Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς Δ Νηστειῶν. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Κατά Μάρκον, κεφ. Θ΄, εδάφια 14-29

14 Καὶ ἐλθὼν πρὸς τοὺς μαθητὰς εἶδεν ὄχλον πολὺν περὶ αὐτούς, καὶ γραμματεῖς συζητοῦντας αὐτοῖς. 15 καὶ εὐθέως πᾶς ὁ ὄχλος ἰδόντες αὐτὸν ἐξεθαμβήθησαν, καὶ προστρέχοντες ἠσπάζοντο αὐτόν. 16 καὶ ἐπηρώτησε τοὺς γραμματεῖς· τί συζητεῖτε πρὸς ἑαυτούς; 17 καὶ ἀποκριθεὶς εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπε· διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. 18 καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν. 19 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει· ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετε αὐτὸν πρός με. καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐτόν. 20 καὶ ἰδὼν αὐτὸν εὐθέως τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν, καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων. 21 καὶ ἐπηρώτησε τὸν πατέρα αὐτοῦ· πόσος χρόνος ἐστὶν ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ; ὁ δὲ εἶπε· παιδιόθεν. 22 καὶ πολλάκις αὐτὸν καὶ εἰς πῦρ ἔβαλε καὶ εἰς ὕδατα, ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν· ἀλλ᾿ εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν σπλαγχνισθεὶς ἐφ᾿ ἡμᾶς. 23 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι. 24 καὶ εὐθέως κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου μετὰ δακρύων ἔλεγε· πιστεύω, κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ.

25 ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχει ὄχλος, ἐπετίμησε τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ λέγων αὐτῷ· τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν. 26 καὶ κράξαν καὶ πολλὰ σπαράξαν αὐτὸν ἐξῆλθε, καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός, ὥστε πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν. 27 ὁ δὲ Ἰησοῦς κρατήσας αὐτὸν τῆς χειρὸς ἤγειρεν αὐτόν, καὶ ἀνέστη. 28 Καὶ εἰσελθόντα αὐτὸν εἰς οἶκον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπηρώτων αὐτὸν κατ᾿ ἰδίαν, ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό. 29 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παναγιώτη Τρεμπέλα

14 Και όταν ήλθε κοντά στους υπόλοιπους μαθητές, είδε γύρω απ’ αυτούς πολύ λαό και γραμματείς να συζητούν μαζί τους. 15 Κι όλος ο λαός αμέσως μόλις Τον είδε, απ’ τη χαρά του θαμπώθηκε, κι έτρεχαν όλοι προς Αυτόν να Τον χαιρετήσουν.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς Δ Νηστειῶν. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Προς Εβραίους, κεφάλαιο ΣΤ΄, εδάφια 13-20

13 Τῷ γὰρ ᾿Αβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ' οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ' ἑαυτοῦ, 14 λέγων· ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε· 15 καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχε τῆς ἐπαγγελίας. 16 ἄνθρωποι μὲν γὰρ κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσι, καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος· 17 ἐν ᾧ περισσότερον βουλόμενος ὁ Θεὸς ἐπιδεῖξαι τοῖς κληρονόμοις τῆς ἐπαγγελίας τὸ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ, ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ, 18 ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι Θεόν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος· 19 ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος, 20 ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν ᾿Ιησοῦς, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παναγιώτη Τρεμπέλα

13 Οι επαγγελίες του Θεού θα πραγματοποιηθούν οπωσδήποτε· διότι όταν έδωσε ο Θεός τις επαγγελίες στον Αβραάμ, ορκίστηκε ότι θα τις πραγματοποιήσει. Κι επειδή δεν είχε κανέναν ανώτερό Του ο Θεός να ορκιστεί σε αυτόν, ορκίστηκε στον εαυτό Του 14 και είπε: ‘’Σου υπόσχομαι αληθινά ότι θα σε ευλογήσω πολύ πλούσια και θα πληθύνω πάρα πολύ τους απογόνους σου’’.

*Περί Ἀγγέλων*

❈ Οἱ Ἄγγελοι, ὅπως λέει ἡ Ἁγία Γραφή εἶναι "πνεύματα, εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα" (Ἑβρ. 1,6) τά ὁποῖα ὑπηρετοῦν - διακονοῦν ταχύτατα ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους μεταφέροντας τίς βουλές τοῦ Θεοῦ καί βοηθώντας μας νά ἐκπληρώνουμε τίς βουλές τοῦ Θεοῦ.

22 Μαρτίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ Δ ́ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ. «Ἰωάννου ὁσίου συγγραφέως τῆς Κλίμακος». Βασιλείου ἱερομ. πρεσβυτέρου τῆς Ἀγκυρανῶν ἐκκλησίας (†362). Καλλινίκης μάρτυρος (†252). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς δ´ νηστειῶν (Ἑβρ. ς´ 13-20).

Εβρ. 6,13           Τῷ γὰρ Ἀβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ᾿ οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ᾿ ἑαυτοῦ,

Εβρ. 6,13                  Εις δε τον Αβραάμ, όταν είχε δώσει ο Θεός τας μεγάλας υποσχέσεις, επειδή δεν είχε κανένα μεγαλύτερόν του-εφ' όσον αυτός είναι ο μόνος απειροτέλειος-δια να ορκισθή και να βεβαιώση έτσι κατά τον απόλυτον τρόπον τον Αβραάμ, ότι ασφαλώς και βεβαίως θα τας εκπληρώση, ωρκίσθη στον εαυτόν του

Εβρ. 6,14           λέγων· ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε·

Εβρ. 6,14                  λέγων· “αληθώς και βεβαίως θα σε ευλογήσω πλουσίως και θα αυξήσω εις πλήθος πολύ και αναρίθμητον τους απογόνους σου”.

Χαῖρε Ἁγία Ἁγίων μείζων (Δ' Χαιρετισμοί)- Περί Προσευχῆς Γ' μέρος, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Χαῖρε Ἁγία Ἁγίων μείζων (Δ' Χαιρετισμοί)- Περί Προσευχῆς Γ' μέρος, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, 20-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 *Ἁγιογραφία διά χειρός Βάϊος Γαλάνης

  Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Εὰν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν, ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· (Παρ. 25,21), Ἐάν πεινᾶ ὁ ἐχθρός σου, δίδε εἰς αὐτόν νά φάγη. Ἐάν διψᾶ, δόσε εἰς αὐτόν νά πίη, Παροιμίες Σολομῶντος, Κεφ. 25, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Εὰν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν, ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· (Παρ. 25,21), Ἐάν πεινᾶ ὁ ἐχθρός σου, δίδε εἰς αὐτόν νά φάγη. Ἐάν διψᾶ, δόσε εἰς αὐτόν νά πίη, Παροιμίες Σολομῶντος, Κεφ. 25, 19-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Κυριακή Δ Νηστειῶν. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος γιά τή θεραπεία τοῦ σεληνιαζομένου νέου

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Μάρκ.9,14-29]

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ

«Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι(: Και όταν έφθασαν στο πλήθος του λαού, Τον πλησίασε κάποιος άνθρωπος που γονάτισε μπροστά Του κι έλεγε: ‘’Κύριε, λυπήσου και σπλαχνίσου το παιδί μου, διότι σεληνιάζεται και υποφέρει άσχημα, αλλά και κινδυνεύει τον έσχατο κίνδυνο· διότι πολλές φορές πέφτει στη φωτιά, και πολλές φορές στο νερό, και κινδυνεύει έτσι να καεί ή να πνιγεί. Και τον έφεραν στους μαθητές Σου, αλλά δεν μπόρεσαν να τον θεραπεύσουν)»[Ματθ.17,14-16].

Αυτόν τον άνθρωπο η Γραφή μας τον παρουσιάζει πάρα πολύ ασθενή ως προς την πίστη· και τούτο είναι φανερό από πολλά σημεία, και από το ότι είπε ο Χριστός: «Πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι (:Σε εκείνον που πιστεύει όλα είναι δυνατά)»[Μάρκ.9,23],και από το ότι είπε αυτός που Τον πλησίασε «Πιστεύω, Κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ (:Πιστεύω, Κύριε, ότι έχεις τη δύναμη να με βοηθήσεις. Βοήθησέ με να απαλλαγώ απ’ την ολιγοπιστία μου και αναπλήρωσε εσύ την έλλειψη της πίστεώς μου)»[Μάρκ.9,24] και από το ότι έδωσε ο Χριστός εντολή στον δαίμονα να μην εισέλθει πλέον σε αυτόν, αλλά ακόμη και από το ότι είπε ο άνθρωπος εκείνος στον Χριστό: «Εἴ τι δύνασαι(:Εάν μπορείς)»[Μάρκ.9,22].

Και γιατί κατηγορεί τους μαθητές, εάν η απιστία του πατέρα αυτού υπήρξε η αιτία να μην εξέλθει ο δαίμονας; Για να δείξει ότι πολλές φορές είναι δυνατόν σε αυτούς που έχουν πίστη, να θεραπεύσουν τους ασθενείς και χωρίς να έχουν πίστη οι ίδιοι ασθενείς αυτοί που προσέρχονται για αποκατάσταση της υγείας τους· διότι όπως ακριβώς πολλές φορές αρκούσε η πίστη εκείνου που προσερχόταν στο να εκπληρωθεί το αίτημά του και από πολύ κατώτερους ως προς το αξίωμα, έτσι πολλές φορές αποδείχτηκε αρκετή η δύναμη και η πίστη εκείνων που ενεργούσαν τις θαυματουργικές ιάσεις να θεραπεύσουν και χωρίς να πιστεύουν αυτοί που προσέρχονταν για να γιατρευτούν.

Και τα δύο αυτά επιβεβαιώνονται από τις θείες Γραφές· διότι και όσοι ζούσαν μαζί με τον Κορνήλιο έλαβαν τη χάρη του Αγίου Πνεύματος εξαιτίας της πίστεώς τους[ βλ. Πράξ. 10,1-48], και στην περίπτωση του Ελισσαίου πάλι αναστήθηκε ο νεκρός, μολονότι δεν υπήρξε κάποιος που να δείξει πίστη[Δ΄Βασιλειών 13,21 «Καὶ ἀπέθανεν Ἑλισαιέ, καὶ ἔθαψαν αὐτόν. Καὶ μονόζωνοι Μωὰβ ἦλθον ἐν τῇ γῇ ἐλθόντος τοῦ ἐνιαυτοῦ· καὶ ἐγένετο αὐτῶν θαπτόντων τὸν ἄνδρα, καὶ ἰδοὺ εἶδον τὸν μονόζωνον καὶ ἔῤῥιψαν τὸν ἄνδρα ἐν τῷ τάφῳ Ἑλισαιέ, καὶ ἐπορεύθη καὶ ἥψατο τῶν ὀστέων Ἑλισαιὲ καὶ ἔζησε καὶ ἀνέστη ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ(: Και πέθανε ο Ελισαίος και τον έθαψαν. Κατά δε το επόμενο έτος εισέβαλαν στη χώρα των Ισραηλιτών επιδρομείς Μωαβίτες. Και καθώς οι Ισραηλίτες πήγαιναν να θάψουν ένα νεκρό, φάνηκαν από μακριά ερχόμενοι επιδρομείς Μωαβίτες. Κατελήφθησαν από τρόμο οι Ισραηλίτες και έριξαν τον νεκρό άνδρα στον ανοικτό τάφο του προφήτη Ελισαίου και ετράπησαν σε φυγή. Ο νεκρός μόλις άγγιξε τα οστά του Ελισαίου, επανήλθε στη ζωή και ανορθώθηκε στα πόδια του)»].

