Ὅταν ἡ μόδα καὶ ἡ ἄγνοια ἐπιβάλλουν τὴν ἐκκοσμίκευση καὶ ἀλλοίωση τῶν Ἱερῶν Μυστηρίων!

Όταν η μόδα και η άγνοια επιβάλλουν την εκκοσμίκευση και αλλοίωση των Ιερών Μυστηρίων! 

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου

Δυστυχώς στις μέρες μας , 2.026 χρόνια μετά την Γέννηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ακόμα κυριαρχούν μεταξύ του λαού μας πολλές δεισιδαιμονίες αλλά και άφθονη άγνοια όσον αφορά στα Ιερά Μυστήρια – κατεξοχήν δε το Ιερό Βάπτισμα.

Ένα βασικό στοιχείο , έστω κι αν από μόνο του δεν επικυρώνει την εγκυρότητα του βαπτίσματος, είναι τα γνωστά μας “μαρτυρικά”.

Τα μαρτυρικά της βάπτισης δεν είναι απλώς ένα όμορφο αναμνηστικό.

Είναι ένα μικρό σύμβολο της μεγάλης στιγμής του Αγίου Βαπτίσματος και γι’ αυτό αξίζει να έχουν τη μορφή και τη θέση που τους αρμόζει.

Το μαρτυρικό παραδοσιακά δίνεται στους καλεσμένους ως ένδειξη ότι έγιναν μάρτυρες του Μυστηρίου της Βάπτισης. Γι’ αυτό και το πιο ταιριαστό είναι να φοριέται στην καρδιά, με μια μικρή καρφίτσα, όπως έχει καθιερωθεί μέσα στην ορθόδοξη παράδοση.

Αυτό, βεβαίως, προϋποθέτει ότι οι συμπαριστάμενοι και -ιδανικά- και συμπροσευχόμενοι προσκεκλημένοι προσέχουν τα του μυστηρίου και δεν θεωρούν την βάπτιση μιά κοινή κοινωνική εκδήλωση και γιά το λόγο αυτό το μόνο που δεν προσέχουν είναι τα λόγια των ευχών και τα τελούμενα υπό των κληρικών.

Το μαρτυρικό δεν είναι βραχιολάκι, ούτε μπρελόκ, ούτε ένα απλό αξεσουάρ. Ούτε πρέπει να συνδυάζεται με μάτια/ματόχαντρες, σύμβολα που ανήκουν σε λαϊκές δοξασίες και δεισιδαιμονίες , οι οποίες με τη σειρά τους χαρακτηρίζονται από την Εκκλησία μας ως “πομπές του Διαβόλου” . Δεν έχουν καμμία σχέση με τη χριστιανική πίστη.

Αἶσχος. Μετέτρεψαν τὴν Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Πορετσοῦ σὲ ξενῶνα.

Πριν λίγες ημέρες το ιστολόγιο έλαβε ένα μήνυμα θλίψης και αγανάκτησης πιστού σχετικά με την κατάσταση στην ιστορική Ιερά Μονή Πορετσού, η οποία ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας. Το μήνυμα αφορούσε την μετατροπή της Ιεράς Μονής, που είναι αφιερωμένη στην Παναγία μας, «σε έναν χώρο εμπορευματοποιημένης φιλοξενίας».

Στην αρχή θεωρήσαμε ότι επρόκειτο για κακόβουλη φάρσα, καθότι μας ήταν αδύνατο να πιστεύσουμε ότι η Ορθόδοξη Ελλάδα ζήλεψε τους αιρετικούς της Δύσης, οι οποίοι μετατρέπουν τα μοναστήρια τους σε μπουτικ ξενοδοχεία [1]. Δεν μπορούσαμε να πιστεύσουμε ότι η Ορθόδοξη Ελλάδα, και μάλιστα πρόσωπα κοντά στην Εκκλησία, ακολουθούν παράλληλα βήματα με αυτά του Ερντογάν, ο οποίος επαίρεται για την μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί. [2]

Οι αιρετικοί όμως δέν βιώνουν την χάρη της αληθινής Εκκλησίας και γι’ αυτό εγκαταλείπουν τους ναούς και τα μοναστήρια τους, πολλά εκ των οποίων γίνονται στο τέλος μπαρ και ξενοδοχεία. Ο αλλόθρησκος Ερντογάν δεν γνωρίζει την άλήθεια της Ορθοδοξίας και βρωμίζει τον Ιερό Τόπο με τα δαιμόνια του ισλάμ. Οι Ορθόδοξοι όμως τί έχουν να πουν για να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους; Αν διαβάζουμε και φρίττουμε με τα καθέκαστα των αιρετικών και των αλλοθρήσκων, τί πρέπει να κάνουμε με τα καθέκαστα των αδελφών Ορθοδόξων; 

Η έμπονη καταγγελία που λάβαμε είναι η εξής: 

Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶχε οὔτε θὰ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ ἐντυπωσιασμούς.

