Ἡ εὐρωσυμμορία καί τά ἀτελείωτα ἐπίχειρα τῆς προδοσίας…

Ἡ εὐρωσυμμορία καί τά ἀτελείωτα ἐπίχειρα τῆς προδοσίας…

Νεκτάριος Δαπέργολας

Ζητοῦμε συγγνώμη, βεβαίως, γιά τήν εἰκονιζόμενη ὀπτική ρύπανση καί τήν συνεπακόλουθη δοκιμασία στήν ὁποία ὑποβάλλουμε τούς ἀμφιβληστροειδεῖς σας, ἀλλά εἶναι προφανές πώς τό τελευταῖο κατόρθωμα τῆς ἀρχιτσατσᾶς τῶν Βρυξελλῶν δέν μπορεῖ νά μείνει ἐντελῶς ἀσχολίαστο. Καί ὁ λόγος ἀσφαλῶς γιά τά ὅσα ἐξέμεσε τίς προάλλες στά Σκόπια, ἀπευθυνόμενη πρός τόν πρωθυπουργίσκο τοῦ παρασιτικοῦ κλεπτομορφώματος, περί «μακεδονικοῦ πολιτισμοῦ καί μακεδονικῆς γλώσσας» πού μποροῦν νά ἐμπλουτίσουν τήν εὐρωπαϊκή ποικιλομορφία, ἐνῶ ἐπαίνεσε μάλιστα κι ἀπό πάνω το κλεπτομόρφωμα ὡς «χώρα πού τηρεῖ τόν λόγο της καί ἔχει θέση στό τραπέζι τῆς ΕΕ».

Ἄν καί βεβαίως (γιά νά εἴμαστε καί ἀπολύτως δίκαιοι), ὅσα καί ἄν μᾶς προκαλεῖ νά ξεστομίσουμε ἡ παραπάνω ἀθλιότητα, τό βασικό σχόλιο στό ὁποῖο (καί πάλι) μποροῦμε μόνο νά καταλήξουμε εἶναι ὅτι οἱ ὀνειρώξεις τῆς Ἀλαμανῆς ἀνθυποσκωραμίδος καί ταυτόχρονα ὁλόκληρης τῆς ἀντίχριστης εὐρωμαφιοσυμμορίας πού ἐκπροσωπεῖ (ὡς φτηνιάρικο ἀνδρείκελο, ἐννοεῖται), ἁπλᾶ θά παρέμεναν ὀνειρώξεις καί σκουπίδια νοσηρῆς φαντασίας, ἄν οἱ πύλες δέν εἶχαν ἀνοίξει διάπλατα ἀπό τούς ἴδιους πού εἶχαν (ὑποτίθεται) ἀποστολή νά τίς κρατοῦν κλειδαμπαρωμένες.

Παραμένουμε ὄρθιοι, κόντρα σέ κάθε ὁλοκληρωτικό μέτρο τῆς δυστοπικῆς συμμορίας…

Παραμένουμε ὄρθιοι, κόντρα σέ κάθε ὁλοκληρωτικό μέτρο τῆς δυστοπικῆς συμμορίας...

Νεκτάριος Δαπέργολας

Καί ἐνῷ μέγα μέρος τοῦ λαοῦ μας συνεχίζει σέ πλήρη χαυνωτική ἀποβλάκωση τόν θλιβερό ὕπνο του, ἡ ἀντίχριστη χούντα τοῦ ψυχικά διαταραγμένου κνώδαλου συνεχίζει καί αὐτή ἀπτόητη τήν δυστοπική πορεία πρός τό πλῆρες ὀργουελικό φακέλωμα/μπουντρούμιασμα πού ἔχει δρομολογήσει καί προωθεῖ ἐδῶ καί μία συναπτή ἑξαετία.

Προηγήθηκε βεβαίως τό ἀπολύτως ἐπιτυχημένο ἐκεῖνο πείραμα τῆς ψευτοπανδημίας, πού μέ τήν ἀπρόσμενη ἀκόμη καί γιά τήν κυβερνῶσα συμμορία ἐπιτυχία του, τούς ἔπεισε ὅτι μποροῦν γρήγορα νά περάσουν στά ἑπόμενα βήματα. Ὅπερ καί ἐγένετο, πρωτίστως μέ τήν ἠλεκτρονική ταυτότητα καί τόν προσωπικό ἀριθμό, ἀλλά καί μέ τήν προϊοῦσα ἐξοικείωση-ἰδρυματοποίηση τῶν πολιτῶν μέ τίς κάθε λογῆς ἐπιδοματικές πλατφόρμες, μέ τήν συστηματοποίηση τῆς παρακολούθησης μέσῳ καμερῶν (πάντα γιά την...ασφάλειά μας, βεβαίως), καθώς καί μέ τήν ἀπόπειρα ἐξοικείωσης μέ τήν ἰδέα τοῦ ψηφιακοῦ χρήματος.

Ἕως πότε θα ἀγνοοῦμε πεισματικά τήν μοναδική ἐλπίδα μας;

Νεκτάριος Δαπέργολας

Ἡ εὐαγγελική περικοπή πού ἀνεγνώσθη χθές στούς ναούς μας, μεταφέρει τά λόγια τοῦ Χριστοῦ γιά τήν ἀποστασία καί προδοσία τοῦ Ἰσραήλ, ἀλλά ταυτόχρονα ἀντικατοπτρίζει ἐδῶ καί πολύ καιρό πλέον καί τήν δική μας προδοσία, ἀποστασία καί ἐξαχρείωση. Καί εἶναι ἀπό τίς πλέον ἀποκαλυπτικές περικοπές, γιά ὅσους βαυκαλίζονται ὅτι (συνεχίζουν νά) ἀποτελοῦν περιούσιο λαό καί δέν ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἡ πνευματική παρακαταθήκη τοῦ παρελθόντος δέν ἀρκεῖ ἀπό μόνη της γιά νά μάς σώσει σέ καιρούς τέτοιας ζοφερῆς παρακμῆς καί τόσο πρωτοφανοῦς πνευματικῆς ξηρασίας.

Τί λέει λοιπόν ὁ Κύριος; «Ἄνθρωπος ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα…καὶ ᾠκοδόμησεν πύργον καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν. Ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλεν τοὺς δούλους αὐτοῦ…λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους, ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν. Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως.

Ὕστερον δὲ ἀπέστειλεν πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ᾽Εντραπήσονται τὸν υἱόν μου. Οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ σχῶμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καὶ ἀπέκτειναν. Ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις; Λέγουσιν αὐτῷ· Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν. Λέγει αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς· Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστιν θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν; Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν ὅτι ἀρθήσεται ἀφ᾽ ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς…» (Ματθ. κα΄ 33-43).

Ἀπό πρόκληση σέ πρόκληση οἱ θλιβεροί δεσποτάδες τῶν ἐσχάτων χρόνων…

Νεκτάριος Δαπέργολας

Φαίνεται πάντως πώς ὅσο ἐμεῖς λέμε ὅτι τά ἔχουμε δεῖ ὅλα μέ δαύτους καί ὅτι τίποτε πλέον δέν μπορεῖ νά μᾶς σοκάρει, τόσο αὐτοί σκυλιάζουν καί κάνουν ὅ,τι μποροῦν γιά νά μᾶς ἐκπλήξουν μέ κάποιο νέο κατόρθωμα. Σίγουρα ἐπίτηδες τό κάνουν, δέν ἐξηγεῖται ἀλλιῶς.

