Ὁ Φιλοθεΐτης π. Σάββας μιλάει γιὰ τὸν Δημήτριο Παναγόπουλο†

Ὁ Φιλοθεΐτης π. Σάββας μιλάει γιὰ τὸν Δημήτριο Παναγόπουλο†

Εἶχα τὴ μεγάλη εὐλογία νὰ βρεθῶ κάποτε μὲ τὸν κ. Παναγόπουλο στὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ 3 ὧρες ἤμασταν μαζί σὲ ἕνα κελί μόνοι μας καὶ τὸν παρακάλεσα νὰ μοῦ διηγηθεῖ ἐμπιστευτικῶς, τὴ ζωή του ἐν περιλήψει. Μοῦ εἶπε καταπληκτικὰ πράγμα (μὲ παρακάλεσε, ὅσο ἦταν ἐν ζωῇ, νὰ μὴν τὰ ἀποκάλυπτα σὲ κανέναν), γιὰ νὰ δεῖτε σὲ τί πνευματικὰ μέτρα ἤτανε ὁ Παναγόπουλος.

Αὐτὸ φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ ἔργο του, διότι ἔχω συναντήσει πάνω ἀπὸ 100 ἀνθρώπους, ποὺ δὲν γνώριζαν τὸν Παναγόπουλο ἀλλὰ ἀπὸ μία ὁμιλία του, ποὺ ἄκουσαν σὲ μία κασέτα, ἄφησαν τὴν ἁμαρτία καὶ πῆραν τὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Παναγόπουλος μοῦ εἶπε:

Ἤμουν στὴ κοσμικὴ ζωή καὶ στὴν ἁμαρτία. Τὴν πρώτη πληροφορία ὅτι θὰ μὲ ἐλεήσει ὁ Κύριος, τὴν πῆρα ὅταν ἤμουν στρατιώτης. Εἶδα στὸν ὕπνο μου, ὅτι πήγαινα στὸ χωριό μου. Βαδίζοντας πρὸς τὰ ἐκεῖ, μοῦ φώτιζε καὶ μὲ ὁδηγοῦσε στὸ δρόμο ἕνα δυνατό φῶς ἀπὸ τὸν οὐρανό. Ὅταν ξύπνησα, μοῦ δόθηκε σὰν ἐξήγηση, ὅτι τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ θὰ μὲ φώτιζε καὶ θὰ μὲ ὁδηγοῦσε στὸ δρόμο Του. Ἔτσι λίγο - λίγο μὲ ὁδηγοῦσε ὁ Θεὸς στὸ δρόμου του...

Ὅταν ὅμως ἀπολύθηκα, ἐπὶ 4 συνεχόμενα χρόνια, δὲν μποροῦσα νὰ βρῶ ἐργασία, ὅλο ἐμπόδια καὶ ἀποτυχίες. Εἶχα φτάσει σχεδὸν σὲ ἀπελπισία καὶ σκεφτόμουνα νὰ ἀφήσω τὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἐπιστρέψω στὸν κόσμο καὶ στὴν ἁμαρτία. Τότε θυμάμαι, συνάντησα μία μέρα στὸ δρόμο, ἕναν γνωστό μου εὐλαβέστατο συνταγματάρχη, στὸ ὁποῖο ἄνοιξα τὴν καρδιά μου καὶ εἶπα τὸν πόνο μου. Καὶ ἐκεῖνος μοῦ εἶπε:

Ὁ Θεὸς χάλασε πολλὰ ζευγάρια παπούτσια γιὰ νὰ μὲ συλλάβει..Δημήτριος Παναγόπουλος

Ὅταν πρωτοεξομολογήθηκα τὸ 1950 στὴν Τήνο, εἶχα γράψει τὶς ἁμαρτίες μου σὲ 6 γεμάτες κόλλες ἀναφορᾶς!

Καὶ εἶχα καὶ ἄλλες ἁμαρτίες, ποὺ τὶς θυμήθηκα μεταγενέστερα. Τόσες πολλὲς ἁμαρτίες εἶχα κάνει!

