θεραπείας, ἔτσι καὶ ὁ Θεὸς τὸν Φαραὼ ἐξαιτίας τῆς ἀπειθαρχίας καὶ τῆς σκληροκαρδίας του τὸν τιμώρησε μὲ πολλῶν εἰδῶν τιμωρίες, γιὰ νὰ σωφρονιστοῦν οἱ ὑπόλοιποι. Γιατὶ ὁ συγγραφέας τῶν Παροιμιῶν λέγει·
Ἀκατάλυτα τά Θεῖα Δόγματα, ἀπό δημοσίας σχέσεις: «Ἀλλοτρίας βοτάνης ἀπέχεσθαι, ἥτις ἐστίν αἵρεσις» (Ἰ. Δαμασκηνός)Διωγμοὶ ἔξωθεν· Αἱρέσεις ἔσωθεν.Ἄρνησις ἱεραποστολῆς εἰς 15 ἑκατ. Αἰγυπτίους ΚόπταςΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΕΧΕΙ ΕΝΩΘΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΑΣ;Φονεύουν ἔνιοι: Πολιτικοὶ τὴν Δημοκρατίαν· Δημοσιογράφοι τὴν Ἀλήθειαν· Δικασταὶ τὴν Δικαιοσύνην· Ἰατροὶ τὴν Ὑγείαν· Προκαθήμενοι τὴν Ὀρθοδοξίαν.Τοῦ κ. Περικλέους Ἠλία Νταλιάνη, ΘεολόγουΤηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία μεταξύ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Θεοδώρου καὶ Αἱρετικοῦ Πατριάρχου τῶν Κοπτῶν –ΜονοφυσιτῶνΣύμφωνα μὲ τὴν Ρομφαία ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας δήλωσε τὰ ἑξῆς, σχετικὰ μὲ τὸν Πατριάρχη τῶν Μονοφυσιτῶν Κοπτῶν κ. Ταβαντρός:“Σήμερα, Δευτέρα 19 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ., ὁ Μακαριώτατος Πάπας καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς κ.κ. Θεόδωρος Β΄, μὲ αἴσθημα βαθιᾶς ἀδελφικῆς μέριμνας καὶ εἰλικρινοῦς ἀγάπης, ἐπικοινώνησε τηλεφωνικὰ μὲ τὸν Ἁγιώτατο Πατριάρχη τῶν Κοπτῶν κ.κ. Tawadros II, ὁ ὁποῖος, σύμφωνα μὲ τὴν ἐπίσημη ἀνακοίνωση τῆς Κοπτικῆς Ἐκκλησίας, ὑπεβλήθη ἐπιτυχῶς σὲ χειρουργικὴ ἐπέμβαση στὴν Αὐστρία καὶ παραμένει ὑπὸ ἰατρικὴ παρακολούθηση.Κατὰ τὴ θερμὴ αὐτὴ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία, ὁ Μακαριώτατος ἐξέφρασε τὶς ἐγκάρδιες εὐχές του γιὰ ταχεῖα καὶ πλήρη ἀνάρρωση τοῦ Ἁγιωτάτου Πατριάρχου Tawadros II, διαβεβαιώνοντάς τον γιὰ τὶς προσευχὲς Τοῦ ἰδίου, ἀλλὰ καὶ τοῦ πληρώματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξανδρείας.Ἐκ μέρους τοῦ Πατριάρχου Tawadros II, ἐκφράστηκαν θερμὲς εὐχαριστίες πρὸς τὸν Μακαριώτατο Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας γιὰ τὴν ἀδελφική του ἀγάπη καὶ τὴν τηλεφωνικὴ αὐτὴ ἐπικοινωνία, ἡ ὁποία γιὰ ἀκόμη μία φορὰ ἐπιβεβαιώνει τοὺς δεσμοὺς ἀμοιβαίας ἐκτίμησης, σεβασμοῦ καὶ εἰλικρινοῦς φιλίας ποὺ συνδέουν τοὺς δύο πνευματικοὺς ἡγέτες.
Εν κυθήροις τη 22α Φεβρουαρίου 2026Αρχιμ. Παύλου ΔημητρακοπούλουΘεολόγου – συγγραφέως,Ι. Μ. Κυθήρων & ΑντικυθήρωνΗ σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η Κυριακή της Τυρινής, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία μας μνημονεύει, σύμφωνα με το συναξάρι, «την από του παραδείσου της τρυφής εξορία του πρωτοπλάστου Αδάμ». Ανάλογο είναι και το περιεχόμενο της όλης ακολουθίας του εσπερινού και του όρθρου από το βιβλίο του Τριωδίου. Το αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την προς Ρωμαίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, ενώ το ευαγγελικό μια περικοπή από το 6ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου. Την προηγούμενη Κυριακή η Εκκλησία έφερε στη μνήμη μας τη μεγάλη και φοβερά ημέρα της κρίσεως, που θα γίνει στο τέλος της ιστορίας αυτού του κόσμου. Την σημερινή ημέρα μας επαναφέρει στην αρχή, στο ξεκίνημα της ιστορίας του ανθρωπίνου γένους, όχι τυχαία βέβαια.Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Εκκλησία καθιέρωσε να μνημονέυουμε την πτώση και εν συνεχεία την έξωση του Αδάμ από τον παράδεισο, καθώς βρισκόμαστε στο κατώφλι της εισόδου μας στην αγωνιστική περίοδο της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Γιατί εξορίστηκε ο Αδάμ από τον παράδεισο; Διότι δεν υπήκουσε στη συγκεκριμένη εντολή, που του έδωσε ο Θεός. Κάποια στιγμή βέβαια συναισθάνηκε την πτώση του, καθώς απογυμνώθηκε από την Χάρη του Θεού που είχε μέχρι τότε μέσα του, ωστόσο δεν μετανόησε με ειλικρινή μετάνοια. Όταν ο Θεός τον ρώτησε: «Αδάμ που είσαι; Τι συμβαίνει;», αυτός αντί να ομολογήσει την αμαρτία του, προσπαθούσε να δικαιολογηθεί και να ρίξει το σφάλμα στην Εύα. Και αυτή στη συνέχεια στον όφι. Και όταν ο Αδάμ εξορίστηκε από τον παράδεισο, τότε, καθώς αναφέρουν τα τροπάρια και οι ύμνοι της ακολουθίας, άρχισε να θρηνεί για το κατάντημά του και και να καλεί όλη την κτίση να κλαύσει και να θρηνήσει και αυτή για την οδυνηρή πτώση του, εξ’ αιτίας της οποίας από άφθαρτος και αθάνατος που ήταν κατάντησε δούλος της φθοράς και του θανάτου. Και χρειάσθηκε να περάσουν αιώνες και αιώνες μέχρις ότου οι ψυχές του Αδάμ και της Εύας, που βρίσκονταν φυλακισμένες στα σκοτεινά βασίλεια του Άδου, αξιώθηκαν της σωτηρίας, όταν ο Χριστός κατέβηκε στον άδη και τους ελευθέρωσε μαζί με όλους εκείνους οι οποίοι πίστευσαν σ’ αυτόν. Εάν, λοιπόν, η παρακοή του Αδάμ τον εξόρισε από τον παράδεισο η δε μετάνοιά του τον επανέφερε σ’ αυτόν, το ίδιο χρειάζεται να γίνει και σε μας. Μιμηθήκαμε τον Αδάμ στην παρακοή και χάσαμε τον παράδεισο. Ας τον μιμηθούμε τώρα και στην μετάνοια, αν θέλουμε να τον ξαναβρούμε.Αξίζει να προσέξουμε ιδιαίτερα και την ευαγγελική περικοπή, που έχει άμεση σχέση με την αγωνιστική και κατανυκτική περίοδο της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, στην οποία ο Κύριος μεταξύ άλλων επισημαίνει τα εξής:
