Γιά τόν πόνο

«Όταν ακούς ότι κάποιος πονάει, προσευχήσου γι᾽αυτόν.

Όχι ότι ο Θεός θα τελειώσει τον πόνο του, αλλά να του δώσει υπομονή.

Γιατί, μέσα στον πόνο είναι ο Θεός» 

Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/10/blog-post_795.html

Ἂν ἔχεις μεγάλα μέτρα, μεγαλη ἀκρίβεια θὰ ζητήσει ὁ Θεός. Ἂν ἔχεις μικρά, μικρὰ θὰ ζητήσει...

Ἂν ἔχεις μεγάλα μέτρα, μεγαλη ἀκρίβεια θὰ ζητήσει ὁ Θεός. Ἂν ἔχεις μικρά, μικρὰ θὰ ζητήσει. Μὴν καταφρονεῖς τὰ μικρά, διότι πολλὰ μικρὰ κάνουν ἕνα μεγάλο. Ξέρεις πῶς θὰ τὸ πάρει, ἄραγε, ὁ Θεός; 

Ὅσιος Ἐφραὶμ Κατουνακιωτης.  

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/08/blog-post_815.html

Τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι πάντα γλυκό, μερικὲς φορὲς εἶναι πικρό...

Τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι πάντα γλυκό, μερικὲς φορὲς εἶναι πικρό. Πικρό, ὅπως ἦταν ὁ σταυρός. Κι ὅμως, μέσῳ τοῦ σταυροῦ ἦρθε καὶ σὲ ἐμᾶς ἡ Ἀνάσταση.- 

Πατέρας Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης. 

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/03/blog-post_192.html

Ἅμα θυμώσει ὁ Θεός..., ἁμαρτωλοί, ποῦ φύγωμεν...Όσιος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης • 8 Ἰανουαρίου ἑορτὴ ἀνακομιδῆς Ἱερῶν λειψάνων

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/01/8.html

«Δὲν παρακάλεσα τὸν Θεὸ νὰ μοῦ πάρει τὴν ἀσθένια ἀλλὰ νὰ μοῦ δίνει ὑπομονή».

Ο Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης ήταν αλλεργικό άτομο. Η ασθένειά του εκδηλώθηκε από 14 ετών σαν σβώλοι άμμου στα μάτια. Την απέκρυψε όμως από τους σχολίατρους φοβούμενος.

Τελειώνοντας το Γυμνάσιο, το 1930, και κατατασσόμενος στον στρατό είχε ήδη μία σοβαρή εκζεματώδη κατάσταση στην άρθρωση του αστραγάλου του δεξιού ποδιού. Του έδωσαν δύο χρόνια αναβολή στράτευσης με την διάγνωση: «Άτονον έλκος, ιατόν διά του χρόνου».

Εκμεταλευόμενος την αναβολή ήρθε στο Άγιον Όρος.

Η ασθένεια τον ακολούθησε. Το πόδι είχε διά βίου το πρόβλημα με εξάρσεις, που πολλές φορές επεκτείνονταν και στο υπόλοιπο σώμα. Δοκίμασε πολλά φάρμακα και πολυχρόνιες αυστηρές δίαιτες, αλλά μόνο μια μικρή συντήρηση και ανοχή μπόρεσε να επιτύχει.

Τα τελευταία χρόνια, κατά τα οποία πονούσε από τα έλκη του ποδιού και σχεδόν δεν κοιμόταν, έλεγε μερικές φορές:

Ὁ Θεὸς ὅλα τὰ ἀνέχεται, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν μαγεία... μακριά!

Ο Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης ελεγε:

-Εχουμε πήξει στον σατανισμό!!

Δεν ξέρεις ποιός μένει δίπλα σου και σε ποιούς ανάμεσα περπατάς....

Κάποτε παρακαλούσα θερμά τον Κύριο για μια ξαδέλφη μου, που είχε μπλέξει με την μαγεία.

Ξεπέρασα κάθε όριο, παρακαλώντας:

- ''Χριστέ μου, για το Αίμα που έχυσες πάνω στον Σταυρό, ελέησε και αυτήν την ψυχή!''

Έφαγα τότε έναν μπάτσο, που ήταν όλος δικός μου.

