Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΕΒΑΣΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΑΣ





ΟΔΗΓΙΕΣ: ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:

Δίπλα από το όνομα Κύριος Ιησούς Χριστός που υπάρχει ένα μικρό βελάκι , πατάμε εκεί και μας βγάζει διάφορες επιλογές από τις οποίες πατάμε το Download .
Και γίνεται η εκκίνηση να κατέβουν όλες οι ομιλίες.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Ἡ ἐπιλεκτικὴ κανονικότης τῶν Ἐπισκόπων καὶ ἡ ἐκκοσμικευμένη ἐξουσία

Ἡ ἐπιλεκτικὴ κανονικότης τῶν Ἐπισκόπων καὶ ἡ ἐκκοσμικευμένη ἐξουσία

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

Στὴν σύγχρονη ἐκκλησιαστικὴ ἐμπειρία, τὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα βρίσκεται καθημερινὰ ἐνώπιον μιᾶς ἔντονης ἀντίφασης. Ἀπὸ τὸν ἱερὸ ἄμβωνα, μέσα ἀπὸ ἐγκυκλίους σημειώματα καὶ δημόσιες νουθεσίες, οἱ ἐπίσκοποι ὑπενθυμίζουν ἀδιάκοπα στοὺς πιστοὺς τὰ ὅρια τοῦ ὀρθοῦ καὶ τῆς κανονικότητος. Ὁ ἁπλὸς λαὸς καλεῖται σὲ ἀδιάπτωτη προσήλωση στὰ ἐκκλησιαστικὰ παραγγέλματα: νὰ τηρεῖ μὲ ἀπόλυτη αὐστηρότητα τὶς καθορισμένες νηστεῖες, νὰ ἀποφεύγει κάθε ἐκκοσμικευμένη συμπεριφορά, νὰ πειθαρχεῖ στοὺς ἠθικοὺς φραγμούς, νὰ ὑποτάσσει τὴ ζωή του στὸ πνεῦμα τῶν κανόνων.
Τὴν ἴδια ἀκριβῶς στιγμή, ἕνα πέπλο σιωπῆς καλύπτει τὴν κορυφὴ τῆς διοικητικῆς πυραμίδας. Οἱ ἴδιοι ποιμένες ποὺ ἀξιώνουν ἀπόλυτη συμμόρφωση ἀπὸ τὸ ποίμνιο, ὅταν πρόκειται γιὰ τὰ δικά τους προνόμια, τὴν δική τους λειτουργικὴ ἐμφάνιση καὶ τὴν στελέχωση τοῦ μηχανισμοῦ ἐξουσίας τους, παρακάμπτουν ἀσύστολα τοὺς κανόνες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Μὲ μιὰ αὐθαίρετη μετάθεση τῆς ἔννοιας τῆς ἐκκλησιαστικῆς «οἰκονομίας» —ἡ ὁποία ἱστορικὰ θεσπίστηκε ὡς ἔσχατο φάρμακο σωτηρίας καὶ ποτὲ ὡς προνόμιο θεσμικῆς ἀσυλίας— ἡ ἱεραρχία νομιμοποιεῖ τὴν παρανομία βαπτίζοντάς την «κρατοῦσα συνήθεια».

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

Ἡ Ἀκατήχηση τῶν Νεορθόδοξων Χριστιανῶν καὶ τὸ Προσχεδιασμένο Σκοτάδι τοῦ 2033.


Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Στις ημέρες μας, γινόμαστε μάρτυρες μιας μεθοδευμένης και πνευματικά επικίνδυνης αλλοίωσης. Η παραδοσιακή, βαθιά και ουσιαστική κατήχηση των ορθοδόξων χριστιανών που αφορά το δόγμα της πίστεως έχει πλέον παύσει να υφίσταται. Τη θέση της δογματικής αλήθειας και της πατερικής διδασκαλίας έχουν πάρει γενικόλογες, άνευρες και επιφανειακές θεωρίες του τύπου «ο Χριστός είναι μόνο αγάπη», συνοδευόμενες από μια διαστρεβλωμένη ερμηνεία του «υπέρ της των πάντων ενώσεως». Το αποτέλεσμα αυτής της πνευματικής γύμνιας είναι τραγικό. Αν ζητήσεις σήμερα από έναν μέσο βαπτισμένο χριστιανό να σου πει το Σύμβολο της Πίστεως, θα διαπιστώσεις με θλίψη ότι δεν το γνωρίζει. Αν του ζητήσεις να σου εξηγήσει τι σημαίνουν τα άρθρα αυτού του Συμβόλου, θα σηκώσει τα χέρια ψηλά. Ακόμα και στα πιο απλά, στα πρακτικά της λατρείας, επικρατεί απόλυτο σκοτάδι. Δεν γνωρίζουν πότε κάνουμε τον σταυρό μας μέσα στην Εκκλησία, και όταν τους ζητηθεί να τον κάνουν, τον σχηματίζουν βιαστικά και απρόσεκτα, σαν να παίζουν μαντολίνο.

Το Σχέδιο της Σιωπής και ο Ορόσημο του 2033

Ασφαλώς, αυτή η γενικευμένη κατάσταση αμάθειας δεν είναι καθόλου τυχαία. Είναι πλήρως ενορχηστρωμένη. Ο απώτερος σκοπός είναι να διαμορφωθεί ένας νεορθόδοξος χριστιανός που δεν θα έχει την παραμικρή ιδέα για τα δόγματα της Εκκλησίας του, ώστε να μην προβάλλει καμία απολύτως αντίδραση στις οικουμενιστικές θεωρίες και στα γεωπολιτικά και θρησκευτικά σχέδια για την ένωση όλων των χριστιανικών ομολογιών.

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026

Ἀπαντήσεις στὸν π. Εὐάγγελο Παπανικολάου γιὰ τὸν Ἐσταυρωμένο.

