Σχετικά μέ τό παγανιστικό ἔθιμο τοῦ Κλήδονα. Π.Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

Μακαριστού αρχιμανδρίτου Αθανασίου Μυτιληναίου

Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από τη σειρά ομιλιών «Σύγχρονα καυτά θέματα»

σχετικά με το ειδωλολατρικό μαντικό έθιμο της ιεροτελεστίας του Κλήδονα

[…]Ερχόμεθα τώρα σε ένα έβδομο μαντικό στοιχείο, το οποίον είναι πάρα πολύ γνωστό και λέγεται Κλήδονας. Ιδίως στα χωριά αυτό το μαντικό στοιχείο το μετέρχονται. Τι είναι ο Κλήδονας; Είναι από την αρχαία λέξη «κληδών»(τοῦ κληδόνος) που θα πει φήμη, θα πει θεία φωνή, θα πει προφητεία. Είναι ένα μαντικό παιχνίδι. Πανάρχαιον. Πανάρχαιον, σας λέω. Πολλά τέτοια μαντικά έχουνε περάσει μέσα στη ζωή των Χριστιανών και έχουνε πάρει και χριστιανικό χρώμα.

Ο Κλήδων ή ο Κληδών, ο Κλήδονας, να το πω έτσι απλοελληνικά, όπως το λέμε και το λέει κι ο λαός μας, είναι μία ιεροτελεστία στην πραγματικότητα· διότι γίνεται, προηγείται μία ολόκληρη διαδικασία για να φθάσουμε εκεί. Πηγαίνουν, βάζουν, εκθέτουν στ’ αστέρια τρεις νύχτες το περιεχόμενο του Κλήδονα, είναι ένα δοχείο με νερό κ.λπ. Το νερό αυτό θα το πάρουνε από την πηγή και λέγεται «το αμίλητο νερό», διότι πρέπει να το πάρεις και να μη μιλήσει η κοπέλα -κοπέλες κυρίως παίζουν το παιχνίδι αυτό κυρίως- δεν πρέπει να μιλήσει καμία, εκείνη που θα το πάρει, καθόλου, τίποτα· λέγεται «αμίλητο νερό» κλπ.

Περί Δεισιδαιμονίας

❈ Τί σημαίνει δεισιδαιμονία; Φόβος καί τρόμος μπροστά στόν Θεό. Φοβᾶμαι καί τρέμω ὅτι ὁ Θεός ἔχει ὀργιστεῖ, ἔχει θυμώσει μαζί μου καί θά πρέπει κάτι νά κάνω γιά νά τόν ἐξιλεώσω, νά τόν ἠρεμήσω, κάποιες θυσίες, κάποιες προσφορές, τά φροῦτα μου, τά χρήματά μου, τά κεριά μου στό βωμό γιά νά μοῦ πάει καλά τά πράγματα ὁ Θεός καί νά ἔχω φέτος μιά καλή ἐπιτυχία στήν ἐπιχείρησή μου, στή σοδειά μου, στήν οἰκογένειά μου κ.λπ. νά πάψει ἡ γλωσσοφαγιά.... ἔχουμε πολλά τέτοια, γιατί και ἐμεῖς, δυστυχῶς, ἔχουμε κάνει τήν Ὀρθοδοξία θρησκεία, δηλαδή δεισιδαιμονία.

Λέει ὁ κόσμος: νά κάνουμε ἑπτά Εὐχέλαια νά φύγει τό κακό ἀπό τό σπίτι μου, χωρίς νά ἔχει διάθεση μετανοίας.

Αὐτό τί εἶναι; Δεισιδαιμονία εἶναι! Ἥ αὐτή ἡ προσευχή τοῦ Ἀποστόλου Ἰούδα τοῦ Θαδδαίου, πού ἐπειδή ἔχει τό ἴδιο ὄνομα μέ τόν Ἰούδα τόν Ἰσκαριώτη νομίζουν ὅτι πιάνει περισσότερο καί λένε ὅτι πρέπει νά κάνεις ἐννιά προσευχές, ἐννιά ἡμέρες, ἐννιά φορές τήν μέρα καί ὅ,τι ζητήσεις θά σοῦ τό κάνει. Αὐτό τί εἶναι; Δεισιδαιμονία εἶναι! Μαγεία εἶναι.

Γι' αὐτό βλέπουμε πολλούς "Ὀρθοδόξους" οἱ ὁποῖοι πολύ εὔκολα πηγαίνουν στούς μάγους. Πολύ εὔκολα! Σοῦ λέει πῆγα στήν Ἐκκλησία δέν ἔγινε τίποτα καί πῆγα στόν μάγο. Δέν εἶναι κακό κι αὐτός εἶχε εἰκόνες

Περί Δια Χριστοῦ Σαλότης

❈ Ἡ "διά Χριστόν σαλότης" εἶναι μιά ἰδιαίτερη μορφή Χριστιανικῆς ζωῆς, ἕνα εἰδικό χάρισμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ διά Χριστόν σαλοί εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι γιά νά κατακτήσουν τήν κορυφή τῆς ἁγιότητος αὐτοταπεινώνονται σέ ὕψιστο βαθμό κάνοντας τόν σαλό δηλ. τόν τρελλό. Δέν θέλουν νά ἔχουν καμμία ὑπόληψη, καμμία τιμή, κανένα ἔπαινο μέσα στόν κόσμο αὐτόν.