Ἕνα περιστατικόΓράφει ὁ ἉγιοσιωνίτηςΜεταφερόμαστε στὸ μακρινὸ 1995. Ἔτυχα αὐτήκοος μάρτυρας τοῦ περιστατικοῦ ποὺ θὰ ἀφηγηθῶ. Τὸ Γυμνάσιο Λαιμοῦ Πρεσπών πάει σὲ ἐκκλησιασμό στὸν Ἅγιο Γερμανὸ γιὰ τὴν γιορτὴ μᾶλλον τοῦ Ἁγίου Γερμανοῦ. Προεστὼς τῆς ἐκκλησίας ἦταν ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἰουστῖνος Μπαρδάκας, κληρικὸς τότε τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φλωρίνης.Ὅταν πῆγαν τὰ παιδιὰ, ὅπως ἦταν μὲ φόρμες καὶ παντελόνια οἱ μαθήτριες, καὶ μπῆκαν στὸν ναὸ, ὁ προεστὼς τῆς ἐκκλησίας ἔψεξε κατευθείαν τὶς μαθήτριες γιὰ τὶς φόρμες καὶ τὰ παντελόνια. Ἴσως δὲν εἶχε ἀπό τὴν προηγούμενη μέρα ἐνημερωθεῖ οἱ μαθήτριες νὰ ἔλθουν μὲ φουστάνια. Καὶ πάλι ὅμως θὰ δημιουργοῦνταν πρόβλημα στὸ μάθημα τῆς γυμναστικῆς. Εἶχε δίκαιο ὁ Ἀρχιμανδρίτης τότε, καὶ πλέον ἐπίσκοπος Νέας Κρήνης καὶ Καλαμαριᾶς. Οἱ γυναῖκες κι ἂν ἀκόμα εἶναι κορίτσια σχολικῆς ἡλικίας πρέπει νὰ φοροῦν φουστάνια.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω πρώτα τον Θεό και μετά την Ελληνική Δικαιοσύνη που με απάλλαξε από όλες της ψευδείς κατηγορίες που ανέφερε εν ζωή, ο ήδη κεκοιμημένος καθηγητής Χρυσόστομος Σταμούλης και οι όμοιοι του, στην αγωγή που κατέθεσε εναντίον μου, περί εξύβρισης, απειλής, και σωματικής βλάβης, καθώς τίποτα από τα παραπάνω δεν αποδείχθηκε αληθές.
Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Α´ 19-31, Β´ 1-3).
Ησ. 1,19 καὶ ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου, τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε·
Ησ. 1,19 Εάν δε θελήσετε και με ακούσετε και συμμορφωθήτε προς τας εντολάς μου, θα φάγετε πλούσια τα αγαθά της γης.
Ησ. 1,20 ἐὰν δὲ μὴ θέλητε, μηδὲ εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα.
Ησ. 1,20 Εάν όμως δεν θελήσετε και δεν με υπακούσετε και απομακρυνθήτε από εμέ, η μάχαιρα των εχθρών σας θα σας καταφάγη”. Το στόμα του Κυρίου είναι εκείνο, το οποίον διεκήρυξεν αυτά και θα γίνουν όπως τα είπε.
Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν 04.02.2025: «Μεταπατερική θεολογία: Οἱ Ἅγιοι στὸ περιθώριο»ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Παῦλος Κλιματσάκης Διδάκτωρ ΦιλοσοφίαςΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης - Νομικός, Συγγραφέας
Ἔξοδος κεφ. ιστ΄-Ο γογγυσμός των Ισραηλιτων, τά ὀρτύκια καί τό μάννα μέ ὁδηγίες γιά τό Σάββατο, 21-2-2026, Ἱερομ. Σαββα Ἁγιορείτου
ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΣΠΕΡΑΣ[:Ησ.1,1-20]Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίουμε θέμα:«ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ»[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-2-1991]Σεβασμιώτατε, αγαπητοί μου αδελφοί. Σήμερα, πρώτη ημέρα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, εισερχόμεθα εις το σκάμμα των αγώνων των πνευματικών και της λατρείας της πνευματικής προς τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν μας. Βέβαια, ο λαός του Θεού θα νηστεύσει. Βέβαια, μη αρκούμενος εις την κατά Σάββατον και Κυριακήν Θείαν Λειτουργίαν, θα αναζητήσει να λατρεύσει τον Κύριον και με τις, κατά Τετάρτην και Παρασκευήν, Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες. Θα υπάρχει δηλαδή μία πύκνωσις προσφοράς και λατρείας στον Θεό. Κι όλα αυτά βεβαίως πολύ καλά. Τίθεται, όμως, το ερώτημα: Είναι ο Θεός ευχαριστημένος ή έχει παράπονον από τον λαόν του, τον νέον Ισραήλ, την Εκκλησίαν;Την αφορμήν αυτής της αυτοκριτικής έθεσε το πρωινό ανάγνωσμα από την έκτην Ώραν, και που είναι στην έκτη Ώρα από τον προφήτην Ησαΐαν, που εκεί ο Θεός εκφράζει το παράπονό του για τον παλαιόν Ισραήλ, και πολύ σοφά η Εκκλησία μας ετοποθέτησεν αυτήν την περικοπή, μόνο και μόνο για να υπενθυμίσει, να υπενθυμίζει μήπως τα αυτά παράπονα τα έχει ο Θεός και δια τον νέον Του λαό, τον νέον Ισραήλ, την Εκκλησίαν. Και τούτο διότι δυστυχώς ο νέος Ισραήλ, η Εκκλησία, οι ορθόδοξοι Χριστιανοί μας, βαδίζουν στα ίδια χνάρια, όπως και ο παλαιός Ισραήλ. Συνεπώς, οι προφητικοί λόγοι του Ησαΐου έχουν –δυστυχώς!- την ίδια πάντοτε επικαιρότητα.Τι λέγει εκεί ο Θεός; Έτσι δε και ανοίγει το βιβλίον του Ησαΐου: «῎Ακουε οὐρανὲ καὶ ἐνωτίζου γῆ, ὅτι Κύριος ἐλάλησεν· υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν. Ἒγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ· ᾿Ισραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν. Οὐαὶ ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι· ἐγκατελίπατε τὸν Κύριον καὶ παρωργίσατε τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ». Αγαπητοί μου, υποβαλλόμεθα με αυτούς τους λόγους του Προφήτου, που αρχίζει με μίαν αυστηρήν μεγαλοπρέπεια το προφητικό του αυτό βιβλίο. Επικαλείται ως μάρτυρας της αχαριστίας του λαού του, αυτόν τον ουρανόν και αυτήν την γην, εφόσον –περίεργο- δεν υπάρχει δίκαιος να ακούσει το παράπονον του Θεού. Και καλεί μάρτυρες τον ουρανόν και την γην.Αλλά, αν ο προφήτης φτάνει να επικαλεστεί τα άψυχα κτίσματα, αυτό είναι ένα τρομερό κατάντημα του λαού, που λογικοί άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να κατανοήσουν αυτό τους το κατάντημα. Και επικαλείται τον ουρανόν και την γην. Έφθασαν στο σημείον, λογικοί όντες, να μην κατανοούν. Λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος: «Πολλοῦ γέμει τοῦ θυμοῦ τὸ προοίμιον».