 –https://youtu.be/8oduUYxWp0o – Ιερά Αποτείχιση

σ.σ. Πατήρ Ευάγγελε, στην Μητρόπολη Περιστερίου, πώς νομίζετε βγήκαν όλοι οι Εσταυρωμένοι από τους Ι. Ναούς; Υποχρεωτικά ή ελεύθερα; Ένας μόνο Ναός σε ολόκληρη την Μητρόπολη έχει τον Εσταυρωμένο, άν Τον έχει ακόμη, επειδή αντιστέκονται οι πιστοί. Μήπως αυτά που λέτε περί «υποχρεωτικότητας» να τα απευθύνετε κάπου αλλoύ; Εφόσον κατατάσσετε τον εαυτό σας στους «σκεπτόμενους» κι εμάς στους «φανατικούς», σκεφθείτε λίγο τί ήταν αυτό που μεταμόρφωσε εν μία νυκτί ολόκληρη τη Μητρόπολη;

 https://tasthyras.wordpress.com/2026/10/31/απαντήσεις-στον-π-ευάγγελο-παπανικολ

/

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

Ὁ «Νέος Ἀρχιμανδρίτης»: Ἐκκλησιολογικὴ ἔκπτωσις τῶν θεσμῶν

Ὁ «Νέος Ἀρχιμανδρίτης»: Ἐκκλησιολογικὴ ἔκπτωσις τῶν θεσμῶν

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτου, θεολόγου

Καθὼς πλησιάζει ἡ τακτικὴ σύγκληση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τὸ παρασκήνιο βρίθει ἀπὸ ἔντονες ζυμώσεις καὶ διαρροές. Στὸ ἐπίκεντρο τοῦ ἐνδιαφέροντος δὲν βρίσκονται μείζονα θεολογικὰ προβλήματα, οὔτε ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας σὲ μιὰ ραγδαῖα ἐκκοσμικευμένη κοινωνία, ἀλλὰ ὁ συνήθης, πλὴν νοσηρός, διαμοιρασμὸς ὀφφικίων καὶ προαγωγῶν. Ἡ φημολογία ποὺ κυκλοφορεῖ στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς διαδρόμους προαναγγέλλει ἕνα ἀκόμη καταιγισμὸ ἐκλογῶν βοηθῶν ἐπισκόπων — φῆμες μάλιστα κάνουν λόγο γιὰ διψήφιο ἀριθμὸ νέων τιτουλαρίων.
Ὁ θεσμὸς τῶν βοηθῶν ἐπισκόπων ἀποτελεῖ μιὰ θεολογικὴ καὶ κανονικὴ ἀνωμαλία, μιὰ σοβαρότατη ἐκκλησιολογικὴ ἀλλοίωση, ποὺ δὲν ἐξυπηρετεῖ καμία οὐσιαστικὴ ποιμαντικὴ ἀνάγκη στὶς ἡμέρες μας. Ἀντίθετα, λειτουργεῖ ἀποκλειστικὰ ὡς ὄχημα ἱκανοποίησης τῆς προσωπικῆς ματαιοδοξίας ἀρχιμανδριτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνυπομονοῦν νὰ φορέσουν στὸ κεφάλι τους τὴν ἀρχιερατικὴ μίτρα, μετατρέποντας τὸν τρίτο βαθμὸ τῆς ἱερωσύνης σὲ ἐπαγγελματικὸ ἔπαθλο.
Γιὰ νὰ κατανοηθεῖ τὸ μέγεθος τῆς στρέβλωσης, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἐπιστρέψουμε στὶς αὐθεντικὲς ρίζες τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλησιολογίας. Στὴν πρώιμη Ἐκκλησία, ὅπως τὴν συνόψισε ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος, ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι ἡ ὁρατὴ κεφαλὴ τῆς Εὐχαριστιακῆς Συνάξεως, «εἰς τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ». Ἡ ἔννοια τοῦ Ἐπισκόπου εἶναι ἀδιαχώριστη ἀπὸ τὴν Τοπικὴ Ἐκκλησία. Δὲν ὑπάρχει «ἀπόλυτος» ἢ «περιπλανώμενος» ἐπίσκοπος.

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026

Θεσσαλονίκης «ἄνδρας κενόδοξος... ἀλλάζει τὰ ἤθη καὶ τὶς παραδόσεις τῶν Χριστιανῶν καὶ τῆς Ἐκκλησίας».*

σ.σ. Δεν είναι τυχαία η δημοσίευση ενός βίντεο από την Μονή Αγίας Τριάδος Σπαρμού Ολύμπου, στο οποίο ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος μερακλώνει μαζί με Μοναχούς τραγουδώντας το «Στο ‘πα και στο ξαναλέω»!
Ο Θεσσαλονίκης Φιλόθεος καταβάλλει πάμπολλες προσπάθειες να αλλάξει την εικόνα, και αναπόφευκτα τον προσανατολισμό, των -υποτιθέμενων- ποιμένων από φιλόθεους σε φιλόκοσμους. Αρκεί να δει κανείς πολλές από τις δηλώσεις του και τις εμφανίσεις του σε διάφορα κανάλια, στα οποία παριστάνει τον μοντέρνο και τον προοδευτικό.

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026

Χειροκροτῆστε μας.

«Εν ενί πνεύματι» αυτόπαραμυθίας και αυτοθαυμασμού.

