Τά ὑποτιθέμενα ἐπιστημονικά θαύματα τοῦ Κορανίου

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΤΑ «ΘΑΥΜΑΤΑ» ΣΤΟ ΚΟΡΑΝΙ

ΤΑ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΡΑΝΙΟΥ

 

εἰσαγωγικὸ ἀπὸ entaksis: Ἡ ἀπολογητικὴ κατὰ τοῦ Ἰσλὰμ στὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπῆρξε ποτὲ περισσότερο ἀναγκαία καὶ ἐπίκαιρη ἀπὸ ὅσο εἶναι σήμερα, σὲ μιὰ ἐποχὴ ὅπου χιλιάδες μουσουλμάνοι ἔχουν πλέον ἐγκατασταθεῖ μόνιμα στὴ χώρα μας. Ἡ πνευματικὴ πρόκληση ἐντείνεται ἀπὸ τὴν ἀκάθεκτη δραστηριότητα στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, ὅπου ἐπιτελεῖται ἕνας συστηματικὸς καὶ ὀργανωμένος προσηλυτισμός. Μέσα ἀπὸ βίντεο καὶ ἀναρτήσεις, ὁ προπαγανδιστικὸς λόγος τοῦ Ἰσλὰμ ἐπιδιώκει νὰ διεισδύσει στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία, ἐπιστρατεύοντας μάλιστα ἀκόμη καὶ Ἑλληνίδες μεταστραφεῖσες, οἱ ὁποῖες χρησιμοποιοῦνται ὡς τὸ «οἰκεῖο πρόσωπο» γιὰ νὰ καταστήσουν τὶς ἰσλαμικὲς διδασκαλίες πιὸ προσιτὲς καὶ θελκτικὲς στὸ εὐρὺ χριστιανικό κοινό. Κεντρικὸς πυλώνας αὐτῆς τῆς προσπάθειας ἐντυπωσιασμοῦ εἶναι τὰ λεγόμενα «ἐπιστημονικὰ θαύματα» τοῦ Κορανίου. Αὐτὰ προβάλλονται ὡς τὸ κατεξοχὴν «ὅπλο» τῶν μουσουλμάνων ἱεροκηρύκων, οἱ ὁποῖοι ὑπόσχονται μιὰ δῆθεν ἁρμονία μεταξὺ τῆς ἀποκάλυψής τους καὶ τῆς σύγχρονης ἐπιστήμης, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ νὰ θολώσουν τὴν κρίση τῶν ἀνυποψίαστων πιστῶν καὶ νὰ προσελκύσουν νέους ὀπαδούς. Ἡ παρούσα μελέτη ἔρχεται νὰ ἀποκαλύψει τὴ γυμνὴ ἀλήθεια πίσω ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἰσχυρισμούς, προσφέροντας τὰ ἀπαραίτητα ἐφόδια γιὰ τὴν προάσπιση τῆς Ὀρθόδοξης ἀλήθειας.

Πρωθιερέας Δημήτριος Πολόχοφ

Ἐπιστημονικὰ «θαύματα» στὸ Κοράνι, τὰ ὁποῖα ἦταν γνωστὰ πολὺ πρὶν ἀπὸ τὸ κήρυγμα τοῦ Μωάμεθ

Δὲν ὑπάρχουν πολλὰ τέτοια «θαύματα», ὡστόσο, μπορεῖτε νὰ διαβάσετε γιὰ αὐτὰ σὲ ἰσλαμικοὺς ἱστοτόπους στὸ Διαδίκτυο καὶ σὲ ἔντυπο ὑλικό. Ἂς ἐξετάσουμε τὰ πιὸ συχνά ἀναφερόμενα «θαύματα» αὐτοῦ τοῦ εἴδους.

Διόγκωση τῆς γῆς ἀπὸ τὸ νερὸ τῆς βροχῆς καὶ ἀνάπτυξη φυτῶν ἀπὸ αὐτὸ

Αὐτὸ ἀναφέρεται στὴ Σούρα Ἀλ-Χατζ (Χατζ): «… Θὰ δείτε τὴ γῆ ξερὴ καὶ ἄψυχη, ἀλλὰ ὅταν ρίξουμε βροχὴ πάνω της, θὰ τρέμει καὶ θὰ φουσκώσει καὶ θὰ καταστρέψει κάθε εἴδους ὄμορφη ἀνάπτυξη σὲ ἀτμούς» (Ἐρ. 22:5)61. Γιὰ κάποιο λόγο, ὁ Harun Yahya τὸ θεωρεῖ θαῦμα, γιὰ τὸ ὁποῖο προσπαθεῖ ἀκόμη καὶ νὰ διορθώσει τὴ μετάφραση τῆς λέξης khhazzat ἀπὸ τὸ ἀπόσπασμα, μεταφράζοντάς την ὡς «τρέμει», ἂν καὶ ὅλες οἱ κύριες ρωσικὲς μεταφράσεις δίνουν τὴν παραλλαγὴ «θέτει σὲ κίνηση». Περαιτέρω, προσπαθεῖ νὰ δώσει σὲ αὐτὸ ἕνα ἐντελῶς περίεργο νόημα, ὑποστηρίζοντας ὅτι ὡς ἀποτέλεσμα τῆς βροχῆς, δημιουργεῖται μιὰ ἠλεκτροστατικὴ τάση στὰ σωματίδια τῆς γῆς. Ὡστόσο, ὅλα αὐτὰ εἶναι ἐντελῶς λάθος. Πρῶτον, ἡ λέξη khhazzat εἶναι ρήμα τῆς φυλῆς VIII ἀπὸ τὸ hazzun – «κινοῦμαι, θέτω σὲ κίνηση, ταλαντεύομαι, ταλαντεύομαι»62. Δεύτερον, δεδομένου ὅτι τόσο τὸ νερὸ ὅσο καὶ ἡ γῆ ἄγουν ἠλεκτρικὸ ρεῦμα, δὲν μπορεῖ νὰ προκύψει ἠλεκτροστατικὴ τάση στὰ σωματίδια τῆς γῆς. Τρίτον, ἡ κίνηση τῶν σωματιδίων τῆς γῆς ποὺ ἀναφέρονται σὲ σχέση μὲ τὴ βροχὴ δὲν εἶναι μιὰ κίνηση Brown ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς φυσικῆς. Ἡ κίνηση Brown εἶναι συνέπεια τῆς θερμικῆς κίνησης μορίων ἢ ἀτόμων ποὺ αἰωροῦνται σὲ ἕνα ὑγρὸ ἢ σὲ ἕνα ἀέριο63, καὶ ὁ Robert Brown, ἀπὸ τὸν ὁποῖο πῆρε τὸ ὄνομά του αὐτὸ τὸ φαινόμενο, τὸ ἀνακάλυψε παρατηρώντας ὄχι σωματίδια βροχῆς καὶ γῆς, ὅπως γράφει ὁ H. Yahya, ἀλλὰ τὴν κίνηση τῶν κόκκων γύρης στὸ χυμὸ τῶν φυτῶν64. Προφανῶς, ὑπάρχει μιὰ λανθασμένη ἐπιστημονικὴ ἑρμηνεία ἑνὸς φαινομένου ποὺ εἶναι ἀπὸ καιρὸ γνωστὸ στὴν ἀνθρωπότητα μὲ προφανῆ λάθη στὸν τομέα τῶν νόμων τῆς φυσικῆς.

 

Δυσκολία στὴν ἀναπνοὴ σὲ ὑψόμετρο

Ὁ H. Yahya παραθέτει ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴ Σούρα τοῦ Κορανίου «Al-An’am» («Βοοειδή»), δηλώνοντας ὅτι περιέχει μιὰ ἔνδειξη τοῦ φαινομένου τῆς πείνας μὲ ὀξυγόνο καθὼς κάποιος ἀνεβαίνει σὲ ἕνα ὕψος: «Ὅποιον θέλει ὁ Ἀλλὰχ νὰ ὁδηγήσει ἀπευθείας, πλαταίνει τὸ στῆθος του γιὰ τὸ Ἰσλάμ, καὶ ὅποιον θέλει νὰ παρασύρει, κάνει τὸ στῆθος του στενὸ καὶ σφιχτό, σὰν νὰ ἀνεβαίνει στὸν οὐρανό. Ἔτσι ὁ Ἀλλὰχ κατευθύνει τὴν τιμωρία σὲ ὅσους δὲν πιστεύουν!» (Κ.6:125) (Κρατσκόφσκι). Φυσικά, ὑποτίθεται ὅτι οἱ Ἄραβες ἐκείνης τῆς ἐποχῆς φέρεται νὰ μὴν γνώριζαν αὐτὸ τὸ φαινόμενο. Ὡστόσο, ἐδῶ ἀκόμη καὶ ἕνας τέτοιος ὑποστηρικτὴς τῶν κορανικῶν «θαυμάτων» ὅπως ὁ Maurice Bucay εἶναι ἀντίπαλος ἑνὸς τέτοιου «θαύματος». Σωστὰ σημειώνει ὅτι ὑπάρχουν βουνοκορφὲς στὴν Ἀραβικὴ Χερσόνησο μὲ ὕψος ἄνω τῶν 3,5 χιλιομέτρων, γεγονὸς ποὺ «μαρτυρεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Ἄραβες, κατὰ πάσα πιθανότητα, γνώριζαν ἀπὸ καιρὸ πόσο δύσκολο εἶναι νὰ ἀναπνέεις σὲ μεγάλα ὑψόμετρα» (βλ.: Μέρος III, Κεφάλαιο «Γη»).

 

Ἡ θηλυκὴ μέλισσα καὶ οἱ θεραπευτικὲς ἰδιότητες τοῦ μελιοῦ

Γιὰ κάποιο λόγο, γιὰ τοὺς μουσουλμάνους, αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ συχνὰ ἀναφερόμενο «θαῦμα» ἀπὸ τὴν κατηγορία ποὺ ἔχουμε ξεχωρίσει. Γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτό, χρησιμοποιεῖται μιὰ περίεργη ἑρμηνεία ἑνὸς ἀποσπάσματος ἀπὸ τὴ Σούρα ἀλ-Νακλ (Οἱ μέλισσες): «Καὶ ὁ Κύριος ἐνέπνευσε τὴ μέλισσά σου: «Χτίσε σπίτια στὰ βουνὰ καὶ στὰ δέντρα καὶ σὲ ὅ,τι χτίζουν. Τότε θὰ φᾶτε ὅλους τοὺς καρποὺς καὶ θὰ περπατήσετε στοὺς δρόμους τοῦ Κυρίου σας μὲ ταπεινοφροσύνη». Ἀπὸ τὰ ἐντόσθια βγαίνει τὸ ποτό τους διαφορετικῶν χρωμάτων, στὸ ὁποῖο ἡ θεραπεία εἶναι γιὰ τοὺς ἀνθρώπους. Πράγματι, σὲ αὐτὸ εἶναι ἕνα σημάδι γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ διαλογίζονται!». (Κ. 16:68-69). Ὁ Χ. Γιαχία δίνει τὴν ἀκόλουθη ἐξήγηση αὐτοῦ τοῦ κειμένου: «Στὰ ἀραβικά, ἀπὸ τὴ μορφὴ τοῦ ρήματος ποὺ χρησιμοποιεῖται, εἶναι δυνατὸ νὰ διακρίνουμε τὸ ἀρσενικὸ καὶ τὸ θηλυκὸ γένος τοῦ ὑποκειμένου. Τὰ ρήματα ποὺ χρησιμοποιοῦνται σὲ αὐτὸ τὸ ἐδάφιο… ὑποδεικνύουν τὸ θηλυκὸ φύλο τοῦ ὑποκειμένου, δηλαδὴ τὶς θηλυκὲς μέλισσες. Δηλαδή, τὸ Κοράνι δηλώνει ξεκάθαρα ὅτι μόνο οἱ θηλυκὲς μέλισσες παράγουν μέλι στὴν κυψέλη. Ὡστόσο, ἂς θυμηθοῦμε ὅτι ὁ προσδιορισμὸς τοῦ φύλου ἑνὸς ἐντόμου ἔχει καταστεῖ δυνατός, ἴσως, μόνο στὶς μέρες μας, μὲ τὴ βοήθεια βιολογικῶν παρατηρήσεων. Τὸ γεγονὸς ὅτι μόνο οἱ γυναῖκες ἐργάζονται σὲ κυψέλες ἀνακαλύφθηκε πειραματικὰ μόλις στὸν αἰώνα μας, ἐνῶ τὸ Κοράνι ἀποκαλύφθηκε στὴν ἀνθρωπότητα 1.400 χρόνια πρὶν ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀνακάλυψη καὶ ἀκόμη καὶ τότε περιεῖχε αὐτὴ τὴ μοναδικὴ γνώση, ἡ ὁποία μᾶς ἀποδεικνύει ὅτι τὸ Κοράνι εἶναι ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Δημιουργοῦ καὶ Κυρίου ὅλων τῶν κόσμων.65. Ἐπιπλέον, αὐτὸς ὁ συγγραφέας δίνει μιὰ μακροσκελὴ ἐξήγηση τῶν φαρμακευτικῶν ἰδιοτήτων τοῦ μελιοῦ, ἡ ὁποία θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ τονίσει, ὅπως ἀναμενόταν, τὴ μοναδικότητα αὐτῶν τῶν πληροφοριῶν66. Μερικοί μουσουλμάνοι συγγραφεῖς προσπαθοῦν νὰ βροῦν ἐδῶ μιὰ κρυφὴ ἔνδειξη τῆς γλώσσας τῶν μελισσῶν, γιὰ τὴν ὁποία χρησιμοποιοῦν εἰδικούς τύπους χορῶν67. Ὡστόσο, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ ἀπόσπασμα, δὲν λέει τίποτα γιὰ τοὺς τρόπους μὲ τοὺς ὁποίους αὐτὰ τὰ ἔντομα ἐπικοινωνοῦν μεταξύ τους. Ἐδῶ μποροῦμε νὰ δοῦμε μιὰ ξεκάθαρη προσπάθεια χειραγώγησης τῆς ἀνθρώπινης συνείδησης, ὅταν μετὰ ἀπὸ προφανεῖς καὶ ἀδιαμφισβήτητες ἀλήθειες (τὸ φῦλο μιᾶς μέλισσας, οἱ ἰδιότητες τοῦ μελιοῦ), ρίχνονται πληροφορίες ποὺ εἶναι ἐντελῶς ἄσχετες μὲ τὴν προηγούμενη, καὶ μὲ βάση αὐτό, βγαίνουν ἀβάσιμα συμπεράσματα γιὰ τὸ τί, στὴν πραγματικότητα, δὲν ὑπάρχει στὸ κείμενο. Ὅσο γιὰ τὸ ἐρώτημα ποιό εἶναι τὸ φῦλο μιᾶς μέλισσας, δὲν ἦταν μυστήριο γιὰ τοὺς ἀρχαίους συγγραφεῖς. Στὸν Ἀριστοτέλη (IV αἰώνας π.Χ.) στὸ ἔργο του «Ἱστορία τῶν ζώων» λέγεται ὅτι «οἱ κηφῆνες εἶναι ἀρσενικὲς καὶ οἱ θηλυκὲς μέλισσες» (Βιβλίο ΙΙ). V, κεφ. XXI, 113)68. Ὁ ἀρχαῖος Ρωμαῖος συγγραφέας καὶ φιλόσοφος Κλαύδιος Αἰλιανὸς († μετὰ τὸ 222) γράφει γιὰ τὸ χωράφι τῆς μέλισσας καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι οἱ μέλισσες, καὶ ὄχι οἱ κηφῆνες, ποὺ παράγουν μέλι στὸ ἔργο του «On the Nature of Animals» (Βιβλίο II). V, κεφ. 11 καὶ 42)69. Οἱ ἰατρικὲς ἰδιότητες τοῦ μελιοῦ ἦσαν γνωστὲς πολὺ πρὶν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐποχῆς μας. Γιὰ παράδειγμα, ἕνα ἀπὸ τὰ παλαιότερα ἰατρικὰ ἔργα ποὺ ἔχουν διασωθεῖ μέχρι τὴν ἐποχή μας, ὁ ἀρχαῖος αἰγυπτιακὸς πάπυρος τοῦ Ebers (XVI αἰώνας π.Χ.), περιέχει ἤδη συνταγὲς γιὰ φάρμακα, ποὺ περιελάμβαναν, μεταξὺ ἄλλων, μέλι70. Ταυτόχρονα, πρέπει νὰ σημειωθεῖ ὅτι ὁ συγγραφέας τοῦ Κορανίου δὲν γνώριζε ἕναν συγκεκριμένο κίνδυνο ποὺ ἐνέχει τὸ μέλι γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Εἶναι γνωστὸ ὅτι τὸ μέλι εἶναι ἕνα ἰσχυρὸ ἀλλεργιογόνο καὶ μπορεῖ νὰ προκαλέσει τὴν ἐπικίνδυνη ἀσθένεια τῆς ἀλλαντίασης σὲ παιδιὰ κάτω τοῦ ἑνὸς ἔτους71. Δηλαδή, ἡ δήλωση τοῦ Κορανίου ὅτι τὸ μέλι «φέρνει θεραπεία στοὺς ἀνθρώπους» (Ἐρ.16:69) (Guliyev) δὲν πληροῖ τὸ κριτήριο τῆς ἐπιστημονικῆς ἀκρίβειας. Ἔτσι, αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ θαύματα δὲν μποροῦν νὰ θεωρηθοῦν ὡς τέτοια, ἀφοῦ δὲν πληροῦν τὴν προϋπόθεση τῆς μοναδικότητας καὶ τῆς ἀκρίβειας τῆς γνώσης ποὺ δίνεται.

Ἐσφαλμένη καὶ τεχνητὴ ἑρμηνεία τοῦ κειμένου τοῦ Κορανίου προκειμένου νὰ συμμορφωθεῖ μὲ τὰ ἐπιστημονικὰ δεδομένα

Ὑπάρχουν πολὺ περισσότερα τέτοια «θαύματα» ἀπὸ ὅ,τι στὴν πρώτη κατηγορία, εἶναι πιὸ διάσημα, ἀφοῦ αὐτὰ τὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ Κοράνι ἀναφέρονται συχνότερα ἀπὸ μουσουλμάνους ἱεροκήρυκες.

