Περιβάλλον καί σαρκικότητα , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

The spiritual struggle in everyday life according to the Holy Scripture and the Holy Fathers (part 2) and conversation A, Fr. Savvas Agioreitis

The spiritual struggle in everyday life according to the Holy Scripture and the Holy Fathers (part 2) and conversation A, Fr. Savvas Agioreitis, 23-5-2026 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Ξέρω τὰ ἔργα σου, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶσαι οὔτε ζεστός. Μακάρι νὰ ἤσουν ψυχρὸς ἢ ζεστός! Γι' αὐτό, ἐπειδὴ εἶσαι χλιαρὸς καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, θὰ σὲ ξεράσω ἀπὸ τὸ στόμα μου». (Ἀποκάλυψη 3:15-16).

Υπάρχει ένας πολύ σκληρός λόγος που είπε ο Κύριος Ιησούς Χριστός στην Εκκλησία της Λαοδίκειας και που μας αφορά και σήμερα: «Ξέρω τα έργα σου, ότι ούτε ψυχρός είσαι ούτε ζεστός. Μακάρι να ήσουν ψυχρός ή ζεστός! Γι' αυτό, επειδή είσαι χλιαρός και ούτε ζεστός ούτε ψυχρός, θα σε ξεράσω από το στόμα μου». (Αποκάλυψη 3:15-16)

Ο Θεός δεν ανέχεται τους χλιαρούς ανθρώπους. Όχι επειδή είναι κακοί, αλλά επειδή ο χλιαρός άνθρωπος αποτελεί προσβολή για την αγάπη Του. Ο ψυχρός, ο συνειδητά αμαρτωλός, έχει μια ακόμη ευκαιρία: μπορεί να αναγνωρίσει ότι είναι μακριά από τον Θεό και μπορεί να επιστρέψει. Αλλά ο χλιαρός άνθρωπος ζει με την εντύπωση ότι «είναι καλό έτσι», ότι «έτσι πάει», ότι «δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο». Έρχεται στην εκκλησία από συνήθεια, λατρεύει επιφανειακά, νηστεύει όταν τον βολεύει, προσεύχεται όταν έχει χρόνο και ζει σαν ο Χριστός να ήταν μόνο ένα μέρος της ζωής του, όχι η ίδια η Ζωή.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε: «Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να είσαι χλιαρός στην πίστη. Αυτός που είναι ζεστός σώζεται, αυτός που είναι κρύος μπορεί να μετανοήσει, αλλά ο χλιαρός παραμένει στην κατάστασή του και χάνεται».

Ἡ Παραβολὴ τοῦ Κουταλιοῦ, τῆς Συνείδησης καὶ τῶν Χρυσῶν Θόλων.

Η Παραβολή του Κουταλιού, της Συνείδησης και των Χρυσών Θόλων

+

Μια μέρα, ο ηγούμενος του μοναστηριού, Ιγνάτιος, βγήκε στον κήπο. Ήθελε να κάνει μια σύντομη βόλτα, να ησυχάσει και να συλλογιστεί την πνευματική του ζωή. Κρατούσε ένα βιβλίο στα χέρια του και ευσεβείς σκέψεις στο κεφάλι του.

Αλλά μόλις έστριψε στο μονοπάτι του κήπου, είδε ένα γνώριμο θέαμα.

Καθισμένος σε ένα παλιό παγκάκι ήταν ο ντόπιος άγιος τρελός, ο Δανιήλ. Ξυπόλυτος, ατημέλητος, φορώντας ένα αστείο χάρτινο καπέλο. Μπροστά του βρισκόταν ένα νεκρό κοράκι, πολλά σκουριασμένα καρφιά και ένα λοξό σκαμπό που του έλειπε το ένα πόδι.

Ο Δανιήλ επικεντρώθηκε στο να καρφώσει το κοράκι στο σκαμπό.

«Τώρα, αγαπητέ μου», μουρμούρισε, «θα σε κάνω ένα τεχνικό θαύμα. Θα πετάξεις χωρίς να φύγεις ποτέ».

Ο Ιγνάτιος σταμάτησε και κούνησε το κεφάλι του.

«Δανιήλ, γιατί ασχολείσαι με τέτοιες ανοησίες;» Καλύτερα να σκεφτόταν την ψυχή σου. Την αγάπη για τους ανθρώπους. Την πνευματική ανάπτυξη.

Ο ανόητος σήκωσε τα μάτια του.

«Κάτι υψηλό, λοιπόν; Αυτό είναι επικίνδυνο πράγμα. Τι γίνεται αν σου πέσει κάτι υψηλό ακριβώς πάνω στο πόδι σου;»

Τότε ξαφνικά πρόσθεσε:

Ἐκκλησιαστικὴ Περιουσία, Μισθοὶ Κληρικῶν καὶ Ἐρωτήματα ποὺ Δὲν Μπορεῖ νὰ Ἀποφύγει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος.