Θέλουν καί ποθοῦν μάλιστα τήν ἀνυποληψία, τήν περιφρόνηση, τήν κατηγορία, τήν συκοφαντία, πράγματα πού τόσο ἀντιπαθοῦμε ἐμεῖς οἱ ἄλλοι, οἱ τάχα λογικοί καί ἀξιοπρεπεῖς. Ἀρνοῦνται τίς τιμές, τίς ἐπίσημες θέσεις, τίς καλές συστάσεις γιά τόν ἑαυτόν τους, τίς δόξες καί τούς ἐπαίνους ἐνῶ ἀπό τήν ἄλλη ἐπιθυμοῦν διακαῶς καί ζητοῦν ἐπιμόνως τήν καταφρόνηση τοῦ κόσμου, τήν κάθοδο στόν ἅδη τῆς ταπεινώσεως βιώνοντας τό ψαλμικό:

"ἐγώ εἰμί σκώληξ καί οὐκ ἄνθρωπος, ὄνειδος ἀνθρώπων καί ἐξουδένημα λαοῦ" (Ψαλμ. 21,7).

*Περί Ἀγγέλων*

❈ Οἱ Ἄγγελοι, ὅπως λέει ἡ Ἁγία Γραφή εἶναι "πνεύματα, εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα" (Ἑβρ. 1,6) τά ὁποῖα ὑπηρετοῦν - διακονοῦν ταχύτατα ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους μεταφέροντας τίς βουλές τοῦ Θεοῦ καί βοηθώντας μας νά ἐκπληρώνουμε τίς βουλές τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Θεὸς χάλασε πολλὰ ζευγάρια παπούτσια γιὰ νὰ μὲ συλλάβει..Δημήτριος Παναγόπουλος

Ὅταν πρωτοεξομολογήθηκα τὸ 1950 στὴν Τήνο, εἶχα γράψει τὶς ἁμαρτίες μου σὲ 6 γεμάτες κόλλες ἀναφορᾶς!

Καὶ εἶχα καὶ ἄλλες ἁμαρτίες, ποὺ τὶς θυμήθηκα μεταγενέστερα. Τόσες πολλὲς ἁμαρτίες εἶχα κάνει!

Δὲν εἶχα ἀφήσει τίποτα ὄρθιο καὶ εἶχα μαζέψει ὅλη τὴν βρωμιὰ καὶ τὴν δυσωδία τοῦ κόσμου στὴν ψυχή μου.

Καὶ ὅμως ὁ Θεὸς περίμενε τὴν μετάνοιά μου, διότι γνώριζε ὅτι θὰ ἐπέστρεφα κάποτε, ὥστε νὰ μὲ χρησιμοποιήσει ἀργότερα, στὴν διακονία Του, βοηθώντας τὸν συνάνθρωπό μου.

Ξέρετε ἡ ἐποχή μας θυμίζει τήν ἐποχή τῶν ψυχιατρείων τῆς κομμουνιστικῆς Ρωσσίας….

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 26 – 5 – 2021)

Ξέρετε ἡ ἐποχή μας θυμίζει τήν ἐποχή τῶν ψυχιατρείων τῆς κομμουνιστικῆς Ρωσίας, πού πήγαιναν τούς ἀνθρώπους τάχα γιά θεραπεία καί γιά ἀναμόρφωση καί τούς ἔδιναν ψυχοφάρμακα, τούς ἀρρώσταιναν δηλαδή, τούς σκότωναν οὐσιαστικά τήν ψυχή μέ τά χημικά πού τούς ἔβαζαν!

Καί ἐκεῖ θυμᾶμαι ἕνα περιστατικό μέ μία εὐλαβέστατη γυναίκα, ἡ ὁποία ἔλεγε συνεχῶς τήν νοερά προσευχή. Ἐνῶ τῆς ἔδιναν κάθε μέρα τήν «ἀγωγή» της, δέν εἶχε καμιά ἐπίδραση ἐπάνω της. Τά χάπια πού τῆς ἔδιναν, τά ψυχοφάρμακα, γιά νά τῆς ἀλλοιώσουν τήν προσωπικότητα, ἦταν σάν νεράκι, δέν ἐπιδροῦσαν καθόλου ἐπάνω της. Καί αὐτό ἤτανε τό ἀποτέλεσμα τῆς σχέσης της μέ τόν Χριστό, τῆς ἀδιάλειπτης προσευχῆς πού ἔκανε στήν καρδιά της.

Οἱ ψευτοχειροτονίες τοῦ Βαρθολομαίου στοὺς ἀχειροτόνητους σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας καὶ τὸ ὅραμα τοῦ Ὁσίου Φιλόθεου Ζερβάκου.

