π. Γεώργιος Μεταλληνός: ''Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ ποὺ οἱ Θεολογικὲς σχολὲς βγάζουν ἄθεους, οἱ Φιλοσοφικὲς σχολὲς ἀγράμματους καὶ οἱ Νομικὲς σχολὲς ἄδικους..."

''Ζούμε στην εποχή που οι Θεολογικές σχολές βγάζουν άθεους, οι Φιλοσοφικές σχολές αγράμματους και οι Νομικές σχολές άδικους..." ~ π. Γεώργιος Μεταλληνός † 19.12.2019

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Η παραπάνω φράση του μακαριστού π. Γεωργίου Μεταλληνού αποτελεί μια βαθιά κριτική της σύγχρονης παιδείας και, ευρύτερα, του πολιτισμού μας. Δεν αφορά απλώς την εκπαίδευση, αλλά την απομάκρυνση της γνώσης από το ήθος, της θεωρίας από το βίο και της επιστήμης από τη σοφία. Η παρατήρηση αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστούμε πόσο έχουμε απομακρυνθεί από το Βυζαντινό μας παρελθόν, μια παράδοση όπου η παιδεία και η πίστη ήταν αλληλένδετες και μορφοποιούσαν τον άνθρωπο ολοκληρωμένα.

Η Ορθόδοξη θεολογία δεν είναι απλή επιστήμη είναι βίωμα σχέσης με τον Θεό. Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος υπενθυμίζει ότι ο αληθινός θεολόγος είναι αυτός που «κεκαθαρμένος τω σώματι και ψυχή» γνωρίζει τον Θεό.

Σήμερα, πολλοί από τους υποτιθέμενους κορυφαίους θεολόγους που διδάσκουν τα παιδιά μας και έχουν σημαντικές θέσεις επιρροής της δημόσιας σφαίρας έχουν επηρεαστεί αρνητικά από τις σπουδές τους στο εξωτερικό, όπου η θεολογία διδάσκεται με βάση δυτικά φιλοσοφικά και συστηματικά πρότυπα, αποκομμένα από την Ορθόδοξη Παράδοση. Η θεολογία σιγά σιγά μετατρέπεται σε θεωρητική επιστήμη, αποξενωμένη από την εκκλησιαστική ζωή και τον πνευματικό βίο. Το αποτέλεσμα είναι η γνώση που δεν γεννά πίστη, η θεωρία που δεν μεταμορφώνει, η σοφία που χάνει την ψυχή της.

π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ἡ λύση τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος.

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ἄς τό καταλάβουμε. Αὐτή εἶναι γιά μᾶς τούς χριστιανούς ἡ λύση τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος: «Ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Γ΄Ματθαίου

τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

1. Ἡ κοινωνική δικαιοσύνη, ἡ δίκαιη κατανομή τῶν ἀγαθῶν, ἡ πραγματοποίηση ἰσότητας μεταξύ τῶν ἀνθρώπων, ἡ ἄρση τῶν διακρίσεων μεταξύ των, ἡ ἐξαφάνιση τῆς ἐκμεταλλεύσεως καί ἀδικίας ἀπό τόν ἕνα ἄνθρωπο στόν ἄλλο καί κάθε τι σχετικό, πού ἀνήκει στή σφαῖρα τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος, εἶναι ἕνας ἀπό τούς βασικότερους ἀγῶνες κάθε ἐποχῆς.

Τά διάφορα κοινωνικά συστήματα ὄχι σπάνια περιπλέκουν τό ζήτημα, γιατί δέν ξεκινοῦν ἀπό τήν ἐπιθυμία νά δοθεῖ στό πρόβλημα ἡ ὀρθή λύση, ἀλλά ἀπό τό πῶς θά ὠφεληθοῦν αὐτοί, πού ἀναλαμβάνουν τήν λύση.

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ὅταν δὲν ἔχουμε μεγάλους ἐπισκόπους τότε ἡ Πολιτεία παίρνει τὸ πάνω χέρι!