Από τον Μάρκο (Σχολιαστής Θρησκευτικών Θεμάτων στο Helleniscope)

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος απαντά στη δημόσια συζήτηση σχετικά με την κάλυψη των μισθών των κληρικών από την κυβέρνηση: romfea.gr/

Υπενθυμίζει σε όλους ότι η συντριπτική πλειοψηφία της εκκλησιαστικής περιουσίας (ακίνητης περιουσίας) που υπήρχε την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης είχε ήδη δωρηθεί στο ελληνικό κράτος και ότι η ρύθμιση που ισχύει σήμερα χρονολογείται από εκείνες τις συμφωνίες μεταβίβασης γης.

Μέχρι στιγμής, όλα καλά. Ωστόσο, είναι πασίγνωστο «μυστικό» ότι μετά τη θητεία του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο δεν εκτίμησε το είδος του «ανταγωνισμού» που αντιπροσώπευε μια εκκλησιαστική προσωπικότητα του βεληνεκούς του. Ως αποτέλεσμα, φρόντισαν ώστε ο επόμενος Αρχιεπίσκοπος να είναι ένα πολύ πιο «σιωπηλό αρνί» σε σύγκριση.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της θητείας του Ιερώνυμου, η νομοθετική κατάσταση της εκκλησιαστικής περιουσίας έχει υποστεί μεγαλύτερη επιδείνωση —υπέρ της κυβέρνησης— από ό,τι κατά τη διάρκεια πολλών δεκαετιών πριν. Επομένως, το ξαφνικό ενδιαφέρον του για το ζήτημα φαίνεται μάλλον περίεργο αν το εξετάσουμε σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο αδράνειας και σιωπηλών αντιδράσεων.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 1

Τι σκεφτόταν ο Αρχιεπίσκοπος όταν αποδυνάμωνε τη θέση της Εκκλησίας επιτρέποντας στην κυβέρνηση να φορολογεί περιουσιακά στοιχεία του Αγίου Όρους που βρίσκονται εκτός του Άθωνα—κάτι που δεν είχε γίνει ούτε καν υπό την Οθωμανική κυριαρχία των Τούρκων;

Ὁ Ἰατρὸς καὶ οἱ νέοι. +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

Τὸ εὐαγγέλιο, ἀγαπητοί μου, σήμερα (βλ. Ματθ. 8,5-13) μᾶς διηγεῖται ἕνα θαῦμα, ἕνα ἀπὸ τὰ ἀναρίθμητα θαύματα ποὺ ἔκανε, κάνει καὶ θὰ κάνῃ μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.

Ὁ ἄνθρωπος στὸν ὁποῖον ἔγινε τὸ σημερινὸ θαῦμα εἶνε νέος. Κ ̓ ἐφ ̓ ὅσον στὸ ἐκκλησίασμα θὰ ὑπάρχουν καὶ νέοι, τὸ θέμα ἀποκτᾷ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον γι ̓ αὐτούς. Ἂς δοῦμε μὲ συντομία τί λέει τὸ εὐαγγέλιο.

Στὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ στὴν Καπερναοὺμ τῆς Παλαιστίνης, ἐκεῖ στὴν ὄχθη τῆς μεγάλης λίμνης Τιβεριάδος, ἦταν ἕνα ἀρχοντικό. Στὸ σπίτι αὐτὸ ὑπηρετοῦσε ὡς δοῦλος ἕνας νέος. Τὸ ἀφεντικό του ἦταν ἀξιωματικὸς τῶν ̔Ρωμαϊκῶν λεγεώνων μὲ τὸ βαθμὸ τοῦ ἑκατοντάρχου, λέει τὸ εὐαγγέλιο (ἔ.ἀ. 8,5)· ὁ βαθμὸς τοῦ ἑκατοντάρχου ἀντιστοιχεῖ μὲ τὸ σημερινὸ βαθμὸ τοῦ λοχαγοῦ. Ὁ νέος αὐτὸς ὑπηρετοῦσε ἐκεῖ μὲ προθυμία. Ἀλλὰ μιὰ μέρα ἔνιωσε αἴφνης νὰ μουδιάζῃ τὸ χέρι του. Σιγὰ σιγὰ τὸ μούδιασμα πῆγε στὸ ἄλλο χέρι κ ̓ ἐν συνεχείᾳ ἁπλώθηκε σὲ ὅλο τὸ κορμί του, τὸ ὁποῖο ἔτσι ἔγινε παράλυτο. Ὁ νέος δὲν μποροῦσε πιὰ νὰ σταθῇ καθόλου· ξάπλωσε στὸ κρεβάτι καὶ ἔμεινε κατάκοιτος.