Ομιλία π. Αθανασίου Μυτιληναίου

«Αγαπητοί, ο π. Φιλόθεος Ζερβάκος ο μακαρίτης είδε σε όραμα να βρίσκεται στην Ωραία Πύλη ένα μουλάρι ντυμένο με διακονική στολή…

…ΕΝΑ ΜΟΥΛΑΡΙ ΜΕ ΔΙΑΚΟΝΙΚΗ ΣΤΟΛΗ…

…και μεγάλη ακαταστασία μέσα στο Ιερό.

ΟΡΑΜΑ !

Μερικές μέρες δεν μπορούσε να μιλήσει. Τόσο είχε καταπλαγεί.

Αλλά έχουμε και μία αντίστοιχη ιστορία στο Γεροντικό, που είδε κάποιος Γέρων ζώα ακάθαρτα μέσα στο Ιερόν του Ναού. Του Χριστιανικού Ναού.

Μαρτυρικὸς Πατριάρχης Μάξιμος Ε πρὸς Μασόνο Πατριάρχη Ἀθηναγόρα: «... ἡ θέση σου δὲν εἶναι ἰδιάζουσα, ἀλλὰ ἀηδιάζουσα.»

Ομιλεί ο Οσιολογιώτατος π. Σεραφείμ (Ζήσης)

«Όταν έγιναν τα Σεπτεμβριανά το 1955 με τον διωγμό του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, ο Αθηναγόρας στα Σεπτεμβριανά δεν κάνει τίποτα. Τον παίρνει τηλέφωνο ο Μάξιμος το ’55, επτά χρόνια μετά την έκπτωσή του. Του λέει,

–Τί κάθεσαι εν Χριστώ αδελφέ; Η θέση σου δεν είναι μέσα στους τέσσερις τοίχους του πατριαρχικού μεγάρου. Είναι ανάμεσα στο ποίμνιό σου, το καθημαγμένο και κατεστραμένο. Τί κάθεσαι πίσω από τα τανκς των τούρκων και τους κάνεις τραπέζια και τους προσφέρεις κεράσματα; Στείλε τηλεγραφήματα στους αρχηγούς των ξένων κρατών και στην αμερική που σε έφεραν εδώ. Τί κάθεσαι;

Τότε, σα να μην συνέβαινε τίποτα του απάντησε αδιστάκτως.

«Διακοπὴ μνημοσύνου δὲν σημαίνει σχίσμα» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

«Διακοπὴ μνημοσύνου δὲν σημαίνει σχίσμα»

Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπόσπασμα 12/2/17

…Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ φοβόμαστε εἶναι ἡ ἁμαρτία καὶ νὰ εἴμαστε ταπεινὰ πάντοτε μὲς στὴν Ἐκκλησία. Καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ὅταν τὸν καθαίρεσαν, τοὺς λέει, «ἐντάξει, δὲν θὰ ὑπογράψετε ἐναντίον μου τὶς ἀποφάσεις ἀλλὰ δὲν θὰ σχισθεῖτε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, δὲν θὰ φύγετε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία· θὰ κάνετε ὑπακοὴ σ’ αὐτὸν ποὺ μπῆκε στὴ θέση μου. Δὲν θὰ φύγετε, δὲν θὰ κάνετε σχίσμα». Αὐτὸ εἶναι τὸ Ὀρθόδοξο. Καὶ σήμερα κάποιοι ποὺ κόβουν τὸ μνημόσυνο –νὰ τὸ ποῦμε κι αὐτὸ- αὐτὸ θέλει πολλὴ ὡριμότητα σκέψης καὶ πολλὴ ἁγιότητα γιὰ νὰ τὸ κάνει κανείς. Ἀλλὰ ἅπαξ καὶ τὸ κάνουν, θὰ πρέπει νά ‘χουν τὴ διάκριση τὴ στοιχειώδη, ὅπως πρὶν ἀπὸ χρόνια εἶχε ξαναγίνει μὲ τρεῖς ἀρχιερεῖς, νὰ συλλειτουργοῦν μὲ τοὺς ἄλλους ποὺ ἀκόμα δὲν ἔκοψαν τὸ μνημόσυνο. Οἱ τρεῖς ἀρχιερεῖς τότε ποὺ εἶχαν κόψει τὸ μνημόσυνο, ὁ Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβρόσιος, ὁ μακαριστὸς Φλωρίνης Αὐγουστίνος καὶ ὁ Τίτος ὁ Παραμυθίας, αὐτοὶ οἱ τρεῖς λοιπὸν δὲν τὸν μνημόνευαν τότε τὸν Ἀθηναγόρα ποὺ ἦταν οἰκουμενιστὴς ἄκρως, ἀλλὰ συλλειτουργοῦσαν μὲ τοὺς ἄλλους ἀρχιερεῖς ποὺ ἀκόμα τὸν μνημόνευαν· αὐτὸ εἶναι τὸ σωστό. Ἡ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου δὲν σημαίνει σχίσμα.