Γράφει ο Μέτοικος

Με καλογερική ταπεινοφροσύνη που, κατά την επιταγή του αββά Αντώνιου, ξεπερνιούνται «όλες οι παγίδες του εχθρού (δηλαδή του διαβόλου) που, είναι απλωμένες πάνω στη γη», ο ηγούμενος Αλέξιος και το πλήρωμα της αγιορείτικης Μονής του Ξενοφώντα, γιόρτασαν το Χρυσό Ιωβηλαίο τους στην ταπεινή αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής στην πρωτεύουσα.
Με πρόφαση τη «δοξολογία Θεού» και [τον] ευχαριστήριο απολογισμό για τα πενήντα χρόνια πορείας της αδελφότητας [της Μονής του Οσίου Ξενοφώντα]», ήταν όλοι εκεί «Εν ενί πνεύματι» αυτοπαραμυθίας και αυτοθαυμασμού.
Ο ΠτΔ Κων. Τασούλας με τον βαθυστόχαστο χαιρετισμό του διόρθωσε τους Πατέρες της Εκκλησίας διδάσκοντας στην πανηγυρίζουσα ομήγυρη ότι :«μοναχικός βίος δεν σημαίνει ανενεργό απραξία, αλλά ένταξη των βιοτικών πλευρών της ζωής στην αλήθεια του Χριστού»!
Μετά από αυτή την βαρύνουσας σημασίας θεολογική παρέμβαση του ΠτΔ, προφανώς, είναι παρωχημένη η διδασκαλία του Μεγάλου Βασιλείου πως : «ου δει τον Μοναχόν προσπάσχειν τη από των ανθρώπων δόξη, ούτε αντέχεσθαι τιμής υπερβαλλούσης, αλλά και διορθούσθαι τους ούτω τιμώντας, ή πλέον περί αυτού φρονούντας» και, ασφαλώς, δεν έχει καμιά αξία η «Αποταγή» ως θεμελιώδης προϋπόθεση στην πορεία του Μοναχού από τη γη στον ουρανό.
Ο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος Β΄, καμία σχέση με το «Και πάσης Ελλάδος ρε παιδί μου» σατιρικό έργο του Χάρρυ Κλυνν, τόνισε στον χαιρετισμό του ότι «το ασκητικό ιδεώδες προβάλλει έναν εντελώς άλλο τρόπο ζωής, που συμπυκνώνεται στη φράση ‘’Δεν θα λάβεις πνεύμα αν δεν δώσεις αίμα”» και, εσχάτως… μπόλικο θέαμα.
Πάντως, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Β΄ τόνισε ότι : «Σε αυτή την πρόκληση της εποχής μας, [δηλονότι στην κατάργηση της πραγματικής διάστασης του χώρου και του χρόνου, την κατάργηση κάθε ορίου (όπως γνωρίζει και κάνει ο Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος)] μπορεί και ο μοναχισμός να συμβάλει αποφασιστικά, αρκεί να μην ενδώσει στον πειρασμό της εκκοσμίκευσης (που τον γνωρίζει ο Αθηνών)».
Προφανώς, με τη φράση «κατάργηση κάθε ορίου», ο Αθηνών Ιερώνυμος Β΄ εννοεί τα όρια που έθεσαν οι πατέρες της Εκκλησίας για τους Μοναχούς που, ολοφάνερα και σκανδαλωδώς, παραβιάστηκαν στην εκδήλωση «χειροκροτήστε μας» των Ξενοφωντινών καλογέρων που, φαίνεται, σαν τον Δημά «ἀγάπησαν τὸν νῦν αἰῶνα».
Πάντως «τί δὲ ἔχεις ὃ οὐκ ἔλαβες; εἰ δὲ καὶ ἔλαβες, τί καυχᾶσαι ὡς μὴ λαβών» ηγούμενε Αλέξιε;
Από τα 1028 χρόνια ιστορίας του Μοναστηριού του Οσίου Ξενοφώντα, προεστέ Αλέξιε, δεν είναι απόλυτα εγωιστικό να διαλέξεις για πανηγυρισμό μόνο τα τελευταία πενήντα χρόνια της παρουσίας σου στο Μοναστήρι;

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026

Ἡ Ρώμη θὰ χάσει τὴν πίστη της καὶ θὰ γίνει ἡ ἕδρα τοῦ Ἀντιχρίστου: Ἡ συγκλονιστικὴ προφητεία της Λὰ Σαλὲτ καὶ τὸ σήμερα τῆς Ὀρθοδοξίας

Η Ρώμη θα χάσει την πίστη της και θα γίνει η έδρα του Αντιχρίστου: Η συγκλονιστική προφητεία της Λα Σαλέτ και το σήμερα της Ορθοδοξίας

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Πριν από δύο χρόνια, είχα την ευλογία να συναντήσω τον Άγιο Γέροντα Δοσίθεο. Κατά τη διάρκεια της κουβέντας μας, του εξέφρασα την ανησυχία μου, λέγοντάς του ότι οι λόγοι του ενοχλούν βαθιά το κατεστημένο της εποχής μας. Εκείνος με κοίταξε με σιγουριά και μου απάντησε: «Παιδί μου, ακόμα κι αν βρουν τρόπο να κλείσουν το στόμα σε όσους από εμάς μιλάμε, ο Θεός θα βρει τον τρόπο να εκφραστεί. Μην φοβάσαι. Αν χρειαστεί, θα μιλήσουν ακόμα και οι πέτρες...»
Και πράγματι, αν κοιτάξει κανείς πίσω, θα δει πως σε όλες τις εποχές της ιστορίας ο Θεός έβρισκε πάντα τρόπους να μιλάει. Όταν το σκοτάδι πλήθαινε και οι άνθρωποι προσπαθούσαν να σβήσουν το φως της Αλήθειας, η Θεία Χάρη ξεπερνούσε κάθε ανθρώπινο εμπόδιο. Είτε μέσα από τη φωνή των Προφητών, είτε μέσα από τη θυσία των Μαρτύρων, είτε ακόμα και μέσα από θαυμαστά σημεία της φύσης, ο Κύριος δεν άφησε ποτέ τον κόσμο ορφανό. Το Ευαγγέλιο πάντα έβρισκε τον δρόμο του, αποδεικνύοντας ότι η φωνή του Θεού δεν φυλακίζεται και δεν φιμώνεται από καμία ανθρώπινη εξουσία.

Το «Σκισμένο Ράσο» και η Δίψα του Λαού

Αυτό που συμβαίνει στις μέρες μας μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία είναι πραγματικά εκπληκτικό και δεν έχει προηγούμενο στην εκκλησιαστική ιστορία. Ο κόσμος σήμερα πηγαίνει στους ιερείς για να λειτουργηθεί, πηγαίνει στους Αρχιερείς για να πάρει την ευλογία τους, αλλά όταν ψάχνει για αληθινή πνευματική καθοδήγηση, αναζητά γεροντάδες με σκισμένο ράσο.
Αυτό το φαινόμενο το βλέπουμε να συμβαίνει μαζικά και στο Άγιο Όρος. Οι πιστοί φτάνουν εκεί, πηγαίνουν στα μεγάλα μοναστήρια για να προσκυνήσουν τις Άγιες εικόνες και τα ιερά κειμήλια, αλλά αμέσως μετά τρέχουν στα φτωχικά κελιά, στους κελιώτες γέροντες, για να ωφεληθούν πνευματικά και να ακούσουν τον ανόθευτο Λόγο του Θεού.

