Ὁ Καναδάς παγκόσμιος ἡγέτης στή συλλογή ὀργάνων ἀπό τά θύματα τῆς εὐθανασίας γιά μεταμοσχεύσεις

Η ιατρικώς υποβοηθούμενη αυτοκτονία υποδύεται τη «φιλανθρωπία»

Από «Μαμά Μπαμπάς και Παιδιά»

Η ευθανασία έχει ένα απαίσιο, έντεχνα καμουφλαρισμένο προσωπείο. Εξαπατά «επιδέξια» τον ασθενή, πείθοντας πως είναι ωραίο να φύγει από τη ζωή κρατώντας τον έλεγχο του εαυτού του και όχι έρμαιο της αρρώστιας του. Θα φύγει με «αξιοπρέπεια». Δεν θα είναι βάρος ούτε θα καταντήσει παραμορφωμένος από τις ιατρικές παρεμβάσεις. Θα φύγει ήρεμα, με το δικό του τρόπο. Δεν θα γίνει πειραματόζωο σε θεραπείες. Τί αξία έχει η ζωή του έτσι όπως έγινε; Όλα τελειώνουν εδώ, ο κύκλος του έκλεισε, κανείς εξάλλου δεν νοιάζεται για εκείνον. Τώρα μάλιστα υπάρχει η δυνατότητα να δώσει τα όργανά του για κάποιον άρρωστο. Θα «ζει σε ένα άλλο σώμα» Θα κάνει και μία αγαθοεργία, δεν θα είναι ζημιά για τη κοινωνία. Με τέτοια ψεύτικα επιχειρήματα, το Βέλγιο, Ολλανδία, Ισπανία, Καναδάς, ΗΠΑ, έχουν εγκρίνει την «θεραπευτική»….επιλογή του θανάτου και μάλιστα με την ιατρική συνδρομή- (MAiD)

Πρόκειται για πλάνη και απάτη. Πολιτικοί, γιατροί, νομικοί παρασύρουν τον αδύναμο άνθρωπο στο δικό του θάνατο! Πίσω από αυτά τα επιχειρήματα βρίσκονται η αδυναμία της επιστήμης να προσφέρει θεραπεία και σωστή ανακουφιστική φροντίδα, το οικονομικό συμφέρον των ασφαλιστικών ταμείων, η αδυναμία ή απροθυμία της οικογένειας να περιθάλψει τους ανθρώπους της και η ανθρώπινη σκληροκαρδία. Βρίσκεται η έλλειψη χριστιανικής πίστης που ενδυναμώνει και προσφέρει ελπίδα στις δοκιμασίες. Τώρα δυστυχώς δημιουργήθηκε και μία νέα φιλάνθρωπη «ένδειξη» για ευθανασία. Η συλλογή οργάνων για μεταμόσχευση. Και μάλιστα οργάνων ασθενών με ψυχολογικά προβλήματα, που έχουν το μεταμοσχευτικό «πλεονέκτημα» ότι είναι νεότεροι, οπότε τα όργανά τους είναι σε καλύτερη βιολογική κατάσταση. Όλα αυτά δεν είναι υπόνοιες. Είναι επιβεβαιωμένες πρακτικές που άρχισαν πριν λίγα χρόνια και εφαρμόζονται επίσημα στο εξωτερικό.

Σύμφωνα με πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία, από τότε που νομιμοποιήθηκε το 2021 στο Καναδά η ιατρικώς υποβοηθούμενη αυτοκτονία, (Medical Assistance in Dying-MAiD) και άρχισαν τα όργανα να δίνονται για μεταμόσχευση, οι γιατροί του Καναδά έχουν ήδη προχωρήσει σε πάνω από τις μισές παγκοσμίως μεταμοσχεύσεις «οργάνων ευθανασίας». Με το τρόπο αυτό ο Καναδάς αναδείχθηκε σε παγκόσμιο ηγέτη στις δωρεές οργάνων προερχομένων από άτομα που πέθαναν με «νόμιμη» ευθανασία. (1)

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο «American Journal of Transplantation» τον Σεπτέμβριο του 2022, και κατέληξε ότι ο Καναδάς είναι πρώτος σε μεταμοσχεύσεις ή αλλιώς στη δωρεά οργάνων που ελήφθησαν μετά από ευθανασία (organ donation after euthanasia, ODE), δηλαδή μετά από υποβοηθούμενη αυτοκτονία.