 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΣ Β’ – ΑΓΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ

Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ ΣΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟ Β’

«…Δεν ήταν (ο γάμος) κάτι που ενδιέφερε την Πολιτεία. Γιατί η Πολιτεία έχει άλλα ενδιαφέροντα. Ξέρετε δε, κάθε φορά που επεμβαίνει η Πολιτεία στα εκκλησιαστικά θέματα, το κάνει όχι για το καλό της Εκκλησίας, το κάνει για το καλό το δικό της. Θέλει να ρυθμίσει δηλαδή, να λύσει δικά της προβλήματα.

Η κίνηση δε που γίνεται πάντοτε είναι από την Εκκλησία προς την Πολιτεία και όχι από την Πολιτεία προς την Εκκλησία. Δηλαδή η Πολιτεία επί Ιουστινιανού, μετά επί Λέοντος του Σοφού, καθιστά νόμους του κράτους τα δόγματα και τους Κανόνες της Εκκλησίας. Δεν γίνεται το αντίθετο, οι νόμοι της Πολιτείας να γίνονται νόμοι της Εκκλησίας.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Τον τέταρτον αιώνα ο υιός του Μεγάλου Κωνσταντίνου ο Κωνστάντιος, σε μία στιγμή εκρήξεως, μολονότι Ορθόδοξος, έλεγε το εξής στους επισκόπους:

Ἀναγκαιότατος ὁ αὐτοέλεγχος τῶν σημερινῶν Χριστιανῶν γονέων, μέ ἀφορμή τήν ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν

Γράφει σχετικῶς ὁ μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός στό βιβλίο του «Κηρύγματα στά Ἀποστολικά ἀναγνώσματα»:

Οἱ χριστιανοί γονεῖς βλέπουν τήν πορεία τῶν νέων καί διαμαρτύρονται, ἀγωνιοῦν, ἀπελπίζονται. Χάσαμε τήν Νεολαία! Χάνουμε τά παιδιά μας!

Δέν ξέρω ὅμως πόσοι καθόμαστε σοβαρά νά δοῦμε, γιατί τά «χάνουμε», ἄν τά χάνουμε, τά παιδιά μας.

Πρίν προχωρήσουμε στήν ἐκτόξευση «ἀναθέματος» ἐναντίον τῶν παιδιῶν μας, ἄς ρωτήσουμε τούς ἑαυτούς μας:

Ποιό χριστιανισμό, ἀλήθεια, γνωρίζουν τά παιδιά μας;

Ἡ γνήσια μετάνοια.

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς ΙΕ Λουκᾶ ἀπό τόν πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό (ἀποσπάσματα).

Μετάνοια εἶναι ἡ ἐπιστροφή τοῦ ἀνθρώπου στόν Θεό. Ἐπιστροφή ὅμως σημαίνει συνάμα ἐγκατάλειψη. Ἐγκαταλείπει ὁ ἄνθωπος τήν ἁμαρτία καί ἐπιστρέφει στήν ἁγιότητα· τήν πλάνη καί ἀποδέχεται τήν ἀλήθεια· τόν κόσμο καί ξαναγυρίζει στήν κοινωνία του Θεοῦ, στήν Ἐκκλησία Του.

Ἡ ἀποστασία τῆς ἁμαρτίας ἔχει τριπλή κατεύθυνση. Στρέφεται κατά τοῦ Θεοῦ, διότι ἀρνεῖται τήν κυριότητά Του. Στρέφεται κατά τοῦ ἴδιου τοῦ ἑαυτοῦ μας, γιατί ζητεῖ ὅσα ὁδηγοῦν στήν φθορά, τήν καταστροφή μας. Στρέφεται καί κατά τοῦ συνανθρώπου μας, γιατί τόν βλέπει ὅχι ὡς ἀδελφό, ἀλλά σάν ἀντικείμενο ἐκμεταλλεύσεως. Ἡ μετάνοια τοῦ Ζακχαίου εἶναι γνήσια, διότι ἔχει εὐδιάκριτα τά σημεῖα τῆς τριπλῆς αὐτῆς ἐπανορθώσεως καί ἐπιστροφῆς.

