Παγκόσμια Ἐκκλησία τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ (UCKG)

Ιωάννης Μηλιώνης

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

(α’ μέρος)

Τό ἐρέθισμα γιά τήν ἔρευνα αὐτή ἀπετέλεσε ἡ διανομή (τόν Ὀκτώβριο 2013), πολυτελοῦς φυλλαδίου μέ τίτλο: «Οἰκογενειακή Συγκέντρωση στό πόδι τοῦ Σταυροῦ», πού ἐξήγγειλε συγκέντρωση γιά «συμπροσευχή» στίς 20/10/2013, 6 μ.μ. στόν Πειραιά. Διοργανωτής τῆς ἐκδήλωσης, τό «Κέντρο Βοήθειας (UCKG Help Center) Ἑλλάδας», παράρτημα τῆς «Παγκόσμιας Ἐκκλησίας τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ»1.

Ἡ Παγκόσμια Ἐκκλησία τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ» (UCKG)2, εἶναι μιά Πεντηκοστιανή χριστιανική ὁμολογία, πού ἱδρύθηκε στό Ρίο ντέ Τζανέϊρο τῆς Βραζιλίας. Μέχρι τό 1999 ἡ ὀργάνωση, λέγεται ὅτι, ἀριθμοῦσε 8 ἑκατομμύρια μέλη στή Βραζιλία σέ σύνολο 12 ἑκατομμυρίων παγκοσμίως μέ ναούς καί στό Ἡνωμένο Βασίλειο, ἐνῶ διατηροῦσε ναούς στήν Ἀφρική καί στήν Ἰνδία ἀπό τό 1992. Μέχρι τό 2013, ἡ UCKG διατηρεῖ θρησκευτικές κοινότητες καί στίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες (Μπρούκλιν, Νέα Ὑόρκη κ.ἀ.).Ἱστορικά στοιχεῖα

Ἡ «ἐκκλησία» ἱδρύθηκε τό 1977 ἀπό τόν, βραζιλιανῆς καταγωγῆς ἐπιχειρηματία, Edir Macedo3, πού γεννήθηκε τό 1945 καί ἔζησε μᾶλλον στερημένα παιδικά χρόνια. Ο Macedo ἄν καί Ρωμαιοκαθολικός ἀρχικά, προσχώρησε στόν Πεντηκοστιανισμό κι ἀπό τό 1970 ἄρχισε εὐαγγελικό κήρυγμα στούς δρόμους τοῦ Ρίο ντέ Τζανέϊρο. Ἀπό τή δεκαετία τοῦ 1990 ἡ «ἐκκλησία» τοῦ Macedo ἐπεκτάθηκε γρήγορα καί μέχρι τό 2009 ὑπῆρχαν περίπου 4.500 «ναοί» στή Βραζιλία μέ περισσότερα ἀπό 8 ἑκατομμύρια μέλη. Ἡ ὀργάνωση ὀνομάζει τά κτίριά της «ναούς», ὁ μεγαλύτερός τῶν ὁποίων, στό Ρίο, χωράει 11.000 ἄτομα.Ἐξάπλωση… μετά μουσικῆς

"Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Παντοδύναμου Θεοῦ". Ἡ παγίδευση τῶν Πιστῶν διά τῶν μέσων κοινωνικής δικτύωσης

«Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΥ ΘΕΟΥ».

Η ΠΑΓΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ

ΔΙΑ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ

τοῦ Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

Ἀπό δεκαετίας καί πλέον τό διαδίκτυο (Internet) καί εἰδικά τα «Μέσα Κοινωνικῆς Δικτύωσης» (Social Media) δέχονται ἕνα καταιγισμό «θρησκευτικῆς» παραπληροφόρησης.

Καί δέν ἀναφέρομαι μόνο στίς ἑκατοντάδες ἱστοσελίδες πού κρυπτόμενες πίσω ἀπό τή δυνατότητα μυστικότητας τοῦ διαδικτύου διακινοῦν ἕνα ἑτερόκλητο «φιλοσοφικό», «θρησκευτικό» ἤ ὑλικό «ἐσωτερικῆς ἀνάπτυξης».

Στό διαδίκτυο κανείς δέν μπορεῖ νά ἀνακαλύψει «ποιός εἶσαι» ἄν -ὅπως λέγεται χαριτολογώντας- εἶσαι σκύλος1 ἤ ἄνθρωπος, πολύ δέ μᾶλλον νά ξεχωρίσει ἄν τό μπέρδεμα πού διακινεῖς ἔχει σχέση μέ κάποια «γνωστή θρησκεία» ἤ εἶναι τό «ἀπαύγασμα» τῆς ταραγμένης ἤ διεστραμμένης προσωπικότητάς σου.

Τό διαδίκτυο εἶναι μία τεράστια χοάνη πού ἀνακατεύει καί «σερβίρει» τά πάντα ὑπό τόν μανδύα τῆς ἀληθοφάνειας κι ἀλίμονο σέ ὅποιον ἀποίμαντο πιστό θελήσει νά ἐνημερωθεῖ γιά θέματα ἐκκλησιαστικά ἤ ἀκόμη καί θρησκευτικά, θρησκειολογικά, μεταφυσικά ἤ καί ἀποκρυφιστικά ἀπό τό διαδίκτυο.

Κάτι παρόμοιο ἤ καί χειρότερο συμβαίνει μέ τά Μέσα Κοινωνικῆς Δικτύωσης, εἰδικά μέ τό Facebook τό ἐπικρατέστερο ἀπό αὐτά.

Τυπικά, τό Facebook εἶναι «ἕνας δημοφιλής ἐλεύθερος ἱστότοπος κοινωνικῆς δικτύωσης» πού «ἐπιτρέπει στούς ἐγγεγραμμένους χρῆστες νά δημιουργοῦν προφίλ, νά ἀνεβάζουν φωτογραφίες καί βίντεο, νά στέλνουν μηνύματα καί νά διατηροῦν ἐπαφή μέ τούς φίλους, τίς οἰκογένειές τους καί τούς συναδέλφους τους».

Ὁμοιοπαθητική ἐπιστήμη ἤ ἀποκρυφισμός;

OΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ. ΕΠΙΣΤΗΜΗ ἤ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ;

Τοῦ κ. Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

Τὸ 1998, δύο μόλις χρόνια ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ μακαριστοῦ π. Ἀντωνίου Ἀλεβιζοπούλου κυκλοφόρησε ἕνα ἐγχειρίδιο· ἕνα μοναδικὸ γιὰ τὰ χρονικὰ τοῦ ἀντιαιρετικοῦ ἀγώνα στὴ χώρα μας, ἐγχειρίδιο. Ἐκδότης ἦταν ἡ «Πρωτoβoυλία Γoνέων Βoρείου Ἑλλάδoς γιὰ τὴν Προστασία τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Πολιτισμοῦ, τῆς Oἰκογενείας καὶ τοῦ Ἀτόμου», Πολυτεχνείου 29, Πoλύγυρoς· καρδιὰ τοῦ ὅλου ἐγχειρήματος, ὁ Μοναχὸς π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης καὶ ὁ τίτλος τοῦ βιβλίου: «Ἡ Ὁμοιοπαθητικὴ Ἀσυμβίβαστη μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη»[1].

Ἦταν μία τολμηρὴ ἀπόφαση, γιατί μέχρι τὴν ἐποχὴ τῆς ἔκδοσης, ἡ Ὁμοιοπαθητικὴ εἶχε ἀφεθεῖ νὰ καταστεῖ πανίσχυρη μὲ προσβάσεις σὲ πνευματικοὺς Πατέρες καὶ μοναστήρια, εἰδικὰ στὴ Βόρειο Ἑλλάδα.

