Πῶς κοινωνεῖς;

«Αξίως προσέλθετε»

Τον 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαΐδας και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές.
Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος. Αυτός, όταν λειτουργούσε, έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως, ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού, που πλησίαζε για να μεταλάβει, και ανάλογα τον συμβούλευε:
-Πώς τόλμησες να προσέλθεις στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη;
-Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας.
-Εσύ πάλι, έλεγε σε κάποιον άλλο,  σκεφτόσουνα πως δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο, όταν προσέρχεται στη θεία χάρη.
-Κι εσύ, παρατηρούσε έναν τρίτο,  αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία.

2 Οκτωβρίου Συναξαριστής. Κυπριανού και Ιουστίνης, Δαμάριδος Αθηναίας, Θεοφίλου Ομολογητή, Θεοδώρου Μεγαλομάρτυρα, Γεωργίου Νεομάρτυρα, Κυπριανού του Σουντάλ.

Οἱ Ἅγιοι Κυπριανὸς καὶ Ἰουστίνη

Ὁ Ἅγιος Κυπριανὸς ἔζησε καὶ μαρτύρησε ἐπὶ αὐτοκρατορίας Δεκίου.
Γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας ἀπὸ ἐπιφανὴ καὶ πλούσια οἰκογένεια, ἡ ὁποία τοῦ εἶχε προσφέρει ἀξιόλογη μόρφωση.
Ὁ Κυπριανὸς ὑπῆρξε γιὰ πολλὰ χρόνια ξακουστὸς μάγος. Σὲ αὐτὸν μάλιστα προσέτρεξε καὶ ἕνας εἰδωλολάτρης ὁ Ἀγλαΐδας, ὁ ὁποῖος ἦταν ἐρωτευμένος μὲ μία παρθένα τὴν Ἰούστα. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ἔβρισκε ἀνταπόκριση στὸν ἔρωτά του, ζήτησε ἀπὸ τὸν Κυπριανὸ νὰ τὸν βοηθήσει μὲ τὶς μαγικές του ἱκανότητες. Ὅμως οἱ ἐνέργειες τοῦ Κυπριανοῦ δὲν ἔφεραν κανένα ἀποτέλεσμα καὶ γι’ αὐτὸ ἔκαψε τὰ βιβλία του ποὺ περιεῖχαν τὶς ἀπατηλὲς γνώσεις τῆς μαγικῆς τέχνης καὶ βαπτίσθηκε χριστιανός. Ἔκτοτε ἀφοσιώθηκε στὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου, προσελκύοντας στὴ χριστιανικὴ πίστη πολλοὺς ἀνθρώπους. Κατόπιν ἔγινε ἱερέας καὶ ἀργότερα ἐπίσκοπος Καρχηδόνας.Τὴν Ἰούστα τὴν χειροτόνησε διακόνισσα καὶ τὴν μετονόμασε σὲ Ἰουστίνη. Γιὰ τὴν χριστιανική τους δράση οἱ δυὸ Ἅγιοι συνελήφθησαν καὶ ἐξορίσθηκαν στὴ Νικομήδεια. Ὁ ἐκεῖ ἡγεμόνας Κλαύδιος ὑπέβαλε σὲ πολλὰ βασανιστήρια τοὺς Ἁγίους. Στὸ τέλος διέταξε τὸν ἀποκεφαλισμό τους.

Ὁ Γέροντας Παΐσιος γιά τήν ἀναπηρία, τόν πόνο, τόν θάνατο, τούς κεκοιμημένους καί τήν μέλλουσα ζωή.

ΟΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ «Για να πάη κανείς στον γλυκό Παράδεισο, πρέπει να φάη πολλά πικρά εδώ, να έχη το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι». ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ ‘’ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ’’ ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 Η αναπηρία είναι ευλογία από τον Θεό Σωστή αντιμετώπιση της αναπηρίας - Μια αναπηρία, Γέροντα, μπορεί να δημιουργήση σύμπλεγμα κατωτερότητος; - Αυτά είναι μπανταλά [33]. - Στους αναπήρους όμως, Γέροντα, μερικές φορές συμβαίνει αυτό. - Συμβαίνει, γιατί δεν τοποθετούνται σωστά. Όταν καταλάβουν ότι η αναπηρία είναι ευλογία από τον Θεό, τοποθετούνται σωστά και απαλλάσσονται από την μειονεκτικότητα. Όταν ένα μικρό παιδί έχη κάποια αναπηρία και δεν έχη βοηθηθή, ώστε να χαίρεται για την αναπηρία του, τότε έχει ελαφρυντικά, αν αισθάνεται μειονεκτικά. Αλλά, αν μεγαλώση και παραμένη η μειονεκτικότητα, σημαίνει ότι δεν έχει συλλάβει το βαθύτερο νόημα της ζωής. Σε ένα κοριτσάκι, όταν ήταν εννέα χρονών, παρουσιάσθηκε όγκος στο μάτι του και οι γιατροί του αφήρεσαν το ένα μάτι. Τα παιδιά στο σχολείο το κορόιδευαν και αυτό το καημένο βασανιζόταν. Ο πατέρας του ήρθε στο Καλύβι και μου είπε το πρόβλημά του. «»Σκέφθηκα, Γέροντα, μου είπε, πως, αν του παίρνω ό,τι μου ζητάει, θα το βοηθήσω, γιατί θα χαίρεται και θα ξεχνάη την στενοχώρια για την αναπηρία του. Ναι, αλλά πως να το κάνω αυτό; Έχω άλλα πέντε μικρά παιδιά, που ζηλεύουν, γιατί δεν καταλαβαίνουν».

Ὅραμα θαυμαστο περί μνημονεύσεως τῶν κεκοιμημένων.

Το ακόλουθο περιστατικό μας δείχνει πόσο σημαντική είναι ή τέλεση μνημόσυνου στη θεία λειτουργία: πριν την αφαίρεση των λειψάνων τον άγ. Θεοδοσίου τον Τσερνίγκωφ (1896), ό φημισμένος Στάρετς Αλέξιος (+Ί916), ίερομόναχος του Έρημητηρίου του Γκολοσεγιέφσκυ της Λαύρας των Σπηλαίων τον Κιέβου, ό όποιος διεξήγαγε την άνακομιδή των λειψάνων, άποκαμωμένος καθώς καθόταν δίπλα στα λείψανα, λαγοκοιμήθηκε και είδε μπροστά τον τον άγιο, ό όποιος του είπε: «Σ' ευχαριστώ πού κοπιάζεις για μένα και σε παρακαλώ θερμά, όταν τελέσεις τη θεία λειτουργία, να μνημονεύσεις τους γονείς μου» - καί έδωσε τα ονόματα τους (πατήρ Νικήτας καί Μαρία).22 «Πώςμπορείς εσύ, ω "Αγιε, να ζητάς τίς δικές μου προσευχές, όταν εσύ ό ίδιος στέκεσαι στον ουράνιο Θρόνο καί ικετεύεις το Θεό να δωρίσει στους ανθρώπους το έλεος Του;» ρώτησε ό ιερομόναχος. «Ναί, αυτό είναι αλήθεια,» απάντησε ό άγ. Θεοδόσιος, «αλλά ή προσφορά στη θεία λειτουργία έχει περισσότερη δύναμη από την προσευχή μου.»

Περί ἁγνότητας καί ἀκολασίας (ποιά ἡ σωστή στάση νέων καί γονέων;) (mp3)- Ὁμιλία β΄.

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 06-05-07.

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

Ἀκοῦστε ἐπίσης τήν α΄ὁμιλία:
Περί ἁγνότητας καί ἀκολασίας (ποιά ἡ σωστή στάση νέων καί γονέων;) (mp3)- Ὁμιλία α΄.

1)Αγωγή παιδιών(π. Παϊσιος), 2)Η αγιότητα των γονέων είναι η καλύτερη εν Κυρίω αγωγή(π. Πορφύριος)

1)Αγωγή παιδιών(π. Παϊσιος)

· Πολλοί οι πειρασμοί και οι κίνδυνοι για τους νέους σήμερα, Γέροντα. Ανησυχούμε, παρ' όλο που φροντίζουμε να έχουμε τα παιδιά μας μέσα στην Εκκλησία.
- Τα παιδιά που έχουν ποτιστεί από μικρά στην ευσέβεια, μην τα φοβάστε. Και να ξεφύγουν, λίγο, λόγω ηλικίας, λόγω πειρασμών, θα επανέλθουν. Είναι σαν τα κουφώματα που τα περνάμε με το λάδι και δεν τα πιάνει η σαπίλα.
· Από ποια ηλικία πιστεύεις, γέροντα , ότι αρχίζουν τα παιδιά να γίντονται δέκτες και με ποιο τρόπο πρέπει ν ενεργούμε πάνω τους σαν γονείς, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να τα βλάψουμε από τυχόν υπερβολές:
- Πρώτα - πρώτα τα παιδιά αντιγράφουν εμάς και μάλιστα από μωρά. Από εκεί και πέρα θα πρέπει να ενεργούμε επάνω τους όπως στα ρολόγια. Όσο παίρνει το ελατήριό τους, τα κουρδίζουμε γρήγορα. Μετά σιγά - σιγά , προσέχοντας να μη σπάσουμε το ελατήριό τους με το ζόρισμα.

Το Facebook.

Όλα γύρω μας είναι σταλαγματιές της αγάπης του Θεού (Γέρων Πορφύριος).

Οι ουρανοί διηγούνται τη δόξα του Θεού,

και το στερέωμα αναγγέλλει το έργο των χεριών Του.

Ψαλμ. 19:1

Να χαίρεσθε όσα μας περιβάλλουν. Όλα μας διδάσκουν και μας οδηγούν στον Θεό. Όλα γύρω μας είναι σταλαγματιές της αγάπης του Θεού. Και τα έμψυχα και τα άψυχα και τα φυτά και τα ζώα και τα πουλιά και τα βουνά και η θάλασσα και το ηλιοβασίλεμα και ο έναστρος ουρανός. Είναι οι μικρές αγάπες, μέσα απ’ τις οποίες φθάνομε στη μεγάλη Αγάπη, τον Χριστό. Τα λουλούδια, για παράδειγμα, έχουν τη χάρη τους, μας διδάσκουν με το άρωμά τους, με το μεγαλείο τους. Μας μιλούν για την αγάπη του Θεού. Σκορπούν το αρωμά τους, την ομορφιά τους σε αμαρτωλούς και δικαίους.

Για να γίνει κανείς Χριστιανός, πρέπει να έχει ποιητική ψυχή, πρέπει να γίνει ποιητής. «Χοντρές» ψυχές κοντά Του ο Χριστός δεν θέλει. Ο χριστιανός, έστω και μόνο όταν αγαπάει, είναι ποιητής, είναι μες στην ποίηση. Την αγάπη ποιητικές καρδιές την ενστερνίζονται, τη βάζουν μέσα στην καρδιά τους, την αγκαλιάζουν, τη νιώθουν βαθιά.

ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΔΙΗΓΟΥΝΤΑΙ ΔΟΞΑΝ ΘΕΟΥ.

ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΑ  ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ ΤΟΥ HUBBLE.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble πήρε το όνομα του από τον αστρονόμο Edwin Powell Hubble και εκτοξεύτηκε στο διάστημα στις 24 Απριλίου 1990. Είναι ειδικό τηλεσκόπιο και κινείται σε τροχιά αρκετά ψηλά από τη γη.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ανακαλύπτει νέες περιοχές κοσμικής σκόνης στον γαλαξία NGC 1316. Αν και στην καθημερινή μας δραστηριότητα η σκόνη αποτελεί ενοχλητική πραγματικότητα, ιδιαίτερα η κόκκινη σκόνη της Σαχάρας που λερώνει την Αθήνα, η κοσμική σκόνη που υπάρχει σε μορφή νεφών στους γαλαξίες είναι το υλικό από το οποίο δημιουργούνται τα νέα αστέρια. Πρόσφατα παρατηρήθηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble σύνθετοι σχηματισμοί από κοσμική σκόνη, σμήνη αστεριών, και από την ενοποίηση δύο άλλων γαλαξιών οι οποίοι ήταν «πλούσιοι» σε αέριο και που είναι κρυμμένοι στον γιγαντιαίο ελλειπτικό γαλαξία NGC 1316.