Aπὸ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Ὁσίου Ἐφραὶμ Κατουνακιώτη στὴν Ι. Μονὴ Ἁγ. Ραφαὴλ Μυτιλήνης,το 1989

Aπό την επίσκεψη του Οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη στην Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Μυτιλήνης, το έτος 1989.

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/03/a-1989.html

Ὁ Θεὸς ἐπισκέπτεται τὸν ἄνθρωπο πότε μὲ θλίψη,πότε μὲ χαρά.

Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης(☩ 27 Φεβρουαρίου 1998)

https://proskynitis.blogspot.com/2024/02/blog-post_96.html

«Ὅταν ἔρθει ἡ χάρις ξεχνᾶς καὶ τὶς θλίψεις καὶ τὰ βάσανα, χαλάλι νὰ γίνουν ὅλα»

πηγή:εδώ

«Ὅταν ἔρθει ἡ χάρις ξεχνᾶς καὶ τὶς θλίψεις καὶ τὰ βάσανα, χαλάλι νὰ γίνουν ὅλα»

Άγιος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης, ἔκδ. α´ 2000, σ. 216

https://wra9.blogspot.com/2021/07/blog-post_9.html

Στιγμές χάριτος μέ τόν Ἅγιο Ἐφραίμ τόν Κατουνακιώτη τοῦ Νικολάου Μπαλδιμτσῆ - Ἰατροῦ

Τὰ λόγια του, ἦταν σίγουρα, ἦταν βέβαια, ἦταν πειστικά. Δὲν χρειάζονταν οὔτε διευκρινίσεις, οὔτε δευτερολογίες. 

Ἔτσι, μιὰ φορὰ ἀπὸ τὴν ἀντανάκλαση τῆς Χάριτος ποὺ εἶχε ὁ Γέροντας, αἰσθάνθηκε ἡ ψυχή μου πόσο μεγάλη εἶναι ἡ ἀχαριστία μου στὶς εὐεργεσίες τοῦ Θεοῦ. 

Ὁ Γέροντας ἀμέσως μοῦ ἔδωσε τὴν ἀπάντηση ὑπομειδιῶντας καὶ λέγοντας: «ἰσαρίθμους γὰρ τῆ ψάμμω ὠδάς, ἂν προσφέρωμέν σοι, Βασιλεῦ ἅγιε, οὐδὲν τελοῦμεν ἄξιον, ὧν δέδωκας ἡμῖν...». 

Ἄλλη φορά, μόλις τελείωσα τὴν ἐξέταση καὶ νοσηλεία του, κάθισα δίπλα στὸ κρεβατάκι του. 

Ὁ Γέροντας μὲ κρατοῦσε ἀπὸ τὸ χέρι, χωρὶς νὰ μιλάει. 

Ἐγώ, ἐκείνη τὴ στιγμή, εἶδα ὅλη τὴ ζωή μου, ὅλα τὰ πάθη μου καὶ τὶς ἁμαρτίες μου καὶ ἡ ψυχή μου ἔκλαιγε νοερὰ γιὰ τὸ πόσο λύπησα τὸ Χριστό. 

Ἀφοῦ πέρασε πολὺ ὥρα σὲ αὐτὴ τὴν κατάσταση, γυρίζει ὁ Γέροντας καὶ μοῦ λέει: 

-Καλὸ ἦταν κι αὐτό! 

Κατάλαβα ὅτι περίμενε κάτι ὑψηλότερο, ὅπως ἡ εὐγνωμοσύνη καὶ ἡ ἀγάπη σὰν τὸν πατέρα ποὺ θέλει τὸ παιδί του νὰ τὸ δεῖ ἄρχοντα. 

Ἀλλὰ ποῦ τέτοια κατάσταση! 

Ἕνα βράδυ ὁ Γέροντας μὲ ἔβαλε νὰ κοιμηθῶ στὸ κελί του, στὸ κρεβάτι του. 

Ὁ ἄνθρωπος, ὅσο σοφός καί νά εἶναι, πρέπει νά συμβουλεύεται λιγάκι...

https://proskynitis.blogspot.com/2023/12/blog-post_37.html

Ὁ Θεός μᾶς δείχνει τόν ἑαυτό μας σιγά σιγά γιατί δέν θά ἀντέξουμε τό σκοτάδι μας.

Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Erimitic

https://proskynitis.blogspot.com/2023/09/blog-post_690.html

Ὅσα μπορεῖς περισσότερα ὀνόματα νά μνημονεύεις!

«Εγώ μόνο το Γυμνάσιο έβγαλα, δεν πήγα παραπάνω. Και έγραψα όλους τους συμμαθητάς μου, όλους τους καθηγητάς μου, τους δασκάλους από την πρώτη Δημοτικού μέχρι την τελευταία τάξη του Γυμνασίου. Και όταν τα μνημονεύω, πόση χαρά λαμβάνω!

Ξέρεις πόση χαρά λαμβάνω;

Προσευχή τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ Κατουνακιώτη

Ο όσιος Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, όσους λίγους μπορούσε να δεχθεί, τους συμπεριφερόταν με πολλήν αγάπη και τους ανέπαυε βαθύτατα. Τα τελευταία χρόνια που ήταν αναγκασμένος να βρίσκεται για πολλές ώρες στο κρεβάτι, τους δεχόταν εκεί. Έβαζε τα χέρια του πάνω στο κεφάλι τους, ενώ γονάτιζαν μπρος στο κρεβάτι του, και προσευχόταν περίπου έτσι:

«Ο Θεός ο αιώνιος, το άναρχον, το ατελεύτητον, το ανεξιχνίαστον, το ακατάληπτον, το αμετάβλητον. Ο Θεός, ο Παράκλητος, το Πνεύμα της παρακλήσεως, το Πνεύμα της αγάπης, το Πνεύμα της ειρήνης, το Πνεύμα της γλυκύτητος, το Πνεύμα της υπομονής, το Πνεύμα της επιεικείας, το Πνεύμα της μακροθυμίας. Οικτίρμων και ελεήμων, μακρόθυμος και πολυέλεος. Εμείς τα αμαρτωλά Σου παιδιά, στο Όνομά Σου είμεθα βαπτισμένοι.

Ὅσιος Ἐφραίμ Κατουνακιώτης-ΣΤΙΓΜΕΣ

Ἁγιοκατάταξη τῶν Ἁγίων Ἁγιορειτῶν Γερόντων Ἰωσὴφ τοῦ Ἠσυχαστοῦ - Δανιὴλ Κατουνακιώτου - Ἐφραὶμ Κατουνακιώτου

Μὲ ἀφορμὴ τήν συμπλήρωση τριών ἐτῶν ἀπό την τὴν ἁγιοκατάταξη τῶν Ἁγίων Ἁγιορειτῶν Γερόντων, θυμόμαστε καὶ παραθέτουμε σημεῖα ἀπὸ μαρτυρίες, διδαχὲς καὶ νουθεσίες τους, τὰ ὁποία παραμένουν διαχρονικὰ καὶ διδακτικὰ καὶ στὶς μέρες μας. Ἂς ἀκούσουμε τὶς προτροπὲς τῶν Ἁγίων καὶ ἂς μιμηθοῦμε τῆς ζωή τους καὶ τὸ παράδειγμά τους!

Μαρτυρία τοῦ νεαροῦ τότε καθηγητή τῆς Θεολογικῆς σχολῆς κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη ἀπὸ ἐρώτησή του στὸ Γέροντα Ἐφραὶμ τὸν Κατουνακιώτη γιὰ τὸν Οἰκουμενισμὸ

Κάποτε, λοιπόν, νεαρός τότε καθηγητής στή Θεολογική, μιλᾶμε τώρα πρίν ἀπό τριάντα χρόνια, τοῦ εἶπα τό ἑξῆς. Ἐπειδή καί στή Θεολογική Σχολή, ἰδιαίτερα τῆς Θεσσαλονίκης, τό κλῖμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀνθεῖ, εἶχα κάποια ἔντονα προβλήματα καί ἐρωτήματα, ἐπειδή ἔβλεπα νά ἐκπροσωπεῖται ἀπό σεβαστούς, κατά τά ἄλλα, καθηγητές. Φυσικά, τόσο ἡ συνείδησή μου ὅσο καί οἱ γνώσεις μου ἀντιδροῦσαν μέν, ἤθελα...ὅμως, πέρα ἀπό τήν ἐπιστημονική μου θέση, νά ἔχω καί τήν χαρισματική ἀπάντηση, πρᾶγμα τό ὁποῖο ἔκανα καί σέ πάρα πολλά ἄλλα θέματα.

