Ἡ ἐπιστήμη γκρεμίζει τὸν μῦθο τῆς θεωρίας τῆς ἐξελίξεως

Ο ΚΡΥΦΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ

Η επιστήμη γκρεμίζει τον μύθο της θεωρίας της εξελίξεως

Το «άχρηστο» DNA ήταν το τελευταίο καταφύγιο των εξελικτικών

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΜΟΛΙΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΕΝΑΝ ΚΡΥΦΟ ΚΩΔΙΚΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ DNA

Για χρόνια οι εξελικτικοί βιολόγοι ισχυρίζονταν ότι το DNA μας είναι γεμάτο «σκουπίδια». Θεωρούσαν ότι το μεγαλύτερο μέρος του γονιδιώματος είναι απομεινάρια αρχαίων ιών. Μια νέα διεθνής μελέτη όμως ανατρέπει πλήρως αυτή την εικόνα. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν έναν κρυφό και ισχυρό κώδικα μέσα σε αυτές τις περιοχές. Αυτά τα τμήματα δεν είναι άχρηστα εξελικτικά απολιθώματα. Αντιθέτως, λειτουργούν ως ένας εξαιρετικά σύνθετος πίνακας ελέγχου.

Το επιστημονικό άρθρο στο ScienceDaily επισημαίνει:

«Αυτά που κάποτε οι επιστήμονες απέρριπταν ως DNA-σκουπίδια, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι από τους πιο ισχυρούς κώδικες στο γονιδίωμά μας.»

Αυτή η παραδοχή αποδεικνύει ότι η θεωρία της εξελίξεως βασίστηκε στην άγνοια. Όσο η επιστήμη προχωρά, η θεωρία της τυχαιότητας καταρρέει μπροστά στην αλήθεια της Βιβλικής Δημιουργίας.

ΟΙ ΕΥΦΥΕΙΣ ΓΕΝΕΤΙΚΟΙ ΔΙΑΚΟΠΤΕΣ

Ἡ θεωρία τῆς ἐξελίξεως καὶ ἡ ... "ἐξέλιξη" πολλῶν θεολόγων!

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ ΚΑΙ Η … "ΕΞΕΛΙΞΗ" ΠΟΛΛΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ!

Λέων Μπράνγκ, Θεολόγος

Όταν απευθύνεται κανείς στον σύγχρονο άνθρωπο σχετικά με το θέμα της προέλευσης της ζωής κάνοντας λόγο για τη Δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου από το Θεό συναντάει κυριολεκτικά έναν τοίχο. Χαρακτηριστικό στις μέρες μας είναι η σχεδόν απόλυτη ισχύ και αποδοχή της θεωρίας της εξέλιξης. Όποιος τολμάει να την αμφισβητήσει, ιδίως μέσα από την προβολή της Αγίας Γραφής και της Δημιουργίας, θεωρείται φονταμενταλιστής, προσκολλημένος στο παρελθόν και στη μυθολογία, ξένος απόλυτα προς το χώρο της επιστήμης και προς την επιστημονική μεθοδολογία.

Οι θέσεις αυτές ήδη στην σχολική πραγματικότητα είναι σχεδόν απόλυτα παγιωμένες, αφού αυτή η θεωρία προβάλλεται με κάθε ευκαιρία μέσα από όλα εκείνα τα διδακτικά βιβλία που σε κάποιο βαθμό μπορούν να συσχετιστούν με αυτήν. Ενδεικτικό μεταξύ άλλων είναι και η ένταξη της θεωρίας στην εξεταστέα ύλη των Πανελλαδικών Εξετάσεων στο μάθημα της Βιολογίας από το 2010. Τα μόνα βιβλία που κρατούν ακόμα κάποια έστω απόσταση είναι τα βιβλία των θρησκευτικών, αλλά και εκεί παρατηρείται τα τελευταία χρόνια μια σχετική υποχώρηση και προσαρμογή. Με λίγες λέξεις θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής: Γιατί να μη γίνονται αποδεκτές τόσο η θεωρία της μεγάλης έκρηξης όσο και η θεωρία της εξέλιξης, αφού ασχολούνται με το «πώς» της δημιουργίας που είναι αποκλειστικά θέμα της επιστήμης. Αποστολή της θεολογίας είναι να ασχολείται μόνο με το «ποιός» και «γιατί» της δημιουργίας (βλ. π.χ. τις ενότητες 9 και 24 στο βιβλίο των Θρησκευτικών της Β΄ Λυκείου «Χριστιανισμός και Θρησκεύματα»).

Ἐπενόησαν λοιπόν νὰ διαβρώσουν τήν πίστη τῆς ὕπαρξης τοῦ Θεοῦ.

Ο Ανθρωπος, οπου μοχθεί ,οπου αγωνίζεται με αγάπη και αυτοθυσία...

ανάλογα και τις βαθιες τασεις των ταλάντων του...εκει και χαριτωνεται απο τον Θεον.

Ειδαμε τον Αγιο Παισιο να φλέγεται απο αγαπη στον συνανθρωπο,να αναλώνεται ολος για την ωφελεια του ...Και ο Κυριος τον στολισε με τοσα χαρισματα...παρακλησεως, ιάσεως,διορασης και προορασης για τη διακονία του αδερφου... και επισης, τον κατέστησε προφητη του γένους .

Ειδαμε τον Αγιο Πορφυριο να παίρνει (μαζι με τοσα αλλα)μεγα χαρισμα γνώσεως των οντων.

Με αυτα τους τα χαρισματα οι Αγιοι,επαληθεύουν εν εαυτω τα προς σωτηριαν ερωτηματα που τους γεννωνται.

Για την σωτηρια,τον αδερφο,τον κοσμο ,το μέλλον του...