Τό θέλημα εἶναι τό χάλκινο τεῖχος πού μᾶς χωρίζει ἀπό τόν Θεό

❈ Πῶς μεταφράζεται ἡ ὑπερηφάνεια στήν πράξη; Ὡς θέλημα. Μοῦ ἔλεγε ἕνα παιδί προηγουμένως:

- Πάτερ, τό θέλω αὐτό!

- Παιδί μου, κάτσε νά τό συζητήσουμε…

- Ὄχι, πάτερ, τό θέλω!

Καταλαβαίνετε; Ἀφοῦ τό θέλει, δέν μπορεῖς νά μήν τοῦ τό κάνεις... τό θέλει! Θά τό πληγώσεις τό παιδί, ἄν δέν τοῦ κάνεις τό θέλημα, καταλάβατε; Καί δέν τό λένε μόνο παιδιά. Καί μεγάλοι τό λένε αὐτό. Ἀφοῦ τό θέλει, θά τοῦ πεῖ ὁ πνευματικός «μήν τό κάνεις»; Γιατί τότε θά πεῖ:

- Δέν εἶσαι καλός πνευματικός. Τελείωσε, θά πάω σέ κάποιον ἄλλον πού θά μοῦ πεῖ, «κάντο».

Ὁ ἄθεος ἄνθρωπος εἶναι ἄφρων ἄνθρωπος

❈ Ὁ ἄθεος ἄνθρωπος εἶναι ἄφρων ἄνθρωπος. «Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐκ ἔστι Θεός» (Ψαλμ. 52,2). Βλέπετε; Ποιός δηλώνει ἄθεος; Τό λέει ἡ Γραφή. Ὁ ἄφρων, αὐτός πού δέν ἔχει φρόνηση, πού ἔχει χάσει τό μυαλό του δηλαδή, ὁ τρελός. Ἄρα ἡ ἀθεΐα εἶναι τρέλα. Ναί, εἶναι τρέλα! Ἁπλῶς δέν τήν γράφουν ἀκόμα τά βιβλία τῆς ψυχιατρικῆς, γιατί καί οἱ ψυχίατροι δέν πιστεύουν στόν Θεό οἱ περισσότεροι. Ἀλλά μιά μορφή τρέλας εἶναι ἡ ἀθεΐα.

 ~Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 10 – 12 – 2017)

Ἡ πιό μεγάλη εὐεργεσία πού μπορεῖ νά συμβεῖ στή ζωή μας εἶναι νά ἀδικηθοῦμε

❈ Πόσοι ἄνθρωποι ἔρχονται στήν ἐξομολόγηση καταθλιμμένοι, ὁλοφυρόμενοι, γιατί ἀδικήθηκαν. Καί τούς λέω: «αὐτό εἶναι ὅ,τι καλύτερο γιά σένα...» καί μέ κοιτᾶνε! Λέω: «αὐτό εἶναι πολύ μεγάλη εὐλογία πού ἔχεις...» καί μέ κοιτᾶνε πάλι... δέν καταλαβαίνουν! Λέω: «αὐτό εἶναι τό πρῶτο λαχεῖο πού σοῦ ’τυχε». Λένε:

- Γιατί;

- Γιατί, λέω, ἄν αὐτόν τόν ἄνθρωπο πού σέ ἀδίκησε τόν συγχωρέσεις, παίρνεις τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν σου ἀπό τόν Θεό. Αὐτό δέν θέλεις; Γι’ αὐτό δέν ἦρθες ἐδῶ σέ μένα τώρα; Ὁ Χριστός εἶπε: «ἄν ἀφήσετε τά παραπτώματα στούς ἀνθρώπους, θά σᾶς τά ἀφήσει καί ὁ πατήρ σας ὁ οὐράνιος. Ἄν δέν τά ἀφήσετε οὔτε καί ὁ πατήρ σας ὁ οὐράνιος θά ἀφήσει τά δικά σας» (Ματθ. 6,14-15).

Τελεία καί παύλα.

Τί μᾶς χρωστᾶνε οἱ ἄνθρωποι; Νά, μᾶς χρωστᾶνε ἕνα κατοστάρικο... ἐλάχιστα πράγματα σέ σχέση μ’ αὐτά πού χρωστᾶμε ἐμεῖς στόν Θεό, πού εἶναι δισεκατομμύρια. Ὁ Θεός λοιπόν σοῦ λέει: «Θά κάνουμε ἕνα ἐμπόριο. Ἄσε τό κατοστάρικο καί σοῦ ἀφήνω τά δισεκατομμύρια».

Ἡ αἵρεση εἶναι ἡ χειρότερη ἁμαρτία, γιατί μᾶς βγάζει ἐκτός Ἐκκλησίας

 ❈ Δέν πρέπει νά ἔχουμε διάλογο καί οὔτε καλημέρα νά λέμε σ’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κάνουν προσηλυτισμό καί εἶναι αἱρετικοί. Τό λέει τό Εὐαγγέλιο: «χαίρειν αὐτῷ μή λέγετε» (Β΄ Ἰωάν. 1,10). Οὔτε χαίρετε νά μήν τούς λέτε, καθόλου. Καμία σχέση μέ αἱρετικούς.