Σήμερα, 20 καὶ πλέον χρόνια μετά, καὶ μὲ ἐπίπονη ἐργασία Πατέρων καὶ ἀδελφῶν, ἡ Ὀρθόδοξη κοινότητα ἐμφανίζεται πιὸ «ὑποψιασμένη» ἐπάνω στὸ πρόβλημα τῆς Ὁμοιοπαθητικῆς, χωρὶς ὅμως καὶ νὰ ἔχει ὁλοσχερῶς ἀπορρίψει τὸ ὁλιστικό, ἐνεργειακὸ καὶ ἐναλλακτικὸ αὐτὸ μόρφωμα.

Τὴν ἔκδοση τοῦ ἐγχειριδίου, τὴν ὁποία μάλιστα προλόγιζε ὁ συνετός, ἁπλοῦς καὶ μεγαλοπρεπὴς μακαριστὸς Mητροπολίτης Kασσανδρείας Συνέσιος[2], ὑποδεχθήκαμε μὲ ἐνθουσιασμό, καθὼς ὑπῆρξε στὸ σύνολό του ἕνα κείμενο λιτό καί ἀντικειμενικό, ποὺ μὲ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα προερχόμενα ἀπὸ κείμενα Ὁμοιοπαθητικῶν ἀπεδείκνυε τὴν ἀλήθεια: ὅτι ἡ Ὁμοιοπαθητικὴ πάντα ὑπῆρξε μία ἀναποτελεσματική, νεοεποχίτικη ψευδοεπιστήμη, ποὺ στὴν καλύτερη περίπτωση δὲν ξεπερνᾶ τὴν λειτουργία τοῦ πλασέμπο (placebo), τοῦ εἰκονικοῦ φαρμάκου[3].

Ψυχή, ψυχολογία, ψυχοθεραπεία, ψυχιατρική (Ἰωάννης Μηλιώνης, ἐκπαιδευτικός, μέλος τῆς Π.Ε.Γ.)

Ἡ ψυχολογία εἶναι μόρφωμα τῆς Δύσης καὶ ἀναπτύχθηκε σὲ χῶρες μὲ ὑποβαθμισμένη θρησκευτικὴ συνείδηση λόγω τῆς ἐπικράτησης ἀρχικά τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ καὶ στὴ συνέχεια, ὡς ἀντίδραση στοὺς ἀνωτέρω δύο, τοῦ ἄθεου Ἀνθρωπισμοῦ.

Τὸ κακὸ ξεκίνησε μὲ τὸν Σίγκμουντ Φρόϊντ (Sigmund Freud καὶ τοὺς μαθητὲς του Κὰρλ Γιοὺνγκ (Carl Jung), Ἄλφρεντ Ἄντλερ (Alfred Adler), Βίλχελμ Ράϊχ (Wilhelm Reich) Βίκτορ Τάουσκ (Victor Tausk), Γκέοργκ Γκρόντεκ (Georg Groddeck), Χόρας Φρὶνκ (Horace Frink), τὸν ἀναρχικὸ Ὄτο Γκρὸς (Otto Gross) κ.ἄ. καὶ τοὺς μαθητὲς αὐτῶν «ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς», ποὺ πίστεψαν ὅτι θὰ μποροῦσαν νὰ ἑρμηνεύσουν καὶ νὰ θεραπεύσουν τὴν «πνοὴν ζωῆς», ποὺ ὁ Κύριος «ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν» (Γέν. 2, 7).

Σύμφωνα μὲ τὴν Ὀρθόδοξη θεολογία: Ψυχὴ εἶναι ἡ ἀσώματη οὐσία τοῦ ἀνθρώπου ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν ἕδρα τῆς προσωπικότητάς του, ἐπιζεῖ μετὰ τὸν θάνατο τοῦ σώματος, ὄντας ἡ ἴδια κατὰ χάριν ἀθάνατη, καθὼς λαμβάνει τὴν ἀθανασία ἀπὸ τὸ Θεό 1. Τὸ λάθος ὅλων αὐτῶν, ποὺ ἀνέπτυξαν ὁ καθένας καὶ δική του Σχολὴ, ἔγκειται στὸ ὅτι ἡ ψυχολογία δὲν εἶναι ἐπιστήμη. Πῶς μποροῦμε νὰ ἰσχυριστοῦμε κάτι τέτοιο μὲ βεβαιότητα; Γιατί ἡ ψυχολογία συχνὰ δὲν ἀνταποκρίνεται στὶς πέντε βασικὲς ἀπαιτήσεις ἑνὸς πεδίου γνώσης ὥστε νὰ θεωρηθεῖ ἐπιστημονικὰ ἀκριβής. Δηλαδή, νὰ ἔχει σαφῶς καθορισμένη ὁρολογία, μετρησιμότητα, αὐστηρὰ ἐλεγχόμενες πειραματικὲς συνθῆκες, ἀναπαραγωγιμότητα καί, τέλος, προβλεψιμότητα καὶ δυνατότητα ἐπαναδοκιμῆς 2.

Παρὰ ταῦτα, ἡ Ψυχολογία θεωρεῖται σήμερα ὡς μιὰ ἀκαδημαϊκὴ καὶ ταυτόχρονα ἐφαρμοσμένη ἐπιστήμη ἡ ὁποία ἀσχολεῖται μὲ τὴ μελέτη τῆς συμπεριφορᾶς τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς λειτουργίες τοῦ ὀργανισμοῦ ποὺ σχετίζονται μὲ τὴ συμπεριφορά. Προσπαθεῖ, δηλαδή, νὰ διερευνήσει καὶ νὰ κατανοήσει τὴ σκέψη, τὸ συναίσθημα καὶ τὴ συμπεριφορὰ τοῦ ἀτόμου, καθὼς καὶ τὶς μεταξύ τους σχέσεις καὶ ἀλληλεπιδράσεις.

Ὡς ἔτος ἔναρξης ἀποδοχῆς τῆς Ψυχολογίας ὡς ἐπιστήμης, θεωρεῖται τo 1897 ὅταν ὁ Βίλχελμ Βούντ (Wilhelm Wundt – 1832-1920) ἵδρυσε τὸ πρῶτο ἐργαστήριο ψυχολογίας στὴ Λειψία τῆς Γερμανίας καὶ ὅρισε τὴν Ψυχολογία ὡς μιὰ ἀνεξάρτητη πειραματικὴ ἐπιστήμη. Ὁ Βούντ προσπαθώντας νὰ περιγράψει τὶς δομὲς ποὺ συνθέτουν τὸ νοῦ, βασίστηκε στὴν πειραματικὴ μεθοδολογία, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ γίνει ἡ Ψυχολογία δεκτὴ ὡς ἐπιστήμη ἀπὸ τὸ κοινό της ἐποχῆς.

Ρεφλεξολογία. Μάλαξη γιά διάγνωση & θεραπεία;

ΡΕΦΛΕΞΟΛΟΓΙΑ. ΜΑΛΑΞΗ ΓΙΑ ΔΙΑΓΝΩΣΗ & ΘΕΡΑΠΕΙΑ;

τοῦ Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

Μὲ τὸ ὄνομα «ρεφλεξολογία» ἔχει πολιτογραφηθεῖ μία ὑποτιθέμενη θεραπευτικὴ τεχνική, κατὰ τὴν ὁποία ἐφαρμόζεται ἀπό τόν «θεραπευτή» μὲ τὰ χέρια, πίεση στὰ πέλματα ἢ στὶς παλάμες τοῦ πελάτη καὶ κατὰ τὴν ὁποία ὑποτίθεται ὅτι ἀντιμετωπίζονται ἢ ἀκόμη καὶ προλαμβάνονται διάφορες ἀσθένειες.

Ἡ ρεφλεξολογία εἶναι ἀκόμη γνωστὴ καὶ μὲ τὰ ὀνόματα «Ἀνακλαστικὴ Ζωνοθεραπεία» καὶ «Θεραπεία τῶν Ζωνῶν». Οἱ ὀνομασίες αὐτὲς προέρχονται ἀπὸ τὴν πίστη ὅτι γιὰ κάθε μέρος τοῦ σώματος ὑπάρχουν ἀντανακλαστικὰ σημεῖα στὰ πέλματα καὶ στὶς παλάμες, ὁπότε ἡ ἄσκηση πίεσης σὲ συγκεκριμένες περιοχές -στὰ πέλματα ἢ στὶς παλάμες- μπορεῖ νὰ ἔχει θεραπευτικὲς ἰδιότητες στὰ ἀντίστοιχα μέρη τοῦ σώματος.