«Προσέχετε από τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι έρχονται σε σας με ενδύματα προβάτων, από μέσα όμως είναι λύκοι αρπακτικοί.» (Ματθ. 7,15)

Γράφει ο Στυλ. Καβάζης

Χθές έγραψα ένα άρθρο εκφράζοντας τον έντονο προβληματισμό μου για την ολοένα αυξανόμενη τάση ορισμένων κληρικών να μετατρέπουν την ποιμαντική διακονία σε μια προσπάθεια εντυπωσιασμού, προσαρμόζοντας την εκκλησιαστική ζωή στις απαιτήσεις της εποχής και όχι στην αδιάκοπη Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δεν πέρασαν λίγες ώρες και τσουπ.. ένας φίλος μού απέστειλε ένα σχετικό βίντεο.

Ένα βίντεο που ήδη είχε κάνει τον γύρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, είχε αναπαραχθεί από ενημερωτικές ιστοσελίδες και είχε δημοσιευθεί στον προσωπικό λογαριασμό ενός κληρικού πριν λίγες εβδομάδες.

Το περιστατικό εκτυλίσσεται ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής. Την ώρα που ψάλλονται τα Εγκώμια του Επιταφίου, μια από τις ιερότερες και μυστηριακές στιγμές του εκκλησιαστικού έτους, μέσα στο κέντρο του Ιερού Ναού βρίσκεται ένας σκύλος και ο λειτουργός τον χαϊδεύει, ενώ η στιγμή καταγράφεται "τυχαία" και στη συνέχεια προβάλλεται δημόσια από τον ίδιο τον Ιερέα.

Προφανώς δεν είναι η φιλοζωία που με προβληματίζει. Η Εκκλησία ποτέ δεν δίδαξε τη σκληρότητα απέναντι στα ζώα. Αντιθέτως, βλέπει ολόκληρη την κτίση ως δημιούργημα του Θεού και καλεί τον άνθρωπο να τη διαχειρίζεται με σεβασμό, αγάπη και ευθύνη.

Ὅταν τὸ πανηγύρι ἔχασε τὸν Ἅγιο καὶ κράτησε μόνο τὸ τραπέζι...

Τώρα το καλοκαίρι, τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε να πληθαίνουν γύρω μας γιορτές και πανηγύρια που πολλές φορές δεν έχουν καμία σχέση με την Εκκλησία, την πίστη, την παράδοση, τη μνήμη, την ευλογία.

Γιορτές φυτών, καρπών, ζώων, ψαριών, ποτών, φαγητών, ακόμη και παλιών ειδώλων ή ξεχασμένων συμβόλων. Και γύρω από όλα αυτά στήνονται μεγάλες πανηγύρεις. Με σκηνές, με μικρόφωνα, με χορούς, με κλαρίνα, με ονόματα τραγουδιστών, με πολιτιστικές εκδηλώσεις, με λόγους, με φωτογραφίες, με χειροκροτήματα, με μεγαλεία.

Και στο κέντρο της πλατείας καμαρώνει πλέον το νέο «σύμβολο» της εποχής. Το τοτέμ της σύγχρονης αλλοπρόσαλλης γιορτής. Άλλοτε η προβατίνα, που δήθεν τιμάται, ενώ την ίδια στιγμή ψήνεται και καταναλώνεται. Άλλοτε το καρπούζι, το κρεμμύδι, η ρίγανη, το καλαμπόκι, η πίτα, ο πλαστός, η γαλατόπιτα, η σαρδέλα, η πέστροφα, η πάπια, η κότα, το τσίπουρο, το κρασί, και ποιος ξέρει αύριο τι άλλο.

Δεν είναι το φαγητό το πρόβλημα.

Ἀπὸ τὸν Θεὸ στὸ θέαμα!

Πρέπει να ήταν ο Χαράρι που είπε ότι στο μέλλον οι περισσότεροι άνθρωποι θα ασχολούνται με τα θεάματα. Και είναι προφανές ότι θέλουν ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, του οποίου την εργασία ούτως ή άλλως θα την έχει αντικαταστήσει η τεχνητή νοημοσύνη, να μην ασχολείται με τα κοινά. Να «ξεδίνει» στα θεάματα. Να δέχεται αδιάφορα και αμάσητα τις όποιες πολιτικές του επιβάλλονται.

Και έρχονται οι πρόθυμοι της διοικούσης εκκλησίας να δώσουν «περιεχόμενο» και σε αυτόν τον στόχο της νεάς τάξης, όπως δίνουν «περιεχόμενο» στο πράσινο αφήγημα. Και μας ομιλούν φερειπείν για τον «υψηλό σκοπό του αθλήματος», για «το άθλημα ως σημείο ενότητας» και άλλες τέτοιες ανοησίες. Ποιοί;

Εἰσβολὴ κοσμικῶν στοιχείων στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

Μακαριστός π. Ευσέβιος Βίττης

Από τότε πού ή Εκκλησία έγινε status quo εισρέουν μέσα της αδειάλειπτα κοσμικά στοιχεία. Δεν χρειάζεται νά τά απαριθμήσουμε εδώ όλα. Άν προσπαθήσουμε νά ιδούμε τή ζωή τής Εκκλησίας μας καί τή γνήσια ορθόδοξη πνευματικότητα, δέν θά αργήσουμε νά διαπιστώσουμε πώς όχι λίγα ξένα σώματα βρίσκονται στόν άγιο οργανισμό της.