Τό τελευταῖο λαμπρό ἐπίτευγμα ἦταν ἡ ἐπιστολή πού ἔστειλε προχτές ὁ εἰκονιζόμενος (γνωστός μεταξύ ἄλλων καί γιά τήν προκλητικά σκληροπυρηνική στάση του κατά τῶν ἀνεμβολίαστων στόν καιρό τῆς ψευτοπανδημίας) πρός τόν Θανασάκη τόν Πλεύρη γιά τήν δομή λαθρεποίκων στήν περιοχή τοῦ Σιδηροκάστρου. Καί τί τοῦ ἔγραψε τοῦ Θανασάκη γιά τήν δομή ὁ «κάντε τά ἐμβόλια νά σωθεῖτε», ὁ «ἔκανα καί τά τρία ἐμβόλια καί δέν ἔβγαλα οὐρά» καί ὁ «ἐγώ ὁ ἴδιος ἔστειλα στό μοναστήρι τήν ἀστυνομία, γιά νά μήν κάνουν τοῦ κεφαλιοῦ τους μέ τά ὑγειονομικά μέτρα»;

Ἀρχιερατικὰ δῶρα καὶ κρατικά...αντίδωρα. (βίντεο)

(Ο Νεκτάριος Δαπέργολας για τους μισθούς των αρχιερέων, καθώς και άλλες καυτές ενδοεκκλησιαστικές εξελίξεις)

Σε μια αιχμηρή παρέμβαση στον Focus FM, ο Νεκτάριος Δαπέργολας σχολιάζει τις αυξήσεις μητροπολιτών και τη στάση της διοικούσας Εκκλησίας απέναντι στην κυβέρνηση. Μιλά για μισθούς Αρχιεπισκόπου και Μητροπολιτών (που τους χαρακτηρίζει…ψίχουλα μπροστά στις ανεκτίμητες υπηρεσίες που προσφέρουν καθημερινά στο αντίχριστο καθεστώς), για την ενοχική σιωπή που βλέπει σε κρίσιμα θέματα και για την ανάγκη δημόσιας αντίδρασης όταν θίγονται η Ορθοδοξία, οι Ιεροί Κανόνες και η εκκλησιαστική τάξη. Η συζήτηση περνά από το Gay Pride και τον προσωπικό αριθμό με τη νέα ταυτότητα, μέχρι το Άγιον Όρος και την υπόθεση του Μητροπολίτη Τυχικού στην Κύπρο, με την παράνομη και προκλητική δίωξη ενός πραγματικού Ορθόδοξου ιεράρχη και την αντικανονική αντικατάστασή του.

Ὁμόφρονες καί συνοδοιπόροι στήν…«σωστή πλευρά τῆς Ἱστορίας».

Νεκτάριος Δαπέργολας

Ἡ παρουσία τοῦ φερόμενου ὡς Ὀρθόδοξου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη προχτές μέσα στήν ἐλλαδίτικη (προφανῶς ἀρνούμαστε νά τήν ἀποκαλέσουμε ἑλληνική) Βουλή, ὅπως ἀναμενόταν, δέν μᾶς ἔκανε σέ τίποτε σοφότερους. Καί δυστυχῶς οὔτε κἄν ἐλπίζουμε νά θορύβησε κάποιους (ὄχι φυσικά ἐκ τῶν γνωστῶν βολεμένων ἤ ἀγαπουλίστικα δηλητηριασμένων χριστιανούληδων, ἀλλά κάποιους ἀπειροελάχιστους ἔστω ἐναπομείναντες ἀφελεῖς), ἄν καί ἀποτέλεσε ἄλλη μία συγκλονιστικά ἀπροκάλυπτη καί φανερή ἀπόδειξη γιά τό πόσο σφιχταγκαλιασμένο εἶναι τό ζοφερό Φανάρι (ὅπως ἀσφαλῶς καί ἡ ἡμετέρα ἐκκλησιαστική διοίκηση) μέ ὅλα ὅσα ὑποστασιάζουν – καί ὅλους ὅσους ὑπηρετοῦν ὡς πολιτικοοικονομικό κατεστημένο – τήν νεοταξική ἀτζέντα.

Συνεχίζουμε τὴν ἀνένδοτη ἀντίσταση στὸν ἀντίχριστο ὁλοκληρωτισμὸ τῆς ψηφιακῆς ὑποδούλωσης.

Νεκτάριος Δαπέργολας

Ἀναζωπυρὠνεται πάλι το ἐνδιαφέρον σχετικά μέ τό θέμα τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ, καθώς πλέον ἀναμένεται καί ἡ ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ (χωρίς πάντως νά τρέφουμε ἰδιαίτερες αὐταπᾶτες). Ἀναζωπυρώνεται, μέ ἀρκετό κόσμο νά ἐκφράζει ὑγιῶς τήν ἀντίδρασή του. Βεβαίως ἡ κατάσταση τοῦ λαοῦ μας εἶναι γνωστή ἐδῶ καί πολλά χρόνια (μέ τήν πλειονότητα νά βουλιάζει στήν ἀνοησία, τόν ὑλιστικό ἐκμαυλισμό, τήν ἀθεΐα ἤ τήν ἀπάθεια καί τήν διαστρεβλωμένη πίστη) καί ἕνα ὁλόκληρο σύστημα ἀπό βοθροκάναλα, φυλλάδες καί σιχαμερές νεοταξίτικες ἱστοσελίδες ἐξεμεῖ πάντοτε καθημερινά τήν ἄθλια προπαγάνδα του. Μέσα σέ αὐτό τό σκοτεινό κλίμα ὑπάρχουν ὅμως εὐτυχῶς καί ἐκεῖνοι πού ἀντιδροῦν, κάνοντας ὅ,τι μποροῦν γιά νά ἀφυπνίσουν ὅσο γίνεται περισσότερες κοιμισμένες συνειδήσεις. Και ἀκόμη εὐτυχέστερα ὑπάρχει και μία μεγάλη μερίδα συμπολιτῶν μας πού ἀρνεῖται νἀ ὑποταχθεῖ, ἀντιδρᾶ και ἀντιστέκεται.

Δέν θά πλατιάσουμε ἐδῶ, ἀναλύοντας ἐκ νέου τόν ἐφιάλτη της ἀριθμοποίησης καί τῆς ψηφιακῆς ὑποδούλωσης τόν ὁποῖο προωθεῖ δρομαίως ἡ αἰσχρή χούντα μέ τήν ψευτοδημοκρατική προβιά. Καί ὁ ὑποφαινόμενος ἔχει ἐντρυφήσει μέ ἐκτενῆ ἀρθρογραφία κατά τά τελευταῖα χρόνια πάνω στό ζοφερό θέμα τῆς ἐπερχόμενης παγκόσμιας δικτατορίας, τοῦ μετανθρωπισμοῦ καί τῆς woke ἀτζέντας (ὅλα αὐτά εἶναι ὄψεις τοῦ ἴδιου πράγματος), ἀλλά καί πολλά ἄλλα ἐξαιρετικά κείμενα ἀπό μία μεγάλη γκάμα προσώπων (νομικῶν, ἀρθρογράφων, εἰδικῶν πάνω στίς νέες τεχνολογίες κλπ) ἔχουν κατατεθεῖ, κρούοντας μέ πλήρη καί ἐμπεριστατωμένα ἐπιχειρήματα τόν κώδωνα τοῦ θανάσιμου κινδύνου.