Τὸ δημογραφικὸ γιὰ τὸν Ἕλληνα δὲν εἶναι πρόβλημα μόνο ἀριθμῶν.

Ὁ σημερινός Ἑλληνισμός πρέπει νά ἐπιζήσει καί ἀριθμητικά, ἀλλά καί συνειδησιακά.

Πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός

Ἡ ἀλλαγή τῶν συστατικῶν τῆς ταυτότητάς μας, ἡ ἀναιμική ἑλληνικότητα χωρισμένη ἀπό τήν ὀρθόδοξη Πίστη καί Πράξη, παράγει ἕνα Λαό, μέ νοθευμένη ταυτότητα, ἀλλά καί μέ ἀπέχθεια καί ἀπστροφή πρός τήν παράδοσή μας. Φθάσαμε νά ντρεπόμαστε γιά τήν ἴδια τήν οὐσία μας καί νά ζητοῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό ὅ,τι μᾶς τήν θυμίζει. Χωρίς Ἑλλάδα ὅμως καί Ὀρθοδοξία αὐθεντικοί Ἕλληνες δέν μποροῦν νά ὑπάρξουν.

Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

(Ἀποσπάσματα ἀπό κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς μετά τά Φῶτα).

«Μετανοεῖτε· ἤγγικε γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. δ΄17)

Ὁ Χριστός μας χρησιμοποιεῖ τό ρῆμα «ἤγγικε» μέ τήν κυριολεκτική του σημασία. Ἔχει ἔλθει -εἶναι σάν νά λέγει- ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Βρίσκεται πάνω στή γῆ. Ὅπου ὁ Χριστός, ἐκεῖ καί ἡ βασιλεία Του, ἡ «δεσποτεία» Του, ὅπως λέγουν οἱ ὕμνοι μας.

Ἀπό τήν στιγμή τῆς ἐνσαρκώσεώς Του ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρίσκεται ἀνάμεσά μας. Διά τοῦ Χριστοῦ ἦλθε ὁ Θεός στούς ἀνθρώπους. Ὁλόκληρο τό Εὐαγγέλιο δέν εἶναι παρά ἕνας ὁδηγός στόν χῶρο τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ «βασιλεία τοῦ Θεοῦ» δέν εἶναι οὔτε μόνο πνευματική καί οὐράνια, οὔτε μόνο ὑλική καί γήϊνη. Εἶναι πραγματικότητα καί πνευματική καί ἱστορική. Ταυτίζεται μέ τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ μας. Εἶναι ἡ νέα τάξη πραγμάτων πού ἐγκαθίδρυσε ὁ Χριστός στόν κόσμο καί σχετίζεται μέ τό αἴτημα τῆς Κυριακῆς προσευχῆς «γενηθήτω τό θέλημά σου». Ἡ κατάσταση ἐκείνη, πού πραγματοποιεῖται μέ τήν αὐτοπαράδοση στό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί τήν εἰλικρινή καί ἀνυστερόβουλη ἀγάπη πρός τόν συνάνθρωπο.

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Μὲ ἀποκαλοῦν αἱρετικὸ γιατί στηρίζομαι στοὺς Κολλυβάδες.

 

Έχουμε εγκύκλιον της Εκκλησίας της Γερμανίας να μην βαπτίζονται. Όχι μόνον οι Ρωμαιοκαθολικοί αλλά και οι Προτεστάντες. Το ίδιο συμβαίνει και με την Εκκλησία της Ελλάδος. Δεν βαπτίζονται πια. Και ξέρετε αυτό έληξε με την συνάντηση στο Μπαλαμάντ ή Μπελεμέντ στο Λίβανο. Είναι πανεπιστήμιο και έχει και μεγάλη θεολογική σχολή. Δίδαξαν εκεί ο πατήρ Ρωμανίδης, ο π. Ιερόθεος Βλάχος και άλλοι. Τώρα είναι ένας φανατικός Άραβας εις την συνείδηση ο κοσμήτορας, που απαγορεύει κάθε Έλληνα να πηγαίνει εκεί πέρα. Έχουμε αλλαγή πολιτικής στο Πατριαρχείο Αντιοχείας από καιρό. Εμείς ως πανεπιστήμιο συνεργαζόμεθα μαζί τους, ως θεολογικές σχολές με κοσμήτορες, αλλά ξέρω ποιο παιχνίδι παίζεται εκεί πέρα. Αυτό είναι πολιτική που κάνουν. Ξέρω τί γίνεται και πώς θα το αντιμετωπίσω.

