Ἡ προσευχή στίς θλίψεις, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ (Θ' Κυριακή Ματθαίου- Κύριε σῶσον μέ), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ προσευχή στίς θλίψεις, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ (Θ' Κυριακή Ματθαίου- Κύριε σῶσον μέ), 2-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Διαπιστώνει ὁ Ἅγ. Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ:

Διαπιστώνει ὁ Ἅγ. Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ:

«Όπως ὁ νεκρός δέν τό καταλαβαίνει ὅτι εἶναι νεκρός, ἔτσι καί ὅποιος ἔχει φρόνημα σαρκικό, δέν μπορεῖ νά καταλάβη, τί εἶναι ἡ ἀπώλεια. Καί ὅπως ἀκριβῶς δέν μπορεῖ νά καταλάβη τί σημαίνει ἀπώλεια καί νέκρωσι, ἔτσι δέν μπορεῖ νά καταλάβη καί ὅτι πρέπει νά ζωοποιηθῆ.

Οἱ αἰτίες τῶν θλίψεων Β', Ἁγ. Ἰγνάτιου Μπριαντσιανίνωφ- Ὁμιλία στήν Κυριακή τοῦ Παραλύτου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οἱ αἰτίες τῶν θλίψεων Β', Ἁγ. Ἰγνάτιου Μπριαντσιανίνωφ- Ὁμιλία στήν Κυριακή τοῦ Παραλύτου, 3-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

Οἱ αἰτίες τῶν θλίψεων Α', Ἁγ. Ἰγνάτιου Μπριαντσιανίνωφ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οἱ αἰτίες τῶν θλίψεων Α', Ἁγ. Ἰγνάτιου Μπριαντσιανίνωφ- Ὁμιλία στήν Κυριακή τοῦ Παραλύτου, 2-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

Στήν Κυριακή τῶν Μυροφόρων καί τήν ἀποκύλιση τοῦ λίθου της ἀναισθησίας, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀναισθησία-Στήν Κυριακή τῶν Μυροφόρων καί τήν ἀποκύλιση τοῦ λίθου της ἀναισθησίας ἀπό τήν καρδιά μας, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, 26-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης  

http://hristospanagia3.blogspot.com

Χαῖρε ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις (Ἀκάθιστος ὕμνος)-Η προσευχή ὡς τό ὑψηλότερον ἔργο τοῦ ἀνθρώπινου νοῦ, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Χαῖρε ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις (Ἀκάθιστος ὕμνος)-Η προσευχή ὡς τό ὑψηλότερον ἔργο τοῦ ἀνθρώπινου νοῦ, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, 27-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Χαῖρε Ἁγία Ἁγίων μείζων (Δ' Χαιρετισμοί)- Περί Προσευχῆς Γ' μέρος, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Χαῖρε Ἁγία Ἁγίων μείζων (Δ' Χαιρετισμοί)- Περί Προσευχῆς Γ' μέρος, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, 20-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 *Ἁγιογραφία διά χειρός Βάϊος Γαλάνης

  Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ Κύριος προσευχόμενος-Ἡ προσευχή Β', Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, Πῶς στεκόμαστε μπροστά στόν Θεό, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Κύριος προσευχόμενος-Ἡ προσευχή Β', Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, Πῶς στεκόμαστε μπροστά στόν Θεό,  7-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Χαῖρε ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων- Ἡ προσευχή, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ (Β' Χαιρετισμοί), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Χαῖρε ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων- Ἡ προσευχή, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ (Β' Χαιρετισμοί), 6-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Τά καλά τῆς εὐχαριστίας καί τῆς δοξολογίας τοῦ Θεοῦ Β', Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ- Κυριακή ἰβ Λουκᾶ (Τῶν 10 λεπρῶν), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τά καλά τῆς εὐχαριστίας καί τῆς δοξολογίας τοῦ Θεοῦ Β', Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ- Κυριακή ἰβ Λουκᾶ (Τῶν 10 λεπρῶν), 18-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Τά καλά τῆς εὐχαριστίας & τῆς δοξολογίας τοῦ Θεοῦ Α', Ἁγ. Ἰγν. Μπριαντσανίνωφ, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτη

Τά καλά τῆς εὐχαριστίας καί τῆς δοξολογίας τοῦ Θεοῦ Α', Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ- Κυριακή ἰβ Λουκᾶ (Τῶν 10 λεπρῶν), 18-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ἀρρώστια τῆς ὑποκρισίας, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ- Κυριακή Ι' Λουκᾶ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀρρώστια τῆς ὑποκρισίας, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ- Κυριακή Ι' Λουκᾶ, 6-12-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Γιὰ τὴν πτώση τῶν ἀγγέλων