Μένει κανείς κατάπληκτος, βλέποντας φεουδαρχικά χαρακτηριστικά ή κατάλοιπα μέσα στήν Εκκλησία. Καί αυτό δέν τό μαρτυρούν μονάχα οι διάφορες διαβαθμίσεις τίτλων καί αξιωμάτων, πού αντανακλούν τή διάθρωση τής κοσμικής εξουσίας, αλλά καί -κυρίως αυτό- τό πνεύμα πού διέπει τίς σχέσεις μέσα σ αυτή.

Στό σημείο αυτό είναι φανερό πόσο έντονη είναι π.χ. ή απόσταση, πού χωρίζει τόν επίσκοπο (μητροπολίτη) από τούς υφισταμένους του.

Ἡ βεβήλωση τῶν Ἱερῶν μας Ναῶν μὲ τὴν πραγματοποίηση ἐντὸς αὐτῶν κοσμικῶν συναυλιῶν κάθε εἴδους.

σ.σ. Στοχευμένη η αναφορά της κας Φλώρου στον 97ο Κανόνα της Πανθέκτης και στο άρθρο 13 του Συντάγματος που παραβιάζονται με τις κοσμικές εκδηλώσεις μέσα στους Ι. Ναούς..

*Φλώρου Κωνσταντίνα

Όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις παίρνει το πρόβλημα της αποϊεροποίησης, άλλως βεβήλωσης των ιερών μας ναών σε πολλές Μητροπόλεις της πατρίδας μας (πρόσφατα στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας στα Ιωάννινα και στον Ιερό Ναό Αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη), με την άδεια φυσικά και συναίνεση των οικείων Μητροπολιτών. Δεν χρειάζεται, ωστόσο, να έχει κανείς κάποια ιδιαίτερη θεολογική κατάρτιση και ιδιαίτερες θεολογικές γνώσεις για να αντιληφθεί, ότι αυτές οι ενέργειες είναι βλάσφημες και αντικανονικές, απαγορεύονται μάλιστα ρητά από τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας, πολλοί από τους οποίους προβλέπουν την καθαίρεση για τους Αρχιερείς/ιερείς και τον αφορισμό για τους λαϊκούς. Ενδεικτικά, οι Πατέρες της Εκκλησίας με τον 97 ο Κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου ορίζουν, ότι αυτός πού αδιάκριτα μεταβάλλει τούς Ιερούς Ναούς σε κοινούς κοσμικούς τόπους, εάν είναι κληρικός πρέπει να καθαιρεθεί και εάν είναι λαϊκός πρέπει να αφορισθεί.

Κυριακή Γ Ματθαίου: «Ἡ ἐκκοσμίκευσις τῶν χριστιανῶν» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ματθ.6,24]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

« Η ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-6-1985]

(Β138)

«Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν… Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ». Ένα βασικό γνώρισμα, αγαπητοί μου, του αρχαίου κόσμου ήταν ότι μπορούσε ένας άνθρωπος να αποδέχεται μέσα εις τον χώρον της θρησκευτικότητος άνετα κάθε ετερόκλητο στοιχείο. Μπορούσε, δηλαδή, να πιστεύει κανείς εις το δωδεκάθεο του Ολύμπου, όσο και στο ρωμαϊκό πάνθεο ή τις μικρασιατικές θεότητες ή τις αιγυπτιακές. Ακόμη, μπορούσε να μετέχει άνετα στα μυστήρια της Δήμητρος, της Ίσιδος ή τα Ορφικά μυστήρια. Ταυτοχρόνως μπορούσε να μετέχει σε όλα αυτά. Δηλαδή δεν υπήρχε καμία αποκλειστικότης. Καμία θρησκεία και κανένα μυστήριον από τα αρχαία μυστήρια δεν ζητούσε από τους μύστας του αποκλειστικότητα. Ότι, δηλαδή, «μόνον εκείνο που εγώ σου προσφέρω θα δέχεσαι· τίποτε απολύτως άλλο».

Ένα άλλο γνώρισμα ακόμη του αρχαίου κόσμου, αγαπητοί, ήταν ότι η ηθική δεν συνεδέετο με την θρησκεία. Εάν προσέφερες τις θυσίες σου και ελάτρευες τον θεό που πίστευες όπως θα έπρεπε, τότε δεν είχε σημασία ποια μπορούσε να είναι η ζωή σου. Ήταν δηλαδή η ηθική και η θρησκευτικότης δύο εντελώς ξεχωριστά πράγματα.

Αυτά, όμως, όλα δεν συμβαίνουν μέσα εις τον χώρον του Χριστιανισμού. Ο Χριστός θέλει απόλυτη αποκλειστικότητα. Δεν μπορείς να πιστεύεις σε τίποτε άλλο, παρά μόνον εις τον αληθινόν Θεόν. Δεν μπορείς να ζεις διαφοροτρόπως έξω από εκείνο που σου υπαγορεύει ο αληθινός Θεός. Συνεπώς ο Χριστός θέλει, όπως σας είπα, αποκλειστικότητα. Ο Χριστιανισμός είναι μία αποκλειστική, ολότελα, θρησκεία.

