Τόν φυλάγει ὁ Ἅγιος Νεκτάριος. Ἄγιος Πορφύριος

ΤΟΝ ΦΥΛΑΓΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

Μαρτυρία κ. Γεωργίου Τσιτσόπουλου, Ἀθήνα

Γιὰ τὸν Ἅγιο Πορφύριο μοῦ πρωτομίλησε ὁ ἀδερφός μου περίπου τὸ 1973 καὶ πῆγα καί τὸν γνώρισα στὰ Καλλίσια.

Λίγο καιρὸ ἀργότερα, χωρὶς νὰ τὸν ἔχουμε ἐνημερώσει ποῦ ἐργάζομαι ἦρθε ἀργὰ τὴ νύχτα στὸ λαμαρινάδικο στὸν Ἅγιο Φανούριο ὅπου δούλευα υπάλληλος μαζὶ μὲ τὸν ξάδερφό μου.

Ὁ Ἅγιος μᾶς ζήτησε νὰ πάρουμε ἕνα βαρέλι καὶ μᾶς ἔδειξε πῶς θὰ τὸ κόψουμε γιὰ νὰ γίνει ξυλόσομπα. Ἐπειδὴ ἦταν χειμώνας καὶ ἔκανε πολὺ κρύο, τὸν ἔβαλα μαζὶ μὲ τὸν συνοδό του νὰ καθίσουνε στο βάθος τοῦ μαγαζιοῦ, μέσα στὸ κλειστὸ γραφειάκι. Καθὼς ἔκοβα τὸ βαρέλι, μοῦ ἔφυγε ὁ ἠλεκτρικὸς τροχὸς ἀπὸ τὰ χέρια, ἔπεσε επάνω μου, μπλέχτηκε καὶ ἔκοβε τὰ ροῦχα μου. Φώναζα τὸν ξάδερφό μου να βγάλει τὸ καλώδιο ἀπὸ τὴν πρίζα, ἀλλὰ ἐκεῖνος δὲν μὲ ἄκουγε. Τὴν ἴδια στιγμὴ ὁ τροχὸς σταμάτησε.

Ὁ Ἅγιος εἶχε βγάλει τὸ καλώδιο καὶ ἦταν δίπλα μου. Φοροῦσα ἀρκετὰ ροῦχα καὶ εἶχαν κομματιαστεῖ, ἀλλὰ κατὰ ἕναν θαυμαστὸ τρόπο δὲν εἶχα τραυματιστεῖ καθόλου καὶ ἀμήχανα εἶπα στὸν Ἅγιο:

-Γέροντα, βλέπεις πόσο ψύχραιμος εἶμαι;

-Δὲν εἶσαι ψύχραιμος εὐλογημένε... Πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι σου ἦταν ὁ Ἅγιος Νεκτάριος. Δεν βλέπεις ἀπέναντι; Ὅλη ἡ περιοχὴ ἔγινε ἡμέρα!

Ἀπέναντι ἀπὸ τὸ μαγαζὶ εἶχε οἰκόπεδα καὶ χωράφια. Τὸ μόνο ποὺ ἔβλεπα ἦταν σκοτάδι, διότι ἦταν 12 τα μεσάνυχτα.

Ἠ Θεία Λειτουργία ἐπιτελεῖται...

*Η θεία Λειτουργία επιτελείται:*

α) προς δόξαν και αίνον του Μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας και σε ανάμνηση του θανάτου αυτού σύμφωνα με το γεγραμμένο τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν,

β) υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των ευσεβώς κεκοιμημένων ορθοδόξων χριστιανών, όπως ακριβώς αναφέρουν και οι άγιοι Πατέρες, παραλαμβάνοντας, κατά τον *άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη,* την παράδοση αυτή από τους αγίους και πανευφήμους Αποστόλους και όπως αναφέρουν στις λειτουργίες τους ο Βασίλειος και ο Χρυσόστομος,

γ) υπέρ των ζώντων ορθοδόξων Αρχιερέων, των αρχόντων και παντός του χριστώνυμου λαού.