Οπότε απαγόρευσαν. Στην Αμερική το ίδιο. Το βιβλίο μου «Ομολογώ εν Βάπτισμα» που έχει την Πατερική άποψη για αυτό το θέμα, ότι πρέπει να βαπτίζονται ως αβάπτιστοι, έχει πολεμηθεί τόσο πολύ στην Αμερική. Αλλά αυτό συνετέλεσε στο να έχει μεγάλη διάδοση. Βέβαια εγώ δεν παίρνω δεκάρα, προσέξτε. Το έχω αφήσει στο Άγιον Όρος, στην Μονή που το εκτύπωσε. Αλλά έχει διαδοθεί πολύ γιατί οι Ρώσσοι ακολουθούν την οικουμενιστική πολιτική από τον Μέγα Πέτρο και εξής.

Οι Έλληνες της Αμερικής. Οι Έλληνες της Γερμανίας. Οι Έλληνες Ορθόδοξοι στην Ελλάδα κλπ κατηγορούν ως αιρετικό αυτό το βιβλίο και εμένα ως αιρετικό γιατί έχω τους Πατέρες. Μου είχε στείλει ο Μάξιμος ο Αγιωργούσης, ο Μητροπολίτης Πίτσμπουργκ, επίσκοπος Πίτσμπουργκ -να ‘ναι καλά και τον προσκυνώ για την αρχιεροσύνη του αλλά δεν συμφωνώ καθόλου με όσα λέει, να μην το χαρακτηρίσω. Ο Μάξιμος λοιπόν πριν από χρόνια κυκλοφόρησε ένα κείμενο εναντίον μου. Οπότε μου το έστειλαν οι Έλληνες της Αμερικής, του Πίτσμπουργκ, και το πήρα και το μελέτησα. Και τους λέω, με συγχωρείτε, πριν από λίγους μήνες το Πατριαρχείο ανακηρύσσει Άγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας τον Άγιο Αθανάσιο τον Πάριο. Εγώ στον Πάριο στηριζόμουνα για αυτά που είπα. Στον Μάρκο τον Ευγενικό, στον Παλαμά και στους Κολλυβάδες.

Ὁ Πατροκοσμὰς πίστευε μακροπρόθεσμα στὴ ἱστορικὴ ποστολή του Ρωμαίϊκου...

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/08/blog-post_351.html

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Τί ἀνθρώπους βγάζει ἡ ἐποχή μας....

 "Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ ποὺ οἱ θεολογικὲς σχολὲς βγάζουν ἀθέους, οἱ φιλοσοφικὲς σχολὲς ἀγραμμάτους καὶ οἱ νομικὲς σχολὲς ἀδίκους".

Ἀείμνηστος πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός.

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2024/08/blog-post_43.html#more

π. Γεώργιος Μεταλληνός – Ἡ Ἐκκλησία διά τῶν Ἀγίων Της ἀγωνίζεται νά σώσει ἕναν τρόπο ζωῆς πού ὁδηγεῖ στήν θέωση. (βίντεο)

 

Είπατε ότι οι Πατέρες όταν συνέρχονται, ας πούμε σε Συνόδους, σε Οικουμενικές Συνόδους ή οπουδήποτε σε οποιαδήποτε Σύνοδο, κυρίως όμως στις Οικουμενικές, δεν αγωνίζονται να βρουν την αλήθεια, διότι πολύ σωστά ελέχθη η αλήθεια δεν είναι κάποια ιδεολογία.