Κι'αυτα που επαληθεύουν εν εαυτω...γινονται πεδία θερμότατης προσευχης...

Για να προλάβουν λυπηρα,αναζητήσουν λυσεις φιλαδελφειας.

Ετσι όταν τους ρωτουσες για καποιο θεμα... συνήθως σου παρουσιαζαν μερος της γνωσης που απεκτησαν απο την "εν εαυτω,Χάριτι επαληθευση, αποκάλυψη " που ειχαν.

Ἡ θεωρία τῆς ἐξελίξεως τῶν εἰδῶν

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

Ἡ θεωρία τῆς ἐξελίξεως τῶν εἰδῶν εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ὅπλα ποὺ χρησιμοποίησαν καὶ χρησιμοποιοῦν οἱ ὑλιστὲς κατὰ τῆς πίστεως. Ἡ θεωρία αὐτὴ ὑποστηρίζει ὅτι τὸ σύνολο τῶν ζωντανῶν ὀργανισμῶν κατάγεται ἀπὸ ἄλλους ἁπλούστερους ὀργανισμοὺς ποὺ καὶ αὐτοὶ κατάγονται ἀπὸ ἄλλους, ὥσπου φτάνουμε σὲ ἕνα ἀρχικὸ πρῶτο κύτταρο, ποὺ δημιουργήθηκε ἀπὸ μόνο του. Ἀντίθετη μὲ αὐτή, εἶναι ἡ θεωρία τῆς δημιουργίας. Σύμφωνα μὲ αὐτή, τὰ ὄντα δημιουργήθηκαν σὲ τέλεια μορφὴ καὶ ξεχωριστὰ τὸ κάθε εἶδος ἀπὸ τὸ ἄλλο. Ἡ δημιουργία βασίζεται στὸ θεϊκὸ σχεδιασμό, ἐνῷ ἡ ἐξέλιξη στὴν τυχαιότητα.

Γιὰ νὰ δεχθεῖ κανεὶς τὴ θεωρία τῆς ἐξελίξεως θὰ πρέπει νὰ δεχθεῖ καὶ τὴ θεωρία τῆς αὐτόματης γένεσης τῆς ζωῆς ἀπὸ τὴν ἀνόργανη ὕλη. Ὅμως ὁ Γάλλος χημικὸς Παστὲρ μετὰ ἀπὸ μία σειρὰ ἀδιαμφισβήτητων πειραμάτων ἀπέδειξε ὅτι εἶναι ἀδύνατον ἡ ζωὴ νὰ παραχθεῖ μόνη της. Ἀξίζει ἐπίσης νὰ σημειωθεῖ ὅτι καὶ οἱ φαινομενικὰ πιὸ ἁπλοὶ ὀργανισμοὶ (π.χ. μικρόβια, βακτήρια κ.ἄ) στὴν πραγματικότητα εἶναι ἐξαιρετικὰ πολύπλοκοι.

Ἕνας ἀπὸ τοὺς μηχανισμοὺς στοὺς ὁποίους πίστευε ὁ Δαρβίνος ὅτι ὀφείλεται ἡ ἐξέλιξη ἦταν ἡ κληρονόμηση τῶν ἐπίκτητων ἰδιοτήτων. Γιὰ παράδειγμα ἂν κάποιος ἔκοβε τὸ δάχτυλό του, τότε καὶ τὸ παιδί του θὰ γεννιόταν μὲ κομμένο δάκτυλο. Ὁ Αὐστριακὸς βιολόγος Βάισμαν πειραματίστηκε μὲ ποντικούς, γιὰ νὰ δεῖ ἂν κληρονομοῦνται οἱ ἐπίκτητες ἰδιότητες. Τοὺς ἔκοβε τὶς οὐρὲς καὶ μετὰ τὰ διασταύρωνε. Κατὰ τὴ διάρκεια 22 γενεῶν ποτὲ δὲν παρατήρησε μείωση τοῦ μήκους τῆς οὐρᾶς σὲ ποντικό. Ἑπομένως οἱ ἐπίκτητες ἰδιότητες δὲν κληρονομοῦνται.

Καταρρίπτεται ἡ θεωρία τοῦ Δαρβίνου! (Σχόλιο σέ πρόσφατη ἐπιστημονική εἴδηση)

ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΕΤΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ! (Σχόλιο σε πρόσφατη επιστημονική είδηση)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 30η Μαΐου 2022

ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΕΤΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ!

(Σχόλιο σε πρόσφατη επιστημονική είδηση)

Μία από τις σφοδρότερες μορφές Αντιχριστιανισμού είναι και ο Δαρβινισμός, ο οποίος κατέστη, ιδιαίτερα τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνος, το «φλάμπουρο» των Αθεϊστών και των Μαρξιστών, για να χτυπήσουν τη χριστιανική πίστη σχετικά με την δημιουργία του Θεού. Στον τιτάνιο και λυσώδη αγώνα τους κατά του Χριστιανισμού «αναμασούν» την εδώ και αιώνες αναπόδεικτη θεωρία τους, γνωστή ως «Θεωρία της εξέλιξης των ειδών», παρουσιάζοντάς την ως δήθεν «επιστημονική» και «διαχρονική», παραθεωρώντας όμως το γεγονός, ότι η θεωρία αυτή εξακολουθεί να παραμένει μέχρι σήμερα ως μια αναπόδεικτη θεωρία. Η θεωρία αυτή δέχθηκε ισχυρότατα πλήγματα από μεγάλη ομάδα μεταγενεστέρων βιολόγων, ζωολόγων, βοτανολόγων, παλαιοντολόγων και άλλων επιστημόνων, οι οποίοι επί τη βάσει ιδικών τους νεωτέρων επιστημονικών παρατηρήσεων και ερευνών, απέδειξαν ομοφώνως το αβάσιμο της θεωρίας αυτής, ώστε σήμερα να θεωρείται πλέον ξεπερασμένη.