 Ἅγιος Ἰγνάτιος Brianchaninov Ἐπίσκοπος Καυκάσου καί Μαύρης Θάλασσας

Τί εἶναι τὰ πονηρὰ πνεύματα;

Πονηρὰ πνεύματα εἶναι οἱ ἐκπεσόντες ἄγγελοι. Ὁ Θεός τους δημιούργησε μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους ἀγγέλους. Τοὺς δημιούργησε καὶ αὐτοὺς ἀμώμητους, ἀγαθούς, ἁγίους. Καὶ τοὺς ἔδωσε ἄφθονα φυσικὰ καὶ πνευματικὰ χαρίσματα. Ὅμως οἱ ἄγγελοι αὐτοὶ ἔπεσαν σὲ ἔπαρση. Καὶ σκοτίσθηκαν! Θεώρησαν τὶς ἱκανότητες, ποὺ τοὺς εἶχε δώσει ἡ ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ, ἰδιότητες δικές τους! Προτερήματα προσωπικὰ, δικά τους! Ἔτσι ξεχώρισαν τὸν ἑαυτό τους ἀπὸ τὰ ἄλλα πλάσματα τοῦ Θεοῦ. Φαντάσθηκαν, ὅτι δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὸ Θεό, ὅτι εἶναι αὐθύπαρκτοι.

Ξέχασαν, ὅτι ἦσαν δημιουργήματα! Καὶ μὲ τὸ ἄθλιο αὐτὸ σκεπτικὸ, ποδοπάτησαν τὶς ἱερὲς ὑποχρεώσεις τους ἔναντι τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ.

Γρηγορεῖτε καί προσεύχεσθε- Ὁ σύγχρονος περισπασμός καί ἡ νήψη, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Γρηγορεῖτε καί προσεύχεσθε- Ὁ σύγχρονος περισπασμός καί ἡ νήψη, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ, 15-12-2024, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Εἶναι ἀναγκαίο νὰ διαβάζουμε τοὺς Πατέρες

Ἅγιος Ἰγνάτιος Brianchaninov, Ἐπίσκοπος Καυκάσου καί Μαύρης Θάλασσας

Οἱ συναναστροφὲς καὶ ἡ κοινωνία ἔχουν μεγάλη ἐπίδραση ἐπάνω στὸὺς ἀνθρώπους. Τὸ πλησίασμα καὶ ἡ σχέση μὲ ἕνα διδάσκαλο φέρνει πὸλλὴ ἐπιστήμη, ἡ συναναστροφὴ μὲ ἕνα ποιητὴ –φέρνει πὸλλὲς σκέψεις καὶ ὑψηλὰ αἰσθήματα, ὁ συγχρωτισμὸς μὲ ἕνα ταξιδιώτη φέρνει πὸλλὲς γνώσεις γιὰ τὶς ξένες χῶρες, γιὰ τὶς συνήθειες καὶ τὰ ἔθιμα ἄλλων λαῶν.

Εἶναι φανερὸ ὅτι τὸ πλησίασμα καὶ ἡ συναναστροφὴ μὲ ἕνα ἅγιο φέρνει ἁγιοσύνη. «Μετὰ ὁσίου ὅσιος ἔση καὶ μετὰ ἀνδρὸς ἀθώου ἀθῶος ἔση, καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔση» (Ψς 17, 26-27).

Γνώρισε λοὶπὸν μὲ τὸὺς ἁγίους ἤδη ἀπὸ τώρα, κατὰ τὴν περίοδο αὐτῆς τῆς ἐπίγειας ζωῆς, περίοδο τὴν ὁποία ἡ ἁγία Γρὰφὴ δὲν τὴν ὀνομάζει κἂν... «ζωή», ἀλλὰ «περιπλάνηση»… Θέλεις στὸν οὐρανὸ νὰ συγκαταλεχθεῖς στὴν συνοδεία τους, θέλεις νὰ συμμερίζεσαι τὴν μακαριότητά τους; Γίνε τότε ἀπὸ τώρα συμμέτοχός τους. Καὶ τότε, ὅταν θὰ βγεῖς ἀπὸ τὴν οἰκία τοῦ σώματός σου, αὐτοὶ θὰ σὲ ὑπαντήσουν ὡς κάποιο γνωστό, ὡς ἕναν φίλο (Λκ 16, 9).

