–https://youtu.be/3b1d3iWoVig – Ιερά Αποτείχιση σ.σ. Ευχαριστούμε τον Άγιο Τριαδικό Θεό που έφερε στην σκοτεινή εποχή μας αυτόν τον φωτισμένο άνθρωπο, τον πατέρα μας π. Αθανάσιο Μυτιληναίο. Στύλος αληθείας. Λιμάνι παρηγορίας. Θεμέλιο πίστεως.https://tasthyras.wordpress.com/2026/07/08/ο-οικουμενισμός-προβάλλει-σαν-δόλωμα/
Ὁ θεοστυγής Βολταῖρος καί τά 2 εἴδη ἀθεϊας, Ἁγ. Ἀθανασίου Παρίου- Ἀλεξίκακον φάρμακον, 14-7-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
Ἀλεξίκακον φάρμακον- Εἰσαγωγή, Ἁγ. Ἀθανασίου Παρίου, 14-7-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
Στ’ ἀλήθεια δὲν ξέρει κανεὶς ποῦ βρίσκεται ἡ μεγαλύτερη παραφροσύνη τοῦ σύγχρονου κόσμου ποὺ ἔχει ἐκπέσει ἀπὸ τὸ Χριστό: στὴν προσωπικὴ ζωὴ τοῦ καθενὸς ἢ στὸ γάμο; στὸ σχολεῖο ἢ στὴν πολιτική; στὶς οἰκονομικὲς δομὲς ἢ στὶς νομικὲς διατάξεις; στὸν πόλεμο ἢ στὴν εἰρήνη; Παντοῦ βλέπει κανεὶς αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε χυδαῖο καὶ βάρβαρο. Ἐκεῖ ποὺ ὁ Χριστὸς εἶναι περισσότερο ἀπών, ἐκεῖ περισσεύει τὸ χυδαῖο καὶ τὸ βάρβαρο. Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ βία θριαμβεύουν.Ἂς αἰσχύνονται οἱ αἱρετικοὶ θεολόγοι καὶ οἱ προϊστάμενοι τῶν αἱρετικῶν »ἐκκλησιῶν» ποὺ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Χριστοῦ ἀναδείχθηκαν κυρίαρχοι καὶ ἡγεμόνες ὅλων τῶν λαῶν τῆς γῆς.
Διάφορα Περιστατικά.
Κάποτε ὁ π. Επιφάνιος ἐπισκέφθηκε ἕνα πνευματικό του παιδί, ὁ ὁποῖος ἦταν ἀσθενής.Ἐκεῖ ἦταν καί ἄλλοι ἐπισκέπτες.Μεταξύ αὐτῶν καί ἕνας γιατρός συνειδητός ἄθεος. Μετά από λίγο, ἡ συζήτηση ἐστράφη σε θρησκευτικά θέματα καί ἡ διάρκειά της ήταν μεγάλη. Στο τέλος ὁ Γέροντας ἀπευθυνόμενος στον γιατρό, τοῦ εἶπε:- Γιατρέ μου, παρά τίς ἀντιθέσεις σου, διακρίνω στο βάθος τῆς ψυχῆς σου καλοπροαίρετη διάθεση. Χωρίς να κάνω τόν προφήτη, πιστεύω ὅτι ὁ Θεός δέν θά σέ ἀφήσει. Μία παράκληση όμως.Σοῦ εἶναι δύσκολο, μιά φορά τήν ἡμέρα να λές μια μικρή φράση; «Θεέ, ἂν ὑπάρχεις, ἔλα νά μέ βρεῖς».Νομίζω πως δὲν σοῦ κοστίζει τίποτε, οὔτε συγκρούεσαι μέ τή συνείδησή σου. Ο γιατρός δέχθηκε. Μετά από λίγους μήνες, ὁ ἴδιος αὐτοδιαγιγνώσκει νεόπλασμα τῶν ὀστῶν. Ἀναχωρεί στο ἐξωτερικό. Καί ἐκεῖ οἱ γιατροί τοῦ συνιστοῦν νά ἐπιστρέψει στην Ελλάδα, διότι ἐπρόκειτο περί καλπαζούσης μορφῆς καὶ τὸ τέλος ἦταν ἐγγύς.
