Βαριέμαι..., Ἁγ. Παϊσιου-Οἰκογενειακή ζωή (Ἡ ἀξιοποίηση τῆς ἀτεκνίας), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Βαριέμαι..., Ἁγ. Παϊσιου-Οἰκογενειακή ζωή (Ἡ ἀξιοποίηση τῆς ἀτεκνίας), 15-7-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Νουθεσίες γιά τά παιδιά μας.

Νουθεσίες γιά τά παιδιά

Ὁ π. Ἐπιφάνιος μᾶς συμβούλευε γιά τά παιδιά, λέγοντας:

«Πιό πολλά λόγια στον Θεό γιά τά παιδιά, παρά στα παιδιά γιά τόν Θεό». Τόνιζε δηλαδή να προσευχόμεθα πολύ γιά τά παιδιά μας. Ακόμα, μᾶς ἔλεγε: «Τό παράδειγμα διδάσκει,

παιδιά μου. Ἐσεῖς οἱ γονεῖς πρέπει νά δίνετε το καλό παράδειγμα. Δέν μπορεῖ νά κτυπάει τό τηλέφωνο καί ἐσεῖς να λέτε στο παιδί: “Σήκωσέ το καί πές ὅτι δέν εἶμαι ἐδῶ”.

Μετά, πῶς τό παιδί θά μάθει νά μή λέει ψέματα; Πρέπει να εἴμαστε πολύ προσεκτικοί μέ τά παιδιά. Το σκοινί πότε νά τό τεντώνουμε, πότε νά τό χαλαρώνουμε. Ἄν τό τεντώνουμε συνέχεια, κάποια στιγμή θα σπάσει».

«Γι αὐτό νά μή λέτε συνέχεια “ὄχι”. Ἄν παραδείγματος χάρη, τα παιδιά σας ζητοῦν νά πᾶνε κάπου πού ἐσεῖς κρίνετε ὅτι δέν εἶναι κατάλληλο μέρος γιά ἐκεῖνα ἤ δέν θά ἔχουν τήν κατάλληλη παρέα, χωρίς νά πεῖτε «ὄχι», κάνετέ τους μια ἄλλη πρόταση. Πηγαίνετέ τα κάπου ἀλλοῦ, ὅπου θά περάσουν καλά, ὅπου θά ἔχουν μια καλή παρέα. Μήν τά κλείσετε στο σπίτι για ευνόητους λόγους. Τα παιδιά χρειάζονται τούς γονεῖς τους, θέλουν νά ἀσχολοῦνται μαζί τους. Φροντίστε λοιπόν να διαθέτετε χρόνο γι' αὐτό».

Μέγα Σημεῖο: Ἡ Παναγία Ἐμφανίστηκε σὲ Μοναχὴ καὶ τῆς Ἔδωσε Ὁδηγίες γιὰ τὴν Ἀφαίρεση τοῦ Ἐσταυρωμένου.

ΕΠΕΙΓΟΝ – ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΟΝΑΧΗΣ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ

Προειδοποίηση της Παναγίας σε Μοναχή για την αφαίρεση Του Εσταυρωμένου από την Αγία Τράπεζα.

Μία συγκλονιστική μαρτυρία, η οποία προκαλεί έντονο προβληματισμό και βαθιά συγκίνηση έρχεται να φωτίσει με δραματικό τρόπο το ζήτημα της αφαίρεσης του Εσταυρωμένου από την κεντρική Αγία Τράπεζα ναών.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία Μοναχής από την Αττική, (τα στοιχεία της οποίας γνωρίζουμε) πνευματικού τέκνου του Αγίου Πορφυρίου, η ίδια βίωσε μία ιδιαίτερη πνευματική εμπειρία, κατά την οποία είδε την Υπεραγία Θεοτόκο ενύπνιο ντυμένη στα μαύρα, με μορφή Μοναχής. Όπως περιγράφει, η Παναγία εμφανίστηκε με πρόσωπο γεμάτο θλίψη, δάκρυα και βαθιά οδύνη. Ταυτόχρονα, η στάση της ήταν αυστηρή και γεμάτη αγανάκτηση και θυμό για όσα συμβαίνουν σχετικά με την απομάκρυνση του Εσταυρωμένου.

