Ἀριθμοί κέφ. 27- 32, Ὁ Ἰησοῦς του Ναυή- Διατάξεις νομικές-Ἧττα Μαδιανιττῶν, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀριθμοί κέφ. 27- 32, Ὁ Ἰησοῦς του Ναυή- Διατάξεις νομικές-Ἧττα Μαδιανιττῶν, 20-6-2026, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀποκάλυψις κέφ. 8-9. Τό τριπλό οὐαί τοῦ ἀετοῦ & τό 5ο σάλπισμα,π. Ἔυσ. Βίττη, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

  Ἀποκάλυψις κέφ. 8-9. Τό τριπλό οὐαί τοῦ ἀετοῦ & τό 5ο σάλπισμα,π. Ἔυσ. Βίττη, 20-6-2026, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἀριθμοί κέφ. 27- 31, Ἡ ἀνάδειξη τοῦ Ἰησοῦ Ναυή- Διατάξεις λατρείας, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀριθμοί κέφ. 27- 31, Ἡ ἀνάδειξη τοῦ Ἰησοῦ Ναυή- Διατάξεις λατρείας, 20-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

The Psychological Problems and their therapy, A' PART, Fr. Savvas Athonite

 The Psychological Problems and their therapy, A' PART, Fr. Savvas Athonite, 31-5-2026

Ὁ Θεός καί ὁ κόσμος εἶναι ἐχθροί, (Γ' Κυριακή Ματθαίου), Ἠλία Μηνιάτη-Ἐπ. Κερνίκης, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Θεός καί ὁ κόσμος εἶναι ἐχθροί, (Γ' Κυριακή Ματθαίου), Ἠλία Μηνιάτη-Ἐπ. Κερνίκης, 20-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ κάθαρση διά τῆς ἀγάπης καί ἐγκράτειας, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Δ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ κάθαρση διά τῆς ἀγάπης καί ἐγκράτειας, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Δ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία, 20-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Christ and Divine Eros as the Center of Life. The Ascetics of the Parish, Fr. Savvas

 Christ and Divine Eros as the Center of Life. The Ascetics of the Parish, Fr. Savvas, 19-6-2026

Ἀριθμοί κέφ.25-26, Ἡ ἁμαρτία τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὁ ζῆλος καί ἡ ἀμοιβή τοῦ δικαίου Φινεές, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀριθμοί κέφ.25-26, Ἡ ἁμαρτία τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὁ ζῆλος καί ἡ ἀμοιβή τοῦ δικαίου Φινεές, 19-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀριθμοί κέφ. 24-25, Οἱ τελευταῖες προφητεῖες τοῦ Βαλαάμ καί ἡ ἁμαρτία τῶν Ἰσραηλιτῶν, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀριθμοί κέφ. 24-25, Οἱ τελευταῖες προφητεῖες τοῦ Βαλαάμ καί ἡ ἁμαρτία τῶν Ἰσραηλιτῶν, 19-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Κυριακή Γ Ματθαίου:«Ἡ διδάσκουσα φύσις» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ματθ.6,22-33]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

« Η ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ ΦΥΣΙΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-7-1997]

(Β358)

Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας μάς μετέφερε στην επί του Όρους Ομιλία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, σε εκείνη την περικοπή ότι δεν μπορούμε να έχομε δύο αφεντικά, τον Θεό και τον διάβολο. Και είναι αλήθεια ότι οι Χριστιανοί μας έχουν και τα δύο αφεντικά. Δηλαδή και την πνευματική ζωή και την κοσμική ζωή. Μας μίλησε ακόμη και για την αγωνιώδη φροντίδα, μέριμνα. Και μας παρέπεμψε στα πετεινά του ουρανού, που φροντίζουν για την τροφή τους χωρίς την αγωνιώδη μέριμνα, αύριο τι θα φάνε. Γιατί στο βάθος, όπως λέγει εδώ ο Ιερός Ευαγγελιστής, στο βάθος «ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά».