Η Χάλκη δεν μπορεί να γίνει γεωπολιτικό αντάλλαγμαΓεώργιος ΑποστολάκηςΑν η επαναλειτουργία της σημαίνει αλλοίωση της Ορθόδοξης ταυτότητάς της, τότε το τίμημα είναι βαρύτερο από το όφελος.Το σημερινό πρωτοσέλιδο της ΕΣΤΙΑΣ προκαλεί εύλογο προβληματισμό.Εάν οι πληροφορίες που δημοσιεύονται ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, τότε η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης δεν αποτελεί απλώς ένα εκκλησιαστικό γεγονός. Εντάσσεται σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό παζάρι, στο οποίο εμπλέκονται οι σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών, Τουρκίας και Ελλάδας, ακόμη και ζητήματα όπως η προμήθεια των F-35 και οι ισορροπίες στο ΝΑΤΟ.Αν αυτό αληθεύει, γεννάται ένα ερώτημα πολύ σοβαρότερο από κάθε διπλωματική σκοπιμότητα: Μπορεί η Εκκλησία να γίνεται αντικείμενο γεωπολιτικής διαπραγμάτευσης;Η αποστολή της ΧάλκηςΗ Θεολογική Σχολή της Χάλκης ιδρύθηκε για έναν συγκεκριμένο σκοπό. Να μορφώνει Ορθόδοξους κληρικούς. Να υπηρετεί την Ορθόδοξη θεολογία. Να διαφυλάσσει την αποστολική πίστη.Δεν ιδρύθηκε ως διεθνές διαθρησκειακό εκπαιδευτικό ίδρυμα ούτε ως πανεπιστήμιο θρησκειολογικών σπουδών. Η ύπαρξή της συνδεόταν άμεσα με τη ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας.Το πρόβλημα δεν είναι μόνο πολιτικό
ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣΑναμφίβολα ο αρχαίος Ορθόδοξος Μοναχισμός είχε και αντι-αιρετική κατεύθυνση∙ ποτέ το φρόνημά του δεν είχε εξανεμισθεί μέσα σε παθολογίες Γεροντισμού στο όνομα μιας «αγάπης» ή «υπακοής» αρνητικής ως προς το ορθό Δόγμα, όπως συμβαίνει σήμερα σε πολλές περιπτώσεις.Η σημερινή φροντίδα πολλών Ι. Μονών για καλυτέρευση των βιοτικών όρων της Μοναχικής Πολιτείας, για αυτοσυντήρηση, τις έχει αποσυνδέσει από την ομολογία της Πίστεως έναντι των αιρέσεων και κυρίως του οικουμενισμού.Την ανωτερότητα του αρχαίου μοναχισμού τη βλέπουμε στους αγώνες του για το αίτημα της ορθής πίστεως και όχι μόνο στην συζευγμένη με την Ομολογία (πρακτική) άσκηση.Σήμερα (γενικά) δεν βλέπουμε μια απάντηση των Ι. Μονών στην πίεση του οικουμενισμού∙ μια απάντηση που να είναι κυριολεκτικά συνώνυμη της ενεργητικής δράσης των αρχαίων, των παλαιών και σύγχρονων πατέρων.Ο Ασκητικός και ομολογιακός τρόπος ζωής έχει χαρακτηρίσει στην πορεία του τον π. Γαβριήλ, ως ηρωική αντίληψη του Μοναχισμού. Την δεκαετία του 1960 (και μετά), ο αγώνας των Ελλήνων ορθοδόξων μοναχών έναντι του οικουμενισμού εκφράσθηκε ως επανάληψη μιας λαμπρής εποχής στην Ιστορία της Εκκλησίας. Το κήρυγμα – παράδειγμα των αρχαίων Μοναχών δικαιολογούσε τις πρωτοβουλίες τους, στην πρώτη γραμμή των οποίων ήτο και ο π. Γαβριήλ Διονυσιάτης, ως καθοριστικός παράγων στην καθολική σχεδίαση της αντίδρασης των Ελλήνων Ορθοδόξων μοναχών.