Αγίου Πολυκάρπου, επισκόπου Σμύρνης και ιερομάρτυροςΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣΟ Πολύκαρπος και οι πρεσβύτεροι που είναι μαζί του προς την Εκκλησία του Θεού που βρίσκεται στους Φιλίππους, εύχονται να δίνεται πλούσιο το έλεος και η ειρήνη από τον παντοκράτορα Θεό και τον Ιησού Χριστό, τον Σωτήρα μας.Χάρηκα μαζί σας στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που υποδεχθήκατε τα υποδείγματα της αληθινής αγάπης και προπέμψατε, όπως επιβαλλόταν σε σας, τους τυλιγμένους με τα αγιόπρεπα δεσμά, τα οποία είναι διαδήματα εκείνων που είναι αληθινά εκλεγμένοι από τον Θεό και Κύριό μας, και διότι η σταθερή ρίζα της πίστεώς σας, που διακηρύσσεται από τα παλιά χρόνια, παραμένει μέχρι τώρα και καρποφορεί στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ο Οποίος ανέχθηκε για τις αμαρτίες μας να φτάσει μέχρι τον θάνατο, «ὃν ὁ Θεὸς ἀνέστησεν, λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου, καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ’ αὐτοῦ(:τον Οποίο, όμως, ο Θεός Τον ανέστησε και έλυσε τις λύπες που Του προξένησε ο θάνατος, διότι σύμφωνα με τις προφητείες δεν ήταν δυνατόν να Τον κρατήσει ο θάνατος)»[Πράξ.2,24] και «ὃν οὐκ ἰδόντες ἀγαπᾶτε, εἰς ὃν ἄρτι μὴ ὁρῶντες, πιστεύοντες δὲ ἀγαλλιᾶσθε χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ καὶ δεδοξασμένῃ(: τον Οποίο Χριστό, Τον αγαπάτε, αν και δεν Τον έχετε γνωρίσει προσωπικά και δεν Τον είδατε όσο ζούσε ως άνθρωπος στον κόσμο αυτό. Κι επειδή πιστεύετε σ’ Αυτόν, ενώ δεν Τον βλέπετε τώρα με τα σωματικά σας μάτια, θα ανταμειφθείτε για την πίστη σας αυτή και θα είστε πλημμυρισμένοι με αγαλλίαση, απολαμβάνοντας μια χαρά που δεν μπορεί να περιγράψει στόμα ανθρώπου, χαρά γεμάτη δόξα)»[Α΄Πέτρ.1,8]. Στη δόξα αυτή πολλοί επιθυμούν να εισέλθουν, γνωρίζοντας ότι με τη χάρη Του μέσω της πίστεως έχουν σωθεί, όχι με τα έργα [βλ. Εφεσ.2,8-9: «Τῇ γὰρ χάριτί ἐστε σεσῳσμένοι, οὐκ ἐξ ἔργων»], αλλά με το θέλημα του Θεού δια του Ιησού Χριστού.
Γνωρίζατε ότι από την αρχαιότητα τα αειθαλή δέντρα, και ιδιαίτερα τα κυπαρίσσια, ταυτίζονταν με την αθανασία επειδή δεν ρίχνουνε τα φύλλα τους;Γνωρίζατε ότι τα πορτοκάλια ήτανε τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων που έφερε ο Ηρακλής στον Ευρυσθέα και ότι το πορτοκάλι αποτελεί σύμβολο πλούτου, υγείας και ευτυχίας; Γνωρίζατε ότι ανήμερα των Θεοφανείων στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Ασβεστοχωρίου οι επίτροποι δίνουν στους πιστούς την «μπομπονιέρα του Χριστού»; Ξέρετε τί είναι αυτή; Ένα πορτοκάλι που έχει περασμένο στο πάνω μέρος ένα κλαδάκι κυπαρισσιού. Και σύμφωνα με φυλλάδιο που μοιράζει στους πιστούς ο προϊστάμενος του Ναού π. Εμμανουήλ Μπουζίνος,η μπομπονιέρα αυτή αποτελεί μία ευχή: «Να έχεις υγεία, ευτυχία, πλούτο (πορτοκάλι με ξάφι) και να κερδίσεις την αιώνια ζωή (κλαδί κυπαρισσιού)»!Η πιο λαμπρή εορτή των Θεοφανείων, η Δεσποτική εορτή που κάνει τον διάβολο να σκάσει, θάβεται από κάποιους κάτω από την μαυρίλα του παγανισμού και της ειδωλολατρίας. Δεν πιστεύαμε στα μάτια μας όταν λάβαμε την παρούσα καταγγελία.Ο ίδιος ιερέας ενημερώνει τους πιστούς για τον συμβολισμό της «λαμπάδας των Φώτων με πορτοκάλια, μήλο, σύκα και φλουριά.» Ο Θεός να μας ελεήσει. Γράφει:«Από παλιά οι ανάδοχοι έφτιαχναν για τα βαφτιστίρια τους λαμπάδες για τη βάπτιση του Χριστού. Είχαν περασμένα δύο πορτοκάλια και ένα μήλο με λίγο ξάφι, μερικά σύκα και λίγα φλουριά περασμένα σε κόκκινη κλωστή, με την οποία ήταν περιτιλυγμένη όλη η λαμπάδα. Τα υλικά που φέρουν επάνω έχουν έναν βαθύ συμβολισμό και αποτελούν όλα μια ευχή. Το λευκό κερί της λαμπάδας συμβολίζει την καθαρότητα και την αγνότητα του βίου που υποσχόμαστε στον Χριστό και η φλόγα το φως της πίστεως. Τα πορτοκάλια και το μήλο συμβολίζουν την υγεία που θέλουμε να έχουμε, αλλά και τον πλούτο και την ευτυχία. Τα σύκα συμβολίζουν την γλυκιά ζωή. Το ξάφι και τα φλουριά επίσης συμβολίζουν τον πλούτο. Ενώ η κόκκινη κλωστή συμβολίζει την αγάπη που πρέπει να έχουμε και η οποία μας δένει και μας ενώνει όλους μαζί.»Ο προϊστάμενος του Ναού ανακάτεψε την Ορθόδοξη πίστη με παγανιστικές δοξασίες και σπατάλησε πολύτιμο χρόνο για να γράψει το κάτωθι αχαρακτήριστο κείμενο, το οποίο και μοίρασε στους πιστούς! Τα κυπαρίσσια είναι πάτερ μου ή ο Χριστός; Τα πορτοκάλια, τα σύκα, οι κόκκινες κλωστές ή ο Χριστός; Τί διδάσκεις πάτερ μου στο ποίμνιό σου; Ο Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυροπόλεως Βαρνάβας πώς ανέχεται αυτήν την κατάσταση; Ρητορικό το ερώτημα μάλλον !