Ἀπὸ τὰ ἀπομνημονεύματα τοῦ Ἀρχιερέα Ἄρτσιλ Μιντιασβίλι.

Ένα πρωί νωρίς, ο Γέροντας Γαβριήλ έφτασε στην Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Τιφλίδα, όπου είμαι ο εφημέριος, συνοδευόμενος από αρκετούς ενορίτες. Άκουγα εξομολογήσεις εκείνη την ώρα. «Πάτερ Αρχίλ, θα δεχτείς καλεσμένους;» μου απάντησε θερμά ο ιερέας. «Κάθε καλεσμένος είναι ένας δωρός από τον Θεό», απάντησα και κάλεσα τον ιερέα να στρώσει το τραπέζι στην τραπεζαρία. Το τραπέζι στρώθηκε και αρχίσαμε να τρώμε.

Ο Γέροντας Γαβριήλ φαινόταν πολύ μεθυσμένος. Κατά καιρούς, μάλιστα, έβγαζε τα λόγια του. Κάποια στιγμή, απευθύνθηκε σε μια γυναίκα με άσεμνη, αν θέλετε, άσεμνη γλώσσα. Αυτά τα λόγια ήταν τόσο συγκλονιστικά στα αυτιά μου που σηκώθηκα και είπα θυμωμένα στον γέροντα:

Σχόλιο σὲ ἰδέες του π. Νικολάου Λουδοβίκου – Οἱ Πατέρες γιὰ τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ τὸ σῶμα.

Για το παρακάτω κείμενο αφορμή δόθηκε από την συζήτηση με τον π. Νικόλαο Λουδοβίκο με θέμα «Πνευματικότητα και σεξουαλικότητα» στα «Ευαγγελίστρια 2026, αλλά και από άλλες παρόμοιες δημόσιες τοποθετήσεις του.

Γράφει ο Καππαδόκης

Ο δυτικός τρόπος σκέψης

Οι ιδέες του π. Νικολάου στο θέμα της σεξουαλικότητας και της σωματικής – σαρκικής ζωής του ανθρώπου αντικατοπτρίζουν τις ψυχαναλυτικές θεωρίες του τελευταίου αιώνα και το γενικότερο υλιστικό και αθεϊστικό πνεύμα του διαφωτισμού, όπως εξελίχθηκε μέχρι τις μέρες μας, γι’ αυτό και βλέπουμε να εκτιμάει θετικά όλα αυτά τα ρεύματα που γέννησε αυτό το πνεύμα.

Γι’ αυτό και ενώ σε άλλες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα στο θέμα της ομοφυλοφιλίας και της πρόταξης της ατομικής επιθυμίας έναντι της φύσεως, βασίζεται πάρα πολύ στην αρχαιοελληνική σκέψη των φιλοσόφων, την οποία προτάσσει ως αναμφισβήτητη αλήθεια, στο συγκεκριμένο θέμα η αρχαιοελληνική σκέψη παρουσιάζεται ως φέρουσα το πνεύμα της πλάνης. Ως κάτι που αντίκειται στον χριστιανισμό και γι’ αυτό εξ ορισμού πρέπει να απομακρυνθούμε από αυτό αν θέλουμε να είμαστε χριστιανοί.

Υπάρχει λοιπόν αυτή η κατά το δοκούν χρήση της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας, στην μία περίπτωση να παρουσιάζεται ως η αυθεντική και γνήσια ανθρώπινη σκέψη την οποία δεν μπορεί να αντικρούσει κανένας, ούτε άπιστος, ούτε πιστός, και στην άλλη περίπτωση να χρησιμοποιείται εντέχνως η αντίθεση φιλοσοφίας και χριστιανισμού για να κεντρίσει την ορθόδοξη συνείδηση των πιστών, ούτως ώστε να τους χειραγωγήσει στο αντίθετο συμπέρασμα: για να είναι κάποιος γνήσιος ορθόδοξος χριστιανός πρέπει να μην ταυτίζεται με αυτές τις αρχαιοελληνικές σκέψεις.

Την ίδια ακριβώς χρήση κάνει και της δυτικής χριστιανικής σκέψης. Η τακτική δηλαδή είναι η εξής: Παρουσιάζεται η αντίθετη σκέψη από αυτήν που υποστηρίζουμε εμείς ως δυτική, ούτως ώστε αυτόματα να χειραγωγήσουμε την ορθόδοξη συνείδηση των πιστών στην δική μας θέση που είναι η αντίθετη. Αυτό είναι ένα φαινόμενο γενικότερο τελευταία από τους πανεπιστημιακούς καθηγητές. Η υποτίμηση του Σταυρού έναντι της Ανάστασης που έγινε από τον μητροπολίτη Περιστερίου τα τελευταία χρόνια έγινε επάνω σε αυτήν την βάση: ότι η υπερτίμηση του Σταυρού είναι δυτικό πράγμα, οπότε εμείς πρέπει να πάμε στο αντίθετο άκρο αν θέλουμε να είμαστε ορθόδοξοι.

Κυριακή Δ Νηστειῶν. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[:Εβρ.6,13 έως 20]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Τῷ γάρ᾿Αβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ᾿ οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ᾿ ἑαυτοῦ λέγων(:Οι επαγγελίες του Θεού θα πραγματοποιηθούν οπωσδήποτε· διότι όταν έδωσε ο Θεός τις επαγγελίες στον Αβραάμ, ορκίστηκε ότι θα τις πραγματοποιήσει. Και επειδή δεν είχε κανένα ανώτερό Του ο Θεός να ορκιστεί σε Αυτόν, ορκίστηκε στον εαυτό Του και είπε:) ‘’Ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε’’(:‘’Σου υπόσχομαι αληθινά ότι θα σε ευλογήσω πολύ πλούσια και θα πληθύνω πάρα πολύ τους απογόνους σου)· καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχε τῆς ἐπαγγελίας(:Έτσι πήρε ο Αβραάμ την υπόσχεση του Θεού. Και αφού περίμενε με υπομονή πολλά χρόνια, πέτυχε την εκπλήρωση της ευλογίας που του υποσχέθηκε ο Θεός, ως προς το σημείο που αναφερόταν στην επίγεια ζωή του. Απέκτησε δηλαδή από τη Σάρρα παιδί, από το οποίο πληθύνθηκαν οι απόγονοι του πατριάρχη κι έγιναν ένα μεγάλο έθνος).Ἄνθρωποι μὲν γὰρ κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσι, καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος (:ο Θεός ορκίστηκε στον εαυτό Του. Οι άνθρωποι βέβαια ορκίζονται στον Θεό, ο Οποίος είναι ανώτερος από όλους. Και δίνουν όρκο οι άνθρωποι για να σταματήσουν κάθε αντίρρηση και αμφισβήτηση μεταξύ τους και για να επιβεβαιώσουν την αλήθεια των λόγων τους)»[Εβρ.6,13-16].

Αφού επέκρινε σφοδρά τους Εβραίους και αφού τους φόβισε αρκετά, πρώτα τους παρηγορεί με τους επαίνους και ύστερα με το ότι θα πραγματοποιηθούν οπωσδήποτε οι ελπίδες τους, πράγμα που είναι και ισχυρότερο. Δεν τους παρηγορεί όμως από τα παρόντα, αλλά πάλι από τα περασμένα. Αυτό τους έπειθε περισσότερο. Όπως δηλαδή στην τιμωρία τούς φοβίζει περισσότερο με εκείνα, έτσι και στα βραβεία τους παρηγορεί με αυτά, δείχνοντας ποια είναι η συνήθεια του Θεού. Και είναι αυτή η συνήθεια του Θεού, να μην εκπληρώνει δηλαδή αμέσως τις υποσχέσεις Του, αλλά ύστερα από πολύ καιρό. Και το κάνει αυτό, και για να φανερώσει μια μέγιστη απόδειξη της δύναμής Του, και για να οδηγήσει και εμάς στην πίστη, ώστε όσοι ζουν σε θλίψεις και δεν λαμβάνουν τις υποσχέσεις ούτε τους μισθούς να μην αποκάμουν από τους κόπους τους. Και αφού τους άφησε όλους, παρόλο που μπορούσε να αναφέρει πολλούς, εστίασε στον Αβραάμ και εξαιτίας του αξιώματος του προσώπου αυτού και εξαιτίας του ότι σε αυτόν κυρίως είχε συμβεί αυτό. Αν και βέβαια στο τέλος της επιστολής λέγει ότι όλοι αυτοί, αφού είδαν από μακριά και ασπάσθηκαν τις υποσχέσεις, δεν τις έλαβαν, για να μη φτάσουν στην τελειότητα χωρίς εμάς.

Ενσυναίσθηση: Ἡ λέξη πού ἀντικατέστησε τήν ἀγάπη;

MINDFULNESS ΚΑΙ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ – ΔΥΟ ΛΕΞΕΙΣ, ΜΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ

ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ: Η ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ;

Ἡ λέξη «ἐνσυναίσθηση» ἀκούγεται σήμερα παντοῦ. Στήν ἐκπαίδευση, στήν ψυχολογία, στή δημόσια συζήτηση, ἀκόμη καί στόν ἐκκλησιαστικό λόγο. Παρουσιάζεται ὡς ἡ ὕψιστη ἀνθρώπινη ἀρετή, ὡς προϋπόθεση εἰρηνικῆς συνύπαρξης καί ὡς θεραπευτικό κλειδί γιά τίς ἀνθρώπινες σχέσεις. Πολλοί τήν ταυτίζουν ἀβασάνιστα μέ τή χριστιανική ἀγάπη — καί ἡ Ἐκκλησία, πού κατέχει τόν πληρέστερο λόγο γιά τόν ἄνθρωπο καί τίς σχέσεις του, ἔχει τόσο τή δυνατότητα ὅσο καί τήν εὐθύνη νά διακρίνει μέ σαφήνεια.

Ἡ ταύτιση αὐτή δέν εἶναι ἁπλῶς ἀνακριβής. Πίσω ἀπό αὐτή τή φαινομενικά ἀθώα ἔννοια κρύβεται μιά βαθύτερη πολιτισμική καί πνευματική μετατόπιση· καί εἶναι ἀκριβῶς ἡ πλούσια ἀνθρωπολογική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας ἐκείνη πού μπορεῖ νά τήν ἀναγνωρίσει καί νά ἀπαντήσει μέ ἐπάρκεια.