Δεν αγωνίζεται η Εκκλησία δια των Αγίων Της -και εδώ είναι η πλάνη του κόσμου- να σώσει κάποια ιδεολογία, αλλά να σώσει έναν τρόπο ζωής που οδηγεί στην συγκεκριμένη και απτή πραγματικότητα που λέγεται ένωση με τον Θεό -θέωση- και που είναι ο μοναδικός στόχος, το επαναλαμβάνω, ο μοναδικός στόχος κάθε πιστού μέσα στον κόσμο. Όλα τα άλλα είναι δεύτερα και τρίτα.

Επομένως λοιπόν, το πρόβλημα των Πατέρων είναι να διατυπώσουν αυτήν την αλήθεια.

Μνήμη πατρὸς Γεωργίου Μεταλληνοῦ (19 Δεκεμβρίου 2019 †): «Ὁ ὅρος Ἑλληνορθοδοξία ἢ καλύτερα Ὀρθοδοξία, σημαίνει στοὺς αἰῶνες τὴν ἀκατάλυτη ἕνωση Ἑλληνισμοῦ καὶ Χριστιανισμοῦ»

Στίς 19 Δεκεμβρίου 2019 ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνός, Καθηγητὴς καὶ πρ. Κοσμήτορας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν (ΕΚΠΑ).

Ἡ ἐν Χριστῷ κοίμηση τοῦ π. Γεωργίου ὑπῆρξε μεγάλη ἀπώλεια γιὰ τὸν Ἑλληνισμό, τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν Ὀρθόδοξη Θεολογία. Ὁ π. Γεώργιος ἦταν ἕνας πολὺ σπουδαῖος Ἀκαδημαϊκὸς Δάσκαλος καὶ Πατερικὸς Θεολόγος, πού τίμησε τὸν Ἱερὸ Κλῆρο καὶ γενικότερα τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Ἦταν παρών, πάντοτε, σὲ ὅλους τούς ἀγῶνες τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, μὲ ἔγκυρες καὶ τεκμηριωμένες, ἐπιστημονικὰ καὶ θεολογικά, θέσεις, πού...στήριζαν ἰσχυρὰ τὴν διατήρηση τῆς ἑλληνορθόδοξης ταυτότητας καὶ αὐτοσυνειδησίας τόσο στὴν Ἐκκλησία ὅσο καὶ στὴν Ἐκπαίδευση.

Ἄφησε παρακαταθήκη τεράστιο ἔργο, τόσο συγγραφικὸ ὅσο καὶ ὀπτικοακουστικό, τὸ ὁποῖο θὰ συνοδεύει καὶ θὰ ἐπικουρεῖ τὴν ἀνύψωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Ρωμιοσύνης καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας γιὰ πολλὰ χρόνια. Μπορείτε νὰ δείτε ἐδῶ κείμενα, μελέτες, βίντεο καὶ ὁμιλίες τοῦ π. Γεωργίου ἀπό ἀναρτήσεις τοῦ ἰστολογίου μας!

Ὅλοι ὅσοι τὸν γνώρισαν καὶ τὸν ἔζησαν ἀλλὰ καὶ ὅσοι τὸν διαβάζουν καὶ τὸν ἀκοῦν, μποροῦν νὰ αἰσθανθοῦν τὴν τεράστια προσφορὰ καὶ τὴν δυναμικὴ παρουσία καὶ γνησιότητα τῶν ποικίλων, ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, παρεμβάσεών του.

Ἀπό τήν πρώτη ἅλωση στήν τρίτη;

π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ἐὰν ἀποφράδα ἡμέρα εἶναι ἡ 29η Μαΐου 1453, ἀφοῦ «ἡ πόλις τῶν πόλεων», ἔπεσε στὰ χέρια τῶν Τούρκων, ἐξίσου σημαντικὴ εἶναι καὶ ἡ 13η Ἀπριλίου 1204, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἡ Πόλη κατακτήθηκε ἀπὸ τοὺς Σταυροφόρους καὶ τοὺς Φράγκους.