Καθώς βουλιάζουμε στόν βοῦρκο…

Καθώς βουλιάζουμε στόν βοῦρκο…

Νεκτάριος Δαπέργολας

«Καὶ ἐμίγησαν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἔμαθον τὰ ἔργα αὐτῶν· καὶ ἐδούλευσαν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν καὶ ἐγενήθη αὐτοῖς εἰς σκάνδαλον· καὶ ἔθυσαν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν τοῖς δαιμονίοις καὶ ἐξέχεαν αἷμα ἀθῷον, αἷμα υἱῶν αὐτῶν καὶ θυγατέρων…Καὶ ἐφονοκτονήθη ἡ γῆ ἐν τοῖς αἵμασι καὶ ἐμιάνθη ἐν τοῖς ἔργοις αὐτῶν καὶ ἐπόρνευσαν ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν. Καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐβδελύξατο τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ· καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς χεῖρας ἐχθρῶν καὶ ἐκυρίευσαν αὐτῶν οἱ μισοῦντες αὐτούς. Καὶ ἔθλιψαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν καὶ ἐταπεινώθησαν ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῶν. Πλεονάκις ἐρρύσατο αὐτούς, αὐτοὶ δὲ παρεπίκραναν αὐτὸν ἐν τῇ βουλῇ αὐτῶν καὶ ἐταπεινώθησαν ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν…» (Ψαλμ. 105, 35-43)

Τό «καλό τοῦ τόπου» δέν εἶναι οἱ ἐξαχρειωμένες νεοπαγανιστικές κραιπάλες.

Νεκτάριος Δαπέργολας

Πολλαπλασιάζονται χρόνο μέ τόν χρόνο οἱ ἐπίσημες καρναβαλικές ἐκδηλώσεις καί ἐπεκτείνονται σέ κάθε πόλη καί χωριό τῆς πατρίδας μας. Μέ ρυθμό καί μέ ἔνταση ἀντιστρόφως ἀνάλογα πρός τίς ἀνάγκες πού ἐπιβάλλουν πραγματικά τἀ ἄκρως ἀνησυχητικά σημεῖα τῶν Καιρῶν. Καί ἐπειδή βεβαίως ταυτόχρονα συνεχίζονται καί οἱ γνωστές δηλώσεις περί τοῦ πόσο σημαντική εἶναι ἡ «ἐπιτυχία» ὅλης αὐτῆς τῆς κατάντιας γιά τό…καλό τοῦ τόπου, ἀποδεικνύεται δυστυχῶς γιά μία ἀκόμη φορά ὅτι κάποιοι ἐπιμένουν στήν πεισματική ἄρνησή τους νά ἀντικρίσουν τή σκληρή πραγματικότητα. Εἴτε εἶναι δήμαρχοι καί λοιποί αὐτοδιοικητικοί παρατρεχάμενοι, εἴτε σωματεῖα αὐτοφερόμενα ὡς πολιτιστικά, εἴτε μαγαζάτορες πού ἐπείγονται νά πουλήσουν μερικούς καφέδες καί σουβλάκια παραπάνω, εἴτε πολῖτες πού συνεχίζουν νά παρεπιδημοῦν ἀμέριμνοι καί τραγικά ἀμετανόητοι στόν θλιβερό ἀνάποδο κόσμο τους.

Ἕνα ἀκόμη μιαρό συλλείτουργο, ἀλλά μέ κάποια καινούργια δεδομένα…

Νεκτάριος Δαπέργολας

Ἕνα ἀκόμη μιαρό συλλείτουργο πραγματοποιήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη, ἀνήμερα τῶν Θεοφανείων, μέ πρωταγωνιστή τον πατριάρχη Βαρθολομαίο καί τόν ψευτομητροπολίτη Κιέβου Ἐπιφάνιο Ντουμένκο, ὅπου πάλι στήν ὁμιλία πού ἔβγαλε ὁ πρῶτος αὐτοεγκωμιάστηκε γιά τήν παρέμβασή του στήν Οὐκρανία, προβαίνοντας ταυτόχρονα σέ νέα διαστροφή τῆς ἀλήθειας σχετικά μέ τό πόσο ἀνώμαλη καί στρεβλωμένη ἦταν ἐκκλησιαστικά ἐκεῖ ἡ κατάσταση ἐπί αἰῶνες καί πόσο ἱεροκανονικά θεμιτή καί σωτήρια ἡ δική του ἐπέμβαση. Στήν πραγματικότητα βέβαια μόνο τραγικά ἀνίδεοι μποροῦν νά πιστεύουν ὅτι ὑπῆρχε ὄντως ἐκκλησιαστική στρέβλωση ὡς τό 2018 στήν Οὐκρανία καί ὅτι ἐπίσης τό Φανάρι εἶχε δικαιοδοσία καί συνεπῶς δικαίωμα παρέμβασης ἐκεῖ καί δέν πραγματοποίησε εἰσπήδηση σέ χῶρο ξένης ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας (καί ἐπί του προκειμένου τῆς ρωσικῆς). Δέν ξεχνᾶμε ἄλλωστε ὅτι ὅλα αὐτά τά γνώριζε καί τά ἀναγνώριζε τό Φανάρι ἕως τό 2018 (ὅσο καί ἄν κάποιοι κάνουν τώρα πώς δέν τά θυμοῦνται), καθώς καί τήν κανονική Οὐκρανική Ἐκκλησία ὑπό τόν Ὀνούφριο τήν θεωροῦσε ἀπολύτως νόμιμη καί κανονική, ἀλλά καί τήν καθηρημένη ἀπό τό 1992 ὁμάδα του Φιλαρέτου (από την οποία προέκυψε καί ο Επιφάνιος Ντουμένκο) τήν θεωροῦσε ἐπί 26 ὁλόκληρα χρόνια ὡς σχισματική καί παράνομη, ὥσπου ἐν μιᾷ νυκτί τήν ἀναγνώρισε ὡς Ἐκκλησία.

Ἄν διαβάσουμε ὅμως προσεκτικά τήν ἐν λόγῳ ὁμιλία, θά διαπιστώσουμε ὅτι τό ἐντυπωσιακό σέ αὐτήν δέν ἦταν τό παραπάνω. Τέτοιες στρεβλώσεις τῆς ἀλήθειας καί προσπάθειες αὐτοδικαίωσης τίς ἔχουμε ξαναδεῖ πολλές φορές. Ἐκεῖνο ὅμως πού μόλις τώρα ἀκούσαμε ἀπό τά χείλη τοῦ πατριάρχη, γιά πρώτη φορά ἀφ’ ὃτου ξεκίνησε αὐτό τό τρισάθλιο ἐκκλησιαστικό Οὐκρανία Γκέιτ (ἐδῶ καί 8 περίπου χρόνια) ἦταν λόγια ἔντονης ἀνησυχίας, ἐπειδή εἶναι ξεκάθαρο ὅτι τό ἔργο στό Κίεβο δέν πάει ἔτσι ὅπως τό εἶχαν σχεδιάσει. Ἡ ὁμιλία τοῦ Βαρθολομαίου λοιπόν ἐμπεριεῖχε γιά πρώτη, ἐπαναλαμβάνω, φορά:

α) ξεκάθαρα ἴχνη ἀπολογητικοῦ ὓφους σέ μία ἀπόπειρα ἀπάντησης στίς βάσιμες κατηγορίες περί μή ἐπαναχειροτονίας τῶν ἕως τό 2018 καθηρημένων σχισματικῶν (ἀπόπειρα βεβαίως ἀπολύτως ἀτυχῆ, μέ τό ἀδιανόητο σόφισμα ὅτι «τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως καὶ ἀναπληρώσεως τῶν ἐλλειπόντων ἄνευ οὐδεμιᾶς λειτουργικῆς διατυπώσεως τῶν ἐκ σχισμάτων προερχομένων κληρικῶν ὑπάρχει διαχρονικῶς λελυμένον, ἀρκούσης μόνον τῆς ἐν τῇ ἱερᾷ συλλειτουργίᾳ ἐνεργούσης μυστηριακῶς Χάριτος δίκην «μυστικωτέρας εὐχῆς»), ἀλλά τό ἀπολογητικό ὕφος εἶναι ἕνα νέο δεδομένο.

