«Λίγα λόγια ἀπὸ καρδιᾶς γιὰ τὴν Ὁσία Γερόντισσα Γαλακτία»

«Λίγα λόγια από καρδιάς για την Οσία Γερόντισσα Γαλακτία»

Ονομάζομαι Γαλάνης Βασίλειος, είμαι Εκπαιδευτικός Πληροφορικής / Πολιτισμικός Τεχνολόγος, γεννήθηκα στο Μαρούσι και κατάγομαι από τα Χανιά. Είχα τη μεγάλη ευλογία στη ζωή μου να γνωρίσω την Οσία Γερόντισσα Γαλακτία από το χωριό Πόμπια Ηρακλείου και να την επισκεφθώ αρκετές φορές στο φτωχικό αλλά ταυτόχρονα πολύ ζεστό σπιτάκι της.Παραλίες και νησιά

Την περίοδο 2018 – 2020 επισκέφθηκα περίπου 15 φορές το σπιτικό της Οσίας Γερόντισσας Γαλακτίας είτε μόνος μου είτε μαζί με άλλα άτομα. Είναι αλήθεια πως όποτε την επισκεπτόμασταν όλο και κάποιο θαυμαστό γεγονός λάμβανε χώρα εκείνη τη χρονική στιγμή. Δεν θέλω να σας κουράσω με μακροσκελή κείμενα, αλλά θα προσπαθήσω σε συνοπτικές γραμμές και με απλά λόγια να σας γνωστοποιήσω κάποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα, καθώς και πνευματικά χαρίσματα που κατείχε η Οσία Γερόντισσα Γαλακτία. Την ευχαριστώ από καρδιάς διότι υπήρξε μεγάλη ευεργέτιδα της ζωής μου κάτι που ομολογώ ότι δεν άξιζα.

Καλησπέρα θέλω νὰ μοιραστῶ μαζί σας τὸ δικό μου θαῦμα τῆς Γερόντισσας μας,Θα σᾶς πῶ καὶ τὴν δική μου ἱστορία...

Καλησπέρα θέλω να μοιραστώ μαζί σας το δικό μου θαύμα της Γερόντισσας μας,Θα σας πω και την δική μου ιστορία… Οταν Διαγνώστηκα με κακοήθες μελάνωμα και δεν ήξερα πού έχει πάει, αν έχει κάνει μετάσταση είχα τρελαθεί, στο άκουσμα καρκίνου έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου ,το μόνο που ήθελα ήταν να μιλήσω απεγνωσμένα με τον πάτερ Ιωσήφ (ξάδερφο της μητέρας μου , πολλά χρόνια μοναχός στο Άγιο Όρος,Ηγούμενος στην Μονή Φιλοθεου , τώρα βρίσκεται στην Αριζόνα , αντικατέστησε τη θέση του Γέροντα Εφραίμ) .

Ήθελα λοιπόν να μιλήσω μαζί του γιατί με ηρεμεί η φωνή του κ τα λόγια του … μίλησα λοιπόν μαζί του και η πρώτη του κουβέντα ήταν :Σήκω κ πήγαινε στην Μονή Καλυβιανης στη Κρήτη , του λέω πάτερ μου δεν μπορώ γιατί πρέπει να χειρουργηθώ άμεσα ( να τονίσω ότι μένω στην Καβάλα ) αρκετά μακρυά από την Κρήτη ! Μου λέει πάρε τηλέφωνο κ παρακάλεσε τις μοναχές να σου στείλουν λαδακι ! Είπα εντάξει κ το έκανα ! Το επόμενο βράδυ βλέπω στον ύπνο μου ένα γυναικείο πρόσωπο με μια μαύρη μαντίλα και μου είπε τρεις φορές : Κοίτα με ! Ολα καλά θα πάνε ! Σηκώθηκα αναστατωμένη έψαχνα στο ίντερνετ να βρω αν είναι η Παναγία αλλά δεν έβρισκα κάποια εικόνα που να μοιάζει με το πρόσωπο που είδα ! Την Οσία γερόντισσα Γαλακτια δεν την ήξερα (ντρέπομαι για αυτό αλλά δεν την ήξερα ) .

Ἡ γερόντισσα Γαλακτία ἀνέπτυξε ἰδιαίτερη σχέση μέ τόν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ!