Ἡ Ἀθεΐα ἐνάντια στήν Ἐπιστήμη.

Η Aθεϊστική Πίστη, στην προσπάθεια της να πολεμήσει τις υπόλοιπες θρησκείες, πολλές φορές, προσπάθησε να οικειοποιηθεί τα πορίσματα της Επιστήμης. Όμως, όπως όλες οι πίστεις, επειδή είναι βαθύτατα μισαλλόδοξη, προσπάθησε με την μέθοδο του Προκρούστη, να φέρει στα μέτρα της, τα όσα ανακαλύφθηκαν. Έτσι, κατά καιρούς άθεοι πολέμησαν τόσο την θεωρία της Σχετικότητας, όσο και τις ανακαλύψεις της Γενετικής.

Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ως μέλη του σώματος Χριστού, της Εκκλησίας, του αληθινού ψυχοθεραπευτηρίου, παρατηρήσαμε αυτή την διαμάχη με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Διαφωνούμε, βεβαίως, με το να αποκαλείται ο Χριστιανισμός «Θρησκεία», αλλά παρόλα αυτά, το άρθρο είναι ενδιαφέρον. Μόνο ο θρησκειοποιημένος «Χριστιανισμός» (που είναι κίβδηλος Χριστιανισμός), μπορεί να αποκαλεστεί έτσι. Η Ορθοδοξία, είναι η επιστήμη (αλήθεια) που θεραπεύει την Θρησκεία. Και ως τέτοια, ουδέποτε είχε προβλήματα και αντιθέσεις με τις υπόλοιπες επιστήμες, όπως είχαν οι Θρησκείες.

Μεταξύ Χριστού και αντιχρίστου, πίστεως και απιστίας, διεξάγεται ανέκαθεν συνεχής αγώνας. Στον αγώνα αυτόν η απιστία στρατολογεί όλα τα μέσα που έχει στην διάθεσή της, και αναζητεί εντυπωσιακούς συμμάχους. Ιδιαιτέρως στέφεται και ζητεί στηρίγματα από την επιστήμη και υποστηρίζει – εντελώς αυθαίρετα- ότι η επιστήμη είναι μεγάλος και ισχυρός ανταγωνιστής του Χριστιανισμού. Δεν παύει δε από το να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία, για να παρουσιάσει ως πραγματικότητα τον ανταγωνισμό αυτό. Ας δούμε μερικούς τέτοιους τρόπους.

Αρχικά πρέπει να λεχθεί, ότι είναι βαθύς, έντονος και διακαής πόθος της απιστίας να δει την επιστήμη και την θρησκεία να αντιμάχονται η μία την άλλη. Ο Ηenri Lecomte (Ανρί Λεκόντ), Γάλλος βοτανολόγος και μέλος της Παρισινής Ακαδημίας των Επιστημών, όταν ερωτήθηκε εάν η θρησκεία συμβιβάζεται με την επιστημονική έρευνα, απάντησε: «Ο ανταγωνισμός μεταξύ επιστήμης και θρησκείας υπάρχει μόνο στο πνεύμα εκείνων, που επιμόνως το θέλουν. Στην πραγματικότητα η επιστήμη και η θρησκεία εξελίσσονται με τα μέσα τους η κάθε μία, σε εδάφη που είναι ουσιωδώς διάφορα. Το να θέλει κανείς να αντιτάσσει την μία κατά της άλλης, αποδεικνύει απλώς ότι παραγνωρίζει και τις δύο»(1). Ώστε δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Ο ανταγωνισμός υπάρχει μόνο στη σκέψη των καλοθελητών, οι οποίοι αποβλέπουν σε αμφίβολους, σκοτεινούς και δόλιους σκοπούς.

Νέα διεθνής ἔρευνα, θανάσιμο πλῆγμα στηή μυθοπλασία τοῦ Δαρβίνου !

Στίς σελίδες τοῦ περιοδικοῦ Ἐνοριακή Εὐλογία ἔχουμε καλύψει ἐκτενῶς δύο ἐπιστημονικές μελέτες πού ἀποδεικνύουν ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα προέρχεται ἀπό ἕνα ζευγάρι ἀνθρώπων, πού ἔζησαν στήν Ἀφρική, σύμφωνα μέ τήν ἀρχική ἐκτίμηση τῶν μελετῶν πρίν ἀπό 100.000 χρόνια, ἐκτίμηση ἡ ὁποία ἦταν ὅπως δείξαμε λανθασμένη ἀφοῦ μεταγενέστερη μελέτη ἐπανυπολόγισε τή χρονική περίοδο στά 7.000 χρόνια. 

Ὁ λόγος γίνεται γιά τήν μιτοχονδριακή Εὔα καί τόν Υ χρωμοσωμικό Ἀδάμ, ὅπως χαρακτηριστικά ἀναφέρουν οἱ συγκεκριμένες ἐργασίες, οἱ ὁποῖες ἔχουν ἐκδοθεῖ σέ ἔγκριτα διεθνῆ ἐπιστημονικά περιοδικά. Αὐτές οἱ ἐργασίες ἦρθαν νά κλονίσουν τόν ἐπιστημονικό κόσμο, ἀφοῦ τόν ἀνάγκασε νά ἀναθεωρήσει τή δογματική του στάση ἀπέναντι στήν Ἐξελικτική Θεωρία τοῦ Δαρβίνου. 

Ὅπως χαρακτηριστικά εἴχαμε ἀναφέρει, ὅταν ἡ ἐπιστήμη διεξάγεται συστηματικά, πραγματικά καί ἀμερόληπτα, τελικά ἐπιβεβαιώνει τήν Ἀλήθεια πού μᾶς δόθηκε ἀπό τό Θεό, μιά Ἀλήθεια, πού ἡ πλειοψηφία τῶν ἐπιστημόνων παραχαράζουν, θεωρῶντας την –γιά λόγους σκοπιμότητος– μονάχα ἕνα σύνολο συμβολισμῶν. 

