Ἅγιος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης καὶ Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

 Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης.

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ

Πῆγαν κάποιοι γνωστοί µου στὀν Ἅγιο Ἅγιος Έφραίμ Έφραίμ τόν Κατουνακιώτη καὶ συζητώντας, τοῦ μίλησαν γιά τόν Ἅγιο Πορφύριο. Τότε σηκώθηκε καὶ δείχνοντας τή θάλασσα ποὺ ἁπλωνότανε ἀπέραντη κάτω ἀπό τά πόδια τους, κάτω ἀπό τά ἀσκητικά Κατουνάκια, τούς εἶπε µέ µεγάλο θαυμασμό:

Ὀ Θεὸς μερικὲς φορές μας βάζει σὲ πειρασμὸ νὰ μᾶς ξυπνήσει:

Καὶ ὁ Θεὸς μερικὲς φορές μας βάζει σὲ πειρασμὸ νὰ μᾶς ξυπνήσει: Ὁ Θεός σου στέλνει ἕναν πειρασμό, ὁ Θεὸς θέλει νὰ σὲ ξυπνήσει. Μὴν κοιμᾶσαι, μὴν κοιμᾶσαι, κάνε μιὰ προσευχή. 

Γέροντας Ἐφραὶμ Καντουνακιώτης

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/08/blog-post_571.html

Παρακάλεσε τὸν Θεὸ νὰ σοῦ δείξει κι ἐσένα τὸν "νυμφῶνα" τῆς ψυχῆς σου!" Ὅσιος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης.

Παρακάλεσε τον Θεό να σου δείξει κι εσένα τον “νυμφώνα” της ψυχής σου!”

Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Κάποιος αδελφός, στενοχωρημένος, πλησίασε τον μακαριστό Γέροντα και νυν Άγιο Εφραίμ, τον «Κατουνακιώτη» και τον παρακάλεσε:

«Γέροντα, κάνε μου μια ευχή να μου φύγει η θλίψη!».

Ο Γέροντας, έβαλε τα χέρια του πάνω στο κεφάλι του και προσευχήθηκε, όπως συνήθιζε.

Κατόπιν, του είπε:

Ὅποιος ὑποτακτικός φτάσει στήν τελειότητα τῆς ὑπακοῆς δέν φοβᾶται Θεό, οὔτε τήν Κρίση, οὔτε τήν Δευτέρα Παρουσία

"Πιστέψτέ με", λέει ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης "μέ πείρα σᾶς μιλῶ, μέ εἰλικρίνεια σᾶς λέω, ὅποιος ὑποτακτικός φτάσει στήν τελειότητα τῆς ὑπακοῆς δέν φοβᾶται Θεό, οὔτε τήν Κρίση, οὔτε τήν Δευτέρα Παρουσία.

Ὁδηγίες τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ Κατουνακιώτου περί νοερᾶς προσευχῆς, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορειτου

 

Ὅσιος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης: «Μεῖνε λίγο μόνος μὲ τὸν ἑαυτό σου...»

 Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: «Μείνε λίγο μόνος με τον εαυτό σου…»

 Πρέπει να συγκεντρωθούμε.

Συγκεντρώστε το νου και την ψυχή σας.

Τα πάντα.

Και κλείστε τις πόρτες. Ποιες είναι οι πόρτες;

Είναι οι αισθήσεις.

Συγκεντρωθείτε μέσα σας και κλείστε τις πύλες.

 Μείνε λίγο με τον εαυτό σου, παιδί μου.

Θα πεθάνεις και δεν θα έχεις γνωρίσει τον εαυτό σου.

Ἄγιος Ἐφραίμ Κατουνακιώτης. Ἀποκαλύψεις

Τα λόγια του, ήταν σίγουρα, ήταν βέβαια, ήταν πειστικά.

Δεν χρειάζονταν ούτε διευκρινίσεις, ούτε δευτερολογίες.