Ἡ αἵρεση εἶναι ἡ χειρότερη ἁμαρτία, γιατί μᾶς βγάζει ἐκτός Ἐκκλησίας.

Ὁ Χριστός τῶν Προτεσταντῶν εἶναι ἀνύπαρκτος. Ὁ Χριστός τῶν Παπικῶν εἶναι ἀνύπαρκτος.

❈ Οἱ Προτεστάντες καί οἱ Παπικοί εἶναι αἱρετικοί Χριστιανοί καί ὁ Χριστός πού ἔχουνε δέν εἶναι ὁ ἀληθινός Χριστός. Εἶναι ψεύτικος, ἀνύπαρκτος. Ὁ Χριστός τῶν Προτεσταντῶν εἶναι ἀνύπαρκτος. Ὁ Χριστός τῶν Παπικῶν εἶναι ἀνύπαρκτος. Δέν ὑπάρχει τέτοιος Χριστός ἔτσι πού τόν πιστεύουνε.

 

~Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου

(Ὁμιλία 18 – 6 – 2018)

«Γιὰ ποιόν λόγο ὅρισαν οἱ Πατέρες νὰ εἶναι κινητὴ ἡ ἑορτὴ τοῦ Πάσχα» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

«Γιὰ ποιόν λόγο ὅρισαν οἱ Πατέρες νὰ εἶναι κινητὴ ἡ ἑορτὴ τοῦ Πάσχα»

Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπόσπασμα

Πάντα εἴχαμε κύματα στὴν Ἐκκλησία. Πάντα εἴχαμε διωγμούς. Πάντα εἴχαμε αἱρέσεις. Πάντα εἴχαμε αὐτὴ τὴν ἐκκοσμίκευση. Πάντα εἴχαμε τοὺς χλιαρούς. Πάντα εἴχαμε ἐξορίες, φυλακίσεις ἁγίων ἀνθρώπων, δικαστήρια, ὅπως καὶ τώρα. Βλέπετε, αὐτοὺς τοὺς δύο γενναίους Ἱεράρχες, Ὀρθοδόξους, Ὀρθοδοξοτάτους, τὸν ἐπίσκοπο Κυθήρων καὶ τὸν ἐπίσκοπο Αἰτωλοακαρνανίας, τοὺς διώκουν. Καὶ τοὺς πᾶνε στὰ δικαστήρια, καὶ θὰ τοὺς βάλουν τώρα καὶ ἀνακριτὲς νὰ τοὺς ἀνακρίνουν. Γιατί; Γιατὶ ἀκριβῶς ἔκαναν αὐτὸ ποὺ ἔπρεπε νὰ κάνουν ὡς Ὀρθόδοξοι Ἱεράρχες. Ὑπερασπίστηκαν τὴν ἀλήθεια τοῦ δόγματος ποὺ λέγει «καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς». Αὐτὸ εἶναι δόγμα, τὸ λέμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ὅτι ὁ Χριστός μας ἀναστήθηκε τὴν τρίτη ἡμέρα.

Καὶ γιόρτασαν κανονικὰ τὴν Ἀνάσταση στὴ Μητρόπολή τους τὴν τρίτη ἡμέρα. Καὶ δὲν ἔκαναν ὑπακοὴ στὴν ἄνομη αὐτὴ προτροπὴ/ἐγκύκλιο ποὺ δυστυχῶς, ἐξαπέλυσε ἡ ΔΙΣ πρὸς ὅλους τοὺς Ἀρχιερεῖς. Γιατί δύο ὧρες πρὶν δηλαδή, δὲν θὰ κολλοῦσε ὁ ἰός, καὶ δύο ὧρες μετὰ θὰ κολλοῦσε; Ἀστεῖα πράγματα! Ἀλλὰ ἄλλο ἦταν τὸ ζητούμενο: τὸ ζητούμενο ἦταν νὰ συμπέσει τὸ Πάσχα μας μὲ τὸ Πάσχα τὸ Ἑβραϊκό. Καὶ ἄς λένε κάποιοι μὲ ἀφορμὴ δημοσιεύματα ὅτι ἤδη τὸ εἶχαν γιορτάσει οἱ Ἑβραῖοι τὸ Πάσχα. Τὸ Πάσχα τὸ Ἑβραϊκὸ ὑπολογίζεται μὲ βάση τὸν Νόμο, τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, τὶς διατάξεις τοῦ Νόμου. Καὶ τὸ Πατριαρχεῖο μας στὰ Δίπτυχά του, τὸ εἶχε ἀκριβῶς ἐκείνη τὴν ἡμέρα, ποὺ αὐτοὶ θέλανε νὰ γιορτάσουμε μαζὶ μ’ αὐτοὺς τὸ Πάσχα· δηλαδή, νὰ γιορτασθεῖ μιὰ μέρα νωρίτερα. Νὰ κάνουμε Ἀνάσταση τὸ Μεγάλο Σάββατο, ποὺ ἤτανε σύμφωνα μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς κανονικοὺς τῶν Ἑβραίων τῶν παραδοσιακῶν, τῶν σωστῶν· ἔτσι, ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἔπρεπε νὰ γιορτάσουν, ἄσχετα τὶ κάνανε αὐτοὶ φέτος.