Ἰσλαμικὴ Ἐμβρυολογία

Αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ διάσημο «θαῦμα». Ὁρισμένοι δυτικοὶ εἰδικοί ποὺ προσκλήθηκαν νὰ ἐργαστοῦν σὲ μουσουλμανικὲς χῶρες συνέβαλαν στὴ διάδοσή του. Μεταξὺ αὐτῶν τῶν εἰδικῶν εἶναι ὁ Maurice Bucay καὶ ὁ καθηγητὴς ἀνατομίας Keith Leon Moore. Ὁ Harun Yahya καὶ πολλοὶ ἄλλοι μουσουλμάνοι συγγραφεῖς γράφουν γιὰ τὴ θαυματουργὴ μουσουλμανικὴ ἐμβρυολογία στὰ ἔργα τους, ἀντιγράφοντας στὴν πραγματικότητα πληροφορίες ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλο. Ἐδῶ μποροῦμε ἐπίσης νὰ βροῦμε δηλώσεις ὅτι ὁ ἄνθρωπος δημιουργήθηκε ἀπὸ μιὰ σταγόνα «σπέρματος ποὺ ρέει» (Κ.75:37· 16:4· 23:13· 76:2) ἢ ἀπὸ «μιὰ σταγόνα ἀξιοκαταφρόνητου ὑγροῦ» (Κ.32:8· 86:6· 77:20), κάτι ποὺ δὲν ἰσχύει μὲ τὴν αὐστηρὰ ἐπιστημονικὴ ἔννοια. Ἡ ἐμβρυολογία μαρτυρεῖ ὅτι ἕνα ἄτομο δημιουργεῖται ἀπὸ συνδυασμὸ σπέρματος καὶ ὠαρίου, στὴν ἐπιστήμη αὐτὸ ὀνομάζεται ζυγώτης (τὸ ἀρχικὸ στάδιο τῆς ἐμβρυϊκῆς ἀνάπτυξης)72. Ἐπιπλέον, οἱ μουσουλμάνοι μελετητὲς βρίσκουν στὸ Κοράνι μιὰ ἀποκάλυψη γιὰ τὸ φῦλο ἑνὸς παιδιοῦ, ἡ ὁποία συνδέεται μὲ τὸ σύνολο τῶν χρωμοσωμάτων τοῦ πατέρα τοῦ παιδιοῦ: «καὶ ὅτι δημιούργησε συζύγους – σύζυγο καὶ σύζυγο – ἀπὸ μιὰ σταγόνα ὅταν ἐκρήγνυται» (Ἐρ.53:45-46· πρβλ. 75:37-39) (Krachkovsky). Συχνὰ οἱ στίχοι (ayats) τοῦ Κορανίου ἀλλάζουν στὶς μεταφράσεις αὐτῶν τῶν ἀποσπασμάτων γιὰ νὰ ταιριάζουν καλύτερα στὶς ἐπιστημονικὲς ἀνακαλύψεις. Ὡστόσο, ἀκόμη καὶ στὸ παραπάνω παράδειγμα, ἡ ἑρμηνεία αὐτοῦ τοῦ ἀποσπάσματος δὲν μπορεῖ νὰ μαρτυρήσει ὑπὲρ τοῦ «θαύματος» ποὺ ὑπάρχει ἐδῶ. Σὲ αὐτὰ τὰ ἀποσπάσματα τοῦ Κορανίου, διατυπώνεται μιὰ πρωτόγονη ἀντιεπιστημονικὴ ἰδέα γιὰ τὴ δημιουργία τόσο ἀρσενικῶν ὅσο καὶ θηλυκῶν ἐκπροσώπων ἀπὸ τὸ σπέρμα τοῦ πατέρα, ἀλλὰ δὲν τίθεται θέμα ἐπιλογῆς φύλου, ἀφοῦ τὸ ἀραβικὸ κείμενο χρησιμοποιεῖ τὸν σύνδεσμο wa – «καί». Ἂν ἐπρόκειτο γιὰ τὴν ἐπιλογὴ τοῦ φύλου ἑνὸς παιδιοῦ, τότε ἀντὶ γιὰ μιὰ ἁπλὴ ἀπαρίθμηση μὲ τὴ βοήθεια τοῦ συνδέσμου «καί» θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχει ὁ ἀραβικὸς σύνδεσμος «ἤ» – «av καὶ ἡ πρόταση θὰ ἀκουγόταν «Δημιούργησε συζύγους –ἕναν ἄνδρα ἢ μιὰ γυναῖκα– ἀπὸ μιὰ σταγόνα…». Συχνά, ἀμφίβολες μεταφράσεις ὁρισμένων ἀραβικῶν λέξεων χρησιμοποιοῦνται γιὰ νὰ βρεθεῖ ἕνα ἐμβρυολογικὸ θαῦμα. Γιὰ παράδειγμα, οἱ M. Büqai καὶ H. Yahya βλέπουν στὴ Σούρα al-‘Alaq (Ὁ θρόμβος) μιὰ ἔνδειξη τοῦ πρώιμου σταδίου τῆς ἀνθρώπινης ἐμβρυϊκῆς ἀνάπτυξης: «Ἀπαγγείλετε στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου σας, ποὺ δημιούργησε τὰ πάντα. Δημιούργησε τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ θρόμβο αἵματος» (Κ. 96:1-2). Ἡ λέξη θρόμβος عَلَقٍ (‘alakin) μεταφράζονται εἴτε ὡς “βδέλλα” εἴτε ὡς “αὐτὸ ποὺ εἶναι προσκολλημένο”, ἂν καὶ αὐτὸ τὸ οὐσιαστικὸ μεταφράζεται ὡς “παχύρρευστο αἷμα”, ἢ “κομμάτι παχύρρευστου αἵματος”, ἢ ἁπλὰ “αἷμα”73, τὸ ὁποῖο, στὴν πραγματικότητα, ὑποδηλώνει τὸ ὄνομα τῆς Σούρας. Ἕνα ἔμβρυο δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι θρόμβος αἵματος ἢ ἀκόμη καὶ βδέλλα, ἀφοῦ ἤδη στὰ πρῶτα στάδια ἀνάπτυξης ἔχει μιὰ πιὸ περίπλοκη κυτταρικὴ δομή: τὰ κύτταρα βρίσκονται τόσο μέσα ὅσο καὶ ἔξω ἀπὸ τὸ ἔμβρυο. Αὐτὰ εἶναι κύτταρα ὄχι μόνο τοῦ αἵματος, ἀλλὰ καὶ τοῦ νευρικοῦ ἱστοῦ, τῶν μυῶν καὶ τῶν μελλοντικῶν ὀργάνων τοῦ σώματος74. Ἀλλὰ σὲ σχέση μὲ τὴ δομὴ καὶ τὴν ἐνδομήτρια ἀνάπτυξη ἑνὸς ἀτόμου, οἱ μουσουλμάνοι εἶναι ἕτοιμοι νὰ βροῦν τὰ «θαύματά» τους. Ἂς παραθέσουμε τὸν στίχο ἀπὸ τὴ Σούρα ἀλ-Μουμινούν (Οἱ πιστοί) στὴν ἐκδοχὴ τοῦ H. Yahya: «Τότε μετατρέψαμε μιὰ σταγόνα ὑγρασίας σὲ θρόμβο, μετὰ δημιουργήσαμε ἕνα κομμάτι σάρκας ἀπὸ τὸν θρόμβο, τὸ ὁποῖο μετατρέψαμε σὲ κόκαλα, καὶ ἔτσι ντύσαμε αὐτὰ τὰ ὀστὰ μὲ σάρκα καὶ μετὰ τὸ δημιουργήσαμε σὲ ἄλλη δημιουργία. Δόξα στὸν Ἀλλάχ, τὸν πιὸ ἐπιδέξιο ἀπὸ ὅλους τοὺς δημιουργούς!» (Κ.23:14). Φέρεται ὅτι περιέχει μιὰ μεταφορικὴ περιγραφὴ τῶν σταδίων τῆς ἀνθρώπινης ἀνάπτυξης, ὅταν στὴν ἀρχὴ μοιάζει μὲ σταγόνα, μετὰ μὲ θρόμβο (βδέλλα), μετὰ μὲ (ἄμορφο) κομμάτι κρέας κ.λπ. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ λάθη ἐδῶ ταυτόχρονα. Πρῶτον, εἶναι λάθος στὴν ἑρμηνεία τοῦ ἀποσπάσματος, ὅπως γράφει ἕνας ἀπόφοιτος ἰσλαμικοῦ πανεπιστημίου ἀπὸ τὴ Σαουδικὴ Ἀραβία George (Fares) Nofal, ὅλοι οἱ ἀρχαῖοι μουσουλμάνοι ἑρμηνευτὲς αὐτοῦ τοῦ τόπου, ὅπως ὁ Ibn Kassir, ὁ At-Tabari, τὸ κατάλαβαν κυριολεκτικά, καὶ ὄχι ἀλληγορικά, ὅπως κάνουν οἱ σύγχρονοι συγγραφεῖς. Δηλαδή, τὸ ἀνθρώπινο ἔμβρυο εἶναι κυριολεκτικὰ μιὰ σταγόνα, μετὰ ἕνας θρόμβος αἵματος καὶ μετὰ ἕνα ἄμορφο κομμάτι κρέας, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ αὐθεντικὰ χαντίθ – ρητὰ ποὺ ἀποδίδονται στὸν ἱδρυτὴ τοῦ Ἰσλάμ, Μωάμεθ75. Δεύτερον, στὸ ἀραβικὸ κείμενο τοῦ Κορανίου, ὑποδεικνύεται ξεκάθαρα ἡ ἀκολουθία τῆς σταδιακῆς ἐνδομήτριας ἀνάπτυξης ἑνὸς ἀτόμου, ἡ ὁποία μεταφέρεται ἀπὸ τὴ συγχωνευμένη γραφὴ τοῦ μορίου “fa” καὶ τοῦ ρήματος halaknaa (δημιουργήθηκε) – fahalaknaa, καὶ ἡ μετάφραση θὰ εἶναι: “τότε ἢ μετὰ (Ἐμεῖς) ἔχουμε δημιουργήσει» (βλ., γιὰ παράδειγμα, τὴ μετάφραση τοῦ E. Kuliev). Δηλαδή, εἶναι ὁ Ἀλλὰχ ποὺ δημιουργεῖ, καὶ ὄχι αὐτὸ ποὺ φαίνεται σὲ κάποιον, ἕνα ἄτομο: πρῶτα, ἕναν θρόμβο αἵματος (βδέλλα;) ἀπὸ μιὰ σταγόνα, μετὰ ἕνα κομμάτι κρέας καὶ μετὰ ντύνει τὸ κρέας μὲ κόκαλα. Ὡστόσο, αὐτὸ δὲν ἀνταποκρίνεται στὰ σύγχρονα ἰατρικὰ δεδομένα, ἀφοῦ ταυτόχρονα σχηματίζονται ὀστὰ καὶ μῦες76. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ πιὸ ἐνδιαφέρον πράγμα σὲ αὐτὸ τὸ ayah! Τὸ κείμενο λέει «τότε τὸν παρήγαγαν (μεγάλωσαν) σὲ ἄλλη δημιουργία (χαλκάν)». Εἶναι δυνατὸν ἡ λέξη αχάρα (ἄλλος, ἄλλος)77 Σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴ λέξη «δημιουργία» ὑποδηλώνει ὅτι πρέπει νὰ λάβει χώρα περαιτέρω ἐνδομήτρια ἀνάπτυξη σὲ κάποια ἄλλη δημιουργία, δηλαδὴ ἔξω ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς μητέρας;

Ὡστόσο, παρὰ ὅλες τὶς δυσκολίες μὲ τὴν ἀναζήτηση θαυμάτων στὴν ἐμβρυολογία, οἱ μουσουλμάνοι βρίσκουν ἕνα ἄλλο θαῦμα: ἀποδεικνύεται, κατὰ τὴ γνώμη τους, ὅτι τὸ Κοράνι περιέχει ἐνδείξεις γιὰ τὴν ἀνάπτυξη ἀνθρώπινων ἐμβρυϊκῶν ὀργάνων. Σὲ ἀρκετὲς Σοῦρες, ὅπως γράφει ὁ H. Yahya, λέγεται, κάτι ποὺ συνάδει πλήρως μὲ τὰ σύγχρονα ἐπιστημονικὰ δεδομένα, ὅτι πρῶτα στὴ μήτρα ἕνα ἄτομο σχηματίζει τὰ ὄργανα τῆς ἀκοῆς, μετὰ τῆς ὅρασης καὶ μετὰ τοῦ ἐγκεφάλου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὰ συναισθήματα καὶ τὴν κατανόηση. Σύμφωνα μὲ τοὺς ἰσχυρισμούς, αὐτὸ ἦταν ἤδη γνωστὸ στὸ Κοράνι, καθὼς μιλάει πάντα μὲ μιὰ συγκεκριμένη σειρὰ γιὰ τὴν ἀκοή, τὴν ὅραση, τὴν αἴσθηση καὶ τὴν κατανόηση78. «Αὐτὸς εἶναι ποὺ δημιούργησε γιὰ ἐσᾶς τὴν ἀκοή, τὴν ὅραση καὶ τὶς καρδιές. Ἀλλὰ πόσο μικρὴ εἶναι ἡ εὐγνωμοσύνη σου!» (Κ.23:78). «Ὁ Ἀλλὰχ σὲ ἔβγαλε ἀπὸ τὴ μήτρα τῶν μητέρων σου ὅταν δὲν ἤξερες τίποτα. Σᾶς προίκισε ἀκοή, ὅραση καὶ καρδιά, γιὰ νὰ εἶστε εὐγνώμονες» (Κ.16:78· πρβλ. Κ.6:46· 76:2).

Ὡστόσο, ὅπως σημειώνουν οἱ ἀραβόφωνοι ἐπικριτὲς τέτοιων ἀνακαλύψεων στὸ Κοράνι, δὲν δικαιολογεῖται πάντα ἡ μετάφραση τῆς λέξης «καρδιά» ὡς «νοῦς» (ἐγκέφαλος;), εἰδικὰ ἐπειδὴ ὑπάρχει ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς σημείων στὸ Κοράνι ὅπου «τὰ αὐτιά, τὰ μάτια καὶ οἱ καρδιὲς ἀναφέρονται χωρὶς σειρὰ ἢ μὲ ἀντίστροφη σειρά»79. Γιὰ παράδειγμα: «Ὁ Ἀλλὰχ σφράγισε τὶς καρδιὲς καὶ τὰ αὐτιά τους, καὶ ἕνα πέπλο ἦταν πάνω ἀπὸ τὰ μάτια τους. Μεγάλα βάσανα τοὺς ἐπιφυλάσσονται» (Ε2:7· πρβλ. 7:179· 17:46· 18:57· 45:23) ἢ «Δὲν προσπάθησες νὰ κρυφτεῖς ἀπὸ τὰ μαρτύρια τῆς ἀκοῆς σου, τῶν ματιῶν σου καὶ τοῦ δέρματός σου. Ἀλλὰ ὑποθέσατε ὅτι ὁ Ἀλλὰχ δὲν γνώριζε πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ κάνατε» (Ἐρ.41:22· πρβλ. Ἐρ.90:7-9).

Μερικὲς φορὲς τὰ «θαύματα» συμπληρώνονται ἀπὸ μιὰ ὑποτιθέμενη ἀναφορὰ στὸ ayah τῆς Surah al-Zumar (Τὰ πλήθη) εἴτε στὰ τρία περιβλήματα κάτω ἀπὸ τὰ ὁποῖα λαμβάνει χώρα ἡ ἀνάπτυξη τοῦ ἐμβρύου (ἡ κοιλιακὴ κοιλότητα, τὸ τοίχωμα τῆς μήτρας καὶ ἡ ἀμνιακαριονικὴ μεμβράνη), εἴτε στὰ τρία στάδια τῆς ἐμβρυϊκῆς ἀνάπτυξης80: «Σὲ δημιουργεῖ στὶς μῆτρες τῶν μητέρων σου: τὸ ἕνα πλάσμα (halkan) ἐμφανίζεται μετὰ τὸ ἄλλο σὲ τρία σκοτάδια (Zulumaatin)…» (Κ.39:6). Ὡστόσο, ὑπάρχουν προβλήματα μὲ τὴ σύγχρονη ἐπιστήμη καὶ ἐδῶ. Πρῶτον, τὸ Κοράνι προφανῶς δὲν εἶναι ἐξοικειωμένο μὲ τὴ γενετική, καθὼς τὸ ἀνθρώπινο ἔμβρυο στὴν ἀνάπτυξή του δὲν εἶναι μιὰ διαφορετικὴ δημιουργία, ἀλλὰ ἕνα – ποὺ ἀντιπροσωπεύει «ἕνα ὂν ποὺ ἀνήκει στὴν ἀνθρώπινη φυλή» ποὺ ἀναπτύσσεται «σύμφωνα μὲ τὸ γενετικὸ πρόγραμμα ποὺ καταγράφεται στὸ DNA»81. Ὅσο γιὰ τὰ «τρία σκοτάδια» (ἡ λέξη «κάλυμμα» δὲν ὑπάρχει στὸ ἀραβικὸ κείμενο), γιὰ κάποιο λόγο τὸ δέρμα δὲν λαμβάνεται ὑπόψη ἐδῶ, δηλαδὴ μὲ πιὸ ἀκριβὴ περιγραφή, θὰ ἦταν ἀπαραίτητο νὰ μιλήσουμε γιὰ τοὐλάχιστον τέσσερα περιβλήματα καὶ ὄχι γιὰ τρία. Ἑπομένως, καὶ ἐδῶ βλέπουμε ἕνα λάθος στὸ κείμενο τοῦ Κορανίου καὶ μιὰ προσπάθεια νὰ τὸ ἐντάξουμε τεχνητὰ στὰ ἐπιστημονικὰ δεδομένα.

Ὅπως σωστὰ σημειώνει ὁ George Nofal, ἡ περιγραφὴ τῆς ἐμβρυϊκῆς ἀνάπτυξης στὸ Κοράνι ἀντιστοιχεῖ στὶς ἀρχαῖες ἰδέες τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, γιὰ παράδειγμα, ὁ Ἱπποκράτης ἔχει παρόμοια82. Ἐπιπλέον, ἕνας ἀπὸ τοὺς πυλῶνες τῆς «ἰσλαμικῆς ἐμβρυολογίας», ὁ καθηγητὴς Keith Moore, ἔχει ἐγκαταλείψει τὶς προηγούμενες ἀπόψεις του σχετικὰ μὲ τὴ μοναδικότητα καὶ τὸ θαῦμα τῶν κειμένων τοῦ Κορανίου, τὰ ὁποῖα προηγουμένως χρηματοδοτοῦνταν ἀπὸ τὴ βασιλικὴ οἰκογένεια τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας, καὶ τώρα λέει «ὅτι ἡ ἐμβρυολογία τοῦ Κορανίου εἶναι μόνο μιὰ ἐπανάληψη τῆς ἑλληνικῆς καὶ ἰνδικῆς ἰατρικῆς»83.