Τόν ρώτησα, λοιπόν, ἐπί τοῦ συγκεκριμένου, μήπως μπορεῖ νά μοῦ πεῖ τί πρᾶγμα εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός. Μοῦ ἀπήντησε ἀπερίφραστα καί χωρίς καμμία δυσκολία: «Αὐτήν τήν ἐρώτηση, παιδί μου, μοῦ τήν ἔχει κάνει κι ἕνας ἀκόμη νωρίτερα ἀπό σένα. Ἐγώ, ἐδῶ πέρα ἐπάνω, βρίσκομαι σαράντα χρόνια στά βράχια. Ἔχω ξεχάσει καί τά ἑλληνικά μου»- σημειωτέον τελείωσε σχολαρχεῖο - «ἀλλά μ’ αὐτό τό θέμα δέν ἔχω ἀσχοληθεῖ. Γι’ αὐτό, ἐπειδή ἔπρεπε νά τό ἀπαντήσω, ἀφοῦ δέχτηκα ἐρώτημα καί δέν εἶχα καμμία γνώμη πάνω στό θέμα, πῆγα στό κελλί μου καί προσευχήθηκα καί ρώτησα τόν Χριστό νά μέ πληροφορήσει τί εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός.

Ἐν Ἡμέρα Κρίσεως ὅ,τι ἔχει ὁ καθένας, δηλαδή ὅ,τι ὑπέφερε σέ αὐτήν τήν ζωήν διά τόν Χριστόν, αὐτό καί θά δείξη.

«Εν Hμέρα Κρίσεως ό,τι έχει ο καθένας, δηλαδή ό,τι υπέφερε σε αυτήν την ζωήν δια τον Χριστόν, αυτό και θα δείξη. Και μακάριος θα είναι εκείνος, που θα έχη να φανερώση πολλά παθήματα, μεγάλον σταυρόν».

Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης (♰ 27 Φεβρουαρίου 1998)

https://proskynitis.blogspot.com/2023/02/h_26.html

Φωτογραφία τοῦ 1983 ὅταν τότε ὁ ΠΑΤΗΡ Ἐφραίμ ἀπό τά Κατουνάκια τοῦ ΑΓΙΟΥ ὄρους ἠλθε στό ΤΑΞΙΑΡΧΗ Μανταμάδοσ ὁ σημερινός ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/12/1983.html

Ἅγιος Ἐφραίμ Κατουνακιώτης: Λόγοι γιὰ τὴν παιδαγωγική τῆς οἰκογένειας

«Εἶναι πολλὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ὁ ἄνθρωπος δὲν τὰ γνωρίζει, ἤ, ἂν τὰ γνωρίζει, τὰ καταφρονεῖ. Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖο διδάσκει κανένας στὰ παιδιά. Ἐὰν δὲν τὸ ἔχει γευθεῖ, εἴτε πικρὸ εἶναι, εἴτε γλυκό, ἐὰν δὲν τὸ’ χει γευθεῖ, τὰ παιδιὰ δὲν πληροφοροῦνται.

Θέλουμε νὰ ποῦμε στὰ παιδιὰ τώρα: “Παιδιά, μὴ φεύγετε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Να πηγαίνετε κάθε Κυριακὴ στὴν Ἐκκλησία. Νὰ ἐκκλησιάζεστε. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ ταμεῖον τῆς Χάριτος». Ἀπὸ κεῖ πηγάζει ὅλη ἡ εὐτυχία τοῦ ἀνθρώπου. Τὴν εἰρήνη, τὴν ἀγάπη ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία θὰ τὰ πάρεις. Οὔτε στὰ παιχνίδια οὔτε μέσα στὴν κοινωνία θὰ τὰ βρεῖς αὐτά, ὅσο μέσα στὴν Ἐκκλησία.