Μιά φορά πάλι, λέγει ἡ ἀδελφή Συγκλητική:

Μιά φορά πάλι, λέγει ἡ ἀδελφή Συγκλητική: «Είχα φοβερό πόνο

στό αὐτί. Ἀφοῦ ἔφτασα σε βαθμό πού δέν ἄντεχα, πῆγα στο κελλί μου, ἔβαλα στό αὐτί ἁγίασμα τοῦ ἁγίου Νεκταρίου καί τόν παρακάλεσα ἀπό ψυχῆς, λέγοντας: “Αγιέ μου Νεκτάριε, πρόφθασε. Δέν ἀντέχω τόν πόνο.” Μετά ἔπεσα να κοιμηθῶ. Μέ παίρνει ἕνας ἐλαφρός ὕπνος. Βλέπω ὅτι ἦλθε ὁ ἅγιος Νεκτάριος στό μοναστήρι μας. Τόν ὑποδέχτηκαν στόν ξενώνα δυό-τρεῖς ἀδελφές καί μετά ἐκεῖνος λέγει: “Πεῖτε στήν ἀδελφή Συγκλητική νά ἔλθει. Μέ ζήτησε χθές το βράδυ.” Έρχονται καί μοῦ λένε:

Τυχικός: Ἡ Ὀρθόδοξη Δικαιοσύνη ἀπέναντι στὴν Ἀδικία.

Η ιστορία της Εκκλησίας είναι γεμάτη από περιπτώσεις όπου αδίκως συκοφαντημένοι ιεράρχες υπερασπίστηκαν το δίκαιο. Από τον Άγιο Νεκτάριο μέχρι τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό, το μοτίβο παραμένει ίδιο: συκοφάντες και φθονούντες προσπαθούν να επιβάλλουν σιωπή και αδικία, ενώ οι πιστοί που υπερασπίζονται την αλήθεια χαρακτηρίζονται «αντιδραστικοί» ή «προβληματικοί».

Ο λόγος του Χριστού: Δίκαιο και αλήθεια

Στην κορύφωση της προδοσίας Του, ο Χριστός λέει στον Ιωάννη 18:23:

ἀπεκρίθη αὐτῷ Ἰησοῦς· Εἰ κακῶς ἐλάλησα, μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ· εἰ δὲ καλῶς, τί με δέρεις; — Κατὰ Ἰωάννην 18:23 (Ελληνικό κείμενο)

Ο Χριστός εδώ δεν αποδέχεται την αδικία. Ζητά να φανεί η αλήθεια και να εφαρμοστεί δίκαιη κρίση. Αυτό το πνεύμα αποτελεί θεμέλιο για κάθε πιστό που αντιμετωπίζει αδικία ή συκοφαντία: μην υποταχθείς στην αδικία, ζήτησε δικαιοσύνη.

Άγιος Νεκτάριος: Ταπεινός αλλά υπερασπιστής της αλήθειας

Ο Άγιος Νεκτάριος, επίσκοπος Πενταπόλεως, υπέστη αδικίες και συκοφαντίες, χωρίς δίκη ή δυνατότητα υπεράσπισης. Σε επιστολές του αναφέρει:

«Ουδείς με εκάλεσε να απολογηθώ. Ουδεμία κατηγορία μοι εγνωστοποιήθη. Κατεδικάσθην άνευ ακροάσεως, άνευ κρίσεως, άνευ ελέους.»

Παρά την αδικία, δεν ζήτησε εκδίκηση, αλλά δικαιοσύνη, επιδιώκοντας να φανεί η αλήθεια με σεβασμό στην Εκκλησιαστική τάξη.

"Ἐγὼ ἐποίμανα τὴν νῆσον τῆς Αἰγίνης, ἐσὺ δοξάσεις αὐτήν."

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε αυτή η Εικόνα, η οποία βρίσκεται σε μοναστήρι της Αίγινας. Ο Άγιος Διονύσιος, ο οποίος ήταν επίσκοπος Αιγίνης και κοιμήθηκε το 1622 "παραδίδει" την Αίνινα στον Άγιο Νεκτάριο, ο οποίος κοιμήθηκε το 1920.