Η Αθεΐα ενάντια στην Επιστήμη.

Η Aθεϊστική Πίστη, στην προσπάθεια της να πολεμήσει τις υπόλοιπες θρησκείες, πολλές φορές, προσπάθησε να οικειοποιηθεί τα πορίσματα της Επιστήμης. Όμως, όπως όλες οι πίστεις, επειδή είναι βαθύτατα μισαλλόδοξη, προσπάθησε με την μέθοδο του Προκρούστη, να φέρει στα μέτρα της, τα όσα ανακαλύφθηκαν. Έτσι, κατά καιρούς άθεοι πολέμησαν τόσο την θεωρία της Σχετικότητας, όσο και τις ανακαλύψεις της Γενετικής.
Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ως μέλη του σώματος Χριστού, της Εκκλησίας, του αληθινού ψυχοθεραπευτηρίου, παρατηρήσαμε αυτή την διαμάχη με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Διαφωνούμε, βεβαίως, με το να αποκαλείται ο Χριστιανισμός «Θρησκεία», αλλά παρόλα αυτά, το άρθρο είναι ενδιαφέρον. Μόνο ο θρησκειοποιημένος «Χριστιανισμός» (που είναι κίβδηλος Χριστιανισμός), μπορεί να αποκαλεστεί έτσι. Η Ορθοδοξία, είναι η επιστήμη (αλήθεια) που θεραπεύει την Θρησκεία. Και ως τέτοια, ουδέποτε είχε προβλήματα και αντιθέσεις με τις υπόλοιπες επιστήμες, όπως είχαν οι Θρησκείες.

Οἱ Προφῆτες γιά τούς ἔσχατους καιρούς καί τόν Ἀντίχριστο.

Η Ευθύνη της επιλογής μας.

Στις 27 Ιανουαρίου είχαμε παρουσιάσει το βιβλίο Παρουσίαση βιβλίων: "Η Ευθύνη της επιλογής μας"

Λόγω της επικαιρότητας και της επικείμενης επιβολής μέτρων μη αναστρέψιμων, αποφασίσαμε να παραθέτουμε αποσπάσματα από το βιβλίο προς ενημέρωση μιας και τα θέματα μας αφορούν άμεσα : Βιομετρικά Διαβατήρια,  Ηλεκτρονικές ταυτότητες,  666,  Bar code,  RFID (Radio Frequency Indetification,  Smart cards, Εμφυτεύσιμα μικροτσιπς.
Τον πρόλογο του π. Σαράντη και το εκδοτικό σημείωμα μπορούμε να τον δούμε στην παρουσίαση του βιβλίου εδώ θα ξεκινήσουμε από το κυρίως βιβλίο και την σελίδα 33 - 38

ΙΕΡΟΝ ΚΕΛΛΙΟΝ
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΠΟΥΡΑΖΕΡΗ
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΜΑΣ

                                        Βιομετρικά διαβατήρια
                                        Ἡλεκτρονικές ταυτότητες
                                         666
                                         Bar code
                                         RFID
                                         Smart cards
                                         Ἐμφυτευόμενα μικροτσιπς

1.Τό ἐσχατολογικό κήρυγμα τῶν προφητῶν.
 Οἱ πηγές τῆς θείας Ἀποκαλύψεως ὁμιλοῦν σαφῶς περί τῶν ἐσχάτων, μάλιστα δέ οἱ προφῆται, οἱ ὁποῖοι καί τά περιγράφουν μέ ζωηρά χρώματα.  Συνήθως ὁ προφητικός τους λόγος διαγράφει ἕναν πολύ εὐρύτερο κύκλο.  Παράλληλα μέ τά ἱστορικά γεγονότα, πού ἀνάγονται στό μέλλον καί μάλιστα σ’ αὐτό ἀκριβῶς τό τέλος τοῦ κόσμου.  Ὅλα αὐτά ἀναφέρονται στούς ποταμούς τῶν πειρασμῶν πού βάλλει «ὁ ὄφις ὁ μέγας, ὁ ἀρχαῖος, ὀ καλούμενος Διάβολος» (Ἀποκ. 12,9) κατά τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ (πρβλ. Ἀποκ. 12,15).
Γίνεται λοιπόν φανερό ὅτι ἡ προφητεία τοῦ Δανιήλ, γιά παράδειγμα, δέν μπορεῖ να ἐξαντληθῇ στά στενά χρονικά ὅρια τῆς μακκαβαϊκῆς ἐποχῆς ( 175 π.Χ. -135 π.Χ.) καί μόνο στό πρόσωπο τοῦ Ἀντιόχου Δ΄τοῦ Ἐπιφανοῦς.