Ἡ ἱστορία

Ὁ ὅρος «ἐνσυναίσθηση» ἐμφανίζεται στίς ἀρχές τοῦ 20οῦ αἰώνα καί καθιερώνεται μέσα ἀπό τή θεραπευτική προσέγγιση τοῦ ψυχολόγου Carl Rogers. Κατά τή θεωρία του, ἡ θεραπεία ἐπιτυγχάνεται ὅταν ὁ θεραπευτής βιώνει βαθιά συναισθηματική κατανόηση τοῦ ἄλλου, χωρίς κρίση καί χωρίς ἀναφορά σέ ἠθικές κατηγορίες. Αὐτό σημαίνει στήν πράξη ὅτι τό κέντρο τῆς ἀνθρώπινης θεραπείας μετακινήθηκε ἀπό τήν ἀλήθεια καί τήν ἠθική μεταμόρφωση πρός τήν ἐσωτερική ἐμπειρία καί τό συναίσθημα. Ἡ κατανόηση τοῦ ἀνθρώπου ἄρχισε νά ὁρίζεται ἀποκλειστικά ψυχολογικά — καί ἡ ἠθική κρίση ἀντιμετωπίστηκε ὡς ἐμπόδιο στή θεραπεία.

Τήν ἴδια ἐποχή ἡ Δύση γνώρισε μαζική εἰσαγωγή ἀνατολικῶν πνευματικῶν πρακτικῶν. Ἀπό τή δεκαετία τοῦ 1970 ἀναπτύχθηκε τό ρεῦμα τῆς Νέας Ἐποχῆς, τό ὁποῖο πρόβαλε τήν ἰδέα μιᾶς παγκόσμιας πνευματικῆς ἀφύπνισης ἀνεξάρτητης ἀπό κάθε ἀποκεκαλυμμένη θρησκεία. Ἔννοιες ὅπως «διεύρυνση συνείδησης», «ἐνεργειακή ἁρμονία» καί «ἐσωτερική ἐπίγνωση» ἔγιναν κεντρικές. Θεωρητικοί ὅπως ὁ Ken Wilber ὑποστήριξαν ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα βαδίζει πρός ἀνώτερα ἐπίπεδα συνείδησης, ὅπου ἡ ἐμπειρία ἀναλαμβάνει τόν ρόλο πού παλαιότερα εἶχε ἡ θρησκεία. Μέσα σ᾿ αὐτό τό πλαίσιο ἡ ἐνσυναίσθηση ἀπέκτησε νέο ρόλο καθώς παρουσιάστηκε ὄχι ὡς ἠθική ἀρετή, ἀλλά ὡς «πνευματική ἱκανότητα» καί ἔνδειξη «ἀνώτερης συνειδητότητας».

Mindfulness καί ἐνσυναίσθηση: ἡ ἴδια ρίζα

Ἱεράρχης τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας χαρακτήρισε τὴν ἐπιστράτευση ἱερέων «γενοκτονία» καὶ κάλεσε γιὰ νομικὴ ἀξιολόγηση.

σ.σ. Ας θυμηθούμε ξανά λίγο από τον στρατό των κουστουμαρισμένων απατεωνίσκων του Μπάιντεν που πόζαραν ως εκπρόσωποι διαφόρων οργανισμών και πούλαγαν στον πλανήτη φούμαρα για χρωματιστές κορδέλες υπέρ των «θρησκευτικών ελευθεριών»! Από τότε φωνάζαμε ότι έσκαβαν τον τάφο της κανονικής Ουκρανικής Εκκλησίας του Ονουφρίου. Και δεν έπεσαν στα πόδια τους μόνο τα πουλημένα ΜΜΕ, δεν έπεσε μόνο ο αμερικανόδουλος πατριάρχης, έπεσε και η διοικούσα Εκκλησία της Ελλάδος και Αγιορείτες και τους προσκύνησαν. Ντρέπονται τώρα καθόλου για τους καρπούς των έργων τους; Τον Θεό τον φοβούνται;

Ο Μητροπολίτης Τσερκάσι και Κάνεβ κ.Θεοδόσιος (Σνιγκιριόβ) της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΟΟΕ) έκανε στις 6 Μαρτίου 2026 δήλωση, στην οποία χαρακτήρισε την αναγκαστική επιστράτευση ιερέων «πραγματική γενοκτονία» εις βάρος της ΟΟΕ. Ο ιεράρχης εξέφρασε την πεποίθησή του ότι για όλα τα εγκλήματα κατά του κλήρου θα δοθεί η δέουσα νομική αξιολόγηση και ότι οι ένοχοι θα λογοδοτήσουν.

21 Μαρτίου. Σάββατον δ΄ τῶν νηστειῶν. Ὁσίου Ἰακώβου τοῦ ὁμολογητοῦ. Θωμᾶ πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (†610). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Σαββάτου δ´ ἑβδ. νηστειῶν (Ἑβρ. ς´ 9-12).

Εβρ. 6,9            Πεπείσμεθα δὲ περὶ ὑμῶν, ἀγαπητοί, τὰ κρείττονα καὶ ἐχόμενα σωτηρίας, εἰ καὶ οὕτω λαλοῦμεν.

Εβρ. 6,9                    Δια σας όμως, αδελφοί, αν και σας ομιλούμεν τόσον επιτιμητικά, έχομεν ακλόνητον την πεποίθησιν, ότι προοδεύετε προς τα καλύτερα και προς εκείνα, τα οποία συνδέονται με την αιωνίαν σωτηρίαν σας.

Εβρ. 6,10           οὐ γὰρ ἄδικος ὁ Θεὸς ἐπιλαθέσθαι τοῦ ἔργου ὑμῶν καὶ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης ἧς ἐνεδείξασθε εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ, διακονήσαντες τοῖς ἁγίοις καὶ διακονοῦντες.

Εβρ. 6,10                  Διότι δεν είναι άδικος ο Θεός, ώστε να λησμονήση τα καλά σας έργα και τον κόπον σας, δια την άσκησιν της αγάπης, την οποίαν εδείξατε εν τω ονόματι του Χριστού, υπηρετήσαντες τους Χριστιανούς και εξακολουθούντες μέχρι σήμερον να τους υπηρετήτε και βοηθήτε.

Εξοδος κεφ. Λδ΄, Ἔξοδος κέφ. Λδ΄, Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Κυρίου στόν Μωυσῆ καί ἡ ἀνανέωση τῆς Διαθήκης, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Εξοδος κεφ. Λδ΄, Ἔξοδος κέφ. Λδ΄, Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Κυρίου στόν Μωυσῆ καί ἡ ἀνανέωση τῆς Διαθήκης, 19-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά). Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἔξοδος κέφ. Λγ΄, Ἡ παράκληση τοῦ πρ. Μωυσῆ στόν Θεό νά τοῦ ἐμφανίσει τόν Ἑαυτό Του, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά).

Ἔξοδος κέφ. Λγ΄, Ἡ παράκληση τοῦ πρ. Μωυσῆ στόν Θεό νά τοῦ ἐμφανίσει τόν Ἑαυτό Του, 19-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά). Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Τό Ἅγιον Πνεῦμα προϋπῆρχε στά χρόνια τῶν Ἀποστόλων; Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Προσοχή ποιούς βάζουμε στό σπίτι μας ἀκόμα καί ἄν ἀφορᾶ συγγενικά πρόσωπα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

ABBA ANDREW, AIO, AMMONATHAS AND BASIL THE GREAT-The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr. Savvas Agioreitis

ABBA ANDREW, AIO, AMMONATHAS AND BASIL THE GREAT-The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr. Savvas Agioreitis, 18-3-2026 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἔξοδος κέφ. Λ΄, Ὁδηγίες γιά τά σκεύη τῆς λατρείας, τό ἔλαιο & τό θυμίαμα, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἔξοδος κέφ. Λ΄, Ὁδηγίες γιά τά σκεύη τῆς λατρείας, τό ἔλαιο καί τό θυμίαμα, 18-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά). Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Οἱ πολεμικές τέχνες εἶναι δαιμονικές τέχνες, «Τά εἴδωλα τῶν ἐθνῶν δαιμόνια», Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Συναναστροφές πρός ἀποφυγή, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 26

458. Είναι τρομακτικό να αστειεύεσαι με ένα ιερό πράγμα

Ερώτηση ενός ενορίτη . Έχω ένα μικρό μελισσοκομείο και ήθελα να είναι μεγαλύτερο. Μια θεραπεύτρια με συμβούλεψε να κάνω τα εξής: «Όταν λαμβάνετε τη Θεία Κοινωνία», είπε, «κρατήστε ένα μέρος του Σώματος του Κυρίου στο στόμα σας και, φεύγοντας από την εκκλησία, μαγειρέψτε το με μέλι και ορισμένα βότανα και ταΐστε τις μέλισσές σας με αυτό το μείγμα, το οποίο θα τις κάνει να ευδοκιμήσουν». Μέσα στην απληστία μου, ακολούθησα την πονηρή συμβουλή της. Αυτό συνέβη πριν φτάσετε εσείς, Πατέρα, και οι μέλισσες όχι μόνο δεν αυξήθηκαν σε αριθμό, αλλά μάλιστα μειώθηκαν. Σίγουρα, η βεβήλωση ενός τόσο ιερού αντικειμένου είναι μεγάλη αμαρτία, όταν η συνείδησή μου με βασανίζει συνεχώς από τότε;

Η απάντηση του ιερέα: Άνθρωπε, να φοβάσαι το χαρισματικό Αίμα χωρίς αιτία· γιατί φωτιά είναι που κατακαίει τους ανάξιους. Όσοι χλευάζουν την Αγία Κοινωνία αμαρτάνουν τρομερά, αλλά όσοι την λαμβάνουν, έχοντας καρδιά γεμάτη από κάθε ακαθαρσία, αμαρτάνουν επίσης τρομερά. Ιδού, θα σου πω μια ιερή ιστορία για το πόσο τρομερό είναι να χλευάζεις την Αγία Κοινωνία. Άκου!

«Σε ένα συγκεκριμένο μοναστήρι στην Κύπρο, που ονομαζόταν Φιλοξένη, υπήρχε ένας γέροντας, καταγόμενος από τη Μυτιλήνη, ονόματι Ισίδωρος, ο οποίος έκλαιγε ασταμάτητα· και όταν οι άλλοι μοναχοί τον παρακαλούσαν να σταματήσει τους λυγμούς του, έστω και για λίγο, αυτός, χωρίς να προσέχει καμία νουθεσία, συνήθως έλεγε: «Είμαι τόσο τρομερός αμαρτωλός, τέτοιος που δεν υπήρξε από την εποχή του Αδάμ μέχρι σήμερα». Μια μέρα, ο αββάς Ιουλιανός ήρθε εκεί με μερικούς από τους μαθητές του και, θέλοντας να παρηγορήσει τον κλαίγοντα γέροντα, μεταξύ άλλων, του είπε:

Καλησπέρα θέλω νὰ μοιραστῶ μαζί σας τὸ δικό μου θαῦμα τῆς Γερόντισσας μας,Θα σᾶς πῶ καὶ τὴν δική μου ἱστορία...

Καλησπέρα θέλω να μοιραστώ μαζί σας το δικό μου θαύμα της Γερόντισσας μας,Θα σας πω και την δική μου ιστορία… Οταν Διαγνώστηκα με κακοήθες μελάνωμα και δεν ήξερα πού έχει πάει, αν έχει κάνει μετάσταση είχα τρελαθεί, στο άκουσμα καρκίνου έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου ,το μόνο που ήθελα ήταν να μιλήσω απεγνωσμένα με τον πάτερ Ιωσήφ (ξάδερφο της μητέρας μου , πολλά χρόνια μοναχός στο Άγιο Όρος,Ηγούμενος στην Μονή Φιλοθεου , τώρα βρίσκεται στην Αριζόνα , αντικατέστησε τη θέση του Γέροντα Εφραίμ) .