Δὲν ὑπάρχει στενότερη φιλία, δὲν ὑπάρχει στενότερος σύνδεσμος ἀπὸ τὸ σύνδεσμο τῆς νοητικῆς ἑνώσεως, τῆς τῶν αἰσθημάτων ἑνώσεως, τῆς ἑνώσεως τῶν σκοπῶν (Ἃ΄ Κόρ. 1, 10).

Ἀφομοίωσε μὲ τὴν ἀνάγνωση τῶν συγγραμμάτων τοὺς τὶς σκέψεις καὶ τὸ πνεῦμα τῶν ἁγίων Πατέρων. Αὐτοὶ ἔφθασαν στὸν σκοπό τους: τὴν σωτηρία. Κι ἐσὺ θὰ φθάσεις στὸν σκοπὸ αὐτὸ κατὰ τὴν φυσικὴ πορεία τῶν πραγμάτων καὶ θὰ σωθεῖς ἐφ’ ὅσον εἶσαι ἑνωμένος μὲ τὸ φρόνημα καὶ στὴν ψὺχὴ μὲ τοὺς ἁγίους Πατέρες. Ὁ οὐρανὸς δέχθηκε τοὺς ἁγίους Πατέρες στοὺς κόλπους του, στὶς «ἱερὲς μονές του». Καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ὁ οὐρανὸς ἔδωσε πρὸς ὅλους μαρτυρία ὅτι τὰ φρονήματα, τὰ αἰσθήματα καὶ οἱ πράξεις τῶν ἁγίων Πατέρων τοῦ εἶναι εὐάρεστα.

Ἡ ἐλπίδα τῆς σωτηρίας (Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

Τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας στεροῦνται ἐκεῖνοι οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ ποὺ ἀπέκτησαν ἁμαρτωλὰ πάθη, μέσῳ τῶν ὁποίων ἦρθαν σὲ κοινωνία μὲ τὸν σατανᾶ, διαλύοντας τὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεό.

Τὰ πάθη εἶναι ἁμαρτωλὲς συνήθειες τῆς ψυχῆς, ποὺ ἔγιναν σὰν φυσικὲς ἰδιότητές της ἀπὸ τὴ μακροχρόνια καὶ συχνὴ διάπραξη τῆς ἁμαρτίας. Τέτοιες εἶναι ἡ γαστριμαργία, ἡ μέθη, ἡ πορνεία, ἡ ἀπρόσεκτη ζωή, ποὺ συνδέεται μὲ τὴ λήθη τοῦ Θεοῦ, ἡ μνησικακία, ἡ σκληρότητα, ἡ φιλαργυρία, ἡ λύπη, ἡ ἀκηδία, ἡ ὀκνηρία, ἡ ὑποκρισία, τὸ ψεῦδος, ἡ κλοπή, ἡ ὀργή, ἡ κενοδοξία, ἡ ὑπερηφάνεια καὶ ἄλλα.

Καθένα ἀπὸ τὰ πάθη, ὅταν ἐγκατασταθεῖ στὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλοιώνοντας τὸν χαρακτῆρα του καὶ ρυθμίζοντας τὴ διαγωγή του, τὸν κάνει ἀνίκανο γιὰ πνευματικὴ τέρψη στὴ γῆ καὶ στὸν οὐρανό. «Μὴν ἔχετε αὐταπάτες», λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος· «στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ δὲν θὰ ἔχουν θέσῃ οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτρες οὔτε μοιχοὶ οὔτε θηλυπρεπεῖς οὔτε ἀρσενοκοῖτες οὔτε πλεονέκτες οὔτε κλέφτες οὔτε μέθυσοι οὔτε ὑβριστὲς οὔτε ἅρπαγες» (Α’ Κορ. 6:9-10). «Εἶναι ὁλοφάνερο ποιά εἶναι τὰ ἁμαρτωλὰ ἔργα: εἶναι ἡ μοιχεία, ἡ πορνεία, ἡ ἠθικὴ ἀκαθαρσία, ἡ αἰσχρότητα, ἡ εἰδωλολατρία, ἡ μαγεία, οἱ ἔχθρες, οἱ φιλονικίες, οἱ ζήλιες, οἱ θυμοί, οἱ διαπληκτισμοί, οἱ διχόνοιες, τὰ σχίσματα, οἱ φθόνοι, οἱ φόνοι, οἱ μέθες, οἱ ἀσωτίες καὶ τὰ παρόμοια. Σᾶς προειδοποιῶ, ὅπως σᾶς προειδοποίησα καὶ ἄλλοτε: ὅσοι κάνουν τέτοια πράγματα, δὲν θὰ κληρονομήσουν τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ… Ὅσοι εἶναι τοῦ Χριστοῦ, ἔχουν σταυρώσει τὸν ἁμαρτωλὸ ἑαυτό τους μαζὶ μὲ τὰ πάθη καὶ τίς ἐπιθυμίες του» (Γαλ. 5:19-21, 24).