Πατέρας τῆς περὶ Ζωνῶν «Θεραπείας» θεωρεῖται ὁ ἰατρὸς Γουλιέλμος ΦιτςΤζέραλντ (William Fitzgerald, 1872-1942)1 ὁ ὁποῖος «χαρτογράφησε» τὸ ἀνθρώπινο σῶμα ὁρίζοντας 10 κάθετες ζῶνες -5 ἀπὸ κάθε πλευρά-, ὅπου ἡ κάθε ζώνη καταλήγει σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ δάχτυλα τῶν ποδιῶν καὶ τῶν χεριῶν. Οἱ 10 ζῶνες «χωρίζουν» καὶ τὸ κεφάλι. Ὅπως διευκρινίζει ὁ ΦιτςΤζέραλντ, τὰ ὅρια τῶν ζωνῶν δὲν εἶναι αὐστηρὰ καὶ ἀπόλυτα. Οἱ ζῶνες ἀποτελοῦν μιὰ μορφὴ χαρτογράφησης τοῦ σώματος καὶ ὄχι κάτι ὑπαρκτὸ ἢ νοητὸ μέσα στὸ ἀνθρώπινο σῶμα. Κατὰ τὴν θεωρία τοῦ ΦιτςΤζέραλντ ἂν ὑπάρχει πόνος σὲ κάποιο σημεῖο τοῦ σώματος, ὁ ἀσκῶν τὴ «θεραπεία», μπορεῖ νὰ παρέμβει ἀναλγητικά, ἀπὸ κάποιο ἄλλο ἀπομακρυσμένο σημεῖο, ἀρκεῖ καὶ τὰ δύο νὰ βρίσκονται στὴν ἴδια ζώνη. Αὐτὴ ἡ θεωρία ἀποτελεῖ τὴν ἀνακλαστικὴ παρέμβαση, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴ βάση πάνω στὴν ὁποία ἀναπτύχθηκε ἡ σύγχρονη Ρεφλεξολογία.

Ὄργιον ἀντιχρίστου πλαστοπροσωπίας εἰς τό Facebook

ΟΡΓΙΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΠΛΑΣΤΟΠΡΟΣΩΠΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟ FACEBOOK

Tοῦ κ. Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ

Μιὰ ἄθλια πρακτικὴ ἐξελίσσεται εἰς βάρος τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς μας πίστης ἐδῶ καὶ χρόνια.

Στὸ Facebook, τὸ γνωστὸ μέσον κοινωνικῆς δικτύωσης, διεξ­άγεται ὁ ἑξῆς ἀνίερος πόλεμος. Μία ὁμάδα ἀνθρώπων ἀθεϊστικῆς ἢ νεοειδωλολατρικῆς καὶ ἀντιεκκλησιαστικῆς προσ­έγγισης δημιουργοῦν, προσωπικὲς ἢ ὁμαδικὲς ἱστοσελίδες μὲ ὀνόματα Ἐκκλησιαστικά, Ὀρθόδοξα· τὶς κοσμοῦν μὲ ἁγιογραφίες ἔτσι ὥστε νὰ δίνουν τὴν ἐντύπωση ἐκκλησιαστικῶν ἱστοσελίδων καὶ στὴ συνέχεια, μόλις καταφέρουν κι ἀποκτήσουν κάποιους «ἀκολούθους» ἀρχίζουν σταδιακὰ καὶ ἐπιλεκτικὰ νὰ ἐξαπολύουν κείμενα καὶ εἰκόνες ὑβριστικὰ ὡς πρὸς τὴν πίστη μας καὶ τὰ ἱερὰ πρόσωπα ποὺ ἐμεῖς τιμοῦμε. Αὐτὸ γίνεται στὴν ἀρχὴ μὲ διάκριση, ὥστε οἱ ἐπισκέπτες καὶ τὰ μέλη τῶν σελίδων αὐτῶν -συχνὰ ἁπλοῖ πιστοί, ἄνθρωποι μὲ λίγη ἢ καὶ καθόλου δογματικὴ γνώση, ἀλλὰ κάποτε καὶ κληρικοί[1]- νὰ παρασύρονται χωρὶς νὰ ἀντιλαμβάνονται ποῦ ἔχουν μπλέξει.

Ζητοῦμε τὴν κατανόηση καὶ τὴν συμπαράσταση τῶν ἀγαπητῶν μας ἀναγνωστῶν γιὰ τὴ μορφὴ τοῦ συγκεκριμένο ἄρθρου μας, τὸ ὁποῖο θυμίζει μᾶλλον κατάλογο βιβλιοθηκονομίας, παρὰ ἄρθρο μιᾶς πιὸ γλαφυρῆς παράθεσης ἀντιαιρετικῶν πληροφοριῶν. Ὅμως ἂν λογιστεῖ κανείς, ὅτι κάποιοι ἀντίχριστοι ὑβρίζουν στὸ διαδίκτυο τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου μας κι ὅσων ἐργάστηκαν καὶ θυσιάστηκαν γι’ Αὐτόν, παρασύροντας συγχρόνως ἀθῶες ψυχὲς «ὑπὲρ ὧν Χριστὸς ἀπέθανε», κατανοεῖ ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξει συστράτευση γιὰ τὴν ἐπίλυση αὐτοῦ τοῦ θέματος, καθὼς ἡ διαχείριση τοῦ Facebook δὲν ἀντιλαμβάνεται καὶ κωφεύει ἀκόμη καὶ στὴν «ρητορικὴ μίσους», στὴν «κακόβουλη βλασφημία» καὶ στὴν «καθύβριση θρησκεύματος».

Τό κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἱστοσελίδα τοῦ χρήστη «Ἐμμανουὴλ Παπᾶ»[2] καὶ ἀποτελεῖ καρπό ἔρευνας κι ἄλλων συνεργατῶν, τά δὲ στοιχεῖα ἔχουν διασταυρωθεῖ, ἔτσι ὥστε νὰ ὑπάρξει ἀκριβὴς ἐπαλήθευση.

Λέγει λοιπόν τὸ κείμενο, τὸ ὁποῖο αὐτούσιο παραθέτουμε στὴν ἀγάπη σας:

Ἀκολουθεῖ ἡ «βάση» τοῦ ὅλου νήματος. Σχεδὸν ὅλοι οἱ διαχειριστὲς της εἶναι ὁμάδα δωδεκαθεϊστῶν, ἡ ὁποία ἐξυβρίζει τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσιά μας.

Ἀνάμεσά τους εἶναι ἡ «ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΑΚΑΜΑΣ», συνδεδεμένη μὲ τὴν σελίδα ὁμοφυλοφίλων «Gay Club Cyprus», μὲ τὴν ὁποία εἶναι συνδεδεμένη -καὶ τὴν δημιούργησε- ἡ σελίδα «Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Θαυματουργός», ἡ ὁποία ἐπίσης διαχειρίζεται τὴν μητρικὴ σελίδα «ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ-ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ».

Στὴν σελίδα «Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ θαυματουργὸς» γράφει τὶς βλασφημίες του ὁ ὑπὸ τὸ προφὶλ «Γεώργιος Γρηγορομιχελάκης» (Georgios Grigoromihelakis)[3], πού παραπέμπει στὸ προφὶλ «ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΥΚΛΟΣ», ἐκεῖ δηλαδὴ ποὺ φιλοξενοῦνται ὅλες οἱ ἄθλιες εἰκόνες ποὺ χλευάζουν τὰ ἱερὰ πρόσωπα τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἀπὸ ἐκεῖ ξεπήδησε καὶ ἡ τελευταία σελίδα «ἐκκλησιαστικοῦ περιεχομένου» μὲ τὴν ὀνομασία «Paris Margetis» μὲ φωτογραφία τοῦ Μητροπολίτη Κίτρους στὸ προφίλ, καθὼς καὶ φωτογραφία τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στὸ Σεληνάρι τῆς Κρήτης.