Δὲν εἶχα ἀφήσει τίποτα ὄρθιο καὶ εἶχα μαζέψει ὅλη τὴν βρωμιὰ καὶ τὴν δυσωδία τοῦ κόσμου στὴν ψυχή μου.

Καὶ ὅμως ὁ Θεὸς περίμενε τὴν μετάνοιά μου, διότι γνώριζε ὅτι θὰ ἐπέστρεφα κάποτε, ὥστε νὰ μὲ χρησιμοποιήσει ἀργότερα, στὴν διακονία Του, βοηθώντας τὸν συνάνθρωπό μου.

Tό ποῦ, τό πῶς καὶ τό πότε τῆς Γεννήσεως

Δημήτριος Παναγόπουλος Ἱεροκήρυκας †

Γιὰ τὸν Χριστὸ ξέραμε ποῦ, πῶς καὶ πότε θὰ γεννηθεῖ ἀπὸ τοὺς Προφῆτες, αἰῶνες πρὶν γεννηθεῖ. Αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ συμβεῖ γιὰ κανέναν άνθρωπο. Για το πότε ἐπρόκειτο ὁ Χριστὸς νὰ ἔρθει, προφητεύτηκε ἐπακριβῶς ἀπὸ τὸν Προφήτη Δανιήλ (6ος αἰῶνας π.Χ.), ὁ ὁποῖος ἔγραψε ὅτι θὰ ἔρθει 483 χρόνια μετὰ τὴν ἔκδοση διαταγῆς περὶ αναστύλωσης τοῦ ναοῦ τοῦ Σολομώντoς ποὺ εἶχε καταστραφεῖ ἀπὸ τὸν Ναβουχοδονόσορα.

Πολλοὶ νομίζουν ὅτι ὅσοι ἔκκλησιάζονταί θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἅγιοι...

Οί άνθρωποι πού δέν έκκλησιάζονται, άλλά ύποστηρίζουν ότι πιστεύουν καί ότι άγαπούν τόν Χριστό, μοιάζουν μέ έκείνους πού λένε......ότι άγαπάνε κάποιον άνθρωπο, άλλά δέν τόν έπισκέπτονται ποτέ στό σπίτι του.

Πολλοί νομίζουν ότι όσοι έκκλησιάζονται θά πρέπει νά είναι άγιοι.

Ξεχνούν οί άνθρωποι, ότι ή Έκκλησία είναι νοσοκομείο πού περιθάλπει ψυχές άνθρώπων καί οί έκκλησιαζόμενοι είναι άρρωστοι, άλλοι βαριά καί άλλοι έλαφριά.

Νὰ ξέρετε, ὅτι ἡ κόλαση εἶναι γεμάτη ἀπὸ καλοὺς ἀνθρώπους

.Υπάρ­χουν άν­θρω­ποι που εί­ναι κατά πάν­τα κα­λοί άν­θρω­ποι, αλλά κα­θό­λου Χρι­στια­νοί.Ούτε μυρ­μήγ­κι πει­ρά­ζου­νε, αλλά με τη ζωή τος, πο­δο­πα­τού­νε το Χρι­στό.

Αυ­τοί οι άν­θρω­ποι πάνε κα­τευ­θεί­αν στην κό­λα­ση και μά­λι­στα σε ει­δι­κή κό­λα­ση.

Να ξέ­ρε­τε, ότι η κό­λα­ση εί­ναι γε­μά­τη από κα­λούς αν­θρώ­πους.

Γιατί τὴν Ἁγία Γραφὴ τὴν προσκυνᾶτε καὶ τὴ δέχεστε, ἐνῷ τὴν Ἁγία Εἰκόνα τὴν φτύνετε καὶ τὴ βδελύσσεσθε;

Ερωτᾶται ὁ αἱρετικός, ὁ Εὐαγγελικὸς ἢ ὁ Ἰεχωβίτης: Γιατί τὴν Αγία Γραφή τὴν προσκυνᾶτε καὶ τὴ δέχεστε, ἐνῷ τὴν Αγία Εἰκόνα τὴν φτύνετε καὶ τὴ βδελύσσεσθε;