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ[:Ματθ.6,16-21]Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίουμε θέμα:« Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΜΑΣ»[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-3-2000][Β410]Με μίαν τριλογίαν παρομοιάζει ο λόγος του Θεού, αγαπητοί μου, την είσοδό μας στο κατώφλι της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Είναι το μήνυμα της αφέσεως, είναι η χαρωπή νηστεία και είναι και η έννοια του αληθινού θησαυρού, όπως ακούσαμε σήμερα στην ευαγγελική περικοπή.Με το πρώτο λύνομε τα δεσμά της κακίας. Με την συγχωρητικότητα, δηλαδή, που δεσμεύουν την ψυχή. Με το δεύτερο ελαφρύνομε την ψυχή μας για υψηλά πετάγματα. Και με το τρίτο αναζητούμε σαν θησαυρό τα υψηλά νοήματα και τον σκοπό της πνευματικής ζωής, αφού βέβαια θα έχομε περιφρονήσει τους επίγειους θησαυρούς ή θα τους βάλομε σε κατωτέρα μοίρα και τους επίγειους στόχους.Το θέμα είναι μεγάλο. Αλλά θα μείνομε μόνο σε ό,τι αφορά στον θησαυρό και τον θησαυρισμό. Μας λέγει ο Κύριος: «Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι· θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν· ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν».Μας συνιστά ο Κύριος να μη σωρεύομε επιγείους θησαυρούς. Απλώς να προσπαθούμε να ζούμε και να καλύπτομε τις ανάγκες μας. Είναι γνωστό ότι ο άνθρωπος δεν θέλει να καλύψει τις ανάγκες του μόνον. Αλλά θέλει, ατελευτήτως μάλιστα, να καλύπτει τις επιθυμίες του. Και είπα μόνον. Αλήθεια, είναι ατελείωτη η προσπάθεια του ανθρώπου να καλύπτει τις επιθυμίες του. Άνθρωπέ μου, θέλεις ένα σπίτι με εκατό δωμάτια; Ένα κρεβάτι χρειάζεσαι κι ένα δωμάτιο. Άνθρωπέ μου, θέλεις πολλά φαγιά; Ένα στομαχάκι έχεις. Βλέπετε, λοιπόν, η πλεονεξία πού βρίσκεται; Μέσα εις την ψυχήν. Είναι φοβερό. Και λέει λοιπόν ο Κύριος: «Μη θησαυρίζετε θησαυρούς επί της γης». Διότι κινδυνεύουν αυτοί οι θησαυροί. Κινδυνεύουν από τον σκώρο, αν είναι ιματισμός. Κινδυνεύουν από την βρώση των διαφόρων σκουληκιών, που τρώνε τις τροφές κ.λπ. κ.λπ. Αλλά και επιπλέον, αν είναι πολύτιμα μέταλλα, χρυσάφι και ασήμι κ.λπ. κ.λπ. τότε… και σήμερα χρησιμοποιείται η ιδία μέθοδος, μάλιστα λέγεται σε σύγχρονη γλώσσα, «ριφιφί». Πηγαίνω στο δίπλα σπίτι ή δίπλα μαγαζί και ανοίγω τρύπα στον τοίχο ή από πάνω από το ταβάνι ανοίγω τρύπα, κατεβαίνω μέσα εκεί που ο άλλος έχει το χρυσάφι και το ασήμι του και από εκεί κλέπτω. «Διορύσσουσι», λέει. Δηλαδή, τρυπάνε τα ντουβάρια για να κλέψουν τον θησαυρόν. Και τι κάνεις, άνθρωπε; Γίνεσαι ο στόχος της φθοράς οπωσδήποτε.Βέβαια, δεν είναι έμφυτη η τάσις αυτή στον άνθρωπο. Δηλαδή εκ κατασκευής ο Θεός δεν έκανε έτσι τον άνθρωπον. Αλλά είναι ένα πρόσκτημα μεταπτωτικό. Αφού πέσαμε στο πρόσωπο του Αδάμ, έκτοτε φροντίζουμε να είμεθα πάντοτε πεσμένοι.