Ο Καναδάς είχε συνολικά 136 περιπτώσεις μεταμοσχεύσεων από τότε που έγινε νόμιμη η ιατρική βοήθεια στον θάνατο (MAiD) το 2016, ενώ μόνο στο 2021 είχε 49 περιπτώσεις τέτοιων μεταμοσχεύσεων-ODE. Σύμφωνα με το Καναδικό Ινστιτούτο Πληροφοριών Υγείας, το 6% όλων των δωρεών οργάνων για μεταμοσχεύσεις στον Καναδά προέρχεται από άτομα που πέθαναν από MAiD. (1)

Μοῦ εἶπε ἕνας γέροντας

Δεν ζούμε περισσότερο, γιατί είμαστε υγιείς, επειδή έχουμε γερή καρδιά ή επειδή τρώμε υγιεινά και οικολογικά. Δεν ισχύουν αυτά... Μας έλεγε ένας γέροντας: Μόλις σχηματιστούν τα καρδιακά κύτταρα (γίνεται πάνω-κάτω 40 μέρες μετά τη σύλληψη) ενός συλληφθέν βρέφους, ο Θεός ευλογεί την καρδιά και την θέτει σε κίνηση. Ταυτόχρονα ο Θεός τις ορίζει τον αριθμό των χτύπων της μέχρι να πεθάνει. Είναι συγκεκριμένος και ορισμένος ο αριθμός των χτύπων της καρδιάς μας.

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/01/blog-post_879.html

Δήλωση ὑπέρ τοῦ Σεβασμοῦ τῆς Ζωῆς τοῦ Ἀσθενοῦς ἀνθρώπου (Euthanasia Prevention Coalition)

Πιστεύουμε ότι η νομιμοποίηση της Ευθανασίας και ή της υποβοηθούμενης Αυτοκτονίας αποτελεί κακή άσκηση Δημόσιας Πολιτικής.

Η νομιμοποίηση της Ευθανασίας ή και της Υποβοηθούμενης Αυτοκτονίας δίνει τη δυνατότητα σε ένα άτομο να προκαλέσει άμεσα και σκόπιμα το θάνατο ή να εμπλακεί στην πρόκληση του θανάτου άλλου προσώπου. Δεν είναι καθόλου ασφαλές να επιτρέπεται σε οποιοδήποτε άτομο να εμπλέκεται στην πρόκληση θανάτου άλλου ανθρώπου. Αντιλαμβανόμαστε ότι κάποιες τραγικές περιπτώσεις θα κυριαρχούν διεκδικώντας στη δημόσια συζήτηση, αλλά τα ζητήματα πρέπει να εξετάζονται όχι μόνο στη βάση του ατομικού δικαιώματος του ανθρώπου, αλλά και με βάση το πώς θα επηρεάσει την κοινωνία στο σύνολό της.

Η ευθανασία και η υποβοηθούμενη αυτοκτονία δεν αποτελεί με κανέναν τρόπο αποδεκτή επιλογή για ασθένειες τελικού σταδίου ή ανίατα νοσήματα ή χρόνιες παθήσεις. Η αλλαγή του νόμου προς τη νομιμοποίηση της Ευθανασίας ή της Υποβοηθούμενης Αυτοκτονίας μπορεί να επηρεάσει κάποια άτομα, ώστε να αισθανθούν σε μια δύσκολη περίσταση της ζωής τους ψυχολογικά πιεσμένα και να πιστέψουν για τους εαυτούς τους ή τους αγαπημένους τους πως είναι «καλύτερα να ήταν νεκροί». Κάποιοι θα αισθάνονται υποχρεωμένοι να δικαιολογήσουν το γιατί θέλουν να συνεχίσουν τη θεραπεία. Για πολλούς, περιλαμβανομένων των υπευθύνων ιατρών, η ευθανασία και η υποβοηθούμενη αυτοκτονία θα αποτελούν ένα ανομολόγητο αλλά πάντοτε υπαρκτό ερώτημα που θα νοθεύει και θα αλλάζει με ύπουλο και αρνητικό τρόπο τη σχέση ιατρού-ασθενούς.