Πές μου, αἱρετικέ, ποιά ἡ διαφορὰ τῶν δύο, ἀφοῦ καὶ τὰ δύο τὰ ἴδια διδάσκουν; Πῶς τὸ ἕνα προσκυνεῖται καὶ τὸ ἄλλο φτύνεται;

Γιατί τὸν Εὐαγγελιστὴ ποὺ μὲ τὸν λόγο ἐξηγεῖ τὸν δέχεσαι καὶ τὸν ἁγιογράφο ποὺ μὲ τὸ ἔργο δείχνει τὸν ἀπορρίπτεις;

Πές μου, αἱρετικὲ· τί προσκυνᾶς στὸ Εὐαγγέλιο, τὴν ὕλη ἢ τὴν ἐξήγηση;

Ὅσοι δὲν ἔχουν τὸν Χριστὸ μέσα τους, δὲν ἔχουν τὴν δύναμη νὰ ἀγαπήσουν πραγματικά

Όσοι δεν έχουν τον Χριστό μέσα τους, δεν έχουν την δύναμη να αγαπήσουν πραγματικά. Διότι ο Χριστός, είναι ο Αρχηγός της Αγάπης!

Κανένας άνθρωπος όταν αγαπά πραγματικά, δεν κατακρίνει,δεν ξεσκεπάζει,δεν αποκαλύπτει.

Όταν αγαπάς το παιδί σου, βγαίνεις να μιλήσεις για τις ατασθαλίες και τις αταξίες του;

Ὁ Χριστὸς κοστίζει...

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/12/blog-post_449.html

Γιὰ νὰ εἰσέλθεις ἐδῶ μέσα, στὸ μέρος ποὺ γεννήθηκα, γιὰ νὰ γεννηθῶ Ἐγὼ μέσα σου, πρέπει νὰ ταπεινωθεῖς.

Δεν χρειάζεται εξυπνάδα στα Χριστιανικά θέματα. Χρειάζεται απλότητα και ταπείνωση... Στη Βηθλεέμ έχει μία πόρτα, ένα μέτρο ύψος.

Πρέπει να καμπουριάσεις, για να μπεις μέσα.

Είναι σαν να σου λέει ο Χριστός:

δὲν ἤρθανε τυχαῖα ἐδῶ, γιὰ νὰ πάρεις λεφτὰ ἐσύ, ἀλλὰ γιὰ νὰ πιστέψεις!...

Είχαμε πάει κάποτε, με 8 λεωφορεία να προσκυνήσουμε τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο στην Εύβοια.

Κανείς από τους 8 οδηγούς, δεν φιλοτιμήθηκε να ανάψει καν, ένα κερί στον Άγιο.

Ήσαν και οι 8 οδηγοί άπιστοι και μας περίμεναν έξω...

Ένα από τα 8 πούλμαν το πιο καινούριο, παρουσίασε ξαφνικά μία βλάβη, καθώς εμείς προσκυνούσαμε τον Άγιο.

Είχε τρυπήσει το ρεζερβουάρ.

Κάτι το παράδοξο, να συμβαίνει κάτι τέτοιο, σε ένα ολοκαίνουριο πούλμαν.

Δεν μπορούσαν οι οδηγοί να κάνουν τίποτα!

Τότε πλησιάζω τον οδηγό του συγκεκριμένου λεωφορείου και του λέω:

«Ἄνθρωπε, πῶς ἔπεσες, ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας, γιὰ νὰ γνωρίσεις τὸν θάνατο».

Οι άνθρωποι, αντί να κλαίνε για τις αμαρτίες του νεκρού και να παρακαλούν τον Θεό να τον συγχωρέσει, κλαίνε για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου.

Από τους 1.000 ανθρώπους που κλαίνε, κανένας δεν κλαίει για τις αμαρτίες των νεκρών, αλλά κλαίει ότι θα τον στερήσουν.

Δεν έχουμε τέτοια δάκρυα που θα ωφελούσαν την ψυχή του νεκρού και αντί να βοηθήσουμε, κάνουμε κακό.

Σίγουρα θα στεναχωρηθείς, θα συγκινηθείς, θα πονέσεις, θα λυπηθείς, αλλά μην κλαις απαρηγόρητα και στεναχωριέσαι (η λύπη είναι από τον Σατανά) και όταν τους το πεις, σου λένε:

- Και ο Θεός έκλαψε όταν είδε τον Λάζαρο νεκρό.

