20 Νοεμβρίου Συναξαριστής. Προεόρτια Εἰσοδίων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, Γρηγορίου Δεκαπολίτου, Προκλοὺ Ἀρχιεπίσκοπου, Δασίου, Νίρσα καὶ Ἰωσήφ, τῶν Ἁγίων Ἰσαακίου, Ἰωάννου, Σαβωρίου, Ὠνάμ, Παππία καὶ Ἰσαακίου, Ἰωάννη Ὁσίου, τῶν Ἁγίων Γεϊδαζέτ, Σασάνη, Νοηλμάρη καὶ Ζαρουαντίνη, τῶν Ἁγίων δέκα Παρθένων, τῶν Ἁγίων Εὐσταθίου Θεσπεσίου καὶ Ἀνατολίου, Θεοκτίστου Ὁμολογητῆ, Σωζομένου, Βάσσου καὶ τῶν σὺν αὐτῶ, Edmund.

 Προεόρτια Εἰσοδίων Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Παραμονὴ τῆς μεγάλης Ἑορτῆς.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χαρὰν προμνηστεύεται, πᾶσιν ἡ Ἄννα νυνί, τῆς λύπης ἀντίθετον, καρπὸν βλαστήσασα, τὴν μόνην Ἀειπάρθενον· ἥνπερ δὴ καὶ προσάγει, τὰς εὐχὰς ἐκπληροῦσα, σήμερον γηθομένη, ἐν Ναῷ τοῦ Κυρίου, ὡς ὄντως ναὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον, καὶ Μητέρα Ἁγνήν.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Εὐφροσύνης σήμερον ἡ οἰκουμένη, ἐπληρώθη ἅπασα, ἐν τῇ εὐσήμῳ ἑορτῇ, τῆς Θεοτόκου κραυγάζουσα· Αὕτη ὑπάρχει σκηνὴ ἐπουράνιος.

Μεγαλυνάριον.
Ἔργων ἐναρέτων τὰς ἀστραπάς, ἀνάψωμεν πάντες, ὡς λαμπάδας παρθενικάς, καὶ τῇ Θεοτόκῳ, ἐν τῷ ναῷ Κυρίου, λαμπρῶς προσερχομένῃ, προϋπαντήσωμεν.

20 Νεομβρίου Συναξαριστής. Προεόρτια Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου, Γρηγορίου Δεκαπολίτου, Πρόκλου Αρχιεπίσκοπου, Δασίου, Νίρσα και Ιωσήφ, των Αγίων Ισαακίου, Ιωάννου, Σαβωρίου, Ωνάμ, Παππία και Ισαακίου, Ιωάννη Οσίου, των Αγίων Γεϊδαζέτ, Σασάνη, Νοηλμάρη και Ζαρουαντίνη, των Αγίων δέκα Παρθένων, των Αγίων Ευσταθίου Θεσπεσίου και Ανατολίου, Θεοκτίστου Ομολογητή, Σωζομένου, Βάσσου και των συν αυτώ, Edmund.

Προεόρτια Εἰσοδίων Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Παραμονὴ τῆς μεγάλης Ἑορτῆς.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χαρὰν προμνηστεύεται, πᾶσιν ἡ Ἄννα νυνί, τῆς λύπης ἀντίθετον, καρπὸν βλαστήσασα, τὴν μόνην Ἀειπάρθενον· ἥνπερ δὴ καὶ προσάγει, τὰς εὐχὰς ἐκπληροῦσα, σήμερον γηθομένη, ἐν Ναῷ τοῦ Κυρίου, ὡς ὄντως ναὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον, καὶ Μητέρα Ἁγνήν.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Εὐφροσύνης σήμερον ἡ οἰκουμένη, ἐπληρώθη ἅπασα, ἐν τῇ εὐσήμῳ ἑορτῇ, τῆς Θεοτόκου κραυγάζουσα· Αὕτη ὑπάρχει σκηνὴ ἐπουράνιος.

Μεγαλυνάριον.
Ἔργων ἐναρέτων τὰς ἀστραπάς, ἀνάψωμεν πάντες, ὡς λαμπάδας παρθενικάς, καὶ τῇ Θεοτόκῳ, ἐν τῷ ναῷ Κυρίου, λαμπρῶς προσερχομένῃ, προϋπαντήσωμεν.

20 Νοεμβρίου Συναξαριστής. Προεόρτια Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου, Γρηγορίου Δεκαπολίτου, Πρόκλου Αρχιεπίσκοπου, Δασίου, Νίρσα και Ιωσήφ, των Αγίων Ισαακίου, Ιωάννου, Σαβωρίου, Ωνάμ, Παππία και Ισαακίου, Ιωάννη Οσίου, των Αγίων Γεϊδαζέτ, Σασάνη, Νοηλμάρη και Ζαρουαντίνη, των Αγίων δέκα Παρθένων, των Αγίων Ευσταθίου Θεσπεσίου και Ανατολίου, Θεοκτίστου Ομολογητή, Σωζομένου, Βάσσου και των συν αυτώ, Edmund.

