Κρυφή ἰνδουιστική μύηση μέσα ἀπό τόν ὑπερβατικό διαλογισμό στά σχολεῖα τοῦ Σικάγου

ΚΡΥΦΗ ΙΝΔΟΥΙΣΤΙΚΗ ΜΥΗΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ 2,6 ΕΚ. ΔΟΛΑΡΙΩΝ

ΚΡΥΦΗ ΙΝΔΟΥΙΣΤΙΚΗ ΜΥΗΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ

Ένα σχολικό πρόγραμμα που παρουσιάστηκε ως χαλάρωση

αποκάλυψε το θρησκευτικό του πρόσωπο

Στα δημόσια σχολεία των Ηνωμένων Πολιτειών, και άρα και στο Σικάγο, η παραμικρή υπόνοια οργανωμένης χριστιανικής προσευχής θεωρείται παραβίαση του Συντάγματος (Πρώτη Τροπολογία του Συντάγματος – ρήτρα μη εγκαθίδρυσης θρησκείας) και διώκεται νομικά. Κι όμως, τα ίδια σχολεία που κρατούν τόσο αυστηρή στάση απέναντι στην πίστη των παιδιών, φτάνουν να τα υποχρεώνουν σε τελετές και πρακτικές με ξεκάθαρες ινδουιστικές ρίζες, βαφτίζοντάς τες «πρόγραμμα χαλάρωσης» ή «ψυχικής ευεξίας». Πρόκειται για μια κραυγαλέα αντίφαση με την ανοχή και τη χρηματοδότηση των αρχών. Έτσι, η ελευθερία θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών καταπατείται, και μάλιστα από εκείνους που υποτίθεται ότι την προστατεύουν.

Εγκρίθηκε αποζημίωση 2,6 εκατομμυρίων δολαρίων σε υπόθεση επιβολής ινδουιστικού διαλογισμού σε σχολεία του Σικάγου

ΣΙΚΑΓΟ, ΙΛΙΝΟΪ – Τα Δημόσια Σχολεία του Σικάγου (Chicago Public Schools – CPS) και το Ίδρυμα David Lynch για την Εκπαίδευση με Βάση τη Συνείδηση και την Παγκόσμια Ειρήνη κατέληξαν σε συμβιβασμό ύψους 2,6 εκατομμυρίων δολαρίων σε μια συλλογική αγωγή, η οποία κατήγγειλε ότι μαθητές λυκείου εξαναγκάστηκαν να συμμετάσχουν σε πρακτικές Υπερβατικού Διαλογισμού (Transcendental Meditation – TM) με ινδουιστικές ρίζες, χωρίς γονική συναίνεση ή πλήρη διαφάνεια.

Ο εκλιπών David Lynch είναι ο Αμερικανός σκηνοθέτης, γνωστός για τα σουρεαλιστικά, αλλόκοτα έργα του όπως το “Twin Peaks” και το “Blue Velvet”. Πέρα από τον κινηματογράφο, ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Υπερβατικού Διαλογισμού και ίδρυσε ένα παγκόσμιο ίδρυμα για την προώθησή του.

της δόθηκε ένα μυστικό μάντρα, το οποίο της είπαν να μην μοιραστεί. Όταν έκανε έρευνα για τη φράση, ανακάλυψε ότι αναφερόταν σε ινδουιστική θεότητα.

Γιόγκα καί Διαλογισμός: Μύθοι καί ἀλήθειες

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

Α’«Ἡ Γιόγκα ἐπινοήθηκε προκειμένου νά βελτιωθεῖ ἡ ψυχοσωματική ὑγεία τῶν ἀνθρώπων». ΜΥΘΟΣ

Ἡ Γιόγκα, κατά τόν Καθηγητῆ Θρησκειολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἄαρχους Δανίας, Γιοχάνες Ἄαγκαρντ, εἶναι «τέχνη θανάτου πού γεννήθηκε ἀρχικά γιά νά βοηθήσει γερασμένους Ἰνδούς νά ξεπεράσουν τό φόβο τοῦ θανάτου στά τελευταῖα δύσκολα χρόνια τῆς ζωῆς τους καί μετεξελίχθηκε σέ σύστημα πού στόχο ἔχει νά προσφέρει μιά ἄλλη ἐσωτερική ζωή στόν ἄνθρωπο ὡς ὑποκατάστατο τῆς ζωῆς ἀπ’ τήν ὁποία θέλει νά ξεφύγει. Μέ τή συνδρομή τῆς ἰνδουϊστικῆς προέλευσης θεωρίας τοῦ κάρμα (=πεπρωμένου) καί τῆς μετενσάρκωσης, δηλαδή τῆς προσπάθειας νά λυτρωθεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπό τίς συνεχεῖς ἐπαναγεννήσεις!».

Β’ «Ἡ Γιόγκα ὅπως καί ὁ Διαλογισμός δέ συνιστοῦν θρησκεία, οὔτε ἔχουν θρησκευτικό ἤ φιλοσοφικό ὑπόβαθρο». ΜΥΘΟΣ

Ὁ Διαλογισμός παρουσιάζεται ὡς τό «βασικό πνευματικό μονοπάτι γιά τήν ἀπόλυτη ἰσορροπία τοῦ ἀνθρώπου καί τή δημιουργική ἐπαφή μέ τόν ἑαυτό του», ἐνῶ συχνά καί λίαν παραπλανητικά ἀποκρύπτονται ἀπό τίς διάφορες ὁμᾶδες τά πραγματικά πνευματικά θεμέλιά του. Ἐξάλλου, «γιόγκα» σημαίνει «ἕνωση» μέ τήν Ὑπερβατική Πραγματικότητα- ἀπρόσωπη θεότητα. Γιόγκα καί Διαλογισμός προβάλλονται ἀπό ὅλες τίς γκουρουϊστικές ὁμᾶδες ὡς ἡ «ἀτραπός» (=μονοπάτι) πού ὁδηγεῖ στήν ἕνωση μέ τόν ἀπρόσωπο «Θεό» τῆς Νέας Ἐποχῆς πού ἔχει πολλά ὀνόματα ὅπως : Οἰκουμενικό Πνεῦμα, Ὑπερσυνειδητότητα, Συμπαντική Ἀρχή, Παγκόσμια Ἐνέργεια,

Γ’ «Ἡ Γιόγκα δέν εἶναι εἶδος γυμναστικῆς πού συντελεῖ στήν ‘εὐεξία’, οὔτε συνιστᾶ ἐπιστημονική μέθοδο». ΑΛΗΘΕΙΑ