Ἀνήκει σὲ ὁμάδα 31 σελίδων, ποὺ ἔχουν ὡς ἀρχὴ τὴν σελίδα «ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ-ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ» καὶ εἶναι ἄμεσα συνδεδεμένη μὲ τὴν σελίδα «Νέα Δημοκρατικὴ Παρέμβαση», τὴν ὁποία δημιούργησε ὁ «ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ».

Παρόμοιου δυσώδους περιεχομένου, εἶναι οἱ σελίδες: «ΘΕΟΤΟΚΟΣ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ», «ΝΑΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ», «ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ», «ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΕΖΝΕΠΙΔΗΣ», «ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ», «π. ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΗΣ», «ΦΙΛΟΙ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ», «ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΛΛΗΣ», «PATER KLEOMENIS», ἐνῶ χρειάζεται ἰδιαίτερη προσοχὴ στὰ προφὶλ «ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ» καὶ «MARIA MARATHEFTI», τά ὁποῖα εἴτε διαχειρίζονται, εἴτε συμμετέχουν σὲ στημένους διαλόγους, προσ­βολῆς τῆς ἱερατικῆς ἰδιότητας καὶ τῶν θείων.

Πρόκειται γιὰ δεκάδες σελίδες· ἡ λίστα δὲν ἔχει τέλος. Ἡ δράση τῆς ὅλης ὁμάδας ἐπεκτείνεται καὶ σὲ οἰκονομικὰ θέματα, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι κάτι ποὺ δὲν μᾶς ἀφορᾶ· ἄς τὰ βροῦν οἱ ἁρμόδιοι.

Μέλημά μας εἶναι: Κανεὶς ὀρθόδοξος χριστιανὸς νὰ μὴ στηρίζει μὲ τὴν παρουσία του τὰ ράκη αὐτά τῆς νεοειδωλολατρίας.

Ὅπως ἔλεγε κι ὁ μακαριστὸς π. Γεώργιος Μεταλληνός, «ἄλλο πρᾶγμα ὁ καλὸς χριστιανὸς, ἄλλο πρᾶγμα ὁ χαζὸς χριστιανός».

Ἔπαιξαν τὸ παιχνίδι τους ἐπὶ 8 χρόνια, κορόϊδεψαν, χλεύασαν, ἔβρισαν, καιρὸς νὰ τοὺς ἀποδώσουμε αὐτὸ ποὺ τοὺς ἀξίζει.

ΛΙΣΤΑ μὲ τὶς ΣΕΛΙΔΕΣ-ΟΜΑΔΕΣ-ΠΡΟΦΙΛ:

– ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ – ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ [4] [ΟΜΑΔΑ].

– Κυριάκος Καλλής [5] [1ο ΠΡΟΦΙΛ].

– Paris Margetis [6] [ΣΕΛΙΔΑ].

– Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησον ἡμᾶς [7] [ΟΜΑΔΑ].

– Μαρία Πολυκάρπου [8] [ΠΡΟΦΙΛ].

– Hairy Armpits [9] [ΟΜΑΔΑ].

– Gay Club Cyprus [10] [ΟΜΑΔΑ].

– Κυνηγετικὴ Ὁμάδα Ἀκάμας [11] [ΣΕΛΙΔΑ].

– Θεοτόκος ἡ Μητέρα τοῦ Φωτός [12] [ΣΕΛΙΔΑ].

– Ναὸς Προφήτη Ἠλία [13] [ΣΕΛΙΔΑ].

– Φίλοι Ἁγίου Ἐφραίμ [14] [ΣΕΛΙΔΑ].

– Πατὴρ Στυλιανὸς Αὐγουστή [15] [1η ΣΕΛΙΔΑ].

– Πάτερ Στυλιανὸς Αὐγουστή [16] [2ηΣΕΛΙΔΑ].

– Πάτερ Στυλιανὸς Αὐγουστή [17] [3ηΣΕΛΙΔΑ].

– Pater Kleomenis[18] [ΣΕΛΙΔΑ].

– Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Θαυματουργός [19] [ΣΕΛΙΔΑ].

– Ἅγιος Νεκτάριος θαυματουργός [20] [ΣΕΛΙΔΑ].

– Κυριάκος Καλλής [21] [2η ΣΕΛΙΔΑ].

– Ἅγιος Παΐσιος Ἐζνεπίδης [22] [ΣΕΛΙΔΑ].

– SELL YOUR CAR IN CYPRUS [23] [ΟΜΑΔΑ].

Ἄς μὴ παραθεωρήσουμε αὐτὴ τὴν ἀπειλή· ὁ Κύριός μας, ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, οἱ Ἅγιοί μας δὲν κινδυνεύουν· οὔτε ἡ Ἐκκλησία ὑφίσταται κάποιο κίνδυνο μ’ αὐτές τίς παιδαριώδεις καί ἀνόητες ἐνέργειες, ὅμως μπερδεύονται ἁπλοῖ πιστοὶ ἄνθρωποι κι ἴσως χαθοῦν ψυχές.

Πολλὲς ἀπὸ τὶς ἀνωτέρω ἱστοσελίδες δημοσιοποιοῦν πορνογραφικὸ ὑλικὸ σὲ ἀναρτήσεις, ὅπου προβάλλονται ἅγιες εἰκόνες, ἐνῶ δηλώνεται ὅτι πρόκειται γιά δῆθεν ἐκκλησιαστικές σελίδες καί διακωμωδεῖται καὶ σχολιάζεται εἰρωνικὰ ὁ τρόπος ποὺ οἱ πιστοὶ προσεγγίζουν τὴν λατρεία.

Εἶναι καιρός, ὅπως σχολιάζει κι ὁ «Ἐμμανουὴλ Παπάς», νὰ ἀντιδράσουμε -μὲ ἀγάπη, προτείνουμε ἐμεῖς-, ἀλλὰ καὶ μέ ἀποφασιστικότητα πρὸς αὐτοὺς ποὺ «οὐκ οἴδασι τί ποιοῦσι».

Ὁλοκληρώνοντας τόν σχολιασμό, θά θέλαμε νά ὑπογραμμίσουμε ὅτι δέν στοχεύουμε στήν προσβολή ἤ στήν ἀπομείωση τῆς τιμῆς καί τῆς ὑπολήψεως τῶν ἐμπλεκομένων προσώπων. Θά θέλαμε ὅμως νά προστατεύσουμε τό κοινό ἀπό τό ψυχοφθόρο δηλητήριο τῆς ἀθεϊστικῆς, νεοειδωλολατρικῆς καί ἀντιεκκλησιαστικῆς αὐτῆς ὁμάδας πού στήν οὐσία δέν βλάπτει ἄλλον ἀπό τά ἴδια τά μέλη της.

Σημειώσεις: [1] – [23] facebook.com

Ορθόδοξος Τύπος

http://aktines.blogspot.com/2020/08/facebook.html?m=0

Ἡ ἀλήθεια γιά τή λεγόμενη Νέα Ἐποχὴ

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ

τοῦ Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

Τὴν περασμένη ἑβδομάδα ξεκινήσαμε νὰ ψηλαφίσουμε αὐτὸ ποὺ εἶναι γενικὰ γνωστὸ ὡς ἡ «Νέα Ἐποχὴ» τοῦ Ὑδροχόου (New Age)· τί εἶναι, πότε κι ἀπὸ ποιοὺς δημιουργήθηκε, ποιὰ εἶναι ἡ πίστη της, ποιοὶ τὴν προωθοῦν, ποιοὶ εἶναι οἱ στόχοι της.