Ὄχι λιγότερο περίεργη ἀπὸ ἐπιστημονικὴ ἄποψη εἶναι ἡ δήλωση τοῦ Κορανίου καὶ οἱ ἑρμηνευτές τοῦ κειμένου του σχετικὰ μὲ τὸν τόπο ἐνδομήτριου σχηματισμοῦ τῶν ἀνδρικῶν ἀναπαραγωγικῶν ὀργάνων. Σύμφωνα μὲ τοὺς ἰσχυρισμούς, αὐτὸ ἀναφέρεται στὸ κείμενο τῆς Σούρας 86 «At-Tariq» («Τὸ ἀστέρι ποὺ ἀνατέλλει τὴ νύχτα»): «5. Ἀφήστε τὸν ἄνθρωπο νὰ δεῖ ἀπὸ τί εἶναι φτιαγμένος. 6. Εἶναι φτιαγμένος ἀπὸ ὑγρὸ ποὺ ἐκχέεται, 7. ποὺ βγαίνει ἀνάμεσα στὴν ὀσφὺ καὶ τὸ στέρνο» (Ἐρ. 86:5-7). Προφανῶς, τὸ νόημα τοῦ κειμένου φαίνεται ἐντελῶς παράλογο ἀπὸ ἐπιστημονικὴ ἄποψη καὶ δὲν περιέχει καμία ἔνδειξη ἐνδομήτριας ἀνάπτυξης. Ὅλες οἱ προσπάθειες τῶν μουσουλμάνων νὰ δοῦν κάποιο κρυφὸ νόημα ἐδῶ χειραγωγώντας τὶς ἀραβικὲς λέξεις “sulb” (ποὺ σημαίνει σπονδυλικὴ στήλη) καὶ “traib” (στήθος)84 δὲν δικαιολογοῦνται ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς γλώσσας, τῆς κοινῆς λογικῆς καὶ τῶν ἐπιστημονικῶν δεδομένων. Μιὰ ἐπιστημονικὴ ἀνάλυση ὅλων αὐτῶν τῶν προσπαθειῶν γιὰ μιὰ «θαυματουργὴ» ἐξήγηση αὐτοῦ τοῦ κειμένου ὁδηγεῖ σὲ θλιβερὰ ἀποτελέσματα γιὰ τοὺς μουσουλμάνους. Ἀπὸ ἐπιστημονικὴ ἄποψη, εἶναι λάθος νὰ ποῦμε ὅτι «ὁ πυρήνας τοῦ ἀναπαραγωγικοῦ ὀργάνου καὶ τῶν οὐροποιητικῶν ὀργάνων ἐμφανίζεται στὸ ἔμβρυο ἀνάμεσα στοὺς χόνδρινους σχηματισμοὺς τῶν ὀστῶν τῆς ραχιαίας σπονδυλικῆς στήλης καὶ τῶν κυττάρων τῶν ὀστῶν τοῦ στέρνου»85. Στὶς ἰατρικὲς ἐγκυκλοπαίδειες, ὅλα εἶναι ξεκάθαρα: «Τὰ γεννητικὰ ὄργανα σχετίζονται στενὰ μὲ τὰ οὐροποιητικὰ ὄργανα καὶ σχηματίζονται ἀπὸ τὸν πρωτογενὴ ὀφθαλμὸ τοῦ ἐμβρύου – τὸν μεσόνεφρο»86. Ὡς ἀποτέλεσμα, μποροῦμε νὰ δώσουμε τὴν ἀκόλουθη ἀξιολόγηση αὐτοῦ τοῦ μουσουλμανικοῦ «ἐπιστημονικοῦ θαύματος»: «Ἔτσι, αὐτὴ ἡ φράση εἶναι ἕνα καταπληκτικὸ σύνολο ὅρων ποὺ μαζὶ σχηματίζουν μιὰ παράξενη παραληρηματικὴ εἰκόνα ποὺ δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ τὴν πραγματικότητα»87.

Μερικὲς ἐρωτήσεις γιὰ τὴν κοσμολογία καὶ τὴν ἀστρονομία τοῦ Κορανίου. Ἡ προέλευση τοῦ σύμπαντος καὶ ὁ θάνατός του

Ἀνάμεσα στὰ ἐπιστημονικὰ «θαύματα», σημαντικὴ θέση κατέχει τὸ ζήτημα τῆς προέλευσης τοῦ Σύμπαντος καὶ τοῦ ἡλιακοῦ μας συστήματος. Σύμφωνα μὲ τοὺς ἰσχυρισμούς, ἡ ἴδια ἡ ἐμφάνιση τοῦ Σύμπαντος ὡς ἀποτέλεσμα τῆς λεγόμενης Μεγάλης Ἔκρηξης καὶ τῆς ἐπακόλουθης ἐπέκτασής του ἔχει ἤδη προβλεφθεῖ στὸ Κοράνι. Γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτό, χρησιμοποιεῖται ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴ Σούρα «Az-Zariyyat» («Οἱ Διασκορπιστές»): «Καὶ σηκώσαμε τοὺς οὐρανοὺς μὲ τὰ χέρια μας, καὶ εἴμαστε οἱ ἐπεκτατές» (Κ.51:47) (Κρατσκόφσκι). Ὡστόσο, δὲν εἶναι ὅλα τόσο ἁπλὰ μὲ τὴ μετάφραση αὐτοῦ τοῦ στίχου, ἄλλοι μεταφραστὲς προσφέρουν μιὰ ἐλαφρῶς διαφορετικὴ κατανόησή του (βλ. τὴ μετάφραση τῶν Guliyev καὶ Osmanov). Μιὰ πιὸ κυριολεκτικὴ μετάφραση θὰ ἦταν «Καὶ χτίσαμε τὸν οὐρανὸ μὲ τὴ δύναμή του (φρούριο), καὶ εἴμαστε δυνατοί». Ἡ μετάφραση τοῦ δεύτερου μέρους τοῦ στίχου ὡς «Εἴμαστε αὐτοὶ ποὺ τὸ ἐπεκτείνουν» δὲν δικαιολογεῖται, ἀφοῦ ἡ λέξη lamuusi’uun εἶναι προτιμότερο νὰ μεταφράζεται μὲ ἕνα σύντομο ἐπίθετο πληθυντικοῦ μὲ τὴ μορφὴ κατηγόρημα – «γιατὶ εἴμαστε ἰσχυροί». Μόνο τὸ ἀντίστοιχο ρήμα wasi’an ἔχει τὴν ἔννοια τοῦ «ἐπεκτείνω, ἐξαπλώνω», καὶ μετὰ μόνο στὴ δεύτερη φυλή του88. Δηλαδή, δὲν τίθεται θέμα ἐπέκτασης τῶν οὐρανῶν ἐδῶ, ἀφοῦ εἶναι κατ’ ἀρχὴν προβληματικὸ νὰ φανταστεῖ κανεὶς γιὰ τὴν Κορανικὴ κατανόηση τοῦ Σύμπαντος.

Τὸ θέμα ἀφορᾶ τὴν ἴδια τὴν κατανόηση τοῦ «οὐρανοῦ καὶ οὐρανῶν» στὸ κείμενο τοῦ Κορανίου, ἀφοῦ σύμφωνα μὲ τὸ ἱερὸ βιβλίο γιὰ τοὺς μουσουλμάνους, ὁ οὐρανὸς εἶναι συμπαγὴς καὶ μπορεῖ νὰ καταρρεύσει: «ἢ μέχρι νὰ μᾶς γκρεμίσετε τὸν οὐρανό, ὅπως ἰσχυρίζεστε· ἀλλιῶς δὲν θὰ σταθεῖτε ἐνώπιόν μας μαζὶ μὲ τὸν Ἀλλὰχ καὶ τοὺς ἀγγέλους» (Ἐρ.17:92). «Ἀκόμα κι ἂν δοῦν κομμάτια τοῦ οὐρανοῦ νὰ πέφτουν, θὰ ποῦν: «Εἶναι σύννεφα!»» (Κ.52:44· πρβλ. Ἐρ.34:9)89. Ἡ δύναμη τοῦ Ἀλλὰχ σύμφωνα μὲ τὸ Κοράνι ἐξηγεῖται ἀκριβῶς ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ οὐρανὸς εἶναι συμπαγής, εἶναι ἕνα εἶδος στέγης (Ἐρ.21:32), στὴν ὁποία «δὲν ὑπάρχουν ρωγμές» (Ἐρ.50:6). Σὲ αὐτὸ εἶναι προσαρτημένα «λυχνάρια» – ἀστέρια, μὲ τὰ ὁποῖα ὁ συγγραφέας τοῦ Κορανίου ὑπόσχεται νὰ ρίξει τὸν ἑαυτό του στὰ πεσμένα πνεύματα: «Ἀληθινά, ἔχουμε στολίσει τὸν πλησιέστερο οὐρανὸ μὲ λυχνάρια καὶ τὰ ἔχουμε στήσει γιὰ νὰ τὰ ρίχνουμε στοὺς διαβόλους. Ἑτοιμάσαμε γι’ αὐτοὺς τιμωρία ἐν τῇ Φλόγα» (Κ.67:5).

Ἑπομένως, στὸ Q.51:47, ἀκολουθώντας τὸ γενικὸ πλαίσιο καὶ συγκρίνοντας μὲ ἄλλα μέρη τοῦ Κορανίου, εἶναι ἀδύνατο νὰ μιλήσουμε γιὰ ὁποιαδήποτε ἐπέκταση τοῦ «οὐρανοῦ», ἀφοῦ ἡ στερεὴ ἐπιφάνεια δὲν τὸ ὑπονοεῖ αὐτό90. Ὅλες αὐτὲς οἱ προφητεῖες φαίνονται πολὺ περίεργες, ἀφοῦ φέρεται νὰ τὶς εἶχαν στὸ Κοράνι, οἱ μουσουλμάνοι δὲν μπόρεσαν ποτὲ νὰ διατυπώσουν μιὰ ἐπιστημονικὴ θεωρία γιὰ τὴν προέλευση τοῦ Σύμπαντος ὡς ἀποτέλεσμα τῆς Μεγάλης Ἔκρηξης, ἀντὶ γιὰ αὐτὲς ἔγινε ἀπὸ τὸν Βέλγο καθολικὸ ἱερέα, ἐπίτιμο ἱεράρχη, καθηγητὴ φυσικῆς καὶ ἀστρονόμο στὸ Καθολικὸ Πανεπιστήμιο τῆς Λουβέν, Georges Lemaître (†1966), ὁ ὁποῖος στάθηκε στὶς ἀπαρχές του91.

Ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀμφίβολη ἑρμηνεία τοῦ κειμένου γιὰ τὴν προέλευση τοῦ σύμπαντος, οἱ μουσουλμάνοι ποὺ ἐπιδιώκουν ἐπιστημονικὰ «θαύματα» κάνουν ἐπίσης ἕνα σοβαρὸ ἐπιστημονικὸ λάθος ὑποθέτοντας τὸ τέλος τοῦ κόσμου. Ὁ Χ. Γιαχία δηλώνει ὅτι τὰ λόγια «ἐκείνη τὴν Ἡμέρα θὰ τυλίξουμε τοὺς οὐρανοὺς ὅπως τυλίγονται οἱ κύλινδροι τῶν βιβλίων» (Ἐρ.21:104) καὶ «Δὲν ἐκτίμησαν σωστὰ τὸν Ἀλλάχ, καὶ ὁλόκληρη ἡ γῆ τὴν Ἡμέρα τῆς Ἀνάστασης δὲν θὰ εἶναι παρὰ ἡ χούφτα Του, καὶ οἱ οὐρανοὶ θὰ τυλιχτοῦν ἀπὸ τὸ Δεξὶ Του Χέρι…» (Κ.39:67) ἀποτελοῦν ἔνδειξη τῆς θεωρίας ὅτι ἡ διαστολὴ τοῦ Σύμπαντος πρέπει ἀναπόφευκτα νὰ καταλήγει στὴ συστολὴ καὶ τὴν καταστροφή του92.

Ὡστόσο, ἐδῶ οἱ μουσουλμάνοι βρέθηκαν σὲ μιὰ παγίδα ποὺ δημιούργησαν γιὰ τὸν ἑαυτό τους προσπαθώντας νὰ βροῦν τὸ «θαῦμα» στὸ Κοράνι. Πράγματι, κάποτε οἱ ἐπιστήμονες ὑπέθεσαν ὅτι αὐτὸ ἦταν δυνατό, ἀλλὰ οἱ παρατηρήσεις τῶν σύγχρονων ἀστρονόμων, βασισμένες στὸ μαθηματικὸ μοντέλο τοῦ Σύμπαντος, ποὺ προέκυψε ἀπὸ τὴ γενικὴ θεωρία τῆς σχετικότητας τοῦ Α. Ἀϊνστάιν, τοὺς ὁδήγησαν τὸ 1998 στὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ Σύμπαν διαστέλλεται μὲ μιὰ συνεχῶς αὐξανόμενη ἐπιτάχυνση. Ὁ χῶρος τοῦ σύμπαντος μας εἶναι ἐπίπεδος ἢ πολὺ κοντὰ στὸ ἐπίπεδο, ἑπομένως «ἡ τρέχουσα διαστολὴ δὲν θὰ ἀντικατασταθεῖ ποτὲ ἀπὸ συστολή»93. Ἔτσι, ἀπὸ τὴν ἄποψη τῶν σύγχρονων ἐπιστημονικῶν δεδομένων, τὸ Σύμπαν μας θὰ τερματίσει τὴν ὕπαρξή του ὄχι μὲ συμπίεση, ἀλλὰ μὲ ρήξη94.

Σχετικὰ μὲ τὰ ἀστέρια

Ἕνα ἄλλο θαῦμα ποὺ σχετίζεται μὲ αὐτὸν τὸν τομέα τῆς ἐπιστήμης, σύμφωνα μὲ τοὺς μουσουλμάνους, εἶναι ἡ ἔνδειξη ὅτι ὁ συγγραφέας τοῦ Κορανίου γνώριζε τὴ δημιουργία «ἄστρων ἀπὸ τὴ μάζα τοῦ θερμοῦ ἀερίου». Ὁ στίχος τῆς Σούρας «Fussilat» («Ἐξηγεῖται») ἀναφέρεται συνήθως: «Τότε στράφηκε στοὺς οὐρανούς, ποὺ ἦταν καπνός, καὶ εἶπε σὲ αὐτὸν καὶ στὴ γῆ: “Ἔλα μὲ τὴ θέλησή σου ἢ παρὰ τὴ θέλησή σου”. Εἶπαν: “Θὰ ἔρθουμε μὲ τὴ θέλησή μας”» (Ἐρ. 41:11). Οἱ μουσουλμάνοι δίνουν προσοχὴ στὴ λέξη dukhanun – «καπνός», ὑποστηρίζοντας ὅτι ἔτσι ἔγινε ὁ σχηματισμὸς τῶν πρώτων οὐράνιων ἀντικειμένων: «ὁ κοσμικὸς καπνὸς ἦταν μιὰ μάζα πυρακτωμένου ἀερίου ποὺ περιεῖχε πτητικὰ σωματίδια καὶ στερεὲς οὐσίες ὕλης»95. Ἀλλὰ ἐδῶ μπορεῖ κανεὶς νὰ παρατηρήσει τὴν προφανῆ πονηριὰ τῶν ἑρμηνευτῶν· αὐτοί, σὰν μάγοι, ἐκτρέποντας τὴν προσοχὴ σὲ ἕνα προφανές, ὁρατὸ πράγμα, κάνουν ἀμέσως μιὰ ἀντικατάσταση. Ἐξάλλου, μιλᾶμε γιὰ τοὺς οὐρανούς, καὶ ὄχι γιὰ τὶς λάμπες πάνω τους, ὅπως λέει τὸ Κοράνι γιὰ τὰ ἀστέρια (βλέπε, γιὰ παράδειγμα: Q.25:61, 37:6, 41:12, 67:5, 71:15-16, 78:12-13).

Ἴσως ὁ καπνὸς (dukhanun) χρησιμοποιεῖται γιὰ τὴν κατασκευὴ «λυχναριῶν» στὸν «κάτω οὐρανό», ὅπως λέγεται στὸν 12ο στίχο τῆς ἴδιας Σούρας: «Τοὺς δημιούργησε ὡς ἑπτὰ οὐρανοὺς σὲ δύο ἡμέρες καὶ ἐνέπνευσε κάθε οὐρανὸ μὲ τὰ καθήκοντά του. Ἔχουμε στολίσει τὸν κάτω οὐρανὸ μὲ λυχνάρια καὶ τὸν προστατεύουμε (ἢ γιὰ νὰ τὸν προστατεύσουμε). Εἶναι αὐτὸς ὁ προορισμὸς τοῦ Ἰσχυροῦ, τοῦ Γνωρίζοντος» (Ἐρ.41:12); Ἀλλὰ καὶ ἐδῶ αὐτὸ δὲν προκύπτει ἀπὸ τὴν ἀραβικὴ πηγή, κάτι ποὺ φαίνεται ἀπὸ τὶς μεταφράσεις τῶν E. Kuliev, M.-N. Osmanov καὶ I. Krachkovsky. Ἡ ἀραβικὴ ἔκφραση fa-kadaahunna μεταφράζεται κυριολεκτικὰ ὡς «Καὶ τὰ ἔφτιαξε (ὁλοκλήρωσε, τελείωσε, τακτοποίησε) (ἢ ἀπὸ αὐτὰ – στὸν Κρατσκόφσκι)»96, καὶ ἀναφέρεται στὰ λόγια τοῦ προηγούμενου ἐδαφίου (Ἐρ. 41:11): στὸν οὐρανὸ (ἑνικός), ποὺ εἶναι καπνός, καὶ στὴ γῆ (ἑνικός). Αὐτὸ ὑποδηλώνεται ἀπὸ τὸ ρήμα kaalataa97 – «Εἶπαν (καὶ οἱ δύο) (δηλαδή, οὐρανὸς καὶ γῆ)…» (πρβλ. Κ.41:11). Δηλαδή, ἀπὸ τὸν οὐρανό, μὲ τὴ μορφὴ καπνοῦ καὶ γῆς, εἶναι διατεταγμένοι οἱ ἑπτὰ οὐρανοὶ τοῦ Κορανίου, ἀλλὰ δὲν λέγεται γιὰ τὶς λάμπες (ἀστέρια) ὅτι ἐμφανίστηκαν ἀπὸ καπνό· στὸ ἀραβικὸ κείμενο τοῦ 12ου στίχου λέγεται ὅτι ὁ Ἀλλὰχ ἁπλῶς στόλισε τὸν κάτω οὐρανὸ μὲ αὐτὰ – zaynnaa – «Ἔχουμε στολίσει (παρουσιάστηκε ὄμορφα)»98.