Πολλοί παρουσιάζουν πληθώρα εὐεργετικῶν ἐπιδράσεων τῆς Γιόγκα στήν ψυχοσωματική ὑγεία, χωρίς ποτέ νά ἀναφέρουν συγκεκριμένες ἐπιστημονικές μελέτες, οὔτε διεθνῶς πιστοποιημένα ἐκπαιδευτικά-ἐρευνητικά κέντρα. Ἀπό μόνο του τό γεγονός ὅτι σέ ἕνα ἀπό τά πιο ἱερά κείμενα τοῦ Ἰνδουϊσμοῦ, τήν Μπαγκαβάτ Γκιτά (δηλ. θεϊκό τραγούδι), δηλώνεται πώς ὁ Θεός Κρίσνα ἀποκάλυψε στούς ἀνθρώπους τήν Γιόγκα, σημαίνει πώς αὐτή δέν εἶναι καθόλου μιά ἐπιστημονική μέθοδος. Τέλος, σύμφωνα μέ τόν ἐρευνητῆ-ἀθλίατρο κ. Χρῆστο Ταγαράκη, ἡ Γιόγκα συνιστᾶ μιά ἐπικίνδυνη σωματική ἄσκηση ἡ ὁποία προτείνει στατικές ἀσκήσεις πού ὁδηγοῦν σέ ὑποκινητικότητα πού μέ τή σειρά της προκαλεῖ πλῆθος καρδιαγγειακῶν καί ἐγκεφαλικῶν παθήσεων. Ἀντίθετα, ὁ κ.Ταγαράκης προτείνει ἀσκήσεις πού τονώνουν ὁμᾶδες μυῶν ὅπως ἡ ἀεροβική γυμναστική, τό κολύμπι, ἡ ποδηλασία, τό μπάσκετ, τό γρήγορο βάδισμα, κ.λ.π.

Δ’ «Ἡ Γιόγκα δέν ἄμεση σχέση, οὔτε προϋποθέτει τήν πρακτική τοῦ Διαλογισμοῦ». ΜΥΘΟΣ

Σύμφωνα μέ τόν ἱστότοπο www.wikipedia.com «βασική τεχνική στήν πραγμάτωση τῆς Γιόγκα εἶναι ὁ Διαλογισμός…χωρίς τήν ταυτόχρονη ἄσκηση τοῦ Διαλογισμοῦ…ἡ Γιόγκα δέν θά μπορέσει νά δώσει τά ἐπιθυμητά ἀποτελέσματα». Ἄλλωστε, ὡς γνωστόν, ἡ Γιόγκα δέν εἶναι σωματική ἄσκηση, ἀλλά σύστημα Ἰνδικῆς φιλοσοφίας πού ἐπιτυγχάνει τήν «ἕνωση» τῆς ψυχῆς μέ τόν «Θεό» μέσῳ – κυρίως – τοῦ Διαλογισμοῦ.

Ἀνατολικαὶ Θρησκεῖαι = πνεύματα πλάνης

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ἀνατολικαὶ Θρησκεῖαι = πνεύματα πλάνης

«Ὑποτάγητε οὖν τῷ Θεῷ. Ἀντίστητε τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ’ ὑµῶν·». (Δηλ.: Ὑποταχθῆτε λοιπὸν ταπεινὰ εἰς τὸν Θεόν. Ἀντισταθῆτε εἰς τὸν διάβολον, ποὺ σᾶς πειράζει µὲ τὶς ἡδονὲς τοῦ κόσµου, καὶ αὐτὸς θὰ φύγῃ νικηµένος καὶ ἐντροπιασµένος µακριὰ ἀπὸ σᾶς).Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος τονίζει:

«Ἐπειδὴ ὁ διάβολος ἀπ’ τὴν ὑψίστη δόξα κατέπεσε στὴν ἐσχάτη καταισχύνη, κι αὐτὰ συνέβησαν ἐνῷ ἦταν ἀσώματος, καὶ εἶδε τὸν ἄνθρωπο ποὺ δημιουργήθηκε καὶ ἀξιώθηκε τόσο μεγάλη τιμή, ἂν καὶ εἶχε σῶμα, ἐξ αἰτίας τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Δημιουργοῦ, φθόνησε πολὺ καὶ μὲ τὴν ἀπάτη, τὴν ὁποία εἰσήγαγε διὰ τοῦ ὄφεως, κατέστησε τὸν ἄνθρωπο ἔνοχο τῆς τιμωρίας τοῦ θανάτου. Γιατί τέτοια εἶναι ἡ πονηρία. Δὲν μπορεῖ νὰ ὑποφέρη μὲ ἠρεμία τὴν εὐτυχία τῶν ἄλλων».

Πολλοὶ δυστυχῶς ἔχουν παγιδευθῆ καὶ ἔχουν πλανηθῆ μὲ τὶς λεγόμενες ἀνατολικὲς θρησκεῖες. Ὅλες αὐτὲς εἶναι ἔργα τοῦ διαβόλου.Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ὁμολογεῖ καὶ μᾶς συμβουλεύει:

Προσοχή σέ νεοεποχίτικες δῆθεν γυμναστικές ἀσκήσεις οἱ ὁποῖες συνδέονται μέ ἀνατολικές θρησκεῖες.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 

Ὀρθόδοξη ἡσυχαστική παράδοση καί οἱ ἀνατολικές θρησκεῖες (Γιόγκα)

Λεωνίδα Κατσίρα, Σχολικού Συμβούλου

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ (ΓΙΟΓΚΑ)

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η Γιόγκα, η οποία στην πατρίδα της, τις Ινδίες, πρέπει να οδηγεί τους ανθρώπους στο μυστικό βίωμα, στους ανθρώπους της Δύσεως προσφέρεται ως «βοήθεια», αλλά κατά τρόπον ουσιώδη διάφορο εκείνου που διδάσκεται στις Ινδίες. Ιστορικά είναι γενικευμένο έθιμο στους πολιτισμούς της Ανατολής ή στα σαμανικά έθιμα των πολιτισμών των Ινδιών. Είναι προσδιορισμός του μυστικού δεσμού του Ινδού με την ύψιστη υπερβατική πραγματικότητα, δηλ. ως μέθοδος ασκητική τεχνική, αλλά και ως μέθοδος διαλογισμού.

Στην Ινδία υπάρχουν πολλά είδη Γιόγκα, στην Ευρώπη, όμως, μόνον μερικά προβάλλονται, τα οποία οδηγούν τον άνθρωπο της Δύσεως σ ένα επικίνδυνο μονοπάτι και ο οποίος δύσκολα μπορεί να καταλάβει τη διαφορά της άσκησης από το θρησκευτικό βίωμα το οποίο τον εγκλωβίζει.

Ο Ευρωπαίος πρέπει να γνωρίζει ότι εκείνο που προβάλλεται ως Γιόγκα στη Δύση, δεν είναι απλές σωματικές ασκήσεις, δεν είναι γυμναστική και σπορ, δεν είναι μία οδός προς απόκτηση ικανότητος παραγωγής, χαλάρωσης, ησυχίας, ηρεμίας και ανόδου των πνευματικών δυνάμεων. Είναι μία μέθοδος μόνον και μόνον για Ινδούς. Στις γραμμές που ακολουθούν, θα προσπαθή­σουμε να δείξουμε την σχέση, την ομοιότητα, αν υπάρχει, αλλά και τις δια­φορές μεταξύ της Yogaκαι του Ορθόδοξου Ησυχασμού. Τι προσπαθεί να επιτύχει ο ένας και τι ο άλλος. Ποιος ο σκοπός αυτής της μυστικής ένωσης του ανθρώπου στη Γιόγκα και τον Ησυχασμό στην Ορθόδοξη θρησκεία και θα καταδειχθεί η στρατηγική και των δύο, τι επιδιώκει η μία και τι η άλλη.