α) Πῶς μποροῦμε νά ἔρθουμε στόν ὀρθό δρόμο; β) Ἡ αἵρεση τῆς μεταπατερικῆς θολολογίας.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

α) Πῶς μποροῦμε νά ἔρθουμε στόν ὀρθό δρόμο;

β) Ἡ αἵρεση τῆς μεταπατερικῆς θολολογίας

(Ἀπόσπασμα)

Ἄν ἀποφασίσουμε, θά ’ρθοῦμε στόν ἴσιο δρόμο, ἔτσι; Βλέπετε, ὅταν ἄς ποῦμε κάποιος ἀγαπάει ἕνα πρόσωπο -νά τό ποῦμε στά ἀνθρώπινα- κάνει θυσίες γι’ αὐτό τό πρόσωπο. Προσπαθεῖ νά δεῖ τί τοῦ ἀρέσει γιά νά τοῦ τό δώσει, γιά νά τόν κάνει χαρούμενο (γιά νά τήν κάνει χαρούμενη ἀντιστοίχως). Λοιπόν, ἄν ἀγαπήσουμε τόν Χριστό μας λοιπόν, ἔχουμε αὐτή τήν καλή προαίρεση, μετά θά ψάξουμε νά δοῦμε τί ἀρέσει στόν Χριστό καί θά τό κάνουμε. Πολύ εὔκολα θά τό κάνουμε μετά, ἔτσι; Τό πρόβλημα εἶναι ἐκεῖ: Ἀγαποῦμε τόν Χριστό; Ἔχουμε αὐτή τήν καλή προαίρεση; Ἐκεῖ εἶναι τό θέμα. Γι’ αὐτό δυσκολευόμαστε. Ἄν ἀποκτήσουμε αὐτή τήν καλή προαίρεση, μετά θά κάνουμε κάθε θυσία.

Καί φυσικά χρειάζεται καί ταπείνωση. Εἴδατε πού εἶπε ὁ Ἅγιος, γιά νά ἀγαπήσουμε τόν Χριστό, χρειάζεται αὐτή ἡ προετοιμασία. Αὐτή ἡ προετοιμασία εἶναι ἡ ταπείνωση, εἶναι ἡ ἀνιδιοτελής προσευχή καί εἶναι καί ἡ τήρηση τῶν ἐντολῶν. Σοῦ λέει ὁ ἄλλος, γιατί νά τό κάνω αὐτό; Μά πολύ ἁπλά,, γιατί τό λέει ὁ Χριστός! Ποῦ τό λέει ὁ Χριστός, σοῦ λέει. Μά τό λέει, ὅταν σοῦ λέει ὅτι θά πρέπει νά ἀρνηθεῖς τόν ἑαυτό σου καί νά σηκώσεις τόν σταυρό σου, ἔτσι; Ὅλη ἡ ζωή τοῦ χριστιανοῦ εἶναι σταυρική. Εἶναι μία ζωή σταυρωμένου ἀνθρώπου ἡ ζωή μας ἐδῶ στή γῆ. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μας πῶς ἔζησε στή γῆ; Ἔζησε μέ ἄνεση, μέ καλοπέραση; Καθόλου! Ἤτανε συνεχῶς κακοπαθῶν… οὔτε σπίτι δέν εἶχε! Ἄν τό σκεφτοῦμε, εἶχε σπίτι ὁ Χριστός μας; Δέν εἶχε. Εἶχε ντουλάπες μέ ροῦχα, ἄς ποῦμε; Τίποτα δέν εἶχε, ἐλάχιστα, ἐλαχιστότατα ἐνδύματα. Εἶχε μήπως μισθό; Εἶχε χρήματα σταθερά νά ἔρχονται κάθε μήνα ἄς ποῦμε ἤ κάθε δεκαπενθήμερο; Καθόλου, τίποτα! Πῶς ζοῦσε; Μέ ἐλεημοσύνες ἀπό εὐλαβεῖς γυναῖκες, ἀπό δωρεές. Ὑπῆρχε ἕνα κοινό ταμεῖο, καί τό ὁποῖο ξέρετε πού τό εἶχε ὁ Ἰούδας καί ἔκλεβε κιόλας. Λοιπόν.. καί εἶπε, ὁ Χριστός μας ὁ ἴδιος εἶπε, ὅτι δέν ἔχω «ποῦ τήν κεφαλήν κλῖναι»[1], δέν ἔχω ποῦ νά γείρω τό κεφάλι μου.