Ἡ ὑπερβολικὴ λύπη κρύβει μέσα της ὑπερηφάνεια

https://proskynitis.blogspot.com/2025/11/blog-post_68.html

Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως: Ὁ Διευθυντὴς τῆς Ριζαρείου Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς, ὁ Παιδαγωγός, ὁ Θεολόγος

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ἡ Ριζάρειος Ἐκκλησιαστική Σχολή, ἡ ἱδρυθεῖσα ὑπό τῶν ἀοιδίμων εὐεργετῶν ἀδελφῶν Μάνθου καί Γεωργίου Ριζάρη μέ σκοπό – διατυπωμένο εἰς τό 72 ἄρθρο τῆς διαθήκης τοῦ Γεωργίου Ριζάρη – νά χορηγῇ εἰς Ἕλληνας «ἔχοντας τάς ἀπαιτουμένας προπαιδευτικάς γνώσεις τά αὐτά διδακτικά μέσα, ὥστε νά εἶναι εἰς θέσιν νά ἐνδυθοῦν τό τῆς ἱερωσύνης σχῆμα μετά τήν ἀποπεράτωσιν τῆς πενταετοῦς ἐν αὐτῇ σπουδῆς», ἑορτάζει διττή ἑορτή: Τήν συμπλήρωσι ἑκατόν πενήντα ἐτῶν (1844 – 1994) ἀπό τῆς ἱδρύσεώς της καί ἑκατόν ἐτῶν (1894 – 1994) ἀπό τῆς ἀναλήψεως τῆς διευθύνσεως αὐτῆς ὑπό τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως.

Ἡ ἱερά αὐτή Σχολή διά τήν προσφοράν της εἰς τήν Ἐκκλησία καί τόν Ἑλληνισμό – τόν ἐλεύθερο καί τόν ὑπόδουλο – ἐχαρακτηρίσθη ὡς «τό ἄριστον καί ὠφελιμώτατον πάντων τῶν ἐν Ἑλλάδι ἐκπαιδευτηρίων, ὅπερ πολυειδώς καὶ πολυτρόπως, ἀμέσως τε καί ἐμμέσως εὐηργέτησε καί εὐεργετεῖ τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καί τό Ἑλληνικόν Ἔθνος»[1]. Ἀνεγνωρίσθη καί ἐτιμήθη ὑπό τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν διά χρυσοῦ μεταλλίου εἰς πανηγυρική συνεδρία τῆς 29-12-1966 ὡς «ἑστία ἀληθοῦς Χριστιανικῆς καί κλασσικῆς παιδείας, ἐκ τῶν κόλπων τῆς ὁποίας προῆλθον καί ἀνεδείχθησαν ἐξαίρετοι κληρικοί καί ἱεράρχαι, ὡς ἐπίσης καὶ ἐπιφανεῖς ἐπιστήμονες εἰς ὅλους τούς τομεῖς τῆς ἐπιστήμης, τῆς ἀκτινοβολίας τῆς Σχολῆς ταύτης ἐπεκταθείσης καί πέρα τῶν ὁρίων τοῦ ἑλληνικοῦ βασιλείου»[2]. Πρό πάντων δέ σεμνύνεται διά τόν ἔφορον αὐτῆς, τόν Ἅγιον Νεκτάριον Πενταπόλεως, ὁ ὁποῖος τήν ἐλάμπρυνε ἐπί δέκα τέσσαρα ἔτη (1894-1908) ὡς ἄριστος καί ἱεροπρεπής Διευθυντής, ὡς ἔξοχος Παιδαγωγός, ὡς κορυφαῖος Θεολόγος καί Συγγραφεύς πολλῶν καί περισπουδάστων συγγραμμάτων, ὡς Ὅσιος.

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος συκοφαντούμενος καὶ διωκόμενος*

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Το μεγάλο και διαρκές θαύμα στην Εκκλησία μας είναι η αδιάκοπη εμφάνιση αγίων. Ουδέποτε υπήρξε εποχή, στο δισχιλιόχρονο διάβα της ιστορίας της, που να μην υπήρχαν άγιοι. Ουδέποτε έλειψαν από την Εκκλησία μας οι άγιοι και αυτό είναι το μόνιμο θαύμα στη δισχιλιόχρονη ιστορική Της πορεία. Οι άγιοι, άνδρες και γυναίκες, είναι τα ορατά σημεία της λυτρωτικής ενέργειας του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο αναγεννά τους ανθρώπους και τους καθιστά θεοειδείς υπάρξεις, εικόνες καθαρές του Τριαδικού Θεού, κατά χάριν θεουμένους. Ουδέποτε θα υπάρξει εποχή, που να μην υπάρχουν άγιοι στην Εκκλησία. Κάποιος μεγάλος ασκητής έγραψε πως η απουσία αγίων στον κόσμο, θα σημάνει και το τέλος του.