Τρεῖς Τιμωρίες ἔχει ὁρίσει ἡ Θεία Δικαιοκρισία γιὰ τὶς ἁμαρτίες ὅλης τῆς ἀνθρωπότητας.

Τρεις Τιμωρίες έχει ορίσει η Θεία Δικαιοκρισία για τις αμαρτίες όλης της ανθρωπότητας. Οι δύο έχουν επιβληθεί ήδη· απομένει η επιβολή της τρίτης. Η πρώτη Τιμωρία ήταν ο αιώνιος θάνατος, που επιβλήθηκε στη ρίζα της ανθρωπότητας, τους προπάτορες, για την παράβαση της Εντολής του Θεού στον Παράδεισο (βλ. Γεν. 2, 16-17· 3, 1-19).

Λόγος τὴν Ἔ’ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν γιὰ τὴ συνένωση τῆς νηστείας μὲ τὴν εὐσπλαχνία καὶ τὴν προσευχὴ (Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

«Αγαθόν προσευχή μετά νηστείας και ελεημοσύνης και δικαιοσύνης» (Τωβίτ 12:8)

«Είναι καλό πράγμα η προσευχή, όταν συνοδεύεται από τη νηστεία, την ελεημοσύνη και τη δικαιοσύνη», είπε ο αρχάγγελος Ραφαήλ στον Τωβίτ. Μεγάλο, πράγματι, καλό είναι μια τέτοια νηστεία! Είναι μεγάλο καλό για τους αμαρτωλούς, καθώς αποτελεί τη μοναδική θύρα εξόδου από τη σαρκική κατάσταση και εισόδου στη σωτήρια μετάνοια. Είναι μεγάλο καλό και για τους δικαίους, καθώς αποτελεί το πιο ισχυρό πνευματικό τους όπλο. Μ’ αυτό το όπλο στα χέρια διατηρούν την ψυχική και σωματική τους αγνότητα ως το τέλος τής επίγειας διατριβής τους. Θεμέλιο της προσευχής τους είναι η νηστεία και θεμέλιο της νηστείας τους η ευσπλαχνία. Προσεύχονται με πίστη και λαμβάνουν όλα όσα ζητούν. Η σάρκα μας, όπως επισημαίνει ο όσιος Μάρκος ο Ασκητής, προέρχεται από τη γη. Όπως η γη, λοιπόν, έτσι κι αυτή χρειάζεται καλλιέργεια. Οι σπόροι που σπέρνονται σ’ ένα χωράφι ακαλλιέργητο, πάνε χαμένοι, μη δίνοντας κανέναν καρπό. Έτσι άκαρπη μένει και η προσευχή τού ανθρώπου που δεν έχει οργώσει και το σώμα του και την καρδιά του με τη νηστεία. Η περιπλάνηση και το βάρος των λογισμών, η ψυχρότητα και η σκληρότητα της καρδιάς, οι μάταιες και αμαρτωλές φαντασίες εξουδετερώνουν την προσευχή τού χορτασμένου. Επίσης, όπως σ’ ένα χωράφι που έχει μεν οργωθεί αλλά δεν έχει σπαρεί με καλούς σπόρους, φυτρώνουν αγριόχορτα, έτσι και στην καρδιά εκείνου που νηστεύει, φυτρώνουν τα αγριόχορτα της υπερηφάνειας και της υψηλοφροσύνης, αν η σωματική άσκηση της νηστείας δεν συνοδεύεται από την πνευματική άσκηση της προσευχής. Η υπερηφάνεια και η υψηλοφροσύνη είναι πάντοτε ενωμένες με την περιφρόνηση και την κατάκριση του πλησίον, με την αυταπάτη και την πλάνη, οι οποίες οδηγούν στην καταστροφή. Η νηστεία είναι ένα ισχυρό πνευματικό όπλο εναντίον των παθών και των δαιμόνων. Όταν, όμως, γίνεται αυτοσκοπός ή, πολύ χειρότερα, μέσο κενοδοξίας, τότε μεταβάλλεται σε όπλο ψυχικής αυτοκτονίας. Τέτοια ήταν η νηστεία των Φαρισαίων, νηστεία αυστηρή αλλά επιζήμια.

