Η Τοποθέτηση μας απέναντι στην όποια αμφισβήτηση περί της Θαυμαστής Εμπειρίας του Μέγα σημείου – προειδοποίηση της Παναγίας σε μοναχή περί της αφαιρέσεως Του Εσταυρωμένου από την κεντρική Αγία Τράπεζα των ναών.Η εκκλησιαστική ιστορία αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα ότι η Υπεραγία Θεοτόκος, ως στοργική Μήτηρ του Κυρίου και Μήτηρ όλων των πιστών, ουδέποτε εγκατέλειψε την Εκκλησία στους καιρούς των δοκιμασιών.Όταν η πίστη εδοκιμάζετο, όταν η ευλάβεια εψυχραίνετο και όταν η εκκλησιαστική συνείδηση κινδύνευε να ατονήσει, η Παναγία, κατά παραχώρηση του Θεού, έγινε πολλές φορές το μέσον παρηγορίας, ενισχύσεως και αφυπνίσεως.Οι βίοι των Αγίων, τα συναξάρια και η ιερά παράδοση της Εκκλησίας διασώζουν αναρίθμητες τέτοιες μαρτυρίες, οι οποίες αρχικά αντιμετωπίσθηκαν με επιφύλαξη, αλλά ο χρόνος, οι πνευματικοί καρποί και η διάκριση της Εκκλησίας ανέδειξαν την αυθεντικότητά τους.Μέσα σε αυτό το πνευματικό πλαίσιο κατατίθεται και η μαρτυρία περί της θαυμαστής εμφανίσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου προς μοναχή των Αθηνών, κατά την οποία η Παναγία, εμφανιζόμενη με έκδηλη θλίψη και πένθος, εξέφρασε την οδύνη της για την απομάκρυνση του Εσταυρωμένου από την κεντρική Αγία Τράπεζα και απηύθυνε την επιτακτική προτροπή να παύσει αυτή η πράξη.
Περί εὐσυνειδησίας καί τιμιότητοςΠνευματικό παιδί τοῦ π. Επιφανίου μᾶς διηγήθηκε ἕνα περιστατικό που βίωνε γιά πολλά χρόνια κοντά του. Ὁ π. Ἐπιφάνιος δέν ἐργαζόταν κάπου μόνιμα γιά νά ἔχει ἐργοδότη, ὁ ὁποῖος θά τοῦ παρεῖχε βεβαίωση ἀποδοχῶν γιά νά μπορέσει να κάνει φορολογική δήλωση. Ὅμως, ἐκεῖνος εἶχε βρεῖ καί τρόπο να πληρώνει στο Κράτος τίς εἰσφορές του.Ἐπειδή ἔγραφε βιβλία πού εἶχαν μεγάλη κυκλοφορία, είχε κάποια εἰσοδήματα ἀπό τά συγγραφικά του δικαιώματα. Συνολικά, κατ' ἔτος ἦταν κάτω ἀπό τό ἀφορολόγητο όριο. Ὅμως, παρ' ὅλα αὐτά, ὁ π. Ἐπιφάνιος συμβουλευόταν πνευματικό του παιδί, τό ὁποῖο εἶχε σχέση μέ τά φορολογικά, νά τοῦ ὑπολογίσει τόν φόρο πού ἀναλογοῦσε σ' αὐτά τά εἰσοδήματα, χωρίς βέβαια να λαμβάνει ὑπ' ὄψιν του τό αφορολόγητο όριο. Ἀφοῦ μάθαινε τό ἀκριβές ποσόν, ἔστελνε κάποιο πνευματικό του παιδί στην Ἐφορία μέ τά χρήματα πού ἔπρεπε, γιά νά ἀγοράσει χαρτόσημα.