Τι είναι Γιόγκα; Από που ξεκίνησε; Τι πραγματεύεται και ποια τέλος πάντων τα θετικά και αρνητικά στοιχεία της; Εύλογα ερωτήματα για κάθε έξυπνο ερευ­νητή. Κατ’ αρχήν ας ξεκινήσουμε από την σημασία της λέξεως «Γιόγκα». Οι ρίζες της ξεκινούν βαθιά στις αρχαίες ιερές γραφές των Ινδών, γραμμένες στη «Σανσκριτική», την απόκρυφη γλώσσα που γνώριζαν μονάχα οι ιερείς, οι νεοφώτιστοι και οι ανώτερες Κάστες.

Η λέξη «Γιόγκα» έχει σανσκριτική ρίζα και προέρχεται από την λέξη «Γιό­γκα», που σημαίνει «ενώνω», «συνδέω», «ζεύω». Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι «Γιό­γκα» είναι το μέσον που συνδέει, ενώνει ή ζεύει δύο πράγματα μαζί. Είναι ο σύνδεσμος της Ατομικής Ψυχής με την Παγκόσμια Ψυχή, η Ένωση του ανθρωπίνου Πνεύματος με τον Θεό. Η Γιόγκα διδάσκει, πως κάθε άνθρωπος, ακόμα και ο απλός οικογενειάρχης, μπορεί να φθάσει σε προχωρημένα πνευματικά στάδια, αν ζει σωστά κι αν παράλληλα μελετάει και εφαρμόζει επίμονα τους τρόπους που οδηγούν σ αυτό το αποτέλεσμα.

Πριν προχωρήσουμε, όμως, στην ανάλυση της έννοιας Γιόγκα, παρατη­ρούμε ότι η Ινδική Φιλοσοφία πέρασε από τρία στάδια2 και η Γιόγκα είναι τόσο παλιά, όσο και αυτή η Ινδία. Και πέρασε για πολλές χιλιετηρίδες από στόμα σε στόμα, αλλά κυρίως όπως περιέχεται στις Σανσκριτικές γραφές των Pishis και των Σοφών, που πλούτισαν την ζωή και τον πολιτισμό της Ινδίας κι ολόκληρου του κόσμου.3

Πολεμικές τέχνες (Μαρία Δημητριάδου)

Τα τελευταία χρόνια όλο και συχνότερα ακούμε να γίνεται λόγος για «πολεμικές τέχνες». Σχολές, περιοδικά, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, μας παρουσιάζουν διάφορα στυλ των τεχνών αυτών και διαφημίζουν τα αποτελέσματά τους, ενώ διάφοροι εκπαιδευτές μιλούν για «εκρηκτική εξάπλωσή τους». Είναι λοιπόν απαραίτητο να γνωρίζουμε τι ακριβώς είναι αυτό που «εξαπλώνεται εκρηκτικά», ιδίως από τη στιγμή που η εξάπλωσή του συμβαίνει κυρίως στις νεαρές ηλικίες και μάλιστα ενθαρρύνεται ακόμα και από κρατικούς φορείς (βλ. περίπτωση εισαγωγής του ταεκβοντό στα ελληνικά σχολεία και διδασκαλίας του τάι τσι σε ορισμένα άλλα).

Οι πολεμικές τέχνες (κουνγκ-φου, καράτε, αικίντο κτλ.) περιλαμβάνουν διάφορες τεχνικές άμυνας κι επίθεσης τόσο με όπλα όσο και χωρίς, γι’ αυτό και συνήθως προωθούνται ως “αυτοάμυνα”. Όμως είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένες με τον κεντρικό θρησκευτικό στόχο του ασιατικού ινδο-βουδο-ταοιστικού πολιτισμού, δηλ. την επίτευξη της θέωσης του ανθρώπου με έναν τρόπο αναποτελεσματικό και αυθαίρετο, ανάλογο με το «και ως θεοί έσεσθε» του όφεως, και όχι με τον τρόπο τον οποίο συνέστησε ο ίδιος ο Θεός στους ανθρώπους.

Για το σκοπό της αυτοθέωσης η όλη κινησιολογία των πολεμικών τεχνών είναι δομημένη με τέτοιο τρόπο ώστε να επικαλείται διάφορα στοιχεία και δυνάμεις της φύσης, αστέρια, πνεύματα πραγματικών και μυθικών ζώων που κατ’ άλλους αντιπροσωπεύουν πραγματικά πνεύματα και κατ’ άλλους «καταστάσεις της συνείδησης», ή ακόμα και τα δύο, σε μια αντιστοιχία του εξωτερικού περιβάλλοντος κόσμου των πνευμάτων με τον εσωτερικό ψυχικό κόσμο των ανθρώπων. Η βασική πηγή δύναμης στις πολεμικές τέχνες δεν είναι η σωματική δύναμη, ούτε καν η εκπαιδευμένη θέληση ή η σωστή γεωμετρική τοποθέτηση του σώματος, όπως πιστεύουν κάποιοι «ρεαλιστές» οπαδοί τους που δεν κατανοούν τη θρησκευτική διάσταση των τεχνών αυτών. Βέβαια τόσο η θέληση, όσο και η σωστή γεωμετρική τοποθέτηση του σώματος είναι πράγματα που εξασκούνται και που απαιτούνται κατά την εκπαίδευση στις πολεμικές τέχνες.

Όμως το κυρίως ζητούμενο είναι ο έλεγχος της λεγόμενης «εσωτερικής ενέργειας» (τσι ή κι). Υποτίθεται ότι ο έλεγχος αυτής της ενέργειας, σύμφωνα με τη φιλοσοφία αυτών των τεχνών, μπορεί όχι μόνο να μετατρέψει το μαχητή σε υπεράνθρωπο, αλλά να μετατρέψει κι ένα απλό άγγιγμα ή κάποια νοητική τεχνική («μαγνητική προβολή» κτλ.) που εφαρμόζεται εξ αποστάσεως, σε θανατηφόρο χτύπημα.

Τὸ πρῶτο Ζὲν μοναστήρι στὴν Ἑλλάδα

Τό πρῶτο Ζέν μοναστῆρι στήν Ἑλλάδα εἶναι σχεδόν ἕτοιμο, στή νῆσο Σέριφο, ἐνῶ παράλληλα κατασκευάζεται ναός Ζέν στόν Κεραμεικό τῆς Ἀθήνας.[1] Ὁ «ἡγούμενος» Κωνσταντῖνος Σγουμπόπουλος, δάσκαλος τοῦ τάε κβό ντό [2], δήλωσε: «Χτίζουμε τήν ὑποδομή πού θά μπορεῖ νά φιλοξενήσει καί νά διδάξει τό Ζέν γιά τό μέλλον, ὥστε νά μπορεῖ νά περάσει τίς διδασκαλίες κατά τά εἰωθότα, ὅπως καί στήν Ἰαπωνία, ἐκεῖ ὅπου βρίσκονται ἡ ρίζα, τό δέντρο καί ἡ ἀναφορά μας» [3].