MNHMH AΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣΑπομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίουμε θέμα:ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ[εκφωνήθηκε Καθαρά Δευτέρα εσπέρας στις 22-2-1999]Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας τιμά την μνήμην του αποστολικού Πατρός και ιερομάρτυρος αγίου Πολυκάρπου. Ο Άγιος Πολύκαρπος εγεννήθη κατά το τρίτον τέταρτον του πρώτου αιώνος. Στη Σμύρνη· την ελληνικοτάτη Σμύρνη. Εχειροτονήθη επίσκοπος από τον άγιον Ευαγγελιστήν Ιωάννην. Γι’ αυτό και λέγεται «αποστολικός πατήρ». Όχι απόστολος· αποστολικός πατήρ. Αγωνίστηκε πολύ κατά των αιρέσεων και μάλιστα κατά των Γνωστικών. Οι Γνωστικοί, ή καλύτερα, οι σημερινοί Μασόνοι, έχουν πάτρωνές τους τους Γνωστικούς· γιατί στο βάθος ο μασονισμός είναι αναβίωσις του Γνωστικισμού. Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν.Τελικά, ο άγιος πατήρ εμαρτύρησε στην Σμύρνη, επί ανθυπάτου Ασίας, Στατίου Κοδράτου και αυτοκράτορος Αντωνίου Πίου κατά το 156 μετά Χριστόν πάντοτε, βέβαια, στις 23 Φεβρουαρίου. Σώζεται μία του επιστολή προς Φιλιππησίους. Εγράφη και το μαρτυρολόγιό του, που είναι το πρώτο εις το είδος του. Μέσα σ’ αυτό βλέπει κανείς το πνευματικό ύψος του ανδρός. Εγράφη ακόμη και μία επιστολή προς αυτόν, τον άγιον Πολύκαρπον, από τον άγιον Ιγνάτιον, επίσκοπον Αντιοχείας· όταν εκείνος επήγαινε δέσμιος εις την Ρώμην για να δικαστεί και τελικά να μαρτυρήσει. Η επιστολή αυτή του αγίου Ιγνατίου προς τον άγιον Πολύκαρπον είναι γεμάτη από εγκωμιασμόν απόλυτα δίκαιον προς το πρόσωπον του αγίου Πολυκάρπου, αλλά και γεμάτη από παραινέσεις. Στην επιστολή του ο άγιος Ιγνάτιος προς τον άγιον Πολύκαρπον, να πώς τον προσφωνεί. Σε απόδοση: «Εγώ ο Ιγνάτιος, επίσκοπος της Αντιοχείας, και μάρτυρας του Ιησού Χριστού, προς τον Πολύκαρπον, τον επίσκοπον της Εκκλησίας των Σμυρναίων, ο οποίος επισκοπείται μάλλον –γιατί είπε: ‘’είναι επίσκοπος’’- επισκοπείται μάλλον από τον Θεό Πατέρα και τον Ιησούν Χριστόν. Του εύχομαι να είναι η χαρά του πολύ μεγάλη».
Νεκτάριος ΔαπέργολαςΠολλαπλασιάζονται χρόνο μέ τόν χρόνο οἱ ἐπίσημες καρναβαλικές ἐκδηλώσεις καί ἐπεκτείνονται σέ κάθε πόλη καί χωριό τῆς πατρίδας μας. Μέ ρυθμό καί μέ ἔνταση ἀντιστρόφως ἀνάλογα πρός τίς ἀνάγκες πού ἐπιβάλλουν πραγματικά τἀ ἄκρως ἀνησυχητικά σημεῖα τῶν Καιρῶν. Καί ἐπειδή βεβαίως ταυτόχρονα συνεχίζονται καί οἱ γνωστές δηλώσεις περί τοῦ πόσο σημαντική εἶναι ἡ «ἐπιτυχία» ὅλης αὐτῆς τῆς κατάντιας γιά τό…καλό τοῦ τόπου, ἀποδεικνύεται δυστυχῶς γιά μία ἀκόμη φορά ὅτι κάποιοι ἐπιμένουν στήν πεισματική ἄρνησή τους νά ἀντικρίσουν τή σκληρή πραγματικότητα. Εἴτε εἶναι δήμαρχοι καί λοιποί αὐτοδιοικητικοί παρατρεχάμενοι, εἴτε σωματεῖα αὐτοφερόμενα ὡς πολιτιστικά, εἴτε μαγαζάτορες πού ἐπείγονται νά πουλήσουν μερικούς καφέδες καί σουβλάκια παραπάνω, εἴτε πολῖτες πού συνεχίζουν νά παρεπιδημοῦν ἀμέριμνοι καί τραγικά ἀμετανόητοι στόν θλιβερό ἀνάποδο κόσμο τους.
Ἀρχιμανδρίτης Θεόκλητος ΤσίρκαςἜκτακτος Σύγκλησις τῆς ἹεραρχίαςΓιορτάσαμε τὰ 1700 χρόνια ἀπὸ τῆς ΣΥΚΛΗΣΕΩΣ τῆς ΠΡΩΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ.Ὁ Ὀρθόδοξος Αὐτοκράτορας ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ βλέποντας ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἄρχισε νὰ κλονίζεται μὲ τὴν αἵρεση τοῦ Ἀρείου, κάλεσε ὅλους τοὺς Ἐπικεφαλῆς τῶν Ἐκκλησιῶν, οἱ ὁποῖοι, ἐν ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΑΓΙῼ ΚΑΘΗΡΕΣΑΝ ΤΟΝ ΑΡΕΙΟ καὶ τὴ Διδασκαλία του. Σχεδὸν ὅλες οἱ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ καὶ ΤΟΠΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ, αὐτὸν τὸν σκοπὸν εἶχαν. Νὰ καταπολεμήσουν τὶς αἱρέσεις καὶ τὸ ἐπέτυχαν!!!Στὴν Ἑλλαδικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, κάποια ΑΙΡΕΣΗ παρουσιάστηκε, ὄχι ἀπὸ μόνη της, ἀλλὰ -δυστυχῶς- ἀπὸ σημαῖνον πρόσωπον καὶ δὴ καὶ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ.Περιμένουμε ἀπὸ τὸν ἀφωρισμένο Πρωθυπουργό μας νὰ καλέσει Σύνοδο, γιὰ τὴν καινούργια αἵρεση ἤ ἀπὸ τὸν Μακ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΙΕΡΩΝΥΜΟ Β΄, νὰ καλέσει ΕΚΤΑΚΤΟ ΙΕΡΑΡΧΙΑ; Δὲν τὸ βλέπουμε.Σύμφωνα μὲ τὸ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΧΑΡΤΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ:«Ἄρθρον 4α) Ἡ Ι.Σ.Ι. μεριμνᾶ διὰ τὴν τήρησιν τῶν ΔΟΓΜΑΤΩΝ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως.Ἐφ’ ὅσον προέκυψε ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΝ ΘΕΜΑ ἀπὸ τὸν Σεβ. Μητροπολίτην.γ) Μεριμνᾶ διὰ τὴν Ἐκκλησιαστικὴν τάξιν καὶ εὐπρέπειαν…Στ) Ἀσκεῖ τὴν ἀνωτάτην ἐποπτείαν καὶ τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῶν πράξεων… τῶν Ἀρχιερέων.Τὸ Ἄρθρον 6 ἀναφέρει:
Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Α´ 1-20).
Ησ. 1,1 Ὅρασις, ἣν εἶδεν Ἡσαΐας υἱὸς Ἀμώς, ἣν εἶδε κατὰ τῆς Ἰουδαίας καὶ κατὰ Ἱερουσαλὴμ ἐν βασιλεία Ὀζίου καὶ Ἰωάθαμ καὶ Ἄχαζ καὶ Ἐζεκίου, οἵ ἐβασίλευσαν τῆς Ἰουδαίας.