Ήθελα λοιπόν να μιλήσω μαζί του γιατί με ηρεμεί η φωνή του κ τα λόγια του … μίλησα λοιπόν μαζί του και η πρώτη του κουβέντα ήταν :Σήκω κ πήγαινε στην Μονή Καλυβιανης στη Κρήτη , του λέω πάτερ μου δεν μπορώ γιατί πρέπει να χειρουργηθώ άμεσα ( να τονίσω ότι μένω στην Καβάλα ) αρκετά μακρυά από την Κρήτη ! Μου λέει πάρε τηλέφωνο κ παρακάλεσε τις μοναχές να σου στείλουν λαδακι ! Είπα εντάξει κ το έκανα ! Το επόμενο βράδυ βλέπω στον ύπνο μου ένα γυναικείο πρόσωπο με μια μαύρη μαντίλα και μου είπε τρεις φορές : Κοίτα με ! Ολα καλά θα πάνε ! Σηκώθηκα αναστατωμένη έψαχνα στο ίντερνετ να βρω αν είναι η Παναγία αλλά δεν έβρισκα κάποια εικόνα που να μοιάζει με το πρόσωπο που είδα ! Την Οσία γερόντισσα Γαλακτια δεν την ήξερα (ντρέπομαι για αυτό αλλά δεν την ήξερα ) .

«ΑΧΜΑΝΤΙ»: Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ

ΜΙΑ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΑΙΡΕΣΗ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ

«ΑΧΜΑΝΤΙ»: Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ

Ἕνα πρώην ορφανοτροφεῖο στὸ Crewe τῆς Ἀγγλίας ἔχει γίνει τὸ παγκόσμιο ἐπιτελεῖο μιᾶς ἀπὸ τὶς πλέον ἀμφιλεγόμενες ἐσχατολογικὲς σέκτες τῆς ἐποχῆς μας. Ὁ ἀρχηγός της διακηρύσσει ἑαυτὸ του «Σωτῆρα τῆς Ἀνθρωπότητος», ἐνῷ οἱ ὀπαδοί του τὸν ἀποκαλοῦν «Κύριο» καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ πεθάνουν γι᾿ αὐτόν.

Μέσα στὸ πρώην κτήριο τοῦ ὀρφανοτροφείου Webb House στὸ Crewe, κοντὰ στὸ Μάντσεστερ τῆς Ἀγγλίας, ζοῦν σήμερα πάνω ἀπὸ 200 ὀπαδοὶ ἑνὸς αὐτοανακηρυγμένου μεσσία. Ὀνομάζεται Ἀμπντούλλα Χάσεμ, εἶναι Ἀμερικανὸς αἰγυπτιακῆς καταγωγῆς, καὶ ἰσχυρίζεται ὅτι εἶναι ὁ «Μάχντι» — ὁ προφητευμένος σωτῆρας τῶν ἐσχάτων χρόνων στὴν ἰσλαμικὴ παράδοση. Παρελθόν του; Ἀπεκάλυπτε καὶ κατήγγελλε αἱρέσεις.

Ἡ ὀργάνωσή του ὀνομάζεται «Ἀχμαντί Θρησκεία τῆς Εἰρήνης καὶ τοῦ Φωτός» (Ahmadi Religion of Peace and Light — AROPL). Μεταδίδει τὸ μήνυμά της σὲ δύο δορυφορικὰ κανάλια, 48 λογαριασμοὺς στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, καὶ πολλὰ κανάλια YouTube σὲ πέντε γλῶσσες, φθάνοντας σὲ κοινό τῆς Ἀφρικῆς, τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ τῆς Εὐρώπης. Ἡ δημοσιογράφος Be Scofield, γνωστὴ γιὰ τὴν ἀποκάλυψη σεκτών, ἀφιέρωσε χρόνια στὴ διερεύνηση τῆς ὁμάδας αὐτῆς.

ΑΠΟ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΣΕ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΣ

Τὸ παρελθὸν τοῦ Χάσεμ εἶναι ἀποκαλυπτικό. Στὰ τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1990 στὸ Μούρσβιλ τῆς Ἰνδιάνα, ὁ Χάσεμ καὶ ὁ φίλος του Τζόζεφ

Ἑλληνικὴ Γλῶσσα τεράστια ἡ προσφορά της στὸ παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Ελληνική Γλώσσα

τεράστια η προσφορά της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Η γλώσσα κάθε λαού αποτελεί ένα από τα στοιχεία της ταυτότητός του. Η γλώσσα, εκτός από στοιχείο της ταυτότητος, είναι και εργαλείο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Η γλώσσα βοηθά στην δημιουργία του πολιτισμού, του λεγόμενου πνευματικού, σε αντίθεση με τον υλικό (γλυπτική, ζωγραφική κλπ). Για να μπορούν οι άνθρωποι να συνεννοούνται θα πρέπει η γλώσσα να είναι ακριβής, να περιγράφει με συντομία και επακριβώς το μήνυμα, το σημαίνον και το σημαινόμενο να ταυτίζονται. Θα πρέπει να είναι εύκολη για να γίνεται κτήμα του λαού, να μπορούν να τη μαθαίνουν όλοι. Στην Κίνα π.χ., η οποία χρησιμοποιεί ιδεογράμματα για να παραστήσει λέξεις και έννοιες τα σύμβολα είναι πάρα πολλά με αποτέλεσμα ακόμα και οι ακαδημαϊκοί της χώρας (οι θεωρούμενοι ως οι πιο μορφωμένοι) δεν τα γνωρίζουν όλα. Δηλαδή οι πνευματικές κορυφές της δεν μπορούν να διαβάσουν όλα τα κείμενα που έχουν γραφεί στη γλώσσα της χώρας τους. Για την αξία της γλώσσας σημειώνει ο «δικός μας» Κωνσταντίνος Τσάτσος, ακαδημαϊκός, φιλόσοφος, πρώην Υπουργός, πρώην Πρόεδρος Δημοκρατίας και συγγραφέας: «Όσο πιο προηγμένος είναι ο πολιτισμός ενός έθνους, τόσο πιο πλούσιες σε προϊστορία, και συνεπώς και σε ουσία, είναι οι λέξεις της γλώσσας… Με την γλώσσα μεταδίδομε λογικούς συνειρμούς και διεγείρομε συναισθήματα… Κάθε λαός έχει την γλώσσα που του αξίζει. Στην γλώσσα, όπως και στα τραγούδια του, εναποθηκεύεται ο πολιτισμός του… είναι ο πιο αδιάψευστος μάρτυρας της ιστορικής του συνείδησης και της ιστορικής του συνέχειας.»

Ἀπὸ τὴν ἐξορία καὶ τὴν συκοφαντία τοῦ Ἁγίου Ὅρους στὴν Ἁγιοκατάταξη. Ὁ Ἅγιος Χατζη-Γεώργης ὁ Ἀθωνίτης.

Από την εξορία και την συκοφαντία του Αγίου Όρους στην Αγιοκατάταξη. Ο Άγιος Χατζη-Γεώργης ο Αθωνίτης.

Το κεφάλαιο της "εξορίας" του Αγίου Χατζη-Γεώργη είναι μια από τις πιο συγκινητικές αλλά και ανθρώπινες ιστορίες του Αγίου Όρους, καθώς δείχνει πώς ο φθόνος μπορεί να χτυπήσει ακόμα και τους πιο ενάρετους.

​Ουσιαστικά, ο Χατζη-Γεώργης έπεσε θύμα συκοφαντιών και διοικητικών διενέξεων, οι οποίες είχαν ως επίκεντρο τη μεγάλη φήμη του και την τεράστια αδελφότητα που είχε συγκεντρώσει γύρω του.

​Τα αίτια της "διώξεως"

​Ο Χατζη-Γεώργης είχε δημιουργήσει στην Κερασιά μια αδελφότητα που αριθμούσε πάνω από 80 μοναχούς. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο οργανωμένη στην περιοχή. Αυτή η "ισχύς" και η αγάπη που του είχε ο κόσμος προκάλεσαν τη ζήλια ορισμένων, οι οποίοι φοβήθηκαν ότι η επιρροή του θα ξεπερνούσε εκείνη των κυρίαρχων Μονών. Τον κατηγόρησαν ψευδώς για κακοδιαχείριση και για το ότι η συνοδεία του λειτουργούσε ως "κράτος εν κράτει". Χρησιμοποίησαν τυπικές λεπτομέρειες των μοναστικών κανονισμών για να τον παρουσιάσουν ως απειλή για την τάξη του Αγίου Όρους.

​Το πιο οδυνηρό ήταν οι ηθικές και πνευματικές συκοφαντίες. Άνθρωποι που τον φθονούσαν διέδιδαν ψεύδη για να κλονίσουν την εμπιστοσύνη της Ιεράς Κοινότητας και του Πατριαρχείου προς το πρόσωπό του.

​Η Εκδίωξη και η Ταπείνωση

​Το 1882, η πίεση έγινε αφόρητη. Με απόφαση των αρχών, ο Χατζη-Γεώργης αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Άγιο Όρος, το μέρος που αγάπησε και άσκησε για δεκαετίες.

Ὁ Θεὸς χάλασε πολλὰ ζευγάρια παπούτσια γιὰ νὰ μὲ συλλάβει..Δημήτριος Παναγόπουλος

Ὅταν πρωτοεξομολογήθηκα τὸ 1950 στὴν Τήνο, εἶχα γράψει τὶς ἁμαρτίες μου σὲ 6 γεμάτες κόλλες ἀναφορᾶς!

Καὶ εἶχα καὶ ἄλλες ἁμαρτίες, ποὺ τὶς θυμήθηκα μεταγενέστερα. Τόσες πολλὲς ἁμαρτίες εἶχα κάνει!

Δὲν εἶχα ἀφήσει τίποτα ὄρθιο καὶ εἶχα μαζέψει ὅλη τὴν βρωμιὰ καὶ τὴν δυσωδία τοῦ κόσμου στὴν ψυχή μου.

Καὶ ὅμως ὁ Θεὸς περίμενε τὴν μετάνοιά μου, διότι γνώριζε ὅτι θὰ ἐπέστρεφα κάποτε, ὥστε νὰ μὲ χρησιμοποιήσει ἀργότερα, στὴν διακονία Του, βοηθώντας τὸν συνάνθρωπό μου.

"Ἐγὼ ἐποίμανα τὴν νῆσον τῆς Αἰγίνης, ἐσὺ δοξάσεις αὐτήν."

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε αυτή η Εικόνα, η οποία βρίσκεται σε μοναστήρι της Αίγινας. Ο Άγιος Διονύσιος, ο οποίος ήταν επίσκοπος Αιγίνης και κοιμήθηκε το 1622 "παραδίδει" την Αίνινα στον Άγιο Νεκτάριο, ο οποίος κοιμήθηκε το 1920.

20 Μαρτίου. Τῶν ἐν τῇ μονῇ τοῦ ἁγ. Σάββα ἀναιρεθέντων πατέρων (†796). Μύρωνος νεομάρτυρος τοῦ ἐξ Ἡρακλείου (†1793). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας ΚΘ´ 13-23).

Ησ. 29,13          Καὶ εἶπε Κύριος· ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν τιμῶσί με, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ· μάτην δὲ σέβονταί με διδάσκοντες ἐντάλματα ἀνθρώπων καὶ διδασκαλίας.