β) ἔμμεση ἀλλά σαφῆ ἐκδήλωση δυσαρέσκειας πρός τό πολιτικό καί ἐκκλησιαστικό οὐκρανικό καθεστώς γιά τό πογκρόμ πού ἔχει ἐξαπολυθεῖ καί συνεχῶς κλιμακώνεται («Καταδικάζομεν ἀπεριφράστως τὰς ἀκρότητας ὁποθενδήποτε καὶ ἐὰν προέρχωνται. Συνιστῶμεν εἰς τὰ κρατικὰ ὄργανα τὴν ἀποχήν των ἐκ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐσωτερικῶν ὑποθέσεων»),

γ) παράλληλη ὑπόδειξη πρός τόν Ἐπιφάνιο νά ἐργαστεῖ μέχρι ἐξαντλήσεως γιά συνδιαλλαγή μέ τήν ἄλλη πλευρά, τήν ὁποία μάλιστα ἔμμεσα ἀναγνωρίζει ὡς νόμιμη («τὴν ἀναζήτησιν τρόπων πρὸς προσέγγισιν τῶν ἐν Οὐκρανίᾳ συνεπισκόπων Σας διὰ διάλογον καὶ ἀναζήτησιν κοινῶν σημείων πρὸς ἐνότητα»),

δ) ὀνομαστική ἀναφορά στόν νόμιμο μητροπολίτη Ὀνούφριο, γιά τόν ὁποῖο ἐξέφρασε τήν εὐχή νά συμφιλιωθεῖ μέ τήν ὑβριδική ψευτοεκκλησία («Καλοῦμεν τὴν ἀπολειπομένην ἐν Οὐκρανίᾳ σεβασμίαν ἱεραρχίαν ὑπὸ τὸν Μητροπολίτην κ. Ὀνούφριον, νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν στάσιν της»), ἀλλά καί

ε) αἴτηση συγγνώμης ἐάν παρερμηνεύθηκαν οἱ προθέσεις του καί θεωρήθηκε ὅτι ἡ στάση του ὑποκινήθηκε καί ἀπό πολιτικούς λόγους («Ζητῶμεν ἐν τέλει μετὰ θάρρους συγγνώμην, ἐὰν ἐκ τῆς ἐν ταπεινώσει σιωπῆς ἡμῶν ἐδώκαμεν τὴν ἐντύπωσιν εἴς τινας ὅτι ὑπῆρχεν ἐκ μέρους ἡμῶν ἑτέρα ἀνθρωπογενὴς καὶ οὐχὶ ἐκκλησιαστικὴ προοπτικὴ εἰς τὸ ὅλον πρόβλημα»).

Πραγματικά, εἶναι πολύ εὔγλωττα ὅλα αὐτά. Καί ὄχι ἀσφαλῶς ἐπειδή φανερώνουν…ἀγάπη, ἐνσυναίσθηση ἤ εἰλικρινῆ πρόθεση συνδιαλλαγῆς (ὅπως εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θά σπεύσουν νά συμπεράνουν οἱ γνωστοί χειροκροτητές), γιατί πολύ ἁπλά ἐδῶ καί τόσα χρόνια δέν εἴδαμε τίποτε ἐξ αὐτῶν γιά τά ἐκεῖ συμβαίνοντα αἴσχη, πέραν μίας βαθιᾶς καί ἐνοχικῆς σιωπῆς. Τό ὅτι αὐτή ἡ σιωπή σπάζει αἴφνης γιά πρώτη φορά τώρα, ἄλλα πράγματα ἀποδεικνύει: τό πόσο πολύ τά πράγματα ἔχουν ξεφύγει πέρα ἀπό κάθε προϋπολογισμένο ὅριο, ἀλλά καί τό ἀδιέξοδο σέ μία ὑπόθεση πού ἀλλιῶς τήν σχεδίαζε ὁ Βαρθολομαῖος καί οἱ σύν αὐτῷ (ὡς ὄνειρο εὔκολης ἐκκλησιαστικῆς ἑνοποίησης ὅλης τῆς Οὐκρανίας ὑπό τήν ἐποπτεία του) καί ἐντελῶς ἀλλιῶς δείχνει νά καταλήγει (ὡς μόνιμη πληγή, ἀτελεύτητος ἐμφύλιος καί πεδίο κλιμακούμενης καθεστωτικῆς – καί δυσφημιστικῆς γιά τόν ἴδιο – κτηνωδίας). Καί ἐπειδή ὑπάρχουν καί οἱ πολεμικές ἐπιχειρήσεις, πού ἐπίσης δέν ἐξελίσσονται ὅπως περίμενε καί ἤλπιζε τό Φανάρι, ἡ κατάσταση δείχνει ἀνεξέλεγκτη πιά.

Τό πόσο πολύ ἔχουν ξεφύγει τά πράγματα (καί δέν μαζεύονται πλέον) τό μαρτυρᾶ ἄλλωστε σύν τοῖς ἄλλοις καί ἡ γνωστή πλέον – καί πρωτοφανής στά χρονικά (γιά τό εἶδος της καί γιά τό ὓφος της) – ἀνακοίνωση, πού ἔφτασε στό σημεῖο νά ἐκδώσει προχτές ἡ Ρωσική ὑπηρεσία πληροφοριῶν, ὅπου καταγγέλλεται ἕνας ἀνώτερος θρησκευτικός ἀξιωματοῦχος ὡς συνεργάτης κατασκόπων, κατονομάζεται ρητά ὡς «ἀντίχριστος μέ ράσο» καί «ἐνσαρκωμένος διάβολος» καί συνάμα παρατίθεται μία πληθώρα ἐνεργειῶν μέ τίς ὁποῖες προσπαθεῖ νά διαλύσει τήν Ρωσική Ὀρθοδοξία, συνεργαζόμενος ὄχι μόνο στήν Οὐκρανία ἀλλά καί στήν Βαλτική μέ ἐθνικιστές καί νεοναζί καί δημιουργώντας τεχνητά θρησκευτικές δομές-μαριονέτες.

Βαρύτατοι μέν οἱ χαρακτηρισμοί, εἰδικά ὅμως γιά τίς κατονομαζόμενες ἐνέργειες ὁφείλουμε νά ξεκαθαρίσουμε ὅτι οὔτε περιμέναμε οὔτε καί χρειαζόμασταν τήν ὃποια ρωσική ἀνακοίνωση γιά νά τίς μάθουμε. Δυστυχῶς, ὁ ὀλέθριος ρόλος τῆς φαναριώτικης ἡγεσίας εἶναι γνωστός καί πολλαπλῶς τεκμηριωμένος. Καί βέβαια ὄχι μόνο γιά τήν Ρωσική, ἀλλά γενικότερα γιά τήν συνολική Ὀρθοδοξία. Φτάνει ὅμως μιά στιγμή πού μετά ἀπό τόσους ἀνέμους πού ἔχεις σπείρει, φαίνεται ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα καί γιά τίς θύελλες. Καί ὅταν οἱ θύελλες βγαίνουν ἐκτός ἐλέγχου, ἀρχίζει ὁ προβληματισμός, μετά ἀκολουθεῖ ἡ ἀγωνία καί στή συνέχεια ὁ πανικός.

Τώρα ὅμως εἶναι ἴσως πιά πολύ ἀργά γιά δάκρυα. Ἀκόμη καί γιά κροκοδείλια…

https://tasthyras.wordpress.com/2026/01/14/ἕνα-ἀκόμη-μιαρό-συλλείτουργο-ἀλλά-μ/#more-127968

Φωτεινὰ Χριστούγεννα μέσα στὰ σκοτεινὰ ἐρέβη.