Ἡ ἰαπωνική λέξη «Ζέν» σημαίνει «διαλογισμός» καί ἔχει προπαγανδιστεῖ τά τελευταῖα χρόνια, ὡς συνώνυμό τῆς ἠρεμίας καί τῆς πραότητας, ὡς κάτι ἀπολύτως θετικό καί χρήσιμο.

Τό ἄγχος καί ἡ στεναχώρια τά ὁποῖα ὑποτίθεται ὅτι ἐξουδετερώνει τό Ζέν, εἶναι καταστάσεις πού προκαλεῖ ὁ διάβολος, ὁ ὁποῖος προσπαθεῖ νά μιμηθεῖ τό Θεό, ἀλλά δέν μπορεῖ νά προσφέρει αὐτά πού προσφέρει ὁ Θεός. Οἱ βουδιστικές μέθοδοι, ὅπως τό Ζέν, προσφέρουν μία ἐπίπλαστη εἰρήνη, ὄχι τήν «ἐμήν εἰρήνην»[4] πού ἀναφέρει ὁ Χριστός.

Ἀνατολικὲς θρησκεῖες- «Τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν δαιμόνια» , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιὰ τὰ "ρεύματα" τῆς ἐποχῆς μας καὶ πῶς αὐτὰ ἐπηρεάζουν τοὺς νέους

Μᾶς ἔχουν ἔρθει διάφορα ρεύματα ἀπὸ παντοῦ. Ἀπὸ τὰ ἀνατολικὰ μέρη ὁ Ἰνδουισμὸς καὶ ἄλλες ἀποκρυφιστικὲς θρησκεῖες, ἀπὸ τὸν Βορρᾶ ὁ Κομμουνισμός, ἀπὸ τὴν Δύση ἕνα σωρὸ θεωρίες, ἀπὸ τὸν Νότο, ἀπὸ τοὺς Ἀφρικανούς, μαγεῖες καὶ τόσα ἄλλα καρκινώματα. Ἕνα παιδὶ χτυπημένο ἀπὸ τέτοια ρεύματα ἦρθε μία μέρα στὸ Καλύβι. Κατάλαβα ὅτι οἱ προσευχὲς τῆς μάνας του τὸ ἔφεραν. Ἀφοῦ μιλήσαμε ἀρκετά, τοῦ λέω: «Κοίταξε, παλληκάρι μου, νὰ βρὴς ἕναν Πνευματικὸ νὰ ἐξομολογηθῆς καὶ νὰ χρισθῆς καὶ νὰ σὲ βοηθάη τώρα στὶς ἀρχές. Πρέπει νὰ σὲ χρίσουν, γιατί ἀρνήθηκες τὸν Χριστό». Ἔκλαιγε τὸ καημένο. «Κᾶνε προσευχή, Πάτερ, μοῦ λέει, γιατί δὲν μπορῶ νὰ τὰ ἀποβάλλω αὐτά. Μοῦ ἔχουν κάνει πλύση ἐγκεφάλου. Τὸ καταλαβαίνω ὅτι οἱ προσευχὲς τῆς μάνας μου μὲ ἔφεραν ἐδῶ». Πόσο βοηθᾶνε οἱ προσευχὲς τῆς μάνας! Ἀχρηστεύονται τὰ καημένα, ὅταν τὰ τυλίξουν, καὶ μετὰ τὰ πιάνει φόβος, ἄγχος καὶ ξεσπᾶνε στὰ ναρκωτικὰ κ.λπ. Ἀπὸ τὸν ἕναν γκρεμὸ στὸν ἄλλον. Ὁ Θεὸς νὰ βάλη τὸ χέρι Του.

– Γέροντα, συμφέρει νὰ τοὺς λέη κανεὶς ὅτι εἶναι σατανικὰ αὐτὰ τὰ πράγματα;

– Πῶς δὲν συμφέρει; Ἀλλὰ θέλει μὲ καλὸ τρόπο.

– Πῶς θὰ μπορέσουν τέτοιοι νέοι νὰ γνωρίσουν τὸν Χριστό;

Ὁ Χριστιανισμός δέν εἶναι θρησκεία...Ὁ Χριστιανισμός εἶναι Ἀποκάλυψις.

Αν ερωτούσαμε τον Ιησούν Χριστόν τι θα έλεγε για τις θρησκείες του κόσμου; Τι θα απαντούσε άραγε; Πιστεύετε ότι μπορούσε να απαντήσει ο Χριστός σε αυτό; Έχει απαντήσει παιδιά ο Χριστός. Ακούστε τι λέγει στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον 10,8.

πάντες ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐμοῦ,

Όλοι εκείνοι που ήρθαν πριν από μένα με σκοπό να καλέσουν τους ανθρώπους σε μία θρησκεία, δηλαδή πως να σας το πώ, να τους κάνουν πρόβατα, δηλαδή να τους κάνουν ποίμνιο, συνεπώς όλες οι θρησκείες.

πάντες ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐμοῦ,

Τι είναι αυτοί Κύριε; Πες μας τι είναι αυτοί που ήρθαν πριν από Σένα; Ο Βουδισμός, ο Βούδας, ο Κομφούκιος και δεν ξέρω ποιοι άλλοι που είχαν απαιτήσεις σαν ιδρυταί θρησκειών;

Ἅγιος Πορφύριος « Ἄν δέν φύγεις ἀπό κεῖ θά τρελαθεῖς ”

Μαρτυρία Π. Χ.

«Όταν ήμουν στα νειάτα μου κατηχητής, είχα ένα κατηχητόπουλο που το έλεγαν Δημήτρη. Προερχόταν από χριστιανική οικογένεια και ήταν πολύ καλό παιδί και καλός χριστιανός. Τον αγαπούσα πολύ, αλλά είχε πολλές ανησυχίες πνευματικές.

»Τα χρόνια πέρασαν, τέλειωσα το Πανεπιστήμιο, παντρεύτηκα και έχασα τα ίχνη του. Κάποια μέρα γυρίζοντας από την δουλειά μου τον συνάντησα στο λεωφορείο. Χαρήκαμε και οι δύο πολύ. Τον ρώτησα με

τι ασχολείται και μου είπε ότι σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο, στο 2ο ή 3ο έτος (δεν ενθυμούμαι καλά), και ότι ήταν οπαδός του γκουρού Μαχαράτσι και κάνει αυτοσυγκέντρωση και τα άλλα που κάνουν οπαδοί τέτοιων δοξασιών. Στενοχωρήθηκα πολύ και του πρότεινα να πάμε να συναντήσουμε τον γέροντα Πορφύριο (ήταν δεκαετία του ’80), αφού προηγουμένως του εξήγησα μερικά πράγματα γι’ αυτόν. Συμφώνησε, με τον όρο ότι κάποια στιγμή θα πήγαινα κι εγώ, έστω μια φορά, σε κάποια από τις συναντήσεις που έκαναν οι οπαδοί αυτού του γκουρού, κάπου στον Λυκαβηττό.