Ακριβώς αυτό σημαίνει, αυτή η αποκλειστικότητα, εκείνο που αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη, κατά τρόπον ανθρωποπαθή, ότι «ο Θεός είναι ζηλωτής». «Ἐγώ», λέει ο Θεός, «Θεός ζηλωτής». «Ζηλωτής» θα πει ζηλιάρης. Και έτσι γεννιώνται οι έννοιες «μοιχός» και «μοιχαλίς» και «γενεά μοιχαλίς». Διότι πρόκειται περί πνευματικής μοιχείας. Και όχι περί μοιχείας της γνωστής μεταξύ δύο ανθρώπων. Όπως δηλαδή στους συζύγους, όταν ο ένας αφήσει τον άλλον, όταν η σύζυγος αφήσει τον σύζυγον, λέγεται «μοιχεία», έτσι και ο λαός του Θεού, εάν αφήσει τον Θεό, που είναι ο λαός, η νύμφη, η Εκκλησία, η Εκκλησία των Εβραίων παλιά, η Εκκλησία μετά ταύτα, η Εκκλησία του Χριστού, αφήσει τον Νυμφίον, δηλαδή τον Θεόν, στην Καινή Διαθήκη τον Ιησούν Χριστόν, τον Νυμφίον της Εκκλησίας, τότε διαπράττει πνευματική μοιχεία.

Ὁ Χριστὸς ὁ μεγάλος ἀπὼν στὶς "Γερμανικὲς Καθολικὲς Ἡμέρες" καὶ ἡ κρίση τοῦ σύγχρονου Παπισμοῦ. (Ἀπὸ τὴν ἐκκοσμίκευση καὶ τὴ Woke ἀτζέντα στὸν «Μεγάλο Ἱεροεξεταστή» του Ντοστογιέφσκι)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 16η Ιουνίου 2026

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΠΩΝ ΣΤΙΣ «ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΚΑΘΟΛΙΚΕΣ ΗΜΕΡΕΣ» ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

(Από την εκκοσμίκευση και τη Woke ατζέντα στον «Μεγάλο Ιεροεξεταστή» του Ντοστογιέφσκι)

Έχουμε επανειλημμένως επισημάνει, μέσω των ανακοινώσεών μας, ότι ο αιρετικός και πλήρως εκκοσμικευμένος δυτικός Χριστιανισμός διέρχεται περίοδο βαθιάς παρακμής. Κατά την εκτίμηση έγκριτων μελετητών, αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη κρίση της ιστορικής του διαδρομής.

Σε πρόσφατη ανακοίνωσή μας, με τίτλο «Η Απρόσμενη Άνθηση της Ορθοδοξίας και ο Μαρασμός των Αιρέσεων»[1], υπογραμμίζαμε ότι οι δυτικές «εκκλησίες» και, πρωτίστως, ο αιρετικός Παπισμός – η μήτρα όλων των μεταγενέστερων αιρετικών μορφωμάτων του δυτικού «Χριστιανισμού» – βρίσκονται σε κατάσταση πρωτοφανούς παρακμής. Εκατομμύρια οπαδοί τους τις εγκαταλείπουν κάθε χρόνο, καταλήγοντας κυρίως είτε στην αθεΐα είτε σε διάφορες μορφές αποκρυφισμού.

Παράλληλα, η έλλειψη «κληρικών» και παστόρων έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις, καθώς ολοένα και λιγότεροι νέοι επιθυμούν να στελεχώσουν τις δομές τους. Η οικονομική τους συρρίκνωση καθιστά αδύνατη ακόμη και τη συντήρηση των ναών, με αποτέλεσμα εκατοντάδες εξ αυτών να πωλούνται ετησίως και να μετατρέπονται σε αθλητικά κέντρα, χώρους εστίασης ή αίθουσες γιόγκα. Ακόμη τραγικότερο είναι το γεγονός ότι αρκετοί ναοί αποκτώνται από εύπορους μουσουλμάνους και μετατρέπονται σε ισλαμικά τεμένη.

Με την παρούσα ανακοίνωση επανερχόμαστε στο ζήτημα αυτό, με αφορμή δημοσιεύματα που αναφέρονται σε «καθολική εκδήλωση χωρίς Χριστό, αλλά με πράσινη και queer θεματολογία»[2].

Κοσμικαί ἐκδηλώσεις πρός ἐκκλησιαστικά πρόσωπα.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ εἶναι σὲ ὅλη του τὴ ζωὴ προσεκτικὸς καὶ ἀκούραστος τηρητὴς τῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Καὶ ὅταν ἀκόμα κατέχει ἐκκλησιαστικὰ ἀξιώματα. Τὸ θεωρεῖ πνευματικὴ πτώση νὰ ἀκολουθήσει τὴν τακτικὴ τῶν κοσμικῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἱκανοποιοῦν τὰ πάθη τους, δὲν μιλοῦν γιὰ ἁμαρτίες, δὲν τοὺς συγκινεῖ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν Ἐκκλησία τὴ θεωροῦν ἕνα θεσμὸ ποὺ δὲν ἀνταποκρίνεται στὶς ἀπαιτήσεις τῆς ἐποχῆς μας (τὶς ἁμαρτωλὲς ἐννοεῖται) καὶ γι᾽ αὐτὸ ἡ παρουσία τους στὸ ναὸ εἶναι σπανιότατη. Μόνο ἀπὸ κάποια κοινωνικὴ ὑποχρέωση παρουσιάζονται γιὰ λίγο.  Οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι μὲ τοὺς τίτλους τῶν σπουδῶν, μὲ τὰ ἀξιώματα τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, μὲ τὸν πλοῦτο, μὲ τὴν κοινωνικὴ ἀναγνώριση, τὴν ποικίλη δραστηριότητά τους, τὴν ἐπίδοση καὶ τὶς διακρίσεις στὸ χῶρο τῆς ἐπιστήμης, τῶν τεχνῶν καὶ τῶν γραμμάτων, ἀλλὰ μὲ ἀπουσία χριστιανικοῦ ἤθους, εἶναι πολλὲς φορὲς πρόθυμοι νὰ χρησιμοποιήσουν καὶ τοὺς ἀνώτερους ἐκπροσώπους τῆς Ἐκκλησίας προκειμένου νὰ προβληθοῦν.