Ἡ γερόντισσα Γαλακτία ἀνέπτυξε ἰδιαίτερη σχέση μὲ τὸν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ! Ἡ ἐπισφαλής ὑγεία τῆς ἀγαπημένης της ἀνιψιᾶς Ἀντωνούλας, τὴν ὁδήγησε νὰ στείλει ἐπωνύμως τὸ τάμα της στον Πανορμίτη τῆς νήσου Σύμης. Σφράγισε τὰ σχετικά μέσα σὲ ἕνα μπουκάλι καὶ τὸ πέταξε στὴν θάλασσα. Τὸ τάμα της πῆγε ἐνδοθαλασσίως στὸν προορισμό του, ἔλαβε τὴν ἐνημερωτική ἀπάντηση ἀπὸ τὸ προσκύνημα καὶ ἡ μικρὴ Ἀντωνούλα τὴν ἑπόμενη μέρα μίλησε.

Ἔκτοτε, ἡ σχέση της μὲ τὸν Ἀρχάγγελο ἦταν διὰ βίου ζωηρή, ἄμεση, δυνατὴ καὶ τὰ θαύματα ποὺ ἐπιμαρτυροῦν αὐτὴν τὴν διάθερμη ἀγαπητική συναλληλία, ἦσαν συνεχὴ καὶ ἀπροσμέτρητα. Πέταξε καὶ ἕνα ἄλλο μπουκάλι στὸ Λιβυκό Πέλαγος, ποὺ βρέθηκε σ’ ἕνα ἐρημοκκλῆσι τοῦ Ταξιάρχη στὴν Ἀνώπολη Σφακίων καὶ ἔγινε αἰτία αὐτὸ τὸ θαῦμα, νὰ ἀνακαινισθεῖ καὶ νὰ ξαναλειτουργήσει ὁ πεπαλαιωμένος καὶ ἐγκαταλελειμμένος αὐτὸς ναός.

Ἄρχιμ.Αντώνιος Φραγκάκης.Διδαχές Γερόντισσας Γαλακτίας τῆς Κρήτης γιὰ τὴν Οἰκογένεια

https://www.youtube.com/watch?v=Qfi7z6tq23E

 

Ἡ τελευταία συνάντηση τοῦ Ὁσίου Γέροντος Ἀναστασίου του Κουδουμιανοῦ καὶ τῆς Ὁσίας Γερόντισσας Γαλακτίας

(Διεξήχθη στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου ολίγο προ της μακαρίας τελευτής του Γέροντος Αναστασίου.

Τον επισκέφθηκε για αποχαιρετισμό, κλινήρη, στο θάλαμο νοσηλείας, η Γερόντισσα Γαλακτία.

Την συνόδευε ο πατήρ Αντώνιος και ο «υιός» της, ο Αντώνης Μωραϊτάκης. Άστραψαν και οι δύο από χαρά όταν συναντήθηκαν. Η Γερόντισσα, τον ασπάσθηκε ευλαβικά στο μέτωπο, στα χέρια, στην καρδιά και στα πόδια! Βρήκε την δύναμη ο ετοιμοθάνατος Γέρων, ανασηκώθηκε απότομα και πήρε και εκείνος το χέρι της Γερόντισσας και το καταφιλούσε.

Κοίταζαν έκπληκτοι οι συνασθενείς και οι συνοδοί τους.

Παρούσα η κυρία Μαλβίνα Παπαδάκη και ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Κουδουμά. Ο π. Αντώνιος και η κυρία Μαλβίνα παρακολουθούσαν με σχολαστική ακρίβεια κάθε κίνηση και κάθε λέξη που αντάλλαξαν μεταξύ τους και κατέγραφαν):

Μαρτυρία ἀπὸ Ἀμερικὴ γιὰ τὴ Γερόντισσα Γαλακτία

Επειδή μελετώ πολλά για την θαυμαστή Οσία Γαλακτία της Κρήτης, αποφάσισα να καταθέσω την δική μου εμπειρία που σημάδευσε την ζωή και την ιερωσύνη μου… Υπηρετώ στην Αμερική την Εκκλησία του Χριστού, με την δική Του ανοχή και την καθημερινή γεύση του Θείου ελέους Του. Το εννοώ και συγχωρέστε με που το τονίζω. Ευχηθείτε να το βιώνω αυτό καθημερινώς μήπως και αξιωθώ της σωτηρίας. Έχω οικογένεια, είμαι έγγαμος ιερεύς.

Η πρόνοια του Θεού έφερε εδώ στην Αμερική τον θαυμαστό Γέροντα Εφραίμ τον Φιλοθεΐτη. Αν δεν ερχόταν, θα κατέληγε η εδώ Εκκλησία χειρότερη από τον παπισμό σε εκκοσμίκευση… Υπήρξε ο φλογερότερος σημαιοφόρος του Σταυρού, που γνώρισα στη ζωή μου… Εφάμιλλος των Αποστόλων και των αρχαίων Αγίων, ξεπέρασε όλους τούς συγχρόνους Πατέρες σε ταπείνωση και δύναμη Πνεύματος, όπως είπε ο Άγιος Πορφύριος στη Γερόντισσα Μελάνη ηγουμένη της Ι. Μ. Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου Σικάγου… Τα σημεία πάμπολλα. Η αγιότητά του «έως των ουρανών» κατά το ψαλμικό.