Θά θέλαμε, γιά μιά ἀκόμα φορά, νά προσθέσουμε μιά ἐπιπλέον ἐπιστημονική μελέτη στή φαρέτρα τῆς Ἀλήθειας. Δύο ἐπιστήμονες, ὁ ἐπικεφαλῆς ἐρευνητής στό Πρόγραμμα γιά τό Ἀνθρώπινο Περιβάλλον τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Rockefeller, Mark Stoeckle καί ὁ γενετιστής τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Βασιλείας, David Thaler, πρόσφατα δημοσίευσαν στό διεθνές ἐπιστημονικό περιοδικό “Ἀνθρώπινη Ἐξέλιξη” (Human Evolution) μιά ριζοσπαστική μελέτη στήν ὁποία ἀνέλυσαν 5.000.000 δείγματα ἀπό 100.000 διαφορετικά ζωικά εἴδη συμπεριλαμβανομένων καί τῶν ἀνθρώπων, μέ μιά τεχνική ἡ ὁποία ὀνομάζεται DNA Barcoding. 

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης - Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ

Τί ἀνοησίες λένε τώρα στὰ σχολεῖα μὲ τὴν θεωρία τοῦ Δαρβίνου κ.λπ.! Ἐνῶ οἱ ἴδιοι αὐτές τὶς ἀνοησίες δὲν τὶς πιστεύουν, τὶς λένε ὅμως, γιὰ νὰ μολύνουν τὰ παιδιά, νὰ τὰ ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Μοῦ εἶπε κάποιος: «Ἄν ποῦμε ὅτι τὸ χῶμα εἶχε διάφορα συστατικά, διάφορους ὀργανισμούς, καὶ ὁ Θεὸς πῆρε ἀπὸ αὐτὰ καὶ ἔκανε τὸν ἄνθρωπο…»«Δηλαδή, λέω, ἄν δὲν ὑπῆρχαν αὐτά, δὲν μποροῦσε ὁ Θεὸς νὰ κάνη τὸν ἄνθρωπο; Δύσκολο πράγμα!».«Ἄν ποῦμε, μοῦ λέει, ὅτι πῆρε πρῶτα ἀπὸ τὸν πίθηκο καὶ τὸν τελειοποίησε;». «Καλά, τοῦ λέω, δὲν μποροῦσε ὁ Θεὸς νὰ κάνη τὸ τέλειο δημιούργημα, τὸν ἄνθρωπο, ποῦ διέθεσε Γι’ αὐτόν ὁλόκληρη ἡμέρα; 

Ἔπρεπε νὰ βρῆ ἀνταλλακτικά; Διάβασε νὰ δής τί λέει στὴν Προφητεία τοῦ Ἰώβ (1), στὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Μεγάλης Πέμπτης. Τώρα αὐτὰ γιὰ τὸν πίθηκο οὔτε ἡ ἐπιστήμη τὰ παραδέχεται. Πόσα χρόνια ἔχει ποῦ οἱ ἄνθρωποι ἀνέβηκαν στὸ φεγγάρι; Οἱ πίθηκοι τόσα χρόνια δὲν ἐξελίχθηκαν νὰ κάνουν ἄν ὄχι ἕνα ποδήλατο τουλάχιστον ἕνα πατίνι. Εἶδες κανέναν πίθηκο μὲ πατίνι; Ἄλλο, ἄν πάρης ἕναν πίθηκο καὶ τοῦ μάθης νὰ κάνη πατίνι!...»«Ἄν ποῦμε, λέει, ἐκεῖνο, ἄν ποῦμε ἐκεῖνο…;». «Μή λές τίποτε, τοῦ λέω, γιὰ νᾶσαι πιὸ σίγουρος».

Ἐξελικτική Δημιουργία καί Οἰκουμενισμός:Ἡ προσπάθεια μίας νεκρωτικῆς «θεολογίας» νά ἀναζωογονήσει μία ἀποτελματωμένη φιλοσοφική θεωρία

Σχόλιο Τ.Ι.: Πριν από τα κείμενα του Καθηγητή κ. Φαράντου και του μοναχού Δαμασκηνού, παραθέτουμε απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα κατά το οποίο έγινε ανάγνωση από το υπό κρίση βιβλίο του Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ζηζιούλα «Η Κτίση ως Ευχαριστία», σε εκπομπή του Δημήτρη Κοσμόπουλου (εδώ). 

Πρόκειται για ένα από τα πλέον βλάσφημα και αιρετίζοντα θεολογικά αναγνώσματα, σε βαθμό που θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει ως νέο-ειδωλολατρική ομολογία. Αλλά και από επιστημονική-φιλοσοφική σκοπιά να το δει κανείς, η συντριπτική πλειοψηφία των επιχειρημάτων και των "διαπιστώσεων" του φιλοσόφου Ζηζιούλα, κινούνται ανάμεσα στη σοφιστία και την παραεπιστήμη. Από τη μεριά της Πίστης μας, είναι λυπηρό (για πολλούς σκανδαλιστικό) το φαινόμενο (σίγουρα σημείο των καιρών) πως τέτοιου περιεχομένου κείμενα μπορούν να φέρουν το μανδύα και την επίφαση “πονήματος Ορθοδόξου θεολογικής σκέψης”, και να μην έχουν ήδη καταδικαστεί για τον αντίχριστο χαρακτήρα τους. Από τη μεριά της Επιστήμης είναι απορίας άξιο πως θεωρητικά επιστημονικά σχήματα (Δαρβινισμός) και υφιστάμενα και καθιερωμένα επιστημονικά πεδία (Κβαντομηχανική, Σχετικιστική Φυσική, κ.λ.π.) μπορούν να έχουν τόσο διαβρωτική επίδραση στη φιλοσοφική σκέψη ώστε εν τέλει αυτή να οδηγείται στην πλάνη και την παρακμή.