Νεκτάριος Δαπέργολας

Χριστούγεννα του 2025. Άλλοι καιροί πια. Καιροί χαλεποί και δύσβατοι. Και καθώς τα μαύρα σύννεφα πυκνώνουν όλο και περισσότερο πάνω από την καταρρέουσα πατρίδα, μόνο τους αφελείς μπορεί ακόμη να ξεγελάσει το εορταστικό κλίμα των ημερών. Μπορεί και πάλι να φωταγωγήθηκαν οι πόλεις, να στολίστηκαν τα σπίτια και τα μαγαζιά στὴν αγορά, να ετοιμαζόμαστε και εμείς να «εορτάσουμε», δίνοντας και παίρνοντας δώρα και ευχές. Στην πραγματικότητα όμως, εδώ και μερικά χρόνια τίποτε δεν είναι ίδιο σε σύγκριση με παλαιότερες εποχές. Άλλοι καιροί μάς κύκλωσαν πια – και άλλα ήθη.

Θέλεις να γράψεις κάτι για τα Χριστούγεννα, μα μόνο πικρές σκέψεις σού έρχονται πλέον. Πικρές σκέψεις για το πραγματικό (και τόσο τραγικά ξεχασμένο) νόημα της μεγάλης εορτής μας. Πικρές σκέψεις για μια εορτή που εδώ και πολλά χρόνια κατάντησε πλέον ανέορτη. Νεκρή και άλογη, χωρίς τον Λόγο. Απάνθρωπη, χωρίς τον Ενανθρωπήσαντα. Κενή, δίχως τον Κενωθέντα. Βουλιάζουμε συνεχώς στον ζόφο της εξωστρέφειας και τὴς διασκόρπισης, περιφέροντας τις ζωές μας απρόσωποι και διασπασμένοι, δεσμώτες σ’ έναν ατελεύτητο φαύλο κύκλο, που ανακυκλώνουν τα αδιέξοδα της ύπαρξής τους και αναζητούν εις μάτην αντίδοτα και υποκατάστατα. Διαλυμένοι και ανίδεοι, σωρηδόν σκύβαλα καταπίοντες και ειδωλόθυτα κατεσθίοντες. Λαός εδώ και πολύ καιρό τὴς παραφροσύνης και τὴς αποστασίας. Και πάνω απ’ όλα βέβαια, λαός τὴς αμετανοησίας.

Μελαγχολικές συγκρίσεις, ἀκριβῶς 1000 χρόνια ἀργότερα…

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Βυζαντινῆς Ἱστορίας

15 Δεκεμβρίου τοῦ 2025 καί σάν σήμερα, πρίν ἀπό ἀκριβῶς 1000 χρόνια, κλείνει τά μάτια του ὁ Βασίλειος Β΄, ὁ σπουδαιότερος καί ἐνδοξότερος βυζαντινός αὐτοκράτορας, μετά ἀπό μία λαμπρή 50ετῆ βασιλεία, ἀφήνοντας τήν Αὐτοκρατορία στό ἀπόγειο τῆς ἀκμῆς της ἀπό κάθε ἄποψη. Κλείνει τά μάτια του, ἔχοντας ἐξουδετερώσει τίς θανάσιμες ἀπειλές ἀπό ἐξωτερικούς ἐχθρούς (Ἄραβες καί κυρίως Βουλγάρους, τούς ὁποίους συνέτριψε μετά ἀπό ἕναν ἐπίμονο πόλεμο πού διήρκεσε πάνω ἀπό 30 χρόνια), ἀλλά καί ἐσωτερικούς, καί ἔχοντας ἐφαρμόσει μία ἐκπληκτική κοινωνική πολιτική ὑπέρ τῶν μεσαίων καί κατώτερων κοινωνικῶν στρωμάτων.

Ἰδιαίτερη ἀναφορά πρέπει νά γίνει στόν ἀνένδοτο ἀγώνα του ἀπέναντι στούς Δυνατούς, δηλαδή τούς ἐπαρχιακούς μεγαλογαιοκτήμονες, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀποκτήσει τέτοια ἰσχύ πού νά ἀπειλοῦν καί τήν ἴδια τήν κεντρική ἐξουσία, ἐνῷ αὔξαναν συνεχῶς τόν πλοῦτο τους, ἐκμεταλλευόμενοι τά χρέη καί δημεύοντας ἤ ἀγοράζοντας σέ ἐξευτελιστικές τιμές τά χωράφια τῶν μικρῶν ἐλεύθερων ἀγροτῶν. Γνωρίζοντας ὁ Βασίλειος ὅτι ἡ πολυπληθής ἀγροτική τάξη ἀποτελοῦσε τή ραχοκοκαλιά ὄχι μόνο τῆς οἰκονομίας, ἀλλά καί τοῦ ἀμυντικοῦ στρατιωτικοῦ συστήματος τοῦ κράτους (ἀπό ἐλεύθερους γεωργούς ἀπαρτίζονταν τά ἐπαρχιακά στρατεύματα τῶν Θεμάτων), πῆρε κατά τό ἔτος 996 μιά σειρά ἐντυπωσιακῶν μέτρων, προβαίνοντας σέ κατασχέσεις περιουσιῶν καί ἐπιστροφή τῶν γαιῶν στούς προκατόχους τους, ἐνῷ περαιτέρω ἐπιβλήθηκαν καί πρόστιμα γιά τίς παρανομίες.

Μία κατάρρευση πέρα ἀπό κάθε ὃριο…

Νεκτάριος Δαπέργολας

Ἡ κατάρρευση τῆς «χριστιανικῆς» Εὐρώπης συνεχίζεται, πολύ πέρα πλέον ἀπό τά ὅρια ὄχι μόνο τῆς τραγωδίας, ἀλλά καί τοῦ σουρεαλιστικοῦ κλαυσίγελου. Στήν πρώτη εἰκόνα βλέπετε (καί ἀναμφίβολα καμαρώνετε) σκηνή ἀπό λουθηρανικό σουηδικό ναό, ἐκεῖ ὅπου πρόσφατα ἀποφασίστηκε ἡ τέλεση ὁμοφυλοφιλικῶν «γάμων» ὡς ὑποχρεωτική προϋπόθεση γιά τούς νέους κληρικούς (ἐνῷ μέχρι σήμερα ὑπῆρχε καί ἡ δυνατότητα ἄρνησης νά τούς τελέσουν, ἐπικαλούμενοι ζήτημα προσωπικῆς συνείδησης). Θυμίζουμε ὅτι ἡ Σουηδική Λουθηρανική «Ἐκκλησία» (ἡ μεγαλύτερη πληθυσμιακά τῆς χώρας αὐτῆς) πού πῆρε αὐτή τήν ἀπόφαση, δέν εἶχε μόνο ἐπί πολλά χρόνια μία γυναῖκα ὡς ἀρχιεπίσκοπο (τήν εἰκονιζόμενη Antje Jackelen, πού ἡ θητεία της ὁλοκληρώθηκε πέρυσι), ἀλλά εἶναι καί στελεχωμένη σέ ποσοστό περισσότερο τοῦ 50% ἀπό γυναῖκες «ἱερεῖς», ἐνῷ χαρακτηριστική τῆς πλήρους παράδοσής της στήν δαιμονική woke ἀτζέντα εἶναι – μεταξύ πολλῶν ἄλλων – καί ἡ πρό ἐτῶν ἀπόφασή της νά ἀντικαταστήσει τό ἀρσενικό γένος μέ τό οὐδέτερο στήν ὀνομασία τοῦ Θεοῦ!