Στις συμβουλές του, μας τόνιζε ότι οι εκτρώσεις και οι σαρκικές αμαρτίες, ειδικά οι παρά φύση αμαρτίες, είναι το μεγαλύτερο πνευματικό πρόβλημα της εποχής μας… Ειδικά μέσα στο Γάμο βλασφημείται η Χάρις του Αγίου Πνεύματος και αλλοιώνονται τα πάντα από το πειρασμικό πνεύμα… Μας συνιστούσε να βοηθούμε τους ανθρώπους να απαλλαγούν απ’ αυτές τις φοβερές εστίες ψυχοσωματικής μόλυνσης πού δαιμονοποιούν την ζωή τους… Προσωπικά τα δεχόμουν όλα αυτά, αλλά φοβόμουν το κόστος από την πλευρά της διοίκησης της Εκκλησίας πού μέσα στο πνεύμα του περσοναλισμού και της μετανεωτερικότητας, προωθεί πολλές φορές τα αντίθετα. Έχουν και προσωπικούς λόγους να το κάνουν αυτό και διώκουν κάθε πατερική άποψη επί του θέματος…

Ἡ ἐπίσκεψη τῶν Ἀρχαγγέλων στὴ Γερόντισσα Γαλακτία...

Οί 4 καβαλάρηδες, Άγιος Μηνάς, Άγιος Γεώργιος, Άγιος Δημήτριος κ Άγιος Νικήτας ήταν σχεδόν η μόνιμη συντροφιά της, κ οι Άγγελοι τῆς συστήθηκαν μέ τά ὀνόματά τους τά οποία δεν λησμόνησε ἀλλά ἐνέταξε στήν καρδιακή της μνήμη : Μιχαήλ, Γαβριήλ, Οὐριήλ, Ραφαήλ, Φαναήλ, Θαναήλ!

Ὁ Οὐριήλ τῆς εἶπε ὅτι φυλάει τήν ἄβυσσο, σήκωσαν ψηλά τίς ρομφαῖες και τῆς ἔκαναν «ρεκάπιτο» ὅπως εἶπε, γιά νά περάσει, τήν ὁδήγησαν σε ένα πάγχρυσο παλάτι και της είπαν εἶναι ὁ τόπος τῆς κατοικίας σου!

Στη μέση ξεχείλιζε ένα ὁλόχρυσο δοχεῖο που ανέβλυζε κρυστάλλινο νερό κ όταν ρώτησε τί εἶναι αὐτό;

Της απάντησαν εἶναι τό δοχεῖο τῆς καρδιᾶς σου, και ξεχειλίζει ἡ ἁγνότητά σου, ἡ σιωπή σου, ἡ ταπεινοφροσύνη σου και οἱ ἐλεημονιές σου!

Γερόντισσα Γαλακτία: «θὰ δεῖς ποὺ οὔτε νερὸ θὰ ἔχουμε νὰ πιοῦμε...»

Γερόντισσα Γαλακτία: «θα δεις που ούτε νερό θα έχουμε να πιούμε...»

Πήραμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή:

Ονομάζομαι Γαλάνης Βασίλειος είμαι Εκπαιδευτικός Πληροφορικής – Τεχνολόγος Πολιτισμού με καταγωγή από τα Χανιά της Κρήτης και τυγχάνει να επισκέφτηκα την Οσία Γερόντισσα Γαλακτία αρκετές φορές την περίοδο 2018 – 2020.

Το Νοέμβριο του 2018 την ημέρα της εορτής του Αγίου Μηνά την επισκέφτηκα με τον φίλο μου Ευτύχη Β. στο μικρό σπιτάκι της στην Πόμπια Ηρακλείου.

Μας είχε κάνει φοβερή εντύπωση το γεγονός πως η Γερόντισσα Γαλακτία παρόλο τις πολλές υγειονομικές της δυσκολίες: (92 ετών, κατάκοιτη, με εγκεφαλικά επεισόδια), είχε μεγάλη διαύγεια στο νου και συνεχώς επικαλούταν το όνομα της Υπεραγίας Θεοτόκου και δοξολογούσε το Θεό. Επίσης, η Γερόντισσα Γαλακτία κατείχε και το προφητικό χάρισμα μιας και στο τέλος πριν φύγουμε από το σπιτάκι της, την αποχαιρετώ με την εξής κουβέντα: «Γερόντισσα, όλα θα πάνε καλά!»

Τη φράση αυτή την είπα από την καρδιά μου θέλοντας να δώσω μια ελπίδα στην πολυβασανισμένη αυτή γιαγιά όλων μας.