Και κατόπιν μας μίλησε για την αμφίεσή μας· που τόση φροντίδα διαθέτουμε. Το πώς θα ντυθούμε. «Τί περιβαλλόμεθα», λέει. Και πάλι μας παραπέμπει ο Κύριος στα λουλουδάκια του αγρού, τα αγριολούλουδα και μας λέγει: «Καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει». Για να προσθέσει: «Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλλετο ὡς ἓν τούτων». «Σας βεβαιώνω», λέγει ο Κύριος, ούτε ο ένδοξος βασιλεύς –βασίλευσε 40 ολόκληρα χρόνια χωρίς πόλεμον και ήταν ο πλουσιότερος βασιλιάς- σας βεβαιώνω ούτε ο Σολομών, καθ΄όλη την διάρκεια της βασιλικής του δόξης δεν ντύθηκε όπως ένα απ’ αυτά τα αγριολούλουδα». «Κρίνα», «κρινάκια» είναι μία ονομασία των αγριολούλουδων.

Αυτή η διδασκαλία του Κυρίου μας, εκτός από την πίστη στην Πρόνοια την Θεία που μας διδάσκει, έχει και ένα πλαίσιο πολύ σπουδαίο, το οποίο, θα παρακαλέσω να προσέξομε, που αναφέρεται στην φύση, την κτίση και που καλούμεθα να καταμάθομε και να μιμηθούμε. Κοιτάξτε τι είπε: «Καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ». Δηλαδή «φροντίσετε να μελετήσετε τα μικρά αγριολούλουδα, το σχήμα τους, το χρώμα τους, την ομορφιά τους». «Καταμάθετε». «Μάθετε πολύ καλά, με κάθε λεπτομέρεια». Και ακόμη να μιμηθούμε αυτά τα κρινάκια του αγρού. Θα μου πείτε: «Σε τι;».

Λόγος ἐγκωμιαστικός στόν Ἅγιο Μάρτυρα Ἰουλιανό. Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

IEΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΛΟΓΟΣ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΤΥΡΑ ΙΟΥΛΙΑΝΟ

Εάν στη γη είναι τέτοιες οι τιμές για τους μάρτυρες, ποια στεφάνια πλέκονται στους ουρανούς για τα άγια κεφάλια τους μετά την αποδημία τους από εδώ; Εάν πριν από την ανάσταση είναι τόσο μεγάλη η δόξα τους, πόση θα είναι η λαμπρότητά τους μετά την ανάσταση; Εάν απολαμβάνουν τόση τιμή από τους συνδούλους τους, πόση εύνοια θα επιτύχουν από τον Κύριο; Εάν εμείς, οι πονηροί, γνωρίζομε να τιμάμε τόσο πολύ εκείνους από τους συνδούλους μας που πέτυχαν κατορθώματα και να τους θαυμάζουμε, επειδή αγωνίσθησαν υπέρ του Χριστού, πόσο περισσότερο ο Πατέρας μας ο ουράνιος θα δώσει μύρια αγαθά σε εκείνους που κοπίασαν υπέρ Αυτού; Διότι και μεγαλόδωρος είναι και φιλάνθρωπος· όμως δεν τους περιμένουν γι'αυτό ακριβώς το πράγμα μεγάλες τιμές, αλλά και επειδή είναι οφειλέτης αυτών. Δεν σφάχθηκαν για μας οι μάρτυρες, και όμως συγκεντρωνόμαστε για να τους τιμήσουμε. Εάν λοιπόν, εμείς, για τους οποίους δεν σφάχθηκαν αυτοί, συγκεντρωνόμαστε για να τους τιμήσουμε, ο Χριστός, για τον Οποίο πρόσφεραν τα κεφάλια τους, τι δεν θα κάνει; Εάν έδωσε τόσα πολλά αγαθά σε εκείνους που δεν όφειλε τίποτε, αυτούς, στους οποίους είναι οφειλέτης, με πόσες δωρεές δεν θα τους αμείψει; Τίποτε δεν όφειλε στην οικουμένη πριν απ’ αυτό· διότι λέγει ο Παύλος «πάντες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ(:διότι όλοι ανεξαιρέτως αμάρτησαν και στερούνται τη δόξα που κατέχει και παρέχει ο Θεός)»[Ρωμ.3,23]· ή, καλύτερα, όφειλε κόλαση και τιμωρία· αλλ’ όμως, ενώ όφειλε κόλαση και τιμωρία, της χάρισε ζωή αιώνια.

