Δέσποτα, Χριστέ, ὁ Θεός,
ὁ τοῖς πάθεσί Σου τὰ πάθη μου θεραπεύσας,
καὶ τοῖς τραύμασί Σου τὰ τραύματά μου ἰατρεύσας,
χάρισαί μοι τῷ πολλά Σοι πταίσαντι δάκρυα κατανύξεως`
συγκέρασον μου τὸ σῶμα, ἀπὸ ὀσμῆς τοῦ ζωοποιοῦ σώματός Σου,
καὶ γλύκανόν μου τὴν ψυχήν, τῷ Σῷ τιμίῳ αἵματι,
ἀπό τῆς πικρίας, ἥν με ὁ ἀντίδικος ἐπότισεν.
Ὕψωσόν μου τὸν νοῦν πρὸς Σέ, κάτω ἑλκυσθέντα,
καὶ άνάγαγέ με ἀπὸ τοῦ χάσματος τῆς ἀπωλείας`
ὅτι οὐκ ἔχω μετάνοιαν, οὐκ ἔχωκατάνυξιν,
οὐκ ἔχω δάκρυον παρακλητικόν,
τὰ ἐπανάγοντά με τέκνα προς τὴν ἰδίαν κληρονομίαν.
