Τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι πάντα γλυκό, μερικὲς φορὲς εἶναι πικρό...

Τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι πάντα γλυκό, μερικὲς φορὲς εἶναι πικρό. Πικρό, ὅπως ἦταν ὁ σταυρός. Κι ὅμως, μέσῳ τοῦ σταυροῦ ἦρθε καὶ σὲ ἐμᾶς ἡ Ἀνάσταση.- 

Πατέρας Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης. 

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/03/blog-post_192.html

Περὶ πειθαρχίας τοῦ Ποιμένος εἰς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου.

«Μηδέν, άνευ γνώμης σου γινέσθω,

μηδέ συ άνευ γνώμης Θεού τι πράσσε».

Είναι μία κεντρική ιδέα του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου που συναντάται πυκνώτατα εις τας επιστολάς του.

Το μυστικόν της επιτυχίας της πειθαρχίας των ποιμαινομένων ευρίσκεται εις την πειθαρχίαν του ποιμένος εις το θέλημα του Θεού.

«Μηδέν, άνευ γνώμης σου γινέσθω, μηδέ συ άνευ γνώμης Θεού τι πράσσε».

Τίποτα να μη γίνεται χωρίς την γνώμην σου.

Μή­τε συ να πράττης κάτι χωρίς την γνώμην του Θεού.

Ὁ χριστιανός δέν ἔχει "θέλω" , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Προτιμοῦμε νά κάνουμε τό θέλημα τῶν ἀνθρώπων παρά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ...

❈ Σήμερα βασιλεύει ἡ ὑποκρισία καί μέ διάφορους τρόπους λέμε ψέματα καί μέ τό στόμα καί μέ τήν συμπεριφορά καί μέ ὅλη μας τή ζωή… καί μέ εὔλογες προφάσεις, μήπως στενοχωρήσουμε τόν ἄλλον, μήπως μᾶς παρεξηγήσει ὁ ἄλλος, μήπως καί μᾶς ὀνειδίσει, μᾶς κοροϊδέψει...

Θὰ γίνει τὸ θέλημά Σου,Πατέρα καὶ Θεέ μου!"

Στο κατώφλι της κάθε μέρα, πείτε: "Θα γίνει το θέλημά Σου Πατέρα!"

Και στο κατώφλι κάθε μελλοντικής νύχτας λέγε: " Θα γίνει το θέλημά Σου Πατέρα!".

Πηγαίνοντας στη δουλειά και όταν έρχεσαι από την εργασία, πάλι να λες το ίδιο: : "Θα γίνει το θέλημά Σου Πατέρα!".

Ἡ ὀντολογικὴ ὑπομονὴ (Ἀρχ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Ἱεροκήρυκας Ι. Μ. Πατρῶν)

Ὁ κάθε ἄνθρωπος, πορευόμενος σ᾽ αὐτὴν τὴν πρόσκαιρη ζωή, βρίσκεται συνεχῶς ἀντιμέτωπος μὲ ποικίλες δοκιμασίες καὶ προβλήματα, προερχόμενα εἴτε ἀπὸ τὸν ἑαυτό του εἴτε ἀπὸ τοὺς συνανθρώπους του. Ὅλες αὐτὲς τὶς καταστάσεις καλεῖται νὰ τὶς ἀντιμετωπίσῃ μὲ ὑπομονή. Τί σημαίνει, ὅμως, ὑπομονή;

Ἐτυμολογικὰ «ὑπομένω» σημαίνει «μένω κάτω ἀπὸ κάτι». Στὴν Πατερικὴ διδασκαλία αὐτὸ τὸ «κάτω», ἀπὸ τὸ ὁποῖο ὀφείλω νὰ μένω, εἶναι τὸ Θεῖο θέλημα. Σὲ κάθε περίσταση ἀναλογίζομαι ποιό εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ πράττω. Ἔτσι ἡρεμῶ καὶ πορεύομαι στὴν ζωή μου μὲ εἰρήνη καὶ ἐλπίδα γιὰ τὴν παρέλευση τῆς δυσκολίας, χωρὶς νὰ διαταράσσωνται οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις μου. Ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος μᾶς βεβαιώνει: «Ἡ θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται, ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα· ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει, ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ πνεύματος ἁγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν» (Ρωμ. 5, 4).