Προδοσία κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Χριστοῦ.Στυλιανός ΜπούρηςTestimonianza OrtodossaἩ Ἱερουσαλήμ, ἡ Ἁγία Πόλις, ὅπου τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ ἐλύτρωσε τὸν κόσμο καὶ ὅπου ὁ Πανάγιος Τάφος φυλάσσει τὸ Μυστήριον τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὸν Γολγοθᾶ. Καὶ ὅμως, εἰς τὸν ἅγιον τοῦτον τόπον ἐπραγματοποιήθη μία πράξις ποὺ προδίδει τὸν ἴδιον τὸν Χριστόν: ἡ ἀναγνώρισις ἑνὸς ἀνυποστάτου ἱερωσύνης, ἐκείνης μιᾶς γυναικὸς καὶ μάλιστα αἱρετικῆς, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτὴ ὡς «ἀρχιεπίσκοπος».Τοῦτο ἀποτελεῖ τραῦμα διὰ τὴν Ἐκκλησίαν, παραβίασιν τῶν Ἀποστολικῶν Κανόνων, οἵτινες ἀπὸ τοὺς πρώτους αἰῶνας διεφύλαξαν τὴν καθαρότητα τῆς Πίστεως. Ἐὰν ἕνας Ποιμήν –κληθεὶς νὰ εἶναι «στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (Α΄ Τιμ. 3,15)– ἀναγνωρίζῃ ὡς ἔγκυρον μίαν ἱερωσύνην τὴν ὁποίαν ἡ Ἐκκλησία οὐδέποτε ἐχορήγησε, τότε δὲν περιπίπτει μόνον εἰς αἵρεσιν, ἀλλὰ προδίδει καὶ τὸν ἴδιον τὸν Χριστόν, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἡ Ἐνσάρκωτος Ἀλήθεια (Ἰω. 14,6).Ἡ Ἱερωσύνη εἶναι θεῖον δῶρον, καὶ ἡ Ἐκκλησία οὔτε ἀναγνωρίζει ἱερωσύνην εἰς τοὺς αἱρετικούς, οὔτε δέχεται γυναικείαν ἱερωσύνην.
Ο νέος αντικανονικος μητροπολίτης Πάφου μοιχεπιβατης Γρηγοριος ήταν στην ληστρική ψευτοσυνοδο το 2016 στο Κολυμπάρι Κρήτης Αυτοί που πήγαν στην αντικανονική ενθρόνιση του στη Κύπρο ασπάζονται προφανώς και το φρόνημα του;Ο Γέροντας Ζαχαρίας, ηγούμενος της ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής Βύρωνα Αττικής, ταξίδεψε μέχρι την Κύπρο για να παρευρεθεί στην αντικανονική ενθρόνιση του Γρηγορίου.
Ἀκούγοντας μερικοί τήν λέξη "Ἐκκλησία", λένε "ὁ Δεσπότης, ὁ παπάς". Δέν εἶναι οὔτε ὁ Δεσπότης, οὔτε ὁ παπάς Ἐκκλησία. Ἐκκλησία εἶναι τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Αὐτός εἶναι ὁ ὁρισμός τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως μᾶς τόν λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Ἐφ. 1,23 - Α΄ Κορ. 12,27).
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ μάρτυρος, Ἰουλίου 15 (Α´ Κορ. ιγ´ 11 - ιδ´ 5).
Α Κορ. 13,11 ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.
Α Κορ. 13,11 Οταν ήμουν νήπιον, σαν νήπιον ωμιλούσα· είχα φρονήματα και σκέψεις νηπίου και σαν νήπιον εσυλλογιζόμουν και έκρινα. Οταν όμως έγινα άνδρας, κατήργησα και αφήκα πλέον τας νηπιώδεις γνώσεις και τον νηπιώδη τρόπον του σκέπτεσθαι. (Εις την παρούσαν ζωήν έχομεν την ατελή και ανανάπτυκτον διάνοιαν και γνώσιν του νηπίου).