Ησ. 29,13                  Ο Κυριος είπεν· “ο λαός αυτός με πλησιάζει μόνον με τα λόγια του στόματός του, με τιμούν με τους λόγους των χειλέων των μόνον. Η ευσέβειά των περιορίζεται εις υποκριτικά λόγια, η δε καρδία των απέχει πολύ από εμέ. Ανώφελα με σέβονται, διότι εγκταλείπουν την ιδικήν μου αλήθειαν και διδάσκουν διδασκαλίας και εντολάς ανθρώπων.

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 25

451. Ποιες είναι οι αμαρτίες της αδυναμίας;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Ποιες είναι οι αμαρτίες της ασθένειας;

Η απάντηση του ιερέα: Όποιος, παρά το γεγονός ότι αντιστέκεται σε έναν ισχυρό πειρασμό, τελικά επιτρέπει στον εαυτό του να παρασυρθεί από αυτόν, αμαρτάνει λόγω αδυναμίας. Και:

1) Βεβαίως, οι αμαρτίες πρέπει να ταξινομούνται ως αμαρτίες αδυναμίας. Διαφορετικά, όλες οι αμαρτίες θα μπορούσαν να ονομαστούν αμαρτίες αδυναμίας επειδή σχεδόν κανείς δεν αμαρτάνει χωρίς προηγούμενο πειρασμό. Δεν θα πρέπει ιδιαίτερα να συμφωνούμε με εκείνους που αποδίδουν τις σαρκικές αμαρτίες μόνο στην αδυναμία. Όποια ανθρώπινη αδυναμία κι αν είναι, μπορούμε να την ξεπεράσουμε και να την υπομείνουμε με τη βοήθεια της χάρης του Θεού ( Φιλ. 4:13 ).

2) Οι αμαρτίες της αδυναμίας, όταν πρόκειται για σοβαρά ζητήματα, καθιστούν ένα άτομο ένοχο, όπως ακριβώς και οι θανάσιες αμαρτίες όταν διαπράττονται συνειδητά και εκούσια. Επομένως, αν και η ανθρώπινη αδυναμία συχνά αποκαλύπτεται σε σαρκικές αμαρτίες λόγω της ισχυρής έλξης της φύσης, όποιος ακολουθεί συνειδητά και εκούσια την αισθησιακή έλξη πρέπει αναμφίβολα να συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων που διαπράττουν θανάσιμη αμαρτία. «Ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτρες ούτε μοιχοί ούτε άσωτοι ούτε θηλυπρεπείς ούτε ομοφυλόφιλοι ούτε κλέφτες ούτε μέθυσοι θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού» ( Α΄ Κορινθίους 6:9-10 ).

452. Ποια είναι τα καθήκοντα ενός Χριστιανού σε σχέση με τους αγίους;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Ποιες είναι οι ευθύνες ενός Χριστιανού σε σχέση με τους αγίους;

Ὁ παπα-Ἐφραίμ ὁ Καραγιάννης καί ὁ δράκος.

Ὁ παπα-Ἐφραίμ ὁ Καραγιάννης και ο δράκος.

Ὁ παπα-Ἐφραίμ ὁ Καραγιάννης, ὁ ψηλός, ὅπως τόν ἔλεγαν στόν κόσμο, ἐπειδή ἦταν ἀρκετά ψηλός, ἤ ὁ παπα-Ἐφραίμ ὁ χοντρός, ὅπως τόν ἔλεγαν στό Ἅγιον Ὄρος, ξεκίνησε ἀπό τόν κόσμο ἀσκητική ζωή.

Ζοῦσε στήν Ἀθήνα καί ἐργαζόταν ὡς ταχυδρόμος. Ἀνέβαινε στά βουνά καί ἀγρυπνοῦσε συχνά πάνω στα δένδρα μέ προσευχή. Ἀπό θεῖο ζῆλο κινούμενος, μετέβη στό Ἅγιον Ὄρος, ἀναζητώντας θεοφόρους καί αὐστηρούς ἀσκητές. Δέν ἄργησε να γνωρίσει τον μεγάλο νηπτικό τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὅσιο Ἰωσήφ τον Ησυχαστή. Στο πρόσωπο τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀσκητοῦ βρῆκε αὐτό πού ἔψαχνε, ἐκεῖ πάνω στά ἀπόκρημνα βράχια τῆς Σκήτης τοῦ Ἁγίου Βασιλείου. Κατά τήν ζωντανή μαρτυρία τοῦ συνασκητοῦ τοῦ ὁσίου Ἰωσήφ, Γέροντος Ἀρσενίου, ὁ π.Ἐφραίμ μπῆκε κατ᾽ εὐθείαν στό ἡσυχαστικό πρόγραμμα. Το πρόγραμμα ἦταν τόσο αὐστηρό, ὥστε πολλοί ἐπιχείρησαν να καθήσουν ἐκεῖ, ἀλλά δέν τό ἄντεξαν. Καθημερινά μονοφαγία, χωρίς λάδι, πέντε μέρες ἐκτός Σαββατοκύριακου, ὅπου ἔτρωγαν λαδερό, ἀλλά καί πάλι μονοφαγία. Καί παντοτινή ὁλονύκτια ἀγρυπνία.

Ὁ π. Ἐφραίμ ἦταν καί πολύ ψηλός ἀλλά καί σωματώδης. Κάπου κάπου παραπονιόταν στόν γερο-Αρσένιο ὅτι τό σιτηρέσιο δέν τοῦ ἔφτανε.

ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ «ΠΡΩΤΕΙΟ» ΚΑΙ Η ΠΑΠΙΚΗ «ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ» ΟΛΕΘΡΙΑ ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ ΤΟΥ ΦΡΑΓΚΙΚΟΥ ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΣΜΟΥ (Σχολιασμὸς σὲ πρόσφατο «Κονσιστόριο» στὸ Βατικανό)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 2α Μαρτίου 2026

ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ «ΠΡΩΤΕΙΟ» ΚΑΙ Η ΠΑΠΙΚΗ «ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ» ΟΛΕΘΡΙΑ ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ ΤΟΥ ΦΡΑΓΚΙΚΟΥ ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΣΜΟΥ

(Σχολιασμός σε πρόσφατο «Κονσιστόριο» στο Βατικανό)

Έχουμε επανειλημμένως επισημάνει και τεκμηριώσει ότι ο Παπισμός, υπό την πίεση των σύγχρονων εξελίξεων αλλά και της ορθόδοξης κριτικής για τον απολυταρχικό τρόπο διοίκησής του, επιχειρεί να προβάλλει μια νόθα εκδοχή «συνοδικότητας». Πρόκειται για μια μορφή συνοδικότητας που όχι μόνο δεν περιορίζει την παπική απολυταρχία, αλλά, αντιθέτως, την ενισχύει και τη θωρακίζει θεσμικά.

Το γνήσιο Συνοδικό Πολίτευμα της Μίας και Αδιαίρετης Εκκλησίας του Χριστού, της αληθινής και γνήσιας Εκκλησίας, της Ορθοδοξίας, είναι ο αρχέγονος και θεοδίδακτος τρόπος δημοκρατικής – συλλογικής διοίκησής της. Οι Άγιοι Απόστολοι, στην Αποστολική Σύνοδο της Ιερουσαλήμ, λειτούργησαν με την αρχή: «Ἔδοξε τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι καὶ ἡμῖν» (Πράξεις,15,28), εγκαινιάζοντας τον τρόπο διοίκησης στην Εκκλησία. Αυτό το Αποστολικό Συνοδικό Σύστημα ακολουθεί στην δισχιλιόχρονη ιστορική της πορεία ως τα σήμερα, η Αγίας μας Ορθόδοξη Εκκλησία, με την ισότιμη και αποφασιστική ψήφο όλων των επισκόπων ή των αντιπροσώπων τους, στις Συνόδους, όπου τα ζητήματα πίστεως, προβλημάτων και λοιπών θεμάτων, παίρνονται κατά πλειοψηφία, «ἡ τῶν πλειόνων ψῆφος κρατείτω» (η άποψη της πλειοψηφίας πρέπει να υπερισχύει), χωρίς καμιά παρέκκλιση, χωρίς καμιά επίσημη έγκριση από κάποια πρόσωπα (Πάπες, Πατριάρχες, κλπ). Ύπατη και αλάθητη αυθεντία δεν είναι κάποιο πρόσωπο, αλλά οι Άγιες Σύνοδοι. Οι αποφάσεις των Συνόδων δεν απαιτείται να επικυρώνονται από κάποιον Πάπα ή Πατριάρχη, αλλά τίθενται στην κρίση του εκκλησιαστικού πληρώματος, το οποίο είναι εν τέλει και ο τελικός κριτής της γνησιότητάς τους, καθότι, «Ο υπερασπιστής της θρησκείας εστίν αυτό το σώμα της Εκκλησίας, ήτοι αυτός ο λαός...»[1], όπως αποφάνθηκε η Σύνοδος των Ορθοδόξων Πατριαρχών του 1848.

Η προτεινόμενη παπική «συνοδικότητα» βρίσκεται στον αντίποδα της γνήσιας αποστολικής και αγιοπατερικής Συνοδικότητας της Εκκλησίας! Σε αυτή δεν είναι κεφαλή της Εκκλησίας ο Χριστός (Κολ.1,18), αλλά ο «Πάπας», ο «διάδοχος του Αποστόλου Πέτρου», ο οποίος εξόρισε το Χριστό στον ουρανό, παίρνοντας τη θέση του στην Εκκλησία, ως ο «επί γης αντιπρόσωπός του». Είναι ευνόητο πως ο αντιπρόσωπος παίρνει τη θέση του απόντος εκπροσωπουμένου! Δεν είναι η Σύνοδος η ύπατη και αλάθητη αυθεντία της Εκκλησίας, αλλά η «αλάθητη κεφαλή της», ο «Πάπας», ο οποίος ίσταται υπεράνω των Οικουμενικών Συνόδων. Αυτός αποφασίζει πότε και πως θα συγκαλούνται αυτές, για την θεματολογία τους και την έγκριση των αποφάσεών τους. Οι Σύνοδοι λειτουργούν ως συμβουλευτικά όργανα του «Πάπα». Η προτεινόμενη παπική «συνοδικότητα» είναι κάποιες «εισηγητικές επιτροπές» του «Πάπα», οι οποίες του εισηγούνται διάφορα θέματα και προβλήματα, για να τα «λύσει» εκείνος χωρίς να θίγεται στο ελάχιστο το παπικό «πρωτείο» και «αλάθητο», ο απολυταρχικός χαρακτήρας της διοίκησης της παπικής «εκκλησίας», το θλιβερό κατάλοιπο της φράγκικης φεουδαρχίας. Είναι χαρακτηριστικός ο χαρακτηρισμός της παπικής «συνοδικότητας» …«ως συνοδοιπορία», «βαδίζουμε μαζί»!

Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωσή μας πήραμε από δημοσίευμα της εφημερίδος των εν Ελλάδι παπικών «ΚΑΘΟΛΙΚΗ» (αρ. φύλλου 372, 14-1-2026), με θέμα: «Νέο Κονσιστόριο τον Ιούνιο. “Θα πραγματοποιούμε ένα κάθε χρόνο”». Αφού μελετήσαμε με προσοχή το άρθρο, αποφασίσαμε να σχολιάσουμε τα λεγόμενα στο παπικό «Κονσιστόριο», τα οποία φανερώνουν τις πραγματικές προθέσεις του Παπισμού, για την υιοθέτηση αυτού του είδους, την κάλπικη «συνοδικότητα» και όχι την γνήσια της εκκλησιαστική.

Καταρχήν να διευκρινίσουμε τι είναι το «Κονσιστόριο» και πως λειτουργεί. Σημαίνει ιερό συνέδριο, από το λατινικό «consistere», «συζητώ ένα θέμα» και συγκαλείται από τον «Πάπα». «Τα Κονσιστόρια είναι συνεπώς συναντήσεις του Κολλεγίου των Καρδιναλίων και χωρίζονται σε τακτικά και έκτακτα: τα πρώτα με τους καρδιναλίους που διαμένουν στη Ρώμη, στα δεύτερα οφείλουν να συμμετέχουν όλοι οι καρδινάλιοι»[2].

Κλίμα μετανοίας. +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

«Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου» (Μᾶρκ. 2,5)

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἀγαπητοί μου, ποὺ ἑορτάζει σήμερα, ἔχει θαυμάσιες ὁμιλίες στὰ εὐαγγέλια τῶν Κυριακῶν, ἑρμηνεύει δὲ καὶ τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο (β. Μάρκ. 2,1-12). Ἐδῶ ἔχουμε ἕνα ἀπὸ τὰ ἀναρίθμητα θαύματα τοῦ Κυρίου, ποὺ φανερώνουν ὅτι εἶνε Θεός.

Τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο λέει, ὅτι ὁ Χριστός, μετὰ τὴν αὐστηρὴ νηστεία του ἐπὶ σαράντα ἡμέρες στὴν ἔρημο τοῦ Ἰορδάνου, ποὺ οὔτε ἔφαγε οὔτε ἤπιε, ἐπέστρεψε στὴ Γαλιλαία, τὴν ἀγαπημένη του ἐπαρχία, κ᾿ ἐγκαταστάθηκε στὴν Καπερναούμ, ἐκεῖ στὴν ὄχθη τῆς λίμνης Τιβεριάδος. Ἀπὸ ᾿κεῖ διάλεξε τοὺς πρώτους μαθητάς του, τοὺς εὐλόγησε νὰ κηρύττουν τὸ εὐαγγέλιο, καὶ ἐκεῖ δίδασκε τὸ λαό.

Στὴν Καπερναοὺμ λοιπὸν διδάσκει ὁ Χριστός. Ἀλλὰ ποῦ; στὴ συναγωγή, στὴν ἀκροθαλασσιὰ ἀπὸ τὴ βάρκα, σὲ ὕπαιθρο, σὲ κορυφὴ ὄρους; Ὄχι. Σὲ ἕνα σπίτι. Κι ἀπ᾿ τὴ στιγμὴ ποὺ μπῆκε στὸ σπίτι ὁ Χριστός, σταμάτησαν κάθε ἐργασία. Μόλις τὸ ἔμαθε ὁ λαός, ἔγινε τόσος συνωστισμός, ὥστε νὰ μὴ χωράῃ κανείς ἄλλος. Ἄκουγαν ὅλοι τὰ ῥήματα τῆς αἰωνίου ζωῆς.

Ἐδῶ σταματῶ – μοῦ ᾿ρχεται νὰ κλάψω. Ἀναλογίζομαι, ὅτι σὲ κάθε σπίτι ἔρχεται ὁ Χριστός. Γι᾿ αὐτὸ τὸ σπίτι πρέπει νὰ εἶνε ἐκκλησία. Στὴν ἀρχαία ἐποχὴ κάθε σπίτι ἦταν ἐκκλησία, καὶ ἱερεὺς ἦταν ὁ πατέρας. Μέσα στὸ σπίτι εἶχαν εἰκόνες τοῦ Χριστοῦ, τῆς Παναγίας, τῶν ἁγίων. Εἶχαν καντήλι, θυμιατό, κεριά. Εἶχαν πρὸ παντὸς ἁγία Γραφή· τὴν Παλαιὰ καὶ τὴν Καινὴ Διαθήκη. Εἶχαν βίους ἁγίων. Καὶ προσεύχονταν ὅλοι μαζί.

Σπυρομήλιος – Μὲ ἀφορμὴ τὴν Ἐπέτειο τῆς Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου (17.2.1914)

Σπύρος Σπυρομήλιος ~ Από τον Μακεδονικό στον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα

Ιστορικὰ στοιχεία του Ιωάννη Β. Αθανασόπουλου, ιστορικού

Ο Σπυρίδων Σπυρομήλιος γεννήθηκε το 1864 στην Θήβα ή σύμφωνα με άλλες πηγές στη Χειμάρα. Τα μαθητικά του χρόνια ωστόσο, τα πέρασε στην Αθήνα όπου τελείωσε το Γυμνάσιο. Κατόπιν εισήχθη στη Ναυτική Σχολή Κεφαλονιάς, όπου ταξίδεψε σε πολλά λιμάνια της Ευρώπης. Ονειρευόταν να γίνει ναυτικός καριέρας και να σπουδάσει στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.

Για τον λόγο αυτό, επέστρεψε στην Αθήνα και επιδίωξε να εγγραφεί στη Σχολή αλλά δεν το κατάφερε καθότι είχε ξεπεράσει το 19ο έτος της ηλικίας του. Τα παιχνίδια της μοίρας και τα εμπόδια πολλές φορές γίνονται για καλό. Στην περίπτωση του Σπυρομήλιου του άνοιξαν το δρόμο για να επιτέλεσει το καθήκον του συμμετέχοντας πάντα αποφασιστικά στους εθνικούς αγώνες του Ελληνισμού.

Το 1883 ακολουθώντας τη συμβολή του συγγενή του Ιωάννη Σπυρομήλιου, Μέραρχου της Χωροφυλακής, κατατάσσεται στο Σώμα και σύντομα γίνεται αξιωματικός. Το 1894 ιδρύεται η Εθνική Εταιρεία, από πατριώτες Έλληνες αξιωματικούς. Ο Σπυρομήλιος δεν γινόταν να μην ενταχθεί στα μέλη της Εταιρείας. Έτσι, στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 συμμετέχει ενεργά, σαν επικεφαλής σώματος 67 εθελοντών χωροφυλάκων, στο μέτωπο της Ηπείρου και συγκεκριμένα στη Νικόπολη της Πρέβεζας στην απόβαση της Ηπειρωτικής Φάλαγγας του Μπότσαρη. Διακρίνεται στις μάχες και αναγνωρίζεται η συμβολή του από τα ιδρυτικά μέλη της Εταιρείας. Επόμενως σταθμός εθνικής προσφοράς του Σπυρομήλιου ήταν ο Μακεδονικός Αγώνας.

Θεσμικὴ δοκιμασία τῆς ἑλληνορθόδοξης προσφορᾶς (ὑπόθεση «Κιβωτός») – ὑπέρβαση ὁρίων Ποινολογίας.

Γράφει ο Καθηγητής Δρ. Αλέξιος Π. Παναγόπουλος

Σήμερα ως διαφαίνεται σε παγκόσμιο γεωπολιτικό επίπεδο θα πρέπει να πέσουν τα πνευματικά κάστρα, η κάθε κιβωτός, ο κάθε μύθος περί αλήθειας ή και ψέματος. Γιατί η νέα τάξη πραγμάτων επιζητεί την ανατροπή των πάντων. Καλών και κακών. Θέλει να εμφανίσει το άσπρο μαύρο και το μαύρο άσπρο, ως μια μυστικιστική παγκόσμια τελετή μετάβασης, σε κάτι δήθεν νέο και αγαθοποιό, αλλά αίολο, αντί-χριστο και Μάτριξ.

Το παραδείγμα της προσφοράς του π.Αντωνίου, συνιστά ευθεία θεσμική δοκιμασία για το ελληνικό κράτος δικαίου, για την κοινωνική αποστολή της σύνολης Ορθοδοξίας, αλλά και της Ελλαδικής Εκκλησίας και για τον τρόπο με τον οποίο η ψευτο-ρωμαικη νεοεμφανιζόμενη Πολιτεία αναμετράται με την ελληνορθόδοξη προσφορά, φιλοτιμία και διακονία στον ευάλωτο πονεμένο σύγχρονο άνθρωπο.

Η Κιβωτός συγκροτήθηκε ως έργο έμπρακτης αγάπης και εθνικής κοινωνικής συνοχής. Χωρίς κρατικές επιχορηγήσεις ή χρηματοδότηση ΕΣΠΑ, με πόρους της κοινωνίας των ορθοδόξων πιστών και με διαχείριση που για χρόνια παρουσιαζόταν ως υποδειγματική, ανέπτυξε υποδειγματικές δομές προστασίας παιδιών σε όλη τη χώρα.

Γιὰ τὸν καθένα μας, θὰ ἔρθει ἡ ὥρα ποὺ θὰ σταθοῦμε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου μὲ σκυμμένα κεφάλια, καὶ ὁ Κύριος θὰ μᾶς δείξει ποῦ νὰ πᾶμε.

Για τον καθένα μας, θα έρθει η ώρα που θα σταθούμε ενώπιον του Κυρίου με σκυμμένα κεφάλια, και ο Κύριος θα μας δείξει πού να πάμε.

19 Μαρτίου. Χρυσάνθου καὶ Δαρείας τῆς Ἀθηναίας. Κλαυδίου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ μαρτύρων (†283)· Δημητρίου νεομάρτυρος τοῦ Τορναρᾶ (†1564). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας ΚΗ´ 14-22).

Ησ. 28,14          διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον Κυρίου, ἄνδρες τεθλιμμένοι καὶ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ τούτου τοῦ ἐν Ἰερουσαλήμ·

Ησ. 28,14                  Δια τούτο, ακούσατε, λοιπόν, τον λόγον του Κυρίου σεις οι θλιμμένοι άνδρες και οι άρχοντες του λαού τούτου, που κατοικεί εις την Ιερουσαλήμ.

Ησ. 28,15          ὅτι εἴπατε· ἐποιήσαμεν διαθήκην μετὰ τοῦ ᾅδου καὶ μετὰ τοῦ θανάτου συνθήκας, καταιγὶς φερομένη ἐὰν παρέλθῃ οὐ μὴ ἔλθῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς· ἐθήκαμεν ψεῦδος τὴν ἐλπίδα ἡμῶν καὶ τῷ ψεύδει σκεπασθησόμεθα.

Ησ. 28,15                  Διότι σεις είπατε· “εκάμαμεν συμφωνίαν με τον άδην, υπεγράψαμεν συμβόλαιον με τον θάνατον και έτσι, εάν εκσπάση βιαία καταιγίς συμφοράς δεν θα επέλθη εναντίον μας. Εθέσαμεν την ελπίδα μας επάνω στο ψεύδος και με το ψεύδος αυτό θα σκεπασθώμεν, δια να αποφύγωμεν τον κίνδυνον”!