Ἔτσι, δὲν ὑπάρχει καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει κανένα ἐπιστημονικὸ θαῦμα ἐδῶ, ἀφοῦ τὸ ἀραβικὸ κείμενο τοῦ Κορανίου δὲν μαρτυρεῖ ὑπὲρ αὐτοῦ· ἐπιπλέον, περιέχει μιὰ πρωτόγονη, ἀντιεπιστημονικὴ μυθολογία γιὰ τὴν προέλευση τοῦ σύμπαντος. Γιὰ νὰ ἀναζητήσουν ἕνα «θαῦμα», οἱ μουσουλμάνοι προσπάθησαν μόνο νὰ ἀποδώσουν τὴ σημασία κάποιων λέξεων (καπνός) σὲ ἄλλες (ἀστέρια), ποὺ δὲν συσχετίζονται καθόλου μὲ αὐτές.

Δύο ἀκόμη «ἐπιστημονικὰ θαύματα» τοῦ Κορανίου συνδέονται μὲ τὰ ἀστέρια, τὰ ὁποῖα ἀρέσκονται ἐπίσης νὰ ἀναφέρουν οἱ μουσουλμάνοι ἱεροκήρυκες. Τὸ πρῶτο ἀπὸ αὐτὰ τὰ «θαύματα» περιέχεται στὴ Σούρα An-Najm (Τὸ ἀστέρι), ἡ ὁποία μιλᾶ γιὰ τὸ μυστήριο τοῦ ἄστρου Σείριου, τὸ ὁποῖο οἱ Ἄραβες τὸν ἕβδομο αἰώνα δὲν μποροῦσαν νὰ γνωρίζουν. Ἀποδεικνύεται ὅτι τὸ ἀστέρι Σείριος ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο ἀστέρια καὶ τὰ δύο ἀστέρια τοῦ Σείριου (Α καὶ Β) πλησιάζουν τὸ ἕνα τὸ ἄλλο κατὰ μῆκος μιᾶς «τροχιᾶς σὲ σχῆμα κρεμμυδιοῦ», ἡ ὁποία φέρεται νὰ ἀναφέρεται ἤδη στὸ Κοράνι. Νά πῶς τὸ παρουσιάζει ὁ Χ. Γιαχία: «Ἀληθινά, εἶναι ὁ Κύριος τοῦ Σειρίου» (Κ. 53:49) «… καὶ ἔτσι ἡ ἀπόσταση (μεταξὺ τῶν δύο) ἔγινε ἴση μὲ δύο ἀνοίγματα τοῦ βέλους τοῦ τόξου, καὶ πλησίασε ἀκόμη περισσότερο» (Ἐρ.53:9). Ταυτόχρονα, ὁ H. Yahya ἔκανε μιὰ ἄλλη ἀνακάλυψη, ὅπως ἰσχυρίστηκε, ἡ τροχιακὴ περίοδος αὐτῶν τῶν ἄστρων ἦταν ἴση μὲ 49,9 χρόνια, κάτι ποὺ ἀποδεικνύεται «ὡς ἐκ θαύματος» ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ayats ποὺ δόθηκαν παραπάνω99.

Ἀλλὰ μιὰ προσεκτικὴ ἀνάλυση τοῦ ἀραβικοῦ κειμένου δείχνει ὅτι μιλᾶμε γιὰ προσέγγιση ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου σὲ ἀπόσταση δύο βολῶν τόξου καὶ ὄχι γιὰ «τροχιὰ σὲ σχῆμα κρεμμυδιοῦ», δηλαδή, ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς ἐπιστήμης, κανένα ἀστέρι δὲν μπορεῖ νὰ πλησιάσει τὸ ἕνα τὸ ἄλλο σὲ ἀπόσταση περίπου 200 μέτρων100. Ἐπιπλέον, τὰ συμφραζόμενα αὐτῶν τῶν ἐδαφίων δείχνουν ὅτι δὲν ἐννοοῦνται οἱ Σείριοι Α καὶ Β, ἀλλὰ ὁ Μωάμεθ καὶ ὁ Τζιμπρίλ, διαφορετικὰ πρόκειται γιὰ ἀπόλυτη ἀνοησία ὅπως τὸ ἀστέρι Σείριος ποὺ πλησιάζει καὶ κατεβαίνει στὸν Μωάμεθ σὲ μιὰ «τροχιὰ σὲ σχῆμα κρεμμυδιοῦ» καὶ τοῦ μεταδίδει Κορανικὲς «ἀποκαλύψεις» (πρβλ. Ἐρ.53:3-11). Ἡ παρανόηση αὐτῶν τῶν ἀποσπασμάτων ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ μουσουλμανικὲς ἑρμηνεῖες – tafsirs· ἐπιπλέον, εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ περίοδος περιστροφῆς καὶ τῶν δύο Σείριων ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἴση μὲ 50,09 ± 0,055 χρόνια καὶ ὄχι μὲ τὰ στοιχεῖα ποὺ δίνονται στὸ ἰσλαμικὸ «θαῦμα»101.

Τὸ ἑπόμενο «θαῦμα» εἶναι τὸ θαῦμα εἴτε τῶν πάλσαρ εἴτε τῶν μαύρων τρυπῶν, ἀφοῦ στὸ ἔργο τοῦ H. Yahya ὁ ἴδιος στίχος τοῦ Κορανίου ἐμπλέκεται σὲ δύο «ἐπιστημονικὰ θαύματα» ταυτόχρονα. Ἰδοὺ τὸ περιεχόμενό του: «Δίπλα στὸν οὐρανὸ καὶ τὸ ἀστέρι ποὺ περπατᾶ τὴ νύχτα. Πῶς μπορῶ νὰ σᾶς ἐξηγήσω τί σημαίνει τὸ ἀστέρι ποὺ πηγαίνει τὴ νύχτα; Εἶναι ἕνα ἀστέρι ποὺ διαπερνᾶ (τὸ σκοτάδι)». Σούρα Ἀτ-Ταρίκ (Ὁ Νυχτερινὸς Ταξιδιώτης) (Ἐρ.86:1-3). Ἐδῶ οἱ μουσουλμάνοι βλέπουν μιὰ προφητεία γιὰ τὴν ἀνακάλυψη ἄστρων νετρονίων – πάλσαρ, τὰ ὁποῖα εἶναι «τὰ φωτεινότερα καὶ ταχύτερα κινούμενα σώματα στὸ Σύμπαν», ποὺ ἐκπέμπουν ἰσχυρὰ ραδιοκύματα μὲ μιὰ ὁρισμένη περίοδο. Ὅπως γράφει ὁ H. Yahya, «μετὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀνακάλυψη ἔγινε ἐμφανὴς ἕνας ἐντυπωσιακὸς παραλληλισμὸς μεταξὺ τοῦ ὀνόματος τῆς Σούρας τοῦ Κορανίου “Tariq”, ποὺ σημαίνει “παλλόμενος ρυθμός”, καὶ τῶν λέξεων τοῦ ayata καὶ τοῦ ὀνόματος “πάλσαρ”, ποὺ ἔδωσαν οἱ ἐπιστήμονες στὰ ἀστέρια νετρονίων, χωρὶς νὰ ἔχουν καμία πληροφορία γιὰ τὴ Σούρα τοῦ Κορανίου»102. Ὡστόσο, γι’ αὐτὸ τὸ «θαῦμα» οἱ μουσουλμάνοι προτιμοῦν γιὰ κάποιο λόγο νὰ μιλοῦν κυρίως σὲ ἀγγλόφωνους καὶ ρωσόφωνους ἱστοτόπους, ἀποφεύγοντας τοὺς ἀραβόφωνους. Αὐτὸ ἔχει τὴ δική του μὴ θαυματουργὴ ἐξήγηση: ὅπως γράφει ὁ Γεώργιος (Φαρὲς) Νοφάλ, ἡ ἀραβικὴ λέξη tariq (καὶ τὰ παράγωγά της), ποὺ χρησιμοποιεῖται στὴ συγκεκριμένη Σούρα τοῦ Κορανίου, πράγματι σημαίνει «κτύπημα», ἀλλὰ ὁ ρυθμικὸς κτύπος, παρόμοιος μὲ τοὺς κτύπους τῆς καρδιᾶς, δηλώνεται μὲ ἄλλη λέξη – nabd, καὶ «ἀκριβῶς ἀπὸ τὸ παράγωγο αὐτῆς τῆς λέξης ὀνομάστηκε ὁ πάλσαρ στὴν ἀραβικὴ γλώσσα (al-nabbad)»103.

Αὐτοὶ οἱ ἴδιοι στίχοι τῆς 86ης Σούρας χρησιμοποιοῦνται γιὰ τὴν ἀπόδειξη τῆς πρόβλεψης γιὰ τὶς μαύρες τρύπες στὸ Σύμπαν, δηλαδὴ μέρη τοῦ χωροχρόνου ὅπου ἡ δύναμη τῆς βαρύτητας (ἢ ἕλξης) εἶναι τόσο μεγάλη ποὺ ἀπὸ αὐτὴ τὴν περιοχὴ τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ ἐκτοξευτεῖ, οὔτε ἀκτινοβολία (φῶς), οὔτε σωματίδια104. Φυσικά, ἕνα ἀστέρι νετρονίων – ἕνας πάλσαρ καὶ μιὰ μαύρη τρύπα – εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὰ φυσικὰ φαινόμενα καὶ εἶναι ἀδύνατο νὰ χρησιμοποιοῦμε τὶς ἴδιες λέξεις γιὰ νὰ τὰ ἐξηγήσουμε, διαφορετικὰ θὰ εἶναι ἀδύνατο νὰ καθοριστεῖ καθόλου τὸ νόημα τοῦ ἀποσπάσματος. Ὅλα τὰ ἄλλα ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ Κοράνι ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ Γιαχία γιὰ νὰ ψάξει γιὰ μαύρες τρύπες στὸ κείμενό του ἐπίσης δὲν ἔχουν νόημα ἂν κοιτάξουμε προσεκτικὰ τὸ πλαίσιο αὐτῶν τῶν περικοπῶν (βλ. Ἐρ. 56:75-76, 77:8).

Ποῦ εἶναι ὁ «οὐρανός»;

Στὸ τέλος αὐτοῦ τοῦ ἀστρονομικοῦ θέματος, μένει νὰ διευκρινιστεῖ τὸ ἐρώτημα: ποῦ βρίσκονται αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ ἀστέρια («λάμπες»), γιὰ τὰ ὁποῖα ἔχουν εἰπωθεῖ τόσα πολλά; Τὸ Κοράνι μιλᾶ ἐπανειλημμένα γιὰ τὴ θέση τους – αὐτὸς εἶναι ὁ λεγόμενος «πλησιέστερος οὐρανός»: «Ἔχουμε στολίσει τὸν πλησιέστερο οὐρανὸ μὲ τὴν ὀμορφιὰ τῶν ἀστεριῶν (ἢ τῶν ἀστεριῶν)» (Ἐρ.37:6, 41:12, 67:5). Δηλαδή, ἡ ἀραβικὴ λέξη ddunyaa σημαίνει στὴν πραγματικότητα «τὸ πιὸ κοντινό, τὸ πιὸ κοντινό»105. Ταυτόχρονα, θὰ πρέπει νὰ θυμόμαστε ὅτι μὲ αὐτὲς τὶς λάμπες ἢ τὰ ἀστέρια ὁ Ἀλλὰχ ρίχνεται στὰ πεσμένα πνεύματα, ὅπως μᾶς ὑπενθυμίζει ἡ Σούρα Ἀλ-Μοὺλκ (Ἡ Δύναμη) Ἐ.67:5 καὶ τὸ πλαίσιο τῆς Σούρας Ἀλ-Σαφὰτ (Αὐτοὶ ποὺ παρατάσσονται) Ἐ.37:6-8. Ὁ Maurice Bucay προσπαθεῖ νὰ ἐξηγήσει αὐτὲς τὶς «λάμπες» καὶ τὰ «ἀστέρια» ὡς πλανῆτες τοῦ ἡλιακοῦ συστήματος, κάτι ποὺ εἶναι φυσικὰ παράλογο ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς σημασίας αὐτῶν τῶν στίχων καὶ τῆς χρήσης τῆς λέξης «λυχνάρι» στὸ Κοράνι. Τὸ λυχνάρι στὸ Κοράνι, γιὰ παράδειγμα, ὀνομάζεται Ἥλιος (Ἐρ.71:16), αὐτὸ προκύπτει ἀπὸ τὴ Σούρα ἀλ-Νάμπα (Τὰ Νέα) Ἐρ.78:12-13. Προφανῶς, ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς ἀστρονομίας, τὰ ἀστέρια δὲν μποροῦν νὰ βρίσκονται στὸν «πλησιέστερο» οὐρανὸ στὴ Γῆ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπίσης συμπαγὴς καὶ κομμάτια τοῦ ὁποίου μποροῦν νὰ καταρρεύσουν. Τὸ πλησιέστερο ἀστέρι, τὸ Ἄλφα τοῦ Κενταύρου, ἀπέχει 4,3650 ± 0,0068 ἔτη φωτός, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι ἕνα τρένο ταχυμεταφορῶν, ποὺ ταξιδεύει ἀσταμάτητα μὲ ταχύτητα 100 χιλιομέτρων τὴν ὥρα, δὲν θὰ τὸ ἔφτανε παρὰ μόνο σαράντα ἑκατομμύρια χρόνια ἀργότερα106.

Εἶναι ἐνδιαφέρον ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ ἄλλα «ἐπιστημονικὰ θαύματα» σὲ σχέση μὲ τὸν «οὐρανὸ» ποὺ εἶναι ἐντελῶς ἀσυνεπῆ μεταξὺ τοὺς. Μὲ τὸν ὅρο «οὐρανοὶ» τοῦ Κορανίου, ὁ H. Yahya κατανοεῖ ἐπίσης τὰ στρώματα τῆς ἀτμόσφαιρας, κάτι ποὺ δὲν τὸν ἐνοχλεῖ καθόλου: «Ἡ λέξη “οὐρανός”, ποὺ βρίσκεται σὲ πολλὰ ἐδάφια τοῦ Κορανίου, χρησιμοποιεῖται τόσο γιὰ νὰ ἐκφράσει ὁλόκληρο τὸ Σύμπαν ὅσο καὶ γιὰ νὰ περιγράψει τὴν ἔννοια τοῦ οὐρανοῦ ὡς ἀτμόσφαιρας πάνω ἀπὸ τὴ Γῆ»107. Κατὰ τὴ γνώμη του, αὐτὸ ὑποδηλώνεται ἀπὸ τὴν ἀναφορὰ στὸ Κοράνι τῶν ἑπτὰ οὐρανῶν (Ἐρ.2:29, 41:11-12, 71:15, 67:3), οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ γίνουν κατανοητοὶ ὡς τὰ ἑπτὰ στρώματα τῆς ἀτμόσφαιρας. Ἀλλὰ ὑπάρχουν πολλὰ προφανῆ λάθη ἐδῶ: πρῶτον, σύμφωνα μὲ διάφορες ἐκτιμήσεις, οἱ ἐπιστήμονες μετροῦν ἀπὸ 6 ἕως 10 τέτοια στρώματα τῆς ἀτμόσφαιρας, δηλαδὴ δὲν παρατηρεῖται ἡ δηλωμένη ἀσάφεια108. Δεύτερον, εἶναι λάθος νὰ συμπεριλάβουμε τὴ μαγνητόσφαιρα στὴν ἀτμόσφαιρα, ἀφοῦ δὲν ἔχει μόρια ἀερίου, ἀλλὰ ὑπάρχει τὸ μαγνητικὸ πεδίο τῆς Γῆς. Τρίτον, αὐτὸ δὲν συμφωνεῖ μὲ αὐτὸ ποὺ γράφει τὸ Κοράνι γιὰ αὐτοὺς τοὺς «οὐρανοὺς» καὶ ὁ H. Yahya, γνωρίζοντας αὐτό, προσπαθεῖ νὰ εἶναι ἀνειλικρινής. Παραθέτοντας τὴ Σούρα Φουσιλὰτ (Ἐπεξήγηση), ἡ ὁποία μιλᾶ γιὰ τοὺς ἑπτὰ οὐρανοὺς (ὑποτίθεται ὅτι σημαίνει τὰ 7 στρώματα τῆς ἀτμόσφαιρας), σκόπιμα δὲν παραθέτει μέχρι τὸ τέλος: «Τότε καθιέρωσε τὴ δημιουργία τῶν οὐρανῶν, ποὺ ἦταν ἕνα πέπλο καπνοῦ… Στερέωσε τοὺς ἑπτὰ οὐρανοὺς σὲ δύο ἡμέρες, καὶ ἀνέθεσε τὴν ἐντολή Του σὲ κάθε ἕναν ἀπὸ τοὺς οὐρανούς» (Κ. 41:11-12). Ἀποδεικνύεται ὅτι τοῦ ἔλειψαν οἱ λέξεις: «Ἔχουμε διακοσμήσει τὸν κάτω οὐρανὸ μὲ λάμπες». Τίθεται τὸ ἐρώτημα, σὲ ποιὸ ἀπὸ τὰ στρώματα τῆς ἀτμόσφαιρας βρίσκονται οἱ κορανικὲς «λάμπες» – τὰ ἀστέρια; (πρβλ. Κ. 37:6, 67:5). Ἐπίσης, ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν ἰσλαμικὴ ἐπιστήμη θὰ πρέπει νὰ εἶναι τὸ ἐρώτημα τῆς θέσης τῆς Σελήνης καὶ τοῦ Ἡλίου σὲ αὐτὰ τὰ στρώματα τῆς ἀτμόσφαιρας: «Δὲν βλέπετε πῶς ὁ Ἀλλὰχ δημιούργησε τοὺς ἑπτὰ οὐρανοὺς σὲ σειρές; Καὶ ἔκανε τὸ φεγγάρι πάνω τους (στὸ μέσον) φῶς καὶ ἔκανε τὸν ἥλιο λύχνο» (Κ.71:15-16) (Κρατσκόφσκι).