Κατά τη μαρτυρία της Μοναχής, το μήνυμα που έλαβε ήταν ξεκάθαρο, επείγον και κατηγορηματικό:

«ΑΥΤΌ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ. ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ!»

Ὁ Ὅσιος Δανιὴλ Κατουνακιώτης καὶ ἡ «σύνοδος» στὴν Κρήτη. ΜΕΡΟΣ Δ’ (Τελευταῖο)

(Η ζωντανή συνείδηση του Ορθοδόξου λόγου και η διαχρονική Δεσποτεία του αντι-αιρετικού-ομολογιακού λόγου του)

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Στους αναθεωρητικούς μετασχηματισμούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου (1920) υπήρχαν και σκέψεις κλιμακωτής αναθεωρήσεως του Μοναχικού Πολιτεύματος. Αυτή τη δυνάμει νεωτερική σχηματοποίηση του Μοναχισμού, ο Όσιος Δανιήλ την αντιλήφθηκε (κατανόησε) ως διψαλέα ανάγκη του οικουμενισμού, ως χαμηλόφωνη στην αρχή εισήγηση του δολομήτου (πανούργου) Σατανά, γι’ αυτό και έγραψε ο Όσιος:

«Και ήδη βλέπομεν να γίνεται λόγος και περί της τούτου αναθεωρήσεως. Το Μοναχικόν όμως πολίτευμα έχει υψίστην αποστολήν και είναι έν εκ των κυρίως συστατικών, το οποίον εστερέωσε την του Χριστού Εκκλησίαν και διεφύλαξε το Χριστεπώνυμον πλήρωμα αλώβητον από πάσης αιρέσεως και ηθικής καταστροφής, και είναι ανεπίδεκτον και της ελαχίστης αναθεωρήσεως» (σελ. 31-32).

Ὁ Ἅγιος Ἱλάριος Πικταβίου ὁ Ὁμολογητής τόν 4ο αἰ. διαπιστώνει, ὅτι ἡ πνευματική διάκριση τῶν ἁπλῶν Ὀρθοδόξων τούς καθιστᾷ ἐνίοτε θεολογικότερους ἀπό τούς Κληρικούς!

Τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ Ζήση

1. Ποιός εἶναι ὁ Ἅγιος Ἱλάριος Ἐπίσκοπος Πικταβίου (c. 310 – c. 367)

1α. Ἠ ἀποτελεσματική «οἰκονομία» καί διάκριση τοῦ Ἁγίου Ἱλαρίου

2. Τό θεολογικό διακύβευμα τῆς ἐποχῆς (351 – 361)

3. Σημαντικά ἀποσπάσματα τῆς ἐπιστολῆς κατά τοῦ Ἐπισκόπου Αὐξεντίου

3α. Ἡ θόλωση τῆς ἀκριβείας στά ἐκκλησιαστικά Δόγματα προετοιμάζει τήν αἵρεση, ἀλλά καί τήν εἴσοδο τοῦ Ἀντιχρίστου

3β. Ὁ Ἐπίσκοπος Αὐξέντιος εἶναι αἱρετικός καί ἀντίχριστος, μολονότι φαινομενικῶς ὁμιλεῖ ὀρθοδόξως

4. Τό Ὀρθόδοξο Ποίμνιο ἀντιλαμβάνεται ὀρθοδόξως ἐκεῖνα πού οἱ αἱρετίζοντες Ἐπίσκοποι διαστρέφουν πρός τήν αἵρεση

5. Ὁ κίνδυνος τῆς προσκολλήσεώς μας στά ἐκκλησιαστικά κτήρια· προτιμότερη ἡ Ὀρθοδοξία στίς ἐρημιές 