Ἐὰν ἐσύ, αὐτὸν τὸν λόγο, τὸν ὁποῖον λές, δὲν τὸν ἔχεις σὲ πράξη, τὰ παιδιὰ δὲν πληροφοροῦνται. Ὄχι. Πρέπει ἐσὺ πρῶτος νὰ πᾶς στὴν Ἐκκλησία, νὰ γευθεῖς τὴν γλυκύτητα τῆς Ἐκκλησίας, οὕτως ὥστε, ὅταν τὸ πεῖς στὰ παιδιά, ἀπὸ μέσα “ἐρεύγεσαι” (=φανερώνεις, ἀποκαλύπτεις, βλ. Μάτθ. 13, 35). Αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχεις, τὸ λὲς καὶ στὰ παιδιά. Ὅποτε τὰ παιδιὰ πληροφοροῦνται.

Διότι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχεις, τὸ μεταδίδεις· βγαίνει μία ἀκτίνα Χάριτος ἀπὸ μέσα σου καὶ μεταδίδεται, στὰ παιδιά. Τὰ παιδιά, τὰ ὁποία εἶναι βαπτισμένα καὶ σὺ βαπτισμένος πληροφοροῦνται. Ὅταν ὅμως ἐσὺ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λές, δὲν τὸ κάνεις, τὰ παιδιὰ δὲν πληροφοροῦνται, διότι ἀπὸ μέσα σου δὲν βγαίνει Χάρις. Εἴτε τὸ ἄκουσες εἴτε τὸ εἶδες, εἴτε τὸ καταφρόνησες. Καὶ τὰ παιδιὰ δὲν πληροφοροῦνται. Ὅταν ὅμως ἐσὺ ὁ ἴδιος τὸ ἔχεις αὐτό, τὸ ὁποῖον λές, τότες τὰ παιδιὰ πληροφοροῦνται καὶ ἀκοῦνε. Μεταδίδεις, λέει, ἀπὸ τὴν περιουσία σου, μεταδίδεις, τρόπον τινά, ἀπὸ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔχεις καὶ τὸ ζεῖς καὶ τὸ τρῶς. Αὐτὸ μεταδίδεις καὶ στὰ παιδιά. Τὰ παιδιὰ πληροφοροῦνται, τὰ παιδιὰ πληροφοροῦνται.

Γιατί οἱ ἅγιοι Πατέρες ἔφτασαν στὸ σημεῖο νὰ μὴ φοβοῦνται τὰ ἄγρια θηρία; Διότι ἐγέμισε ἡ ψυχή τους ἀπὸ ἁγιότητα, ἀπὸ Χάρη. Τὰ θηρία, τρόπον τινά, κατὰ μία μυστικὴ πληροφορία πληροφοροῦνται καί, ὅταν ἔρχονται κοντά σου, δὲν σὲ ἐνοχλοῦν. Ἐὰν ὅμως ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἁμαρτωλός, καὶ τὰ θηρία ὁρμοῦν ἀπάνω του. Ἡ ἁγιοσύνη, τὴν ὁποία ἔχει ὁ ἄνθρωπος μεταδίδεται στὰ θηρία. Καὶ τὰ θηρία ἡμερεύουνε. Δηλαδή, ὅπως ὁ Ἀδὰμ ἦταν στὸν Παράδεισο καὶ τὰ ἄγρια θηρία τὸν πλησίαζαν, τὸ φίδι, τὸ λιοντάρι, ἡ ἀρκούδα καὶ δὲν τὸν πείραζαν, κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἔρχεται ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος, ὁ Ἅγιος, καὶ δὲν τὸν πειράζουν τὰ θηρία. Ἐὰν πάει ἕνας ἁμαρτωλός, ὁρμοῦν ἐπάνω τὰ θηρία νὰ τὸν κατασπαράξουνε. Διότι ἡ Χάρις ποὺ ἔχει μέσα ὁ ἄνθρωπος μεταδίδεται καὶ στὰ θηρία.

Ἔτσι τὸ ἑρμηνεύουν οἱ ἅγιοι Πατέρες.

Οἱ ἄνθρωποι σέ ἀκοῦν ἐάν ὅσα τούς λές, συμφωνοῦν μέ τό δικό τους το μυαλό...

«Οι άνθρωποι σε ακούν εάν όσα τους λες, συμφωνούν με το δικό τους το μυαλό· εάν όμως δεν συμφωνούν, δεν σε ακούν».

«Έρχονται εδώ διάφοροι, αλλά όλους δεν μπορώ να τους αναπαύσω.