Το πλέον παρήγορο και ελπιδοφόρο γεγονός είναι ότι και στη σύγχρονη εποχή της γενικής αποστασίας και της πολυποίκιλης ανταρσίας κατά του Θεού, αναδεικνύονται θεοφόροι και πνευματοφόροι άγιοι, εφάμιλλοι των αγίων της αρχαίας Εκκλησίας. Κι’ αυτό διότι, όπως έγραψε ο απόστολος Παύλος «ου δε επλεόνασεν η αμαρτία, υπερπερίσσευσεν η χάρις» (Ρωμ.5,20). Όπου ο διάβολος καλλιεργεί το δικό του αγρό, με τα ζιζάνια, καλλιεργεί και ο Θεός το δικό Του αγρό, με τον αγαθό σπόρο.

Ένας τέτοιος αγαθός σπόρος εμφανίστηκε και καλλιεργήθηκε στην ταραγμένη εποχή μας. Ένας μεγάλων διαστάσεων διάτονας αστέρας μεσουράνησε στο νοητό ουρανό. Ένας αληθινός άνθρωπος του Θεού, αναγεννημένος από τη θεία χάρη, σφράγισε με την παρουσία του και το έργο του την Εκκλησία του Χριστού, τον περασμένο αιώνα. Πρόκειται για τον άγιο Νεκτάριο τον θαυματουργό, επίσκοπο Πενταπόλεως της Αιγύπτου. Ένα χαριτόβρυτο σκεύος εκλογής του Θεού, στο πρόσωπο του οποίου, διασώθηκε το κατ’ εικόνα, όπως ψάλλει η Εκκλησία μας, και δοξάστηκε ο Θεός. Μια σύγχρονη πατερική μορφή, εφάμιλλη των μεγάλων Πατέρων της αρχαίας Εκκλησίας. Μια τέτοια καθαρή εικόνα του Θεού και αγιασμένος άνθρωπος.

Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως. Πολεμήθηκε. Δικαιώθηκε.

Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός

Η επίγεια ζωή του κάθε ανθρώπου είναι μικρή σε σχέση με την μεταθανάτιο. Ερχόμαστε σε τούτο τον κόσμο για να «δώσουμε εξετάσεις» και ανάλογα να πορευτούμε ή στην αιώνιο Ζωή ή στην αιώνια κόλαση. Στην εφήμερη ζωή μας ο Θεός για να μας ενισχύσει στον αγώνα μας επιτρέπει στον χαιρέκακο δαίμονα να μας «πειράξει». Να δώσουμε αγώνα για ταπείνωση, ελεημοσύνη και να προοδεύσουμε στις αρετές. Υπομονή , πραότητα, πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό απαιτείται. Όσα και αν μας καταμαρτυρούν, όσα και να υποφέρουμε να δοξολογούμε με εμπιστοσύνη τον Κύριο

Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, κατά κόσμον, Αναστάσιος Κεφαλάς, γεννήθηκε στην Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης την 1η Οκτωβρίου 1846 μ. Χ. από φτωχούς και ευσεβείς γονείς‧ τον Δημοσθένη και την Μαρία. Ήταν το 5ο από τα 6 παιδιά της οικογένειας.

Η ευσεβής γιαγιά του πολύ μικρό του έμαθε τον 50ό ψαλμό. Όταν ο μικρός Αναστάσιος έφθανε στο σημείο του Ψαλμού «διδάξω ανόμους τας οδούς Σου» , το επαναλάμβανε πολλές φορές. Από αυτοσχέδιους άμβωνες μιλούσε για τον Χριστό στους συνομηλίκους του.

Ἅγιος Νεκτάριος: Οἱ παπικοί εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί.

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Στίς 9 Νοεμβρίου ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως τοῦ θαυματουργοῦ.