Και με ύφος στοργικό και κοιτώντας με στα μάτια μου απάντησε: «Όχι παιδί μου στο καλό, στο κακό θα πάνε και θα δεις που ούτε νερό θα έχουμε να πιούμε!»

Στήν ἀνομβρία ἢ στίς ἐπιδημίες εἴχαμε τίς λιτανεῖες…(παπα-Νικόλας,παππούς της γερόντισσας Γαλακτίας)

Στὴν ἀνομβρία ἢ στὶς ἐπιδημίες εἴχαμε τὶς λιτανεῖες…

Ὁ παπᾶ-Νικόλας ἦταν ὁ παπποῦς τῆς Γερόντισσας Γαλακτίας ἀπὸ τὴν Κρήτη. Ἦταν δάσκαλος ποὺ 30 ἐτῶν ἔχασε τὴ σύζυγό του κι ἔγινε ἱερέας μετὰ τὴν ἔγκριση τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Μονῆς Κουδουμά, Ἁγίου Παρθενίου καὶ Ἁγίου Εὐμενίου. Θεωρῶ ὅτι εἶναι πολὺ μεγάλος Ἅγιος καὶ μακάρι νὰ ἁγιοποιηθεῖ...

Γράφει ἡ κ. Μαρία Δασκαλάκη φιλόλογος.

Ὁ ιερέας παπποῦς μου πατέρας Νικόλαος ἀπὸ τὴν Πόμπια Ἡρακλείου της Ἁγιοτόκου ἱερὰς νήσου Κρήτης.

Στὴν ἀνομβρία ἢ στὶς ἐπιδημίες εἴχαμε τὶς λιτανεῖες.

Ἔδινε ἐντολὴ γιὰ αὐστηρὴ νηστεία μίας ἑβδομάδας, συμφιλιώνονταν ὅσοι εἶχαν ἔχθρα καὶ ἐξομολογοῦνταν ὅλο τὸ χωριό.Ἔπειτα γινόταν ἀγρυπνία.

Τὸ πρωὶ παίρνανε τὰ ἑξαπτέρυγα καὶ τὶς εἰκόνες.

«Πήρατε καὶ ὀμπρέλες;» ρώταγε ὁ παππούς μου.«Ἂν δὲν πάρετε ὀμπρέλες δὲν ξεκινᾶμε. Ποῦ εἶναι ἡ πίστη σας;».

Ἡ ὁσία γερόντισσα Γαλακτία τῆς Κρήτης

Αναφέρει μία Χριστιανή: «Τη Μεγάλη Τετάρτη τοῦ 2011, ὁ μεγάλος μου γυιός ὁδηγοῦσε ἕνα μηχανάκι. Ἐπέβαινε σ' αυτό κι ἕνα ἄλλο παληκάρι. Ήταν ἀπόγευμα. Γκρεμίστηκαν σε μία νέα οἰκοδομή στην ὁποία προεξεῖχαν τά σίδερα τοῦ δαπέδου. Τό δικό μου παιδί ἔμεινε ἀνέπαφο ἀπ' τά σίδερα. Τό ἄλλο κυριολεκτικά κρεουργήθηκε. Κόπηκε ἐντελῶς ἀπ᾿ τή μέση τό δεξί του πόδι. Κρατοῦσε μόνο τό δέρμα.

Εἶχε βλάβες στα ζωτικά ὄργανα, εἶχε καί ἐσωτερική αἱμορραγία. Μέ ἀσθενοφόρο μεταφέρθηκε στο Ἡράκλειο. Μᾶς εἶπαν ὅτι ὁ κίνδυνος να χάση τή ζωή του ἦταν ἄμεσος. Τό ἔβαλαν στό χειρουργεῖο ὁριακά. Βγῆκε κάποια στιγμή ὁ χειρουργός καί μᾶς τρόμαξε. Εἶπε, ὅτι ἄν σώσουν τά ὄργανα, θά χάση το πόδι. Συλλογιζόμουν, ἄν ἦταν τό δικό μου παιδί, θα με πείραζε λιγότερο. Τώρα, ἐξαιτίας τῆς ἀπροσεξίας του, κινδυνεύει ἕνα ἄλλο παιδί. Εἶχα ἐνημερώσει τηλεφωνικῶς τή θεία Γαλάτεια. Ανέβηκε στήν ἐκκλησία τῆς ὁσ. Εἰρήνης τῆς Χρυσοβαλάντου πού εἶναι ἀκριβῶς δίπλα στο σπιτάκι της. Έμεινε ἐκεῖ ἀπ' την ὥρα τοῦ συμβάντος μέχρι τήν ὥρα τοῦ χειρουργείου. Ἐνῶ περιμέναμε εναγωνίως ἔξω ἀπ' τό χειρουργεῖο, μου τηλεφώνησε καί μοῦ εἶπε: “Θά τα φτειάξη όλα ἡ ἁγία Ειρήνη! Ούτε σημάδι δέν θά μείνη στο πόδι!”. Νόμισα ότι μέ παρηγοροῦσε.