Ὑπὸ τὸ βλέμμα τοῦ Μήτρ. Ἰωαννίνων Μαξίμου, Ι.Ναός μετατράπηκε σὲ αἴθουσα μουσικῆς.

Το βίντεο που ακολουθεί προκαλεί μεγάλη θλίψη και πόνο στην καρδιά. Πώς είναι δυνατόν να γίνονται αυτά τα πράγματα στις μέρες μας; Όσες φορές κι αν δούμε παρόμοια περιστατικά είναι αδύνατο να το πιστέψουμε. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν «χριστιανοί ορθόδοξοι» που ασπάζονται τα χέρια εκείνων που επιτρέπουν να βεβηλώνται έτσι οι Ναοί μας;

Ἡ μετάλλαξη τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 19.5//1.6.2026.

Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή.

Ἅγιοι Καθηγούμενοι, Ἀντιπρόσωποι, Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι (20 ) Ἱερῶν Μονῶν Ἁγίου Ὅρους,

Διαφυλάξατε τὸ Ἅγιον Ὄρος ἀπὸ τὴν ἀλλοίωση, μετάλλαξη ποὺ ἔχει ὑποστεῖ τὰ τελευταῖα ἔτη.

Τὰ μεγάλα λιμάνια, θὰ ὑποδέχονται μεγάλα πλοῖα, μὲ πλῆθος ἀνθρώπων, μὲ ἄμεση ἀνάγκη γιὰ φιλοξενία, διανυκτερεύσεων κ.λπ… Ἀκούγεται ὅτι μεγαλοεπιχειρηματίας ξενοδοχειακῶν κοσμικῶν μονάδων ἀνέλαβε νὰ ἀνορθώσει μεγαθήριον στὴν περιοχὴ τῆς Μονῆς Ἰβήρων… !!!

Οἱ ἐπιχειρηματίες ὅπου «μυρίζονται» χρῆμα τρέχουν νὰ προσφέρουν τὶς ὑπηρεσίες τους (μὲ τὸ ἀζημίωτο φυσικά… πολλὰ καὶ πλουσιοπάροχα τὰ εὐρωπαϊκὰ πακέτα ὅταν πρόκειται νὰ ἀλλοιώσουν, νὰ φθείρουν τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη καὶ τὰ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως μας…) …

Ἤδη στὴν Μονὴ Παντοκράτορος στὴν περιοχὴ Καψάλας ἀνορθώθηκαν κτιριακές ἐγκαταστάσεις π.χ. Ι.Κ. «Ἄξιόν ἐστι», Ι.Κ. Ἁγίου Σάββα τὸ ξεροκάλυβο τοῦ κηπουροῦ καὶ Ξενοφῶντος ἔξωθεν τῆς Μονῆς πρὸς ἀρσανά…

Ἐμεῖς οἱ Ἁγιορεῖτες καὶ εἰδικὰ οἱ διοικοῦντες ποὺ παίρνουν τὶς τελικὲς ἀποφάσεις δὲν ἀντιλαμβανόμαστε τὶς εὐθύνες καὶ τὶς ἐπιπτώσεις τῶν λανθασμένων ἐκοσμικευμένων ἐπιλογῶν μας…;;;

«Οἱ αἱρέσεις καί ἡ ἐκκοσμίκευσις τοῦ Χριστιανισμοῦ» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς»

με θέμα:

«ΟΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ»

[εκφωνήθηκε επί απορίας προσκυνητών στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-7-1992]

[Σειρά Δ 96 Α+Β]

Καταρχάς, αγαπητοί μου, να σας καλωσορίσουμε εις την Ιεράν μας Μονήν. Μας υποβάλατε μία πολύ καλή απορία. Εγώ όταν την άκουσα, χάρηκα. Και θα προσπαθήσομε να απαντήσομε σ’ αυτήν. Το θέμα είναι «Οι αιρέσεις και η εκκοσμίκευσις του Χριστιανισμού, τι κινδύνους εγκυμονούν για τη σωτηρία μας». Θα αναλύσομε τόσο τι είναι «αίρεσις», όσο και το τι είναι «εκκοσμίκευσις». Θέλομε αυτά τα δύο και τελικά θα δούμε αν υπάρχει στο ένα ή στο άλλο ή και στα δυο, αν υπάρχει η σωτηρία ή δεν υπάρχει.