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026

Ἡ ἀποϊεροποίηση τῶν Ἱερῶν Ναῶν καὶ ἡ μεταβολὴ τοὺς σὲ κοινοὺς τόπους μέσῳ τῆς χρήσης τους γιὰ σκοποὺς ξένους πρός τὴν Θεία Λατρεία-Ἡ στάση τῶν πιστῶν ἐντὸς τῶν Ἱερῶν Ναῶν

 Ἡ ἀποϊεροποίηση τῶν Ἱερῶν Ναῶν καὶ ἡ μεταβολὴ τοὺς σὲ κοινοὺς τόπους μέσῳ τῆς χρήσης τους γιὰ σκοποὺς ξένους πρός   τὴν Θεία Λατρεία-Ἡ στάση τῶν πιστῶν ἐντὸς τῶν Ἱερῶν Ναῶν 

*Φλώρου Κωνσταντίνα

Περίληψη: 
Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται το ζήτημα της χρήσης των Ιερών Ναών για διαφορετικούς, από την Θεία Λατρεία, σκοπούς, όπως για παράδειγμα για την πραγματοποίηση συναυλιών και χορωδιών με συνοδεία μουσικών οργάνων, ή και άλλων κοσμικών εκδηλώσεων. Οι Ιεροί Ναοί, ωστόσο, έχουν στην Ορθόδοξη Παράδοση συγκεκριμένη θέση. Δεν αποτελούν κοινά οικοδομήματα, κοινούς οίκους, αλλά είναι τόποι ιεροί, αφιερωμένοι στον Άγιο Τριαδικό Θεό και αποκλειστική χρήση τους είναι η Θεία Λατρεία, η εξύμνηση του Αγίου Τριαδικού Θεού, η προσευχή και η τέλεση των Ιερών Μυστηρίων. Δεν αποτελούν, επίσης, τόπους μετάδοσης ασθενειών. Γίνεται λόγος και για λοιπές αταξίες (π.χ. απρεπής ενδυμασία, βαψίματα στα πρόσωπα) που λαμβάνουν χώρα εντός των Ιερών Ναών και οι οποίες συμβάλλουν κι αυτές στην απαξίωση της ιερότητας του χώρου.

Διάγραμμα

Ι. Εισαγωγή

ΙΙ. Η ιερότητα του ναού και όσων περιέχονται σε αυτόν, η ψαλμωδία και τα μουσικά όργανα κατά την Ορθόδοξη Παράδοση

α. Η Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη)

β. Οι Οικουμενικές και Τοπικές Σύνοδοι και οι Ιεροί Κανόνες

γ. Τα έργα των Πατέρων της Εκκλησίας

δ. Η Θεία Λατρεία – Ύμνοι, ψαλμοί και τροπάρια

ε. Το παράδειγμα και η διδασκαλία των Αγίων


III. Ενδεικτικά παραδείγματα αποϊεροποίησης/βεβήλωσης των Ιερών Ναών και απαξίωσης της ιερότητας του χώρου

α. Συναυλίες με μουσικά όργανα - Κοσμικές εκδηλώσεις

β. Γυναίκες στο ψαλτήρι/αναλόγιο

γ. Άσεμνη ενδυμασία – Βαψίματα στο πρόσωπο

δ. Χρήση μασκών – Θεία μετάληψη με πολλά κουταλάκια

ε. Λοιπές αταξίες και προσβολές της ιερότητας του χώρου (π.χ. προβολή προσώπων με βαθιά αντιεκκλησιαστικό φρόνημα, αταξία κατά την θεία μετάληψη, χρήση κινητών, ομιλίες)

IV. Συμπεράσματα – Επίλογος

Ι. Εισαγωγή

Η μετατροπή των Ιερών Ναών σε τόπους όπου λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις κοσμικού χαρακτήρα, διάφορα πολιτιστικά δρώμενα και γενικώς κοινωνικές συναθροίσεις αλλότριες προς τη Θεία Λατρεία, αποτελεί όχι απλώς αντικανονική, με βάση την Ιερά μας Παράδοση και τους Ιερούς Κανόνες, ενέργεια, αλλά αποϊεροποίηση και βεβήλωση των Ιερών Ναών. Αιτία της εν λόγω απαράδεκτης πρακτικής είναι τόσο η σε μεγάλο βαθμό επικράτηση του κοσμικού φρονήματος μεταξύ των πιστών, όσο και η διείσδυση εντός της Ορθοδοξίας, της δυτικής-παπικής εκκλησιολογίας. Με άλλα λόγια, τέτοιου είδους κοσμικές εκδηλώσεις σε ναούς είναι μέρος της παράδοσης της αιρετικής Δύσεως, του παπισμού και του προτεσταντισμού, ενώ αντίθετα είναι παντελώς ξένες προς την Ορθοδοξία.

Το πνεύμα του κόσμου ισοπεδώνει κάθε ευλάβεια προς τον Άγιο Τριαδικό Θεό και αποϊεροποιεί κάθε τι το άγιο και σεπτό, υποβιβάζοντας το άγιο και το ιερό σε κοσμικό ή καλλιτεχνικό/πολιτιστικό ή σε πράγμα κοινής χρήσης. Συνεπεία του πνεύματος αυτού, παρατηρείται όλο και συχνότερα, η σταδιακή μετατροπή των Ιερών μας Ναών σε κοινούς τόπους, η χρήση τους δηλαδή για σκοπούς παντελώς ξένους προς την Θεία Λατρεία, όπως για παράδειγμα για την πραγματοποίηση συναυλιών και χορωδιών με συνοδεία μουσικών οργάνων. Η Ορθόδοξη Εκκλησιαστική Παράδοση, ωστόσο, διαχρονικά μας διδάσκει, ότι αποκλειστική χρήση των Ιερών Ναών είναι η Θεία Λατρεία, η προσευχή, η εξύμνηση του Θεού και η τέλεση των ιερών Μυστηρίων και καταδικάζει με βαρύτατα επιτίμια εκείνους που τους χρησιμοποιούν για οτιδήποτε άλλο. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, επίσης, ποτέ δεν εισήγαγε στην Θεία Λατρεία μουσικά όργανα, αλλά μόνο την ψαλμωδία με την βοήθεια της ανθρώπινης φωνής και μάλιστα από χειροτονημένους άνδρες ψάλτες.