Καμαρῶστε «ἱερέα» τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου!

παλαιότερο του κ. Νεκτάριου Δαπέργολα

Καί ἐδῶ καμαρώνουμε ἕνα φερόμενο ὡς ὀρθόδοξο ἱερέα (πού κυκλοφοράει καί μέ τίς ἰδιότητες τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου καί τοῦ πρωτοσυγκέλου τῆς Ἄμεσης Ἀρχιεπισκοπικῆς Περιφέρειας) νά δέχεται στό κεφάλι του τίς εὐλογίες ἑνός ραββίνου (οἱ εὐλογίες συνοδεύθηκαν μάλιστα καί ἀπό στίχους προσευχῆς).

Μία ἄλλου εἴδους μορφή γενοκτονίας μέσα στό νεοταξικό δυστοπικό σχέδιο…

Νεκτάριος Δαπέργολας

 

Καί μέσα σέ ὅλα τά ἄλλα ἐφιαλτικά πού ἐκτυλίσσονται γύρω μας, δέν γίνεται ἀσφαλῶς νά μείνει ἀσχολίαστη ἡ ἀναίτια μαζική θανάτωση τῶν κοπαδιῶν πού παρακολουθοῦμε ἐδῶ καί καιρό καί πού εἶναι πολύ ἁπλά μία ἀκόμη (ἄλλου εἴδους) μορφή γενοκτονίας πού διεκπεραιώνει ἡ τρισάθλια ἐλλαδίτικη χούντα. Ἡ ὁποία χούντα, ὡς ἀπολύτως πειθήνιο, ἐλεγχόμενο καί δεδομένο γιουσουφάκι τῶν ἀφεντικῶν, ἔχει βαλθεῖ νά ἐφαρμόσει στήν πατρίδα μας ἐδῶ καί τώρα (καί χωρίς προσχήματα ἤ τίς ὁποιεσδήποτε μεταβατικές φάσεις προσαρμογῆς) ὅλη τήν νεοταξική ἀτζέντα. Καί γιά ὅσους ἀκόμη ἀναρωτιοῦνται, αὐτή ἡ ἀτζέντα – μεταξύ πολλῶν ἄλλων – προβλέπει γιά τά ἑπόμενα χρόνια καί σπανιότητα ἀγαθῶν, τρομακτική ἀκρίβεια, συνθετικές τροφές, ἐντομοφαγία, παγκόσμια πεῖνα καί ἐξαθλίωση, καθώς καί ἐντατικοποίηση τοῦ ἀσφυκτικοῦ ἐλέγχου τῶν κοινωνιῶν μέσῳ τῆς ἀστυνόμευσης καί τοῦ ψηφιακοῦ ἐφιάλτη (πού φυσικά θά κορυφωθεῖ γιά τό…καλό μας καί τήν ἀσφάλειά μας).

Καί βεβαίως ἡ ἴδια ἀτζέντα προβλέπει καί ἐντατικοποίηση τῆς διασπορᾶς τοῦ φόβου, μέσα ἀπό τά γνωστά γελοῖα παραμύθια τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς καί τῆς βιοτρομοκρατίας μέ τίς δῆθεν ἐπιδημίες πού πλήττουν εἴτε τούς ἀνθρώπους, εἴτε τά ζῶα. Τό αἶσχος πού ζοῦμε ἐδῶ καί μερικές ἑβδομάδες μέ τήν θρασύτατη ἐξόντωση τῶν κοπαδιῶν ἀπό τίς ἀσπροφορεμένες «ὑγειονομικές» λεγεῶνες τοῦ καθεστῶτος (οἱ ὁποῖες δέν μποροῦν νά μήν μᾶς ξυπνοῦν ἐφιαλτικές ἀναμνήσεις ἀπό τίς ἀντίστοιχες ἀσπροφορεμένες δολοφονικές στρατιές τοῦ καιροῦ τῆς ψευτοπανδημίας) εἶναι ἕνα ἀκόμη κεφάλαιο τοῦ συνολικοῦ στημένου καί προκατασκευασμένου ἐφιάλτη.

Ἐμεῖς θα παραμείνουμε ὑποταγμένοι καί ἀπαθεῖς;

Νεκτάριος Δαπέργολας

Τιμοῦμε σήμερα (θεωρητικά τοὐλάχιστον) τήν τελευταία μεγάλη ἄρνηση πού εἰπώθηκε ἀπό ἐπίσημο στόμα στόν ἑλλαδικό χῶρο. Πού ἦταν καί ἡ ἀπαρχή τοῦ τελευταίου ἔπους πού ἔγραψε μέ τό αἷμα του ὁ λαός μας (ἀκριβῶς δηλαδή λίγο πρίν τήν ἔναρξη τῆς τελικῆς φάσης τῆς ὁριστικῆς του μετάλλαξης). Τό αἷμα πού χύθηκε τότε πάνω στά ἀλβανικά βουνά (ἀλλά καί ἀκολούθως κατά τή διάρκεια τῆς ἀπάνθρωπης Κατοχῆς), ἦταν ὄντως ἡ τελευταία μαζική πράξη ἀντιστάσεως τοῦ Ἑλλαδικοῦ Ἑλληνισμοῦ (τοῦ Κυπριακοῦ χρονολογεῖται μερικά χρόνια ἀργότερα). Ἦταν τό κύκνειο ἆσμα του, στή μέση μιᾶς πορείας πού εἶχε βεβαίως δρομολογηθεῖ ἀρκετές δεκαετίες πρίν: μιᾶς πορείας ἐκποιητικοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ καί πολιτισμικῆς ἐκπόρνευσης. Ἡ τελευταία του πράξη, λίγο πρίν ὑποταχτεῖ ἑκουσίως καί σχεδόν καθ’ ὁλοκληρίαν πιά στά σκουπίδια. Ὀκτώμισυ δεκαετίες πλέον ἀργότερα, ὁ ἴδιος ἐκεῖνος λαός ἔχει στήν πλειονότητά του ἀπομείνει πιά παραδομένος στήν παρακμή καί τήν ἀσυναρτησία, τυφλός καί ἀμνησιακός, νά ἀκούει λόγια γιά ἔργα τοῦ παρελθόντος, πού δείχνουν νά εἶναι ὅμως πιά πολύ μακριά ἀπό αὐτόν, ὥστε νά μποροῦν πραγματικά νά τόν ἀγγίξουν. Μία ἄχρωμη καί ὑπνώττουσα ἀνθρωπομᾶζα, πού τό μόνο ὄνειρο πού τῆς ἀπέμεινε πλέον εἶναι νά διατηρήσει, παντί τῷ τρόπῳ καί παντί τῷ τιμήματι, γιά λίγο ἀκόμη μέσα σέ μιά στερνή ψευδαίσθηση ἀπατηλῆς ἀσφάλειας καί δυστοπικής ψευτοευδαιμονίας τό πανάθλιο σαρκίο της.