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου, Βίβλος Βαρσανουφίου-Ἰωάννου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη

 Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις 117 κ. ε.), τόμος Α', 17-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἔξοδος κέφ. κή΄-κθ΄, Καθιέρωσις ἀνθρώπων γιά τή λατρεία καί ὁδηγίες κατασκευῆς τῶν ἀμφίων τους, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἔξοδος κέφ. κή΄-κθ΄, Καθιέρωσις ἀνθρώπων γιά τή λατρεία καί ὁδηγίες κατασκευῆς τῶν ἀμφίων τους, 17-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

57. Περί τῆς συνεχοῦς τροπῆς καί ἀλλοιώσεως κάθε ἀνθρώπου, Ἀββᾶ Ἰσαάκ-Ἀσκητικά, (Ε΄4-1) Ἱερομ. Σάββα Ἀγιορείτη

 Περὶ τῆς συνεχοῦς τροπῆς καὶἀλλοιώσεως κάθε ἀνθρώπου, τῶν ἁγίων μὴ ἐξαιρουμένων, καὶ περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ταπεινοφροσύνης κατὰ τὸν καιρὸ τῶν καλῶν ἀλλοιώσεων, 'Ἁββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά, (Ε' 4-1). Ἀναδιατεταγμένο κείμενο καί μετάφραση ὑπο Μον. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, 14-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περιπτώσεις μετά θάνατον ὅπου α) βαθαίνει ἡ κόλαση, καί β) αὐξάνει ἡ δόξα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὅταν διευκολύνεις κάποιον στήν ἁμαρτία, γίνεσαι συνένοχος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ προσπάθεια νά ὁδηγήσουμε στήν μετάνοια ὅσους ἔπεσαν, Εὐεργετινός Δ΄, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὑπόθεσις Μή΄- Ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος περιέπεσεν εἰς κάποιο ἁμάρτημα καί διά τοῦτο ἔχει περιέλθει εἰς ἀπελπισίαν, δέν πρέπει νά τόν καταθλίβωμεν ἀμέσως μέ ἀπότομον ἔλεγχον, ἀλλά νά τόν παρηγορῶμεν μέ συμπάθειαν καί νά προσπαθῶμεν μέ καλωσύνην νά τόν σηκώσωμεν ἀπό τήν πτῶσιν του. Ὁμοίως καί ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἀπεχωρίσθη ἀπό τό Κοινόβιον καί κατόπιν ἐπέστρεψε, πρέπει νά τόν ὑποδεχώμεθα μέ καλόν τρόπον.  Α’. Ἐν τῷ Γεροντικῷ. Β΄. Τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ. Γ΄. Ἐν τῷ Γεροντικῷ. Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Ἡ ἀτεκνία, ἡ πολυτεκνία καί οἱ ἐκτρώσεις, Ἁγ. Παϊσιου-Οἰκογενειακή ζωή, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀτεκνία, ἡ πολυτεκνία καί οἱ ἐκτρώσεις, Ἁγ. Παϊσιου-Οἰκογενειακή ζωή, 15-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 24

445. Ποιες είναι οι διαφορές στη σύνθεση της Λειτουργίας: Ρωμαϊκή και Ορθόδοξη;

Ερώτηση ενός διακόνου : Ποιες είναι οι διαφορές στη σύνθεση των Ρωμαϊκών και Ορθόδοξων Λειτουργιών;

Η απάντηση του ιερέα: « Πρώτον, η Ρωμαϊκή Λειτουργία ή μίσσα (msha) είναι πολύ μικρότερη από την Ορθόδοξη: αυτό συμβαίνει επειδή η Ορθόδοξη Λειτουργία, στην κύρια δομή της, συντέθηκε στην αρχαιότητα, όταν οι Χριστιανοί ήταν πιο ευσεβείς και αγαπούσαν να προσεύχονται πολύ, συντέθηκε μέσω των προσπαθειών μεγάλων και ένθερμων προσευχητών, όπως οι αρχαίοι Άγιοι Πατέρες. Η Ρωμαϊκή Λειτουργία, όπως υπάρχει τώρα, όταν η χριστιανική ευσέβεια έχει παρακμάσει, συντέθηκε από ανθρώπους που δεν είχαν πλέον το ίδιο προσευχητικό πνεύμα με τους αρχαίους Αγίους Πατέρες. Και όχι μόνο η Λειτουργία, αλλά και άλλες εκκλησιαστικές ακολουθίες, για παράδειγμα, ο Εσπερινός και ο Όρθρος, είναι πολύ μικρότερες στη Ρωμαϊκή Εκκλησία από ό,τι στην Ορθόδοξη Εκκλησία, για τον ίδιο λόγο. Η συντομευμένη Ρωμαϊκή Λειτουργία στερείται πολλών εποικοδομητικών τελετουργιών και τελετουργιών. Για παράδειγμα, στερείται η προσκομιδή , η οποία θυμίζει το όμορφο έθιμο των πρώτων Χριστιανών να προσφέρουν ψωμί για την τέλεση του μυστηρίου της Ευχαριστίας, τα ίδια ψωμιά ή πρόσφορα από τα οποία παρασκευάζονταν οι μεταγενέστερες γιορτές αγάπης. Δεν έχει προσευχές για τους κατηχούμενους , υπενθυμίζοντας το αρχαίο ιερό έθιμο των πιστών που προσεύχονται για όσους προετοιμάζουν». για το βάπτισμα ή, γενικότερα, για τους μετανοούντες , ώστε ο Κύριος να τους ελεήσει, να τους φωτίσει και να τους δεχτεί σε πλήρη κοινωνία με την Εκκλησία. Λείπουν οι εκτενείς μας , οι οποίες εκφράζουν τόσο όμορφα την ενότητα της κοινής εκκλησιαστικής προσευχής, σύμφωνα με την οποία, από την αρχαιότητα, όλοι οι Χριστιανοί που στέκονταν στην εκκλησία συμμετείχαν στις προσευχές, απαντώντας στις επικλήσεις των ιερέων και των διακόνων με σύντομες προσευχητικές επικλήσεις.

Ἡ παραβολή τῶν σταυρῶν

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΣΤΑΥΡΩΝ

+

Κάποτε ζούσε ένας άνθρωπος—ούτε δίκαιος ούτε ασεβής, απλώς ένας πολύ συνηθισμένος άνθρωπος. Βιαζόταν το πρωί, κουραζόταν το βράδυ, και το βράδυ νόμιζε ότι η ζωή του είχε πάει κάπως στραβά. Και μια ιδιαίτερα δύσκολη μέρα, είπε δυνατά:

«Αν πρέπει να κουβαλήσω έναν σταυρό, δώσε μου, Κύριε, έναν ελαφρύτερο».

Και σαν να ήταν απάντηση, βρέθηκε σε μια μεγάλη πλατεία. Και στην πλατεία—σταυροί. Ξαπλωμένοι, όρθιοι, ακουμπισμένοι στους τοίχους, σαν καυσόξυλα κοντά σε έναν αχυρώνα. Ο ένας ήταν μικρός και τακτοποιημένος, σαν από κατάστημα με σουβενίρ. Ο άλλος ήταν φαρδύς και συμπαγής, οπότε ήταν αμέσως προφανές: ένας σοβαρός άνθρωπος, που υπέφερε βαθιά. Ο τρίτος ήταν καλυμμένος με σκλήθρες, στραβός, σαν κάποιος να τον είχε ήδη εγκαταλείψει.

Ο άνθρωπος πλησίασε και τον άγγιξε.

Ἡ κοσμοθεωρία τοῦ Καζαντζάκη καὶ τὸ μεγάλο μας τσίρκο.

Τιμούδας Χρήστος

Στοκχόλμη, 12/2/2026

Την Κυριακή του Ασώτου, 8/2/2026, ο μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας κ. Κλεόπας έδωσε μία «διάλεξη» από τον Άμβωνα του καθεδρικού ναού του Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης με θέμα τον Άσωτο της Παραβολής του Ευαγγελίου που διαβάζεται την ημέρα αυτή.

Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας λένε, και μαζί μ΄αυτούς και ο μητροπολίτης Κλεόπας, ότι, «η Παραβολή του Ασώτου (Λουκά 15:11–32) λειτουργεί στην Ορθόδοξη Παράδοση ως σύνοψη του Ευαγγελίου.» Αυτό σημαίνει το πόσο σπουδαία μηνύματα κρύβει η παραβολή αυτή για την σωτηρία της ψυχής του ανθρώπου. Λόγω όμως του ότι οι καιροί είναι πολύ πονηροί σήμερα και ακούγονται πολλά για ανθρώπους της διοικούσης εκκλησίας που, άλλα λένε και άλλα κάνουν και έχοντας υπόψη την παραίνεση του Κυρίου, Βλέπετε μη τις υμάς πλανήση, καλό είναι ο κάθε λόγος να αντιπαραβάλεται μ΄αυτόν των Αγίων, για να ελέγχεται, όσο γίνεται, η εγκυρότητα του, η ορθοδοξότητα του.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Η κριτική και η αντιπαράθεση που κάνουμε με τον λόγο του μητρ. Κλεόπα, γίνεται με γνώμονα τον λόγο των Πατέρων της εκκλησίας, που επεξηγούν τον λόγο του Κυρίου δύο χιλ. χρόνια τώρα δημιουργώντας έτσι αυτό που καλούμε ορθόδοξη παράδοση.

ΠΟΙΚΙΛΙΑ

Η θεολογία της εκκλησίας με εκπρόσωπο τον ιερό Χρυσόστομο, η νεοελληνική ποίηση με εκπροσώπους τον Δροσίνη και τον Βάρναλη και η νεοελληνική λογοτεχνία με τον Καζαντζάκη, επιστρατεύθηκαν από τον μητροπολίτη Κλεόπα την ημέρα αυτή, σαν διαφορετικές οπτικές γωνίες ενατένισης, προσέγγισης του θέματος. Στο πως δηλ. νοηματοδοτούν στα έργα τους οι παραπάνω λογοτέχνες, τα διάφορα μοτίβα της παραβολής. Φυγή, ξενιτιά, συντριβή, γυρισμός, πατέρας, αδελφός.

Τὸ ἀήτητον ὅπλον (Κυριακὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως).

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 15η Μαρτίου 2026

Την τρίτη Κυριακή των νηστειών εορτάζει η αγία μας Εκκλησία, όπως είναι γνωστό, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, την προσκύνηση του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. Η καθιέρωση της εορτής αυτής δεν είναι άσχετη, αλλά είναι στενά συνδεδεμένη με το μεγάλο ιστορικό γεγονός της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού, πάνω στον οποίο σταυρώθηκε αρχηγός της σωτηρίας μας, ο Χριστός από την αγία Ελένη, εκεί στο σπήλαιο του Γολγοθά, στις 6 Μαρτίου του 326 μ.Χ. Ωστόσο οι άγιοι Πατέρες τοποθέτησαν την εορτή αυτή την ημέρα αυτή, δηλαδή στο μέσον της αγίας Τεσσαρακοστής, και για έναν άλλο, βαθύτερο πνευματικό λόγο. Όπως σημειώνει το Συναξάρι του Τριωδίου, κατά την διάρκεια της περιόδου αυτής λόγω του εντονώτερου πνευματικού αγώνος καθώς προσπαθούμε να σταυρώσουμε τον παλαιόν άνθρωπον με την βοήθεια της νηστείας, αισθανόμαστε μια κόπωση. Τότε η Εκκλησία, θέλοντας να εμπνεύσει σε μας θάρρος και να ανορθώσει το καταβεβλημένο φρόνημά μας, προβάλει ενώπιόν μας εις προσκύνηση τον Τίμιο και ζωοποιό Σταυρό, υπενθυμίζοντας έτσι το πάθος του Κυρίου μας και τον σταυρικόν του θάνατο, τον οποίον υπέμεινε από αγάπη για μας χάριν της σωτηρίας μας. Φέρνει ακόμη στη μνήμη μας την χαρά της αναστάσεως, η οποία επακολουθεί πάντοτε μετά τον σταυρό και την ταφή. Έτσι τρόπον τινά υπογραμμίζει και το ιδικό μας χρέος και προδιαγράφει και την ιδική μας σταυροαναστάσιμη πορεία. Μια πορεία που περνάει υποχρεωτικά μέσα από το σταύρωμα του παλαιού ανθρώπου.