Μετὰ τὴν πτώση τῶν πρωτοπλάστων, εἰσῆλθε τὸ ἀνθρώπινο γένος στὴν φθορὰ καὶ τὸν θάνατο, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ψυχικὲς δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἀτονίσουν. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ κρίνεται ἀπαραίτητη ἡ ἐπανένωσή του μὲ τὸν Δημιουργό του Θεό, ὥστε νὰ τονωθοῦν καὶ νὰ χαριτωθοῦν πάλι αὐτὲς οἱ δυνάμεις. Ὁ ἄνθρωπος εἴτε τὸ δέχεται εἴτε ὄχι μακριὰ ἀπὸ τὸν Δημιουργό του Θεὸ εἶναι ἕνα ταλαίπωρο ὄν. Μόνο σὲ κοινωνία μὲ Αὐτὸν γίνεται ὀντότητα καὶ ἑνοποιημένη – συγκροτημένη προσωπικότητα, ἡ ὁποία γνωρίζει ποῦ καὶ πῶς πορεύεται καὶ πῶς διέρχεται τὶς διάφορες ἀντίξοες καταστάσεις. «Ἡ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω, ἵνα ἦτε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι, ἐν μηδενὶ λειπόμενοι» (Ἰακ. 1, 4).

Ἀποδεχόμαστε τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν κάνουμε πράξη, χωρὶς νὰ ἀπομακρυνώμαστε ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ χωρὶς νὰ ἐπηρεαζώμαστε ἀπὸ ἐξωτερικὲς αἰτίες ἢ ἐσωτερικὲς ἀδυναμίες καὶ πάθη. Εἶναι, λοιπόν, ἡ ὑπομονὴ μία στάση ζωῆς, ὑπακοῆς στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ ψυχικὴ ἀντοχὴ καὶ δύναμη, γιὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν οἱ διάφορες καταστάσεις.

Παιδί μου, δέν γνωρίζουμε τόν τρόπο πού οἰκονομεῖ ὁ Θεός τήν ζωή μας....

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/06/blog-post_43.html

Τὸ θεῖο θέλημα

Τὸ θεῖο θέλημα

Εἶπε γέρων: ἐκεῖνος ποὺ δὲν πράττει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι παγιδευμένο πουλί, πλοῖο ποὺ βάζει νερά, ἄδειο δοχεῖο, μαραμένο δέντρο. Ἐκεῖνος ποὺ πράττει τὸ θεῖο θέλημα εἶναι καθαρὸ χρυσάφι, εἶναι ὁ οὐρανὸς γύρω ἀπὸ τὸν ἥλιο, ἕνα ἀσημένιο κύπελο μὲ κρασί. Εἶναι μακάριος, ὄμορφος, ἅγιος.

ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου

https://wra9.blogspot.com/2023/03/blog-post_398.html

Πόσο ἐπηρεάζεται ὁ ἄνθρωπος γιά νά κάνει τό θέλημα Τοῦ Θεοῦ ἡ τό δικό του; , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἀγὼν κατὰ τῶν παθῶν

Ἀγὼν κατὰ τῶν παθῶν

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Τὰ πάθη ἔχουν βαθιὲς ρίζες στὸν ἄνθρωπο καὶ εἶναι ἀδύνατο νὰ ξεριζωθοῦν. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ ἱκανοποιοῦνται. Ὑπάρχει ὁ πνευματικὸς τρόπος νὰ ἀδρανοποιοῦνται καὶ νὰ μὴ βρίσκει χῶρο ὁ διάβολος νὰ τὸν ὁδηγήσει στὸ δρόμο τῆς ἁμαρτίας. Ὁ ἅγιος Παΐσιος ἔλεγε σχετικά. «Ὅσοι κατόρθωσαν νὰ κόψουν τὸ θέλημά τους, μὲ μεγάλη εὐκολία ἔκοψαν καὶ τὶς ἁλυσίδες τῶν παθῶν καὶ ἐλευθερώθηκαν ἀπὸ τὴν πνευματικὴ κατοχὴ τοῦ ἀνθρωποκτόνου».