Πρέπει νὰ εἰπωθεῖ ὅτι οἱ μουσουλμάνοι «ἐρευνητές» ἔχουν μιὰ ἄμετρη φαντασία στὶς «ἐπιστημονικὲς» ἀποκρυπτογραφήσεις τοῦ Κορανίου καὶ βρίσκουν μιὰ ἄλλη ἑρμηνεία γιὰ τοὺς «οὐρανούς». Γιὰ παράδειγμα, δημοσιεύτηκε ἕνα ἄρθρο στὸν ἱστότοπο τοῦ Ρωσικοῦ Ἰσλαμικοῦ Πανεπιστημίου, οἱ συγγραφεῖς τοῦ ὁποίου προτείνουν χωρὶς δισταγμὸ ὅτι οἱ «λάμπες» εἶναι ἠλεκτρόνια καὶ ἡ Γῆ εἶναι τὸ πρωτόνιο καὶ ὁ «πλησιέστερος οὐρανός» εἶναι τὸ διαταραγμένο πεδίο τοῦ ἀτόμου. Ὅλα αὐτὰ ἐξακολουθοῦν νὰ συνδυάζονται κατὰ κάποιο τρόπο ἀπὸ τοὺς συγγραφεῖς μὲ τὶς πλανητικές-αστρονομικὲς ἑρμηνείες αὐτῶν τῶν ayats. Ἀλλὰ ἐδῶ ὑπάρχουν ἤδη προβλήματα ὄχι μόνο μὲ τὴν κατανόηση τοῦ νοήματος τοῦ κειμένου, ἀλλὰ καὶ μὲ μιὰ τέτοια ἐπιστήμη ὅπως ἡ φυσική. Σύμφωνα μὲ τὶς φανταστικὲς κατασκευὲς τῶν συγγραφέων αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου, προσδιορίζουν τόσο διαφορετικὲς φυσικὲς ἔννοιες ὅπως ἡ ὕλη καὶ τὸ «ἀρχέγονο πεδίο» ποὺ ἐφευρέθηκαν, ἡ βαρύτητα συνδέεται ἐπίσης παράξενα μὲ τὴν ὕλη καὶ τὸ «ἀρχέγονο πεδίο» τους κ.λπ.109

Ἥλιος καὶ Σελήνη

Στὰ «θαύματα» τοῦ Κορανίου ἐμφανίζονται ὁ Ἥλιος καὶ ἡ Σελήνη, ὁ δορυφόρος τοῦ πλανήτη μας. Σούρα «Νοὺ» («Νῶε»): «Καὶ ἔκανε τὴ Σελήνη ἀνάμεσά τους φῶς, καὶ τὸν Ἥλιο σὰν λυχνάρι» (Ἐρ.71:16). Τὸ «θαῦμα», σύμφωνα μὲ τὸν H. Yahya, φέρεται νὰ συνίσταται στὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Ἥλιος εἶναι μιὰ λάμπα καὶ ἡ Σελήνη εἶναι μόνο τὸ ἀνακλώμενο φῶς της. Σύμφωνα μὲ τὸν διερμηνέα, ἡ λέξη nur εἶναι «φῶς», «ποὺ χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ δηλώσει τὸ φεγγάρι, ἐκφράζει μιὰ ἀκίνητη, λαμπρὴ καὶ ἀνακλαστικὴ μάζα φωτός»110. Αὐτὴ εἶναι μιὰ περίεργη δήλωση ὄχι μόνο γιὰ τὴν ἀραβικὴ γλώσσα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴ διδασκαλία τοῦ ἴδιου τοῦ Κορανίου. Τὰ λόγια τῆς Σούρας Ἀν-Νοὺρ (Τὸ Φῶς) ὅτι «ὁ Ἀλλὰχ εἶναι τὸ Φῶς (Νουροῦ) τῶν οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς» (Ἐρ.24:35) σημαίνουν ὅτι ὁ Ἀλλὰχ εἶναι ἐπίσης μιὰ ἀκίνητη, λαμπερὴ μάζα ποὺ ἀντανακλᾶ τὸ φῶς;

Ὑπάρχει μιὰ ἄλλη «ἀνακάλυψη» γιὰ τὴ Σελήνη, φέρεται ὅτι ἡ ἰσλαμικὴ γραφὴ προβλέπει τὴν τροχιὰ αὐτοῦ τοῦ δορυφόρου τῆς Γῆς, ποὺ μοιάζει μὲ κλαδὶ «μαραμένου φοίνικα». Σούρα Για-Σίν: «Ἔχουμε ὁρίσει θέσεις γιὰ τὸ φεγγάρι μέχρι νὰ γίνει ξανά σὰν παλιὸ κλαδὶ φοίνικα» (Ἐρ.36:39). Ἀλλὰ καὶ ἐδῶ ὑπάρχει μιὰ προσπάθεια ἀντικατάστασης, δὲν μιλᾶμε γιὰ τὴν τροχιὰ τῆς Σελήνης, ἀλλὰ γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἴδια εἶναι «aada» – «γίνεται, γίνεται σὰν ξερὸ κλαδὶ φοίνικα»111. Εἶναι γνωστὸ ὅτι δὲν εἶναι ἡ Σελήνη ποὺ γίνεται ἔτσι, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι συνέπεια τῆς ἀλλαγῆς στὸν φωτισμό της ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου.

Σχετικὰ μὲ τὴ Γῆ

Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ Κοράνι ὑποδηλώνει τὸ ἐπίπεδο σχῆμα τοῦ πλανήτη μας, οἱ μουσουλμάνοι προσπαθοῦν νὰ βροῦν στοιχεῖα στὸ ἱερό τους βιβλίο γιὰ τὸ σφαιρικό του σχῆμα. Αὐτὸ ἔχει ἤδη γραφτεῖ, μεταξὺ ἄλλων καὶ ἀπὸ Ὀρθόδοξους συγγραφεῖς, ἐπισημαίνοντας ὅτι ὁλόκληρο τὸ σύνολο τῶν ἀραβικῶν λέξεων στὸ Κοράνι ποὺ χρησιμοποιοῦνται γιὰ νὰ περιγράψουν τὴ Γῆ δείχνει ὅτι εἶναι ἐπίπεδη112. Ὡστόσο, οἱ μουσουλμάνοι προσπαθοῦν νὰ ἀποδείξουν τὸ ἀντίθετο χειραγωγώντας τὸ ἀραβικὸ κείμενο. Ὁ H. Yahya γράφει ὅτι ἡ Σούρα «An-Nazi’at» («Οἱ Ἐκτοξευτές») μαρτυρεῖ ὅτι ἡ γῆ εἶναι ἀκόμα στρογγυλή: «Τότε ἅπλωσε τὴ γῆ, τεντώνοντας (دَحَاهَا)» (Ἐρ.79:30) (Ὁ Κρατσκόφσκι πιὸ κυριολεκτικὰ καὶ μὲ ἀκρίβεια: «καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτὸ ἅπλωσε τὴ γῆ»). Ἐλπίζοντας ὅτι οἱ ἀναγνῶστες του δὲν θὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ ἀραβικὸ κείμενο, ὁ μουσουλμάνος συγγραφέας λέει ὅτι ἡ ἀραβικὴ λέξη daha, ποὺ ἐμφανίζεται στὸ κείμενο, ὑποδηλώνει τὸ γεωειδὲς σχῆμα τῆς Γῆς (μιὰ σφαίρα πεπλατυσμένη στοὺς πόλους). «Ὅλες οἱ λέξεις τῆς ἀραβικῆς γλώσσας ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὴ ρίζα τοῦ ρήματος “dahw” ἔχουν τὴ μία ἢ τὴν ἄλλη ἔννοια τῆς στρογγυλότητας… Γιὰ παράδειγμα, αὐτὴ ἡ συγγενὴς λέξη χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ περιγράψει ἕνα αὐγὸ στρουθοκαμήλου καὶ μιὰ κοιλότητα στὸ ἔδαφος ὅπου οἱ στρουθοκάμηλοι γεννοῦν τὰ αὐγά τους. Καὶ πράγματι, τὸ γεωειδὲς σχῆμα τῆς γῆς μοιάζει πολὺ μὲ τὸ ἐλλειψοειδὲς σχῆμα ἑνὸς αὐγοῦ στρουθοκαμήλου»113. Εἶναι σαφὲς ὅτι στὴ μετάφρασή του καὶ στὸν ἐπακόλουθο συλλογισμό του, ὁ Χ. Γιαχία ἐπιτρέπει τὴν ἐξαπάτηση. Ἡ λέξη dahaahaa σημαίνει «τὸ ἅπλωσε, τὸ ἰσοπέδωσε – μὲ τὴν αἰτιατικὴ πτώση (ὅπως ἐδῶ), ἀλλὰ ὄχι “τέντωσε”»114. Στὰ σύγχρονα ἀραβικά, αὐτὸ τὸ ρήμα σημαίνει «κυλῶ, κυλῶ, κάνω λεῖο»115. Εἶναι προφανὲς ὅτι μὲ τὴ βοήθεια κύλισης, γιὰ παράδειγμα, μὲ ρολό, δὲν θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ δημιουργία σφαιρικῆς ἐπιφάνειας. Παρεμπιπτόντως, τὸ σχῆμα τῆς Γῆς δὲν μοιάζει μὲ αὐγὸ στρουθοκαμήλου, ἀλλὰ μᾶλλον μὲ δαγκωμένο μῆλο (βλ. Ἐγκυκλοπαίδειες).

Ἀλλὰ ἡ ἀναζήτηση στὸ Κοράνι γιὰ ἐνδείξεις τῆς σφαιρικῆς φύσης τοῦ πλανήτη μας δὲν τελειώνει ἐκεῖ. Ὁ H. Yahya προτείνει νὰ τὸ δεῖτε στὴ Σούρα ἀλ-Ζουμὰρ (Τὰ πλήθη): «Δημιούργησε τοὺς οὐρανοὺς καὶ τὴ γῆ στὴν ἀλήθεια. Καλύπτει (يُكَوِّرُ) τὴ μέρα μὲ τὴ νύχτα καὶ σκεπάζει τὴ νύχτα μὲ τὴν ἡμέρα» (Ἐρ.39:5). Κατὰ τὴ γνώμη του, τὸ ρήμα «yukevviru» σημαίνει «τυλίγω, περικυκλώνω κάτι στρογγυλεμένο μὲ κάποιο ἀντικείμενο». (Στὰ ἀραβικὰ λεξικά, αὐτὸ τὸ ρήμα χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ περιγράψει μιὰ κόμμωση, ἕνα τουρμπάνι, ποὺ περιπλέκει τὸ κεφάλι ἑνὸς ἀτόμου.) Οἱ πληροφορίες ποὺ ἀναφέρονται στὸ ἐδάφιο σχετικὰ μὲ τὴν ἐναλλαγὴ ἡμέρας καὶ νύχτας (ἡ νύχτα καλύπτει τὴν ἡμέρα καὶ ἡ ἡμέρα καλύπτει τὴ νύχτα) περιέχουν ταυτόχρονα ἐξαντλητικὲς πληροφορίες γιὰ τὴ δομὴ καὶ τὸ σχῆμα τῆς Γῆς116.

Δὲν εἶναι ὅλα τόσο ἁπλά, ἀφοῦ στὶς μεταφράσεις τῶν Guliyev καὶ Osmanov αὐτὴ ἡ λέξη παρουσιάζεται ὡς «ἐξώφυλλα». Αὐτὴ εἶναι ἡ φυλὴ II ἀπὸ τὸ ρήμα kaarahu – «γύρισε, τὸ ἔστριψε». Στὸ λεξικὸ τοῦ V.F. Girgas, δίνεται ὡς παράδειγμα μιὰ μετάφραση τοῦ συγκεκριμένου ἀποσπάσματος ἀπὸ τὸ Κοράνι: «Αὐτὸς (ὁ Θεός) τυλίγει τὴ μέρα στὴ νύχτα, δηλαδὴ εἰσάγει τὴ νύχτα στὴν ἡμέρα (ἔτσι ὥστε ἡ μέρα νὰ ἐπιμηκύνεται)»117. Ἔτσι, πρῶτον, δὲν μιλᾶμε γιὰ τὴ Γῆ, ἀλλὰ γιὰ τὴν ὥρα τῆς ἡμέρας. Δεύτερον, εἶναι δυνατὸ νὰ τυλίξετε μιὰ ἐπίπεδη ἐπιφάνεια (ἡ ὁποία προκύπτει ἀπὸ τὴ διδασκαλία τοῦ Κορανίου γιὰ τὴ Γῆ). Καὶ ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς ἐπιστήμης, δὲν ὑπάρχει περιτύλιγμα, ἀφοῦ ἡ Γῆ περιστρέφεται γύρω ἀπὸ ἕναν κεκλιμένο ἄξονα ἀπὸ τὰ δυτικὰ πρὸς τὰ ἀνατολικὰ καὶ ἑπομένως ἡ μισὴ ὑδρόγειος φωτίζεται ἀπὸ τὸν Ἥλιο, ὑπάρχει μέρα αὐτὴ τὴ στιγμή, καὶ ἡ ἄλλη μισὴ εἶναι στὴ σκιά, ὑπάρχει νύχτα, δηλαδὴ κανένα πλήρες «τύλιγμα» τὴ νύχτα τῆς ἡμέρας καὶ μέρα τῆς νύχτας εἶναι βασικὰ ἀδύνατο. Σὲ σχέση μὲ τὴ Γῆ, αὐτὸ εἶναι στὴν καλύτερη περίπτωση κάποιο εἶδος ὀλίσθησης μισοῦ περιτυλίγματος, τὸ ὁποῖο φαίνεται παράλογο ἀκόμη καὶ σὲ αὐτὴ τὴν προσέγγιση.

 

Τὸ ζήτημα τοῦ ἡλιοβασιλέματος καὶ τῆς ἀνατολῆς τοῦ ἡλίου

Σὲ σχέση μὲ τὸ ζήτημα τοῦ σχήματος τῆς γῆς στὴν ἰσλαμικὴ ἐπιστήμη, ἀναπόφευκτα τίθεται τὸ ζήτημα τῆς θέσης τοῦ ἥλιου σὲ σχέση μὲ τὴ γῆ. Αὐτὴ ἡ ἐρώτηση εἶναι ἀναγκαστικὴ γιὰ τοὺς μουσουλμάνους, προτιμοῦν νὰ σιωποῦν γι’ αὐτὴ ἢ νὰ προβάλλουν διάφορες βασανιστικὲς ἐξηγήσεις ὅταν τὴν ἀπαντοῦν. Πράγματι, τόσο τὸ κείμενο τοῦ Κορανίου ὅσο καὶ ἡ μουσουλμανικὴ παράδοση – τὰ χαντὶθ – μαρτυροῦν ὅτι εἶναι ὁ Ἥλιος ποὺ κινεῖται γύρω ἀπὸ τὴ Γῆ· ἐπιπλέον, δύει πάνω ἀπὸ τὴν ἄκρη της καὶ βγαίνει ξανά τὴν αὐγή, κάτι ποὺ δὲν ἀντιστοιχεῖ στὸν ἡλιοκεντρισμό. Σὲ μιὰ προσπάθεια νὰ βγοῦν ἀπὸ μιὰ ἄβολη κατάσταση, οἱ μουσουλμάνοι, σύμφωνα μὲ τὸ ἔθιμο, βγάζουν λέξεις ἐκτὸς πλαισίου καὶ προσπαθοῦν νὰ ἀλλάξουν τὸ νόημα τῶν ἐκφράσεων τοῦ Κορανίου. Γιὰ παράδειγμα, ὁ M. Büqai ἀπὸ τὴ Σούρα al-Anabiya (Οἱ Προφῆτες): «Εἶναι Αὐτὸς ποὺ δημιούργησε τὴ νύχτα καὶ τὴν ἡμέρα, τὸν ἥλιο καὶ τὸ φεγγάρι. Ὅλοι πλέουν σὲ τροχιές» (Ἐρ.21:33· πρβλ. Ἐρ.36:40) καταλήγει γιὰ τὸ «θαῦμα» τοῦ Κορανίου: ὑποτίθεται ὅτι περιέχει μιὰ προφητεία γιὰ τὴν κίνηση τοῦ γαλαξία μας καὶ τοῦ Ἡλίου πρὸς τὸν ἀστερισμὸ τοῦ Ἡρακλῆ. Ἀλλὰ ἐδῶ εἶναι μιὰ προφανὴς προσπάθεια νὰ ἀποσπαστεῖ ἡ προσοχὴ ἀπὸ τὸ ἀρχικὸ κείμενο καὶ τὸ νόημα τοῦ Κορανίου. Ἀναφέρεται στὴν κίνηση τοῦ Ἡλίου σὲ σχέση μὲ τὴ Γῆ καὶ ὄχι σὲ σχέση μὲ τὸ κέντρο τοῦ γαλαξία, γεγονὸς ποὺ ἐπιβεβαιώνει τὸν ἀντιεπιστημονικὸ γεωκεντρισμὸ τῆς ἰσλαμικῆς γραφῆς. Ἀρκεῖ νὰ δοῦμε αὐτὸ τὸ ἐδάφιο τοῦ Κορανίου: «Ὁ ἥλιος ἐπιπλέει στὴν κατοικία του. Τέτοιος εἶναι ὁ προορισμὸς τοῦ Δυνατοῦ, τοῦ Γνωρίζοντος» (Κ.36:38). Ὁ ἔγκυρος μουσουλμάνος θεολόγος Jalal al-Din al-Suyuti († 1505) δίνει τὸ ἀκόλουθο χαντὶθ ὡς ἑρμηνεία αὐτοῦ τοῦ συγκεκριμένου ἀποσπάσματος: «Ζήτησα ἀπὸ τὸν Ἀγγελιοφόρο τοῦ Ἀλλάχ, … τῶν λόγων Του, “Καὶ ὁ ἥλιος ρέει στὴν κατοικία του” (36:38), καὶ ἀπάντησε: “Ἡ κατοικία του εἶναι κάτω ἀπὸ τὸν θρόνο”»118.