Έτσι, μια φορά από την αντανάκλαση της Χάριτος που είχε ο Γέροντας, αισθάνθηκε η ψυχή μου πόσο μεγάλη είναι η αχαριστία μου στις ευεργεσίες του Θεού.

Ο Γέροντας αμέσως μου έδωσε την απάντηση υπομειδιώντας και λέγοντας: «ἰσαρίθμους γάρ τῆ ψάμμω ὠδάς, ἄν προσφέρωμέν σοι, Βασιλεῦ ἅγιε, οὐδέν τελοῦμεν ἄξιον, ὧν δέδωκας ἡμῖν…».

Άλλη φορά, μόλις τελείωσα την εξέταση και νοσηλεία του, κάθισα δίπλα στο κρεβατάκι του.

Ο Γέροντας με κρατούσε από το χέρι, χωρίς να μιλάει.

Εγώ, εκείνη τη στιγμή, είδα όλη τη ζωή μου, όλα τα πάθη μου και τις αμαρτίες μου και η ψυχή μου έκλαιγε νοερά για το πόσο λύπησα το Χριστό.

Αφού πέρασε πολύ ώρα σε αυτή την κατάσταση, γυρίζει ο Γέροντας και μου λέει:

Καλό ήταν κι αυτό!

Κατάλαβα ότι περίμενε κάτι υψηλότερο, όπως η ευγνωμοσύνη και η αγάπη σαν τον πατέρα που θέλει το παιδί του να το δει άρχοντα.

Αλλά πού τέτοια κατάσταση!

Ένα βράδυ ο Γέροντας με έβαλε να κοιμηθώ στο κελί του, στο κρεβάτι του.

Εκείνος πήγε σε άλλο κελί.

Σπάνια φωτογραφία. Ἅγιος Ἐφραίμ Κατουνακιώτης

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/01/blog-post_2902.html

Ἡ ἐπιστολὴ τοῦ Ὁσίου Ἐφραὶμ Κατουνακιώτη στὸν παπα-Δημήτρη Γκαγκαστάθη

 

“Εν Χριστώ αγαπητέ αδελφέ παπα-Δημήτριε,Χριστός Ανέστη!

… Οι Άγιοι δεν παρακαλούσαν τον Θεόν να τους αφαιρέση τα βάσανα και τας θλίψεις, αλλά να τους δίδη υπομονήν να τα υπομένουν αγογγύστως.

Αι θλίψεις αδελφέ μου και τα βάσανα είναι τα μέσα, τα αυτοκίνητα που θα μας πάνε στον Παράδεισον.

Σε αυτόν τον κόσμον, άλλο μη περιμένης.

Η χαρά και η αγαλλίασις επιφυλάσσεται για την άλλην ζωήν.

Ο Χριστός δεν λέγει στο Ευαγγέλιον «εν τω κόσμω θλίψιν έξεται; Πολλαί αι θλίψεις των δικαίων; Στενή και τεθλιμένη η οδός;».

Κάθε μέρα τα διαβάζουμε αυτά.

Πνευματικὴ ἐλεημοσύνη..

Ό άλλος κάποτε φτάνει σέ δύσκολες καταστάσεις καί ζητάει ένα καλό λόγο.

Μήν τό αρνιέστε. Όπως δίνουμε σ’ ένα φτωχό ελεημοσύνη. Έτσι καί ό καλός ό λόγος, ελεημοσύνη είναι. Κι έχει περισσότερο μισθό από τό Θεό. Εμένα κάποτε ένας μοναχός μού είχε πεί ένα καλό λόγο γιά μία αρρώστια πού είχα καί μέ βοήθησε, μέ ανακούφισε.

Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

 

https://proskynitis.blogspot.com/2025/04/blog-post_78.html

Ὅλα νὰ τὰ ἔχεις καὶ νὰ μὴν ἔχεις τὸν Χριστό,δεν ἔχεις τίποτα...