Μπορούμε, όμως, εκ των προτέρων να αναφέρομε ότι τόσο η αίρεσις, όσο και η εκκοσμίκευσις κάπου συναντώνται. Όπως λέμε στη Γεωμετρία, αν ενθυμείσθε, ότι δύο παράλληλοι συναντώνται εις το άπειρον. Αν το θυμόσαστε από το σχολειό αυτό το πράγμα. «Δύο παράλληλοι», λέγει, «συναντώνται εις το άπειρον». Ε, λοιπόν, αυτά τα δύο συναντώνται. Διότι απλούστατα, από μιαν άποψη, όπως θα το δούμε στη συνέχεια, η εκκοσμίκευσις είναι αίρεσις. Κι έτσι, θα λέγαμε, ότι αυτά τα δυο τελικά δεν σώζουν. Αυτά τα λέμε έτσι, εκ προοιμίων. Και τώρα θα προσπαθήσομε να κάνομε μίαν ανάλυσιν.

Τι είναι «αίρεσις»; Είναι η απόκλισις από το ορθόν. Δύναται να ειπωθεί, βεβαίως, το θέμα «αίρεσις» όχι μόνον εις τον Χριστιανισμόν, αλλά και σε πολλά άλλα συστήματα, όχι θρησκευτικά· και πολιτικά και κοινωνικά κ.τ.λ. η λέξις «αίρεσις». Είναι η απόκλισις από το ορθόν. Αλλά, ακόμη, αίρεσις είναι η λογική ερμηνεία του δόγματος. Αυτό μόνον να ενθυμείσθε είναι υπεραρκετό, για να μπορείτε να δώσετε μίαν περαιτέρω εξήγησιν. Δηλαδή η προσπάθεια να ερμηνεύσομε το δόγμα κατά λογικόν τρόπον.

Δεν μπορεί το μυαλό μας να χωρέσει πώς έχομε μίαν ουσίαν και έχομε τρία πρόσωπα εις το γνωστό και κεφαλαιώδες και θεμελιώδες δόγμα της Αγίας Τριάδος. Αποτελεί, βεβαίως, θέμα πίστεως αυτό, είναι πάρα πολύ, τεράστιο θέμα είναι. Διότι κατά τον Αριστοτέλη, έχομε σε κάθε πρόσωπο μία ουσία. Συνεπώς, όταν έχομε τρία πρόσωπα -λέμε: «είναι Τριαδικός ο Θεός»- πρέπει να αντιστοιχούν τρεις ουσίες. Αν, λοιπόν, έχομε τρεις ουσίες, τότε βεβαίως έχομε τρεις θεούς. Κι αν έχομε τρεις θεούς, τότε έχομε μίαν πολυθεΐαν. Αλλά το δόγμα της πίστεως λέγει: «Είναι μεν τρία τα πρόσωπα, αλλά η ουσία είναι μία». Γι'αυτό κατοχυρώθηκε εις το Σύμβολον της Πίστεως ότι ο Υιός είναι ομοούσιος με τον Πατέρα, όπως και το Πνεύμα το Άγιον το ίδιο. Διότι τότε, η πρώτη αίρεσις που είχε εμφανιστεί ήταν ο Αρειανισμός. Μετά ήταν οι Πνευματομάχοι, ο Μακεδόνιος και άλλοι πολλοί, πολλά.

Διάλογος μὲ τὸν διάβολο – Ὁ Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος καὶ ἡ Ἐλὶζ Ζαλαντό !

Ο διάβολος σήμερα πῆγε διακοπές γιατί τό ἔργο του τό συνεχίζουν οἱ Ἐπίσκοποι. [π. Ιωάννης Ρωμανίδης[

Με αφορμή την δίκαιη αποτίμηση του κακού έργου του φιλάθεου φιλοθεάμονα Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλοθέου, ας θυμηθούμε πώς έναν χρόνο πριν είχε «ξεσπαθώσει» μπροστά στην γενική διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Ελίζ Ζαλαντό για τις βρωμοταινίες που φιλοξένησε στο 26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και που προέβαλαν την ανωμαλία. «Ξεσπάθωσε» με τον ίδιο τρόπο που «ξεσπαθώνουν» οι περισσότεροι μητροπολίτες. Και υπάρχει φωτογραφία ντουκουμέντο, η οποία αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το «ξεσπάθωμα» αυτό των σημερινών μητροπολιτάδων ενάντια στο κακό.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ !!!!!!!!!!

Ἀπὸ τὴν ὑποδοχὴ τῶν Καρδιναλίων στὴν ἀποπομπὴ τοῦ Ποιμενάρχη: δύο μέτρα καὶ δύο σταθμὰ στὴν Ἐκκλησία τῆς Πάφου.