Η αποϊεροποίηση των Ιερών Ναών παρατηρήθηκε σε μεγάλο βαθμό την περίοδο του κορωνοϊού, όταν και μετατράπηκαν σε εμβολιαστικά κέντρα και αντιμετωπίστηκαν από Πολιτεία και Διοικούσα Εκκλησία ως τόποι μετάδοσης ασθενειών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρχαν και νωρίτερα τέτοια φαινόμενα. Απλώς μετά από αυτήν την περίοδο, οι ανίερες αυτές πρακτικές, όπως συναυλίες κάθε είδους μουσικής, χρήση μουσικών οργάνων (π.χ. πιάνο, βιολοντσέλο κ.α.), γυναικείες ή μικτές χορωδίες, κοσμικές γιορτές και εκδηλώσεις μέχρι και ειδωλολατρικές τελετές κ.λπ., έχουν αυξηθεί σε πολλές Ι. Μητροπόλεις της πατρίδας μας. Επισημαίνεται ότι σε ορισμένα σημεία της παρούσας γίνεται δική μας έντονη υπογράμμιση (bold), προκειμένου να τονιστούν ιδιαίτερα τα σημεία αυτά.

ΙΙ. Η ιερότητα του ναού και όσων περιέχονται σε αυτόν, η ψαλμωδία και τα μουσικά όργανα κατά την Ορθόδοξη Παράδοση

Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026

Ἄνοιξε ὁ δρόμος γιὰ τὰ κοινὰ Μυστήρια Γάμου καὶ Βάπτισης.

σ.σ. Αφήνουν την κοινωνία να σαπίσει και μετά κάνουν υποχωρήσεις στα θέματα της Πίστεως για «πρακτικούς» ή άλλους λόγους, τις οποίες μάλιστα παρουσιάζουν ως νίκες !

Διαβάσαμε την κάτωθι είδηση:

« Άνοιξε ο δρόμος για τα κοινά μυστήρια Γάμου και Βάπτισης. Ο Σύλλογος Ιδιοκτητών Κέντρων Δεξιώσεων, κτημάτων και catering Νομού Λάρισας (ΣΙΚΕΔΕΛ) εκφράζει τις θερμές και ειλικρινείς ευχαριστίες του προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεο, ο οποίος, με ιδιαίτερη ευαισθησία και ποιμαντική αντίληψη, ανέλαβε την πρωτοβουλία να θέσει το θέμα προς συζήτηση στην Ιεραρχία της Εκκλησίας, όπου και έγινε ομόφωνα αποδεκτό.
Με ιδιαίτερη ικανοποίηση χαιρετίζουμε την απόφαση των Ιεραρχών σύμφωνα με την οποία επιτρέπεται πλέον η τέλεση των δύο Ιερών Μυστηρίων, του Γάμου και της Βάπτισης, την ίδια ημέρα, την ίδια ώρα και στον ίδιο Ιερό Ναό. Πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη, η οποία ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της σύγχρονης ελληνικής οικογένειας και διευκολύνει ουσιαστικά χιλιάδες νέα ζευγάρια σε όλη την επικράτεια.

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026

Ὅταν ἡ μόδα καὶ ἡ ἄγνοια ἐπιβάλλουν τὴν ἐκκοσμίκευση καὶ ἀλλοίωση τῶν Ἱερῶν Μυστηρίων!

Όταν η μόδα και η άγνοια επιβάλλουν την εκκοσμίκευση και αλλοίωση των Ιερών Μυστηρίων! 
Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου

Δυστυχώς στις μέρες μας , 2.026 χρόνια μετά την Γέννηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ακόμα κυριαρχούν μεταξύ του λαού μας πολλές δεισιδαιμονίες αλλά και άφθονη άγνοια όσον αφορά στα Ιερά Μυστήρια – κατεξοχήν δε το Ιερό Βάπτισμα.
Ένα βασικό στοιχείο , έστω κι αν από μόνο του δεν επικυρώνει την εγκυρότητα του βαπτίσματος, είναι τα γνωστά μας “μαρτυρικά”.
Τα μαρτυρικά της βάπτισης δεν είναι απλώς ένα όμορφο αναμνηστικό.
Είναι ένα μικρό σύμβολο της μεγάλης στιγμής του Αγίου Βαπτίσματος και γι’ αυτό αξίζει να έχουν τη μορφή και τη θέση που τους αρμόζει.
Το μαρτυρικό παραδοσιακά δίνεται στους καλεσμένους ως ένδειξη ότι έγιναν μάρτυρες του Μυστηρίου της Βάπτισης. Γι’ αυτό και το πιο ταιριαστό είναι να φοριέται στην καρδιά, με μια μικρή καρφίτσα, όπως έχει καθιερωθεί μέσα στην ορθόδοξη παράδοση.
Αυτό, βεβαίως, προϋποθέτει ότι οι συμπαριστάμενοι και -ιδανικά- και συμπροσευχόμενοι προσκεκλημένοι προσέχουν τα του μυστηρίου και δεν θεωρούν την βάπτιση μιά κοινή κοινωνική εκδήλωση και γιά το λόγο αυτό το μόνο που δεν προσέχουν είναι τα λόγια των ευχών και τα τελούμενα υπό των κληρικών.
Το μαρτυρικό δεν είναι βραχιολάκι, ούτε μπρελόκ, ούτε ένα απλό αξεσουάρ. Ούτε πρέπει να συνδυάζεται με μάτια/ματόχαντρες, σύμβολα που ανήκουν σε λαϊκές δοξασίες και δεισιδαιμονίες , οι οποίες με τη σειρά τους χαρακτηρίζονται από την Εκκλησία μας ως “πομπές του Διαβόλου” . Δεν έχουν καμμία σχέση με τη χριστιανική πίστη.