Ησ. 1,1 Αποκαλυπτικά οράματα, τα οποία εκ μέρους του Θεού είδε και ήκουσεν ο Ησαΐας, ο υιός του Αμώς, εναντίον της Ιουδαίας και ειδικώτερον εναντίον της Ιερουσαλήμ κατά το διάστημα της βασιλείας του Οζίου, του Ιωάθαμ, του Αχαζ και του Εζεκίου, οι οποίοι εβασίλευσαν στο βασίλειον της Ιουδαίας.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΥΡΙΝΗΣ ΕΣΠΕΡΑΣ[: Ψαλμός 141,8]Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίουμε θέμα:«Ἐξάγαγε ἐκ φυλακῆς τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματί σου»[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-3-1983]«Ἐξάγαγε ἐκ φυλακῆς τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματί σου· ἐμὲ ὑπομενοῦσι δίκαιοι, ἕως οὗ ἀνταποδῷς μοι». Ο ιερός Ψαλμωδός, αγαπητοί μου, ευρίσκεται κάτω από δυσμενείς συνθήκες. Ο Δαβίδ, ο «χριστός Κυρίου», διώκεται από τον εκπεσόντα «χριστόν Κυρίου». Τον Σαούλ. Εκείνος ο οποίος δεν εστάθη σωστός εις την αποστολήν του και εις το θέλημα του Θεού και εκπίπτει. Και αντ’ αυτού χρίεται βασιλεύς ο Δαβίδ. Αλλά ο Σαούλ, ζηλοτυπών τον Δαβίδ, διώκει αυτόν. Και ο Δαβίδ καταφεύγει στα βουνά με τους συντρόφους του. Κάποια φορά κατέφυγε σε ένα σπήλαιο, δυο φορές συνέβη αυτό, κατέβηκε σε ένα σπήλαιον και εκεί εκρύβη εις το βάθος του σπηλαίου.Ο Σαούλ ήτο απέξω από το σπήλαιον, μόνος του, ο στρατός ο πολύς δεν ήτο κοντά του, και επήγε εκεί λίγο να ξεκουραστεί και να κοιμηθεί, αγνοώντας ότι ο Δαβίδ βρίσκεται εις το βάθος του σπηλαίου. Ξάπλωσε και κοιμήθηκε. Του λέγουν οι συντρόφοι του Δαβίδ: «Είδες; Ο Θεός τον εχθρό σου τον έβαλε στα χέρια σου. Με μία κονταριά, τον εφόνευσες και ησύχασες». «Όχι», λέγει, «αδελφοί μου! Όχι! Είναι ‘’χριστός Κυρίου’’! -δηλαδή χρισμένος από τον Θεόν- Είναι βασιλεύς χρισμένος από τον Θεό! Δεν επιτρέπεται να βάλω χέρι επάνω εις τον Σαούλ, άλλο αν εκείνος με καταδιώκει, ως εκπεσών πλέον, να φονεύσει εμένα. Και προσέξτε- λέγει εις τους συντρόφους του- δεν θα βάλει κανείς χέρι πάνω εις τον Σαούλ».Με πολύ σιγαλά βήματα, επλησίασε τον Σαούλ, του έκοψε ένα κομμάτι ύφασμα από το ιμάτιό του και ξαναπήγε στο βάθος του σπηλαίου. Ο Σαούλ ανύποπτος, σηκώθηκε και βγήκε από το σπήλαιο και κατηφόρισε για να πάει στο στράτευμά του. Τότε ο Δαβίδ βγήκε έξω από τη σπηλιά, ανέβηκε σε ένα ψηλό μέρος και του φωνάζει: «Σαούλ, βασιλεύ, γιατί με διώκεις; Τι σου έκανα εγώ; Ο Θεός σε έριξε στα χέρια μου. Μπορούσα να σε φονεύσω. Αλλά δεν το έκανα αυτό. Εσύ γιατί κυνηγάς να φονεύσεις εμένα; Αν θέλεις να σου αποδείξω ότι πραγματικά ο Θεός σε έριξε στα χέρια μου, ρίξε μια ματιά στο ιμάτιό σου να δεις ότι σου λείπει ένα κομμάτι από εκεί. Το κρατώ στα χέρια μου. Να ‘το, Σαούλ. Να ‘το!».
Η θρησκεία δεν είναι αλγόριθμος. Ορθόδοξη αντιρρητική θεώρηση των απόψεων Χαράρι.Κύριε Yuval Noah HarariΤις τελευταίες ημέρες δημοσιεύονται[1] δηλώσεις σας που έγιναν στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, σύμφωνα με τις οποίες η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να «αναλάβει» τη θρησκεία, επειδή –όπως υποστηρίζετε– οι θρησκείες, και ιδίως οι βιβλικές, είναι φτιαγμένες από λέξεις. Αν η ΑΙ ελέγχει τη γλώσσα καλύτερα από τον άνθρωπο, τότε, κατά την άποψή σας, μπορεί να παράγει νόημα, δόγμα, ακόμη και νέες μορφές λατρείας.Η θέση αυτή δεν είναι απλώς επιστημονικά προβληματική. Είναι θεολογικά λανθασμένη, ανθρωπολογικά φτωχή και πνευματικά επικίνδυνη.Θα επιχειρήσω, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων μου, μια γραμμή-προς-γραμμή ορθόδοξη αντιρρητική αποδόμηση.1. Λέτε: «Η θρησκεία είναι λέξεις, άρα μπορεί να την αναλάβει η ΑΙ»Αυτή είναι η κεντρική πλάνη σας. Διότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν ταυτίζει ποτέ την πίστη με το κείμενο. Τα ιερά κείμενα δεν υπάρχουν αυτόνομα, ούτε λειτουργούν ως «manual σωτηρίας». Είναι καρπός και μαρτυρία μιας ζώσας εμπειρίας με την Άκτιστη Χάρη, που προηγείται και συνεχίζεται μέσα από τη λατρεία, τα μυστήρια, την άσκηση, τη μετάνοια, την αγιότητα.