Ἡ Γερόντισσα Γαλακτία γιὰ τὴ μεγάλη ἀποστασία τῶν ἡμερῶν μας

Η Γερόντισσα Γαλακτία για τη μεγάλη αποστασία των ημερών μας

Από συνταξιούχο καθηγητή Γυμνασίου λάβαμε το παρακάτω κείμενο, με την ευκαιρία της συμπληρώσεως τριών ετών από την οσιακή κοίμηση της Γερόντισσας Γαλακτίας:

…Πολλά τα βιώματά μου με την Αγία όντως Γερόντισσα Γαλακτία. Ήταν στολισμένη με ουράνιο φως! Γλυκύτατη! Μητρότητα μοναδική, ενώ ήταν άγαμη και ψυχοσωματικά παρθένος! Ευστροφότατη και πεπαιδευμένη αλλά ακατάκριτη και απλή! Απλούστατη! Αποστρεφόταν πολύ την κατάκριση και τον κακό λογισμό εις βάρος των άλλων! Έβλεπες ένα ορμητικό ποταμό θείου έρωτος αλλά και μία δροσιστική κρήνη ακένωτης αγάπης για τους ανθρώπους! Ήρεμη, αόργητη, χαρούμενη, εποικοδομητικά επικοινωνιακή, με ωραίο χιούμορ, με διάθεση θυσιαστικής προσφοράς σε όλους! Τί ταπείνωση ήταν αυτή! Δεν εννοείται, δεν περιγράφεται… Μένω σ’ αυτά περισσότερο, παρά στην φοβερή διόραση και προόρασή της… Χωρίς τα πρώτα, τα δεύτερα δεν θα είχαν καμία αξία! Μου έκανε εντύπωση πώς γνώριζε λεπτομερώς πτυχές της μεγάλης αποστασίας του σήμερα!

Μου έλεγε:

Θα δείτε στο μέλλον φοβερά πράγματα! Θα βλέπετε κοριτσάκι με κοριτσάκι να περπατάνε χέρι χέρι..! Το ίδιο και αγόρι με αγόρι! Θα τα κάνουν νόμιμα αυτά και θα θεωρούνται πρώτης κατηγορίας πολίτες όσοι θα κάνουν τέτοια αίσχη… Τώρα (μου έλεγε το 2006), τώρα κάνει προετοιμασία ο δαίμονας με το να βάζει τους γονείς των παιδιών να τα κάνουν μεταξύ τους!!! Θα πάρουν την κιναιδία (ομοφυλοφιλία) τα καημένα τα παιδιά, σαν δαιμονική προίκα από το αίμα των γονέων τους!

Ἡ προφητικὴ διάσταση τῆς Ὁσίας Γερόντισσας Γαλακτίας

Ἡ Γερόντισσα Γαλακτία ταρακουνᾶ Λιακοπουλόπληκτο...

Η Γερόντισσα Γαλακτια ταρακουνα Λιακοπουλοπληκτο...

Ήρθε ένα απόγευμα, ένας από τα Χανιά.

Τον κάλεσε η Γερόντισσα κοντά της.

Άρχισε με το πετσετάκι της,

να του τρίβει δυνατά το μέτωπο.

Ο πατήρ Αντώνιος επενέβηκε:

«Τί του κάνεις εκεί»;

Της φώναζε ο πάτερ στο αυτί

και κάπως τον άκουε.

''Μιχαήλ Πρωτάρχα καί Μέγα Ταξιάρχα, ἐν ὥρα τοῦ κινδύνου, σύ μοι βοήθησον''

Γερόντισσα Γαλακτία: «Μεγάλο κακό θα έρθει» (9 Ιουλίου 2020)

Καταγραφή από τις φροντίστριές της.

Γερόντισσα: «Ήμουν με τον Αρχηγό του παντός και όλο το επιτελείο. Όλοι οι αξιωματικοί αλλά ήρθε και ο Πρώτος. Μεγάλη και φοβερή απώλεια! Τί είναι αυτά που θα γίνουν. Κοίτα… Ο εχθρός, νάτος εκεί έξω τί κάνει; “Ο Θεός μεθ’ ημών και ουδείς καθ’ ημών”. “Σώσον Κύριε τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου”.