«Τό άντίδοτον τοῦ θανάτου» Δημητρίου Παναγόπουλου περί τοῦ ποσάκις δεῖ κοινωνεῖν

«ΤΟ ΑΝΤΙΔΟΤΟΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ»

ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ:ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΟΣΑΚΙΣ ΔΕΙ ΚΟΙΝΩΝΕΙΝ

Δηλαδή: Για πες μου, όταν τις κληθή σ' ένα τραπέζι διά γεύμα και προσέλθη και πλύνη και τα χέρια του και καθίση εις το τραπέζι και έπειτα δεν τρώγει αλλά κυττάζει γύρω του, τότε, δεν δυσαρεστεί τον Δεσπότην; Η στάσις αύτη δεν προσβάλλει τον καλέσαντα; δεν θα ήτο προτιμότερον να μη είχε υπάγη διόλου εις το τραπέζι; «Ούτω δη και συ παραγέγονας' τον ύμνον ίσως μετά πάνταν ομολογήσας είναι των αξίων τω μη μετά των αναξίων ανακεχωρηκέναι' πώς έμεινας και ου μετέχεις της Τραπέζης»;

Δηλαδή: Έτσι και συ ήλθες, λέγει, εδώ εις την Εκκλησίαν, έψαλλες μετά των άλλων, ομολογήσας πως είσαι άξιος, επειδή μετά το Ευαγγέλιον δεν έφυγες (που έφυγαν και οι αβάπτιστοι και κατηχούμενοι μαζί με τους αναξίους) πως αφού έμεινες δεν μεταλαμβάνεις από την Τράπεζαν; Και συνεχίζει: «Ανάξιός είμι, φησίν' ουκούν και της κοινωνίας εκείνης της εν ταις ευχαίς. Ου γαρ των προκειμένων μόνον, αλλά και διά των ωδών εκείνων το πνεύμα πάντοθεν κάτεισιν.

Ουχ οράς τους ημετέρους οικέτας τη σπογγιά την τράπεζαν περοπλύνοντας, και τον οίκον καθαίροντας και ούτω και τους πίνακας τιθέντας; Τούτο γίνεται διά των ευχών, διά της βοής του κήρυκος' ώσπερ σπογγιά περιπλύνομεν την Εκκλησίαν, ίνα καθαρά τη Εκκλησία πάντα προστεθή, ίνα μηδείς ή σπίλος, μηδέ ρυτίς. ανάξιοι και οφθαλμοί των θεαμάτων τούτων, ανάξιοι και ακοαί. «Καν θηρίον, φησί θίγη τοις όροις, λιθοβολήσεται».

Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι θά κατακριθοῦμε, ἀπό τόν κενό τάφο τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί τόν κενό τάφο τῆς Παναγίας μας.

Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι θά κατακριθοῦμε, ἀπό τόν κενό τάφο τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί τόν κενό τάφο τῆς Παναγίας μας.

Οἱ ἄλλοι (ἑτερόδοξοι), θά κατακριθοῦνε ἀπό τόν γεμάτο τάφο τῶν ἀρχηγῶν τους

Ὅταν βγαίνει ὁ παπάς μέ τό Εὐαγγέλιο, προπορεύεται ἕνα παιδί μέ ἕνα κερί. Τί συμβολίζει τό κερί αὐτό, ξέρετε;

Στην πρώτη είσοδο, όταν βγαίνει ο παπάς με το Ευαγγέλιο, προπορεύεται ένα παιδί με ένα κερί. Τί συμβολίζει το κερί αυτό, ξέρετε; Τον Τίμιο Πρόδορομο.

Δημήτριος Παναγόπουλος-Ἱεροκήρυκας

https://proskynitis.blogspot.com/2024/01/blog-post_0.html

Ἐφόσον πήραμε μαζί μας τό κουστούμι τό βρώμικο τῆς ψυχῆς μας...