»Στην συνέχεια, μετά από λίγες μέρες, επισκεφθήκαμε τον π. Πορφύριο, που τότε ζούσε στο Μοναστήρι του στο Μήλεσι Ωρωπού. Στην συνάντηση εκείνη, που παραβρέθηκα κι εγώ, ο π. Πορφύριος τον ρωτούσε διάφορα πράγματα για το τι κάνει, πώς προσεύχεται, πώς κάνει αυτοσυγκέντρωση, αν βλέπη “φώτα” κλπ. κι αυτός απαντούσε διάφορα. Του είπε ότι αυτά που κάνει δεν είναι καλά και ν’ απομακρυνθή από εκεί. Μάλιστα εκ των υστέρων ο π. Πορφύριος μου είπε ότι αν δεν απομακρυνθή από εκεί, κινδυνεύει να τρελλαθή. Επίσης μου είπε ότι σε κάποια από αυτά που τον ρωτούσε, δεν του έλεγε την αλήθεια.

»Αργότερα ο Δημήτρης μου ζήτησε να πάω κι εγώ σε μια συγκέντρωσή τους, πράγμα που έγινε, αφού προηγουμένως πήρα ευλογία από τον π. Πορφύριο. Φθάνοντας στον Λυκαβηττό, σε μια αίθουσα που είχαν, συνάντησα πολύ κόσμο, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, γέρους, νέους, έγκυες γυναίκες κλπ.

Ὁ μοναχισμὸς τῶν ἀνατολικῶν θρησκευμάτων στόν ἀντίποδα τοῦ Ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 4η Νοεμβρίου 2019

Ο ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΟΔΑ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ

Ο άνθρωπος από τα πανάρχαια χρόνια αισθάνθηκε την ανάγκη του μονήρη βίου, της απαρνήσεως των εγκοσμίων και της αποξένωσης από κάθε κοινωνική δραστηριότητα. Η απάρνηση αυτή εκδηλώθηκε κυρίως ως ασκητικότητα και ως απόλυτη αφοσίωση σε κάποιο υπέρτατο ον, συνδέθηκε δε με θρησκευτικά και φιλοσοφικά συστήματα. 

Στην αρχαία Ελλάδα συναντάμε τέτοια φαινόμενα στο θρησκειοφιλοσοφικό σύστημα του Ορφισμού, το οποίο θεωρούσε το σώμα«φυλακή της ψυχής» και γενικά τον υλικό κόσμο ως «κακό» και «απαξία». Ο Όμηρος μας αναφέρει πως οι ιερείς – μάντεις του Δωδωναίου Διός στην Δωδώνη, οι Τόμοροι, ζούσαν αυστηρή μοναχική και ασκητική ζωή, «χαμεύοντες και ανυπτόποδοι»,δηλαδή εκοιμούντο στο έδαφος, περπατούσαν ξυπόλυτοι και δεν έπλεναν τα πόδια τους. Το ίδιο και οι πυθαγόρειοι. Περιβόητοι για την ασκητικότητά τους υπήρξαν και οι νεοπλατωνικοί των υστέρων χρόνων, οι οποίοι είχαν αναγάγει ως ύψιστη αρετή την παραίτηση από τη ζωή, δηλαδή την αυτοκτονία, ως «λύτρωση» από την «κακή» γήινη ζωή. Μοναχικές και ασκητικές τάσεις αναπτύχθηκαν και στον Ιουδαϊσμό, με κύριους εκπροσώπους τους Εσσαίους.

Μονήρη βίο και ασκητικότητα συναντάμε και σε άλλες θρησκείες του κόσμου, κυρίως στα ανατολικά θρησκεύματα της Άπω Ανατολής, (Ινδουισμό, Βουδισμό, Τζαϊνισμό, Σιντοϊσμό, κλπ), τα οποία, όπως θα δούμε στη συνέχεια, στις μέρες μας ασκούν ισχυρή γοητεία στις δυτικές κοινωνίες. Εκείνο που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο δυτικό άνθρωπο και κυρίως τους νέους, είναι η στροφή τους προς τον Μοναχισμό και την ασκητικότητα των θρησκειών της Άπω Ανατολής, προκειμένου να γεμίσουν, όπως νομίζουν, τα υπαρξιακά τους κενά και να δώσουν νόημα στη ζωή τους.

ΠΙΛΑΤΕΣ: Ἡ Γιόγκα τῆς Δύσης

Ελένης Ανδρουλάκη

Πηγή: περιοδ. «ΔΙΑΛΟΓΟΣ», τ. 49

1. Τι είναι η μέθοδος Πιλάτες

2. Η ιστορία και οι στόχοι του Πιλάτες

3. Το ανατολικό φιλοσοφικο-θρησκευτικό υπόβαθρο

4. Κριτική θεώρηση

5. Συνοψίζοντας

1. Τι είναι η μέθοδος Πιλάτες

Ψάχνετε για «έναν ήπιο, μοντέρνο τρόπο σωματικής άσκησης»; Για «μια εναλλακτική γυμναστική χωρίς κόπωση, ιδρώτα και τραυματισμούς»; Αναζητάτε μια «γυμναστική αντιστρές που θα εκπαιδεύσει το σώμα και το νου σας, που θα σας απαλλάξει από τους πόνους και θα σας οδηγήσει σε σωματική και πνευματική ευεξία»; «Δοκιμάστε το Πιλάτες και δεν θα το μετανιώσετε». Με αυτές και άλλες παρόμοιες παραινέσεις προσελκύονται οι υποψήφιοι πελάτες-μαθητές στα κέντρα γιόγκα, στα στούντιο εναλλακτικής άσκησης και στα γυμναστήρια που «προσφέρουν» διάφορες μορφές «ενεργειακής γυμναστικής» όπως η γιόγκα, το τάι τσι, το Gyrotonic και το Πιλάτες.

Το Πιλάτες, που έχει χαρακτηρισθεί και ως «η δίδυμη μέθοδος της γιόγκα», αυτοπροσδιορίζεται ως μια «κινησιολογική προσέγγιση ενεργειακής εκγύμνασης μέσω χαλάρωσης».[1] Είναι μια πρακτική η οποία συνδυάζει «βασικές αρχές της γιόγκα και άλλων παραδοσιακών μεθόδων άσκησης που προέρχονται από τις ανατολικές φιλοσοφίες με τη δυναμική μεταγενέστερων δυτικών μεθόδων».[2]

Σήμανση Χαλάλ

Από τον δρα Απόστολο Κρητικόπουλο*

Mεγάλο σοκ πάθαμε όλοι οι πατριώτες με το ισλαμικό σήμα των Χαλάλ φαγητών από ελληνικές εταιρίες τις τελευταίες ημέρες.

Η μία μετά την άλλη εταιρία άρχισε να πιστοποιεί τα προϊόντα της (ακόμα και τυρί φέτα είδαμε με πιστοποίηση Χαλάλ!) και να τα προωθεί στην ελληνική αγορά προς κατανάλωση.