Ἀπὸ ὅσα εἴδαμε τὴν προηγούμενη φορά, φαίνεται καθαρὰ ὁ ἀντιχριστιανικὸς χαρακτήρας τῆς «Νέας Ἐποχῆς». Φαίνεται, ἐπίσης, ὅτι βασικὸς στόχος τῆς «Νέας Ἐποχῆς» εἶναι ἡ παγκόσμια κυριαρχία. Αὐτὸς ἦταν καὶ εἶναι ὁ βασικὸς στόχος καὶ τὸ σχέδιο τῶν λεγομένων μυστικῶν ἑταιρειῶν ὅπως ἡ Μασονία, ἡ Θεοσοφία, οἱ Ἰλλουμινάτοι (πεφωτισμένοι), καὶ «Λεσχῶν» ὅπως ἡ Τριμερὴς Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Αὐτὸς ὁ ἴδιος στόχος, ἡ παγκόσμια δηλαδὴ κυριαρχία, ἀποτελεῖ ὄνειρο τοῦ σιωνισμοῦ. Οἱ σιωνιστὲς Ἑβραῖοι περιμένουν ἀκόμη τὸν μεσσία. Τὸν περιμένουν ὡς ἐκεῖνον ποὺ θὰ τοὺς ἐξασφαλίσει τὴν παγκόσμια πολιτικοοικονομικὴ ἐπικράτηση.

Γιὰ νὰ ἐπιτευχθοῦν οἱ παραπάνω στόχοι, κρίνουν οἱ σχεδιαστὲς τῆς «Νέας Ἐποχῆς», ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπιβληθεῖ ἕνα σύστημα ἀπολύτου ἐλέγχου στὴν παγκόσμια οἰκονομία, στὸ ἐμπόριο, στὴ διατροφή. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπιδιώκει ἡ πολυσυζητημένη παγκοσμιοποίηση, καὶ ὄχι τὴν μεγιστοποίηση τῆς εὐημερίας ὅπως διαφημίζουν οἱ προπαγανδιστές της.

Γιὰ νὰ γίνει ὁ κόσμος ἀπολύτως ἐλεγχόμενος, σχεδιάζεται ἡ κατάργηση τοῦ γνωστοῦ μας χρήματος καὶ ἡ καθιέρωση τοῦ λεγομένου πλαστικοῦ χρήματος μέσω τῶν καρτῶν.

Γιὰ νὰ ἐλεγχθοῦν καὶ κατασταλοῦν οἱ ἀντιδράσεις ποὺ ἀναμένονται, προωθεῖται ἕνα καθεστὼς παγκοσμίου ἀστυνομικοῦ ἐλέγχου μέσω τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων καὶ τοῦ ἠλεκτρονικοῦ φακελώματος. Ἐδῶ ἐντάσσεται καὶ ἡ Συμφωνία Σένγκεν καὶ ὁ νόμος 2472/97 γιὰ τὴν δῆθεν «προστασία τοῦ ἀτόμου ἀπὸ τὴν ἐπεξεργασία δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτήρα». Περιορίζεται, μὲ στόχο τὴν παντελῆ ἐξαφάνιση, ἡ προσωπικὴ ζωὴ καὶ ἐλευθερία. Ἐφιαλτικὰ σενάρια μιᾶς κοινωνίας ἐλεγχομένων ἀνθρώπων - ρομπότ, σὰν αὐτὴ ποὺ περιγράφει ὁ Ὄργουελ στὸ γνωστὸ βιβλίο του «1984», ἀποτελοῦν σταθερὴ ἐπιδίωξη τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων. Τὰ πάντα ὑπὸ τὸν ἔλεγχο καὶ τὴν καθοδήγηση τοῦ «Μεγάλου Ἀδελφοῦ».

Ἀλλά, ἄς ἐξετάσουμε τὴν τακτικὴ ποὺ χρησιμοποιεῖ ἡ «Νέα Ἐποχὴ» προκειμένου νὰ ἐπιτύχει τὸν σκοπό της.

Ἰωάννης Μηλιώνης: Ἀπό τόν "Οἶκο τοῦ Φωτός" στήν Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν

Ἰδιαίτερα δραστήριος συνεργάτης, ὁ ὁποῖος δαπανᾶ μεγάλο μέρος τῆς ἡμέρας στὴν ἔρευνα τοῦ διαδικτύου, μᾶς ἔστειλε πρὸ ἡμερῶν τὴν διεύθυνση ἀποκρυφιστικῆς ἱστοσελίδας πρὸς ἔρευνα καὶ τεκμηρίωση τοῦ περιεχομένου της.

Ἂν καὶ ἡ γνώση μας ἐπὶ τοῦ σκηνικοῦ τῶν αἱρέσεων καὶ τῆς παραθρησκείας, μετὰ 40 ἔτη συνεχοῦς ἐνασχόλησης, μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ μᾶλλον ἱκανοποιητικοῦ ἐπιπέδου, μείναμε ἔκπληκτοι ἀπὸ τὸν πλοῦτο τοῦ ὑλικοῦ καὶ τὴν ποικιλία τῶν δραστηριοτήτων τῆς -ὑπὸ τὸν τίτλο «House of Light (Οἶκος τοῦ Φωτός), τὸ φῶς σᾶς ἀνήκει!»- ἐν λόγω ἱστοσελίδας.

Ἀλλά, ἄς παραθέσουμε μέρος ἀπὸ τὸν «πλοῦτο» ποὺ ἐντοπίσαμε 1.

Λέγει ἡ σελίδα: «Tό House of Light Hellas εἶναι ἕνας χῶρος τῆς σύνθεσης γιὰ αὐτογνωσία καὶ θεραπεία, ἀνοιχτὸς σὲ ὅλους τους ἀνθρώπους ἀνεξαρτήτως ἐθνικότητας, θρησκείας καὶ ἰδεολογίας. Στόχος εἶναι ἡ πρόσβαση τοῦ εὐρέως κοινοῦ στὶς πιὸ σύγχρονες καὶ ἀποτελεσματικὲς πρακτικὲς σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν πνευματικὴ ἐξέλιξη τοῦ ἀνθρώπου, τὴ μετάδοση γνώσεων (ἀρχαίων & νέων) καὶ ἐφαρμογὴ τεχνικῶν γιὰ ὁλοκληρωμένη αὐτογνωσία & πρόοδο, γιὰ τὴν ἐπανένωσή του μὲ τὸ Θεό. Καθοδηγοῦμε καὶ συνοδεύουμε ἀρχάριους καὶ προχωρημένους, ἀτομικὰ καὶ ὁμαδικά, στὸ πνευματικό τους μονοπάτι γιὰ νὰ ἐπιτύχουν τοὺς ἀνώτατους στόχους ποὺ ὁ καθένας μπορεῖ νὰ βάλει στὸν ἑαυτό του, νὰ περάσουν ὁμαλὰ καὶ συστηματικὰ τὶς ἀπαιτούμενες μυήσεις στὸ ἐσωτερικὸ πεδίο» 2.

Ἤδη ἀντιλαμβάνεστε ὅτι ὁ φορέας δηλώνει ὅτι κατέχει τὴν πραγματικὴ «θεογνωσία» ἡ ὁποία ταυτίζεται μὲ τὴν «αὐτογνωσία» ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι «θεὸς κατὰ φύσιν» κι ὄχι «κατὰ χάριν» (ἐξ υἱοθεσίας) ὅπως ἡ Ἐκκλησία διδάσκει· κι ὅτι διαθέτει «ἀποτελεσματικὲς πρακτικὲς» γιὰ τὴν ἐπίτευξη αὐτοῦ τοῦ στόχου.

Καὶ συνεχίζει ἡ σελίδα: «Συνεργαζόμαστε μὲ τὸ I AM - Integrated Ascended Masters University («Ἐγὼ Εἰμὶ» Πανεπιστήμιο τῶν Τελείων Ἀναληφθέντων Δασκάλων), τὸ ὁποῖο ἱδρύθηκε ἀπὸ τὸν Ἀναληφθέντα Διδάσκαλο Dr. Joshua David Stone ποὺ διδάσκει τὸ συνδυασμὸ ὅλων των μονοπατιῶν σὲ ἕνα: Τὸ Μονοπάτι τῆς Σύνθεσης».