Όταν οι ετερόδοξοι εισάγονται τιμητικά μέχρι το Ιερό Βήμα και ο κανονικός Επίσκοπος της Πάφου εμποδίζεται να εισέλθει ακόμη και στον ίδιο του τον Ναό

Η Εκκλησία δεν είναι διοικητικός μηχανισμός ούτε πεδίο προσωπικών επιβολών· είναι το Σώμα του Χριστού, θεμελιωμένο στην αλήθεια, στην κανονική τάξη και στην αποστολική παράδοση. Όταν όμως η τάξη αυτή παραβιάζεται, όταν η εκκλησιαστική συνείδηση τραυματίζεται και όταν ο ίδιος ο κανονικός Επίσκοπος αντιμετωπίζεται ως ξένος μέσα στην επαρχία του, τότε δεν πρόκειται απλώς για διοικητική εκτροπή αλλά για βαθύ εκκλησιολογικό πρόβλημα.

Στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Παύλου και Βαρνάβα στην Πάφο, επί αρχιερατείας του νυν Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου ως Μητροπολίτου Πάφου, υποδέχθηκαν Καρδιναλίους του Βατικανού με ιδιαίτερες τιμές, φθάνοντας μάλιστα στο σημείο να τους εισαγάγουν στο Ιερό Βήμα διά της Ωραίας Πύλης.

Hi tech ἐξέλιξη.

Yποναύαρχος Λ.Σ (ε.α) Γεώργιος Λουκάκης.

Eπειδή περίπου έχει επικρατήσει πλήρως τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα την εφετεινή χρονιά , η παρακολούθηση των Ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδος όχι πλέον από την παραδοσιακή »Ιερά Σύνοψη» αλλά από tablet, smartphone κλπ είναι χρήσιμο φρονούμε να κατατεθούν κάποιες σκέψεις σχετικά :

Η Ιερά Σύνοψη ανέκαθεν αντιμετωπιζόταν από τους πιστούς με τον επιβαλλόμενο από το περιεχόμενο και τον τίτλο της σεβασμό είτε κατά την χρήση της είτε κατά την φύλαξή της, ενώ αρκετοί από τους πιστούς την τοποθετούσαν και την τοποθετούν έμπροσθεν του εικονοστασίου για την ανάγνωση συνήθως της πρωινής προσευχής, του αποδείπνου, και όχι μόνον.

Κύπρος – Ἔκαναν τὸ Ἱερὸ Βῆμα, δημόσιο βῆμα !

Κύπρος: Απο-ιεροποίηση και του Ιερού Βήματος. Το Ιερό Βήμα έγινε δημόσιο βήμα και βγάζουν λόγο οι πολιτικοί.. Η εκκλησία γεμάτη με γιγαντο-οθόνες Σκηνικό Matrix! Εκκοσμίκευση..

Απο-ιεροποίηση και του Ιερού Βήματος. Το Ιερό Βήμα έγινε δημόσιο βήμα και βγάζουν λόγο οι πολιτικοί.. Η εκκλησία γεμάτη με γιγαντο-οθόνες Σκηνικό Matrix! Εκκοσμίκευση..

H Eκκλησία θυμίζει αμφιθέατρο συνεδριακό ή εμπορικο κέντρο Βουλή ή και αθλητικομάγαζο καφετέρια με γιγαντοοθόνες ή χώρο συναυλίας..

Και ποιος πάτησε το Ιερό Βήμα ως μη όφειλε ο Αντιχριστοδουλίδης αυτός που προχθές υποδέχθηκε στην Κύπρο το θηρίο.. τον Τζολάνι!!

Τυπολάτρες ἢ Ὀρθόδοξοι;

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί Χριστός Ανέστη

Τα τελευταία χρόνια διαβάζουμε από ιστοσελίδες ανά τον κόσμο, ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται προς την Ορθοδοξία.

Τόσο στην Ευρώπη όσο κυρίως στην Αμερική και στην βόρεια και στην νότια, χριστιανοί άλλων δογμάτων, επιστρέφουν στις πατρογονικές ρίζες αναζητώντας την αρχική πίστη.

Δηλώνουν απογοητευμένοι, αφού Παπικοί και Προτεστάντες δεν φαίνεται να γεμίζουν την καρδιά των ανθρώπων που διψά για Χριστό. Πλέον μέσω του διαδικτύου οι Χριστιανοί ενημερώνονται ότι η Ορθοδοξία κρατάει ανόθευτη την αρχική πίστη όπως την παρέλαβε από τους Αποστόλους.

Έτσι βλέπουμε η Ορθοδοξία να κερδίζει συνεχώς πιστούς.

Είναι τέτοια η τάση όμως που πολύς κόσμος μπερδεύεται με τους προχαλκηδόνιους, που και αυτοί ονομάζουν εαυτούς ως Ορθοδόξους και κερδίζουν και εκείνοι πιστούς.

Ενώ αυτό θα έπρεπε να μας γεμίζει ικανοποίηση και ευθύνη ως Εκκλησία, για να συνεχίσουμε αυτόν τον δρόμο πιο σταθερά τώρα που επιτέλους ο κόσμος μας γνωρίζει, ξαφνικά συμβαίνει το αδιανόητο.

Η Ορθοδοξία με την ενθάρρυνση της ηγεσίας της Εκκλησίας μοιάζει να προσπαθεί να αλλάξει ρότα, κάνοντας στροφή σε ποιο light μορφή που θα φέρει περισσότερο κυρίως προς τον Προτεσταντισμό.