Δύο πολύ μικρά ἀποσπάσματα σε κύκλο Ἐρμηνείας Ἁγίας Γραφῆς ἀνδρῶν, ἀπό τὸν Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνο Καντιώτη (Φλώρινα 13.2.1981 & 17.3.1981(Το ἀφιερώνουμε στους επιστημονας, στους χριστιανους & στὰ ἰστολόγια που μάχονται, στέκονται όρθια & διψοῦν για δικαιοσύνη)(ευχαριστούμε την κα Ανδρονίκη Καπλάνογλου για την απομαγνητοφώνηση)α) Σέ περίοδο παρακμῆς ατὰ ἀνθρωπάκια ποὺ δὲν προσέφεραν τίποτε στην κοινωνία αὐτὰ ἐπικρατοῦν ρασοφόρα ἢ μή, & οἱ ἄλλοι κάθονται στὴ γωνιά τους, πίνουν το κώνειο τους & καταδικάζονται σέ ἀφανισμό, γιατί δὲν ὑπάρχουν συμπαραστάται ν᾽ἀγωνιστοῦν ὑπέρ αὐτῶν….β) Νὰ προσπαθοῦμε νὰ εἴμαστε δίκαιοι ὅσο μποροῦμε, ἀλλα και κάτι ἄλλο, τὸ ὅποιο εἶναι σπουδαῖο & ἔχει στοιχεῖο την δικαιοσύνη.Νὰ διψᾶμε νὰ πεινᾶμε τη δικαιοσύνη…Ἔὰν σε μια κοινωνία ἢ σε μια πόλη κάποιος ἀδικεῖται, θὰ πρέπει νὰ βρεθῆ κάποιος νὰ ὑποστηρίξη τὸ δίκαιό του, σὰν δικό του δίκαιο. Ἐὰν ὅμως μεσα στὴν πόλη αὐτὴ δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνας νὰ τὸν ὑπερασπιστῆ & λένε: «Δεν βαριέσαι! Τό παιδάκι μου, ἡ οικογένειά μου να εἶναι καλά! Οὐ τώρα, ἐγώ να ἀνακατεύομαι μὲ αὐτά».Ἂν ὅλοι φανοῦν ἀδιάφοροι & ἀφήσουν τὸν ἄνθρωπο νὰ συκοφαντῆται & νὰ διαβάλεται», τότε λέει (ὁ Φουλερο) «Ὤ! θεε κάνε σεισμό την νυκτα, γιὰ νὰ χαθῆ ἡ πόλις αὐτή ἐξ ὁλοκλήρου, γιατί ἡ πόλις αὐτή δὲν ἀξίζει να ζῆ, ἐπειδή δὲν διψᾶ & δὲν πεινᾶ τὴν δικαιοσύνη.Καὶ ἐσεῖς ἔχετε τὸ ἐλάττωμα αὐτό. Τὸν ἐπίσκοπό σας τὸν ἔχετε 15 χρόνια (1967-1981), δὲν καυχόμαι, εἶναι ἁμαρτία νὰ καυχηθῶ. Δὲν εἶμαι ἅγιος & θαυματουργός, ἀλλά σας ἀγάπησα σαν παιδιά μου & περισσότερο. Τά ἔργα που ἔγιναν στὰ 15 χρόνια δὲν γίνονται οὔτε στα 100 χρόνια. Κηρύγματα διδασκαλίες, τὰ πάντα. Ἀδικεῖται ὁ ἐπίσκοπός σας ἀπό μιὰ ὁμάδα 5 καθηγητῶν. Δεν βαριέσαι! Θὰ πληρώσετε ἀκριβά αὐτήν την ἀδιαφορία. Δῶστε την μάχη μεσα στὴν πόλη. Ἀποστομόσατε αὐτούς τούς ὁλίγους, γιατί αὐτοί οἱ ὁλίγοι θὰ κατισχύσουν μία ἡμέρα & μετὰ θὰ κλάψετε, γιατί θὰ γίνη τὸ καθεστός αὐτό Εβέρ Χότζιας & τότε θὰ θυμηθεῖτε τὸν Αὐγουστῖνο….Παρακάτω ἐξηγεῖ τον λόγο ποὺ τὸν κατηγοροῦνΤοὺς κακοφαίνεται τοὺς κυρίους αὐτούς, ποὺ ἐμεῖς, πριν ἀπό 50 χρόνια δίναμε τήν μάχη τὴν μεγάλη για νὰ σωθῆ ἡ Ἑλλάς (*) Τοὺς κακοφαίνεται τοὺς κυριους αὐτούς, και τις ὀνομάζουν γιορτές μίσους.
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίουμε θέμα:«ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ»[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 7-6-1984,επί αποριών προσκυνητριών κυριών κυκλαρχών «ΦΑΡΟΥ» Θεσσαλονίκης].Η επόμενη απορία, λοιπόν, αναφέρεται στο θέμα των αιρέσεων. Ποια δηλαδή η διάκρισις ανάμεσα στην αίρεση και στην Ορθοδοξία. Εάν είναι ακριβώς μία παράδοσις και τι είναι αυτή η παράδοσις.Αν ρίξετε μία ματιά στην ιστορία της Εκκλησίας μας, που φυσικά δεν είναι παρά μία πορεία της Ορθοδοξίας μέσα στο πέλαγος των αιρέσεων και αυτή η πορεία είναι πορεία με πολλά σκαμπανεβάσματα και πολλές ταλαιπωρίες, θα μπορούσε κανείς να πει: «Γιατί όλα αυτά; Γιατί όλη η ιστορία να είναι ένας διαρκής πόλεμος, ένας διαρκής αγών υπέρ της Ορθοδοξίας;». Όταν βλέπομε, επί παραδείγματι, την Εκκλησία να αγωνίζεται τους τρεις πρώτους αιώνας εναντίον του Γνωστικισμού. Κατόπιν βλέπομε την εμφάνιση των λεγομένων «Αντιτριαδικών»· δηλαδή οι αιρέσεις που αναφέρονται στο δόγμα της Αγίας Τριάδος, με πρώτην, θα λέγαμε, εμφάνιση, τον Άρειο, που αμφισβητεί την θεανθρωπίνη φύση του Χριστού, δηλαδή την Θεότητά Του. Τον αποκαλεί ότι είναι κτίσμα.Και ο Μέγας Αθανάσιος να υποστεί έξι εξορίες μέσα σε 16 χρόνια και να είναι άκαμπτος. Και μάλιστα πάνω στο «δεν είναι ο Υιός ομοιούσιος». Ήταν μερικοί που θέλησαν να κάνουν έναν συμβιβασμό: «Δεν είναι ο Υιός ομοιούσιος, αλλά ομοούσιος»· που να λέγεται: «Μα, ένα γιώτα;». Μα το γιώτα αλλάζει πολύ το νόημα. Όταν λέγω «άργυρος», λέω και «ψευδάργυρος». Ο ψευδάργυρος μοιάζει· είναι όμοιος («ὁμοιούσιος») με τον άργυρο ο ψευδάργυρος, ο τσίγκος. Δεν παύει, όμως, από του να είναι τσίγκος και δεν είναι ο άργυρος. Έτσι, αν ο Υιός μοιάζει με τον Πατέρα, αλλά τότε δεν είναι Θεός. Είναι κεφαλαιώδες αυτό. Και αποτελεί θεμέλιον της πίστεως.