Μετὰ τὸ 1204 ἀρχίζει ἡ μακρὰ περίοδος τῆς πτώσης τῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ Πόλη πλέον ἦταν καταδικασμένη νὰ πέσει, νὰ πεθάνει. Τὸ κύριο χτύπημα κατὰ τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Ρωμιοσύνης, τῆς Ρωμανίας, γίνεται... τὸ 1204 καὶ ὄχι τὸ 1453. Τὸ 1453 δόθηκε ἡ χαριστικὴ βολή. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, ἡ ἐξέλιξη τῶν πραγμάτων εἶναι σημαντική.

Ὁ ἀνομολόγητος στόχος τῶν Σταυροφοριῶν ἦταν ἡ κυριαρχία στὴ Ἀνατολή. Τὸ πνεῦμα, οἱ στόχοι καὶ ἡ κινητήριος δύναμή τους ἦταν ἡ ἑνοποίηση Δύσης καὶ Ἀνατολῆς, ἡ πραγμάτωση μία ὑπὲρ-ἑνωμένης Εὐρώπης ὑπὸ τὸ σκῆπτρο τῆς Φραγκοσύνης. Αὐτὸς ἦταν ὁ στόχος τόσο τῆς θρησκευτικῆς ὅσο καὶ τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τους. Τὸ ἴδιο σχέδιο θὰ ἐπαναληφθεῖ ἀπὸ τὸ Μέγα Ναπολέοντα στὰ τέλη τοῦ 18ου καὶ στὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰῶνα. Κι αὐτὸ τὸ ὅραμα τῆς ἑνωμένης Εὐρώπης ἔγινε πραγματικότητα σήμερα μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση.

Σήμερα εἶναι πλέον ξεκαθαρισμένο πὼς ἡ ἐκτροπὴ τῆς σταυροφορίας πρὸς τὴν Κωνσταντινούπολη ἦταν σκόπιμη. Κι αὐτὸ φαίνεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς πώς, ὅταν καταλαμβάνεται ἡ Πόλη, ἡ καταστροφὴ εἶναι πλήρης. Τὰ ἐγκλήματα τῶν χριστιανῶν τῆς Δύσεως ἦταν τρομακτικά, σὲ σημεῖο πού, ὅπως λένε οἱ ἱστορικοί, δὲν μποροῦν νὰ συγκριθοῦν μὲ ὅσα ἔκαναν ἀργότερα οἱ Μουσουλμάνοι.

π. Γεώργιος Μεταλληνός: " Ὅποιος προδίδει τήν ἀλήθεια, προδίδει καί τήν ἀγάπη. Πῶς εἶναι δυνατόν νά χωρίσουμε ἀπό τήν ἀγά­πη μας τήν ὀρθή Πίστη;"

Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Μεταλληνοῦ (2009),

Φῶς ἐκ Φωτός

Κηρυγματικές σκέψεις στά εὐαγγελικά ἀναγνώσματα,

Θεσσαλονίκη: Ὀρθόδοξος Κυψέλη.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ,

Ματθαίου κέ', 31-46.

ΑΓΑΠΗ ΝΑΙ· ΑΛΛΑ Ποιά ΑΓΑΠΗ;

«ἐφ' ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε» (Ματθ. κέ' 40).

1. Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή ἔρχεται νά μᾶς ὑπενθυμίσει μιά μεγάλη ἀλήθεια. Τήν περασμένη Κυριακή μίλησε τό ἱερό Εὐαγγέλιο γιά τήν ἀγαθότη­τα τοῦ Θεοῦ - Πατέρα, πού περιμένει τό πλάσμα του νά ἐπιστρέψει. Αὐτό ὅμως δέν πρέπει νά μᾶς κάμει νά ξεχάσουμε καί τήν δικαιοσύνη Του. Ὁ Θεός δέν εἶναι μονάχα στοργικός Πατέρας. Εἶναι καί δίκαιος Κριτής. «Οὔτε ὁ ἔλεος αὐτοῦ... ἄκριτος, οὔτε ἡ κρίσης ἀνελεήμων» λέγει ὁ Μ. Βασίλειος. Θά κρίνει τόν Κόσμο, μᾶς λέγει τό Εὐαγγέλιο, καί μάλιστα ὄχι αὐθαίρετα, ἀλλά σύμφωνα μέ τά ἔργα μας. Μᾶς φέρνει, λοιπόν, ἡ σημερινή περικοπή ἐνώπιον τοῦ γεγονότος τῆς κρίσε­ως... Καί λέμε «γεγονότος», γιατί ἡ παγκόσμια κρίση ἀποτελεῖ γιά τήν πίστη μας ἐσχατολογική βεβαιότητα καί πραγματικότητα, πού ὁμολογεῖται σ' αὐτό τό Σύμ­βολο μᾶς ὡς ἐκκλησιαστική πίστη: «Καί πάλιν ἐρχόμενον κρῖναι ζῶντας καί νεκρούς...»....