Κατά τήν ἡμερα αὐτή ἐκφωνοῦνται ἐκτενέστατοι λόγοι ἐγκωμιαστικοί γιά τόν νεοφανέντα Ἅγιο, ἀλλά δυστυχῶς ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου ἀπέναντι στούς παπικούς – θέμα ἁπτόμενο τῆς σωτηρίας μας καί ἐξόχως ἐπίκαιρο – σπανιώτατα ἕως καί οὐδόλως ἀναφέρεται!

Ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου γιά τίς ἀρχές καί τίς ἰδέες τῶν παπικῶν εἶναι σαφέστατος:

«Οἱ Πάπες ἐγένοντο οἱ κακοί δαίμονες τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους».

"Πνευματικὸς ἀγῶνας.."Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

Σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε τέλειοι και άγιοι. Να αναδειχθούμε παιδιά του Θεού και κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών. Ας προσέξουμε μήπως, για χάρη της παρούσας ζωής, στερηθούμε τη μέλλουσα. Μήπως, από τις βιοτικές φροντίδες και μέριμνες, αμελήσουμε το σκοπό της ζωής μας.

Η νηστεία, η αγρυπνία και η προσευχή από μόνες τους δεν φέρνουν τους επιθυμητούς καρπούς, γιατί αυτές δεν είναι ο σκοπός της ζωής μας· αποτελούν τα μέσα για να πετύχουμε το σκοπό.

Στολίστε τις λαμπάδες σας με αρετές. Αγωνιστείτε ν' αποβάλετε τα πάθη της ψυχής. Καθαρίστε την καρδιά σας από κάθε ρύπο και διατηρήστε την αγνή, για να έρθει και να κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος, για να σας πλημμυρίσει το Άγιο Πνεύμα με τις θείες Του δωρεές.

Παιδιά μου αγαπητά, όλη σας η ασχολία και η φροντίδα σ' αυτά να είναι. Αυτά ν' αποτελούν σκοπό και πόθο ασταμάτητο. Γι' αυτά όλη σας η προσευχή προς το Θεό.

Ὁ Σταυρός μας ὁδηγεῖ στήν ἀληθινή ἐλευθερία, Ἁγ. Νεκταρίου-Περί τῆς ἀληθοῦς ἐλευθερίας, (Ὕψωσις τοῦ Τ. Σταυροῦ), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Σταυρός μας ὁδηγεῖ στήν ἀληθινή ἐλευθερία, Ἁγ. Νεκταρίου-Περί τῆς ἀληθοῦς ἐλευθερίας, 14-9-2025 (Ὕψωσις τοῦ Τ. Σταυροῦ), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

"Ἡ Θεία Λειτουργία", ἔλεγε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, "ἐπιτελεῖται πρῶτον....

❈ "Ἡ Θεία Λειτουργία", ἔλεγε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, "ἐπιτελεῖται πρῶτον, εἰς δόξαν καί αἶνον στόν Μεγάλο Θεό καί Σωτῆρα μας Ἰησοῦ Χριστό καί εἰς μνήμη τοῦ θανάτου καί τῆς ἀναστάσεως Αὐτοῦ κατά τό γεγραμμένο, "τοῦτο ποιεῖτε εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν" (Λουκ. 22,19).

Ὁ Πάπας Λέων ΙΔ΄ καὶ ἡ Ὀρθοδοξία.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Μετά την εκλογή του νέου Πάπα Λέοντος ΙΔ΄ και τις πρώτες του ομιλίες – παρεμβάσεις στα διεθνή ζητήματα, είναι πολλές οι προβλέψεις και οι αναλύσεις που δημοσιεύονται στα διεθνή ΜΜΕ. Όμως για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, που γνωρίζουν την εκκλησιαστική ιστορία έχει δικαιολογημένα προκληθεί ανησυχία για την πορεία του νέου Πάπα. Αιτία το όνομα που επέλεξε και η δήλωσή του πως θέλει η παποσύνη του να ομοιάζει με εκείνη του Πάπα Λέοντος ΙΓ΄ (1878-1903). Πράγματι ο εν λόγω Πάπας σε δύσκολους καιρούς για την παπική Εκκλησία υπήρξε πολύ ενεργητικός και, πολιτικά, αποτελεσματικός στο να αντιμετωπίσει «τις πλάνες των, τότε, μοντέρνων πολιτικό – κοινωνικών θεωριών του σοσιαλισμού, του κομμουνισμού και του μηδενισμού. Ενίσχυσε ηθικά και υλικά τη δημιουργία «χριστιανικών» συνδικάτων και πολιτικών κομμάτων και έδρασε αποτελεσματικά κατά της Μασωνίας και υπέρ της οικογένειας – κατά του διαζυγίου.