Τρίτη 11 Αυγούστου 2026

Αἶσχος. Μετέτρεψαν τὴν Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Πορετσοῦ σὲ ξενῶνα.

Πριν λίγες ημέρες το ιστολόγιο έλαβε ένα μήνυμα θλίψης και αγανάκτησης πιστού σχετικά με την κατάσταση στην ιστορική Ιερά Μονή Πορετσού, η οποία ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας. Το μήνυμα αφορούσε την μετατροπή της Ιεράς Μονής, που είναι αφιερωμένη στην Παναγία μας, «σε έναν χώρο εμπορευματοποιημένης φιλοξενίας».
Στην αρχή θεωρήσαμε ότι επρόκειτο για κακόβουλη φάρσα, καθότι μας ήταν αδύνατο να πιστεύσουμε ότι η Ορθόδοξη Ελλάδα ζήλεψε τους αιρετικούς της Δύσης, οι οποίοι μετατρέπουν τα μοναστήρια τους σε μπουτικ ξενοδοχεία [1]. Δεν μπορούσαμε να πιστεύσουμε ότι η Ορθόδοξη Ελλάδα, και μάλιστα πρόσωπα κοντά στην Εκκλησία, ακολουθούν παράλληλα βήματα με αυτά του Ερντογάν, ο οποίος επαίρεται για την μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί. [2]
Οι αιρετικοί όμως δέν βιώνουν την χάρη της αληθινής Εκκλησίας και γι’ αυτό εγκαταλείπουν τους ναούς και τα μοναστήρια τους, πολλά εκ των οποίων γίνονται στο τέλος μπαρ και ξενοδοχεία. Ο αλλόθρησκος Ερντογάν δεν γνωρίζει την άλήθεια της Ορθοδοξίας και βρωμίζει τον Ιερό Τόπο με τα δαιμόνια του ισλάμ. Οι Ορθόδοξοι όμως τί έχουν να πουν για να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους; Αν διαβάζουμε και φρίττουμε με τα καθέκαστα των αιρετικών και των αλλοθρήσκων, τί πρέπει να κάνουμε με τα καθέκαστα των αδελφών Ορθοδόξων; 
Η έμπονη καταγγελία που λάβαμε είναι η εξής: 

Κυριακή 26 Ιουλίου 2026

Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶχε οὔτε θὰ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ ἐντυπωσιασμούς.

«Προσέχετε από τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι έρχονται σε σας με ενδύματα προβάτων, από μέσα όμως είναι λύκοι αρπακτικοί.» (Ματθ. 7,15)

Γράφει ο Στυλ. Καβάζης

Χθές έγραψα ένα άρθρο εκφράζοντας τον έντονο προβληματισμό μου για την ολοένα αυξανόμενη τάση ορισμένων κληρικών να μετατρέπουν την ποιμαντική διακονία σε μια προσπάθεια εντυπωσιασμού, προσαρμόζοντας την εκκλησιαστική ζωή στις απαιτήσεις της εποχής και όχι στην αδιάκοπη Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δεν πέρασαν λίγες ώρες και τσουπ.. ένας φίλος μού απέστειλε ένα σχετικό βίντεο.
Ένα βίντεο που ήδη είχε κάνει τον γύρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, είχε αναπαραχθεί από ενημερωτικές ιστοσελίδες και είχε δημοσιευθεί στον προσωπικό λογαριασμό ενός κληρικού πριν λίγες εβδομάδες.
Το περιστατικό εκτυλίσσεται ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής. Την ώρα που ψάλλονται τα Εγκώμια του Επιταφίου, μια από τις ιερότερες και μυστηριακές στιγμές του εκκλησιαστικού έτους, μέσα στο κέντρο του Ιερού Ναού βρίσκεται ένας σκύλος και ο λειτουργός τον χαϊδεύει, ενώ η στιγμή καταγράφεται "τυχαία" και στη συνέχεια προβάλλεται δημόσια από τον ίδιο τον Ιερέα.
Προφανώς δεν είναι η φιλοζωία που με προβληματίζει. Η Εκκλησία ποτέ δεν δίδαξε τη σκληρότητα απέναντι στα ζώα. Αντιθέτως, βλέπει ολόκληρη την κτίση ως δημιούργημα του Θεού και καλεί τον άνθρωπο να τη διαχειρίζεται με σεβασμό, αγάπη και ευθύνη.

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2026

Ὅταν τὸ πανηγύρι ἔχασε τὸν Ἅγιο καὶ κράτησε μόνο τὸ τραπέζι...

Τώρα το καλοκαίρι, τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε να πληθαίνουν γύρω μας γιορτές και πανηγύρια που πολλές φορές δεν έχουν καμία σχέση με την Εκκλησία, την πίστη, την παράδοση, τη μνήμη, την ευλογία.
Γιορτές φυτών, καρπών, ζώων, ψαριών, ποτών, φαγητών, ακόμη και παλιών ειδώλων ή ξεχασμένων συμβόλων. Και γύρω από όλα αυτά στήνονται μεγάλες πανηγύρεις. Με σκηνές, με μικρόφωνα, με χορούς, με κλαρίνα, με ονόματα τραγουδιστών, με πολιτιστικές εκδηλώσεις, με λόγους, με φωτογραφίες, με χειροκροτήματα, με μεγαλεία.
Και στο κέντρο της πλατείας καμαρώνει πλέον το νέο «σύμβολο» της εποχής. Το τοτέμ της σύγχρονης αλλοπρόσαλλης γιορτής. Άλλοτε η προβατίνα, που δήθεν τιμάται, ενώ την ίδια στιγμή ψήνεται και καταναλώνεται. Άλλοτε το καρπούζι, το κρεμμύδι, η ρίγανη, το καλαμπόκι, η πίτα, ο πλαστός, η γαλατόπιτα, η σαρδέλα, η πέστροφα, η πάπια, η κότα, το τσίπουρο, το κρασί, και ποιος ξέρει αύριο τι άλλο.
Δεν είναι το φαγητό το πρόβλημα.