Ἡ Ὀρθοδοξία εἰς τὴν Βαλτικὴν ὑπὸ πίεσιν.

Τοῦ κ. Ρουσλὰν Πανκράτοφ (Ρίγα, Λετονία)*

Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί,

Γιὰ μένα, ὡς ὀρθόδοξο ἄνθρωπο καὶ ὡς εἰδικὸ στὶς χῶρες τῆς Βαλτικῆς, εἶναι πολὺ ἀνησυχητικὸ καὶ ὀδυνηρὸ νὰ παρακολουθῶ τὶς διεργασίες ποὺ ἐκτυλίσσονται ἐκεῖ. Δὲν πρόκειται μόνο γιὰ νεοναζιστικὰ φαινόμενα, ἀλλὰ γιὰ ἀνοικτὸ σατανισμό· διαφορετικὰ δὲν μπορεῖ νὰ ὀνομαστεῖ.

Γι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ στρέψω τὴν προσοχή σας σὲ αὐτὲς τὶς διεργασίες καὶ στὰ γεγονότα ποὺ σήμερα ἔχω τὴν τιμὴ νὰ παρουσιάσω στὴν εἰσήγησή μου. Ἡ Λετονία, ἡ Λιθουανία καὶ ἡ Ἐσθονία δὲν ἀποτελοῦν περιφερειακὸ θέμα, ἀλλὰ νευραλγικὸ σημεῖο τοῦ σύγχρονου ἀγώνα γιὰ τὸν ἄνθρωπο.

Ἂν αὐτὸ τὸ πείραμα πετύχει, ἡ ἀπώθηση τῆς Ὀρθοδοξίας θὰ συμβεῖ σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο. Νομίζω ὅτι αὐτὸ δὲν πλήττει μόνο τὴν Ὀρθοδοξία.

Αὐτὲς οἱ τάσεις εἶναι πολὺ ἀνησυχητικές. Ὡστόσο, σήμερα θὰ μιλήσουμε πρωτίστως γιὰ τὴν πίστη μας, γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὶς χῶρες τῆς Βαλτικῆς σήμερα δὲν εἶναι ἁπλῶς μία μειονότητα. Τὴ μετατρέπουν σκόπιμα σὲ ἀντικείμενο ἐλεγχόμενης ἀπομόνωσης, σὲ ξένο στοιχεῖο, σὲ εἰκόνα ἐχθροῦ, μὲ τὴν ὁποία τὸ κράτος θεωρεῖ ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κάνει ὅ,τι κρίνει χρήσιμο γιὰ τὸν γεωπολιτικό του προσανατολισμό.

Τυπικά, καὶ τὰ τρία κράτη ἐγγυῶνται τὴν ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς πίστεως. Στὴν πράξη, ὅμως, βλέπουμε κάτι διαφορετικό. Ἡ ἐλευθερία τοῦ κράτους μετατρέπεται σὲ ἀναδιαμόρφωση τοῦ ὁμολογιακοῦ χάρτη. Στὸ παράδειγμα τῆς Λετονίας, τὸ Κοινοβούλιο, χωρὶς τὴ συμμετοχὴ τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, ἀνακηρύσσει τὴ Λετονικῆ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία νομικὰ ἀνεξάρτητη ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας. Αὐτὲς δὲν εἶναι κανονικὲς διαδικασίες, ἀλλὰ πολιτικὸς καταναγκασμός.