Σχετικὰ μὲ τὰ ἀνωτέρω «ἐντυπωσιακά», νὰ παρατηρήσουμε ὅτι ὁ Τζόσουα Ντέιβιντ Στόουν (Joshua David Stone, 1953 - 2005) ὑπῆρξε συγγραφέας καὶ εἰσηγητὴς τῆς «Διδασκαλίας περὶ Ἀνειλημμένων Διδασκάλων» (Ascended Master Teachings) -συχνὰ ἀναφερόμενη ὡς «Κίνημα Ἀνάληψης» (Ascension Movement)-, μιὰ ὁμάδα «Θρησκειῶν τῆς Νεότητος» (New Religious Movements) βασισμένη στὴ Θεοσοφία τῆς Ε. Π. Μπλαβάτσκη. Ὁ Στόουν εἶχε πτυχίο (Ph.D.) «Ὑπερπροσωπικῆς Ψυχολογίας» (Transpersonal Psychology) μιᾶς καθαρὰ νεοεποχίτικης πρακτικῆς καὶ ἐργάστηκε στὴν Καλιφόρνια ὡς «Σύμβουλος Γάμου, Οἰκογένειας καὶ Παιδιοῦ».

Ὑπνωτισμός, Αὐτοΰπνωσις, Φαντασία, Διαλογισμός

Tοῦ κ. Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ

Ὁ ὅρος ὑπνωτισμὸς προῆλθε ἀπὸ τὴ σύντμηση τοῦ ὅρου «νεῦρο-ὑπνωτισμὸς», ποὺ εἰσήγαγε ὁ Σκωτσέζος χειρουργὸς Τζέϊμς Μπρέϊντ (James Braid) (1843), κι ὁ ὁποῖος σήμαινε «τὸν ὕπνο τοῦ νευρικοῦ συστήματος»[1].

Ἕνα πρόσωπο ποὺ βρίσκεται σὲ ὕπνωση ἐπιδεικνύει ὁρισμένα ἀσυνήθιστα χαρακτηριστικὰ καὶ ροπές, ἔναντι ἑνὸς μὴ ὑπνωτισμένου, εἰδικότερα ὑπερβολικὴ δεκτικότητα στὶς ὑποβολές.

Οἱ πρόγονοι τῆς σύγχρονης ὕπνωσης θὰ πρέπει πιθανῶς νὰ ἀναζητηθοῦν στοὺς «Ναοὺς τοῦ Ὕπνου» τῶν ἀρχαίων Ἀσκληπιείων καὶ στὶς μυστηριακὲς τελετὲς τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς καὶ ρωμαϊκῆς ἐποχῆς, ὅπου οἱ ἐκστασιακὲς τελετουργίες κάλλιστα μποροῦν νὰ παραλληλιστοῦν μὲ τὶς σύγχρονες ὑπνωτιστικὲς πρακτικές.

Σήμερα διὰ τῆς ἐπιστήμης καταβάλλεται προσπάθεια νὰ ἐφαρμοσθοῦν τὰ εὑρήματα περὶ τὴν ὕπνωση γιὰ τὴν θεραπεία διαφόρων ἕξεων καὶ παθολογικῶν καταστάσεων, γιὰ τὶς δυνατότητες τῶν ὁποίων ὅμως ὑπάρχουν παράλληλα καὶ σοβαρὲς ἐπιφυλάξεις.

Ἡ ὑπνοθεραπεία, ὡς λέγουν, ἐφαρμόζεται προκειμένου νὰ τροποποιηθεῖ ἡ συμπεριφορὰ ἑνὸς ἀνθρώπου, τὸ συναισθηματικὸ περιεχόμενο καὶ οἱ στάσεις τῆς ζωῆς του, καθὼς ἐπίσης καὶ ἕνα εὐρὺ φάσμα συνθηκῶν, ποὺ συμπεριλαμβάνουν δυσλειτουργικὲς συνήθειες, ὅπως ἀνησυχία, ἀσθένειες ποὺ σχετίζονται μὲ τὸ στρές, τὴν διαχείριση τοῦ πόνου καὶ -καθὼς ἰσχυρίζονται- τὴν προσωπική του ἀνάπτυξη.

Κριτήρια γιά τόν ἐντοπισμό τῆς Σέκτας

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΣΕΚΤΑΣ

Tοῦ κ. Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ

Μὲ τὸν ὅρο σέκτα1 ἢ σέχτα, περιγράφεται γενικὰ ἡ ὑποομάδα ἑνὸς θρησκευτικοῦ, πολιτικοῦ ἢ φιλοσοφικοῦ συστήματος πεποιθήσεων, πού προέρχεται ἀπό μία μεγαλύτερη Ὁμάδα, ἀλλά παρεκκλίνει ἀπὸ αὐτὴν σέ κάποια σημεῖα.

Οἱ θρησκευτικὲς σέκτες διαφέρουν ἀπὸ τὴν αἵρεση, ποὺ διαφοροποιεῖται δογματικά, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ σχίσμα ποὺ διαφοροποιεῖται διοικητικά. Ἡ διαφοροποίηση τῶν θρησκευτικῶν σεκτῶν ἐντοπίζεται κυρίως στὴ καθημερινὴ πράξη καὶ τόν τρόπο ζωῆς.

Ἂν καὶ ὁ ὅρος σέκτα χρησιμοποιήθηκε ἀρχικὰ γιὰ τὴν διάκριση καὶ ταξινόμηση θρησκευτικῶν ὁμάδων, μπορεῖ πλέον νὰ ἀναφέρεται σὲ ὁποιαδήποτε ὀργάνωση, ποὺ διαφοροποιεῖται καὶ ἀποσπᾶται ἀπὸ μιὰ μεγαλύτερη καὶ ἀκολουθεῖ ἕνα διαφορετικὸ σύνολο κανόνων καὶ ἀρχῶν.

Σήμερα, ποὺ καλούμαστε νὰ ἀντιμετωπίσουμε ἕνα καταιγισμὸ Ὁμάδων στὸν χῶρο τοῦ ἀποκρυφισμοῦ καὶ τῆς «Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ὑδροχόου» (New Age), ὁ ὅρος σέκτα μπορεῖ καὶ πάλι νὰ χρησιμοποιηθεῖ μὲ τὴν ἔννοια α) τῆς διάκρισης καὶ ταξινόμησης ὄχι πλέον θρησκευτικῶν ὁμάδων καθὼς οἱ ἴδιοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι δηλώνουν ὅτι ἡ ἐνασχόλησής τους δὲν ἀποτελεῖ «θρησκευτικὴ» πρακτικὴ κι οἱ ἴδιοι δὲν εἶναι θρησκεύοντες (religious), ἀλλὰ πνευματικοὶ (spiritual) ἢ β) τὸ σύνολο τῶν ὁμάδων αὐτῶν -ποὺ κατέχουν δῆθεν τὴν «αὐτοσυνειδησία» ὅτι ὁ «Ἄνθρωπος» εἶναι «κατὰ φύσιν Θεός»-, διαφοροποιεῖται μόνον ὡς πρὸς τὶς λεπτομέρειες, ἀπὸ τὸν σύνολο χῶρο τοῦ ἀποκρυφισμοῦ καὶ τῆς «Νέας Ἐποχῆς», ἐνῶ ἀκολουθεῖ μέ αὐτόν παράλληλους δρόμους.

Γιόγκα (Yoga): Ἡ τέχνη γιά νά πεθάνεις (Ἰωάννης Μηλιώνης, ἐκπαιδευτικός, μέλος τῆς Π.Ε.Γ.)