Ποιός ἄνθρωπος στοιχειωδῶς εὐφυής καί μέ στοιχειῶδες ὀρθόδοξο κριτήριο μπορεῖ νά τούς πάρει πλέον στά σοβαρά;

Ποιός ἄνθρωπος στοιχειωδῶς εὐφυής καί μέ στοιχειῶδες ὀρθόδοξο κριτήριο μπορεῖ νά τούς πάρει πλέον στά σοβαρά;

Νεκτάριος Δαπέργολας

Ἀποθαυμάζοντας τό…συγκινητικά ἀγαπητικό ποιμαντικό ὕφος τοῦ ἐδῶ εἰκονιζομένου κυρίου (καί φερομένου ὡς Ὀρθοδόξου ἐπισκόπου) (βλ. το πρώτο βίντεο στο τέλος τοῦ κειμένου), νά ὑπενθυμίσουμε βεβαίως ὅτι δέν εἶναι ἡ πρώτη του φορά. Προχτές ἀποκάλεσε «ψυχασθενεῖς ζηλωτές» ὅλους ὅσους ἀντιδροῦμε στόν ψηφιακό ἐφιάλτη τῆς νέας ταυτότητας καί τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ (μέσα στούς ὁποίους ἐπίσης ὑπενθυμίζω ὅτι διαρρήδην συγκαταλέγονται δύο μητροπολῖτες, οἱ Κερκύρας καί Κυθήρων, πάνω ἀπό τό μισό Ἅγιο Ὅρος, πάμπολλα ἐπίσης μοναστήρια τοῦ ἑλλαδικοῦ χώρου καί ἀκόμη ἑκατομμύρια Ἑλλήνων πολιτῶν - πιστῶν ἀλλά καί...λιγότερο πιστῶν).

Μαγαριστές καί μιαντῆρες…

Νεκτάριος Δαπέργολας

Καί νά λοιπόν πού αὐτό τό γνωστό πλέον ζοφερό κομμάτι τοῦ Ἁγίου Ὅρους συνεχίζει νά προκαλεῖ βάναυσα τίς ὀρθόδοξες συνειδήσεις. Ἡ τελευταία πολύ μεγάλη πρόκληση ἦταν, ὡς γνωστόν, ἡ θερμή ὑποδοχή πού ἐπιφυλάχθηκε ἀπό τά γνωστά πλέον 6-7 μοναστήρια τῆς ἐκτροπῆς πρός τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως πού ὑποδύεται τόν Ἕλληνα πρωθυπουργό. Ἡ νέα πρόκληση λαμβάνει χώρα αὐτές τίς ἡμέρες καί δέν εἶναι βεβαίως ἄλλη ἀπό τήν ἐπίσκεψη ἑνός ἄλλου βδελύγματος: ἐκείνου τοῦ ἀχρείου πού παριστάνει τόν μητροπολίτη Κιέβου καί τόν προεξάρχοντα τῆς Οὐκρανικῆς Ψευτοεκκλησίας, παρέα μέ μερικούς ἀκόμη Οὐκρανούς ψευτοκληρικούς, ἀλλά καί μέ συνοδό ἕνα ἀπό αὐτούς τούς γνωστούς (ἄνευ ποιμνίου καί χαρτοφυλακίου) Φαναριῶτες ἐπισκόπους.

Μία ἐπίσκεψη μάλιστα πού ἐξελίσσεται περίπου πραξικοπηματικά, καθότι ἡ συντριπτική πλειονότητα τῶν μονῶν εἶναι ἀντίθετη καί τό κλίμα ἀπέναντι στόν Οὐκρανό σαλτιμπάγκο ἐχθρικό. Πρᾶγμα ὅμως βεβαίως πού οὔτε τον Ψευτο-Ἐπιφάνιο (Σέργιος εἶναι τό σωστό του ὄνομα) Ντουμένκο ἐπτόησε, οὔτε τόν πολιτικό διοικητή Στεφανῆ, οὔτε τά ἄντρα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί προκεχωρημένα φυλάκια τοῦ Φαναρίου, ὅπως ἡ Ξενοφῶντος, ἡ Παντοκράτορος, οἱ Κατσουλιέρηδες (τῆς δῆθεν Ἐσφιγμένου) καί φυσικά ἡ Σιμωνόπετρα καί ἡ Ἰβήρων μέ τήν Σταυρονικήτα (γιά τίς δύο τελευταῖες μονές, πού τελοῦν ἐδῶ καί δεκαετίες ὑπό τήν πνευματική ἐπιρροή τοῦ ἄρτι ἐκδημήσαντα Βασιλείου Γοντικάκη, καί τόν ἄθλιο ρόλο τους γράφαμε καί πρό ἡμερῶν – καί πρίν ἀλέκτορα λαλῆσαι, πήραμε μία ἀκόμη ἐπιβεβαίωση).

Vincit omnia veritas: ὁ Βασίλειος Γοντικάκης καί οἱ φαντασιώσεις τῶν ὑμνωδῶν…

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Βυζαντινής Ιστορίας

Καθώς συνεχίζονται οἱ ἐκτεταμένες καί φορτωμένες μέ ἀπίστευτες ὑπερβολές (καί μέ ἀκόμη μεγαλύτερες ἀνακρίβειες) ὑμνωδίες ἀπό διάφορους νεωτεριστές «θεολόγους», «προοδευτικούς» ἀθέους, Φαναριῶτες καί Ἑλλαδικούς οἰκουμενιστές καί πλεῖστα συστημικά ΜΜΕ γιά τόν ἀρχιμανδρίτη Βασίλειο Γοντικάκη, πού ἐγκατέλειψε πρό ὀλίγων ἡμερῶν τά ἐγκόσμια, εἶναι ὁλοφάνερα καιρός νά εἰπωθοῦν καί κάποια πράγματα ἀπό τήν…ἀντίθετη πλευρά τῆς Ἱστορίας. Καί αὐτό ὄχι βεβαίως ἀπό ἐμπάθεια ἀπέναντι στόν ἐκλιπόντα, οὔτε ἐπειδή θέλουμε νά ὑποκαταστήσουμε τόν Θεό στήν κρίση Του, ὅπως μέ τήν γνωστή ὑποκριτική ἐλαφρότητα καί ἀκρισία θά σπεύσουν νά ποῦν κάποιοι, ἀλλά πολύ ἁπλᾶ ἀπό χρέος ἀπέναντι στήν ἀλήθεια. Ἐμεῖς εὐχόμαστε εἰλικρινῶς ὁ ἐκδημήσας νά μετανόησε καί ὁ Θεός νά τόν κατατάξει μετά τῶν σωζομένων. Ἄλλο ὅμως αὐτό καί ἄλλο τό καθῆκον πρός τήν ἀλήθεια, γιά τήν ὁποία δέν μπορεῖ νά γίνεται ἀνεκτό νά παραχαράσσεται τόσο προκλητικά. Καί ἡ ἀλήθεια ἀφ’ ἑνός θά προστατεύσει ὅλους ὅσους λόγῳ ἄγνοιας ἤ στρεβλῆς γνώσης ἐπηρεάζονται καί προσφεύγουν στήν μορφή καί τά γραπτά τοῦ ἐκλιπόντος (μέ κίνδυνο πιθανῆς πνευματικῆς βλάβης), ἀφ’ ἑτέρου ὅμως – ὅσο καί ἄν σέ κάποιους μέ κοσμικό φρόνημα φανεῖ παράλογο – θά βοηθήσει πάνω ἀπ’ ὅλα τόν ἴδιο, πού ἡ ψυχή του βρίσκεται αὐτή τή στιγμή στά χέρια τοῦ Θεοῦ καί ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων ἔχει ἀνάγκη προσευχῆς καί ὄχι ὕμνων. Οἱ ὑμνογραφίες εἶναι ἐπιβαρυντικές καί – εἰδικά ἄν δέν βασίζονται στήν ἀλήθεια – πνευματικά ὀλέθριες.