Ανώμαλα, ανώμαλα, ανώμαλα… Παντρεμένοι, νεαροί και ιερατικά. Πολλά κακά είδανε τα μάτια μου. Μεγάλο κακό θα έρθει. Πολεμούμε να το παντήξομε (αναχαιτίσομε). Στο τέλος όλα θα τακτοποιηθούνε. Όχι ο ένας έτσι, ο άλλος αλλιώς. Ο Μέγας Στρατηλάτης των Ουρανίων Δυνάμεων, ο σκούρος (ο Μιχαήλ) έλεγε:

Θαυματουργική ἐπέμβαση τῆς γερόντισσας Γαλακτίας

Ονομάζομαι… Είμαι 39 ετών, κάτοικος… Μονοφατσίου Ηρακλείου Κρήτης! Είμαι έγγαμος με… παιδιά. Τυγχάνω βαριά καρδιοπαθής από 17 ετών. Η ζημιά ήταν παρεπόμενο ιογενές της νόσου κοξάκι. Πέρασα επτά οξείες και πολύ επώδυνες μυοκαρδίτιδες. Κινδύνευσα πλειστάκις… Νοσηλεύθηκα με αφόρητους πόνους. Η ζωή για μένα ήταν ελλειπής και μαρτυρική. Όλα περιορισμένα και πολύ περισσότερο η δυνατότητα αγροτικής εργασίας. Η τελευταία επώδυνη μυοκαρδίτιδα ήταν τον περασμένο Ιούνιο. Στο νοσοκομείο είχα δίπλα μου την μητέρα μου. Ήταν αυτή που ξενύχτησε την Γερόντισσα Γαλακτία το τελευταίο βράδυ στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου πριν την βάλουν στην μονάδα κόβιντ.

Ένα μεσημέρι στην τελευταία κρίση που αντιμετώπισα, η μητέρα μου επικαλέσθηκε θερμά την Οσία Γερόντισσα. Εμφανίσθηκε πάραυτα ντυμένη σαν γιατρός στα κατάλευκα από άνωθεν έως κάτω…

Άνοιξε το στέρνο μου και μετά την καρδιά μου στα δύο! Κάλεσε την μητέρα μου να παρακολουθεί. Η μητέρα μου ήταν σαν υπνωτισμένη. Της έδειξε τις σοβαρές βλάβες σε όλα τα σημεία.

Μαρτυρία γιὰ τὴν Γερόντισσα Γαλακτία

Τὴν Γερόντισσα Γαλακτία δὲν τὴν γνώριζα. Ἔτυχε ὅμως νὰ τὴν πληροφορηθῶ. Ἔκανα ταξίδι ἀπὸ τὴν Ἀθήνα καὶ τὴν ἐπισκέφθηκα τὸ καλοκαίρι τοῦ 2019. Τὴν περίοδο ἐκείνη εἶχα σχέση μὲ μία κοπέλα ἡ ὁποία μὲ πίεζε νὰ προχωρήσουμε στὴν ὁλοκλήρωση. Ὁ πνευματικός μου μὲ παρότρυνε νὰ τὸ κάνω, λέγοντάς μου πὼς ἀφοῦ ἀγαπᾶμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ ὑπάρχει ἡ προοπτικὴ σοβαρῆς ἐξέλιξης τῆς σχέσης δὲν εἶναι μεμπτό.

Ἐγὼ ὡστόσο δὲν ἀναπαυόμουν, γιατί αὐτὸ πού μοῦ ἔλεγε ἦταν ἄκρως ἀντίθετο μὲ τὰ πιστεύω μου. Μετὰ ἀπὸ ἀρκετὴ σκέψη, καὶ ὄντας μπερδεμένος μέσα μου, βρῆκα ἕναν Μητροπολίτη καὶ εἶπα τὸν λογισμό μου. Ἐκεῖνος μὲ παρέπεμψε στὴν Γερόντισσα Γαλακτία στὴν Κρήτη. Ἔκανα τὸ ταξίδι καὶ μὲ ὑποδέχτηκαν...

μὲ χαρά. Ἡ γιαγιούλα ἔλαμπε καὶ εὐωδίαζε! Ἔβγαζε ἀπὸ μέσα της ἕνα μυστικὸ ἀλλὰ δυνατὸ φῶς ποὺ δύσκολα μποροῦσες νὰ τὴν κοιτάξεις. Εἰρήνη βασιλεύει ἐκεῖ.

Ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ! Μὲ πόση ἀγάπη μὲ ἀγκάλιασε! Μοῦ εἶπε ἐπιτακτικά: «φύγε ἀπὸ τὸν τάδε (εἶπε τὸ ὄνομά του) γιατί θὰ σὲ καταστρέψει»! Ἐπειδὴ τὸ ὄνομα αὐτὸ εἶναι τοῦ συνεταίρου μου (εἶναι ὄχι πολὺ συνηθισμένο ὄνομα), ποὺ εἶναι καλός μου φίλος καὶ ποτὲ δὲν δυσκολευτήκαμε μεταξύ μας, λυπήθηκα. Λυπήθηκα πολύ… Ἡ γιαγιούλα δὲν ἄκουε. Εἶπα στὸν π. Ἀντώνιο γιατί στενοχωρήθηκα. Μοῦ ἀπάντησε ὅτι ἀποκλείεται νὰ ἐννοεῖ τὸν συνεταῖρο σου. Ἡ γιαγιούλα ἀμέσως διευκρίνισε. Κατάλαβε τὴν ἔνστασή μου μὲ τρόπο πνευματικό. «ὄχι αὐτὸν ποὺ νομίζεις! Τὸν παπὰ ποὺ θὰ εἶναι ξώπαπας! (ποὺ θὰ τὰ πετάξει, ποὺ θὰ παύσει νὰ εἶναι ἱερέας). Αὐτὸς παιδί μου βάζει πέπλα στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων καὶ δὲν τοὺς ἀφήνει νὰ βλέπουν καθαρὰ τὸν Χριστό. Ἐσὺ φύγε τώρα!!!».

Τούς 4 καβαλάρηδες Ἅγιους Μηνᾶ, Γεώργιο, Δημήτριο καί Νικήτα που ἦταν σχεδόν ἡ μόνιμη συντροφιά της...Γερόντισσα Γαλακτία

Οί 4 καβαλάρηδες, Άγιος Μηνάς, Άγιος Γεώργιος, Άγιος Δημήτριος και Άγιος Νικήτας ήταν σχεδόν η μόνιμη συντροφιά της, και οι Άγγελοι τῆς συστήθηκαν μέ τά ὀνόματά τους τά οποία δεν λησμόνησε ἀλλά ἐνέταξε στήν καρδιακή της μνήμη: Μιχαήλ, Γαβριήλ, Οὐριήλ, Ραφαήλ, Φαναήλ, Θαναήλ!

Ὁ Οὐριήλ τῆς εἶπε ὅτι φυλάει τήν ἄβυσσο, σήκωσαν ψηλά τίς ρομφαῖες καί τῆς ἔκαναν «ρεκάπιτο» ὅπως εἶπε, γιά νά περάσει, τήν ὁδήγησαν σε ένα πάγχρυσο παλάτι και της είπαν εἶναι ὁ τόπος τῆς κατοικίας σου!

Στη μέση ξεχείλιζε ένα ὁλόχρυσο δοχεῖο που ανέβλυζε κρυστάλλινο νερό και όταν ρώτησε τί εἶναι αὐτό;

Της απάντησαν εἶναι τό δοχεῖο τῆς καρδιᾶς σου, καί ξεχειλίζει ἡ ἁγνότητά σου, ἡ σιωπή σου, ἡ ταπεινοφροσύνη σου καί οἱ ἐλεημονιές σου!

Φλόγα εἶναι, παιδί μου. Φλόγα μέσα στήν καρδιά. Ἀκοίμητη

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ

"Εἶναι ἐκπληκτικός ἕνας λόγος της γιά τήν νοερά προσευχή, τόν ὁποῖον εἶπε σέ κάποιον ἐπισκέπτη της πού τήν ρώτησε σχετικά:

- «Γιαγιά, ἀκοῦμε τόν πνευματικό μας καμμιά φορά νά κάνη λόγο γιά νοερά προσευχή.Τί εἶναι αὐτό;».

-«Φλόγα εἶναι, παιδί μου. Φλόγα μέσα στήν καρδιά. Ἀκοίμητη. Γυρίζει γύρου γύρου (κυκλικά) καί μουρμουρίζει τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ…

Δέν προκάνει νά πέσει πράμα κακό ἐκιά μέσα, γιατί τό καίει… Σοῦ δείχνει ἐκειόνα τό φαναράκι πόσο γλυκός εἶναι ὁ Παράδεισος καί πόσο ἁμαρτωλός εἶναι ἐκειόσας πού τό νοιώθει… Σοῦ δείχνει ὅτι ὁ Θεός εἶναι τό πᾶν καί ἐμεῖς μηδέν!

Γι’ αὐτό ἔχεις χαρά καί λύπη.