«... Όλα όσα είπαμε, τονίζει ο μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης στο βιβλίο του η «ΚΤΙΣΗ ΩΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ: Θεολογική προσέγγιση στο πρόβλημα της Οικολογίας», περιγράφουν την κατάσταση που αφορά τους πρώτους 2 ή 3 αιώνες της Χριστιανικής περιόδου. Τα πράγματα όμως φαίνεται να αλλάζουν βαθμιαία και η Εκκλησία σιγά-σιγά οδηγήθηκε σε μια σοβαρή αλλαγή συνείδησεως σε ότι αφορά τις σχέσεις ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση. Τα αποφασιστικά βήματα σε αυτή την εξέλιξη μπορούν να περιγραφούν πολύ περιληπτικά ως εξής:

Πρώτον: η ισχυρή επίδραση του Πλατωνικού και του γνωστικού τρόπου σκέψεως κατά το δεύτερο και τρίτο αιώνα, είχε σαν αποτέλεσμα να υποτιμηθεί η σημασία του υλικού κόσμου και να θεωρηθεί στην καλύτερη περίπτωση ‘σαν χωρίς σημασία’ και στη χειρότερη σαν ‘κακός’. Οι Χριστιανοί γνωστικοί της Αλεξάνδρειας, πάνω από όλα η ισχυρή επιρροή του Ωριγένη, είναι κλασσικό παράδειγμα αυτής της εξελίξεως. Ο Ωριγένης του οποίου τα γραπτά διαβάζονταν πολύ από τους μοναχούς της Αιγύπτου, επηρέασε ένα αρκετά σημαντικό μέρος του Ανατολικού μοναχισμού, ο οποίος τελικά, ευτυχώς, διασώθηκε από την επηρροή αυτή χάρη σε δυνάμεις του Ορθοδόξου μοναχισμού όπως οι Άγιοι Μακάριος ο Αιγύπτιος και Μάξιμος ο Ομολογητής.

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος - Ἡ δημιουργία τῶν χερσαίων ζώων καί ἡ δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου (Ἡ θεωρία τῆς ἐξελίξεως)

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου, σχετική με τη θεωρία της εξελίξεως.

Ήδη εισερχόμεθα παιδιά εις την 6ην δημιουργικήν ημέραν την και τελευταίαν, αναφερόμενοι εις την δημιουργία των χερσαίων ζώων και την δημιουργία του ανθρώπου. 

Διότι την 6η ημέρα δημιουργήθηκε και ο άνθρωπος. Δια τον οποίον βεβαίως και ιδιαιτέρως και δια πολλών θα προσπαθήσουμε να μιλήσουμε που τελειώνοντας από την Χριστιανική Κοσμολογία εισερχόμεθα εις την Χριστιανική Ανθρωπολογία).

 

Σας διαβάζω το ιερό κείμενο:

 

‘'Και είπεν ο Θεός· εξαγαγέτω η γη ψυχήν ζώσαν κατά γένος, τετράποδα και ερπετά και θηρία της γης κατά γένος· και εγένετο ούτως.

 

Και εποίησεν ο Θεός τα θηρία της γης κατά γένος, και τα κτήνη κατά γένος και πάντα τα ερπετά της γης κατά γένος αυτών· και είδεν ο Θεός ότι καλά''.

 

Και μετά ταύτα προχωρά εις την δημιουργίαν του ανθρώπου.

 

Βλέπομε εδώ τον Θεό να έρχεται σε μια καινούρια δημιουργική πράξη και να λέγη, η γη να εξαγάγη «ψυχήν ζώσαν κατά γένος». Που να αποτελείται αυτή η ψυχή η ζώσα από τετράποδα, από ερπετά και θηρία. Βέβαια, επειδή πάντοτε είναι δημώδης η έκθεση των όσων περιγράφει ο ιερός συγγραφεύς, γι' αυτό το λόγο θα λέγαμε ότι τα τετράποδα είναι τα οικιακά ζώα. Τα θηρία δεν είναι τα θηρία του δάσους, αλλά απλώς εκείνα που δεν είναι οικιακά. Και τα ερπετά, τα γνωστά μας ερπετά. Εκείνα τα οποία ή δεν έχουν πόδια ή έχουν μικρά πόδια, που δίδεται η εντύπωσης ότι έρπον επί της γης. Ένα φίδι πραγματικός έρπει επί της γης. Μία σαύρα ή ένας κροκόδειλος διότι ο κροκόδειλος είναι μία σαύρα στην πραγματικότητα, δεν είναι φίδι. Έχει πόδια. Έχει τέσσερα πόδια. Αλλά επειδή είναι πολύ χαμηλά τα πόδια, γι' αυτό δίδει γενικώς την εντύπωση ότι έρπει επί γης. Συνεπώς έχομε εδώ τρεις κατηγορίες:

 

Τα οικιακά ζώα, ήτοι τα εξημερωμένα ζώα, τα ζώα τα οποία δεν είναι εξημερωμένα και τα ερπετά, τα οποία βεβαίως δεν εξημερούνται όπως και τα ψάρια δεν εξημερούνται είναι γνωστό. Έτσι κλείνει με τη δημιουργία των ζώων την 6ην ημέραν, κλείνει το ζωικό βασίλειο.