Το αρνητικό για τους Ορθοδόξους ήταν ότι ο Πάπας ΙΓ΄ ενέτεινε σε προκλητικό βαθμό τις από του 11ου αιώνος και μετά προσπάθειες του Βατικανού να τους υποτάξει υπό την ηγεμονία του. Η προκλητική προπαγανδιστική επίθεση που εξαπέλυσε, μετά τη δημοσίευση σχετικής εγκυκλίου του, προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αυτό με δική του αυστηρή σε βάρος του Πάπα Εγκύκλιο, που δημοσιεύθηκε στο πατριαρχικό περιοδικό «Εκκλησιαστική Αλήθεια» στις 29 Σεπτεμβρίου 1895 (Αριθμ. Φύλ. 31) καταγγέλλει ότι:

Τὰ Ἴερα Ἄμφια τοῦ Ἁγ.Νεκταρίου στὸ Μητροπολιτικό Ναό τῆς Χίου

Τα Ιερά Άμφια του Αγ. Νεκταρίου τα οποία φυλάσσονται στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου τις Χίου όπου χειροτονήθηκε Διάκονος

https://proskynitis.blogspot.com/2025/05/blog-post_74.html

«Οἱ Πάπες καί ἁμαρτάνουν καί κολάζονται για τίς ἀσεβεῖς καί ἀντιχριστιανικές διατάξεις» ~ Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

«Οἱ πάπες καί ἁμαρτάνουν καί κολάζονται καί θά κολάζονται μέχρι τήν Δευτέρα Παρουσία˙ ἴσως καί αἰωνίως γιά τά πρός τήν Ἑλληνική Ἐκκλησία κακά καί τίς ψευδενώσεις καί τίς ἀσεβεῖς καί ἀντιχριστιανικές διατάξεις».

«Τι κατάπτωση! Πῶς, ὦ Ἰγνάτιε [ο Πατριάρχης Κων/πόλεως που χρησιμοποιούσε φράσεις αναγνωριστικές του πρωτείου του Πάπα], τόσο πολύ ξέχασες την ἱστορία τῆς ἐκκλησίας σου;

Πῶς αρνήθηκες τήν ἀλήθειαν;

Πῶς πρόδωσες τήν ὀρθοδοξίαν σου;

"Προσέχετε τόν ἐγωισμό, πού κρύβεται κάτω ἀπό τή μορφή τοῦ δικαιώματος.."

Δέν θέλω νά θλίβεστε καί νά συγχύζεστε γιά ὅσα συμβαίνουν ἀντίθετα στή θέλησή σας, ὅσο δίκαιη κι ἄν εἶναι αὐτή. Μία τέτοια θλίψη μαρτυρεῖ τήν ὕπαρξη ἐγωισμοῦ.

Προσέχετε τόν ἐγωισμό, πού κρύβεται κάτω ἀπό τή μορφή τοῦ δικαιώματος.

Προσέχετε καί τήν ἄκαιρη λύπη, δημιουργεῖται ὕστερ’ ἀπό ἕναν δίκαιο ἔλεγχο.

Ἡ ὑπερβολική θλίψη γιά ὅλα αὐτά εἶναι τοῦ πειρασμοῦ.

Μία εἶναι ἡ ἀληθινή θλίψη.Αὐτή πού δημιουργεῖται, ὅταν γνωρίσουμε καλά τήν ἄθλια κατάσταση τῆς ψυχῆς μας.

Ἡ ΑΥΣΤΗΡΟΤΗΣ τοῦ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ τοῦ Καλυμνίου καί ἡ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ τοῦ κεκοιμημένου ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ!