Το θέμα δεν είναι να αλλάξει ο χρόνος και να μπούμε στο νέο έτος. Το θέμα είναι να αλλάξει ο άνθρωπος, μετανοημένος και με μια άλλη προοπτική να μπει στο νέο έτος.

Εμείς όμως με το ίδιο κουστουμάκι της ψυχής μας περάσαμε στο νέο έτος το 1979. Απλώς κλείσαμε 12 η ώρα το φως συμβολικά και κάναμε μια μαύρη γραμμή, μεταξύ του ’78 και του ‘79. Τί βγήκε απ’ αυτό; Ότι κλείνουμε πίσω μας το ’78; Εφόσον πήραμε μαζί μας το κουστούμι το βρώμικο της ψυχής μας το ’79;

Τί και αν φορούσαμε καινούρια ρούχα το βράδυ εκείνο, εφόσον περάσαμε στο νέο έτος με τις αμαρτίες μας τις ίδιες;

Τί θα αλλάξει λοιπόν με το νέο έτος; Και προς τί τα «χρόνια πολλά και ευτυχισμένο το νέο έτος»; Το ότι με βρήκε το νέο έτος με τη φιλενάδα μου, το ότι με βρήκε στο χαρτί, με έκανε ευτυχισμένο;

Δυστυχῶς πολλοί ἔκαναν μία δική τους, βολική θρησκεία

«Η αλήθεια είναι στην Ορθοδοξία... Υπάρχουν πολλά φώτα, που βλέπει κανείς και εντυπωσιάζεται, μα ένα είναι το φως το αληθινόν... αξίζει να λατρέψει κανείς τον μόνον αληθινόν Θεόν, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν... Οι αλήθειες του Θεού, όπως τις έχει πει, από την αρχή, αυτές είναι. Δεν υπάρχουνε άλλες αλήθειες, νέες επειδή ο κόσμος προόδεψε»

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ένας νέος πήγε σ’ έναν σοφό γέροντα και τον παρακάλεσε θερμά: Πώς είναι ο Θεός; Υπάρχει Θεός; Ειπέ μου, σε παρακαλώ! Εσύ το πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός;-Και βέβαια το πιστεύω, του απάντησε ο γέροντας.

-Και ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, το πιστεύεις κι αυτό;

-Και βέβαια, το πιστεύω.

-Και τον Θεό ποιος τον έφτιαξε;

-Εσύ, του απάντησε σοβαρά και ξερά ο γέροντας.

Οἱ φάκελλοι τῶν κεκοιμημένων, πιστῶν καί ἀπίστων, μένουν ἀνοιχτοί μέχρι τῆς Δευτέρας Παρουσίας

Οι φάκελοι των κεκοιμημένων, πιστών και απίστων, μένουν ανοιχτοί μέχρι της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού και δέχονται αλλοιώσεις.

Κατ' αναλογία των ανθρώπων και των προσπαθειών της στρατευομένης Εκκλησίας, οι φάκελοι επηρεάζονται, με τα μνημόσυνα, τα σαρανταλείτουργα, τις ελεημοσύνες και τις προσευχές που γίνονται στο όνομά τους.

Υπάρχουν επίσης άνθρωποι, που πέθαναν με 100% κόλαση και έως ότου γίνει η Δευτέρα Παρουσία, θα βρεθούν με 1000% κόλαση.

Θα ρωτήσει κάποιος:

.... ἐστράφη μόνο εἰς μιά στιγμή καί κοίταξε ἐπάνω εἰς τόν Κύριο πού ἦταν κρεμασμένος....

Ὅταν ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἐσυκοφαντεῖτο καί καθυβρίζετο ἀπό τήν εἰσαγγελική ἀρχή, ἀπό τήν στρατιωτική ἀρχή καί ἀπό τούς ἄλλους παράγοντες τοῦ τόπου ἐκεῖ καί τόν εἴχανε ἀπομονώσει μέσα στήν αἴθουσα, ἐκεῖνος μόνο ἄκουγε.

Δέν ξέρω τί ἄκουγε, τί λέξεις... ὅτι τά παιδιά ἀπό τίς παράνομες σχέσεις του, τά εἶχε πετάξει μέσα εἰς τό πηγάδι ἐκεῖ... καί αὐτός ἀτάραχος σιωποῦσε!