Ἄγιος Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης Περί τῆς θεωρίας τῆς δι' ἐξελίξεως καταγωγῆς τοῦ ἀνθρώπου

Ως γνωστόν η θεωρία αυτή (όντως θεωρία, υπόθεσις και όχι αποδεδειγμένο συμπέρασμα) έχει υποστεί από της εμφανίσεώς της μέχρι σήμερα άπειρες αναθεωρήσεις. Εκείνο, όμως, που δεν μπορεί να γίνη ανεκτόν είναι το γεγονός ότι αρκετές φορές υπερβαίνοντας τα όριά της -και με όχι τίμια μέσα- προσπάθησε να περιβληθή τον τίτλο αποδεδειγμένης αρχής, και ως τοιαύτη -τό και χειρότερον- να γίνη υλικόν εκμεταλλεύσεως και όπλον στα χέρια αθέων και υλιστών, για να πολεμήσουν την σχετική αγιογραφική διδασκαλία.

Στις αρχές της δεκαετίας του '80, εξ αφορμής κάποιων ευρημάτων, αλλά και λόγω συμπληρώσεως εκατονταετίας από τον θάνατον του Καρόλου Δαρβίνου (1882), του πρώτου συστηματικού υποστηρικτού της, επανήλθε στο προσκήνιο και στην δημοσιότητα.

Στον Ελλαδικό χώρο την προπαγάνδιζε δυστυχώς κάποιος κληρικός, ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ, έφθανε να υποστηρίζη την εκ του πιθήκου δι' εξελίξεως καταγωγήν του ανθρώπου! Προσπάθησε μάλιστα, δια να αποφύγη τις αποδοκιμασίες των πιστών και την ενδεχομένην επίπληξιν ή και καταδίκην του από την Εκκλησίαν, με (παρ)ερμηνευτικά τεχνάσματα να συμβιβάση τις πεποιθήσεις του με την διήγησιν της Παλαιάς Διαθήκης.

     Ο μακαριστός Γέροντας Παΐσιος πόνεσε πολύ με το ολίσθημά του, αλλά και διότι, λόγω της ιδιότητός του και της σοφιστικής ικανότητός του, κινδύνευαν να οδηγηθούν εις την πλάνην αστήρικτες ψυχές. Αντέδρασε απαντώντας και ανασκευάζοντας τις παρερμηνείες, αλλά και προτρέποντας και άλλους αρμοδίους -κληρικούς, θεολόγους- να λάβουν θέσιν, ώστε να προφυλαχθούν οι πιστοί.

Τί ἀντιπροτείνουμε στή θεωρία τῆς ἐξέλιξης;

Αντιπροτείνουμε τη Δημιουργία. Υπάρχει Θεός Δημιουργός, που με την πανσοφία, την παντοδυναμία και παναγαθότητά Του, έφτιαξε τον κόσμο. Η πίστη σε Δημιουργό είναι πιο λογική από την πίστη, γιατί περί πίστεως πρόκειται και στη θεωρία της εξέλιξης, στη σύμπτωση χιλιάδων προϋποθέσεων και στην έναρξη της ζωής και στην εξέλιξή της.

Όλα τα όντα είναι τέλεια δημιουργημένα και απόλυτα προσαρμοσμένα στο περιβάλλον τους. Αυτή η τελειότητα φαίνεται και στο σύμπαν ολόκληρο. Δεν υπάρχει τίποτε στην τύχη. Οι ερευνητές συνέχεια ανακαλύπτουν τους νόμους και την τάξη που έβαλε ο Θεός παντού.

Γιατί ἡ θεωρία τῆς ἐξέλιξης ἔχει σήμερα πολλούς ὁπαδούς; Γιατί τήν προβάλλουν τόσο πολύ;

Αυτή τη θεωρία ασπάζονται κυρίως εκείνοι, που δε θέλουν να πιστεύουν στο Θεό. Με τη θεωρία της εξέλιξης, λένε, η ζωή προήλθε τυχαία και χωρίς τη μεσολάβηση του Θεού. Γι’ αυτούς ο άνθρωπος δεν είναι δημιούργημα του Θεού, αλλά είναι προϊόν εξελικτικής διαδικασίας στην απρόσωπη φύση και επομένως είναι ζώο χωρίς αιώνια ψυχή. Αυτή η πίστη τους είναι καρπός της επιθυμίας τους να μη δίνουν λόγο για τις πράξεις τους στο Θεό, αλλά να καθορίζουν μόνοι τη ζωή τους. Έχουν αυτή την πίστη και μετά προσπαθούν με τις αυθαίρετες και ανυπόστατες υποθέσεις της θεωρίας της εξέλιξης να τη στηρίξουν. Οι εξελικτικοί διέπονται από απολυταρχική νοοτροπία, είναι δογματικοί πιστεύοντας ότι αυτοί και μόνο αυτοί ερμηνεύουν σωστά τη ζωή.

Υπάρχει επίσης κι άλλη μία μερίδα υποστηρικτών της θεωρίας της εξέλιξης. Αυτοί είναι κάποιοι πολιτικοί που δέχονται τις κοινωνικές διαφορές στους ανθρώπους ως φυσικές. Αυτοί υποστηρίζουν την ανισότητα:

Γιατί ἡ θεωρία τῆς ἐξέλιξης ἔχει σήμερα πολλούς ὀπαδούς; Γιατί τήν προβάλλουν τόσο πολύ;

Αυτή τη θεωρία ασπάζονται κυρίως εκείνοι, που δε θέλουν να πιστεύουν στο Θεό. Με τη θεωρία της εξέλιξης, λένε, η ζωή προήλθε τυχαία και χωρίς τη μεσολάβηση του Θεού. Γι’ αυτούς ο άνθρωπος δεν είναι δημιούργημα του Θεού, αλλά είναι προϊόν εξελικτικής διαδικασίας στην απρόσωπη φύση και επομένως είναι ζώο χωρίς αιώνια ψυχή. Αυτή η πίστη τους είναι καρπός της επιθυμίας τους να μη δίνουν λόγο για τις πράξεις τους στο Θεό, αλλά να καθορίζουν μόνοι τη ζωή τους. Έχουν αυτή την πίστη και μετά προσπαθούν με τις αυθαίρετες και ανυπόστατες υποθέσεις της θεωρίας της εξέλιξης να τη στηρίξουν. Οι εξελικτικοί διέπονται από απολυταρχική νοοτροπία, είναι δογματικοί πιστεύοντας ότι αυτοί και μόνο αυτοί ερμηνεύουν σωστά τη ζωή.