Χαρά γιά τήν νίκη τοῦ Χριστοῦ καί πόνο ἀβάσταχτο γιά τίς ἁμαρτίες σου.Ἐλπίζεις ὅμως, γιατί θωρεῖς ποιός εἶναι ὁ Χριστός… Ὅποιος τό ζήσει αὐτό καί καυχηθεῖ, δέν εἶναι πράμα… τοπάκι εἶναι στά πόδια τῶν κακῶν (δαιμόνων)…

Ὁσία Γερόντισσα Γαλακτία τῆς Κρήτης: Εἶδα στόν Ἅδη τί γίνεται… Νά μήν πάει κανείς οὔτε δευτερόλεπτο…

«… Η μικρή μου πείρα με έμαθε ότι η καρδιά είναι αυτό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τα άλλα δημιουργήματα. Όχι το μυαλό. Αυτό κατευθύνεται από την καρδιά. Η καρδιά δίνει ζωή στο σώμα. Η καρδιά όμως μας φέρνει και σε επαφή με τον Θεό. Ένας άλλος άνθρωπος κρύβεται μέσα στην καρδιά. Έχει δικά του μηχανήματα. Μάτια, αυτιά, γλώσσα ακόμη και γεύση… Τον ανακαλύπτεις με το κλάμα, την μετάνοια, την επίκληση του Χριστού. Από εκεί μαθαίνεις να ξεχωρίζεις τα θεϊκά από τα κακά. Έχει χάος η καρδιά. Άλλοι το θένε (θέλουν) σκοτεινό. Άλλοι το κάνουνε πάμφωτο. Ναι! Πάμφωτο! Η μεγαλύτερη απόσταση δεν είναι από το ένα άκρο της γης στο άλλο. Είναι να κατέβει το μάτι το από μέσα (το εσωτερικό, ο νους) από την κεφαλή στην καρδιά.

Πιο μεγάλο ύψος από το φεγγάρι μέχρι την γη! Από εκεί μέσα βλέπεις τα επουράνια! Και τα καταχθόνια! Είδα στον Άδη τί γίνεται… Να μην πάει κανείς ούτε δευτερόλεπτο… Είδα χωριανούς μου… Δεν φανέρωσα σε κανένα αυτούς που είδα… Μετά άναβα κεριά, έκανα προσευχή. Άρχισαν να χοροπηδούν οι καημένοι. Εκεί είναι οι αιρετικοί. Οι μάγοι, οι μάγισσες! Να ξέρανε τί τους περιμένει αυτούς! Καλύτερα να μην είχανε γεννηθεί… Οι ασεβείς ιερωμένοι… Ώ τους κακομοίρηδες… Οι βλάσφημοι, οι κακούργοι, οι μαγαρισμένοι στο σώμα, οι άτιμοι (μοιχοί), πόρνοι, προπαντός οι ασερνικοκοίτες! Αφόρητα βάσανα! Τώρα τα κάνουνε και οι παντρεμένοι αυτά… Φρίκη! Φρίκη!

Τό αἰώνιο Φῶς τοῦ Θεοῦ μέσα ἀπό τά μάτια τῆς σύγχρονης ἁγίας Γαλακτίας.

Η Κυριακή του Τυφλού που πέρασε δεν απευθύνεται στους... τυφλούς, αλλά σε όλους εμάς που «ενώ βλέπουμε δε βλέπουμε», όπως ακριβώς συνέβαινε με τους Φαρισαίους..

Η Κυριακή αυτή μας δείχνει ότι σκοπός της ζωής του Χριστιανού δεν είναι να κάνει καλές πράξεις, ούτε να βοηθάει τον κόσμο, αλλά να φωτίζει το νου του με το άκτιστο φως του Τριαδικού Θεού, ώστε να αγιάζεται η ζωή του με ο,τι κάνει. Σκοπός του Χριστού ήταν και είναι να φωτίσει το νου μας, να μας χαρίσει μάτια για να βλέπουμε το φως Του, που υπάρχει παντού, αλλά δε μπορούμε να το δούμε.

Η ύπαρξη Επιστημών δηλώνει όχι τη δίψα να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη, αλλά να γνωρίσουμε τα μυστήρια της ζωής και το μυστήριο των μυστηρίων, τον Θεό. Το λάθος βέβαια που κάνει ο Δυτικός Πολιτισμός είναι ότι αρνείται να δεχτεί τον τρόπο που εδειξε ο Χριστός στην γνώση της Αλήθειας και ακολουθεί... αρχαιοελληνικές μεθόδους!

Η ζωή αυτή μοιάζει με σκοτάδι μπροστά σε εκείνο το υπέροχο άκτιστο φως, που επισκεπτόταν και επισκέπτεται ακόμα τους αγίους που υπάρχουν στην Εκκλησία. Εκείνο το Φως είναι η κοινή εμπειρία όλων των Αγίων και όλοι οι Άγιοι από κοινού είχαν την ίδια εμπειρία. Άρα έχουμε εμπειρική γνώση της Αλήθειας και οι Άγιοι είναι οι οδηγοί μας σε Αυτήν.