1. Ποιός εἶναι ὁ Ἅγιος Ἱλάριος Ἐπίσκοπος Πικταβίου (c. 310 – c. 367)

Ἡ παροῦσα περιδιάβασή μας στίς ὁδούς τῆς πρώιμης ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας μᾶς ὁδηγεῖ στόν ἱερό Ἱλάριο, Ἐπίσκοπο Πικταβίου (τοῦ σημερινοῦ Πουατιέ, Poitiers, τῆς Δυτ. Γαλλίας), καί στίς ἔνδοξες ἐκκλησιαστικές σελίδες τῶν μαρτυρικῶν ἀγώνων τῶν Ὀρθοδόξων κατά τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἀρειανισμοῦ τόν 4ο αἰῶνα [1].

Φοβερός ἐχθρός τῆς αἱρέσεως σέ λόγους καί ἔργα, ὁ Ἱλάριος ἀπεκλήθη «Ἀθανάσιος τῆς Δύσεως» καί «Σφύρα [κατά] τῶν Ἀρειανῶν» (“malleus Arianorum”)· τούς ὁποίους πράγματι σφυροκόπησε τόσον ἐπίμονα, ὥστε ἐπανειλημμένως νά ὑποστεῖ διωγμούς καί τετραετῆ ἐξορία χάριν τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί αὐτῆς ἀνεδείχθη στήν Δύση στήριγμα, «Στῦλος Ὀρθοδοξίας» θά λέγαμε, ὅπως καί ὁ Μέγας Ἀθανάσιος στήν καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολή. Λίγο μετά τόν θάνατό του ἤδη ἐθεωρεῖτο, ὅτι ὁ Ἅγιος Ἱλάριος, μαζί μέ τούς Ἁγίους Κυπριανό καί Ἀμβρόσιο, συναριθμεῖται στούς τρεῖς ἐπιφανεῖς τετελειωμένους «μάρτυρες καί Ὁμολογητές» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Δύσεως [2]. Ἡ μνήμη του ἑορτάζεται στήν Δύση στίς 13 Ἰανουαρίου (ἀλλά πρό τῆς δεκαετίας τοῦ 1970, στίς 14 τοῦ μηνός). Στά παλαιότερα ἑλληνικά Συναξάρια (καί τίς Πατρολογίες καί Ἐγκυκλοπαιδεῖες κ.ἄ.), ὅσο καί ἄν ἐρευνήσαμε ἀρχικῶς, δέν εὑρήκαμε νά μνημονεύεται ἑορτασμός τῆς μνήμης του ἀπό τούς Ἀνατολικούς Ὀρθοδόξους· σέ ἀνάλογες νεότερες συναξαριστικές ἐκδόσεις, ὡστόσο, ἔντυπες καί ψηφιακές, οἱ ὁποῖες ἔχουν συμπεριλάβει ἀκόμη περισσοτέρους παλαιούς Ὀρθοδόξους Ἁγίους τῆς Δύσεως, ἔχει ἐνταχθεῖ καί ὁ Ἅγιος Ἱλάριος στίς 13 Ἰανουαρίου [3]. Ἅλλωστε ὁ Ἅγιος Ἱερώνυμος (c. 342-420) σέ δύο τοὐλάχιστον σημεῖα τῶν ἔργων του ὀνομάζει τόν Ἱλάριο «ἅγιο» καί πολλές φορές «Ὁμολογητή», τόν ἔχει δέ συμπεριλάβει στό ἔργο του De Viris Illustribus (Περί τῶν Ἐπιφανῶν Ἀνδρῶν), ἐνῷ καί ὁ δυτικός ἐκκλησιαστικός ἱστορικός καί θεολόγος Ρουφῖνος (345-411) ἐπίσης τόν χαρακτηρίζει ὡς «ἅγιο ἄνδρα» καί «Ὁμολογητή». [4] Ἀκόμηκαί στήν καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολή ὁ ἱερός Θεοδώρητος Κύρου (c. 393 – c. 457) στόν Ἐρανιστή του παραθέτει ἐκτενῆ θεολογική γνώμη τοῦ «Ἁγίου Ἱλαρίου Ἐπισκόπου καί Ὁμολογητοῦ» [5].