Ἀπό τή ζωοποίηση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Δαρβινισμό καί τόν Μαρξισμό στήν θέωσή του ἀπό τόν Χριστιανισμό

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 9η  Μαρτίου 2015

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΑΡΒΙΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΡΞΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΘΕΩΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ

 

   Δεν αποτελεί πλέον έκπληξη το γεγονός ότι οι σημερινοί άθεοι μαρξιστές δεν έχουν να παρουσιάσουν κάτι καινούριο στον τιτάνιο, αλλά και ατελέσφορο αγώνα τους κατά του Χριστιανισμού. Κατεχόμενοι από σοβαρή ένδεια νέων και πειστικών επιχειρημάτων, «αναμασούν» τις εδώ και αιώνες αναπόδεικτες θεωρίες τους, παρουσιάζοντάς τες ως δήθεν «επιστημονικές» και «διαχρονικές». Μια από τις προσφορότερες εξ’ αυτών είναι και «η θεωρία του Δαρβίνου», η οποία διατυπώθηκε εδώ και διακόσια χρόνια από ένα «θεολόγο», τον Άγγλο φυσιοδίφη Κάρολο Δαρβίνο και η οποία εξακολουθεί να παραμένει μέχρι σήμερα ως μια αναπόδεικτη θεωρία με βάση τα νεώτερα επιστημονικά δεδομένα.

  Αφορμή για την ανακοίνωσή μας αυτή πήραμε από πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ», (φύλλο 12.2.2015), η οποία ως γνωστόν απηχεί τις πλέον «ορθόδοξες» μαρξιστικές θέσεις, αφού είναι το επίσημο όργανο του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδος. Τίτλος του δημοσιεύματος: «ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ».

Γιατί ἡ θεωρία τῆς ἐξέλιξης ἔχει σήμερα πολλούς ὁπαδούς; Γιατί τήν προβάλλουν τόσο πολύ;

Αυτή τη θεωρία ασπάζονται κυρίως εκείνοι, που δε θέλουν να πιστεύουν στο Θεό. Με τη θεωρία της εξέλιξης, λένε, η ζωή προήλθε τυχαία και χωρίς τη μεσολάβηση του Θεού. Γι’ αυτούς ο άνθρωπος δεν είναι δημιούργημα του Θεού, αλλά είναι προϊόν εξελικτικής διαδικασίας στην απρόσωπη φύση και επομένως είναι ζώο χωρίς αιώνια ψυχή. Αυτή η πίστη τους είναι καρπός της επιθυμίας τους να μη δίνουν λόγο για τις πράξεις τους στο Θεό, αλλά να καθορίζουν μόνοι τη ζωή τους. Έχουν αυτή την πίστη και μετά προσπαθούν με τις αυθαίρετες και ανυπόστατες υποθέσεις της θεωρίας της εξέλιξης να τη στηρίξουν. Οι εξελικτικοί διέπονται από απολυταρχική νοοτροπία, είναι δογματικοί πιστεύοντας ότι αυτοί και μόνο αυτοί ερμηνεύουν σωστά τη ζωή.

Υπάρχει επίσης κι άλλη μία μερίδα υποστηρικτών της θεωρίας της εξέλιξης. Αυτοί είναι κάποιοι πολιτικοί που δέχονται τις κοινωνικές διαφορές στους ανθρώπους ως φυσικές. Αυτοί υποστηρίζουν την ανισότητα: Αφού στη φύση κυριαρχεί το ισχυρότερο, έτσι και στη ζωή των ανθρώπων καλώς κυριαρχούν οι ισχυροί.

Τί ἀντιπροτείνουμε στή θεωρία τῆς ἐξέλιξης;

Αντιπροτείνουμε τη Δημιουργία. Υπάρχει Θεός Δημιουργός, που με την πανσοφία, την παντοδυναμία και παναγαθότητά Του, έφτιαξε τον κόσμο. Η πίστη σε Δημιουργό είναι πιο λογική από την πίστη, γιατί περί πίστεως πρόκειται και στη θεωρία της εξέλιξης, στη σύμπτωση χιλιάδων προϋποθέσεων και στην έναρξη της ζωής και στην εξέλιξή της.

Όλα τα όντα είναι τέλεια δημιουργημένα και απόλυτα προσαρμοσμένα στο περιβάλλον τους. Αυτή η τελειότητα φαίνεται και στο σύμπαν ολόκληρο. Δεν υπάρχει τίποτε στην τύχη. Οι ερευνητές συνέχεια ανακαλύπτουν τους νόμους και την τάξη που έβαλε ο Θεός παντού.

Στα όντα της γης ο Θεός έβαλε ισορροπία. Σε όλα τα όντα έδωσε και πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Το λιοντάρι έχει το πλεονέκτημα να μην έχει εχθρούς, έχει όμως το μειονέκτημα να γεννά λίγους απογόνους. Αν το λιοντάρι γεννούσε πολλούς απογόνους, θα αυξανόταν πολύ ο πληθυσμός, θα έτρωγαν όλα τα ζώα και στο τέλος δε θα έβρισκαν τροφή με αποτέλεσμα το μαζικό θάνατο.

Θεωρία τῆς ἐξελίξεως

Μ.Μ: Ας επανέλθουμε ,τώρα, στο θέμα της σχέσεως ανθρώπου- ζώων , από το οποίο σας είχα διακόψει.