Προεόρτια Εἰσοδίων Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Παραμονὴ τῆς μεγάλης Ἑορτῆς.


Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χαρὰν προμνηστεύεται, πᾶσιν ἡ Ἄννα νυνί, τῆς λύπης ἀντίθετον, καρπὸν βλαστήσασα, τὴν μόνην Ἀειπάρθενον· ἥνπερ δὴ καὶ προσάγει, τὰς εὐχὰς ἐκπληροῦσα, σήμερον γηθομένη, ἐν Ναῷ τοῦ Κυρίου, ὡς ὄντως ναὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον, καὶ Μητέρα Ἁγνήν.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Εὐφροσύνης σήμερον ἡ οἰκουμένη, ἐπληρώθη ἅπασα, ἐν τῇ εὐσήμῳ ἑορτῇ, τῆς Θεοτόκου κραυγάζουσα· Αὕτη ὑπάρχει σκηνὴ ἐπουράνιος.

Μεγαλυνάριον.
Ἔργων ἐναρέτων τὰς ἀστραπάς, ἀνάψωμεν πάντες, ὡς λαμπάδας παρθενικάς, καὶ τῇ Θεοτόκῳ, ἐν τῷ ναῷ Κυρίου, λαμπρῶς προσερχομένῃ, προϋπαντήσωμεν.

20 Νεομβρίου Συναξαριστής Προεόρτια Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου, Γρηγορίου Δεκαπολίτου, Πρόκλου Αρχιεπίσκοπου, Δασίου, Νίρσα και Ιωσήφ, των Αγίων Ισαακίου, Ιωάννου, Σαβωρίου, Ωνάμ, Παππία και Ισαακίου, Ιωάννη Οσίου, των Αγίων Γεϊδαζέτ, Σασάνη, Νοηλμάρη και Ζαρουαντίνη, των Αγίων δέκα Παρθένων, των Αγίων Ευσταθίου Θεσπεσίου και Ανατολίου, Θεοκτίστου Ομολογητή, Σωζομένου, Βάσσου και των συν αυτώ, Edmund.

 Προεόρτια Εἰσοδίων Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Παραμονὴ τῆς μεγάλης Ἑορτῆς.














Ὁ Ὅσιος Γρηγόριος ὁ Δεκαπολίτης

Ἔζησε τὸν 9ο αἰώνα μ.Χ. καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Εἰρηνόπολη τῆς Δεκαπόλεως. Τὴν χριστιανικὴ ἀνατροφή του ὄφειλε πρῶτα στὴν μητέρα του Μαρία, ἡ ὁποία μὲ τὴ ζωντανή της πίστη στὸ Χριστό, ἀνέθρεψε τὸ γιό της σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιταγὲς τοῦ Εὐαγγελίου.
Ὁ Γρηγόριος ἔγινε μοναχὸς καὶ ἀγωνιζόταν ἔντονα γιὰ ἠθικὴ τελειοποίηση. Ἐκεῖνο ποὺ ἰδιαίτερα τὸν διέκρινε, ἦταν ἡ καλλιέργεια τῆς ἐγκράτειας στὸν ἑαυτό του. Τὴν θεωροῦσε ἀπαραίτητη γιὰ τὴν καθαρότητα τοῦ νοῦ καὶ τὴν ἠθικὴ κυριαρχία στὴ σάρκα. Καὶ σὲ ὅσους τὸν ρωτοῦσαν γιατί δίνει ἰδιαίτερη βαρύτητα σ’ αὐτὴν τὴν ἀρετή, ἀπαντοῦσε μὲ τὸν αἰώνιο λόγο τῆς Ἁγίας Γραφῆς: «Πᾶς ὁ ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται, ἐκεῖνοι μὲν οὒν ἴνα φθαρτὸν στέφανον λάβωσιν, ἡμεῖς δὲ ἄφθαρτον». Καθένας, δηλαδή, ποὺ ἀγωνίζεται, ἐγκρατεύεται σὲ ὅλα, ἀκόμα καὶ στὴν τροφὴ καὶ στὸ ποτό. Καὶ ἐκεῖνοι μέν, οἱ ἀθλητὲς τοῦ κόσμου, ἀγωνίζονται καὶ ἐγκρατεύονται γιὰ νὰ πάρουν στεφάνι ποὺ φθείρεται. Ἐμεῖς ὅμως, οἱ ἀθλητὲς τοῦ Χριστοῦ, ἀγωνιζόμαστε γιὰ ἄφθαρτο στεφάνι.