Ἡ Ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης, οἱ παρόντες καὶ οἱ ἀπόντες !

Ωσάν να είναι ο «πρώτος» αυτοκράτορας του σύμπαντος ομίλησε πρόσφατα[1] ο πατριάρχης Βαρθολομαίος, καλώντας τις τέσσερις Τοπικές Εκκλησίες που δεν συμμετείχαν στην ψευδοσύνοδο της Κρήτης «να υιοθετήσουν συνοδικώς τις αποφάσεις της»! Αυτή η κίνηση, συμπλήρωσε, «θα αποτελούσε έκφραση σεβασμού προς τις προσπάθειες και τις θυσίες που καταβλήθηκαν επί δεκαετίες για την προετοιμασία της συνόδου.»

Οι δηλώσεις αυτές του πατριάρχη Βαρθολομαίου ΔΙΚΑΙΩΣΑΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΩΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΝΤΕΣ.

Πρώτον, διότι ζητώντας ο Βαρθολομαίος από τους απόντες να υιοθετήσουν τις αποφάσεις των παρόντων, παραδέχεται ότι είτε κανείς ήταν παρών στην Ψευδοσύνοδο είτε απών, ήταν το ίδιο και το αυτό! Οι παρόντες δέχθηκαν αυτοβούλως το ρόλο της γλάστρας!

Χρυσάφι στούς Δεσποτάδες.

Φίλιππος Γεωργουσόπουλος

Δὲν εἶναι δυνατόν, οἱ ἀπὸ συν­ειδητὴ ἐπιλογὴ ζωῆς ἐν πτωχείᾳ ζῶντες, ἄγαμοι, ἄτεκνοι, ὑπερκαλοβολεμένοι, χωρὶς δαπάνες διαβίωσης (ὅλα τζάμπα τὰ ἔχουν στὶς μητροπόλεις τους, ἀπὸ διαμονὴ μέχρι φαγητὸ κλπ κλπ κλπ), καὶ χωρὶς ὑποχρεώσεις πρὸς παιδιὰ καὶ γονεῖς, νὰ λαμβάνουν τέτοιες μισθολογικὲς αὐξήσεις.

Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ἐπίπεδο ζωῆς τῶν Ἱεραρχῶν μας νὰ ὑπερβαίνει τόσο σκανδαλωδῶς, τόσο ἐξοργιστικὰ τὸ ἐπίπεδο ζωῆς τοῦ μέσου Ἕλληνα, ποὺ ἔχει νὰ πληρώσει τὰ πάντα (ἐνοίκια, λογαριασμούς), ἀλλὰ καὶ παιδιὰ καὶ γέρους γονεῖς νὰ φροντίσει.

Περί Ἱεραποστολῆς

❈ Ἄν λειτουργήσει σωστά ἡ Ἐκκλησία ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς, ἀφοῦ θεραπευτεῖ νά γίνει γιατρός γιά τούς ὑπόλοιπους. Κατ' ἀρχήν γιά τήν οἰκογένειά του, τούς συγγενεῖς του, γιά τούς φίλους του καί γενικά γιά τό περιβάλλον του.

16 Ἰουλίου. Ἀθηνογένους ἱερομάρτυρος (†311). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμπτης ζ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α´ Κορ. ζ´ 24-35).

Α Κορ. 7,24        ἕκαστος ἐν ᾧ ἐκλήθη, ἀδελφοί, ἐν τούτῳ μενέτω παρὰ τῷ Θεῷ.

Α Κορ. 7,24              Ο καθένας, αδελφοί, εις όποιαν κατάστασιν ευρέθη, όταν εκλήθη, εις αυτήν και ας μένη, (φροντίζων μόνον και αγωνιζόμενος να είναι πάντοτε κοντά στον Θεόν).