«Εγώ», λέει ο Θεός με το στόμα τού προφήτη Ησαΐα, «δεν τη θέλω αυτή τη νηστεία με την οποία κάποια μέρα ο άνθρωπος ταπεινώνει τον εαυτό του. Μα κι αν λυγίσεις τον τράχηλό σου σαν τον κρίκο και καθήσεις με πένθιμο ρούχο πάνω στη στάχτη, μη νομίσεις πως η νηστεία σου είναι δεκτή από μένα. Δεν όρισα εγώ να νηστεύεις έτσι, λέει ο Κύριος, αλλά κόβοντας κάθε δεσμό με την αδικία, ακυρώνοντας τις άνομες συμφωνίες που έκλεισες με τρόπο βίαιο, αφήνοντας ελεύθερους τους καταπιεσμένους και σχίζοντας κάθε συμβόλαιο αθέμιτης συναλλαγής. Να μοιράζεσαι το ψωμί σου με τον πεινασμένο και να βάζεις στο σπίτι σου τους άστεγους φτωχούς. Όταν βλέπεις γυμνό, να τον ντύνεις. Μην παραβλέψεις ποτέ κανέναν συνάνθρωπό σου. Τότε θα λάμψεις σαν το φως τής αυγής, οι πληγές σου γρήγορα θα γιατρευθούν, η αρετή σου θα βαδίζει μπροστά σου και η δόξα τού Θεού θα σε περιβάλλει. Τότε θα φωνάξεις στον Θεό, κι Εκείνος θα σε ακούσει. Πριν ακόμα τελειώσεις την προσευχή σου, θα αποκριθεί: “Εδώ είμαι”». Ο προφήτης ζητάει την ευσπλαχνία πριν από τη νηστεία αλλά και μετά τη νηστεία. Βεβαιώνει πως η προσευχή τού ανθρώπου που έχει συνενώσει τη νηστεία με την ευσπλαχνία, εισακούεται σύντομα από τον Θεό, ο οποίος δίνει τη χάρη Του σε κάθε τέτοιον αγωνιστή.

Γράφει ὁ Ἅγ. Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ!!!

Γράφει ὁ Ἅγ. Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

«Κατευθυνόμενος πρός τήν Ἱερουσαλήμ ὁ Κύριος, μᾶς λέει τό Εὐαγγέλιο, πείνασε. Καί πῆγε σέ μία συκιά. Μά δέν βρῆκε σ᾽ αὐτήν καρπό. Καί δίκαια δέν βρῆκε. Διότι τόν ζητοῦσε παράκαιρα. Παράκαιρα εἶχε ἀφήσει τόν Εαυτό Του ὁ Κύριος καί νά αἰσθανθή την πεῖνα (Θεοφυλάκτου Βουλγαρίας, στό: Μρ 11, 13- 14).

Δόξα τῷ Θεῷ! — τί πανίσχυρες λέξεις!

Στίς λυπηρές περιστάσεις, ὅταν λογισμοί ἀμφιβολίας, δειλίας, δυσφορίας και πικρίας τριγυρίζουν τήν καρδιά, αὐτή, ἀσκώντας βία στόν ἑαυτό της, πρέπει νά ἐπαναλαμβάνει συχνά καί μέ αὐτοσυγκέντρωση τή φράση:

Δόξα τῷ Θεῷ!

Ὅποιος μέ ἁπλότητα δεχθεῖ αὐτήν ἐδῶ τή συμβουλή μου καί μέ θέρμη τήν ἐφαρμόσει, ὅταν παρουσιαστεῖ ἀνάγκη, θά ἀντιληφθεῖ τή θαυμαστή δύναμη τῆς δοξολογίας τοῦ Θεοῦ...

Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

Ἀσκητικές ἐμπειρίες Β΄ . Ἔργα τ. Β' σελ. 144

https://proskynitis.blogspot.com/2024/02/blog-post_64.html