Ὀλα νὰ τὰ ἔχεις καὶ νὰ μὴν ἔχεις τὸν Χριστό,δεν ἔχεις τίποτα. Νά μήν ἔχεις τίποτα καί νά ἔχεις μόνον τόν Χριστόν, ἔχεις τά πάντα.

 

Ὅσιος Ἐφραίμ Κατουνακιώτης!

https://proskynitis.blogspot.com/2024/08/blog-post_40.html

Ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης γιὰ τὸν ἅγιο Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη!

Γράμμα Αγιορείτου

Έλαβα και το τελευταίο βιβλίο που εξέδωσε το Ησυχαστήριο «Κοντά στο γέροντα Πορφύριο» [νυν αγίου Πορφυρίου] και το μελετώ. Το βρίσκω κατ’ αρχήν καλό και ωφέλιμο. Ο συγγραφέας Κ. Γιαννιτσιώτης μας μεταδίδει με αξιοπιστία (κατά το ανθρώπινον) το πνεύμα του Γέροντα, περικλείνοντάς το, κατ’ ανάγκην, μέσα στα όρια του δικού του «δοχείου».

Κάποτε πέρασα από τον γνωστό μεγάλο Γέροντα των Κατουνακίων, τον Παπα-Εφραίμ [νυν άγιος Εφραίμ], για να πάρω την ευχή του και άρχισε να μου μιλά με απαράμιλλο ενθουσιασμό, για τον μακαριστό μας Γέροντα.

Σας μεταφέρω τμήμα του διαλόγου μας.

Γ. Εφραίμ: – Βλέπεις τη θάλασσα;

Μοναχός Αγιορείτης (Μ.Α): – Ναι.

Γ.Ε: – Τέτοια είναι και η Χάρις που έλαβε ο π. Πορφύριος. Ωκεανοί Χάριτος ρέουν από τον π. Πορφύριο. Αν όμως σε στείλω να μας φέρεις νερό από τη θάλασσα πόσο θα μπορέσεις να φέρεις;

Μ.Α: – Μα, όσο χωράει το κουβαδάκι μου…

Γ.Ε: (Με ενθουσιασμό) – Ακριβώς!

Ακριβώς έτσι συμβαίνει με όσους θέλουν να γράφουν για έναν άγιο. Όσον αφορά για ορισμένες αρνητικές κριτικές, ότι τάχα είναι επιπόλαιες ενέργειες οι εκδόσεις των βιβλίων για το Γέροντα, προσωπικά δεν με βρίσκουν σύμφωνο.

Ἐπιστολές πρός τόν π. Ἐφραίμ τόν Κατουνακιώτη

Οἱ παρακάτω ἐπιστολές ἀποτελοῦν ἀπάντηση σέ ἐρωτήσεις γνωστοῦ λογίου στό κοινό, -πού θέλει νά διατηρήσει τήν ἀνωνυμία του,- πρός τόν π. Ἐφραίμ τόν Κατουνακιώτη, πολλά χρόνια πρίν, ὅταν ὁ νῦν λόγιος ἦταν ἀκόμη στρατιώτης, καί ὁ γέροντας δέν εἶχε ἀκόμη ἐπισήμως ἀνακηρυχθεῖ σέ ἅγιο, ἀλλά ἦταν στίς συνειδήσεις τῶν πιστῶν. Πέρα ἀπό τήν ἁπλότητα τοῦ ὕφους, διακρίνει κανείς τήν εὐστοχία, τό ξεκάθαρο, τήν εὐθύτητα, τή ¨ζεστασιά¨, τό λίγο καί μεστό. Ὡς πρός τό περιεχόμενο ἐπικεντρώνονται στό τί εἶναι Βουδισμός καί γιόγκα, στό ἀναμάρτητο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί στόν τρόπο ἀντιμετωπίσεως τῶν παθῶν μας. ...