«Ω, ΠΟΙΑ ΩΡΑ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑ ΦΟΒΕΡΑ», (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ).Αρχ. Παύλου ΔημητρακοπούλουΕν Κυθήροις τη 15η Φεβρουαρίου 2026Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου, η Κυριακή της Απόκρεω, όπως ονομάζεται και την ημέρα αυτή η αγία μας Εκκλησία καθιέρωσε να μνημονεύουμε στο ευαγγελικό ανάγνωσμα την περικοπή εκείνη, που αναφέρεται στην Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας, η οποία είναι μια περικοπή από το 25ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον ευαγγελίου. Όλα δε τα τροπάρια του Τριωδίου της ημέρας αυτής αναφέρονται ακριβώς στο φοβερό και φρικτό και συνταρακτικό αυτό γεγονός, το οποίο, όπως μας αποκαλύπτει η αγία Γραφή και ερμηνεύουν οι άγιοι Πατέρες μας, θα πραγματοποιηθεί στο τέλος της ιστορίας της ανθρωπότητος, όταν δηλαδή θα έρθει η συντέλεια του κόσμου.Η Κυριακή αυτή, μπορούμε να πούμε, ότι βρίσκεται σε αιτιώδη σχέση και συνάφεια με την προηγούμενη Κυριακή, αυτήν του ασώτου. Και τούτο διότι την προηγούμενη Κυριακή η Εκκλησία μας παρουσίασε όλη τη φιλανθρωπία και την αγάπη του Θεού προς τον αμαρτωλό άνθρωπο που μετανοεί ειλικρινά και συγχωρεί όλες τις αμαρτίες του, όσο πολλές και μεγάλες και αν είναι αυτές. Στη σημερινή μας αποκαλύπτει την δικαιοσύνη του. Θέλει έτσι να μας διδάξει, ότι ο Θεός είναι μεν φιλάνθρωπος, αλλά είναι και δίκαιος. Και όσο μεγάλη είναι η αγάπη του, άλλο τόσο μεγάλη είναι και η δικαιοσύνη του, έτσι ώστε ούτε η αγάπη του να υπερβαίνει τη δικαιοσύνη του, ούτε η δικαιοσύνη του την αγάπη του. Και στη μεν παρούσα ζωή εξαντλεί όλα τα περιθώρια της μακροθυμίας του, περιμένοντας τη μετάνοια του αμαρτωλού, ενώ στην μέλλουσα θα λειτουργήσει η δικαιοσύνη του. Μας προειδοποιεί, τρόπον τινά, ότι δεν θα πρέπει, βλέποντας τη φιλανθρωπία του, να κάνουμε κατάχρηση της μαρκοθυμίας του αμαρτάνοντας, αλλά να έχουμε υπ’ όψη μας ότι η κάθε παρανομία και αδικία την οποία διαπράττουμε και δεν μετανοούμε, δεν θα μείνει ατιμώρητη.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ[:Ρωμ. 13,11-14 και 14,1-4]Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίουμε θέμα:«ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ»[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 25-2-2001][Β431, β΄έκδοσις]Είμαστε, αγαπητοί μου, εις το πρώτο κατώφλι της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Και η Εκκλησία μας, με κατάλληλες ευαγγελικές και αποστολικές περικοπές, επιθυμεί να καταρτίσει τους πιστούς, για να την οδεύσουν γόνιμα.Έτσι, μεταξύ άλλων, ο Απόστολος Παύλος, γράφει στην προς Ρωμαίους επιστολήν, αυτό που ακούσαμε σήμερα, ότι «Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ, ἀλλ᾿ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας».Δηλαδή «εὐσχημόνως» να περιπατούμε. «Εὐσχημόνως» κινείται εκείνος ο οποίος είναι ντυμένος σεμνά και κινείται με μετρημένες κινήσεις. Αυτός λέγεται ότι περιπατεί «εὐσχημόνως». Δηλαδή περιπατήσομε «εὐσχημόνως», εδώ θέλει να πει, «να πολιτευόμεθα όπως ο Κύριος θέλει, όπως θέλει ο Θεός. Καθώς πρέπει ἁγίοις. Όπως πρέπει για τα παιδιά του Θεού».«Μή κώμοις καί μέθαις». Αλήθεια, τι τραγική ειρωνεία! Ούτε μέθες, ούτε λέει «μέθαις και κώμοις»… Τι είναι; Είναι τα γλέντια. «Κώμοις καί μέθαις». Είναι τα γλέντια. Τα ξέφρενα… Είναι γνωστό ότι με την είσοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ξεκινούμε… πώς ξεκινούμε; Με ξέφρενες διασκεδάσεις. «Μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις». Ανηθικότητες, πορνείες κ.λπ. Ούτε με έριδα και ζήλον, μαλώματα, ζήλειες. Αλλά τι; Να ενδυθούμε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν. «Καί τῆς σαρκός πρόνοιαν» και φροντίδα της σαρκός να μην την μεταβάλομε, και την πρόνοια της σαρκός να μη την μεταβάλομε σε επιθυμία.Σ’ αυτό το τελευταίο θα μείνομε, αγαπητοί μου, στη σημερινή μας περικοπή, ομιλία, αν θέλει ο Θεός. Κάθε λέξις εδώ, βλέπομε, είναι κι ένα παράγγελμα του Αγίου Πνεύματος. Έτσι, «καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν», «εκείνο που αφορά στην φροντίδα του σώματος», «μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας», «μη μεταβάλλετε αυτήν την πρόνοια σε επιθυμία».
Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥΚατά Ματθαίον, κεφ. ΣΤ΄, εδάφια 14-2114 ᾿Εὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος· 15 ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν. 16 ῞Οταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν. 17 Σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι, 18 ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.19 Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι· 20 θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν· 21 ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα14 Πρέπει λοιπόν, όταν ζητάτε τη συγχώρηση των αμαρτιών σας, να συγχωρείτε κι εσείς τους άλλους· διότι εάν συγχωρήσετε τα αμαρτήματα που σας έκαναν οι άνθρωποι, και ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα συγχωρήσει και τα δικά σας αμαρτήματα. 15 Εάν όμως δεν συγχωρήσετε τους ανθρώπους που αμάρτησαν απέναντί σας, ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τις δικές σας αμαρτίες προς Αυτόν.
Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥΠρος Ρωμαίους, κεφ.ΙΓ΄, εδάφια 11-14 και κεφ. ΙΔ΄, εδάφια 1-4Κεφ. ΙΓ΄ 11 Καὶ τοῦτο, εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι· νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν. 12 Ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν. Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. 13 Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ, 14 ἀλλ᾿ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας.Κεφ. ΙΔ΄ 1Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε, μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν. 2 Ὅς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα, ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει. 3 Ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω· ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο. 4 Σὺ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; Τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει· σταθήσεται δέ· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι αὐτόν.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. ΤρεμπέλαΚεφ. ΙΔ΄ 11 Ας κάνουμε λοιπόν τα έργα αυτά της αγάπης, ακούραστοι και χωρίς αναβολή, γνωρίζοντας σε ποιον καιρό ζούμε. Ζούμε σε εποχή που απαιτεί επειγόντως την άσκηση της αρετής· διότι είναι πλέον ώρα να σηκωθούμε από τον ύπνο της αμέλειας, που μας κάνει δυσκολοκίνητους στο καλό.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς τῆς τυρινῆς (¨Ρωμ. ιγ΄ 11 - ιδ΄ 4).