Ὁ ἀγώνας κατὰ τῶν παθῶν ξεκινάει μὲ τὶς ἐπιθυμίες τοῦ ἀνθρώπου. Ὅταν ἐκεῖνος δὲν ἐνδιαφέρεται, γιὰ παράδειγμα, γιὰ τὶς σαρκικὲς ἡδονές, γιατί εἶναι μεγάλη ἁμαρτία, ἀφήνει θὰ λέγαμε ἀνενεργὸ τὸ σχετικὸ πάθος. Παρατηροῦμε μία πνευματικὴ ἐλευθερία, ποὺ διευκολύνει τὸν πνευματικὸ ἀγώνα. Ἄλλο παράδειγμα. Ὅλοι ἔχουν τὸ πάθος τῆς φιλοδοξίας. Θέλουν τὴν προβολὴ καὶ ἀναγνώριση, θέλουν τὶς κοσμικὲς τιμὲς καὶ τὴ δόξα τῆς ματαιότητας. Ἐκεῖνοι ποὺ ἀρνοῦνται αὐτὰ μένουν ἀδιάφοροι καὶ ἠρεμοῦν. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὸ πάθος τῆς πλεονεξίας. Οἱ ἄνθρωποι ἀγωνίζονται γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, ποὺ χρειάζονται γιὰ μία ἀξιοπρεπῆ ζωή. Αὐτὸ εἶναι φυσιολογικό. Ὅμως τὸ πρᾶγμα ἀλλάζει, ὅταν τὸ πάθος γίνεται ἀκόρεστο καὶ ἡ ἱκανοποίησή του γίνεται σκοπὸς τῆς ζωῆς. Ἂν ὁ ἄνθρωπος σταθεροποιήσει μέσα του τὴν περιφρόνηση τοῦ μὴ ἀναγκαίου γιὰ τὴ ζωή του πλούτου καὶ ἀρκεῖται στὰ βασικὰ ὑλικὰ ἀγαθά, τὸ πάθος μένει καταχωνιασμένο, γιατί προτεραιότητα ἔχουν τὰ πνευματικὰ ἀγαθά, ποὺ ἐξασφαλίζουν τὴν μελλοντικὴ μακαριότητα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Κατὰ παρόμοιο τρόπο ὁ ἄνθρωπος τῆς πνευματικῆς ζωῆς νεκρώνει τὰ πάθη του, ἀπελευθερώνεται ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσία τους καὶ τελεῖ ὑπὸ συνεχῆ ἐγρήγορση. Ἰδιαίτερα προσέχει τοὺς λογισμούς του, οἱ ὁποῖοι γεννοῦν τὶς ἁμαρτωλὲς ἐπιθυμίες καὶ ἐνεργοποιοῦν τὰ πάθη.

Τό θεῖο θέλημα ἐκφράζεται μέ συγκυρίες, μέ ἐμπόδια, μέ ἀνθρώπους, μέ ἀλλαγές καί ἀνατροπές...(Ὅσιος Πορφύριος)

«Ο παλαιός, περίπλοκος και σκοτεινός άνθρωπος που επιβιώνει εντός σου, παίζει παιχνίδια όχι ευδιάκριτα. Το σπουδαιότερο είναι να καταλάβεις και ν' αποδεχθείς πως το δικό σου θέλημα δεν είναι καλύτερο από του Θεού. Και το θείο θέλημα εκφράζεται με συγκυρίες, με εμπόδια, με ανθρώπους, με αλλαγές και ανατροπές.