Τί κάνεις ἐδῶ, Τίμιε Πρόδρομε;!… Φυλάω τό καλογέρι, πού μοῦ ἀνάβει τά καντήλια!

Ο μακαριστός Γέροντας Γεράσιμος ο Μικραγιαννανίτης (1905–1991) αυτός ο θεόπνευστος Υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, το σύγχρονο αγλάϊσμα της Αθωνικής Πολιτείας, στην αρχή της μοναχικής του ζωής και πορείας, είχε δυσκολευτεί απερίγραπτα. Κατά παραχώρηση Θεού εγκαταλείφθηκε πρόωρα από τον ίδιο τον γέροντά του, τον ιερομόναχο Μ., επειδή αυτός θέλησε να προσχωρήσει στο κίνημα των Ζηλωτών στην Αθήνα. Έμεινε έτσι «μόνος μονώτατος» –όπως λέει και ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος– για κάποια χρόνια να ασκητεύει στην τραχεία και απαράκλητη έρημο της Μικράς Αγίας Άννης, μόνος, «μόνῳ τῷ Θεῷ»,…. Με θείο, πραγματικά, θάρρος, με ακατάβλητο φρόνημα και με αισθητή μέσα του τη θεία βοήθεια, παρέμεινε αποφασιστικά στο πάμφτωχο Καλύβι του Τιμίου Προδρόμου….

Ο περιβόητος παπα–Εφραίμ ο Κατουνακιώτης (1912–1998), περνώντας κάποτε έξω από το Καλύβι του 25χρονου τότε μοναχού Γερασίμου, βλέπει οφθαλμοφανώς επάνω ακριβώς από το Καλύβι του ταπεινού Υμνογράφου τον Τίμιο Πρόδρομο του Κυρίου να υπερίπταται και έκθαμβος τον ρωτάει:

–Τί κάνεις εδώ, Τίμιε Πρόδρομε;!

Και ο Άγιος Ιωάννης, ο παμμέγιστος Πρόδρομος του Σωτήρος Χριστού, του απαντά:

–Κάθομαι εδώ και φυλάω το καλογέρι, που μου ανάβει τα καντήλια!

Περί τῶν λεγομένων τοῦ Αγίου Ἐφραίμ Κατουνακιώτου διά τόν Οικουμενισμό

Περί των λεγομένων του Αγίου Εφραίμ Κατουνακιώτου δια τον Οικουμενισμόν

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Σε κείμενο του Επισκόπου Καρπασίας Χριστοφόρου, το οποίο τιτλοφορείται ‘’Ο φονταμενταλισμός στη ζωή μας και η υπέρβασή του. Μια γενική θεώρηση’’*, από το βιβλίο του ‘’Εκκλησιολογική παρέμβαση’’, στο υποκεφάλαιο όπου αναφέρεται στον κατά την άποψή του ‘’Χριστιανικό φονταμενταλισμό’’ και ειδικότερα για τον ‘’βιωματικό φονταμενταλισμό’’, γίνεται σχολιασμός και γι’ αυτό που είπε ο Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης για τον Οικουμενισμό.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρπασίας αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής : ‘’O βιωματικός φονταμενταλισμός απολυτοποιεί τον τρόπο ζωής και την ατομική εμπειρία. Έχει ως πρότυπο τον γέροντα και χαρισματικό άνθρωπο, ο οποίος είναι ο απόλυτος κανόνας για όλα τα θέματα ζωής. Έτσι δεν αποφασίζει και δεν επιτρέπεται να αποφασίσει κανείς διαφορετικά από αυτό που είπε ή νομίζουν ότι είπε ο χαρισματούχος γέροντας. Για να κατανοήσουμε καλύτερα αυτή την απόλυτη απαίτηση θα αναφέρω ένα προσωπικό παράδειγμα. Με πλησίασε ένας κληρικός και με ρώτησε αν υπέγραψα τα κείμενα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης (2016) και του απάντησα, ναι τα υπέγραψα’’.

