Ὁ ἐνενηντάχρονος -τότε- καθηγητής τῆς ἐρήμου Μέγας Ἀντώνιος, ὁ ὁποῖος ζοῦσε ἀπό νεαρᾶς ἡλικίας εἰς τήν αὐχμηράν ἔρημον, ἀναρωτήθηκε ἄν ὑπῆρχε μοναχός πού νά ἀσκῆται στά ἐνδότερα τῆς ἐρήμου. Παρουσιάσθηκε τότε άγγελος Κυρίου και του είπε: «Πήγαινε στα ενδότερα της ερήμου, να βρης τον Αββά Παύλον, ο οποίος είναι πιο ενάρετος από εσένα και θα λάβης από εκείνον μεγάλην ωφέλειαν». Ο Αντώνιος υπήκουσε και αφού περπάτησε τρεις ημέρες, κατά τις οποίες συναντούσε μόνον ίχνη αγριμιών, μεγάλων θηρίων και… δαιμόνων, είδε λιοντάρι το οποίο στάθηκε ήρεμο μπροστά του. Κατέβασε μάλιστα το κεφάλι του, σαν να υποκλινόταν στον Άγιο και μετά έκανε μεταβολή και άρχισε να ανεβαίνη στο βουνό, κοιτάζοντας κάθε τόσο πίσω του. Ήτο προφανές ότι προετρέπετο τον καθηγητή της ερήμου να το ακουλουθήση. Έφθασαν στην είσοδο του σπηλαίου και ο λέων εισήλθεν. Ο Άγιος Αντώνιος διέκρινε φως και κατάλαβε ότι εκεί διέμενεν ο Όσιος Παύλος ο Θηβαίος που αναζητούσε.
Ο Όσιος πατήρ ημών Παύλος ο Θηβαίος (15/1) εγεννήθη στην Θηβαϊδα της Αιγύπτου κι έζησε στα χρόνια των φοβερών πολεμίων των Χριστιανών, Δεκίου και Ουαλεριανού. Το 250 ανεχώρησε για την έρημο, ζώντας σε σπήλαιον 91 ολόκληρα χρόνια!.. Εκοιμήθη σε ηλικία 114 ετών!
Επανερχόμεθα: Ο Όσιος Παύλος υποδέχθηκε στο σπήλαιό του τον Άγιον Αντώνιο φιλαδέλφως και αφού αλληλοασπάσθηκαν, άρχισαν να συνευφραίνωνται, συνομιλούντες πνευματικώς. Κάποια στιγμήν ο άγιος Αντώνιος είδε πάνω σε δένδρο ένα κοράκι, το οποίο κρατούσε στο ράμφος του ένα ολόκληρο ψωμί. Ξαφνικά το πτηνόν άνοιξε τα φτερά του, πέταξε κοντά τους και αφού έκανε μερικούς κύκλους πάνω από τα κεφάλια τους, απέθεσε τον άρτο στα πόδια τους μπροστά!