Χωρίς νά μακρηγορήσουμε λοιπόν ἰδιαίτερα, ἁπλῶς θά ὑπενθυμίσουμε ἐδῶ κάποια ἀδιαμφισβήτητα γεγονότα, πού μιλοῦν ἀπό μόνα τους, σέ πλήρη ἀντίστιξη πρός τίς φαντασιώσεις τῶν ξεσαλωμένων ὑμνογράφων:

Προσωπικός ἀριθμός καί ἀναμενόμενες συνοδικές (ἀν)ισοροπίες…

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα

Πολύ ἐνδιαφέρουσα ἡ πληροφορία πού ἔδωσε τίς προάλλες ὁ μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος, παρεμβαίνοντας μέ σχόλιο (βλ. τήν σχετική φωτογραφία) στήν πρόσφατη συνέντευξή μου στόν Focus FM, γιά τό θέμα τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ, τήν ὁποία προφανῶς παρακολουθοῦσε. Ὅπως ἐνημέρωσε ὁ μητροπολίτης (πού ὡς γνωστόν εἶχε ἐκδώσει πρό ἑβδομάδων ἕνα ὄντως ἐξαιρετικό κείμενο κατά τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ), κατέθεσε πρό ἡμερῶν καί νέο τετρασέλιδο ὑπόμνημα στήν Δ.Ι.Σ. (ὅπου εἶναι μέλος γιά τό τρέχον χρονικό διάστημα, ἀπό 1-9-2025 ἕως 31-8-2026) μέ αἴτημα τήν παραπομπή τοῦ θέματος στήν συνοδική ὁλομέλεια, ἀλλά αὐτό πρός μεγάλη του λύπη καί ἀπογοήτευση προσέκρουσε στούς μητροπολῖτες Φλωρίνης Εἰρηναῖο (μέ τήν περίπτωσή του ἔχουμε ἀναλυτικά ἀσχοληθεῖ) καί Καστορίας Καλλίνικο (πρώην πρωτοσύγκελο τοῦ Ναυπάκτου, πού τόν θυμόμαστε νά ἀσπάζεται μασκοφορεμένος τό Ἱερό Εὐαγγέλιο στήν κηδεία τοῦ μακαριστοῦ Αἰτωλίας Κοσμᾶ, ἀλλά καί γιά τό ὅτι ἡ πρώτη ἠχηρή του ἐνέργεια ὡς μητροπολίτης ἦταν νά συλλειτουργήσει μέ τόν σχισματικό Ἐπιφάνιο πρό τριετίας στήν Θάσο). Τό δῆθεν ἐπιχείρημα τῶν δύο (πού εἶναι ἐπίσης ὄντως μέλη τῆς νῦν σύνθεσης τῆς Δ.Ι.Σ.) ἦταν ὅτι γιά τό θέμα ἔχει ἤδη ἀποφασίσει ἡ σύνοδος καί δέν πρέπει νά ἀνακινηθεῖ ἄλλο. Ἐν ὅσῳ μάλιστα κατέθετε τό αἴτημά του ὁ Κερκύρας, ὁ ἀρχιεπίσκοπος παρουσίαζε, λέει, εἰκόνα ὑπνηλίας.

Φαίνεται ὅμως, θά προσθέσουμε ἐμεῖς, ὅτι ἡ ὑπνηλία ἦταν μᾶλλον μεταδοτική καί…χτύπησε καί ἄλλα μέλη τῆς Διαρκοῦς Συνόδου, ἀφοῦ προφανῶς τό αἴτημα τελικά ἀπορρίφθηκε. Ἄν δοῦμε δέ ποιά εἶναι αὐτά τά ἄλλα μέλη (ὁ Χαλκίδος Χρυσόστομος, ὁ Νέας Σμύρνης Συμεῶν, ὁ Μεσογαίας Νικόλαος, ὁ Πατρῶν Χρυσόστομος, ὁ Λαγκαδᾶ Πλάτων, ὁ Κιλκισίου Βαρθολομαῖος, ὁ Δράμας Δωρόθεος, ὁ Παραμυθίας Σεραπίων καί ὁ Κυθήρων Σεραφείμ), μέ ἐξαίρεση τόν τελευταῖο, πού εἰκάζουμε ὅτι συμφώνησε μέ τό αἴτημα, προφανῶς δέν ἀναμέναμε ἀπολύτως τίποτε ἄλλο ἀπό βαθύτατα ροχαλητά στήν καλύτερη περίπτωση (ἤ καί γιά ὀξεῖα ἀντίθεση πρός τό αἴτημα στήν χειρότερη).

Φυσιολογική λοιπόν ἡ ἐξέλιξη τῶν πραγμάτων. Τό συμβάν ὡστόσο εἶναι ἐξόχως ἐνδεικτικό τοῦ πῶς ἔχουν οἱ ἰσορροπίες καί πῶς καταπνίγονται ἐν τῇ γενέσει τους καί μέ συνοπτικές διαδικασίες οἱ ἐλάχιστες οὕτως ἤ ἄλλως ἀντιδράσεις κάποιων ἀρχιερέων, τόσο σέ αὐτό, ὅσο (μπορεῖ βάσιμα νά ὑποθέσει κανείς) καί σέ ἄλλα σοβαρά ζητήματα. Ἅπαντες ἐξάλλου θυμόμαστε τήν στάση τῆς Ἱεραρχίας ἀπέναντι στόν σοδομονόμο, στό κλείσιμο τῶν ἐκκλησιῶν, στήν διήμερη Ἀνάσταση, στό ξεπούλημα τῆς Μακεδονίας, στή νομιμοποίηση τῆς βλασφημίας κλπ. Καί ἐκεῖ προφανῶς θά ὑπῆρχαν κάποιες φωνές ἀντίδρασης (ἐλάχιστες βέβαια, γιατί δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε πώς ἡ συντριπτική πλειονότητα τῶν 82 ἱεραρχῶν ἀποτελεῖ κουρά του Ἰερώνυμου καί τελεῖ γενικότερα ὑπό τόν ἔλεγχό του). Καί γιά μία ἀκόμη φορά ἀποδεικνύεται ὅτι ἀπό αὐτή τήν ἐκκλησιαστική διοίκηση δέν ἔχουμε νά περιμένουμε τίποτε, πέρα ἀπό προδοσία τῆς πίστης, ἄδειασμα τῶν πιστῶν καί ξεδιάντροπο ἐναγκαλισμό μέ τό ἄνομο καί ἀντίχριστο κράτος.

Ἔστω ὅμως καί ἔτσι, ἔστω καί ἀπειροελάχιστοι ἄν εἶναι αὐτοί πού διαφωνοῦν, ἔχει σημασία νά καταθέτουν τήν ὁμολογία τους. Νά τό πράττουν ὅμως ὅσο μποροῦν πιό συντονισμένα καί ἐπίσης νά τό πράττουν μέ συνέπεια, μέχρι τέλους καί ἐν πλήρει συνειδότι τῶν ἐνδεχομένων συνεπειῶν. Τότε οἱ φωνές τους θά ἀποτελέσουν πραγματική πνευματική παρακαταθήκη, μαζί καί μέ τίς φωνές ὅλων ὅσων ἀκόμη ἀγωνίζονται καί ἀντιστέκονται (κληρικῶν, μοναχῶν καί λαϊκῶν), καί θά μπορέσουν κάποια στιγμή νά ἐπισύρουν τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἀκόμη καί ἄν ἄμεσα φαντάζουν ἀνίσχυρες καί ἀτελέσφορες. Ἄλλωστε στά δικά Του χέρια βρισκόμαστε καί (εὐτυχῶς) ὄχι στά χέρια τῶν ταλαίπωρων πού παριστάνουν τούς ἐπί γῆς ἐκπροσώπους Του καί πού τό μόνο πού κάνουν εἶναι νά προσθέτουν καθημερινά πλάνη στήν πλάνη καί στρέβλωση στήν στρέβλωση…

https://tasthyras.wordpress.com/2025/09/29/προσωπικός-ἀριθμός-καί-ἀναμενόμενε/#more-122875