Παρασκευή 3 Ιουλίου 2026

Ἀπὸ τὸν Θεὸ στὸ θέαμα!

Πρέπει να ήταν ο Χαράρι που είπε ότι στο μέλλον οι περισσότεροι άνθρωποι θα ασχολούνται με τα θεάματα. Και είναι προφανές ότι θέλουν ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, του οποίου την εργασία ούτως ή άλλως θα την έχει αντικαταστήσει η τεχνητή νοημοσύνη, να μην ασχολείται με τα κοινά. Να «ξεδίνει» στα θεάματα. Να δέχεται αδιάφορα και αμάσητα τις όποιες πολιτικές του επιβάλλονται.
Και έρχονται οι πρόθυμοι της διοικούσης εκκλησίας να δώσουν «περιεχόμενο» και σε αυτόν τον στόχο της νεάς τάξης, όπως δίνουν «περιεχόμενο» στο πράσινο αφήγημα. Και μας ομιλούν φερειπείν για τον «υψηλό σκοπό του αθλήματος», για «το άθλημα ως σημείο ενότητας» και άλλες τέτοιες ανοησίες. Ποιοί;

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2026

Εἰσβολὴ κοσμικῶν στοιχείων στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

Μακαριστός π. Ευσέβιος Βίττης

Από τότε πού ή Εκκλησία έγινε status quo εισρέουν μέσα της αδειάλειπτα κοσμικά στοιχεία. Δεν χρειάζεται νά τά απαριθμήσουμε εδώ όλα. Άν προσπαθήσουμε νά ιδούμε τή ζωή τής Εκκλησίας μας καί τή γνήσια ορθόδοξη πνευματικότητα, δέν θά αργήσουμε νά διαπιστώσουμε πώς όχι λίγα ξένα σώματα βρίσκονται στόν άγιο οργανισμό της.
Μένει κανείς κατάπληκτος, βλέποντας φεουδαρχικά χαρακτηριστικά ή κατάλοιπα μέσα στήν Εκκλησία. Καί αυτό δέν τό μαρτυρούν μονάχα οι διάφορες διαβαθμίσεις τίτλων καί αξιωμάτων, πού αντανακλούν τή διάθρωση τής κοσμικής εξουσίας, αλλά καί -κυρίως αυτό- τό πνεύμα πού διέπει τίς σχέσεις μέσα σ αυτή.
Στό σημείο αυτό είναι φανερό πόσο έντονη είναι π.χ. ή απόσταση, πού χωρίζει τόν επίσκοπο (μητροπολίτη) από τούς υφισταμένους του.

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026

Ἡ βεβήλωση τῶν Ἱερῶν μας Ναῶν μὲ τὴν πραγματοποίηση ἐντὸς αὐτῶν κοσμικῶν συναυλιῶν κάθε εἴδους.

σ.σ. Στοχευμένη η αναφορά της κας Φλώρου στον 97ο Κανόνα της Πανθέκτης και στο άρθρο 13 του Συντάγματος που παραβιάζονται με τις κοσμικές εκδηλώσεις μέσα στους Ι. Ναούς..

*Φλώρου Κωνσταντίνα

Όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις παίρνει το πρόβλημα της αποϊεροποίησης, άλλως βεβήλωσης των ιερών μας ναών σε πολλές Μητροπόλεις της πατρίδας μας (πρόσφατα στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας στα Ιωάννινα και στον Ιερό Ναό Αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη), με την άδεια φυσικά και συναίνεση των οικείων Μητροπολιτών. Δεν χρειάζεται, ωστόσο, να έχει κανείς κάποια ιδιαίτερη θεολογική κατάρτιση και ιδιαίτερες θεολογικές γνώσεις για να αντιληφθεί, ότι αυτές οι ενέργειες είναι βλάσφημες και αντικανονικές, απαγορεύονται μάλιστα ρητά από τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας, πολλοί από τους οποίους προβλέπουν την καθαίρεση για τους Αρχιερείς/ιερείς και τον αφορισμό για τους λαϊκούς. Ενδεικτικά, οι Πατέρες της Εκκλησίας με τον 97 ο Κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου ορίζουν, ότι αυτός πού αδιάκριτα μεταβάλλει τούς Ιερούς Ναούς σε κοινούς κοσμικούς τόπους, εάν είναι κληρικός πρέπει να καθαιρεθεί και εάν είναι λαϊκός πρέπει να αφορισθεί.

Κυριακή 21 Ιουνίου 2026

Κυριακή Γ Ματθαίου: «Ἡ ἐκκοσμίκευσις τῶν χριστιανῶν» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος


ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ματθ.6,24]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

« Η ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-6-1985]