π. Ι: Ναι. Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι τα ζώα είναι υποχείρια του ανθρώπου για τις διάφορες ανάγκες του: ιατρικές (πειράματα για ασθένειες , για φάρμακα) , διατροφικές, ενδυματολογικές κ.λ.π. Για όλες αυτές τις χρήσεις , ο άνθρωπος έχει πλήρη ευλογία από τον Κύριο.

Μ.Μ: Με την απάντησή σας τίθεται εμμέσως και το θέμα της ιστορίας της εξελίξεως…

π.Ι: Εσύ εφαρμόζεις δηλαδή το : « τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντε έξι »!

Μ.Μ: Ε, τι να κάνουμε, η συζήτηση φέρνει τα θέματα! Λένε, λοιπόν, πολλοί: Κοιτάξτε. Υπάρχει μεγάλη ομοιότητα στα άκρα των πιθήκων π.χ. και του ανθρώπου. Αυτό αποδεικνύει εξέλιξη. Πως εμείς μπορούμε να δικαιολογήσουμε αυτή την ομοιότητα ή να την αντικρούσουμε;

Π. Ι: Μα δεν αντικρούουμε την ομοιότητα, αλλά τον ισχυρισμό ότι η ομοιότητα είναι απόδειξη μεταβάσεως από το ένα είδος στο άλλο. Και πως γίνεται αυτή η αντίκρουση;

Ἡ Θεανθρώπινη Ἐξέλιξη (Γέροντας Ἰουστῖνος Πόποβιτς)

 

Ἡ Θεανθρώπινη ἐξέλιξη του  οσίου πατρός  Ὁ ὅσιος πατήρ Ἰουστίνος Πόποβιτς γεννήθηκε στίς 25 Μαρτίου 1884 στήν πόλη Βράνε τῆς νοτίου Σερβίας. Ἐκοιµήθη ὁσιακά στίς 25 Μαρτίου τό 1979. Σπούδασε Θεολογία στή Σερβία, Ρωσία καί Ἀγγλία καί ἀνεκηρύχθη τό 1926 διδάκτωρ τῆς Θεολογίας ὑπό τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστηµίου Ἀθηνῶν. Τό 1935, ἐξελέγη ὑφηγητής καί µετά καθηγητής τῆς Δογµατικῆς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Βελιγραδίου. Τό 1945, ἐπικρατήσαντος τοῦ κοµµουνιστικοῦ καθεστῶτος ὑπεχρεώθη νά ἐγκαταλείψει τό Πανε­πι­στήµιο καί ἔζησε στήν Ἱερά Μονή τῶν Ἀρχαγγέλων Τσέλε, κοντά στό Βάλιεβο ὡς πνευµατικός, συνεχίζοντας ἐκεῖ, κάτω ἀπό δυσχερεῖς συν­θῆκες, τό πνευµατικό καί συγγραφικό του ἔργο. Συνέγραψε τρίτοµο ἔργο «Ὀρθόδοξος φιλοσοφία τῆς Ἀληθείας», τήν γνωστή Δογµατική του, ἑπτά τόµους ἑρµηνεία τῆς Καινῆς Διαθήκης καί Δώδεκα τόµους Βίους Ἁγίων καί πολλά ἄλλα Θεολογικά καί Φιλοσοφικά. Ἐφέτος συµπληρώνονται τριάντα χρόνια ἀπό τήν ὁσιακή κοίµησή του. Θεωρεῖται ἀπό τούς µεγαλύτερους Θεολόγους τοῦ 20ου αἰῶνος, ἀκολούθησε κατά πάντα τήν Θεολογική ἐµπειρία καί ἄσκηση τῶν µεγάλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἡ κρυφή συνείδηση τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας. Μαΐου 2009.

Ζητᾶς νά σοῦ ἀπαντήσω στό ἐρώτηµα, ἄν µπορεῖ ἡ ἐπιστηµονική ἀντίληψη περί τῆς ἐξελίξεως τοῦ κόσµου καί τοῦ ἀνθρώπου νά συνυπάρξει µέ τήν παραδοσιακή Ὀρθόδοξη αἴσθηση καί γνώση. Ἀκόµη, ρωτᾶς ποιά, τό ποιά εἶναι στήν περίπτωση αὐτή ἡ στάση τῶν Πατέρων καί γιά τόν ἄν ὑπάρχει γενικῶς ἡ ἀνάγκη γιά µία τέτοια συνύπαρξη. Μέ πολλή συντοµία λοιπόν γράφω τά ἑξῆς:

Κατάρριψη τῆς«θεωρίας τῆς ἐξέλιξης» τοῦ Δαρβίνου μέσῳ τῶν ἀπολιθωμάτων.

ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟΙ "ΠΙΘΗΚΑΝΘΡΩΠΟΙ" : ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗ

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗΣ ΜΕΣῼ ΤΗΣ ΨΕΥΤΟΕΠΙΣΤΗΜΗΣ.

   Η μεγαλύτερη έρευνα σχετικά με απολιθώματα έχει γίνει στα ανθρώπινα απολιθώματα. Αυτό είναι λογικό, αφού η ιστορία της ανθρώπινης ζωής μας αγγίζει προσωπικά. Πολυάριθμα βιβλία κοσμούν τα ράφια των βιβλιοθηκών έχοντας όμορφα ζωγραφισμένες με έντονα χρώματα απεικονίσεις των πρωτόγονων ανθρώπων και υποτιθέμενων "πιθηκανθρώπων". Αυτή η έκκληση στη φαντασία που γίνεται μέσω της απεικόνισης συχνά είναι πιο αποτελεσματική από τις σοβαρές συζητήσεις για επιστημονικές αποδείξεις του θέματος.