Και συνεχίζει ο Θεοφιλέστατος ως ακολούθως : ‘’Η απάντηση χαρακτηριστική του φαινομένου ήταν η εξής : «Πως εσύ ένας επίσκοπος της Ορθοδόξου Εκκλησίας υπέγραψες ένα τέτοιο κείμενο, τη στιγμή που ο γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης είδε στο Άγιο Όρος όραμα ότι ο οικουμενισμός είναι η καταστροφή της Εκκλησίας». Οπότε εγώ θα πρέπει να αποφασίσω με βάση ένα συγκεκριμένο κείμενο, όχι με βάση το περιεχόμενό του και τη χρησιμότητά του, αλλά με το τι είπε ή δεν είπε κάποιος γέροντας (σε χρόνο άσχετο με το κείμενο).

Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης ὡς λειτουργός

Ο άγιος λειτουργούσε καθημερινώς. Όταν τον ρωτούσες, αν αύριο θα έχει Λειτουργία, απαντούσε στερεότυπα:

«Αν θέλει ο Θεός, θα λειτουργήσω».

Ξυπνούσε, πλενόταν, χτενιζόταν και με σταθερά βήματα, σιωπηλός κατευθυνόταν μπρος στην ωραία πύλη να πάρει καιρό. Τυλιγμένος στο ράσο του και στο κουκούλι, διάφανος μέσα στο μισοσκόταδο του ναού, περιστοιχισμένος από τις πέντε μικρές γαλάζιες φλογίτσες των καντηλιών σαν από αστέρια του ουρανού. Κάποια στιγμή χτυπούσε το κουδουνάκι, για να μνημονεύσουμε τα πολλά ονόματα που για χρόνια μνημόνευε, μια και δέχτηκε γι’ αυτά κάποια μικρή ευλογία.

Πολλές φορές μνημονεύαμε δίπλα του μέσα στο ιερό. Λευκοντυμένος – μια άσπρη υφαντή στολή είχε όλα τα χρόνια – με κατάλευκα γένια και μαλλιά, με το βλέμμα σπινθηροβόλο και προτεταμένο στα δίπτυχα που κρέμονταν κυκλικά στην αγία Πρόθεση.

Μπροστά του το Άγιο Ποτήριο σκεπασμένο, το Άγιο Δισκάριο να δέχεται τα ψίχουλα των ψυχών, ζώντων και τεθνεώτων, που αδιάλειπτα με τη λόγχη στο χέρι έβγαζε. Πιο ‘κει η λουσέρνα έριχνε το ταπεινό φως της στα δίπτυχα των ονομάτων, στα άγια σκεύη, στα λευκά άμφια και σ’ ένα πρόσωπο εκπάγλου κάλλους, ροδαλό κι ακτινοβόλο, σαν βυζαντινής εικόνας. Το κεφάλι γυμνό-φαλακρό πολλαπλασίαζε τη φωτεινότητα και τη χάρη.

Δύο Ἅγιοι

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/11/blog-post_734.html

Τότε κατανόησε τό ψαλμικό , " ὁ ποιῶν τούς ἀγγέλους Αὐτοῦ πνεύματα καί τούς λειτουργούς Αὐτοῦ πυρός φλόγα " .

Κάποτε στη μεγάλη είσοδο είδε τον εαυτό του υπερυψωμένο και αισθανόταν ότι πατούσε πάνω σε φλόγες.

Μόλις έφτασε κάτω από τον πολυέλαιο είπε μέσα του "Παναγιά μου, Χριστέ μου" , και σιγά -σιγά πάτησε και μπήκε από την Ωραία Πύλη.

Ὁ ἅγιος Ἐφραίμ Κατουνακιώτης καί ὁ γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης καί Ἀριζονίτης

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/11/blog-post_610.html

Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης Πάσχα 1984

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/12/1984.html