Ἂν τὸ ἀφεντικό του ἦταν ἕνας ἄλλος ἄνθρωπος, δὲν θὰ νοιαζόταν πολὺ γι ̓ αὐτόν. Θὰ τὸν ἔπιανε, θὰ τὸν πετοῦσε ἔξω στὰ χωράφια, ὅπως ἔκαναν μὲ τοὺς δούλους τότε τ ̓ ἀφεντικὰ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, καὶ θὰ τὸν ἄφηνε ἀβοήθητο, νὰ ̓ρθοῦν σκυλιὰ καὶ λύκοι νὰ τὸν κατασπαράξουν.

Δήλωση τοῦ ἐκπροσώπου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου γιὰ τὴ μισθοδοσία τῶν Ἀρχιερέων.

σ.σ. Την γνωστή δικαιολογία της «εκκλησιαστικής περιουσίας» επικαλέστηκε η διοικούσα Εκκλησία για να δικαιολογήσει την δραματική αύξηση των αποδοχών των αρχιερέων, μη έχοντας αίσθηση της αποτυχημένης αποστολής της, ειδικά απέναντι στην Εκκλησία, που της έχει αφαιρέσει το ηθικό πλεονέκτημα να έχει οποιαδήποτε αξίωση πάνω στην «εκκλησιαστική περιουσία».

Ο Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, εκπρόσωπος Τύπου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, ερωτηθείς κατά τις τελευταίες ημέρες από αρκετούς δημοσιογράφους, προέβη σήμερα στην ακόλουθη γραπτή δήλωση:

«Η συζήτηση που αναπτύχθηκε τις τελευταίες ημέρες γύρω από το μισθολογικό καθεστώς των Αρχιερέων ανέδειξε εύλογους προβληματισμούς, αλλά προβλήθηκαν και αρκετές ανακρίβειες, γι’ αυτό επιβάλλεται νηφάλια αποσαφήνιση.

Ἀπὸ τὸν Θεὸ στὸ θέαμα!

Πρέπει να ήταν ο Χαράρι που είπε ότι στο μέλλον οι περισσότεροι άνθρωποι θα ασχολούνται με τα θεάματα. Και είναι προφανές ότι θέλουν ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, του οποίου την εργασία ούτως ή άλλως θα την έχει αντικαταστήσει η τεχνητή νοημοσύνη, να μην ασχολείται με τα κοινά. Να «ξεδίνει» στα θεάματα. Να δέχεται αδιάφορα και αμάσητα τις όποιες πολιτικές του επιβάλλονται.

Και έρχονται οι πρόθυμοι της διοικούσης εκκλησίας να δώσουν «περιεχόμενο» και σε αυτόν τον στόχο της νεάς τάξης, όπως δίνουν «περιεχόμενο» στο πράσινο αφήγημα. Και μας ομιλούν φερειπείν για τον «υψηλό σκοπό του αθλήματος», για «το άθλημα ως σημείο ενότητας» και άλλες τέτοιες ανοησίες. Ποιοί;

Μία φανταστικὴ λήψη τῆς Βατοπαιδινῆς Σκήτης τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα (Σεράϊ)

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/06/blog-post_256.html

3 Ἰουλίου. Ὑακίνθου μάρτυρος (†108). Ἀνατολίου Κωνσταντινουπόλεως (†458), Γερασίμου τοῦ νέου ὁσιομάρτυρος τοῦ ἐκ Μεγάλου Χωρίου Εὐρυτανίας (†1812). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς ε´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ῥωμ. ις´ 1-16).

Ρωμ. 16,1          Συνίστημι δὲ ὑμῖν Φοίβην τὴν ἀδελφὴν ἡμῶν, οὖσαν διάκονον τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Κεγχρεαῖς,

Ρωμ. 16,1                  Σας συνιστώ την Φοίβην, την εν Χριστώ αδελφήν μας, η οποία είναι διακόνισσα εις την Εκκλησίαν των Κεγχρεών.

Ρωμ. 16,2          ἵνα αὐτὴν προσδέξησθε ἐν Κυρίῳ ἀξίως τῶν ἁγίων καὶ παραστῆτε αὐτῇ ἐν ᾧ ἂν ὑμῶν χρῄζῃ πράγματι· καὶ γὰρ αὕτη προστάτις πολλῶν ἐγενήθη καὶ αὐτοῦ ἐμοῦ.

Ρωμ. 16,2                  Σας την συνιστώ και σας παρακαλώ να την δεχθήτε με αγάπην, όπως θέλει ο Κυριος και όπως αξίζει να υποδέχεται κανείς τους Χριστιανούς. Να της συμπαρασταθήτε δε και να την βοηθήσετε εις ο,τι σας χρειασθή. Διότι και αυτή έγινε προστάτις πολλών Χριστιανών και εμού του ιδίου.