Ὡς γιόγκα νοοῦνται οἱ σωματικές, νοητικές καί πνευματικές πρακτικές, πού προέρχονται ἀπό τήν ἀρχαία Ἰνδία κι ἔχουν σά στόχο, ὅπως δηλώνουν οἱ ὀπαδοί της στή Δύση, τήν ἐπίτευξη μιᾶς «μόνιμης εἰρήνης τοῦ νοῦ, ὥστε νά βιώσει τόν ἀληθινό του ἑαυτό». Ἀκόμη, ἡ γιόγκα πρεσβεύει τήν ἕνωση τῆς ψυχῆς μέ τό θεό -ὅπως τουλάχιστον ὁ ἰνδουισμός ἀντιλαμβάνεται τό θεό-, μέσω συγκεκριμένων μεθόδων, κυρίως τοῦ διαλογισμοῦ.

Κατά τή θρησκευτική μυθολογία τοῦ Ἰνδουισμοῦ τή γιόγκα τή δημιούργησε ὁ θεός Κρίσνα καί τήν παρέδωσε στούς ἀνθρώπους, μέσω τοῦ μαθητῆ του, Ἀρτζούνα, σάν μιά μέθοδο γιά νά τόν λατρεύουν.

Ἡ γιόγκα ἀπέσπασε τήν προσοχή τοῦ κοινοῦ τῆς Δυτικῆς διανόησης στά μέσα του 19ου αἰώνα. Ὅμως ὁ κυρίως ὑπεύθυνος γιά τή διείσδυση τῆς γιόγκα στή Δύση ὑπῆρξε ὁ Ἰνδός Σουάμι Βιβεκανάντα. Ὁ Βιβεκανάντα συμμετεῖχε στό «Α’ Κοινοβούλιο τῶν Θρησκειῶν τοῦ Κόσμου», στό Σικάγο 1893, ὅπου μίλησε γιά τήν ἑνότητα τῶν θρησκειῶν καί ἐξαπάτησε τούς Δυτικούς συνέδρους δηλώνοντας ὅτι: «κάθε θρησκεία θά πρέπει νά ἀφομοιώσει τό πνεῦμα τῶν ἄλλων θρησκειῶν, διατηρώντας ὡστόσο τίς ἰδιαιτερότητές της…», πρᾶγμα ἐπί τῆς οὐσίας ἀδύνατον. Ὁ ἴδιος ὅμως, στόν πύρινο λόγο του σέ φοιτητές στό Madras κατά τήν ἐπιστροφή του στήν Ἰνδία, δήλωσε μεταξύ ἄλλων: «… σήκω, Ἰνδία, καί κυρίευσε τόν κόσμο μέ τήν πνευματικότητά σου… Αὐτό πού πρέπει νά κυριεύσει τή Δύση εἶναι ἡ πνευματικότητα…».

Ἄλλος ὑπεύθυνος γιά τή διείσδυση τῆς γιόγκα στή Δύση καί ὄχι μόνο, εἶναι ἡΘεοσοφία, ἕνα σύστημα ἀποκρυφιστικῶν δοξασιῶν μέ ἔντονα συγκρητιστικό χαρακτήρα, πού ἀναπτύχθηκε κυρίως μέσα ἀπό τά γραπτά της Ἑλένας Μπλαβάτσκυ, ἡ ὁποία ὑπῆρξε μέντιουμ καί ἀποκρυφίστρια καί ἡ ὁποία ἵδρυσε τό 1875 τή «Θεοσοφική Ἑταιρεία».

Ἔτσι, ἀπό τή δεκαετία τοῦ 1960, ἡ Δύση «ἁλώνεται» ἀπό δεκάδες ἰνδούς γκουρού, πού ἑλκόμενοι ἀπό τό «ζεστό» ἀμερικανικό χρῆμα, «παίρνουν πίσω το αἷμα τους» ἐκδικούμενοι παράλληλα τούς δύο καί πλέον αἰῶνες βρετανικῆς ἀποικιοκρατίας.

Βιοσυντονισμός

ΒΙΟΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ

του κ. Ιωάννη Μηλιώνη.

μέλους της Π.Ε.Γ.

Τον τελευταίο καιρό, εμφανίζονται όλο και πιο συχνά οι λεγόμενες «ολιστικές» ή «εναλλακτικές» μέθοδοι, που υπόσχονται θεραπεία, αυτογνωσία, απαλλαγή από το stress και από άλλα προβλήματα, κ.λπ. Πρόκειται για μια μεγάλη ποικιλία, δήθεν θεραπευτικών –στην πραγματικότητα μαγικών- πρακτικών, οι οποίες ξεκινούν από την εξής βάση, σύμφωνα με τη διδασκαλία των χώρων που τις ασκούν: Ότι, δηλαδή, υπάρχει μία «θεϊκή ενέργεια», η οποία ρέει μέσα σε όλα τα πράγματα και από την οποία αποτελούνται όλα τα πράγματα.

Κατά τη διδασκαλία αυτή, θεός, κόσμος και άνθρωπος έχουν την ίδια ουσία και άρα, ο άνθρωπος είναι θεός από τη φύση του. Σύμφωνα με τη διδασκαλία αυτή, οι ασθένειες της όποιας μορφής -από το απλό κρυολόγημα ως σοβαρές ασθένειες, όπως ο καρκίνος-, οφείλονται σε δήθεν «μπλοκάρισμα της ροής της ενέργειας στον άνθρωπο», οπότε απαιτούνται, δήθεν, οι κατάλληλες πρακτικές για να «ξεμπλοκαριστεί».

Έτσι, με βάση αρχαίες πρακτικές των ανατολικών θρησκειών (ινδουισμού, βουδισμού, ταοϊσμού κ.ά.), που ξαναφέρνει στις μέρες μας η «Νέα Εποχή» του Υδροχόου (New Age), ο άνθρωπος, ο κόσμος και ο θεός είναι το ίδιο· η ίδια ενέργεια, που χρειάζεται να «ξεμπλοκαριστεί». Αγγίζοντας, λοιπόν, ο δήθεν θεραπευτής -οπαδός αυτής της θρησκευτικής διδασκαλίας- συγκεκριμένα σημεία στο σώμα του αρρώστου, είτε απευθείας με την αφή, είτε με τη χρήση «εργαλείων» –π.χ. τις βελόνες του βελονισμού-, «διοχετεύει ενέργεια» στον ασθενή.

Στόχος των τριών σημερινών ομιλιών είναι να δειχθεί ότι οι πρακτικές αυτές, αν και φαίνονται να διαφέρουν στην επιφάνεια, έχουν στην πραγματικότητα την ίδια ρίζα, ενώ παράλληλα δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με την επιστήμη.

Μια πολύ διαδεδομένη δήθεν θεραπεία της «εναλλακτικής ιατρικής» για την πρόληψη και την θεραπεία διαφόρων ασθενειών είναι και ο Βιοσυντονισμός (Bioresonance Therapy). Οι ο­πα­δοί του χρησιμοποιούν επίσης τα ονόματα: «Β.Τ.», «Θεραπεία MORA» (MORA Therapy) ή «Θεραπεία Βιοσυντονισμού B­I­C­OM» (BICOM Bioresonance Therapy).

Την περιγράφουν ως «μια ήπια θεραπεία διαμορφωμένη μέσω συστημάτων υπολογιστών, που βοηθά στον εντοπισμό και την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτιών της ασθένειας, όχι μόνο των συμπτωμάτων». Συγκεκριμένα, οι υποστηρικτές του Βιοσυντονισμού, διατείνονται πως «με το συντονισμό μπορεί ένα ποτήρι να σπάσει σε χίλια κομμάτια, το ίδιο μπορεί να συμβεί με την εκπομπή ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στην κατάλληλη συχνότητα και σε ένα ιό, ένα μικρόβιο, ένα μικροοργανισμό ή ένα παράσιτο ή να βοηθηθεί ένα όργανο του σώματος να επιστρέψει στην υγιή του συχνότητα και κατ’ επέκταση να θεραπευτεί».

Ἰωάννης Μηλιώνης, Γιόγκα – Ὅταν ἡ Θρησκεία γίνεται Γυμναστική.