Οι ανατολίτικες συνήθειες σφαγής των ζώων «Χαλάλ» (ισλαμικός τρόπος) και «Κοσέρ» (εβραϊκός τρόπος) είναι έξω από τις δυτικές χριστιανικές συνήθειες, γιατί αφενός τα ζώα θανατώνονται με βάρβαρο για εμάς τους Δυτικούς τρόπο και αφετέρου το «διάβασμα» των ζώων από ισλαμιστή (Χαλάλ) ή ραβίνο (Κοσέρ) ιερέα πριν από τη θανάτωσή τους ή η θρησκευτική ταυτότητα του σφαγέα, που πρέπει να είναι συμβατή με την αντίστοιχη διαδικασία σφαγής, είναι κάτι που αποδίδει μεταφυσική και έντονη θρησκευτική έννοια στο φαγητό.

Πάμπολλες φιλοζωικές οργανώσεις για την προστασία των ζώων έχουν εκφράσει έντονες αποδοκιμασίες εναντίον του Χαλάλ και πολύ πρόσφατα στο Βέλγιο απαγορεύτηκαν η πώληση και η διανομή του, με ειδικό νόμο που θεωρεί παράνομη οποιαδήποτε σφαγή μη αναισθητοποιημένων ζώων. Υπάρχουν αρκετές ευρωπαϊκές χώρες που επίσης έχουν προβληματιστεί ιδιαίτερα από τον συγκεκριμένο τρόπο σφαγής των ζώων και βρίσκονται σε συζητήσεις για την απαγόρευσή του.

Τάε Κβό Ντό καί Ὀρθοδοξία

 

Τάε Κβο Ντο και Ορθοδοξία

Λευτέρης Καλαβρυτινός

Αφιερώνεται στην μνήμη του νευρολόγου Χρήστου Τσικλάκου

      Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε με την ευχή τού πνευματικού μου καθώς και με την ευχή τού γέροντα στο οποίο είχα εξομολογηθεί πριν δεκαπέντε χρόνια μετά το τέλος της αναζήτησης μου, όταν ο Θεός με είχε οδηγήσει πλέον στον μακαριστό π. Αντώνιο Αλεβιζόπουλο. Πραγματεύεται την ιστορία τής μεταστροφής μου από άθεο σε χριστιανό με την βοήθεια του Κυρίου μας. Ακόμη, μέσω του κειμένου αυτού γίνεται μια προσπάθεια να ερμηνευθεί η διαφορά ανάμεσα στο TaeKwonDo (TKD, Κορεατική πολεμική τέχνη) και την Ορθοδοξία.

Το πρώτο κεφαλαίο αναφέρεται στο σκοπό της χριστιανικής ζωής που κατά τους αγίους πατέρες, δεν είναι άλλος από την απόκτηση του Άγιου Πνεύματος. Με λόγια αγίων περιγράφονται τα της απόκτησης Του (αν θέλει ο Θεός). Παράλληλα δίνεται απάντηση στο εάν μπορεί να συνδυαστεί το ΤΚD με το σκοπό αυτό.

Το δεύτερο κεφαλαίο αναφέρεται στο TKD, παρατίθενται λίγα ιστορικά στοιχεία και αναλύεται ο σκοπός αυτής της πολεμικής τέχνης και ταυτοχρόνως ολυμπιακού αθλήματος που δεν είναι άλλος από την υλοποίηση των ιδεωδών του Κομφουκίου και η βίωση των δοξασιών των ταοϊσμού και βουδισμού.

Το τρίτο κεφάλαιο περιλαμβάνει το διάλογο του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ με τον Μοτοβίλοφ σαν ένα ζωντανό παράδειγμα βίωσης της βασιλείας του Θεού. Από την άλλη μεριά καταθέτω την προσωπική μου μαρτυρία σαν παράδειγμα προς αποφυγή.

ΓΙΟΓΚΑ: Σωτηρία ΤΟΥ κόσμου ἤ σωτηρία ΑΠΟ τόν κόσμο; (π. Ἀνδρέας Γκατζέλης)

  Η αποκάλυψη του Θεού δεν είναι αποκάλυψη μόνο για τον Θεό αλλά είναι και αποκάλυψη για τον άνθρωπο και για τον κόσμο ολόκληρο. Η Αγία Γραφή μας λέει ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός ήρθε για να σώσει τον κόσμο. «οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ» (Ιωαν. 3, 17).

Και ο Απόστολος Παύλος κατηγορηματικά αναφέρει ότι: «ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος» (Α’ Κορ. 15, 26). Δεν αναφέρεται μόνο στον θάνατο του ανθρώπου αλλά στην κατάργηση του φαινομένου του θανάτου σε όλη την Δημιουργία. «καὶ ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι» (Αποκ. 21, 4) μας λέει το βιβλίο της Αποκάλυψης.

Η νίκη ενάντια στον θάνατο είναι το βασικό περιεχόμενο της σωτηριολογίας και η βασική έννοια της λέξης «σωτηρία» στα πλαίσια της χριστιανικής σκέψης και ζωής. Ο κόσμος δεν είναι κάτι κακό αλλά ο Θεός πάντα εποίησε καλά λίαν. Ο Απόστολος Παύλος στην επιστολή του στους Ρωμαίους αναφέρει στο 8ο κεφάλαιο τα εξής αξιομνημόνευτα:

«19 ἡ γὰρ ἀποκαραδοκία τῆς κτίσεως τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ ἀπεκδέχεται. 20 τῇ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη, οὐχ ἑκοῦσα, ἀλλὰ διὰ τὸν ὑποτάξαντα, ἐπ’ ἐλπίδι 21 ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ. 22 οἴδαμεν γὰρ ὅτι πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν·»

Ενώ λοιπόν η αποκάλυψη του Θεού στέκεται με θετικό τρόπο απέναντι στην Δημιουργία του Θεού, τα ανθρώπινα φιλοσοφικά και θρησκευτικά συστήματα, στην πλειονότητά τους απορρίπτουν τον κόσμο και την ύλη ως κάτι το βδελικτό και άξιο αφανισμού. Τον θάνατο δε τον θεωρούν ως κάτι το επιθυμητό και λυτρωτικό.

«Τα διάφορα απολυτρωτικά συστήματα που έχουν ως βάση τον Ινδουισμό είναι απόπειρες απαλλαγής από τη ζωή», αναφέρει ο Καθηγητής της Θρησκειολογίας στο Πανεπιστήμιο Άαρχους της Δανίας κ. Γιοχάννες Άαγκααρντ.

Επειδή όμως δεν είναι φυσιολογικό στον άνθρωπο να επιθυμεί τον θάνατο αλλά αντίθετα είναι φυσιολογικό ο κάθε άνθρωπος να αισθάνεται κάποια μορφή δισταγμού μπροστά στο φρικτό μυστήριο του θανάτου ο καθηγητής εξηγεί πώς στα εν λόγω ινδουιστικά συστήματα ξεπερνιέται αυτός ο δισταγμός.

«H Γιόγκα είναι έκφραση της αντιλήψεως ότι ο άνθρωπος μπορεί να ελαττώσει τα βάσανα και να ξεπεράσει το δισταγμό του μπροστά στο θάνατο μέσω τουπεριορισμού ή της απραξίας των φυσιολογικών ζωτικών λειτουργιών».

