Το ελεγκτικό κήρυγμα βασανίζει τις συνειδήσεις;
Μια παρατήρηση θα μπορούσαμε να κάνουμε εδώ.
Ένας άθεος δεν έχει λόγους να ελεγχθεί.
Ένας άπιστος γιατί να ελεγχθεί;
Αφού δεν ελέγχεται ο άπιστος και ο άθεος τότε γιατί να βασανίζεται;
Αφού δεν πιστεύει στην κόλαση.
Αγαπητοί μου.
Οι άθεοι δεν βασανίζονται, εξαπολύουν όμως αυτοί τον διωγμό εναντίον των Χριστιανών.
Γιατί;
Γιατί απλούστατα δεν υπάρχει απόλυτος άθεος.
Δεν υπάρχει απόλυτος άθεος, ο άνθρωπος είναι κατασκευασμένος να πιστεύει. Μας έκανε ο Θεός για τον εαυτόν του.
Είναι μία έφεσις του αντιτύπου προς το πρωτότυπον, αυτό δεν ξεριζώνεται, αυτό είναι μέσα στην κατασκευή μας, μέσα σ’ αυτήν την υφή μας.
Έτσι εκείνος που διακηρύσσει ότι είναι άθεος, στην πραγματικότητα, στο υποσυνείδητό του, διατηρεί έναν φόβο και όταν βλέπει ότι απηλλάγη από τον φόβον αυτόν, χαίρει, και ασκεί τον διωγμόν ακριβώς για να απαλλαγεί από τον φόβον.
Αυτή είναι η ψυχολογία του αθέου ανθρώπου.
Είναι λοιπόν πολύ χαρακτηριστική η παρατήρηση ότι οι κάτοικοι της γης θα ανταλλάξουν δώρα μεταξύ τους.
Ο άθεος δεν δίδει εσχατολογική διάσταση στην ιστορία.
Η ιστορία υπήρχε και θα υπάρχει πάντοτε, δεν υπάρχει τέλος του κόσμου, τέλος της δημιουργίας δια τον άθεον.