Γιόγκα – Ὅταν ἡ Θρησκεία γίνεται Γυμναστική.

κ. Ἰωάννης Μηλιώνης. Εἰδικός ἐρευνητής τῆς Συνοδικῆς ἐπιτροπῆς ἐπί τῶν αἱρέσεων.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ TOY ΣΤΗΝ ἡμερίδα μὲ θέμα: «Yoga; Εὐχαριστῶ δὲν θὰ πάρω!»
πού διοργανώθηκε ἀπὸ τὴν ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Ἱ.Μ.Κηφισίας Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦμετὰ τοῦ ἀντιαιρετικοῦ  της Γραφείου
στὶς 14 Νοεμβρίου 2015 στὸ Δημοτικὸ Θέατρο Πεύκης.

Τὰ ὅσα θὰ ἀκούσουμε στὴ μικρὴ αὐτὴ εἰσήγηση δὲν ἀποτελοῦν μόνο καρποὺς ἔρευνας τοῦ εἰσηγητῆ, οὔτε μόνο ἐμπειρίες ἀπὸ προσωπικὴ βίωση σχετικὰ μὲ τὸ θέμα μας, ποὺ εἶναι ἡ γιόγκα. Τὰ στοιχεῖα, ποὺ θὰ παραθέσω στὴν ἀγάπη σας, ἀπότελοῦν καρπὸ ἔρευνας πολλῶν δεκαετιῶν, στὰ πλαίσια τῆς Π.Ε.Γ., τῆς «Πανελλήνιας Ἕνωσης Γονέων γιὰ τὴν Προστασία τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Πολιτισμοῦ τῆς οἰκογενείας καὶ τοῦ Ἀτόμου», φορέα ποὺ ἀποτελεῖ τὸ κοινωνικὸ σκέλος τῆς «Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Αἱρέσεων», δηλαδὴ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ κατ' ἐπέκταση, τυγχάνουν Πανορθοδόξου ἀποδοχῆς, ὁλόκληρου δηλαδὴ τοῦ Ὀρθόδοξου κόσμου, πόσο δέ μᾶλλον, ποὺ πρόσφατα (16 Ἰουνίου 2015) καὶ ἡ ἴδια ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μὲ Δελτίο Τύπου, ἀπεφάνθη γιὰ τὴν ἐπικινδυνότητα τῆς Γιόγκα καὶ τὸ ἀσυμβίβαστό της μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ πίστη.

1. Λίγα εἰσαγωγικὰ στοιχεῖα.

Μὲ τὸ ὄνομα γιόγκα (Yoga) νοοῦνται οἱ σωματικές, νοητικὲς καὶ πνευματικὲς πρακτικές, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὴν ἀρχαία Ἰνδία κι᾿ ἔχουν σὰ στόχο, ὅπως δηλώνουν οἱ ὀπαδοί της, τὴν ἐπίτευξη μίας μόνιμης εἰρήνης τοῦ νοῦ, ὥστε νὰ βιώσει τὸν ἀληθινό του ἑαυτό.

«Ἀπειλὲς τῆ «Νέας Ἐποχῆς» στὴν εὐαίσθητη ψυχὴ τῶν παιδιῶν μας». Ἰωάννης Μηλιώνης

 «Ἀπειλὲς τῆ  «Νέας Ἐποχῆς» στὴν εὐαίσθητη ψυχὴ τῶν παιδιῶν μας»*

 Ἰωάννης  Μηλιώνης

 (1ον) Το παιχνίδι ἦταν πάντα ἀναπόσπαστα συνδεδεμένο μέ τό παιδί· συχνά καί μέ τούς ἐνήλικες. Δέ νοεῖται ἀνθρώπινη δραστηριότητα πού νά μή ἔχει ἀνάγκη τῆς ψυχαγωγίας· προσοχή ὅμως, ὄχι τῆς διασκέδασης, ἀλλά τῆς ψυχαγωγίας, τῆς ἀγωγῆς τῆς ψυχῆς.
Διασκέδαση εἶναι ἡ δραστηριότητα[1], πού δίνει τόν μηχανισμό στούς ἀνθρώπους νά ἁπαλύνονται ἀπό τίς στρεσογόνες καταστάσεις τῆς καθημερινότητας καί νά χαλαρώνουν. Εἶναι, ὅπως λέγεται, πολύ σημαντική διαδικασία στή ζωή τοῦ ἀνθρώπου, πού τόν βοηθᾶ νά ἐκτονώνεται, νά δραπετεύει ἀπό τήν ρουτίνα τῆς καθημερινότητας καί ἔτσι ἔχει, δῆθεν, εὐεργετική ἐπίδραση, καθώς ἡ πραγματικότητα τῆς ζωῆς κουράζει σωματικά καί ψυχικά τόν ἄνθρωπο, πού ἀνταποκρίνεται στίς εὐθύνες της.

Ἰωάννης Μηλιώνης: "Ἀπειλές τῆς "Νέας Ἐποχῆς" στήν εὐαίσθητη ψυχή τῶν παιδιῶν μας"

 

 "Απειλές της "Νέας Εποχής" στην ευαίσθητη ψυχή των παιδιών μας"

τοῦ κ. Ἰωάννου Μηλιώνη, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

Τό παι­χνί­δι ἦ­ταν πάν­τα ἀ­να­πό­σπα­στα συν­δε­δε­μέ­νο μέ τό παι­δί· συ­χνά καί μέ τούς ἐ­νή­λι­κες. Δέ νο­εῖ­ται ἀν­θρώ­πι­νη δρα­στη­ρι­ό­τη­τα πού νά μήν ἔ­χει ἀνάγ­κη τῆς ψυ­χα­γω­γί­ας· προ­σο­χή ὅ­μως, ὄ­χι τῆς δι­α­σκέ­δα­σης, ἀλ­λά τῆς ψυχα­γω­γί­ας, τῆς ἀ­γω­γῆς τῆς ψυ­χῆς.

Δι­α­σκέ­δα­ση εἶ­ναι ἡ δρα­στη­ρι­ό­τη­τα[1] πού δί­νει τόν μη­χα­νι­σμό στούς ἀνθρώ­πους νά ἁ­πα­λύ­νον­ται ἀ­πό τίς στρε­σο­γό­νες κα­τα­στά­σεις τῆς καθημερι­νό­τη­τας καί νά χα­λα­ρώ­νουν. Εἶ­ναι, ὅ­πως λέ­γε­ται, πο­λύ ση­μαν­τι­κή δι­α­δι­κα­σί­α στή ζω­ή τοῦ ἀν­θρώ­που, πού τόν βο­η­θᾶ νά ἐ­κτο­νώ­νε­ται, νά δρα­πε­τεύ­ει ἀ­πό τήν ρου­τί­να τῆς κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας καί ἔ­τσι ἔ­χει, δῆ­θεν, εὐερ­γε­τι­κή ἐ­πί­δρα­ση, κα­θώς ἡ πραγ­μα­τι­κό­τη­τα τῆς ζω­ῆς κου­ρά­ζει σωματικά καί ψυ­χι­κά τόν ἄν­θρω­πο, πού ἀν­τα­πο­κρί­νε­ται στίς εὐ­θύ­νες της. Δι­α­φέ­ρει ση­μαν­τι­κά ἀ­πό τήν ψυ­χα­γω­γί­α κα­θώς ἐκ­δη­λώ­νε­ται ὄ­χι μέ τόν στο­χα­σμό καί τήν σκέ­ψη πού ἀ­παν­τᾶ­ται κα­τά τήν πα­ρα­κο­λού­θη­ση π.χ. μιᾶς θε­α­τρι­κῆς πα­ρά­στα­σης, ἀλ­λά μέ θο­ρυ­βώ­δη γέ­λια, χα­μό­γε­λα καί ἐμ­φα­νῆ συμ­με­το­χή τοῦ σώ­μα­τος κα­τά τή δι­α­δι­κα­σί­α αὐ­τή.