Μήπως δέν ἤξερε νά ἀπαντήσει

ἤ δέν ἦταν λόγιος

ἤ δέν ἤξερε νά τούς καθηλώσει

ἤ δέν ἤξερε νά τούς ἀφορίσει

ἤ δέν ἤξερε νά τούς κεραυνοβολήσει;

Ὅλα τά ἤξερε, ἀλλά δέν ἔκανε τίποτα ἀπ' αὐτά.

Δέν ἀπαντοῦσε καί ἁπλῶς ἐστράφη μόνο εἰς μιά στιγμή καί κοίταξε ἐπάνω εἰς τόν Κύριο πού ἦταν κρεμασμένος.

Καί ὅταν ἔφυγαν, τότε ἡ μικρή, ἡ Νεκταρία, ἡ ὁποία ἔβλεπε καί ἄκουγε ἀπό μία γωνία τό περιστατικό, πῆγε καί ἔπεσε στά γόνατα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου καί τοῦ λέγει:

Ὁ Κύριος νά μᾶς φυλάει ἀπό τήν ἐπήρρεια καί τίς παγίδες τοῦ σατανᾶ!

Ο διάβολος έχει τεράστια εμπειρία ζωής και είναι τόσο πανούργος, που οι περισσότεροι άνθρωποι δουλεύουν γι' αυτόν, χωρίς να το ξέρουν.

Σου λέει ο άλλος: ''Τον έξω από εδώ λέω''.

Ποιόν έξω από εδώ, αφού είναι μέσα από εδώ; Μας δουλεύει με τον τρόπο του και δεν το καταλαβαίνουμε...

Ο διάβολος έχει ''φάει'' σοφούς, έχει ''φάει'' ασκητές και Πατριάρχες, έχει ''φάει'' αγίους...

Είναι δύσκολο (αν όχι αδύνατον), να γλυτώσει ο άνθρωπος από τον σατανά, εάν δεν κάνει ακριβώς αυτό που του λέει ο Χριστός.

Πρόκειται για ένα πρόσωπο με κακία και μίσος εναντίον του Θεού.

Και μη μπορώντας να τα βάλει με τον Θεό, τα βάζει με την περιουσία Του, τα βάζει με τους ανθρώπους.

Και έχει για κάθε άνθρωπο, διαφορετική παγίδα να τον ρίξει στην αμαρτία.

Αλλιώς θα πιάσει τον νέο, αλλιώς θα πιάσει τον πλούσιο, αλλιώς θα πιάσει το φτωχό, αλλιώς θα πιάσει τον ωραίο, αλλιώς θα πιάσει τον παπά, αλλιώς θα πιάσει τον κυβερνήτη.

Έχει μύριους τρόπους!

Ἄν ἀνοίξετε τό Συναξάρι σας στή 1η Αὐγούστου, θά βρεῖτε μιά μητέρα μέ 7 παιδιά...

Ἄν ἀνοίξετε τό Συναξάρι σας στή 1 Αὐγούστου [EΔΩ] θά βρεῖτε μιά μητέρα μέ 7 παιδιά. Εἶναι ἡ Ἁγία Σολομονή. Εἶναι ἡ μητέρα αὐτῶν τῶν παιδιῶν, τῶν λεγομένων «Μακκαβαίων».

Αὐτή εἶχε ἐμπιστευτεῖ τά παιδιά της σέ ἕνα δάσκαλο ὀνόματι Ἐλεάζαρο.

Καί ξέρετε γιατί τά παιδιά αὐτά θυσιάστηκαν ὅλα; Διότι ἀρνήθηκαν νά φᾶνε χοιρινό κρέας. Ἦταν νόμος τότε στήν Παλαιά Διαθήκη, ὅτι ἀπαγορεύεται τό χοιρινό κρέας.

Ἀκοῦτε; Ποιός τούς τό εἶπε; Αὐτό δέν εἶναι μιά ἁπλή ἐργασία, ἀλλά κάποιου ἀνθρώπου πού μέ πράξη καί μέ λόγο τούς τό ἔβαλε μέσα τους.