Κυριακή Γ Ματθαίου: «Ἡ ἐκκοσμίκευσις τῶν χριστιανῶν» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ματθ.6,24]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

« Η ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-6-1985]

(Β138)

«Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν… Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ». Ένα βασικό γνώρισμα, αγαπητοί μου, του αρχαίου κόσμου ήταν ότι μπορούσε ένας άνθρωπος να αποδέχεται μέσα εις τον χώρον της θρησκευτικότητος άνετα κάθε ετερόκλητο στοιχείο. Μπορούσε, δηλαδή, να πιστεύει κανείς εις το δωδεκάθεο του Ολύμπου, όσο και στο ρωμαϊκό πάνθεο ή τις μικρασιατικές θεότητες ή τις αιγυπτιακές. Ακόμη, μπορούσε να μετέχει άνετα στα μυστήρια της Δήμητρος, της Ίσιδος ή τα Ορφικά μυστήρια. Ταυτοχρόνως μπορούσε να μετέχει σε όλα αυτά. Δηλαδή δεν υπήρχε καμία αποκλειστικότης. Καμία θρησκεία και κανένα μυστήριον από τα αρχαία μυστήρια δεν ζητούσε από τους μύστας του αποκλειστικότητα. Ότι, δηλαδή, «μόνον εκείνο που εγώ σου προσφέρω θα δέχεσαι· τίποτε απολύτως άλλο».

Ένα άλλο γνώρισμα ακόμη του αρχαίου κόσμου, αγαπητοί, ήταν ότι η ηθική δεν συνεδέετο με την θρησκεία. Εάν προσέφερες τις θυσίες σου και ελάτρευες τον θεό που πίστευες όπως θα έπρεπε, τότε δεν είχε σημασία ποια μπορούσε να είναι η ζωή σου. Ήταν δηλαδή η ηθική και η θρησκευτικότης δύο εντελώς ξεχωριστά πράγματα.

Αυτά, όμως, όλα δεν συμβαίνουν μέσα εις τον χώρον του Χριστιανισμού. Ο Χριστός θέλει απόλυτη αποκλειστικότητα. Δεν μπορείς να πιστεύεις σε τίποτε άλλο, παρά μόνον εις τον αληθινόν Θεόν. Δεν μπορείς να ζεις διαφοροτρόπως έξω από εκείνο που σου υπαγορεύει ο αληθινός Θεός. Συνεπώς ο Χριστός θέλει, όπως σας είπα, αποκλειστικότητα. Ο Χριστιανισμός είναι μία αποκλειστική, ολότελα, θρησκεία.

Ακριβώς αυτό σημαίνει, αυτή η αποκλειστικότητα, εκείνο που αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη, κατά τρόπον ανθρωποπαθή, ότι «ο Θεός είναι ζηλωτής». «Ἐγώ», λέει ο Θεός, «Θεός ζηλωτής». «Ζηλωτής» θα πει ζηλιάρης. Και έτσι γεννιώνται οι έννοιες «μοιχός» και «μοιχαλίς» και «γενεά μοιχαλίς». Διότι πρόκειται περί πνευματικής μοιχείας. Και όχι περί μοιχείας της γνωστής μεταξύ δύο ανθρώπων. Όπως δηλαδή στους συζύγους, όταν ο ένας αφήσει τον άλλον, όταν η σύζυγος αφήσει τον σύζυγον, λέγεται «μοιχεία», έτσι και ο λαός του Θεού, εάν αφήσει τον Θεό, που είναι ο λαός, η νύμφη, η Εκκλησία, η Εκκλησία των Εβραίων παλιά, η Εκκλησία μετά ταύτα, η Εκκλησία του Χριστού, αφήσει τον Νυμφίον, δηλαδή τον Θεόν, στην Καινή Διαθήκη τον Ιησούν Χριστόν, τον Νυμφίον της Εκκλησίας, τότε διαπράττει πνευματική μοιχεία.