Ἀγαπᾶμε τὰ ζῶα. Δὲν τὰ λατρεύουμε. Δὲν τὰ υἱοθετοῦμε.

Αγαπάμε τα ζώα.

Δεν τα λατρεύουμε. Δεν τα υιοθετούμε.

Είναι γνωστό ότι ο Δημιουργός Θεός σε επτά ημέρες (χρονικά διαστήματα (που δεν ταυτίζονται με το ημερονύκτιο) δημιούργησε τον κόσμο. Την πρώτη ημέρα «είπεν ο Θεός ‘’γενηθήτω φως’’ και εγένετο φως». Την τελευταία ημέρα της δημιουργίας ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατασκευάζοντας πηλό. Αυτή η λεπτομέρεια, κατά τους ερμηνευτές, δίνει ιδιαίτερη αξία στον άνθρωπο, που έχει τη δυνατότητα να γίνει «θεός κατά χάριν» και είναι προικισμένος με λογικό και, κυρίως, με την αθάνατη ψυχή. Ο άνθρωπος είναι το τελειότερο πλάσμα και τα άλλα δημιουργήματά Του έγιναν για να υπηρετούν τον άνθρωπο.

Ο άνθρωπος πορεύτηκε εις την μακραίωνα ιστορική πορεία του δεχόμενος ή αν θέλετε εκμεταλλευόμενος τις δυνατότητες ή υπηρεσίες των ζώων. Τα προστάτευε, τα αγαπούσε και έδειχνε ενδιαφέρον για την τροφή, την υγεία και καλυτέρευση της ζωής των. Με τη πάροδο του χρόνου τα ζώα έγιναν «συνεργάτες» και υπηρέτες του ανθρώπου. Εξημερώθηκαν και έγιναν, ένα μέρος αυτών, οικόσιτα. Συγχρόνως νέμονται και την βλάστηση της φύσης. Η πρόοδος της κτηνιατρικής και της τεχνολογίας δημιούργησαν ράτσες ζώων πιο παραγωγικών εις το κρέας, εις την γαλακτοπαραγωγή κλπ.

Ο άνθρωπος, συναισθηματικό όν, αγαπά τα ζώα, όπως και τα υπόλοιπα δημιουργήματα του του Θεού. Έχουμε το φαινόμενο της φιλοζωίας, πράγμα υγιές. Μέχρι ενός σημείου τα πράγματα είναι φυσιολογικά. Μετά το όριο αυτό, τα πράγματα εκτρέπονται και ενίοτε φθάνομε εις την υπερβολή.

Θέλουμε νὰ μάθουμε τὴν ἀλήθεια γιὰ τὰ «ἐμβόλια»... μὲ ἕνα μόνον ἁπλὸ ἐρώτημα...

Πρὸ τριῶν μηνῶν περίπου ἔκανε πρεμιέρα τὸ ἐξαιρετικὸ ἀμερικάνικο ντοκιμαντὲρ “An inconvenient study” [1] τὸ ὁποῖο ἀναφέρεται στὶς παρενέργειες τῶν λεγομένων «παλιῶν», «παιδικῶν» ἐμβολίων. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων πολυτίμων στοιχείων ποὺ παρέχει, παρουσιάζει καὶ ἐπικεντρώνεται σὲ μία μέχρι πρότινος ἐπιμελῶς ἀποκρυβεῖσα ἔρευνα (πραγματοποιηθεῖσα μάλιστα ἀπὸ ὑπέρμαχο τῶν ἐμβολίων, Ἀμερικανὸ ἑλληνικῆς καταγωγῆς), ἡ ὁποία δίνει ἀπάντησι σὲ ἕνα μόνον ἁπλὸ ἐρώτημα. Ὑπάρχει διαφορὰ στὴν συνολικὴ ὑγεία μεταξὺ ἐμβολιασμένων καὶ μὴ ἐμβολιασμένων παιδιῶν; Ἡ ἀπάντησι θὰ ἐκπλήξῃ πολλούς. Ὁ δημοσιογράφος-δημιουργὸς τοῦ ντοκιμαντὲρ ἀφήνει, ὡστόσο, κάποια περιθώρια λάθους στὴν συγκεκριμένη ἀπάντησι, ἀλλά, ἐπειδὴ τὰ παρεχόμενα στοιχεῖα εἶναι πράγματι συγκλονιστικά, κρούει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ ζητεῖ ἐπειγόντως νέες, ἀνεξάρτητες, ἀπηλλαγμένες ἀπὸ κάθε συμφέρον, ἀξιόπιστες ἔρευνες.

Ὡστόσον, δὲν ἐπεκτείνεται στὴν ἀποκάλυψι καὶ ἀνάλυσι ἄλλων παραμέτρων, λ.χ. στὴν χρήσι πάρα πολλῶν ἐκτρωμένων ἐμβρύων κατὰ τὴν παραγωγὴ αὐτῶν τῶν “παλιῶν” ἐμβολίων. Ἀπάντησι σὲ αὐτὸ ἔδωσε περίτρανα, μάλιστα σὲ ἔνορκη κατάθεσι, ἕνας ἐκ τῶν κορυφαίων ἰατρῶν τῆς βιομηχανίας τῆς Ὑγείας καὶ μάλιστα τῶν ἐμβολίων, Stanley Plotkin. [2] τὴν παραδοχή του ὅτι σὲ μία μόνο μελέτη γιὰ ἐμβόλιο χρησιμοποιήθηκαν 74 ἐκτρωμένα ἔμβρυα. Ὁ δικηγόρος ἀπέναντί του (δὲν φαίνεται σὲ αὐτὸ τὸ βίντεο) συμμετέχει καὶ στὸ ἐν λόγῳ ντοκιμαντέρ.

Ὅταν καταπιέζεται, ἡ πίστη βαθαίνει, ἐνδυναμώνεται καὶ ἐξαπλώνεται μὲ ἀνανεωμένο σθένος.

Ἡ ὁμολογία τῆς πίστης εἶναι μιὰ πνευματικὴ ἀνάγκη κάθε ἔθνους, καὶ ὁ διωγμὸς μόνο ἐντείνει αὐτὴν τὴν ἀνάγκη. Ὅταν καταπιέζεται, ἡ πίστη βαθαίνει, ἐνδυναμώνεται καὶ ἐξαπλώνεται μὲ ἀνανεωμένο σθένος. 

Ἅγιος Ἀμβρόσιος ὁ Ὁμολογητὴς (Ἠλαία) 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_163.html

18 Μαρτίου. Κυρίλλου ἀρχιεπισκόπου Ἰεροσολύμων (†386). Τροφίμου, Εὐκαρπίωνος καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς μαρτύρων (†300). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Κς´ 21 καί ΚΖ´ 1-9).

Ησ. 26,21          ἰδοὺ γὰρ Κύριος ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἐπάγει τὴν ὀργὴν ἐπὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀνακαλύψει ἡ γῆ τὸ αἷμα αὐτῆς καὶ οὐ κατακαλύψει τοὺς ἀνῃρημένους ἐπ᾿ αὐτῆς.

Ησ. 26,21                  Διότι ιδού, ο Κυριος επιφέρει από τον άγιον ουρανόν την οργήν του εναντίον των κατοίκων της γης. Θα ξεσκεπάση η γη το αθώον αίμα, που εχύθη επάνω εις αυτήν, δεν θα σκεπάση τους φονευθέντας, δια να είναι φανεροί στον Θεόν και προκαλούν την δικαίαν οργήν εναντίον των φονευτών,

Ἡ γυναῖκα στό Ἀναλόγιο -Ἡ Ἱεροσύνη στίς γυναῖκες, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἔξοδος κέφ. Κδ', Ἡ σύναψη τῆς Διαθήκης τοῦ Θεοῦ μέ τόν Ἰσραήλ καί ἡ ἄνοδος τοῦ Μωϋσή στό ὅρος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (ὁμιλία σέ παιδιά-νεους)

Ἔξοδος κέφ. Κδ', Ἡ σύναψη τῆς Διαθήκης τοῦ Θεοῦ μέ τόν Ἰσραήλ καί ἡ ἄνοδος τοῦ Μωϋσή στό ὅρος, 15-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (ὁμιλία σέ παιδιά-νεους) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἔξοδος κέφ. Κγ'- Ἡ φροντίδα γιά τήν περιουσία τῶν ἐχθρῶν καί οἱ 3 ἑορτές, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἔξοδος κέφ. Κγ'- Ἡ φροντίδα γιά τήν περιουσία τῶν ἐχθρῶν καί οἱ 3 ἑορτές, 15-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (ὁμιλία σέ παιδιά-νεους )

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com,

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 23

439. Ποια είναι τα καθήκοντα των υπηρετών;

Ερώτηση ενός ενορίτη: Ποια είναι τα καθήκοντα των υπηρετών;

Η απάντηση του ιερέα: Υπηρέτες με κάθε δυνατή επιμέλεια, αφοσίωση και ζήλο:

α) Είναι υποχρεωμένοι να εκπληρώνουν τις εντολές των κυρίων τους και τις εργασίες που τους έχουν ανατεθεί, φροντίζοντας όχι για το δικό τους όφελος, αλλά για το όφελος των κυρίων τους ( Εφεσ. 6:5-8 ). Οι δούλοι εκείνοι που αποκαλύπτουν τα μυστικά των κυρίων τους σε ξένους, βλάπτοντας την τιμή, τη δόξα ή τα συμφέροντά τους, διαπράττουν σοβαρές αμαρτίες. Όσοι τους συκοφαντούν και τους δυσφημούν, όσοι από αμέλεια, αμέλεια και κακία βλάπτουν τους κυρίους τους και δίνουν την περιουσία τους σε άλλους, αμαρτάνουν ακόμη περισσότερο.

β) Εφόσον η μοίρα των ανθρώπων εξαρτάται από τη θέληση και την τάξη της Θείας Πρόνοιας, οι υπηρέτες πρέπει επίσης να δείχνουν υπακοή, ακόμη και αν έχουν σκληρούς αφέντες ( Α΄ Κορινθίους 7:20 ).

γ) Εφόσον οι κύριοι είναι οι νόμιμοι ανώτεροι των δούλων τους, οι υπηρέτες πρέπει να δείχνουν σεβασμό και υπακοή, ακόμη και αν έχουν σκληρούς κυρίους ( Εφεσ. 6:5 · Κολ. 3:22 ).