Καλούμεθα, λοιπόν, σήμερα νά συνειδητοποιή­σουμε τρία πράγματα. Πρῶτον, ὅτι Κριτής μας θά εἶναι ὁ Ι. Χριστός, ὡς Θεός. Σωτήρ ὁ Χριστός ἀλλά καί Κριτής. Ἄν τήν πρώτη φορά ἦλθε ταπεινός στή γῆ, «ἵνα σώσῃ τόν κόσμον», τώρα θά ἔλθει «ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ», ἶνα κρίνη τόν κόσμον. Αὐτός πού ἔγινε γιά μας «κατάρα» πάνω στόν Σταυρό, ἔχει κάθε δικαίωμα νά μᾶς κρίνει, ἄν ἀφήσαμε νά μείνει μέσα μας καί στήν κοινωνία μας ἀνενέργητη ἡ θυσία Του. Δεύτε­ρον θά κρίνει ὄχι μόνο τούς Χριστιανούς, οὔτε μόνο τούς ἐθνικούς, ὅπως πίστευαν οἱ Ἑβραῖοι γιά τήν κρί­ση τοῦ Θεοῦ. Θά κρίνει ὅλους τούς ἀνθρώπους, χρι­στιανούς καί μή, πιστούς καί ἀπίστους. Τρίτον βάση τῆς κρίσεως, τό κριτήριο, θά εἶναι ἡ ἀγάπη. Ἡ στάση μας δηλαδή ἀπέναντι στούς συνανθρώπους μας.

Μήπως ἀνήκουμε στήν κατηγορία τοῦ "πρεσβυτέρου ἀδελφοῦ", στήν πραγματική δηλαδή ἀσωτία, πού ἐμφανίζεται ὡς ἁγιότης, χωρίς ἀνάγκη μετανοίας;

Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Μεταλληνοῦ (2009), Φῶς ἐκ Φωτός - Κηρυγματικές σκέψεις στά εὐαγγελικά ἀναγνώσματα, Θεσσαλονίκη: Ὀρθόδοξος Κυψέλη.

Ἡ παραβολή τοῦ ἀσώτου ἀποτελεῖ μικρογραφία τῆς ζωῆς κάθε ἀνθρώπου. Γιατί ὅλοι μας κάποτε ἐρχόμεθα στή θέση τοῦ "νεωτέρου υἱοῦ" καί ἀπομακρυνόμεθα ἀπό τόν Θεό γιά μικρότερο ἤ μεγαλύτερο χρόνο. Καί ἄν μέν ἀνήκουμε σ' αὐτήν τήν κατηγορία, ἔχουμε τήν ἐλπίδα τῆς ἐπιστροφῆς. Ἀρκεῖ γι' αὐτό ἡ μετάνοιά μας. Ὅπου ὑπάρχει διάθεση μετανοίας, εἶναι εὔκολος καί ὁ δρόμος τῆς ἐπιστροφῆς.

Οἱ ὀργανωμένες ἐνέργειες γιά τήν κατάργηση τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικών. π. Γεώργιος Μεταλληνός

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΙΠΠΑ ΣΤΗΝ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΑΘΗΝΩΝ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 9/11/2017 ΜΕ ΘΕΜΑ ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