Και ο Γρηγόριος Ζιάκας, ομότιμος καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης γράφει σχετικά με την Γιόγκα:

«η Γιόγκα στην κλασική της έκφραση είναι μια αξιοπρόσεκτη μέθοδος διαλογισμού, ένας δρόμος για την αναζήτηση της σωτηρίας, φτιαγμένος όμως ειδικά για τους Ινδούς και προσαρμοσμένος στον ινδικό τρόπο σκέψης. Σκοπό έχει να καλλιεργήσει τον άνθρωπο και να τον βοηθήσει ν’ απαλλαγεί από τον κόσμο της φθοράς, ο οποίος, κατά την ινδουιστική αντίληψη, καταδικάζει το πνεύμα στην οδυνηρή αλυσίδα των μετενσαρκώσεων και των ανακυκλήσεων του κόσμου. Γι’ αυτό στην κλασική της έκφραση η Γιόγκα είναι μια μέθοδος «θανάτου», μια ριζική με άλλα λόγια άρνηση του κόσμου και των υλικών πραγμάτων, τα οποία αποτελούν τη ρίζα των πικρών αναγεννήσεων, που φυλακίζουν το ανθρώπινο πνεύμα, και ένας τρόπος επίτευξης της μεταφυσικής γνώσης, η οποία ελευθερώνει το πνεύμα από τα δεσμά της ύλης και το οδηγεί σε μια μεταφυσική κατάσταση υπερπροσωπικής ενότητας με την έσχατη αλήθεια του παντός».

Ο Άγιος Ιερομόναχος SERAPHIM ROSE με πολλή διάκριση αναφέρει ότι:

Ποιός Σατανᾶς, ἀφοῦ δέν ὑπάρχει Σατανᾶς...

 Θαυμαστή αλλοίωση

Σέ ἡλικία 23 ἐτῶν, εἶχα ἔντονες ἀνησυχίες γιά τήν ὕπαρξη ἤ ὄχι τοῦ Θεοῦ καί γιά τό ποιός εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός. Μέσῳ ἑνός φίλου, τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1991, βρέθηκα σέ μιά μικρή ὀργάνωση στήν Ἀθήνα πού πιστεύει ὅτι σημερινή ἐνσάρκωση τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ γκουρού Sathya Sai Baba. Στήν ὀργάνωση αὐτή πήγαινα δύο-τρεῖς φορές τήν ἑβδομάδα, ὅπου κάναμε ἀσκήσεις χαλάρωσης. Δέν προχώρησα σέ ἀσκήσεις διαλογισμοῦ, γιατί δέν εἶχα μυηθεῖ ἀκόμη, δέν εἶχα πάρει τό μάντραμ, τήν λέξη πού θά ἐπαναλάμβανα διαρκῶς ἐν εἴδει προσευχῆς.

Ἡ βασική θεωρία τῆς ὀργάνωσης εἶναι ὅτι ὁ Θεός εἶναι μέσα μας. Μέ ποιά ἔννοια ὅμως: Μέ τήν ἔννοια ὅτι κάθε ἄνθρωπος ὅπως καί κάθε ζῶο εἶναι κατ’οὐσίαν Θεός, ὁ ὁποῖος ἔχει μπεῖ στήν περιπέτεια τῆς ὕλης. Γι’αὐτό εἶναι ἀπαραίτητες οἱ μετενσαρκώσεις, προκειμένου τό ὄν (ἄνθρωπος-ζῶο) νά ὑποστῆ διάφορες παιδαγωγίες, ἔτσι ὥστε νά βελτιωθῆ καί νά ἐπανέλθη στήν κατάσταση τῆς «θεώσεως», δηλαδή νά.... ξαναγίνη κατ’οὐσίαν Θεός. Πολύ συχνές ἦταν οἱ ἀναφορές σέ φράσεις καί ὅρους ὀρθόδοξους πού ἐπέτειναν τήν σύγχυση: «Θεοί ἐστέ καί Θεοί γίνεσθε».

Μᾶς ἔλεγαν, πώς δέν πρέπει νά φοβόμαστε κανέναν καί τίποτα. Ἐγώ τούς εἶχα πεῖ ὅτι φοβόμουν τόν Σατανᾶ. Τότε, μοῦ ἔλεγαν, ὅτι δέν ἔπρεπε νά τόν φοβᾶμαι, γιατί εἶχα κι ἐγώ δυνάμεις μέσα μου πού ἔπρεπε νά τίς ἀπελευθερώσω (ἐννοοῦσαν μέ τήν μύηση καί τό μάντραμ).

Ἔλεγαν ἐπίσης ὅτι ὁ καθένας μπορεῖ νά εἶναι Χριστιανός, Μουσουλμάνος, Βουδιστής καί ταυτόχρονα νά ἀνήκει στήν ὀργάνωση καί νά ἐξελίσσεται-βελτιώνεται μέ τίς τεχνικές της.

Γιόγκα: Μύθοι καί ἀλήθειες

  Ρακοβαλή Αθανάσιου

 

Πριν από 25 χρόνια περίπου η γιόγκα ήταν άγνωστη στην Ελλάδα. Σήμερα διαφημίζεται παντού. Εφημερίδες, περιοδικά μεγάλης κυκλοφορίας και πολλά βιβλία προσπαθούν να την «περάσουν» στον κόσμο, ενώ υπάρχουν και πολλές σχετικές οργανώσεις και σχολές. Τα περισσότερα γυμναστήρια, σε κάθε σχεδόν συνοικία, έχουν και ένα τμήμα γιόγκα.

Προσπαθούν να την εισαγάγουν ακόμα και στα νοσοκομεία και στην εκπαίδευση! Φαίνεται ότι αυτό το σύστημα κάνει για όλα, πως είναι μία πανάκεια!

Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Μόνο κάποιος που έχει προσωπική εμπειρία, μπορεί να ξέρει. Εμείς σήμερα θα τολμήσουμε μια κριτική, λέγοντας πράγματα που κρύβονται.[1] Γιατί εμείς γνωρίζουμε τα πράγματα από «μέσα». Κάποιοι από μας ήμασταν μαθητές, οπαδοί, φίλοι, τρώγαμε μαζί, συζητούσαμε και παρακολουθούσαμε τις σχετικές ομιλίες και τα σεμινάρια τότε, στην αρχή, γύρω στο 1980. Ξέρουμε πολλά περισσότερα από τους σημερινούς μαθητές.

Ξέρουμε γνωστούς που τρελάθηκαν από την μακροχρόνια εξάσκηση αυτών των «τεχνικών», αλλά και κάποιον που αυτοκτόνησε.[2] Ξέρουμε όλα τα ψέματα που λένε και τον τρόπο με τον οποίο συνεχώς διαστρέφουν την πραγματικότητα και παραπληροφορούν. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα με τη σειρά:

1. ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

Από τη μια λένε ότι δεν είναι κερδοσκοπικά σωματεία, από την άλλη όμως οργανώνουν σεμινάρια, που για να συμμετάσχεις πρέπει να πληρώσεις τεράστια ποσά. Στην πραγματικότητα τίποτα δεν δίνεται δωρεάν. Είναι μία καλοστημένη εμπορική επιχείρηση που πουλάει «φιλοσοφία», «κοσμοθεωρία», «υπαρξιακή αναζήτηση», «αυτογνωσία», «ψυχολογική υποστήριξη» και ό,τι παραπλήσιο θέλετε.