Οἱ περισσότερες ἀπὸ τὶς περίεργες ἐξηγήσεις συνδέονται μὲ ἄλλους στίχους τοῦ Κορανίου ἀπὸ τὴ Σούρα Ἀλ-Κὰχφ (Τὸ Σπήλαιο): «86. Ὅταν ἔφτασε ἐκεῖ ποὺ ἔδυε ὁ ἥλιος, διαπίστωσε ὅτι βυθιζόταν σὲ μιὰ λασπώδη (ἢ καυτή) πηγή. Γύρω του βρῆκε ἀνθρώπους. Εἴπαμε: “Ὦ Ντοὺλ-Καρνάιν! Ἢ τοὺς τιμωρεῖς ἢ τοὺς κάνεις καλό”… 90. Ὅταν ἔφτασε στὸν τόπο ὅπου ἀνατέλλει ὁ ἥλιος, βρῆκε ὅτι ἀνέτειλε πάνω ἀπὸ ἕναν λαὸ στὸν ὁποῖο δὲν εἴχαμε βάλει ἀσπίδα ἀπὸ αὐτόν» (Ἐρ. 18:86, 90).

Ἡ σύγχρονη ἑρμηνεία, τὸ tafsir al-Muntahab, ἡ ὁποία ἐπίσης δὲν εἶναι ἀντίθετη στὸ νὰ ἀναζητᾶ μερικὲς φορὲς τὰ «ἐπιστημονικὰ θαύματα» τοῦ Κορανίου, προσφέρει μιὰ κλασικὴ ἐξήγηση σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση: «Περπάτησε μέχρι ποὺ ἔφτασε σὲ ἕνα ἀπομακρυσμένο μέρος στὴ δυτικὴ πλευρά, ὅπου εἶδε τὸν ἥλιο νὰ βυθίζεται σὲ μιὰ λασπώδη, βρωμερὴ πηγή. Ὁ Dhu’l-Qarnayn βρῆκε ἀπίστους κοντὰ στὴν πηγή»119. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἐξήγηση δὲν μπορεῖ νὰ συμβιβαστεῖ μὲ τὸ θέμα τοῦ «θαύματος» τοῦ Κορανίου, ἑπομένως προτείνονται διάφορες ἐπιλογὲς γιὰ τὴν ἐπανερμηνεία τοῦ κειμένου. Οἱ περισσότεροι μουσουλμάνοι ἀναφέρονται στὴν πολυπλοκότητα καὶ τὴν ἀσάφεια τῆς ἀραβικῆς γλώσσας τοῦ Κορανίου, ἑπομένως, λένε, οἱ ἁπλοὶ ἄνθρωποι δὲν μποροῦν νὰ φτάσουν στὸ νόημα ἐδῶ. Μιὰ περίεργη ἐξήγηση, ἀφοῦ ἀποδεικνύεται ὅτι αὐτὸ τὸ κείμενο δὲν ἔχει νόημα καὶ ὑπάρχει στὴν ἰσλαμικὴ γραφὴ μόνο γιὰ νὰ μὴν ὑπάρχει κενὸς χῶρος ἐκεῖ. Μὲ αὐτὴ τὴν προσέγγιση, μπορεῖ κανεὶς γενικὰ νὰ ἀμφισβητήσει πολλὰ δόγματα τοῦ Ἰσλάμ: κατάλαβαν σωστὰ οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Μωάμεθ τὰ πάντα ἀπὸ τὸ Κοράνι;

Μερικὲς φορὲς γίνονται προσπάθειες νὰ διαστρεβλωθεῖ ἡ ἔννοια τῆς ἀραβικῆς πρόθεσης fi (فِي), προτείνοντας νὰ μεταφραστεῖ ὄχι ὅπως στὸ (λασπώδης πηγή), ἀλλὰ ὡς za, δηλαδὴ «γιὰ μιὰ θολὴ πηγή». Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἐντελῶς λάθος, μόνο μὲ τὴν 3η ἔννοια τὸ phi μπορεῖ μερικὲς φορὲς νὰ χρησιμοποιηθεῖ ὡς, μὲ τὴν ἔννοια, γιὰ παράδειγμα, νὰ τιμωρηθεῖ γιὰ αὐτὸ (ἐξαιτίας αὐτοῦ)120. Μιὰ ἄλλη πιθανότητα εἶναι ἕνα εἶδος ψευδαίσθησης ἢ ἀντικατοπτρισμοῦ τοῦ μυστηριώδους Dhu’l-Qarnayn (μερικὲς φορὲς ταυτίζεται μὲ τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο), ὁ ὁποῖος νόμιζε ὅτι ὁ Ἥλιος βυθιζόταν σὲ σκοτεινὸ νερό (βλ. tafsir al-Saadi καὶ σχόλια στὴ Μετάφραση τῆς Πυρίτιδας). Ταυτόχρονα, τὸ νόημα τοῦ κειμένου εἶναι παραμορφωμένο, ἀφοῦ δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε τὴ σημασία τῆς λέξης vajadahaa – «τὴ βρῆκε» (ὁ Ἥλιος – θηλ. γένους στὰ ἀραβικά)121, «βρῆκε, σκόνταψε, συνάντησε, ἀνακάλυψε»122, δηλαδὴ αὐτὸ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ φαίνεται μὲ κανέναν τρόπο. Ἀκόμα κι ἂν παραδεχτοῦμε τὴν ἐπιλογὴ τῆς ὀπτικῆς ψευδαίσθησης τοῦ παρατηρητῆ, τότε πῶς μπῆκε ἡ λανθασμένη ἰδέα τοῦ ἀνθρώπου στὸ κείμενο τοῦ Κορανίου, ἐπιπλέον, ὡς μιὰ ἐντελῶς θετικὴ δήλωση, ἂν ὁλόκληρο τὸ Κοράνι εἶναι ἀποκλειστικὰ ὁ λόγος τοῦ Ἀλλάχ; Ἀντὶ γιὰ ἕνα πρόβλημα, προκύπτει ἀμέσως ἕνα ἄλλο.

Λοιπόν, ἴσως ἡ πιὸ περίεργη ἐξήγηση αὐτοῦ τοῦ ἀντιεπιστημονικοῦ προβλήματος δίνεται ἀπὸ τοὺς σύγχρονους προπαγανδιστὲς τοῦ Ἰσλάμ, τὸν ἀποστάτη A.-V. Polosin. Κατὰ τὴ γνώμη του, οἱ στίχοι 86 καὶ 90 αὐτῆς τῆς Σούρας τοῦ Κορανίου (Ἐρ.18:86, 90) πρέπει νὰ γίνουν κατανοητοὶ ὄχι κυριολεκτικά, ἀλλὰ ποιητικά, μεταφορικά: «Ἂν στὴν πρώτη περίπτωση μιλᾶμε γιὰ ἄμεση αἴσθηση καὶ θεωροῦμε τὴ θερμὴ πηγὴ ὡς τὸν τόπο τοῦ ἡλιοβασιλέματος (δηλαδή, Ἐρ.18:86), τότε στὸν 90ὸ στίχο τὰ κεφάλια τῶν ἀνθρώπων εἶναι ὁ τόπος τῆς ἀνατολῆς, γιατὶ ὑπάρχει ἀκριβῶς ἡ ἴδια δομὴ προτάσεων, ἀκριβῶς τὰ ἴδια μέρη τοῦ λόγου, μόνο ποὺ ἀντὶ γιὰ τὶς λέξεις “τόπος ἡλιοβασιλέματος” – τὶς λέξεις “τόπος ἀνατολῆς”… Νομίζω ὅτι τὸ “ἀνθρώπινα κεφάλια” γιὰ νὰ ἀναφερθοῦμε στὸ μέρος ὅπου ἀνατέλλει ὁ ἥλιος ἀκούγεται κυριολεκτικὰ ἀκόμα πιὸ παράλογο, ἀλλὰ ἐδῶ συνειδητοποιοῦν ὅτι εἶναι μόνο μιὰ μεταφορικὴ περιγραφὴ τῆς περιοχῆς ὅπου ὁ Zulqarnayn βρῆκε τὴν ἀνατολὴ τοῦ ἡλίου»123. Ἔχουν ἤδη ἐκφραστεῖ ἀμφιβολίες σχετικὰ μὲ τὴ μεταφορικὴ κατανόηση αὐτοῦ τοῦ ἀποσπάσματος, τὸ ἀραβικὸ κείμενο δὲν παρέχει λόγους γιὰ αὐτό. Ὡστόσο, ἡ μέθοδος ἀπόδειξης τῶν μουσουλμάνων εἶναι ἀκόμη πιὸ προβληματική· προσπαθοῦν νὰ ὑπερασπιστοῦν τὴν ὀρθότητά τους διαστρεβλώνοντας τὰ ἐπιχειρήματα τῶν ἀντιπάλων τους, ἀποδίδοντας σὲ αὐτοὺς καὶ στὴν κατανόησή τους γιὰ τὸ κείμενο τοῦ Κορανίου ἕνα ἐντελῶς γελοῖο νόημα, μετὰ ἀπὸ τὸ ὁποῖο χαρακτηρίζουν αὐτὴ τὴν ἐπινοημένη θέση ὡς «προφανὴ παραλογισμὸ ποὺ δὲν ἀξίζει καμία συζήτηση»124.

Αὐτὸ εἶναι πραγματικὰ ἕνα «σοβαρὸ» ἐπιχείρημα! Γιατὶ οἱ μουσουλμάνοι ἀπολογητὲς μιλοῦν γιὰ τὴν κυριολεκτικὴ ἔννοια, διαστρεβλώνοντάς την, δηλαδὴ ὅτι «τὰ κεφάλια τῶν ἀνθρώπων εἶναι ὁ τόπος τῆς ἀνατολῆς»; Αὐτὸ δὲν βρίσκεται στὶς μεταφράσεις τοῦ Κορανίου ἢ στὸ ἀραβικὸ κείμενο. Στὸν 90ὸ στίχο, δηλώνεται κατηγορηματικὰ ὅτι ὁ Ἥλιος δὲν ἀνατέλλει πάνω ἀπὸ «τὰ κεφάλια τῶν ἀνθρώπων» ἀλλὰ «πάνω ἀπὸ τὴ φυλή (φυλή, λαός, λαός)» (عَلَى قَوْم)125. Πράγματι, τί μποροῦμε νὰ διαφωνήσουμε ἄν, ἀντὶ γιὰ μιὰ σοβαρὴ ἀνάλυση τοῦ κειμένου, ὑπάρχει μιὰ προσπάθεια ἀδίστακτης χειραγώγησης καὶ διαστρέβλωσης τοῦ νοήματος! Ἐπιπλέον, οἱ ἀρχαῖες ἔγκυρες ἑρμηνεῖες αὐτοῦ τοῦ θραύσματος κατανοοῦν τὰ πάντα κυριολεκτικά, τόσο γιὰ τὴ λασπώδη πηγὴ ὅσο καὶ γιὰ τὸ μέρος ὅπου δύει τὸ οὐράνιο σῶμα μας, κάτι που, φυσικά, δὲν μπορεῖ νὰ συμβεῖ στὴ φύση126.

 

Περίεργα «θαύματα» τοῦ Κορανίου

Τέτοια «θαύματα» περιλαμβάνουν τὴν ὑποτιθέμενη πρόβλεψη τοῦ Κορανίου γιὰ ἐπανδρωμένη πτήση στὸ διάστημα καὶ προσγείωση στὴ Σελήνη.

Ὁ M. Bükai γράφει σχετικὰ, ἀναφερόμενος στὴ Σούρα «Ar-Rahman» («Ὁ Ἐλεήμων»): «Ὦ πλῆθος τζὶν καὶ ἀνθρώπων! Ἂν μπορεῖς νὰ διεισδύσεις

πέρα ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ τὴ γῆ, τότε διείσδυσε. Ἀλλὰ δὲν μπορεῖς νὰ διεισδύσεις χωρὶς νὰ ἔχεις δύναμη (ἢ ξεκάθαρο ἐπιχείρημα)!» (Κ.55:33· πρβλ. Κ.15:14-15). Ὡστόσο, τὸ γενικὸ πλαίσιο τοῦ ἀποσπάσματος δὲν παρέχει λόγους γιὰ ἕνα τέτοιο «θαῦμα». Ἐπικρίνεται ἀκόμη καὶ ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς μουσουλμάνους, ὅπως ὁ Σεΐχης Muhammad Salih al-‘Uthaymeen. Γράφει: «Ἀφοῦ οἱ ἄνθρωποι προσγειώθηκαν γιὰ πρώτη φορὰ στὸ φεγγάρι, κάποιοι συνέδεσαν αὐτὸ τὸ γεγονὸς μὲ αὐτὸ τὸ ayah… Καὶ ἀφοῦ σκεφτοῦμε αὐτὸ τὸ ἐδάφιο μὲ περισσότερες λεπτομέρειες, ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ ἑρμηνεία του εἶναι ἐσφαλμένη. Αὐτὸς ὁ στίχος χρησιμοποιεῖται στὸ γενικὸ πλαίσιο τῆς ἐξήγησης τῆς μοίρας ποὺ περιμένει τοὺς ἀνθρώπους (ἀνάλογα μὲ τὴν ὑπακοὴ στὸν Ἀλλὰχ ἢ τὴν ἀνυπακοή). Πρῶτα ἀπ’ ὅλα, οἱ ἄνθρωποι (ἔχοντας προσγειωθεῖ στὸ φεγγάρι) μπόρεσαν νὰ διεισδύσουν πέρα ἀπὸ τοὺς οὐρανούς;! Φυσικὰ ὄχι.. Δεύτερον, στάλθηκαν πάνω τους πράσινες φλόγες καὶ λιωμένος χαλκὸς (οἱ ἀστροναῦτες), ὅπως λέγεται στὸ ἀκόλουθο ἐδάφιο: “Πράσινες φλόγες καὶ λιωμένος χαλκὸς θὰ σταλοῦν ἐπάνω σας” (Ἐρ.55:35);! Ὄχι!»127.

Τὸ ἑπόμενο «θαῦμα» συνδέεται μὲ τὸν κόσμο τῶν ζώων – τὶς λεγόμενες «Ἀεροδυναμικὲς Δυνάμεις καὶ Προγραμματισμένη Πτήση τῶν Πτηνῶν», ποὺ ἀναφέρουν οἱ H. Yahya καὶ M. Bukay, ἀναφερόμενοι στὴ Σούρα «An-Nahl» («Μέλισσες»). «Δὲν ἔχουν δεῖ πουλιὰ νὰ πετοῦν ὑπάκουα στὸν οὐρανό; Κανεὶς δὲν τοὺς συγκρατεῖ ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Ἀλλάχ. Ἀληθινά, σὲ αὐτὸ εἶναι σημεῖα γιὰ τοὺς ἀνθρώπους τῆς πίστης» (Κ. 16:79). Γιὰ κάποιο λόγο, καὶ οἱ δύο συγγραφεῖς στὴ λέξη «τοὺς συγκρατεῖ» (ἀραβικά. yumsikuhunna) εἶναι ἕτοιμοι νὰ δοῦν τοὺς νόμους τῆς ἀεροδυναμικῆς καὶ νὰ προσθέσουν ἐδῶ τὸ «θαῦμα» τῆς προγραμματισμένης διαδρομῆς πτήσης τῶν πουλιῶν κατὰ τὴ μετανάστευση. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει τίποτα τέτοιο ἐδῶ, ἀντίθετα, ἀντὶ νὰ ἐπισημάνουμε τοὺς νόμους τῆς ἀεροδυναμικῆς, δηλαδὴ τὴν ἀνυψωτικὴ δύναμη, τὴ διαφορὰ στὴν ταχύτητα τῆς ροῆς τοῦ ἀέρα πάνω καὶ κάτω ἀπὸ τὸ φτερὸ τῶν πουλιῶν καί, κατὰ συνέπεια, τὴν πίεση τοῦ ἀέρα κάτω ἀπὸ τὸ φτερὸ τῶν πουλιῶν, ποὺ τὰ κρατᾶ στὸν ἀέρα, χρησιμοποιεῖται ἐδῶ μιὰ ἐντελῶς ἀντιεπιστημονικὴ ἐξήγηση σὲ σχέση μὲ τὸν Ἀλλάχ. Καὶ τὸ κείμενο τοῦ ayah δὲν λέει τίποτα γιὰ τὴν προγραμματισμένη πτήση τῶν πουλιῶν. Μιὰ τέτοια προσπάθεια ἐξήγησης ἑνὸς ἐπιστημονικοῦ φαινομένου μπορεῖ νὰ χαρακτηριστεῖ ἀναμφίβολα ὡς ψευδοεπιστημονική128.

Ἐπιπλέον, ἐδῶ περιμένουμε μιὰ ἄλλη ἐκπληκτικὴ ἀνακάλυψη, ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ γίνει σύμφωνα μὲ τὸν ἀλγόριθμο ἀναζήτησης «ἐπιστημονικῶν θαυμάτων» στὸ Κοράνι, τὰ ὁποῖα κατέδειξε ὁ H. Yahya. Στὴν ἴδια Σούρα «Οἱ Μέλισσες» ἀνακάλυψε ἀναφερόμενος στὴν ἀραβικὴ γλώσσα τοῦ κειμένου τοῦ Κορανίου ὅτι ἦταν οἱ θηλυκὲς μέλισσες καὶ ὄχι οἱ κηφῆνες ποὺ ἔδιναν μέλι (Ἐρ.16:68-69). Ἔτσι, σύμφωνα μὲ τὸ Κοράνι, ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ Ἀλλὰχ κρατᾶ μόνο θηλυκὰ πουλιὰ στὸν ἀέρα καὶ ὄχι ἀρσενικά, ἀφοῦ τὸ ἀραβικὸ ρήμα yumsikuhunna, ποὺ ἀναφέρεται στὸ tairi (πουλιά) musahharaatin (ὑποτακτικός), ὑποδηλώνει ὅτι μιλᾶμε γιὰ πουλιὰ μόνο τοῦ θηλυκοῦ γένους, τὸ ὁποῖο ὑποδηλώνεται ἀπὸ τὴ συγχωνευμένη ἀντωνυμία τοῦ θηλυκού πληθυντικοῦ (hunna)129.

