Περί Βαρεμάρας - Ἀνίας

❈ Σήμερα τά παιδιά τί λένε κατεξοχήν; Βαριέμαι, βαριέμαι, βαριέμαι.. Ἔτσι δέν λένε τά παιδιά; Μπορεῖ νά τό λέτε κι ἐσεῖς.

- Γιατί βαριόμαστε τό ἔχετε σκεφτεῖ; Γιατί βαριοῦνται τά παιδιά; Εἶναι φυσιολογικό αὐτό, ὑγιές;

Ὄχι, εἶναι ἄρρωστο. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι φτιαγμένος νά ζεῖ, νά κινεῖται, νά χαίρεται, νά εἶναι γεμάτος ζωή, δραστηριότητα. Δέν εἶναι φτιαγμένος γιά νά βουλιάζει σέ μιά ἀπραξία ἤ νά κάνει ἔτσι ἀνούσια πράγματα, γιά νά γεμίζει τό κενό του.

Γιατί δέν ἔχουμε αὐτή τήν ζωή, αὐτή τήν δράση τήν οὐσιαστική; Γιατί δέν ἔχουμε, τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Δέν ἔχουμε Χάρη. Τήν πήραμε μέν στό βάπτισμα, ἀλλά τήν ἔχουμε μπαζωμένη, ὅπως ἔλεγε ὁ Ἅγιος Παΐσιος. Καί αὐτή ἡ Χάρις εἶναι πού μᾶς δίνει ζωή ἀληθινή. Εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Θεός αὐτή ἡ Χάρις. Χωρίς τόν Θεό, δέν ἔχεις ζωή καί νιώθεις ἀνίκανος γιά ὁτιδήποτε.

Σοῦ δίνει ὁ κόσμος κάτι εὐχάριστο στίς αἰσθήσεις, τό παίρνεις μιά, τό παίρνεις δυό, τό παίρνεις τρεῖς, μετά κόρος.. τό βαριέσαι. Μετά θέλεις κάτι ἄλλο. Τό κάνεις καί τό ἄλλο, τό τρῶς κ.λ.π. τό βαριέσαι κι αὐτό. Γιατί ἡ ψυχή δέν γεμίζει μ’ αὐτά. Ἡ ψυχή εἶναι φτιαγμένη γιά τόν Θεό, ζητάει τόν Θεό, ζητάει τήν ὄντως Ζωή, που εἶναι ὁ Θεός.

Ὅσο λοιπόν ἐμεῖς δέν κάνουμε αὐτή τήν κίνηση, ν’ ἀρνηθοῦμε ὅλα αὐτά τά μάταια, τά χαζά, τά κοσμικά, πού ἁπλῶς ἱκανοποιοῦν τίς αἰσθήσεις ἀλλά ἀμέσως μετά σοῦ φέρνουν τήν βαρεμάρα, δέν μποροῦμε νά ἔχουμε τήν Ζωή, πού δέν βαριέσαι ποτέ!

Γι’ αὐτό ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, ἡ ἀγάπη στόν Θεό δέν ἔχει κόρο, δέν ἔχει βαρεμάρα.. Σημασία ἔχει ν’ ἀγαπήσουμε τόν Χριστό καί αὐτή ἡ ἀγάπη δέν σοῦ φέρνει ποτέ βαρεμάρα.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 2 – 7 – 2016)