Στὴν ἐποχή μας προσπαθοῦμε νὰ περάσουμε τὰ ὅρια τοῦ δόγματος. (βίντεο)

†.Τό ξέρετε ότι στην εποχή μας προσπαθούμε να ξεπεράσουμε τα όρια του δόγματος; Ξέρετε πόσοι θεολόγοι θέλουν να παρουσιαστούν πρωτότυποι, κοινωνιολόγοι, φιλόσοφοι, να γυαλίσουν οι άνθρωποι, να κάνουν την καριέρα τους; Ο καθένας, αν θέλει να κάνει την καριέρα του, ας την κάνει όπως θέλει, αλλά, ο θεολόγος να κάνει καριέρα από πλευράς τί; Να υπερβεί τα όρια της Εκκλησίας, τα όρια του δόγματος; Πόσα πράγματα παρουσιάζουν!

Στη Δύση, μή μιλάμε πιά για το θέμα αυτό. Στη Δύση όχι έχουνε ξεπεραστεί τα όρια, αλλά ούτε κάν μπορούν να γνωρίζουν η να μιλάνε για όρια, αυτά υπάρχουνε μόνο είς την Ανατολή, μόνο, προσέξατέ το. Θα δεί κανείς, μια Αγγλικανική θεολογία να τραβάει τα μαλλιά του. Προσέξτε, Αγγλικανική θεολογία, με την οποία Αγγλικανική εμείς τώρα συνδιαλεγόμεθα… Να τραβάει τα μαλλιά του! Γιατί; Υπερέβησαν τα όρια!

Αγαπητοί μου, όλοι μας μπορούμε να συντελέσουμε σ αυτό, στο να μήν υπερβούμε τα όρια. Ακόμα κι όταν βλέπουμε κάποιους να τα υπερβαίνουν, ως λαός, να διαμαρτυρηθούμε και να πούμε : «Όχι κύριοι! Κάτω τα χέρια από τα όρια που οι Πατέρες μας έχουν θέσει.»

Αυτά στο θέμα του δόγματος.

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: "Ὀφείλει νά διαχωρίζει τήν θέση του ὁ λαός ἀπό τούς κακούς θρησκευτικούς ἡγέτες; ΝΑΙ"

 

Τίθεται το ερώτημα: Θρησκευτικοί άρχοντες -όχι άρχοντες- θρησκευτικοί άρχοντες δύνανται να ψεύδονται τόσο βαναύσως κατά της αληθείας ενώπιον του λαού;

Συγχωρέσετε μου την φράση. Ψύλλους στα άχυρα. Ψύλλους στα άχυρα! Δεν υπολογίζουν οι άνθρωποι αυτοί ότι θα εκτεθεί η εντιμότης των όταν η αλήθεια πρυτανεύσει;

Και ακόμη. Δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος από αυτούς τους ιδίους, ένας άνθρωπος που να έχει λίγο μυαλό, ας μου επιτραπεί να πω πονηρό μυαλό για να διασωθεί η εντιμότης των συνέδρων και να τους πει: – Τί κάνετε; Πού πάτε; Δεν καταλαβαίνετε ότι οδηγούμεθα κατά κρημνού; Ότι ο λαός άμα αντιληφθεί ότι χαλκεύουμε τέτοια ψεύδη δεν θα μας έχει σε εκτίμηση;

Δεν βρέθηκε λοιπόν ένας άνθρωπος;

Ένα είναι γεγονός αγαπητοί μου: Όταν το πάθος κυβερνά, τότε η λογική, η εντροπή και η φιλοτιμία εξαφανίζονται.

π. Πέτρος Χίρς, Ἡ δαιμονική μέθοδος τῆς συνυπάρξεως τοῦ διαλόγου, τῆς διεισδύσεως καί τῆς ἀνατροπῆς στόν οἰκουμενισμό σήμερα. (βίντεο)

ΑΠOΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ «Οι ετερόδοξοι, η Εκκλησία και εμείς» του Π. ΠΈΤΡΟΥ ΧΙΡΣ στο 20ο ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΌ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΧΡΙΣΤ. ΟΜΙΛΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΙΝ ΑΓΙΑΣ ΤΑΒΙΘΑ Αράχωβης Παρανάσσου Βοιωτίας – 22 Αυγούστου 2015

Eίναι σημαντικό ιδιαίτερα για τους ιεραποστόλους να αναφερθούμε και να κατανοήσουμε τη δαιμονική μέθοδο της νοθείας. Ο διάβολος όταν είδε ότι πλέον η ισχύς του κυριολεκτικά καταρρακώθη με τον Σταυρό και την Ανάσταση του Χριστού, άρχισε να πολεμάει την Εκκλησία με μία άλλη νέα μέθοδο, με τη μέθοδο της νοθείας. Δεν έρχεται να πει ότι ο Χριστός δεν είναι τίποτα, γιατί ενικήθη. Έρχεται όμως να μιλήσει με τη γλώσσα της νοθείας και να πει…