Παραθέτουμε, Φίλες καί Φίλοι, ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίον "Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ὁ Ἅγιός μας" (σελίδες 257-261), στά πλαίσια τῶν ὁποίων πληροφορούμεθα τήν συγκινητικήν φιλίαν τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου καί τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ Νέου, στήν Αἴγιναν:

"Ἡ Καθηγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίων Πάντων, Γερόντισσα Φιλοθέη, ἀνέφερε γιά τήν σχέση τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου μέ τόν Ἅγιον Σάββαν τῆς Καλύμνου –ὁ ὁποῖος, τό διάστημα πού ἐκοιμήθη ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ὁ Ἅγιός μας, ἱερουργοῦσε στό Μοναστήρι του, στήν Αἴγιναν- τά ἀκόλουθα:

Ὅταν ἐκοιμήθη ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, τόν ἔθαψεν ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος Σάββας, διότι ἦτο Ἱερεύς. Ἐπί τρία μερόνυκτα παρέμεινεν εἰς τόν τάφον του καί συνωμιλοῦσε μέ τόν Ἅγιον Νεκτάριον!..

Ἅγιος Νεκτάριος: «Μάθετε ὅτι ὁ κοινωνήσας ἐπαξίως καὶ εἰς τὴν ἔρημον μεταβάς, ἔχει τὸν Χριστὸν ἔνοικον ἐσαεί»!

Ἐπιστολαὶ Ἁγίου Νεκταρίου, ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Ἑορτολόγιον 2025,

 

Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον Ἁγίας Τριάδος - Ἁγίου Νεκταρίου Αἰγίνης.

Περὶ συνεχοῦς Θείας Μεταλήψεως

Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1904

Ὁ τῆς συνεχοῦς Μεταλήψεως πόθος καλὸς καὶ ἅγιος, ἀλλ' ὡς τοιοῦτος δέον νὰ εἶναι πλήρης εἰρήνης καὶ ἀταραξίας καὶ ἀπηλλαγμένος θλίψεως καὶ στενοχωρίας...

Ἡ συνεχὴς Μετάληψις εἶναι ἐπακόλουθον τῶν συνεχῶν Λειτουργιῶν, καὶ οὐχὶ αἱ συνεχεῖς Λειτουργίαι ἐπακόλουθον τοῦ πόθου τῆς συνεχοῦς Μεταλήψεως. Διότι αἱ μὲν Λειτουργίαι γίνονται ὑπὲρ τῶν θείων δωρεῶν τῶν θείων χαρίτων, ὑπὲρ σωτηρίας, ὑπὲρ ἐλέους, ὑπὲρ εὐλογίας, ὑπέρ ..., ὑπέρ ..., κ.τ.λ. καὶ ὑπὲρ τῆς Μεταλήψεως τῶν ἑτοίμως ἐχόντων πρὸς κοινωνίαν, ἡ δὲ Μετάληψις ὑπὸ τῶν ἀξίων εἶναι ἐπακόλουθον καὶ ἕν τῶν πολλῶν δωρεῶν τῶν εἰς τὸν ἄνθρωπον παρεχομένων. Ὥστε ἡ Λειτουργία οὐχὶ ἁπλῶς ἵνα κοινωνῶμεν, ἀλλ' ἵνα τὸ σύμπαν ἁγιάζηται, καὶ μετέχωμεν καὶ ἡμεῖς ἁγιασμοῦ.

Σπάνια φωτογραφία ἀπο τὴν Αἴγινα(1971)

6 Μαϊου 1971...Ο μακαριστός Πατριάρχης Ρουμανίας Ιουστινιανός(+1977) προσκυνάει τα ιερά λείψανα του Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα. Κατά την επίσκεψη σε Ελλάδα και Αιθιοπία (μαζί με τομ Μητροπολίτη Νικολάε Κορνεάνου,τον επίσκοπο Βασίλε Κόμαν και τον μεγάλο θεολόγο π.Δημήτριο Στανιλοάε)είχε την ευκαιρία να προσευχηθεί στον τάφο του Αγίου Νεκταρίου

Astăzi, de sărbătoarea Sf. Ier. Nectarie de la Eghina (9 noiembrie) vă aducem în atenție o fotografie inedită din colecțiile Bibliotecii sinodale din București.