Για την αλλαγή αυτή επιστρατεύτηκαν νέοι ιεράρχες που σπούδασαν στο εξωτερικό, και γαλουχήθηκαν έχοντας ως γνώμονα έναν πιο ευρωπαϊκό χριστιανισμό. Κάπως έτσι βιώνουμε απότομες αλλαγές στην δομή της Εκκλησίας και της λατρείας με αποτέλεσμα το ποίμνιο να σκανδαλίζεται και να συγχύζεται.

Βλέπουμε λοιπόν μητροπολίτες, να εισάγουν μουσικά όργανα εντός των ναών, να εισάγουν χορωδίες, γυναικείες, ανδρικές και μεικτές ακόμα.

Μητροπολίτης Τσερκάσι: «Ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ τελειοποιεῖται στὴν ἀδυναμία τῶν διωκόμενων»

Συνέντευξη εφ΄ όλης της ύλης στην ιστοσελίδα "Η ζωή της Εκκλησίας" στη Σερβική Έκδοση, παραχώρησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Τσερκάσι κ. Θεοδόσιος.

Σε μια περίοδο βαθιάς πνευματικής και γεωπολιτικής κρίσης, η συνέντευξη αυτή προσφέρει ένα σπάνιο και αποκαλυπτικό παράθυρο στα γεγονότα που συγκλονίζουν την Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ουκρανία.

Μέσα από τα λόγια ενός ιεράρχη που βιώνει προσωπικά τη δίνη των δικαστικών διώξεων και των επιθέσεων, ξετυλίγεται το δράμα μιας θρησκευτικής κοινότητας που καλείται να επιβιώσει σε συνθήκες «πολιτισμού του θανάτου» και αποιεροποίησης της σύγχρονης Ευρώπης.

Το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr, δημοσιεύει παρακάτω την συνέντευξη σε ελληνική μετάφραση.

****

Τον 20ό αιώνα, η Σερβική Εκκλησία ανέδειξε δύο μεγάλους πνευματικούς δασκάλους και μάρτυρες της Ορθοδοξίας: τον Άγιο Νικόλαο (Βελιμίροβιτς) και τον Άγιο Ιουστίνο (Πόποβιτς), οι οποίοι έγραψαν εκτενώς για την πνευματική κρίση της Ευρώπης, την εκκοσμίκευση και τα επερχόμενα βάσανα της Ορθοδοξίας. Βλέπετε στα γεγονότα στην Ουκρανία, και ιδιαίτερα στους διωγμούς που υφίσταται η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, την εκπλήρωση ορισμένων από τις πνευματικές τους προειδοποιήσεις; Και είναι ορατό το αποχριστιανισμένο πρόσωπο της σύγχρονης Ευρώπης πίσω από την συχνά υποκριτική στάση απέναντι στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία;

Οι Ορθόδοξοι πιστοί στην Ουκρανία τιμούν με τη μεγαλύτερη ευλάβεια τον Άγιο Νικόλαο της Σερβίας, του οποίου την 70ή επέτειο τιμήσαμε στις 18 Μαρτίου.

Ἄραγε ὁ Θεσσαλονίκης Φιλόθεος μετάνιωσε γιὰ τὴ Λατρευτικὴ Ἑβδομάδα 2026;

Άραγε ο Θεσσαλονίκης Φιλόθεος μετάνιωσε για τη Λατρευτική Εβδομάδα 2026;

Η αντορθόδοξη «εγκοσμίκευση» που επαγγέλλεται και η ανεπίτρεπτη μετατροπή των Ιερών Ναών σε συναυλιακούς χώρους προξένησαν την αυθόρμητη αντίδραση του πιστού λαού

Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Η Θεσσαλονίκη μετατράπηκε σε πεδίο αντιδράσεων και διχασμού παραμονές της Μεγάλης Εβδομάδος, με αποκλειστική ευθύνη του οικείου Μητροπολίτη Φιλοθέου (Θεοχάρη).

Ο σκανδαλισμός που προξένησε ο οικείος Μητροπολίτης έχει να κάνει αποκλειστικά με την επιλογή του να ευλογήσει την διεξαγωγή ενός πολιτιστικού – καλλιτεχνικού δρώμενου εντός των Ιερών Ναών.

Μουσικές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, που λαμβάνουν χώρα σε συναυλιακούς χώρους και άλλους χώρους καλλιτεχνικών παραστάσεων, πραγματοποιήθηκαν εντός των Ιερών Ναών.

Ο πιστός λαός, όμως, γνωρίζει καλά την παράδοση της Εκκλησίας και πως οι Ιεροί Ναοί στην Ορθοδοξία έχουν μια και μοναδική χρήση: είναι οίκος λατρείας και προσευχής. 

Από τα «αδέσποτα κορμιά» στα «αδέσποτα βιολιά»

Είναι ακόμα νωπή η απαράδεκτη στάση του Θεσσαλονίκης Φιλοθέου (με τη βοήθεια του εκλιπόντος πλέον φίλου του, καθηγητή Α.Π.Θ. Χρυσοστόμου Σταμούλη) καθώς, όταν το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης φιλοξένησε τη βλάσφημη μορφή «τέχνης» «Αδέσποτα Κορμιά», έκανε μια «ατυχή» παρέμβαση (όχι όμως για το περιεχόμενο, αλλά για την αφίσα της εν λόγω φεστιβαλικής ταινίας).