Ὁ ὅσιος Ἰωάννης ὁ Λαμπαδιστής (πρότυπο ὑπομονῆς στήν ἀναπηρία καί ἁγιότητος).

Ο όσιος Ιωάννης ο Λαμπαδιστής
ο θαυματουργός, ο εν Κύπρω

Α’

Όποιος επισκέπτεται το μαρτυρικό και πολύπαθο νησί της Κύπρου μας, έχει την αίσθηση ότι περπατά σε μια γη που ευωδιάζει από χριστιανική πίστη. Το μαρτυρεί αυτό η παρουσία πολλών εκατοντάδων ιερών Ναών και προσκυνημάτων. αλλά και ιερών Μονών που ξεπερνούν τις 200 όλες όσες κατά καιρούς άνθισαν. Αλλά και ο χορός των Αγίων της Κύπρου είναι πλουσιότατος. Πάνω από 600 είναι οι επώνυμοι και ανώνυμοι Άγιοί της που κοσμούν το Αγιολόγιό της. Είναι να απορεί κανείς πώς μπόρεσε ένα τόσο μικρό κομμάτι γης να αναδείξει τόσο πολλούς αγίους, μάρτυρες, ασκητές, πατέρες και ομολογητές της πίστεως, από την αρχή της χριστιανικής της ιστορίας μέχρι σήμερα.

Έναν από τους οσίους της, τον λαοφιλή άγιό της Ιωάννη τον Λαμπαδιστή (ή Λαμπαδό) θα μελετήσουμε, τον οποίο εορτάζουμε κάθε χρόνο στις 4 Οκτωβρίου.

Άγιος Νεομάρτυς Αχμέτ.

Η μεταστροφή ενός απίστου, ο Άγιος Νεομάρτυς Αχμέτ

Ανάμεσα στους αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αι), που ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη.
Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες.
Μια νέα και μία ηλικιωμένη. Και οι δύο ήταν ευσεβείς. Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό, κι έφερνε απ’ αυτά και στη νέα.
Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό, ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία.
Τί είναι αυτό που τρως, κι ευωδιάζει το στόμα σου; τη ρωτούσε.
Τίποτα ιδιαίτερο, απαντούσε εκείνη. Δεν μπορεί. Κάτι συμβαίνει, επέμενε ο Τούρκος.
Να τι συμβαίνει, διευκρίνισε η νέα.
Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο, που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών.

Γλυκεία οπτασία την ώρα του Θανάτου.

Στην Καλύβα «Ακάθιστος ύμνος», της Ιεράς Σκήτης των Καυσοκαλυβίων, μέχρι το 1960 έμενε ο τελευταίος Μοναχός ασκητής, από την συνοδεία του περίφημου εκείνου Πνευματικού Παπα - Χαρίτωνα, που είχαν έρθει στην Σκήτη αυτή, από την Σπηλιά του Αγίου Αθανασίου της Μεγίστης Λαύρας (βλέπε στον Α' τόμο του Γεροντικού μας σελ. 186).
Ο Μοναχός αυτός, Πάτερ Αθανάσιος, ο λεγόμενος «Στρέζοβας», γιατί κατάγονταν από την σημερινή Δάφνη των Καλαβρύτων, που παλαιότερα λέγονταν Στρέζοβα, μας διηγήθηκε ότι στην συνοδεία τους, όταν ο Παπα - Κοσμάς, μετά την κοίμηση του Γέροντα του, Παπα - Χαρίτωνα, έφυγε από την Σπηλιά και πήγε στα Καυσοκαλύβια, ήλθε νεώτερος αδελφός, ο οποίος έγινε Μοναχός, και του έδωσαν το όνομα Χαρίτων.