Ρωμ. 13,11 Καὶ τοῦτο, εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι· νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν.
Ρωμ. 13,11 Και αυτά θα τα πράττωμεν, έχοντες υπ' όψιν μας την προσωρινότητα και βραχύτητα της παρούσης ζωής· και ότι ακόμη είναι πλέον ώρα να εξυπνήσωμεν από τον ύπνον της πνευματικής ραθυμίας, που μας κάνει νωθρούς δια τα καλά έργα. Διότι τώρα είναι πιο κοντά η ημέρα της σωτηρίας και απολυτρώσεώς μας, παρ' όσον ήτο τότε που επιστεύσαμεν.
«Δεν είναι απολύτως απαραίτητο να σπουδάσεις θεολογία. Είναι απλώς θέμα καρδιάς που χτυπάει προς τον Θεό, συνεχώς. Μια κατάσταση να θεωρείς τον εαυτό σου πάντα κοντά στον Θεό και τον Θεό πάντα κοντά σου.»
Αρχιμανδρίτης Αρσένιος Παπατσόκhttps://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/01/blog-post_359.html
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ[:Ματθ.6,14-21]ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ[…] Έπειτα, όπως είπα παραπάνω, θέλοντας ο Κύριος να δείξει ότι περισσότερο από όλα τα πάθη αποστρέφεται και μισεί τη μνησικακία και πιο πολύ από όλα επιδοκιμάζει την αρετή της συγχωρητικότητας που είναι αντίθετη στην κακία αυτή, και αμέσως μετά την παράδοση της Κυριακής προσευχής, υπενθύμισε πάλι το κατόρθωμα αυτό, οδηγώντας τον ακροατή στην τήρηση της εντολής αυτής και μέσω της επικείμενης τιμωρίας από την παράβασή της και μέσω της καθορισμένης αμοιβής από την υπακοή σε αυτήν. «Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν(:Πρέπει λοιπόν να έχετε υπόψη σας ότι, αν και εσείς συγχωρείτε με όλη σας την καρδιά τα αμαρτήματα που έκαμαν σε σας οι άλλοι)», λέγει, «ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος(:και ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα συγχωρήσει τα δικά σας αμαρτήματα)· ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν (:εάν όμως δεν δώσετε συγχώρηση στους ανθρώπους για τα αμαρτήματά τους απέναντι σε σας, τότε ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τις δικές σας αμαρτίες προς Αυτόν)»[Ματθ.6,14-15].Για τον λόγο αυτόν πάλι ανέφερε τους ουρανούς και τον Πατέρα, ώστε και με αυτά να συγκρατήσει τον ακροατή, εάν επρόκειτο, μολονότι κατάγεται από τέτοιον Πατέρα, να μεταβληθεί σε θηρίο και, παρά την κλήση του στον ουρανό, να έχει φρόνημα γήινο, βιοτικό και υλιστικό˙διότι δεν πρέπει βέβαια να γίνουμε παιδιά Του δια της χάριτος μόνο, αλλά και με τις πράξεις μας. Και τίποτε δεν μας εξομοιώνει τόσο με τον Θεό, όσο το να παρέχουμε τη συγνώμη μας στους πονηρούς και σε όσους μας αδικούν· όπως ακριβώς λίγο πρωτύτερα είχε διδάξει, όταν έλεγε ότι «ο ήλιος ανατέλλει καθημερινά και για τους πονηρούς και τους αγαθούς»[Ματθ.5,45: «Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς. ὅπως γένησθε υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς, τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους(:Εγώ όμως σας λέω να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να εύχεστε στον Θεό το καλό γι’ αυτούς που σας καταριούνται, να ευεργετείτε εκείνους που σας μισούν και να προσεύχεστε για χάρη εκείνων που σας μεταχειρίζονται υβριστικά και περιφρονητικά και σας καταδιώκουν άδικα, ακόμη κι όταν ο διωγμός τους αυτός σάς γίνεται για τις θρησκευτικές σας πεποιθήσεις. Για να μοιάσετε έτσι και να γίνετε παιδιά του Πατέρα σας που είναι στους ουρανούς˙ διότι και Αυτός τον ήλιο, που είναι δικός Του, τον ανατέλλει χωρίς διακρίσεις σε πονηρούς και καλούς, και βρέχει τη βροχή Του σε δικαίους και αδίκους)»].
Ἐκεῖ ποὺ ἐκτελέστηκαν πάνω ἀπὸ 900 κληρικοί.(Τὸ δάσος του Μπούτοβο)Ἦταν χειμῶνας τοῦ 1937 μιὰ ὁμάδα ἱερέων, ἀνάμεσά τους καὶ ἕνας γέροντας ἐπίσκοπος, μεταφέρθηκαν μὲ τὸ «μαῦρο κοράκι» (τὰ κλειστὰ φορτηγὰ τῶν Κομμουνιστῶν μυστικὴ ἀστυνομία του Στάλιν) στὸν τόπο τῶν ἐκτελέσεων. Τὸ ἔδαφος ἦταν παγωμένο, σκληρὸ σὰν πέτρα, καὶ οἱ λάκκοι εἶχαν ἀνοιχτεῖ ἀπὸ μέρες μὲ μπουλντόζες.Οἱ φύλακες, μὲ τὰ πρόσωπα καλυμμένα, τοὺς διέταξαν νὰ βγοῦν ἔξω. Ἡ διαδικασία ἦταν τυπική, ψυχρὴ καὶ γρήγορη. Ὅμως, συνέβη κάτι ποὺ οἱ δήμιοι δὲν περίμεναν.Καθὼς τοὺς ἔστηναν στὴν ἄκρη τοῦ ὀρύγματος, ὁ ἐπίσκοπος, μὲ τρεμάμενη ἀλλὰ καθαρὴ φωνή, ἄρχισε νὰ ψάλλει τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη».Οἱ ὑπόλοιποι ἱερεῖς, ἀντὶ νὰ κλάψουν ἢ νὰ ζητήσουν ἔλεος, ἑνώθηκαν μαζί του. Ἡ ψαλμωδία τους ἀντηχοῦσε στὸ δάσος, σπάζοντας τὴν ἀπόλυτη σιωπὴ τοῦ θανάτουἝνας ἀξιωματικὸς οὔρλιαξε νὰ σταματήσουν, σημαδεύοντας τὸν ἐπίσκοπο στὸ πρόσωπο. Ἐκεῖνος τὸν κοίταξε στὰ μάτια μὲ μιὰ γαλήνη ποὺ φαινόταν ἀπόκοσμη. «Σᾶς συγχωροῦμε, τέκνα μου», ψιθύρισε, «γιατί δὲν ξέρετε τί κάνετε».