Ἕνα ἄλλο ἀπὸ αὐτὰ τὰ θαύματα εἶναι τὸ «θαῦμα» τοῦ γάλακτος, τὸ ὁποῖο ἀναφέρεται στὸ Κοράνι στὴν ἴδια Σούρα. «Πράγματι, στὰ ζῶα ὑπάρχει μιὰ οἰκοδομὴ γιὰ ἐσᾶς. Σᾶς δίνουμε νὰ πιεῖτε αὐτὸ ποὺ σχηματίζεται στὴν κοιλιά τους ἀνάμεσα στὴν κοπριὰ καὶ τὸ αἷμα, ἁγνὸ γάλα, ποὺ εἶναι εὐχάριστο σὲ ὅσους πίνουν» (Ἐρ. 16:66). Σύμφωνα μὲ τὴν «ἐπιστημονικὴ» ἰσλαμικὴ μέθοδο, ἀποδεικνύεται ὅτι τὸ γάλα δίνεται μόνο ἀπὸ ἀρσενικά, ἀφοῦ ἡ λέξη l’an’aami (βοοειδή) ἀναφέρεται στὴν ἔκφραση fi butuunihi – «στὸ στομάχι του» (συγχωνευμένες θέσεις 3 λ., ἑνικός, ἀρσ. γένους, γεν. πτώση)130. Εἶναι ἐπίσης προφανὲς ὅτι δὲν ὑπάρχει γάλα «ἀνάμεσα στὰ περιττώματα (bayni) (farsin) καὶ τὸ αἷμα (damin)»131. Δὲν μπορεῖ νὰ προκύψει, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ πόσο σκληρὰ προσπαθοῦν οἱ μουσουλμάνοι νὰ ἀποδείξουν τὸ ἀντίθετο.

«Ἀπάτησε» μὲ τὰ μαθηματικά

Ἕνα ἄλλο εἶδος «θαυμάτων» ποὺ εἶναι πιὸ δημοφιλή μεταξὺ τῶν μουσουλμάνων ἱεροκηρύκων εἶναι τὰ «θαύματα» ποὺ σχετίζονται μὲ διάφορα εἴδη μαθηματικῶν ὑπολογισμῶν γραμμάτων ἢ λέξεων στὸ ἀραβικὸ κείμενο τοῦ Κορανίου. Τέτοια «θαύματα» περιλαμβάνουν τὴν ὑποτιθέμενη ἀναφορὰ στὸ Κοράνι τῆς λέξης yawm (ἡμέρα) ἀκριβῶς 365 φορὲς καὶ τῆς λέξης shahr (μήνας) ἀκριβῶς 12 φορές, τὴ χρήση τῶν λέξεων «ἄγγελοι» καὶ «δαίμονες», «αὐτὸς ὁ κόσμος» καὶ «ἡ ἑπόμενη ζωή» κ.λπ. Τότε ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν νυχτῶν στὸ Κοράνι δὲν συμπίπτει μὲ τὸν ἀριθμὸ τῶν ἡμερῶν, ἡ λέξη «ὥρα» ἐμφανίζεται ὄχι 24 φορές, ἀλλὰ 45 καὶ οὕτω καθεξῆς132. Γιὰ τὸ ἴδιο θέμα, ὑπῆρξαν μερικοὶ μουσουλμάνοι καὶ ἐπικριτὲς τοῦ Ἰσλάμ, οἱ ὁποῖοι ἀποκάλεσαν πιὸ ρητὰ τέτοιες παρατραβηγμένες «συμπτώσεις» ὄχι θαῦμα ἀλλὰ πλαστογραφία, ἀφοῦ «γιὰ νὰ τὸ ἀποδείξει αὐτό, ὁ συγγραφέας μέτρησε τὶς λέξεις al’yawm καὶ yawman, ἀλλὰ ἀγνόησε τὸ yawmukum (ἡ μέρα σου), τὸ yawmuhum (ἡ μέρα τους) καὶ τὸ yawma’idhin (ἐκείνη τὴν ἡμέρα), γιατὶ ἂν τὶς εἶχε μετρήσει, τότε θὰ εἶχε λάβει διαφορετικὸ ἀριθμό»133.

Περίπου ἡ ἴδια δόλια ἀρχὴ χρησιμοποιήθηκε γιὰ τὴ δημιουργία ὅλων τῶν ἄλλων ἀριθμητικῶν «θαυμάτων» τοῦ Κορανίου, δηλαδὴ ἔγινε ἐπιλεκτικὴ ἐπιλογὴ ὁρισμένων γραμματικῶν μορφῶν τῆς λέξης, ἀποκλείοντας ὅλες τὶς ἄβολες παραλλαγές, μέχρι νὰ ληφθεῖ ἕνας προκαθορισμένος ἀριθμός134. Οἱ ἴδιοι οἱ μουσουλμάνοι, ποὺ ἔχουν μελετήσει αὐτὴ τὴ μέθοδο ἀπόκτησης «θαυμάτων», δηλώνουν ὅτι τὰ «ἀριθμητικὰ θαύματα» γιὰ τὰ ὁποῖα μιλοῦν ὁρισμένοι μουσουλμάνοι συγγραφεῖς στὰ βιβλία τους «δὲν ὑπάρχουν καὶ αὐτὰ τὰ βιβλία βασίζονται σὲ μιὰ ἐπιλεκτικὴ προσέγγιση γιὰ νὰ ἀποδείξουν αὐτὴ τὴν ὑπόθεση καὶ νὰ πείσουν τὸν ἀναγνώστη γι’ αὐτήν»135.

Αὐτὸ περιλαμβάνει καὶ τὰ λεγόμενα «θαύματα» μὲ χημικὰ στοιχεῖα ποὺ φέρεται νὰ ὑποδεικνύονται στὸ Κοράνι. Σύμφωνα μὲ τὸν H. Yahya, «τὰ γράμματα τοῦ ἀραβικοῦ ἀλφαβήτου βρίσκονται στοὺς στίχους τῆς Σούρας “Σίδηρος” σὲ τόσο μοναδική μορφὴ ποὺ τὰ ayats, ἀφενός, μᾶς ἀποκαλύπτουν τὶς πιὸ σημαντικὲς κοσμοθεωρητικὲς ἐντολὲς καὶ ἀπαγορεύσεις τοῦ Παντοδύναμου Δημιουργοῦ, μᾶς ἀποκαλύπτουν τὴν πίστη τοῦ Ἀλλάχ, ἀφετέρου, μᾶς ἀποκαλύπτουν γνώση γιὰ πολλὰ χημικὰ στοιχεῖα, τὰ χαρακτηριστικά τους, τὶς ἀτομικὲς μάζες καὶ τοὺς ἀριθμούς τους»136.

Ἡ εἰκόνα ἐδῶ εἶναι περίπου ἡ ἴδια μὲ τὰ «μαθηματικὰ θαύματα». Ἂν πάρουμε καὶ ἀναλύσουμε, γιὰ παράδειγμα, τὰ «θαύματα» μὲ ὁποιαδήποτε τρία χημικὰ στοιχεῖα, μὲ τυχαία σειρὰ (1, 2 καὶ 4 στὸν H. Yahya): τὸ στοιχεῖο ραδόνιο (86Rn), ζιρκόνιο (40Zr) καὶ φθόριο (9F), τότε παντοῦ μπορεῖτε νὰ δεῖτε χειραγώγηση καὶ μερικές φορές ἀπόλυτη ἐξαπάτηση. Ὁ H. Yahya δηλώνει ὅτι ὁ προσδιορισμὸς τοῦ στοιχείου ραδόνιο (Rn) ὑπάρχει στὸν 22ο στίχο τῆς Σούρας «Σίδηρος» καὶ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ στίχου μέχρι αὐτὸν τὸν συνδυασμὸ γραμμάτων ὑπάρχουν ἀκριβῶς 86 γράμματα, ποὺ ἀντιστοιχοῦν στὸν ἀτομικό του ἀριθμό. Ὡστόσο, γιὰ κάποιο λόγο, τὸ ἀραβικὸ κείμενο δὲν ἀναφέρει τὸν 22ο στίχο, ἀλλὰ τὸν 20ό, καὶ ὁ ἴδιος ὁ συνδυασμὸς τῶν γραμμάτων R καὶ n προκύπτει ἂν πάρουμε τὰ γράμματα δύο διαφορετικῶν λέξεων – τὸ τέλος τῆς λέξης lkuffara – «ἄπιστοι» καὶ τὴν ἀρχὴ τῆς λέξης nabaatuhu – «φυτό». Ἡ κατάσταση μὲ τὸ ζιρκόνιο εἶναι πιὸ περίπλοκη· ὁ 13ος στίχος αὐτῆς τῆς Σούρας φέρεται νὰ μιλάει γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἀπαραίτητος συνδυασμὸς τῶν γραμμάτων Zr λαμβάνεται σὲ 40 γράμματα ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ ayah, ποὺ ἀντιστοιχεῖ στὸν ἀτομικὸ ἀριθμὸ τοῦ ζιρκονίου ὡς χημικοῦ στοιχείου στὸν περιοδικὸ πίνακα τῶν στοιχείων τοῦ D.I. Mendeleev, καὶ «ἀπὸ τὸν συνδυασμὸ τῶν γραμμάτων Zr μέχρι τὸ τέλος τοῦ στίχου ὑπάρχουν 91 γράμματα», ποὺ συμπίπτει μὲ τὴν ἀτομικὴ μάζα αὐτοῦ τοῦ στοιχείου. Ἂν μὲ κάποιο τέντωμα μπορεῖτε νὰ πάρετε τὸν ἀριθμὸ 40 ἀπὸ τὴν ἀρχή137, τότε ὑπάρχει πρόβλημα μὲ τὸν ἀριθμὸ 91: ἂν μετρήσετε τὰ ἀραβικὰ γράμματα ἀμέσως μετὰ τὸν συνδυασμὸ τῶν γραμμάτων Zr, παίρνετε ἀκριβῶς 94 γράμματα. Ὁ ἀριθμὸς 91 λαμβάνεται μόνο ἐὰν μετρήσετε ὄχι ἀμέσως μετὰ τὰ γράμματα Zr, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἑπόμενη λέξη.

Ἕνα ἀκόμη πιὸ θλιβερὸ ἀποτέλεσμα ἐπιτυγχάνεται μὲ τὸ φθόριο. Ὁ δημιουργὸς τῶν «θαυμάτων» τοῦ Κορανίου γράφει ὅτι ἤδη στὸν 1ο στίχο τῆς Σούρας «Σίδηρος», τὸ γράμμα F, ποὺ εἶναι ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ φθορίου, εἶναι τὸ ἔνατο, ποὺ ἀντιστοιχεῖ στὸν ἀτομικό του ἀριθμό. Στὴν πραγματικότητα, τὸ ἀραβικὸ γράμμα F βρίσκεται σὲ αὐτὸν τὸν στίχο στὴν πρόθεση fi – «στὸ». Ἂν χρησιμοποιήσουμε τὴν καταμέτρηση τῶν γραμμάτων ποὺ χρησιμοποιήθηκε σὲ προηγούμενες περιπτώσεις «ἐπιστημονικῶν» ἀνακαλύψεων καὶ «θαυμάτων», τότε ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν εἶναι ἡ 9η, ἀλλὰ ἡ 11η. Εἶναι ἐπίσης προφανὲς ὅτι ἕνας τέτοιος ὑπολογισμὸς εἶναι λανθασμένος ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς ἀραβικῆς γραμματικῆς.

Ὡς ἀποτέλεσμα, ἔχουμε μιὰ κραυγαλέα προσαρμογὴ τοῦ κειμένου σὲ ἕνα συγκεκριμένο ἀποτέλεσμα, γιὰ τὸ ὁποῖο μερικές φορὲς χρησιμοποιεῖται χειραγώγηση ἢ ἀκόμα καὶ ξεκάθαρη ἐξαπάτηση.

Τὸ «θαῦμα» τοῦ σιδήρου μπορεῖ νὰ ἀποδοθεῖ καὶ στὰ «χημικὰ θαύματα», γιὰ τὰ ὁποῖα ἀρέσει νὰ γράφουν οἱ μουσουλμάνοι, ἀλλὰ ἄλλοι Ὀρθόδοξοι συγγραφεῖς ἔγραψαν γι’ αὐτὸ ἀρκετὰ καλὰ μὲ ὅλους τοὺς ἐπιστημονικοὺς ὑπολογισμοὺς καὶ τὴν ἀνάλυση τοῦ ἀραβικοῦ κειμένου τοῦ Κορανίου138.

Ὄχι λιγότερο διασκεδαστικὰ ἰσλαμικὰ «θαύματα» περιλαμβάνουν διάφορες προσπάθειες δημιουργίας γραφημάτων ποὺ ὑποτίθεται ὅτι σχηματίζουν τὴ λέξη «Ἀλλάχ». Αὐτὴ ἡ κατηγορία «θαυμάτων» μπορεῖ ἐπίσης νὰ ἀποδοθεῖ στὰ μαθηματικά, καθὼς κατὰ τὴν κατασκευὴ αὐτῶν τῶν γραφημάτων, οἱ ἀνακαλύψεις τῶν «θαυμάτων» χρησιμοποιοῦν ἄξονες συντεταγμένων καί, κατὰ συνέπεια, σχεδίασαν σημεῖα στὸ ἐπίπεδο συντεταγμένων. Ὡστόσο, ἀκόμη καὶ ἐδῶ δὲν εἶναι χωρὶς χειραγώγηση καὶ ἐξαπάτηση. Γιὰ νὰ ἐπιτύχουν τὸ ἐπιθυμητὸ ἀποτέλεσμα, οἱ μουσουλμάνοι εἴτε ἀλλάζουν αὐθαίρετα τὴν κλίμακα ἑνὸς ἀπὸ τοὺς ἄξονες συντεταγμένων εἴτε, ὅπως θέλουν, συνδέουν σημεῖα στὸ ἐπίπεδο συντεταγμένων. Γιὰ παράδειγμα, μὲ αὐστηρότερη τήρηση τῶν κανόνων τῆς γραφικῆς παράστασης, ἀντὶ γιὰ τὴ λέξη «Ἀλλάχ», ἡ ὁποία πρέπει νὰ λαμβάνεται κατὰ τὴ σύγκριση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Σουρῶν τοῦ Κορανίου (ἄξονας Χ) μὲ στίχους σὲ αὐτὲς (ἄξονας Υ), λαμβάνεται ἡ λέξη «An-Nar» – «φωτιά», ἡ ὁποία εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ συνώνυμα τῆς κόλασης στὸ Κοράνι (βλ., γιὰ παράδειγμα: Q.2:80, 4:14, 6:128, κ.λπ.). Καὶ αὐτὸ μπορεῖ νὰ ἑρμηνευθεῖ ὄχι ὡς ἔνδειξη τοῦ «θαύματος» τοῦ Κορανίου, ἀλλὰ ὡς προφητεία ὅτι ὅλοι ὅσοι ἀναγνωρίζουν τὸ Κοράνι ὡς θεϊκὴ ἀποκάλυψη θὰ πᾶνε στὴν κόλαση139.

 

Λίγα περισσότερα γιὰ τὰ «θαύματα»

Ἡ ἀποκάλυψη τῶν ἰσλαμικῶν «θαυμάτων» εἶναι ἕνα ἀρκετὰ συναρπαστικὸ ἔργο, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ἔργο ἀπαιτεῖ ἐπαλήθευση ὄχι μόνο τῶν ἐπιστημονικῶν πληροφοριῶν, οἱ ὁποῖες μερικὲς φορὲς διαστρεβλώνονται ἀνοιχτὰ ἀπὸ μουσουλμάνους προπαγανδιστές, ἀλλὰ καὶ μιᾶς ὁρισμένης γνώσης τῆς ἀραβικῆς γλώσσας, στὴ στοιχειώδη ἄγνοια τῆς ὁποίας βασίζονται οἱ συντάκτες αὐτῶν τῶν «θαυμάτων». Ἀλλὰ ἀκόμη καὶ μιὰ ἁπλὴ καὶ προσεκτικὴ σύγκριση τῶν κειμένων τῆς μετάφρασης τοῦ Κορανίου στὰ ρωσικὰ μᾶς ἐπιτρέπει νὰ δοῦμε ὅλους ἐκείνους τοὺς χειρισμοὺς ποὺ παρουσιάζονται ὡς θαύματα. Γιὰ παράδειγμα, εἶναι εὔκολο νὰ ἐκτεθοῦν τὰ δημοφιλῆ «θαύματα» ποὺ σχετίζονται μὲ τὶς «λειτουργίες τῶν βουνῶν» καὶ τὸ «μὴ ἀναμίξιμο τῶν θαλασσῶν»140.

Οἱ ἴδιοι οἱ μουσουλμάνοι, μὲ τὴν προσέγγισή τους στὸ θαῦμα τῶν πληροφοριῶν ποὺ περιέχονται στὸ Κοράνι, ὁδηγοῦν τοὺς ἑαυτούς τους στὴ γωνία καὶ μειώνουν σημαντικὰ τὸ διακύβευμα αὐτῆς τῆς περιπέτειάς τους. Ἐξάλλου, ἐὰν ἕνα «θαῦμα» ἢ μιὰ προφητεία ἀποδειχθεῖ ψευδής, τότε θὰ εἶναι ὅλο καὶ πιὸ δύσκολο νὰ ἀποδώσει κανεὶς τὰ λάθη του στὴν ἀνακρίβεια τῆς ἀποκρυπτογράφησης τῶν πληροφοριῶν ποὺ περιέχονται στὸ Κοράνι καὶ γενικὰ θὰ θέσει ὑπὸ ἀμφισβήτηση τὴ δυνατότητα ἐπαρκοῦς ἑρμηνείας του.

Ἡ ἐπιστήμη δὲν μένει ἀκίνητη, ἀναπτύσσεται καὶ ἤδη ὁρισμένες ἐπιστημονικὲς θεωρίες ἀναγνωρίζονται ὡς ἀπαρχαιωμένες ἢ συμπληρώνονται μὲ νέες πληροφορίες γιὰ τὴν προέλευση καὶ τὴ δομὴ τοῦ κόσμου. Ἤδη σὲ αὐτὸ τὸ στάδιο, μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι τὸ Κοράνι καὶ τὰ «ἐπιστημονικὰ θαύματά» του ἔχουν παρόμοια προβλήματα. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴ λανθασμένη ἰδέα τῆς καταστροφῆς τοῦ Σύμπαντος ὡς ἀποτέλεσμα τῆς συμπίεσης, ποὺ ἔχει ἤδη ἀναφερθεῖ, μποροῦμε ἐπίσης νὰ ἀναφέρουμε τὸ «θαῦμα», τὸ ὁποῖο οἱ μουσουλμάνοι ἀποκαλοῦν «σύζευξη ὅλων τῶν δημιουργημένων πραγμάτων». Ὅπως γράφει ὁ H. Yahya, αὐτὸ εἶχε προβλεφθεῖ στὸ Κοράνι ἀκόμη καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν ἀνακάλυψη τοῦ ποζιτρονίου σωματιδίου ἀντιύλης ($e^+$) ἀπὸ τὸν Paul Dirac. Στὴ Σούρα τοῦ Κορανίου «Ya Sin» λέει: «Ἐξυψωμένος εἶναι Αὐτὸς ποὺ δημιούργησε ἀνὰ ζεύγη αὐτὸ ποὺ μεγαλώνει ἡ γῆ, τὸν ἑαυτό του καὶ αὐτὸ ποὺ δὲν γνωρίζει» (Ἐρ.36:36). Ὑποτίθεται ὅτι μιλᾶ γιὰ τὸ ζευγάρωμα ὅλων ὅσων δημιουργήθηκαν στὴ φύση: «Αὐτὴ ἡ ἀνακάλυψη, ποὺ ὀνομάζεται “ἐκμηδένιση καὶ γέννηση ζευγαριῶν”, ἀπέδειξε ὅτι κάθε ὕλη εἶναι ἕνα ζεῦγος ἀντιύλης ποὺ ἔχει τὶς ἀντίθετες ἰδιότητες ἀπὸ τὴν ὕλη»141. Περαιτέρω, ὁ μουσουλμάνος ἐπιστήμονας δείχνει τὴν ἀνικανότητά του ἐπιδεικνύοντας ἄγνοια τῶν στοιχειωδῶν νόμων τῆς φυσικῆς: «Γιὰ παράδειγμα, ἡ ἀντιύλη τῶν ἠλεκτρονίων μὲ ἀρνητικὸ φορτίο εἶναι θετικὰ φορτισμένα πρωτόνια»142. Στὴν πραγματικότητα, ἡ ἀντιύλη γιὰ τὸ ἠλεκτρόνιο εἶναι τὸ ποζιτρόνιο. Τέτοια «μικροπράγματα», ὡστόσο, δὲν τὸν ἐνοχλοῦν καὶ δηλώνει ὅτι ἡ ἀναφορὰ τῶν «ἀτμῶν» ὅλης τῆς δημιουργημένης ὕλης στὸ Κοράνι εἶναι «θαῦμα», κάτι πού, γενικά, δὲν προκύπτει ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ κείμενο, ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι ἡ συνήθης ἰσλαμικὴ πρακτικὴ τῆς ἀναζήτησης «θαυμάτων».

Εἶναι σημαντικὸ νὰ σημειώσουμε ὅτι ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἐπιστημονικὴ ἄποψη, αὐτὸ τὸ «θαῦμα» δὲν εἶναι σωστὴ περιγραφὴ τῆς πραγματικότητας. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι κάθε σωματίδιο ὕλης ἔχει ἕνα ἀντισωματίδιο συμμετρικὸ σὲ μάζα καὶ φορτίο, ἀλλὰ ἀντίθετο σὲ πρόσημο, ἀλλὰ ἂν ὅλα ἦταν τόσο συμμετρικά, δηλαδὴ σὲ ζεύγη, ὁ κόσμος μας δὲν θὰ προέκυπτε, ἡ ὕλη δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγω τῆς ἐκμηδένισης τῆς ὕλης μὲ τὴν ἀντιύλη. Ἡ σύγχρονη φυσικὴ μιλᾶ γιὰ τὴν ὕπαρξη ἀσυμμετρίας βαρυονίων στὸ Σύμπαν, ἡ ὁποία προέκυψε ὡς ἀποτέλεσμα τῶν διεργασιῶν ποὺ ἔλαβαν χώρα μετὰ τὴ Μεγάλη Ἔκρηξη143. Δηλαδή, «στὸ σύγχρονο Σύμπαν, ὑπάρχει πολὺ περισσότερη ὕλη ἀπὸ ἀντιύλη», κάτι ποὺ ἐπιβεβαιώνεται ἀπὸ φυσικὰ πειράματα144. Σὲ ἕνα ὁρισμένο στάδιο τῆς ἀνάπτυξης ἤ, ἀκριβέστερα, τῆς δημιουργίας τοῦ Σύμπαντος, ἡ ὕλη ἔγινε πιὸ ἄφθονη ἀπὸ τὴν ἀντιύλη, δηλαδὴ τὸ ζεῦγος ἔσπασε. Μπορεῖ νὰ σημειωθεῖ ὅτι τὸ ζευγάρωμα ὕλης καὶ ἀντιύλης δὲν θὰ ὁδηγοῦσε στὴ δημιουργία ἑνὸς ὁρατοῦ, ὑλικοῦ κόσμου καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχε οὔτε ἡ γῆ οὔτε αὐτὸ ποὺ «μεγαλώνει», ὅπως λέει ὁ συγγραφέας τοῦ Κορανίου.

Ἕνα ἄλλο ἀποτυχημένο «θαῦμα» εἶναι ἡ ψευδὴς προφητεία ποὺ βασίζεται στὴν ἑρμηνεία ἑνὸς στίχου ἀπὸ τὴ Σούρα Ἀτ-Ταβὶρ (Ἡ Συστροφή): «Καὶ ὅταν οἱ θάλασσες ξεχειλίζουν» (Ἐρ.81:6). Ἀρχικά, γιὰ παράδειγμα, ὁ M. Abdo δήλωσε ὅτι αὐτὴ ἦταν μιὰ προφητεία γιὰ τὴν ἔκρηξη τοῦ ἡφαιστείου Κρακατόα ποὺ συνέβη τὸ 1883, ἀργότερα αὐτὸς ὁ στίχος ἄρχισε νὰ ἑρμηνεύεται ὡς προφητεία γιὰ μιὰ βόμβα ὑδρογόνου145, ἀν καὶ, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὰ συμφραζόμενα, αὐτὸ τὸ ἐδάφιο ἀναφέρεται περισσότερο στὴ μουσουλμανικὴ ἐσχατολογία. Τοὐλάχιστον μιὰ ψευδὴς «ἐπιστημονικὴ» ἑρμηνεία τοῦ κειμένου θέτει ὑπὸ ἀμφισβήτηση τὴ δυνατότητα ὁποιασδήποτε ἐπαρκοῦς ἐπιστημονικῆς κατανόησης τοῦ Κορανίου.

Συμπέρασμα

Τὰ «ἐπιστημονικὰ θαύματα» τοῦ Κορανίου προορίζονται γιὰ ἄτομα ποὺ ἔχουν ἐλάχιστη ἢ καθόλου γνώση τῆς σύγχρονης ἐπιστήμης καὶ ποὺ δὲν θὰ εἶναι σὲ θέση νὰ ἐπαληθεύσουν τὴν ὀρθότητα τῆς μετάφρασης τοῦ ἀραβικοῦ κειμένου τοῦ Κορανίου. Ὁ στόχος ποὺ ἐπιδιώκουν οἱ μουσουλμάνοι εἶναι προφανής: νὰ ἀποκτήσουν ἕνα ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς θεότητας τῆς προέλευσης τῆς ἱερῆς γραφῆς τοὺς καὶ νὰ προσελκύσουν νέους μύστες στὸ Ἰσλάμ, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁρισμένοι μουσουλμάνοι γνωρίζουν τὴν προβληματικὴ φύση αὐτοῦ τοῦ εἴδους τῶν «θαυμάτων». Ὡστόσο, ὁ σκοπὸς ἁγιάζει τὰ μέσα καὶ εἶναι σπάνιο νὰ βρεῖ κανεὶς αἰτιολογημένες ἀντιρρήσεις σὲ μιὰ τέτοια «ἰσλαμικὴ ἐπιστήμη» σὲ μουσουλμανικὰ φόρουμ. Ἑπομένως, οἱ ἴδιοι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ πρέπει νὰ ἔχουν ἐπιχειρήματα σχετικὰ μὲ τὸ ψεῦδος καὶ τὴν τραβηγμένη φύση αὐτῶν τῶν «θαυμάτων» γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν ἰσλαμικὴ προπαγάνδα.

Ἀπὸ τὴν παραπάνω ἀνάλυση τῶν «ἐπιστημονικῶν θαυμάτων» τοῦ Κορανίου, φαίνεται ὅτι ἡ ἴδια ἡ ἀρχὴ τῆς ἀναζήτησης τῆς ἐπιστημονικότητας στὸ κείμενο τοῦ ἱεροῦ βιβλίου γιὰ τοὺς μουσουλμάνους εἶναι κατακριτέα ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς ἐπιστήμης. Στὴν ἀναζήτηση τῶν «θαυμάτων» τοῦ Κορανίου, παραβιάζονται οἱ ἀρχὲς τῆς συνέπειας, τῆς ἀντικειμενικότητας καὶ τῆς ἀναπαραγωγιμότητας, ποὺ χρησιμοποιοῦνται στὴν ἐπιστημονικὴ καὶ γνωστικὴ δραστηριότητα. Ὅλα τὰ «θαύματα» ἐπιτυγχάνονται εἴτε μὲ τὸν χειρισμοῦ τοῦ ἀρχικοῦ κειμένου διφορούμενα ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς ἀραβικῆς φιλολογίας, εἴτε μὲ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ νοήματος μεμονωμένων στίχων τοῦ Κορανίου – ἐπανερμηνεύοντάς τους προκειμένου νὰ ἀντιστοιχοῦν σὲ ἕνα ἢ ἄλλο ἐπιστημονικὸ γεγονός, καὶ μερικές φορὲς πολλὰ ταυτόχρονα, κάτι ποὺ φαίνεται παράλογο καὶ ἀνυπόστατο.

Οἱ συγγραφεῖς πολλῶν «ἐπιστημονικῶν θαυμάτων» χρησιμοποιοῦν μιὰ ἀμφίβολη ἀρχὴ ἑρμηνείας τοῦ κειμένου. Αὐτὸ εἶναι ἐμφανὲς ἀπὸ τὸ σκεπτικὸ τοῦ Maurice Bucay: «Οἱ σχολιαστὲς τοῦ Κορανίου… ἔκαναν ἀναπόφευκτα λάθη στὴν ἑρμηνεία αὐτῶν τῶν ἁγίων, τὸ ἀκριβὲς νόημα τῶν ὁποίων στὴν ἐποχή τους ἁπλὰ δὲν μποροῦσε νὰ γίνει κατανοητό. Μόνο πολλὰ χρόνια ἀργότερα, σὲ μιὰ περίοδο ὄχι τόσο μακρινὴ ἀπὸ τὴ δική μας, κατέστη δυνατὴ ἡ σωστὴ μετάφραση καὶ ἑρμηνεία τους». Ποια εἶναι λοιπὸν ἡ ἐπιστημονικὴ ἀξία τέτοιων ἑρμηνειῶν, γιατὶ ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν ἐπιστημονικῶν ἀνακαλύψεων ἔγιναν ἀπὸ μὴ μουσουλμάνους ἐπιστήμονες; Σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση, ἂν στραφοῦμε στὶς βιβλικὲς μελέτες, οἱ φιλελεύθεροι θεολόγοι στοὺς ὁποίους ὁ Bücay βασίζει τὴν κριτική του στὴ Βίβλο θὰ ἀποκαλοῦσαν ἀναμφίβολα τὴ δική του προσέγγιση στὴν ἀναζήτηση τῶν θαυμάτων «vaticinium ex eventu»146 καὶ θὰ ἀπορριπτόταν ὡς ὑποκειμενικὴ καὶ ἀναξιόπιστη.

Μερικὲς φορὲς ἡ προσέγγιση τῶν μουσουλμάνων στὴν ἀποκρυπτογράφηση τοῦ κειμένου τοῦ Κορανίου μοιάζει μὲ τὴ μέθοδο τοῦ παπποῦ Shchukar ἀπὸ τὸ μυθιστόρημα τοῦ M. Sholokhov “Virgin Soil Upturned”, ὅταν προσπάθησε νὰ μαντέψει τὴ σημασία τῶν λέξεων ἀπὸ τὸ ἐπεξηγηματικὸ λεξικό. Οἱ μουσουλμάνοι μερικές φορὲς παραδέχονται ὅτι μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν ἀνακρίβειες στὶς ἑρμηνείες τους, ἀλλὰ αὐτὸ ὀφείλεται εἴτε σὲ κακὴ μετάφραση εἴτε σὲ ἀνακριβὴ ἑρμηνεία (M. Bukai). Μὲ αὐτὴ τὴν προσέγγιση, μπορεῖτε νὰ ἑρμηνεύσετε ἐκ νέου ὁτιδήποτε καὶ ὅπως θέλετε, ἐνῶ ὑπάρχει πάντα ἡ ἐπιλογὴ «λάθος μετάφραση», ἀνακρίβεια λόγω ἄγνοιας τῶν σύγχρονων ἐπιστημονικῶν ἀνακαλύψεων κ.λπ. Εἶναι ἀδύνατο νὰ ἀπευθυνθοῦμε στὴν ἐπιστήμη, παραμελώντας τὰ θεμελιώδη χαρακτηριστικά της, τὰ ὁποῖα δίνουν λόγο νὰ θεωρήσουμε ὅτι ὁποιαδήποτε ἐπιστημονικὴ ἀνακάλυψη ἀντικατοπτρίζει ἀντικειμενικὰ τὴν πραγματικότητα. Ἡ ἐπιστημονικὴ γνώση δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς προσωπικές μας συμπάθειες καὶ τὶς στιγμιαίες ἰδέες γιὰ τὰ φαινόμενα καὶ τοὺς νόμους τῆς φύσης. Ὁ Ἀγγλικανὸς ἱερέας καὶ θεωρητικὸς φυσικὸς John Polkinghorne μιλᾶ γιὰ τὸν κριτικὸ ρεαλισμὸ τῆς ἐπιστήμης ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικὰ ἐπιτεύγματά της. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἔλεγχο τῆς θεωρίας μὲ τὸ πείραμα, μιὰ τέτοια ἀντίληψη τῆς ἐπιστήμης προϋποθέτει ἐπίσης μὴ ἐμπειρικὰ κριτήρια, συμπεριλαμβανομένης τῆς «ἀμεροληψίας στὴν ἐπιλογή»147, κάτι ποὺ δὲν παρατηροῦμε στὴν περίπτωση τῶν λεγόμενων «ἐπιστημονικῶν» ἑρμηνειῶν τοῦ Κορανίου.

Μερικὲς φορὲς στὴν περιγραφὴ τῶν «ἐπιστημονικῶν θαυμάτων» τοῦ Κορανίου ὑπάρχει κακὴ γνώση τῶν ἐπιστημονικῶν γεγονότων, τῶν νόμων καὶ τῆς κατάστασης τῆς σύγχρονης ἐπιστημονικῆς ἔρευνας. Τὰ προφανῆ λάθη, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁποίων θὰ αὐξηθεῖ μόνο μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου, θέτουν ὑπὸ ἀμφισβήτηση τὴν ἴδια τὴν ὕπαρξη ὁποιωνδήποτε θαυμάτων στὸ Κοράνι. Τὸ διακύβευμα αὐτῆς τῆς περιπέτειας εἶναι πραγματικὰ μεγάλο, καὶ ὡς ἀποτέλεσμα, οἱ μουσουλμάνοι, ἀντὶ νὰ ἐνισχύσουν τὴν ἐξουσία τοῦ Κορανίου, θὰ ἔχουν τὸ ἀντίθετο ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖο εἶναι ἤδη προφανὲς τώρα.

Ὅπως ἤδη ἀναφέρθηκε, στὴν Ὀρθόδοξη παράδοση ἡ κατάσταση εἶναι τελείως διαφορετική, δὲν χρειάζεται νὰ ἀλλάζουμε τὶς ἑρμηνείες μας ἀνάλογα μὲ τὴν ἐξέλιξη τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς τεχνολογίας, ὅλα ἔχουν ἤδη δοθεῖ καὶ ἑρμηνευτεῖ ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὲς οἱ αἰώνιες ἀλήθειες γιὰ τὴ σωτηρία μας ἔχουν δοθεῖ, καὶ ὁ Χριστιανὸς μένει μόνο στὴ ζωή του, γεμάτος μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τῆς πατερικῆς παραδόσεως, ὄχι μόνο γιὰ νὰ τὶς κατανοήσει, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ τὶς ἀκολουθήσει. Ὅσο γιὰ τὴν ἐπιστημονικὴ κατανόηση τῶν Γραφῶν, πρέπει νὰ θυμόμαστε ὅτι ἡ Βίβλος δὲν εἶναι μιὰ ἐπιστημονικὴ πραγματεία, τὸ θεόπνευστο κείμενό της εἶναι πάνω ἀπὸ τὴ στιγμιαία, εὐκαιριακὴ σύλληψη καὶ κατανόησή μας. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη προσαρμογῆς τῆς ἐπιστήμης στὴ Βίβλο ἢ τὸ ἀντίστροφο. Ἁπλῶς, ὑπὸ τὸ φῶς τῶν ἐπιστημονικῶν ἀνακαλύψεων, ἔχουμε τὴν εὐκαιρία ὄχι μόνο νὰ δοξάσουμε τὴ Σοφία τοῦ Δημιουργοῦ, ἀλλὰ καὶ νὰ ρίξουμε μιὰ διαφορετικὴ ματιά στὸ κείμενο τῆς Γραφῆς, νὰ ἀνακαλύψουμε ἕνα νέο ἐπίπεδο κατανόησής του καὶ τὸ βάθος τῶν θεολογικῶν ἀληθειῶν ποὺ περιέχονται σὲ αὐτό, οἱ ὁποῖες, καταρχήν, δὲν μποροῦν νὰ ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ἀληθινὴ ἐπιστήμη, ἐνῶ ἀναγνωρίζουν τὴν ἀτέλειά τους μὲ τὴν ἀναμφισβήτητη προτεραιότητα τῆς πίστης.

Ὅσο γιὰ τὸ Κοράνι, ὅλες οἱ προσπάθειες τῶν μουσουλμάνων νὰ βροῦν καὶ νὰ ἀποδείξουν τὸ θαῦμα του εἶναι ἀνεπιτυχεῖς. Δὲν ὑπάρχει «ἐπιστημονικὸ θαῦμα» στὸ κείμενό του, ἀντίθετα, τὸ κείμενο τῆς ἰσλαμικῆς γραφῆς εἶναι ἕνα παράδειγμα μᾶλλον πρωτόγονων καὶ ἀντιεπιστημονικῶν ἰδεῶν ποὺ χαρακτηρίζουν τὴν ἱστορικὴ περίοδο κατὰ τὴν ὁποία συντάχθηκε.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ: О «научных» чудесах Корана – протоиерей Димитрий Полохов – читать, скачать

Ι.Ν. Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας. https://www.entaksis.gr

https://aktines.blogspot.com/2026/02/blog-post_402.html#more