Η ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ
ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ
κ. Θεοδώρου Κ. Ασπρογέρακα Γρίβα*
Σεβασμιότατε Άγιε Πρόεδρε, Σεβασμιότατοι, Πανοσιολογιώτατοι, Αιδεσιμότατοι και Αιδεσιμολογιώτατοι Πατέρες, αξιότιμες κυρίες και κύριοι!
Έρχεται, δυστυχώς, μία στιγμή που ο μόνος τρόπος αποτελεσματικής αντιμετωπίσεως μίας αιρέσεως ή μίας νεοφανούς αιρέσεως, όπως το θέμα του συνεδρίου μας, μπορεί να γίνει μόνον με την προσφυγή στη δικαστική εξουσία. Και αυτό όχι γιατί το επιλέγει τις περισσότερες φορές η Εκκλησία μας, αλλά επειδή αυτή είναι η επιλογή πολλές φορές των αιρετικών κατά της Εκκλησίας. Δύο είναι οι βασικοί τομείς, στους οποίους οι υποθέσεις οδηγούνται στην ενώπιον των δικαστηρίων εκτίμηση. Ο πρώτος μεγάλος τομέας που άφορα τις αιρέσεις είναι οι Ευκτήριοι Οίκοι τους. Οι Ευκτήριοι Οίκοι και ενίοτε, σπανιότερα βέβαια, πολύ σπανίως, οι ναοί τους. Δεύτερος μεγάλος τομεύς, στον οποίο υπάρχει η δικαστηριακή ενασχόληση είναι τα θέματα του προσηλυτισμού, εκεί είναι ακόμη πιο περίπλοκο το ζήτημα.