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς Γ Ματθαίου. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Κατά Ματθαίον, κεφ. ΣΤ΄ εδάφια 22-33

22 ῾Ο λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἔσται· 23 ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. Εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον; 24 Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ.

25 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος; 26 Ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν; 27 Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα; 28 Καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; Καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει· 29 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων. 30 Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ, σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;

31 Μὴ οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, τί φάγωμεν ἢ τί πίωμεν ἢ τί περιβαλώμεθα; 32 πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητεῖ· οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων. 33 Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν. 34 Μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον· ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει τὰ ἑαυτῆς· ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

22 Και δεν είναι μικρή συμφορά να κολλήσει ο νους και η καρδιά σας στα γήινα και μάταια. Για να το καταλάβετε αυτό, σας φέρνω μια εικόνα:

Ἀποστολική περικοπή Κυριακῆς Γ Ματθαίου. Παναγιώτης Τρεμπέλας

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ:

Προς Ρωμαίους, κεφ. 5, εδάφια 1-10

1 Δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως εἰρήνην ἔχομεν πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ 2 δι᾿ οὗ καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν τῇ πίστει εἰς τὴν χάριν ταύτην ἐν ᾗ ἑστήκαμεν, καὶ καυχώμεθα ἐπ᾿ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ. 3 Οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν, εἰδότες ὅτι ἡ θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται 4 ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα, 5 ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει, ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ Πνεύματος ῾Αγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν. 6 ῎Ετι γὰρ Χριστὸς ὄντων ἡμῶν ἀσθενῶν κατὰ καιρὸν ὑπὲρ ἀσεβῶν ἀπέθανε 7 μόλις γὰρ ὑπὲρ δικαίου τις ἀποθανεῖται· ὑπὲρ γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ τάχα τις καὶ τολμᾷ ἀποθανεῖν 8 συνίστησι δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμᾶς ὁ Θεός, ὅτι ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε. 9 Πολλῷ οὖν μᾶλλον δικαιωθέντες νῦν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ σωθησόμεθα δι᾿ αὐτοῦ ἀπὸ τῆς ὀργῆς. 10 Εἰ γὰρ ἐχθροὶ ὄντες κατηλλάγημεν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, πολλῷ μᾶλλον καταλλαγέντες σωθησόμεθα ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

1 Αφού λοιπόν γίναμε δίκαιοι μέσω της πίστεως, έχουμε ειρήνη με τον Θεό διαμέσου της μεσιτείας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, 2 ο Οποίος με την πίστη μας προς Αυτόν μας έχει ήδη φέρει στην κατάσταση αυτή της χάριτος, στην οποία στεκόμαστε στερεά.

Προσέξτε: Ἄλλο εἶναι τό πρόσωπο Ἅγιο Πνεῦμα καί ἄλλο ἡ ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

❈ Προσέξτε: Ἄλλο εἶναι τό πρόσωπο Ἅγιο Πνεῦμα, τό Ὁποῖο εἶναι ἕνα ἀπό τά πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος καί ἄλλο ἡ ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία καί αὐτή λέγεται Ἅγιο Πνεῦμα.

21 Ἰουνίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Ἰουλιανοῦ μάρτυρος (γ΄-δ΄ αἰ.). Τερεντίου ἱερομάρτυρος (α΄ αἰ.), Νικήτα ἱερομ. τοῦ Νισυρίου (†1732). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς γ´ ἐπιστολῶν (Ῥωμ. ε´ 1-10).

Ρωμ. 5,1            Δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως εἰρήνην ἔχομεν πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Ρωμ. 5,1                    Αφού, λοιπόν, ελάβομεν την δικαίωσιν δια της πίστεως, έχομεν ειρήνην με τον Θεόν δια μέσου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.