…«Να, βεβαίως, εγώ δέχομαι τον Ιησού Χριστό αλλά ο Ιησούς Χριστός είναι άνθρωπος. Σπουδαίος άνθρωπος, αλλά είναι άνθρωπος». Αυτό λέει και ο δυτικός άνθρωπος σήμερα. Κυριαρχεί δηλαδή αρειανισμός σήμερα στο δυτικό κόσμο. Ο Ιησούς είναι σπουδαίος άνθρωπος αλλά δεν είναι Θεός. Η΄ λέει ότι «η Εκκλησία είναι σπουδαία και εκτιμούμε τις εικόνες και την ιστορία και τη θεολογία σας αλλά δεν είστε η μοναδική Εκκλησία του Χριστού. Μαζί με τους παπικούς και τους προτεστάντες είστε η Εκκλησία του Χριστού». Τι διαφορά έχει όμως αυτό από τον αρειανισμό, την άρνηση του Θεανθρώπου; Από το ψέμα του διαβόλου; Απλώς είναι στο επίπεδο της εκκλησιολογίας και όχι μόνο της Χριστολογίας [όπως με τον Άρειανισμό]. Γιατί η σωτηρία εργάζεται στην Εκκλησία και αν υπάρχει άρνηση της Εκκλησίας, υπάρχει άρνηση του Θεανθρώπου. Δηλαδή, αν στο τέλος λέει ότι η Εκκλησία, η Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν είναι σώμα Χριστού, είναι σα να λέει ότι ο Χριστός είναι άνθρωπος. Γιατί τα σωματεία, οι οργανώσεις και οι ομολογίες είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα. Εάν η Ορθόδοξη Εκκλησία ταυτίζεται με αυτούς τότε έχουμε ουσιαστικά αρειανισμό στην πράξη, στο επίπεδο της εκκλησιολογίας και κόβεται η σωτηρία και η ιεραποστολή της Εκκλησίας. Ο διάβολος με κάθε τρόπο επιδιώκει να δημιουργήσει μία απόκλιση από την αλήθεια. Ακριβώς αυτό γίνεται σήμερα στο επίπεδο της εκκλησιολογίας, της Εκκλησίας.

Τέσσερα στάδια περνάει ο διάβολος από τότε με τον Αδάμ και την Εύα και σήμερα στο προσωπικό αλλά και στο εκκλησιαστικό επίπεδο. Τέσσερα στάδια περνάει για να πετύχει το σκοπό του, την ανατροπή της πίστεως μας.

Πρώτο Στάδιο: Η Συνύπαρξη

Το πρώτο είναι η συνύπαρξη. Έρχεται σε ετέρα μορφή όπως το φίδι και βρίσκεται κοντά μας, κοντά στους ορθοδόξους, κοντά στους πιστούς. Αυτή η συνύπαρξη είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο που είναι ο διάλογος. Γι΄αυτό ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη είναι τόσο αυστηρός να μην αναμιγνύεται ο λαός του Θεού με τους ειδωλολάτρες.

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: "Ὀφείλει νά διαχωρίζει τήν θέση του ὁ λαός ἀπό τούς κακούς θρησκευτικούς ἡγέτες; ΝΑΙ"

 

Τίθεται τό ἐρώτημα: Θρησκευτικοί ἄρχοντες - ὄχι ἄρχοντες- θρησκευτικοί ἄρχοντες δύνανται νά ψεύδονται τόσο βαναύσως κατά τῆς ἀληθείας ἐνώπιον τοῦ λαοῦ;

Συγχωρέσετε μοῦ τήν φράση. Ψύλλους στά ἄχυρα. Ψύλλους στά ἄχυρα! Δέν ὑπολογίζουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ὅτι θά ἐκτεθεῖ ἡ ἐντιμότης των ὅταν ἡ ἀλήθεια πρυτανεύσει;

Καί ἀκόμη. Δέν βρέθηκε ἕνας ἄνθρωπος ἀπό αὐτούς τούς ἰδίους, ἕνας ἄνθρωπος πού νά ἔχει λίγο μυαλό, ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ νά πῶ πονηρό μυαλό γιά νά διασωθεῖ ἡ ἐντιμότης τῶν...συνέδρων καί νά τούς πεῖ: - Τί κάνετε; Ποῦ πᾶτε; Δέν καταλαβαίνετε ὅτι ὁδηγούμεθα κατά κρημνοῦ; Ὅτι ὁ λαός ἅμα ἀντιληφθεῖ ὅτι χαλκεύουμε τέτοια ψεύδη δέν θά μᾶς ἔχει σέ ἐκτίμηση;

Δέν βρέθηκε λοιπόν ἕνας ἄνθρωπος;

Ἕνα εἶναι γεγονός ἀγαπητοί μου: Ὅταν τό πάθος κυβερνᾶ, τότε ἡ λογική, ἡ ἐντροπή καί ἡ φιλοτιμία ἐξαφανίζονται.