Τώρα το καλοκαίρι, τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε να πληθαίνουν γύρω μας γιορτές και πανηγύρια που πολλές φορές δεν έχουν καμία σχέση με την Εκκλησία, την πίστη, την παράδοση, τη μνήμη, την ευλογία.Γιορτές φυτών, καρπών, ζώων, ψαριών, ποτών, φαγητών, ακόμη και παλιών ειδώλων ή ξεχασμένων συμβόλων. Και γύρω από όλα αυτά στήνονται μεγάλες πανηγύρεις. Με σκηνές, με μικρόφωνα, με χορούς, με κλαρίνα, με ονόματα τραγουδιστών, με πολιτιστικές εκδηλώσεις, με λόγους, με φωτογραφίες, με χειροκροτήματα, με μεγαλεία.Και στο κέντρο της πλατείας καμαρώνει πλέον το νέο «σύμβολο» της εποχής. Το τοτέμ της σύγχρονης αλλοπρόσαλλης γιορτής. Άλλοτε η προβατίνα, που δήθεν τιμάται, ενώ την ίδια στιγμή ψήνεται και καταναλώνεται. Άλλοτε το καρπούζι, το κρεμμύδι, η ρίγανη, το καλαμπόκι, η πίτα, ο πλαστός, η γαλατόπιτα, η σαρδέλα, η πέστροφα, η πάπια, η κότα, το τσίπουρο, το κρασί, και ποιος ξέρει αύριο τι άλλο.Δεν είναι το φαγητό το πρόβλημα.
Aξιωματούχος της ΕΕ προσπάθησε να πείσει την Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας να εμπλακεί στην προώθηση αμαρτωλών τρόπων ζωής στη χώρα, σύμφωνα με εκπρόσωπο της Εκκλησίας.Ο Ιεράρχης Άντρια Τζαγκμάιτζε, επικεφαλής του Τμήματος Δημοσίων Σχέσεων του Πατριαρχείου Γεωργίας, δήλωσε ότι το αίτημα προήλθε από την Χατζά Λαμπίμπ, τότε Υπουργό Εξωτερικών του Βελγίου και τώρα Επίτροπο Ισότητας της ΕΕ, κατά την επίσκεψή της στο Πατριαρχείο, τον Αύγουστο του 2023, αναφέρει το 1tv.ge.
❈ Τόσο φτάνει ἡ διαστροφή μας σήμερα, ὥστε νά θεωροῦμε φυσιολογικό αὐτό που λένε οἱ "μοντέρνοι", οἱ ψυχολόγοι: - Ἄν δέν τσακωθεῖς μέ τόν ἄλλον, πῶς θά ἀγαπηθεῖτε; Ἔτσι θά ἀγαπηθεῖς, ὅταν τσακωθεῖς; Αὐτό λέει ὁ Χριστός; Δέν λέει πουθενά ὁ Χριστός ὅτι γιά νά ἀγαπηθεῖς, πρέπει νά τσακωθεῖς.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ προφήτου, Ἰουλίου 20 (Ἰακ. ε´ 10-20).
Ιακ. 5,10 ὑπόδειγμα λάβετε, ἀδελφοί μου, τῆς κακοπαθείας καὶ τῆς μακροθυμίας τοὺς προφήτας, οἳ ἐλάλησαν τῷ ὀνόματι Κυρίου.
Ιακ. 5,10 Παρετε, αδελφοί μου, ως παράδειγμα κακοπαθείας, υπομονής και μεγαλοκαρδίας τους προφήτας, οι οποίοι σαν απεσταλμένοι και πρεσβευταί του Θεού ελάλησαν προς τους ανθρώπους εξ ονόματος του Κυρίου.