(Β138)
«Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν… Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ». Ένα βασικό γνώρισμα, αγαπητοί μου, του αρχαίου κόσμου ήταν ότι μπορούσε ένας άνθρωπος να αποδέχεται μέσα εις τον χώρον της θρησκευτικότητος άνετα κάθε ετερόκλητο στοιχείο. Μπορούσε, δηλαδή, να πιστεύει κανείς εις το δωδεκάθεο του Ολύμπου, όσο και στο ρωμαϊκό πάνθεο ή τις μικρασιατικές θεότητες ή τις αιγυπτιακές. Ακόμη, μπορούσε να μετέχει άνετα στα μυστήρια της Δήμητρος, της Ίσιδος ή τα Ορφικά μυστήρια. Ταυτοχρόνως μπορούσε να μετέχει σε όλα αυτά. Δηλαδή δεν υπήρχε καμία αποκλειστικότης. Καμία θρησκεία και κανένα μυστήριον από τα αρχαία μυστήρια δεν ζητούσε από τους μύστας του αποκλειστικότητα. Ότι, δηλαδή, «μόνον εκείνο που εγώ σου προσφέρω θα δέχεσαι· τίποτε απολύτως άλλο».
Ένα άλλο γνώρισμα ακόμη του αρχαίου κόσμου, αγαπητοί, ήταν ότι η ηθική δεν συνεδέετο με την θρησκεία. Εάν προσέφερες τις θυσίες σου και ελάτρευες τον θεό που πίστευες όπως θα έπρεπε, τότε δεν είχε σημασία ποια μπορούσε να είναι η ζωή σου. Ήταν δηλαδή η ηθική και η θρησκευτικότης δύο εντελώς ξεχωριστά πράγματα.
Αυτά, όμως, όλα δεν συμβαίνουν μέσα εις τον χώρον του Χριστιανισμού. Ο Χριστός θέλει απόλυτη αποκλειστικότητα. Δεν μπορείς να πιστεύεις σε τίποτε άλλο, παρά μόνον εις τον αληθινόν Θεόν. Δεν μπορείς να ζεις διαφοροτρόπως έξω από εκείνο που σου υπαγορεύει ο αληθινός Θεός. Συνεπώς ο Χριστός θέλει, όπως σας είπα, αποκλειστικότητα. Ο Χριστιανισμός είναι μία αποκλειστική, ολότελα, θρησκεία.
Ακριβώς αυτό σημαίνει, αυτή η αποκλειστικότητα, εκείνο που αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη, κατά τρόπον ανθρωποπαθή, ότι «ο Θεός είναι ζηλωτής». «Ἐγώ», λέει ο Θεός, «Θεός ζηλωτής». «Ζηλωτής» θα πει ζηλιάρης. Και έτσι γεννιώνται οι έννοιες «μοιχός» και «μοιχαλίς» και «γενεά μοιχαλίς». Διότι πρόκειται περί πνευματικής μοιχείας. Και όχι περί μοιχείας της γνωστής μεταξύ δύο ανθρώπων. Όπως δηλαδή στους συζύγους, όταν ο ένας αφήσει τον άλλον, όταν η σύζυγος αφήσει τον σύζυγον, λέγεται «μοιχεία», έτσι και ο λαός του Θεού, εάν αφήσει τον Θεό, που είναι ο λαός, η νύμφη, η Εκκλησία, η Εκκλησία των Εβραίων παλιά, η Εκκλησία μετά ταύτα, η Εκκλησία του Χριστού, αφήσει τον Νυμφίον, δηλαδή τον Θεόν, στην Καινή Διαθήκη τον Ιησούν Χριστόν, τον Νυμφίον της Εκκλησίας, τότε διαπράττει πνευματική μοιχεία.

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026

Ὁ Χριστὸς ὁ μεγάλος ἀπὼν στὶς "Γερμανικὲς Καθολικὲς Ἡμέρες" καὶ ἡ κρίση τοῦ σύγχρονου Παπισμοῦ. (Ἀπὸ τὴν ἐκκοσμίκευση καὶ τὴ Woke ἀτζέντα στὸν «Μεγάλο Ἱεροεξεταστή» του Ντοστογιέφσκι)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 16η Ιουνίου 2026

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΠΩΝ ΣΤΙΣ «ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΚΑΘΟΛΙΚΕΣ ΗΜΕΡΕΣ» ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

(Από την εκκοσμίκευση και τη Woke ατζέντα στον «Μεγάλο Ιεροεξεταστή» του Ντοστογιέφσκι)

Έχουμε επανειλημμένως επισημάνει, μέσω των ανακοινώσεών μας, ότι ο αιρετικός και πλήρως εκκοσμικευμένος δυτικός Χριστιανισμός διέρχεται περίοδο βαθιάς παρακμής. Κατά την εκτίμηση έγκριτων μελετητών, αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη κρίση της ιστορικής του διαδρομής.

Σε πρόσφατη ανακοίνωσή μας, με τίτλο «Η Απρόσμενη Άνθηση της Ορθοδοξίας και ο Μαρασμός των Αιρέσεων»[1], υπογραμμίζαμε ότι οι δυτικές «εκκλησίες» και, πρωτίστως, ο αιρετικός Παπισμός – η μήτρα όλων των μεταγενέστερων αιρετικών μορφωμάτων του δυτικού «Χριστιανισμού» – βρίσκονται σε κατάσταση πρωτοφανούς παρακμής. Εκατομμύρια οπαδοί τους τις εγκαταλείπουν κάθε χρόνο, καταλήγοντας κυρίως είτε στην αθεΐα είτε σε διάφορες μορφές αποκρυφισμού.
Παράλληλα, η έλλειψη «κληρικών» και παστόρων έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις, καθώς ολοένα και λιγότεροι νέοι επιθυμούν να στελεχώσουν τις δομές τους. Η οικονομική τους συρρίκνωση καθιστά αδύνατη ακόμη και τη συντήρηση των ναών, με αποτέλεσμα εκατοντάδες εξ αυτών να πωλούνται ετησίως και να μετατρέπονται σε αθλητικά κέντρα, χώρους εστίασης ή αίθουσες γιόγκα. Ακόμη τραγικότερο είναι το γεγονός ότι αρκετοί ναοί αποκτώνται από εύπορους μουσουλμάνους και μετατρέπονται σε ισλαμικά τεμένη.
Με την παρούσα ανακοίνωση επανερχόμαστε στο ζήτημα αυτό, με αφορμή δημοσιεύματα που αναφέρονται σε «καθολική εκδήλωση χωρίς Χριστό, αλλά με πράσινη και queer θεματολογία»[2].

Τρίτη 16 Ιουνίου 2026

Κοσμικαί ἐκδηλώσεις πρός ἐκκλησιαστικά πρόσωπα.

Ὑπὸ τὸ βλέμμα τοῦ Μήτρ. Ἰωαννίνων Μαξίμου, Ι.Ναός μετατράπηκε σὲ αἴθουσα μουσικῆς.


Το βίντεο που ακολουθεί προκαλεί μεγάλη θλίψη και πόνο στην καρδιά. Πώς είναι δυνατόν να γίνονται αυτά τα πράγματα στις μέρες μας; Όσες φορές κι αν δούμε παρόμοια περιστατικά είναι αδύνατο να το πιστέψουμε. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν «χριστιανοί ορθόδοξοι» που ασπάζονται τα χέρια εκείνων που επιτρέπουν να βεβηλώνται έτσι οι Ναοί μας;

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία:
Kyria.theotokos@gmail.com .
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό
Kyria.theotokos@gmail.com .
Home of the Greek Bible