Τί εἶναι ἡ γιόγκα; Ἀκίνδυνη μέθοδος γιά ὑγεία καί ὀμορφιά ἤ ἐπικίνδυνη τεχνική θρησκευτικῆς λατρείας; (Ἱερεύς Σωτήριος Ο. Ἀθανασούλιας)

 

 Τό προσωπεῖο μιᾶς θρησκευτικῆς τεχνικῆς

Ἕνα φαινόμενο, πού ἐπεκτείνεται συνεχῶς στήν ἐποχή μας καί προσλαμβάνει μεγάλες διαστάσεις, εἶναι ἡ διείσδυση τῆς λεγόμενης ἀνατολικῆς «πνευματικότητας» στίς χριστιανικές ἤ ἐκκοσμικευμένες κοινωνίες τοῦ δυτικοῦ κόσμου. Ἀπό τή στιγμή πού τό ἀποκρυφιστικό κίνημα τῆς Νέας Ἐποχῆς υἱοθέτησε βασικές ἀντιλήψεις καί τεχνικές τοῦ Ἰνδουϊσμοῦ καί τοῦ Βουδισμοῦ, ὅπως ἡ μετενσάρκωση, τό κάρμα, ὁ διαλογισμός, ἡ γιόγκα κ.ἄ., καί τίς προωθεῖ σέ κάθε κατεύθυνση, τά στοιχεῖα αὐτά, ἀκόμη καί στήν Ἑλλάδα, τείνουν νά γίνουν μέρος τῆς καθημερινότητας, ἀφοῦ γίνονται ἀποδεκτά ἀπό ὅλο καί περισσότερους συνανθρώπους μας. Τό πρόβλημα εἶναι ὅτι, συνήθως, δέν μεταφέρονται ὅπως πραγματικά εἶναι, δηλαδή ὡς ἀντιλήψεις, τεχνικές ἤ ἀκόμη καί ὡς πράξεις λατρείας μιᾶς ἄλλης θρησκείας ριζικά ἀσύμβατης μέ τόν Χριστιανισμό, ἀλλά ἐμφανίζονται μέ κάθε εἴδους προσωπεῖα, προσαρμοσμένα στά χριστιανικά ἤ κοσμικά πρότυπα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα θρησκευτικῆς τεχνικῆς, πού ἐμφανίζεται μέ τό προσωπεῖο ἀκίνδυνης καί εὐεργετικῆς μεθόδου, εἶναι ἡ γιόγκα, μέ τήν ὁποία θά ἀσχοληθοῦμε στό τεῦχος αὐτό. Πράγματι, ἡ ἐν λόγῳ τεχνική προωθεῖται σήμερα ἀπό μέσα ἐνημερώσεως, ἐφημερίδες, περιοδικά, εἰδικά ἔντυπα, ὁμάδες, ὀργανώσεις καί μεμονωμένα πρόσωπα (γκουροῦ, δασκάλους τῆς Ἀνατολῆς), ὡς ἕνα εἶδος γυμναστικῆς, ὡς μέθοδος χαλάρωσης καί εὐεξίας κ.λπ. Γυμναστήρια καί κέντρα ὀμορφιᾶς τήν ἐντάσσουν στά προγράμματά τους, ἀγνοώντας σέ πολλές περιπτώσεις τί πραγματικά εἶναι. Εἰδικότερα, ἡ γιόγκα ἐμφανίζεται συνήθως, α) ὡς ἕνα εἶδος γυμναστικῆς, πού ὠφελεῖ τό σῶμα, ὅπως κάθε ἄλλη μέθοδος γυμναστικῆς ἤ καί ἀκόμη περισσότερο, ἀλλά ὠφελεῖ ἐξίσου καί τό «πνεῦμα», β) ὡς μία μέθοδος ἐντελῶς ἀκίνδυνη γιά τόν ἄνθρωπο, ἀλλά καί εὐεργετική, τά «θετικά» ἀποτελέσματα τῆς ὁποίας κατοχυρώνονται, δῆθεν, καί ἐπιστημονικῶς, καί γ) ὡς μέθοδος, πού δέν ἔχει καμία σχέση μέ τή θρησκεία, ἄρα μπορεῖ νά τήν ἀσκεῖ ἄνετα ὁποιοσδήποτε, ἀκόμη καί ὁ συνειδητός Χριστιανός.

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί οἱ θρησκεῖες τοῦ κόσμου (Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς)

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 26η Φεβρουαρίου 2018.

 

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

 

    Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, δεν ήρθε στον κόσμο για να ιδρύσει κάποια θρησκεία, έστω την καλλίτερη και τελειότερη, αλλά να ελευθερώσει τον πεσόντα άνθρωπο από τη δουλεία του διαβόλου. Όντας ο άνθρωπος μέσα στον Παράδεισο, δεν του δόθηκε από το Θεό καμιά θρησκευτική πίστη, ή συγκεκριμένη λατρεία προς Αυτόν, διότι η ίδια η ζωή του ήταν, (και θα συνέχιζε να είναι), μια διαρκής δοξολογία και λατρεία του Δημιουργού του. Δεν χρειαζόταν καμιά θρησκεία να τον ενώσει με το Θεό, διότι η κοινωνία μ’ Αυτόν ήταν μια δεδομένη πραγματικότητα.

       Όμως η πτώση και η σταδιακή απομάκρυνσή του από το Θεό, έφεραν ως αναπόφευκτο επακόλουθο, τον σκοτισμό του νου του, τη φθορά και τον θάνατο, τον πνευματικό και στη συνέχεια τον βιολογικό. Έτσι δημιουργήθηκε χάσμα μέγα ανάμεσά στον Θεό και στον άνθρωπο, αγεφύρωτο για τις ανθρώπινες δυνατότητες. Ο μεταπτωτικός άνθρωπος, στην προσπάθεια του να γεφυρώσει αυτό το χάσμα και να ενωθεί ξανά με το Θεό, επινόησε, με τη σκέψη και τη φαντασία του, κτιστά υποκατάστατα του Θεού, παρμένα από τον εξωτερικό κόσμο των αισθήσεων. Έτσι δημιούργησε τις διάφορες θρησκείες με τις πεπλανημένες και χονδροειδείς περί Θεού αντιλήψεις του. Ο αείμνηστος καθηγητής της Δογματικής πρωτ. π. Ιωάννης Ρωμανίδης, πολύ ωραία επισημαίνει στη Δογματική του, ότι «με τον όρο θρησκεία εννοούμεν κάθε ‘ταύτισιν’ του ακτίστου με το κτιστό και μάλιστα κάθε ‘ταύτισιν παραστάσεων’ του ακτίστου με νοήματα και ρήματα της ανθρωπίνης σκέψεως, που είναι το θεμέλιο της λατρείας των ειδώλων».[1]  Και συνεχίζει: