❈ Ἕνας πού ἔχει γευτεῖ τήν Ζωή (τόν Χριστό) καταλαβαίνει πολύ καλά τόν θάνατο (τον πνευματικό). Ἄν ὅμως εἶσαι συνέχεια πεθαμένος, δέν καταλαβαίνεις καί λές: «σιγά καί πού δέν πάω Ἐκκλησία, τί ἔγινε;». Τοῦ λές: «πήγαινε γιά ἐξομολόγηση» καί λέει: «Ναί, πᾶς στόν παπά καί λές δυό κουβέντες καί τί ἀλλάζει; Τίποτα».
Ἐνῶ ἕνας πού ἐξομολογεῖται, πού ἐκκλησιάζεται, μία Κυριακή, μία μέρα ἄν δέν πάει Ἐκκλησία, τοῦ κοστίζει. Δέν τοῦ κοστίζει ψυχολογικά ἐπειδή τό ἔχει συνηθίσει, τοῦ κοστίζει γιατί νιώθει νηστικός, σάν νά μήν ἔφαγε, νιώθει τήν ἔλλειψη. Πολύ περισσότερο βέβαια, ἄν κάνει καμιά ἁμαρτία, νιώθει ἀπαραίτητη τήν ἐξομολόγηση.
❈ Ἐνῶ οἱ ἄλλοι λένε:«Γιατί νά ἐξομολογηθῶ; Οὔτε σκότωσα, οὔτε ἔκλεψα».
Δέν ὑπάρχει ἄλλο ἁμάρτημα... Μόνο αὐτά τά δύο ἁμαρτήματα ὑπάρχουν! Γιατί ἀκριβῶς δέν ἔχουν ζήσει τό φῶς γιά νά καταλάβουν τό σκοτάδι, ζοῦν μόνιμα στό σκοτάδι. Εἶναι πτώματα. Ἕνα πτῶμα ἄν φάει μιά μαχαιριά παραπάνω καταλαβαίνει τίποτα; Τίποτα. Ἔχει ἀφοριστεῖ πάρα πολλές φορές, ἀφοῦ δέν ἔχει πάει Ἐκκλησία τόσες Κυριακές. Γι’ αὐτό λέει: «καί νά πάω Ἐκκλησία δέν παθαίνω τίποτα καί νά μήν πάω, πάλι δέν παθαίνω τίποτα»…
Τί νά πάθεις ἀφοῦ εἶσαι πτῶμα, εἶσαι νεκρός; Ἄν ὅμως ἐξομολογηθεῖ, μετανοήσει καί ἀρχίσει νά πηγαίνει, θά καταλαβαίνει τότε πώς χάνει τό φῶς καί τήν ὑγεία ὅταν μιά φορά δέν πάει.
➤Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 13 – 5 – 2015)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου