Γιατί συνδέονται τὰ καρναβάλια μὲ τὸν κανιβαλισμὸ καὶ ποιό εἶναι τὸ ἀντίθετο «Τριώδιο».

Ἡ μανία ἀποτελεῖ τὸν κοινὸ παρονομαστὴ καὶ τὴν κινητήριο δύναμη τόσο στὸν καρναβαλισμὸ ὅσο καὶ στὸν κανιβαλισμό, καθὼς καὶ στὶς δύο περιπτώσεις ὁ ἄνθρωπος παύει νὰ λειτουργεῖ μὲ τὴ λογικὴ καὶ παραδίδεται σὲ μιὰ κατάσταση «ἔκστασης» ποὺ καταργεῖ τὸν σεβασμὸ πρὸς τὴ ζωή. Ἡ μανία ἐχθρεύεται τὸ «πρόσωπο» (τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ). Ὁ κανίβαλος βλέπει τὸν ἄλλο ὡς τροφή, ὡς καύσιμο κινητήριας δύναμης γιὰ νὰ ἐπιτευχθεῖ μία βιαία διασκέδαση ὅπου δὲν βγαίνει ἀπὸ τὴν ἤρεμη καρδιὰ ἀλλα ἀπὸ μία ταραχώδη ποὺ ἐπιζητὰ νὰ ξεσπάσει βιαία στὴν διασκέδαση μὲ κάθε μέσον καὶ κόστος, γιατί αὐτὸ κάνει ὁ καρναβαλιστὴς ὡς ἀντικείμενο σάτιρας ἢ ἡδονῆς. Καὶ οἱ δύο πλευρὲς ὅπου ἐπιτελοῦν τὸν καρναβαλισμὸ ὅσο καὶ στὸν κανιβαλισμὸ μισοῦν τὴ ζωὴ στὴν ἱερή της διάσταση, προτιμῶντας τὴ φθορὰ καὶ τὸν θάνατο.

Ἡ μανία αὐτὴ εἶναι οὐσιαστικὰ μιὰ ἄρνηση τῆς ἀγάπης, καθὼς ἡ ἀγάπη προϋποθέτει τὸν σεβασμὸ στὴν ἑτερότητα τοῦ ἄλλου. Στὸ καρναβάλι καὶ στὸν κανιβαλισμὸ ὅπου ἀκολουθεῖ ἔμμεσα, ὁ «ἄλλος» δὲν ὑφίσταται ὡς ἀδελφός, ἀλλὰ ὡς μέσο γιὰ τὴν ἱκανοποίηση τοῦ ἐνστίκτου. Ἡ μάσκα τοῦ καρναβαλιστὴ εἶναι ἡ ὀπτικὴ ἀπόδειξη αὐτῆς τῆς ἐχθρότητας πρὸς τὸ πρόσωπο∙ εἶναι ἡ προσπάθεια νὰ ἐξαφανιστεῖ ἡ θεϊκὴ ὀμορφιὰ καὶ νὰ ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ τὸ τερατῶδες καὶ τὸ ἄμορφο. Τὸ μῖσος αὐτὸ ἐκδηλώνεται μὲ τὴν προτροπὴ νὰ γίνει ὁ ἄνθρωπος ἕνα πρόσωπο γελοῖο, χάνοντας τὴ δυνατότητα γιὰ προσευχὴ καὶ κοινωνία μὲ τὸ Θεῖο στὶς ἅγιες αὐτὲς ἡμέρες τῆς χριστιανοσύνης.

Τό «καλό τοῦ τόπου» δέν εἶναι οἱ ἐξαχρειωμένες νεοπαγανιστικές κραιπάλες.

Νεκτάριος Δαπέργολας

Πολλαπλασιάζονται χρόνο μέ τόν χρόνο οἱ ἐπίσημες καρναβαλικές ἐκδηλώσεις καί ἐπεκτείνονται σέ κάθε πόλη καί χωριό τῆς πατρίδας μας. Μέ ρυθμό καί μέ ἔνταση ἀντιστρόφως ἀνάλογα πρός τίς ἀνάγκες πού ἐπιβάλλουν πραγματικά τἀ ἄκρως ἀνησυχητικά σημεῖα τῶν Καιρῶν. Καί ἐπειδή βεβαίως ταυτόχρονα συνεχίζονται καί οἱ γνωστές δηλώσεις περί τοῦ πόσο σημαντική εἶναι ἡ «ἐπιτυχία» ὅλης αὐτῆς τῆς κατάντιας γιά τό…καλό τοῦ τόπου, ἀποδεικνύεται δυστυχῶς γιά μία ἀκόμη φορά ὅτι κάποιοι ἐπιμένουν στήν πεισματική ἄρνησή τους νά ἀντικρίσουν τή σκληρή πραγματικότητα. Εἴτε εἶναι δήμαρχοι καί λοιποί αὐτοδιοικητικοί παρατρεχάμενοι, εἴτε σωματεῖα αὐτοφερόμενα ὡς πολιτιστικά, εἴτε μαγαζάτορες πού ἐπείγονται νά πουλήσουν μερικούς καφέδες καί σουβλάκια παραπάνω, εἴτε πολῖτες πού συνεχίζουν νά παρεπιδημοῦν ἀμέριμνοι καί τραγικά ἀμετανόητοι στόν θλιβερό ἀνάποδο κόσμο τους.

Κυριακή της Ἀπόκρεω – Περὶ καρναβάλου (β΄) (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτου)

Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω (Ματθ. 25,31-46)

Περὶ καρναβάλου (β΄)

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Σᾶς ἔκανα ἀνάλυσι τοῦ καρναβαλικοῦ ὀρ­γίου ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς καὶ θρησκευτικῆς. Τώρα παίρνω μιὰ ἄλλη πλευρά. Ἀφήνω τὴ θρησκευτικὴ πλάστιγγα καὶ ζυγίζω τὸν καρνάβαλο μὲ ἄλλη πλάστιγγα, τὴν κοινωνική.

Ὁ καρνάβαλος εἶνε ἀντικοινωνικός. Σκορπάει, θὰ πῇς, γέλιο καὶ χαρά; Τί μοῦ λές; Ἐ­ρωτῶ· ποιά εἶνε ἡ πιὸ μεγάλη ἀνακάλυψι στὸν κόσμο; ὁ ἠλεκτρισμός; οἱ σπούτνικ; οἱ δορυφόροι; ἡ πυρηνικὴ ἐνέργεια; Δὲν μοῦ ᾽πες τίποτα. Τὸ σπουδαιότερο πρᾶγμα, ἀδέρφια μου, εἶνε ν᾽ ἀνακαλύψῃς, ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἑαυτό σου ὑπάρχει δίπλα σου κ᾽ ἕνας ἄλλος ποὺ πρέπει νὰ τὸν ἀγαπᾷς, νὰ τὸν πο­νᾷς. Γλεντᾷς ἐσὺ καὶ διασκεδάζεις·ῥῖξε μιὰ ματιὰ γύρω σου νὰ δῇς τί γίνεται, πόσοι ἄποροι ὑπάρχουν. Διαβάζω ὅτι βουλευ­τὴς τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως πῆγε σ᾽ ἕνα χωριὸ καὶ βρῆ­κε γυναῖκες μὲ μικρὰ ποὺ στέρεψαν τὰ στήθη τους, δὲν εἶχαν γάλα νὰ τὰ θηλάσουν γιατὶ δὲν εἶχαν τίποτα νὰ φᾶνε. Κ᾽ ἐσὺ σκορπᾷς χρή­ματα. Ποῦ τὰ σκορπᾷς; στὸν διάβολο; Ἄκουσα Ἀ­θηναῖο νὰ καυχᾶται, ὅτι μέσα σὲ μιὰ νύχτα ὀργίου δαπάνησε στὴν Πάτρα 30 χιλιάδες, ἄλλον νὰ λέῃ ὅτι δαπάνησε 60 χι­λιάδες, ἄλλους…, ἄλλους… Ἔμαθα ὅτι κ᾽ ἐ­δῶ κάποιος καπνέμπορος πρὸ δύο-τριῶν ἐ­τῶν ξώδεψε σὲ καρναβαλικὴ χοροεσπερίδα χίλιες λίρες. Πῆρα λοιπὸν τὸ μολύβι κ᾽ ἔκανα λογαριασμὸ τί χρήματα ξοδεύουν οἱ ἄνθρωποι μέσα στὶς λίγες αὐτὲς ἡμέρας τῆς ἀποκρι­ᾶς γιὰ ταξίδια καὶ μετακινήσεις, γιὰ φαγη­τὸ καὶ πιοτὸ σὲ ἑστιατόρια καὶ ξενοδοχεῖα, γιὰ μεταμφιέσεις, γλέντια καὶ ὄργια. Θὰ μοῦ πῆτε· Ἐπειδὴ ἐσὺ ἔγινες καλόγερος, θέλεις νὰ μᾶς κάνῃς κ᾽ ἐμᾶς καλογέρους; Κοπιάζουμε ἀπὸ τὸ πρωὶ μέχρι τὸ βράδυ, θέλουμε λίγη χαρά… Χαρὰ θέλετε; Νὰ σᾶς δώσω χαρά, νὰ πετᾶτε μὲ φτερὰ ἀγ­γέλων καὶ ἀρ­χαγγέλων. Λοιπόν, ἐὰν ἀποφάσιζαν, μόνο μιὰ φορά, νὰ σταματήσουν τὸ καρ­ναβάλι καὶ ὅλα αὐτὰ ποὺ θὰ ξώδευαν νὰ τὰ δώσουν σὲ μιὰ ἐπιτροπή, σᾶς λέω ὅτι θά ᾽φτειαναν 50.000 δέματα μὲ ὅλα τ᾽ ἀ­γαθά (ἀλεύρι, ῥύζι, ζάχαρη, γάλα, σαπούνι…). Καὶ ὅταν θὰ πήγαιναν νὰ τὰ προσ­φέρουν στὴ φτωχολογιά, θὰ χτυποῦσαν καμπάνες· αὐτὴ θὰ ἦταν ἡ πιὸ μεγάλη χαρά.

Πὲρὶ καρναβάλου (α΄). +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

«Ὑποτάγητε οὖν τῷ Θεῷ. ἀν
τίστητε τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ᾽ ὑμῶν» (Ἰάκ. 4,7)

Ὑπάρχουν, ἀγαπητοί μου, στιγμὲς στὴ ζωὴ ποὺ ἡ γλῶσσα δὲν μπορεῖ νὰ ἐκφράσῃ αὐτὸ ποὺ λέει ἡ καρδιά. Εὐχαριστῶ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, ποὺ μὲ ἀξιώνει νὰ σταθῶ ἐνώπιόν σας καὶ νὰ μιλήσω. Ἄκουσα ὅτι γίνεται κάποια μάχη, καὶ αὐτὸ μὲ ἠλέκτρισε.

Ποιός εἶνε ὁ ἐχθρός; Ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς φυλῆς μας καὶ κάθε ἔθνους ποιός εἶνε; Τὸν ἐπισημαίνω καὶ πάρτε τὰ μέτρα σας· εἶνε ἡ διαφθορά. Διεφθάρη ἕνα ἔθνος, κατέπεσαν τὰ ἤθη του; Δὲν μπορεῖ νὰ σταθῇ. Τὸ φωνάζει ἡ ἱστορία. Τί ἔγινε ἡ Νινευΐ, ἡ Βαβυλών, ἡ κοσμοκράτειρα Ρώμη; διεφθάρησαν ἐσωτερικῶς καὶ κατέπεσαν. Κ᾽ ἐμᾶς λοιπὸν μᾶς ἐνδιαφέρει πῶς εἶνε ὁ λαός μας ἠθικῶς καὶ θρησκευτικῶς. Ὑπάρχει φόβος Θεοῦ, τιμιότης, ἁγνότης; εἶνε τ᾽ ἀντρόγυνα ἀγαπημένα, πιστὰ μέχρι θανάτου; τὰ παιδιὰ ὑπακοῦνε, ὑπάρχει σεβασμὸς στοὺς μεγαλυτέρους; τηροῦνται οἱ νόμοι, ἐφαρμόζονται; ὑπάρχει τάξις, ἡσυχία, ἀσφάλεια; Τότε χαῖρε, Ἑλλάδα! ἔχεις ῥίζα ποὺ δὲν μπορεῖ κανείς νὰ τὴν κλονίσῃ.

Σᾶς συνιστῶ νὰ διαβάσετε ἕνα μικρὸ βιβλιαράκι, ποὺ ἔκανε κρότο – δὲν ἐξετάζω ἂν εἶνε γνήσιο ἢ ὄχι· μ᾽ ἐνδιαφέρει ἡ ἀλήθεια. Ὁ τίτλος του εἶνε «Τὰ μυστικὰ Πρωτόκολλα τῶν σοφῶν τῆς Σιών». Ἐκεῖ λέει, ὅτι μαζεύτηκαν κάπου οἱ μασόνοι καὶ συσκέφθηκαν μὲ ποιό τρόπο νὰ διαλύσουν τὰ χριστιανικὰ κράτη. Καὶ κατέληξαν· μὲ τὴ διαφθορά (τὴν εὐμάρεια, τὸ ἀλκοόλ, τὶς γκαγκστερικὲς ταινίες, τὰ θεάματα, τὰ ἔντυπα, τὴν ἀνηθικότητα…).

Μία λοιπὸν μορφὴ τῆς διαφθορᾶς αὐτῆς –μὴ γελάσῃ κανείς– εἶνε καὶ ὁ καρνάβαλος. Μπᾶ; ἀκοῦς ὁ ἱεροκήρυκας νὰ ἀσχολῆται τώρα μὲ τέτοια θέματα, νὰ κατεβαίνει τόσο χαμηλά… θὰ ποῦνε διάφοροι μοντερνίζοντες ποὺ θέλουν νὰ ἐκκοσμικεύσουν τὴν ὀρθόδοξη ζωὴ τοῦ λαοῦ μας. Ἐγὼ ὅμως ἔκλεισα τ᾽ αὐτιά μου· ἀκούω ἄλλες φωνές, ἀκούω κάτι ἄλλα ἀηδόνια, καὶ δὲν μοῦ κάνουν ἐντύπωσι αὐτοὶ ποὺ θέλουν νὰ σταματήσω τὸ κήρυγμα αὐτό. Ποιός εἶσαι λοιπὸν ἐσύ, ὁ συνήγορος καὶ κράχτης τῶν καρναβαλικῶν ὀργίων; Ἔλα ἐδῶ, ν᾽ ἀκούσω τί θέλεις νὰ μοῦ πῇς.

–Ὁ καρνάβαλος εἶνε ψυχαγωγία. Σπάει τὴν ἀνία, τὴ μελαγχολία, τὸ ἄγχος· κάνει τοὺς ἀνθρώπους νὰ γελᾶνε, νὰ ζοῦν εὐχάριστες ὧρες. Ἐπὶ πλέον μαζεύει κοσμάκη, ἔρχονται καὶ ξένοι τουρῖστες, ζωντανεύει ἡ ἀγορά, γίνεται κίνησι στὸ ἐμπόριο.

Καταργοῦν τὴν ἀργία τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στὰ σχολεῖα καὶ εἰσάγουν ἀργία γιὰ τὰ καρναβάλια !

 Αντιπεριφερειάρχης Καστοριάς, Δημήτρης Σαββόπουλος

Κλειστά όλα τα Σχολεία της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς, την Πέμπτη 08 Ιανουαρίου 2026.

Στην Ελλάδα οι άθεοι πιέζουν να παύσει ο ενδοσχολιακός εορτασμός των Τριών Ιεραρχών και να αποχρωματιστεί σε έναν κοσμικό εορτασμό γραμμάτων. Ελάχιστα σχολεία στέλνουν πια τα παιδιά στην Εκκλησία, ενώ με υπογραφή της Ζέττας Μακρή η εορτή των Τριών Ιεραρχών για φροντιστήρια και κέντρα ξένων γλωσσών καταργήθηκε.

Την ίδια ώρα άρχισαν να εμφανίζονται άρρωστα, παρακμιακά φαινόμενα, όπου αέναες αξίες και υψηλές υποχρεώσεις της Πολιτείας άρχισαν να υποχωρούν μπροστά στα υποβαθμισμένα άξεστα ζωώδη καρναβάλια. Το ότι βλέπουμε μία νέα φάση αποδόμησης της Παιδείας των Ελληνοπαίδων είναι προφανές. Μήπως όμως άρχισε να ξηλώνεται και το Κράτος και δεν το ξέρουμε;

Διαβάσαμε ότι εχθές 8 Ιανουαρίου διεκόπησαν τα μαθήματα όλων των σχολείων της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς λόγω της παρέλασης του Καστοριανού καρναβαλιού! Αν είναι δυνατόν!

Τριώδιο Χριστιανικὸ καὶ τριώδιο δαιμονικό

Προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ι. Μ. Πάφου

Τέκνα μου εν Κυρίω αγαπητά.

Με την Χάρη του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού εισήλθαμε και φέτος στην κατανυκτική περίοδο του Τριωδίου έχοντας ως παρακαταθήκη την έκτακτη ευλογία της Υπεραγίας Θεοτόκου, την τιμία Ζώνη της οποίας προσκυνήσαμε τις προηγούμενες ημέρες.

Είναι αλήθεια ότι η μαζική προσέλευση του λαού της επαρχίας μας προς προσκύνηση της τιμίας Ζώνης μας συγκίνησε όλους και κυρίως συγκίνησε την Μητέρα μας, την Παναγία μας, την πηγή του ελέους και του κόσμου το καταφύγιον. Αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο λαός της Πάφου έχει πίστη, έχει αγάπη Θεού, έχει ορθόδοξο χριστιανικό βίωμα.

Δυστυχώς όμως, παραμονεύει ο κίνδυνος από απροσεξία, από άγνοια ή από συνήθεια, να χάσουμε την έκτακτη ευλογία της Παναγιάς μας. Και όχι μόνο να την χάσουμε αλλά, ακόμα χειρότερα, να αποδειχθεί ότι ήμασταν ανάξιοι για μια τέτοια ευλογία.

Και ποιός είναι ο κίνδυνος, αδελφοί μου; Είναι τα ειδωλολατρικά έθιμα των Αποκριών ή Καρναβαλιών. Είναι τα ξενόφερτες καρναβαλικές εκδηλώσεις που διαστρέφουν το νόημα των ημερών που διανύουμε και οι οποίες μας προετοιμάζουν για την είσοδό μας στο στάδιο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Καρναβάλι: Ψυχαγωγία ἤ παγανιστικό κατάλοιπο ἀποκρυφισμοῦ;

 

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν: Καρναβάλι: Ψυχαγωγία ἤ παγανιστικό κατάλοιπο ἀποκρυφισμοῦ;

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Ὁ δημοσιογράφος – προγραμματιστής κ. Νικόλαος Μηλιώνης, ἐρευνητής τοῦ σκηνικοῦ της παραθρησκείας καὶ τοῦ ἀποκρυφισμοῦ, μᾶς ἐξηγεῖ τὴν σύνδεση τοῦ καρναβαλιοῦ μὲ τὸν παγανισμό καὶ τήν εἰδωλολατρεία.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης - Νομικός, Συγγραφέας.

Εστία Πατερικών Μελετών

https://aktines.blogspot.com/2025/02/blog-post_414.html#more

Πῶς ἀντιμετώπισε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς τοὺς βαπτισμένους χριστιανοὺς ποὺ πήγανε σὲ καρναβαλικὲς χοροεσπερίδες. (μάθημα πρὸς ἐπισκόπους)

σ.σ. Και ένα σχόλιο για κάποιες δηλώσεις του Μητροπολίτη Φλωρίνης Ειρηναίου σχετικά με το καρναβάλι.

ΜΙΑ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ

Απόσπασμα από: «Το τίμημα της αγιότητας», Π. Γερμανού Ποντμοσένσκι, Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρων Αροανίας, 2019.

«Εκείνην την περίοδο, στην Αμερική είχαν αυξηθεί τα δημοσιεύματα, οι τηλεοπτικές προβολές και η προπαγάνδα των σκοτεινών δυνάμεων που αφορούσαν στον εορτασμό του Χάλοουϊν. Η ημερομηνία του εορτασμού και των τελετών για την αγιοκατάταξη του πατρός Ιωάννη πλησίαζε, και κανείς δεν είχε δώσει σημασία στο ότι συνέπιπτε με αυτήν την σκοτεινή παγανιστική εορτή. Φθάσαμε στον καθεδρικό ναό για την αγρυπνία, αναμένοντας ότι θα ήταν ήδη γεμάτος, αλλά, προς μεγάλη μας έκπληξη, ο ναός ήταν σχεδόν άδειος. Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τί είχε συμβεί. Μετά την αγρυπνία, όταν πια επιστρέψαμε στο σπίτι και ενώ πίναμε τσάι, ήλθε ο εκκλησιαστικός Παύλος Λουκιάνοφ και μας διηγήθηκε τί είχε συμβεί.

Ἡ στάσις τοῦ Χριστιανοῦ ἀπέναντι στόν καρνάβαλον

Ἡ στάσις τοῦ Χριστιανοῦ ἀπέναντι στόν καρνάβαλον

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

Εἶναι γνωστὸ ὅτι καθὼς φτάνουμε στὴν Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς κορυφώνονται στὴν πατρίδα μας οἱ λεγόμενες «καρναβαλικὲς ἐκδηλώσεις». Ἂν καὶ εἶναι αὐτονόητο ὅτι ὁ συνειδητὸς χριστιανὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμμετέχει σ’ αὐτές, ἂς δοῦμε τὰ βασικὰ τεκμήρια μὲ τὰ ὁποῖα κατοχυρώνεται πλήρως ἡ ἄρνησή του σ’ αὐτὸν τὸν ἑορτασμό.

Ἂς ξεκινήσουμε λοιπὸν μὲ μία σύντομη ἀναφορὰ στὴν προέλευση αὐτῆς τῆς ἑορτῆς. Πρόκειται γιὰ καθαρῶς εἰδωλολατρικὴ ἑορτὴ ποὺ γινόταν στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα καὶ τὴν διεφθαρμένη ἀρχαία Ρώμη. Στὴν Ἑλλάδα ἔφερε τὸ ὄνομα «Διονύσια», ἐνῶ στὴ Ρώμη τὰ ὀνόματα «Λουπερκάλια» καὶ «Σατουρνάλια». Ἔτσι, γιὰ παράδειγμα, κατὰ τὴ διάρκεια τῶν «Διονυσίων» οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Διονύσου μεταμφιέζονταν σὲ τράγους, μεθοῦσαν, χόρευαν, βωμολοχοῦσαν καὶ γενικῶς ἀσχημονοῦσαν. Καὶ αὐτὸ ἀποτελοῦσε μέρος τῆς λατρείας τοῦ αἰσχροῦ αὐτοῦ θεοῦ!

Ἂς δοῦμε τώρα τί λένε σχετικὰ οἱ Ἀπόστολοι τοῦ Κυρίου στὶς ποιμαντικές τους ἐπιστολὲς πρὸς τοὺς χριστιανοὺς λαμβάνοντας ἀφορμὴ ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὶς ἀκολασίες. Ὁ Ἀπόστολος Ἰωάννης γράφει: «Τεκνία φυλάξετε ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν εἰδώλων» (Α΄ Ἰωάν. ε΄ 21). Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει: «Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ἔργα τοῦ φωτός. Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις (φαγοπότια) καὶ μέθαις (μεθύσια) μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις (αἰσχρὲς καὶ ἐξευτελιστικὲς πράξεις)» (Ρωμ. ιγ΄ 13). Μακριὰ λοιπὸν ἀπὸ τὶς συνήθειες τῶν εἰδωλολατρῶν ποὺ ἔχουν ἀναγάγει τὴν ἁμαρτία σέ… λατρευτικὴ πράξη.

Τὸ καρναβάλι λοιμικὴ νόσος.

(Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.)

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ λοιμικῆς νόσου προσλαμβάνει κάθε χρόνο τὸ καρναβάλι.

Καὶ δὲν εἶναι βέβαια μόνο ἡ σπατάλη τόσων χρημάτων, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ διατεθοῦν σὲ κὰλυψη ἄλλων σπουδαίων ἀναγκῶν, … ἀλλὰ τὸ σημαντικώτερο εἶναι ἡ ἠθικὴ ζημία καὶ βλάβη ἀπὸ τὴν ἀναισχυντία τῆς γύμνιας, τὴν ξετσιπωσιὰ τῆς αἰσχρότητας, τὶς βωμολοχίες καὶ τὰ πορνικὰ ἄσματα καὶ θεάματα, τὴν παρότρυνση σὲ σαρκικὰ ἁμαρτήματα.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀναφερόμενος στὸ ἐπιχείρημα ὅτι μὲ τὶς καρναβαλικὲς ἐκδηλώσεις διασκεδάζουν καὶ εὐφραίνονται οἱ ἄνθρωποι, ἀπαντᾶ ὅτι αὐτὸ εἶναι τελείως παράλογο, διότι ἡ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη πρέπει νὰ συμβαδίζουν μὲ τὴν ἠθικὴ καὶ τὴν εὐπρέπεια.

Ὅ Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης στὸ βιβλίο του «Χρηστοήθεια τῶν Χριστιανῶν», ἀναφερόμενος σὲ ὅσα γίνονται κατὰ τὶς Ἀπόκριες γράφει:

Περί του «Καρναβαλιού»

π. Νικόλαος Γεωργαντώνης

Εφημέριος Γερακίου Λακωνίας – Θεολόγος, Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Θεολογίας ΕΚΠΑ (Εκκλ. Γραμματεία από τον Θ’ Αιώνα)

Ο άνθρωπος έχει την δυνατότητα να φτάσει είτε στον Παράδεισο ή στην Κόλαση. Ο Θεός δεν καταπιέζει κανέναν και αφήνει τον άνθρωπο, ελεύθερα να επιλέξει. Δυστυχώς, παρόλο που ο κόσμος σπουδάζει, μελετά, έχει περισσότερη πρόσβαση σε πηγές για να μάθει την Αλήθεια, συνεχίζει να πράττει μια άσχημη και κακόδοξη παράδοση. Όλες οι παραδόσεις μας που έχουνε επικρατήσει, δεν συμβαδίζουν πάντα με την Ορθόδοξη πίστη μας. Πολλά ήθη και έθιμα πέρασαν από την Αρχαιότητα στην Ορθόδοξη Ελλάδα χωρίς να γνωρίζουν οι άνθρωποι από που προήλθαν και τι σημαίνουν. Τέτοια παράδοση είναι το Καρναβάλι που θα αναπτυχθεί στο παρόν άρθρο.

Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε «κατ’ εικόνα και καθ’ομοίωση» του Θεού1. Το «κατ’ εικόνα» παρέχει την δυνατότητα στον άνθρωπο να ενωθεί με τον Θεό, να γίνει κατά χάρη θεός και να φτάσει στο «καθ’ ομοίωσιν». Αυτό αποκτάται όταν ο άνθρωπος παραμένει καθαρός, αμόλυντος, αληθινός, μέσω της συμμετοχής του στα Μυστήρια της Εκκλησίας. Μπορεί η μεταμφίεση και οι «Απόκριες» να φαίνονται αθώα και αβλαβή. Αλλά εάν εξεταστεί το θέμα λίγο καλύτερα, θα φανεί ότι κάθε άλλο παρά «αθώο» είναι το «Καρναβάλι». Το «Καρναβάλι» προέρχεται από την λατινική λέξη «Carnivale» που σημαίνει «Αποχαιρετισμός στο κρέας». Για αυτό το λόγο συνδέθηκε με την περίοδο της Απόκρεω της Ορθοδόξου πίστεως. Προέρχεται από τις ειδωλολατρικές εορτές των Αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων όπως «τα Σατουρνάλια, τας καλένδας του Ιανουαρίου, τα Λουπερκάλια του Φεβρουαρίου, κ.α.»2. Σε αυτές τις εορτές, κάθε ηθικός φραγμός εξαφανιζόταν και «όλα» ήταν επιτρεπτά με τους ανθρώπους να φτάνουν να πράττουν άθλιες, ανήθικες πράξεις, αποκρύπτοντας την ταυτότητα τους με μια μάσκα. Αυτό συνεχίζεται και σήμερα σε πολλά μέρη της Ελλάδος όπου γίνονται τα «Καρναβάλια».

Υπάρχουν και Αγιογραφικά χωρία που νουθετούν τους πιστούς για την αποφυγή τέτοιων καταστάσεων. Ο Αγ. Ιωάννης ο Θεολόγος λέει, «Τεκνία, φυλάξατε ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν εἰδώλων»3. Επίσης, ο Απόστολος Παύλος λέει, «ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίτας καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ, ἀλλ᾿ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας»4. Άρα, φαίνεται εκ των πραγμάτων ότι το πνεύμα του Καρναβαλιού έχει σκοπό να αντιστρέψει ότι υπάρχει στον κόσμο, από θεολογικής απόψεως μέχρι φιλοσοφικής και ηθικής.

Πατάξω τὸν ποιμένα. Τιμὴ στὸ παιδὶ ποὺ τόλμησε νὰ πεῖ ΟΧΙ.

Η έμπνευση του κειμένου είναι μια τιμή στο παιδί, που τόλμησε να πει «ΟΧΙ» στην συμμετοχή του στην πομπή του καρνάβαλου

Κωφίδης Ευάγγελος

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές ἐν Χριστῷ,

Η Γραφή μας φωνάζει με δύναμη: «Πατάξω τὸν ποιμένα (γονέας, δάσκαλος, ιερέας), καὶ διασκορπισθήσονται τὰ πρόβατα» (Ζαχ. 13:7). Σήμερα, ὁ ποιμένας δέχεται πληγές ἀπὸ κόσμο ποὺ ἀρνεῖται τὴν ἀλήθεια, καὶ τὰ πρόβατα σκορπίζονται στὸν θόρυβο τῶν ἀνθρώπων ποὺ λένε: «Διαῤῥήξωμεν τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν καὶ ἀποῤῥίψωμεν ἀφ᾿ ἡμῶν τὸν ζυγὸν αὐτῶν» (Ψαλμ. 2:3). Ἀλλὰ μέσα σ’ αὐτὴν τὴν σύγχυση, ἕνα παιδὶ ἑστάθη σὰν μαρτύριο ζωντανό, ἀρνούμενο νὰ σκύψει τὸν λαιμὸ του στὸν ζυγὸ τῆς ἀπιστίας.

Ναί, βλέπουμε βασιλεῖς καὶ ἀρχηγούς, σύγχρονες ἐξουσίες, νὰ συναθροίζονται κατὰ τοῦ Κυρίου (Ψαλμός 2:2), προωθώντας νόμους ποὺ σπέρνουν σκότος ἀντὶ φωτός. Ἀλλὰ τὸ μικρὸ αὐτὸ παιδί, μέσα στὸ σχολείο, στὴν τάξη ποὺ γίνεται ἐπίπεδο μάχης γιὰ τὴ ψυχή του, εἶπε «ὄχι». Ὄχι στὴν συμμετοχὴ σὲ ὅ,τι διαψεύδει τὴν ἁγιότητά του. Ὄχι στὴν πράξη ποὺ θὰ λέγει ψέματα στὴν καρδιά του, πράγματι, θὰ «στεναχωρήσει τὸν Χριστό».

Ὅταν ἕνα παιδὶ ἀρνηθεῖ νὰ ὑπακούσει στὴν «παρέλαση τοῦ καρναβαλιού», δὲν λέει απλῶς «ὄχι» σε μιὰ δραστηριότητα· λέει «ναί» στὴν ἀλήθεια ποὺ «ὁ κόσμος μισεῖ» (Ἰωάν. 15:19). Τὸ «ὄχι» αὐτό εἶναι σπινθῆρας ἀντίστασης στὸ σκοτάδι, μαρτυρία πὼς ἡ πίστη δὲν εἶναι θεωρία, ἀλλὰ ζωὴ ποὺ θὰ πονέσει γιὰ νὰ ζήσει. Ἀλλὰ τί πρέπει νὰ κάνουμε γιὰ αὐτὸ τὸ παιδί; Πῶς νὰ τὸ στηρίξουμε μπροστὰ στὴν πίεση τῶν συμμαθητῶν, τῶν δασκαλῶν, ἢ καὶ τῶν νόμων ποὺ ἐπαναστατοῦν κατὰ τοῦ Κυρίου;

«Κατὰ τὴν θείαν Λειτουργίαν δὲν ἐπιτρέπεται διακοπή. Ἂλλ’ ἐάν...» (π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης)

2η ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΠΡΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ, Αναγνώστης

«Εις ενδόξους ημέρας της Εκκλησίας, κατά τας οποίας ο ευσεβής λαός συνηγωνίζετο μετά των ποιμένων του, έδιδε την μαρτυρία της Πίστεώς του ζωηρώς. Με ισχυράς φωνάς – και μόνον με φωνάς ; – εξεδίωκεν εκ του Ναού τους επιβουλευομένους την Πίστιν του, τους προβατόσχημους λύκους, τους υπό το ένδυμα του Ορθοδόξου κληρικού λαλούντος σκολιά και διεστραμμένα.»

Αγαπητοί, πλήρης ιεράς αγανάκτησης, αλλά και βαθιάς θλίψης για τα πράγματα της Εκκλησίας που βαίνουν προς τον γκρεμό του «Κοιν(οτικ)ού Πάσχα» απευθύνουμε προς τον ευσεβή λαό του Θεού· λόγο παρήγορο, λόγο εκκλησιαστικό· λόγο αγάπης για τον Εσταυρωμένο Χριστό που πηγάζει· από πηγή καθαρή, θερμή, αγνή και άδολη· από στόματος Αυγουστίνου Καντιώτη «που ‘χε του αετού τη νιώτη».

Συγκινούμαστε και τι να πούμε για τον π. Μάξιμο Καραβά (μονάκριβο πνευματικό τέκνο του π. Αυγουστίνου) που στα ενενήντα του ζητά «μολύβι και χαρτί», «χαρτί και καλαμάρι» για χάρη του Εσταυρωμένου αλλά και όλων των Πιστών που αγωνίζονται υπέρ Αυτού ένεκεν της του Περιστερίου παράνομης απόφασης.

Μας συγκινεί και η σταυροαναστάσιμη γλυκιά φωνή του πάγκαλου π. Αθανασίου Μυτιληναίου, «π’ έμεινε εν τη γη σε ψηφιακή μορφή»,

Πρὸς τὸν Δήμαρχο Θεσσαλονίκης κ.Στέλιο Ἀγγελούδη καὶ τοὺς ὑπόλοιπους Προέδρους τῶν Συλλόγων Θεσσαλονίκης.

 6/02/2025

Κύριε Δήμαρχε και Κύριοι Πρόεδροι του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου και Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.

Ακούσαμε μετα λύπης ότι οργανώνεται στις 23 Φεβρουαρίου στη Θεσσαλονίκη μας για δεύτερη φορά που επιθυμείτε να γίνει και θεσμός, μια καρναβαλική “εκδήλωση” παρέλαση η οποία θα ξεκινήσει από τον Λευκό Πύργο και θα επεκταθεί στο κέντρο της πόλης. Επίσης στη πλατεία Αριστοτέλους θα στήσετε μια συναυλία εν ονόματι ποιανού;

Για ποιον θα τραγουδήσουν και θα γιορτάσουν άραγε;

Την αγιότερη περίοδο του Τριωδίου που εισέρχεται όλος ο Ορθόδοξος Χριστιανικός κόσμος και προετοιμάζεται για την Μεγάλη Τεσσαρακοστή με νηστεία, προσευχή και μετάνοια. Δηλαδή ότι αντίθετο από αυτό που οργανώνεται εσείς και παρακινείτε τον λαό.

Για άλλη μια φορά η Αγιοτόκος Θεσσαλονίκη, η πόλη του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά θέλετε να μετατραπεί σε ένα κέντρο ειδωλολατρίας και παρακμής. Όπως το 9ήμερο gay pride το οποίο πραγματοποίησατε, στηρίξατε και επιβάλλετε στους πολίτες της Θεσσαλονίκης πάρα την θέληση τους.(Βλέπετε: 9.000 υπογραφές μαζεύτηκαν, ζητήθηκε δημοψήφισμα, διαμαρτυρίες από δημότες, πολίτες, κληρικούς και κόμματα, φυλακίσεις και απειλές από τις αρχές).

Περί Καρναβαλιῶν

❈ Τά καρναβάλια οὐσιαστικά εἶναι ἐκδηλώσεις λατρείας στούς Δαίμονες.

Εἶναι πολύ λυπηρό, κάτι πού διάβασα, ὅτι μετά τό περσινό καρναβάλι στήν Πάτρα εἴχαμε 100.000 ἐκτρώσεις! Βλέπετε τί ἀποτελέσματα ἔχει τό καρναβάλι... Γιά νά καταλάβουμε πόσο σοβαρό εἶναι τό ὅτι ἀλλάζουμε τό πρόσωπό μας καί μπαίνουμε σ’ αὐτήν τή δαιμονική διαδικασία.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 13 – 03 – 2011)

Ὁ Διάβολος χωρίς μάσκα στό φετινό καρναβάλι τῆς Πάτρας

Γράφει ἡ Μαρία Κοκολάκη - Τράπαλη, Καθηγήτρια Μουσικῆς

«Ἀποτάσσομαι τῷ σατανᾷ καί πάσῃ τῇ πομπῇ αὐτοῦ»

Σύγχρονοι γέροντες ὀνόμασαν τό καρναβάλι «πομπή τοῦ σατανᾶ».

Ὁ σατανᾶς ἔχει τήν ἰδιότητα νά καμουφλάρεται, γιά νά ξεγελάει τά θύματά του στίς ἀρχικές ἀντιστάσεις τους. Μόλις, ὅμως, τούς βάλει στό χέρι, τότε σταδιακά ἀποκαλύπτεται. Ἔτσι, λοιπόν, τό καρναβάλι ἄρχισε ἀθῶα, μέ παιδάκια πού ντύνονταν μέ ἀθῶες στολές, σιγά - σιγά οἱ στολές ἔγιναν πρόστυχες καί ἀσεβεῖς, μέχρι πού φθάσαμε στό φετινό καρναβάλι, ὅπου ὁ σατανᾶς βγαίνει χωρίς προσωπεῖο, γιά νά εὐφρανθεῖ μέ τό λαό πού τόν προσκυνάει μέ τήν κάθε εὐκαιρία.

Δέν εἶναι ἀστεῖο, οὔτε παιδική γιορτούλα. Εἶναι ξεκάθαρη λατρεία τοῦ διαβόλου τόν ὁποῖο ἀποταχθήκαμε μέ τό βάπτισμά μας, ἀλλά δυστυχῶς πολλοί συντάσσονται μαζί του μέ τό βίο τους. Ἄς κρατήσουμε τά παιδιά καί τίς οἰκογένειές μας μακριά ἀπό τέτοιες πομπές, πού προκαλοῦν τήν ὀργή τοῦ Θεοῦ. Καί ἄς προσευχηθοῦμε νά φωτίσει ὁ Θεός ὅσους ἀπό ἐπιπολαιότητα καί ἀδιαφορία πέφτουν στήν παγίδα πού προσφέρει λίγες ὧρες ξέφρενης διασκέδασης, μέ ἀντάλλαγμα ἀθάνατες ψυχές. Διότι ὁ διάβολος δέν κάνει φίλους, ἀλλά μόνο θύματα, τά ὁποῖα ἐξαπατᾶ μέ ἐφήμερες ἀπολαύσεις, δόξα καί χρήματα, γιά νά τούς ἐξασφαλίσει τήν ἀτελεύτητη κόλαση.

Ἀκολουθεῖ ἡ ἐπιστολή μίας ὑπερπολύτεκνης μητέρας - ἐκπαιδευτικοῦ, ἡ ὁποία μᾶς ἐνημέρωσε γιά αὐτό τό πολύ θλιβερό θέμα...

Πρός τούς διοργανωτές τοῦ φετινοῦ ἀποκριάτικου καρναβαλιοῦ

Ἀπευθύνομαι μέ ἔγνοια καί σεβασμό σέ σᾶς, τούς πρωτεργάτες καί γενικούς ἐπόπτες τοῦ ἐτησίου Καρναβαλιοῦ τῆς Πάτρας, ὡς μητέρα ὑπερπολύτεκνη καί ἐκπαιδευτικός, ἀλλά πρωτίστως σάν ἄνθρωπος αὐτῆς τῆς ἄκρως δυσκολεμένης ἐποχῆς καί σάν προβληματιζόμενη πολίτις αὐτοῦ τοῦ πολύπαθου τόπου.

Σχόλιο ἐπί τῆς μνημειώδους ἐγκυκλίου τοῦ μακαριστοῦ Φλωρίνης Αὐγουστίνου σχετικά μέ τίς ἐκτροπές τῶν Ἀπόκρεων καί συσχέτισή της μέ πρόσφατα γεγονότα καί καταστάσεις.

Σχόλιο επί της μνημειώδους εγκυκλίου του μακαριστού Φλωρίνης Αυγουστίνου σχετικά με τις εκτροπές των Απόκρεων και συσχέτισή της με πρόσφατα γεγονότα και καταστάσεις.

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Ο μακαριστός ιεράρχης, υπείκων στη φωνή της αρχιερατικής του συνειδήσεως και επόμενος των φρικτών διαβεβαιώσεων που έδωσε κατά την ιερότατη στιγμή της χειροτονίας του, αγωνιών εμπόνως για τις καρναβαλικές και λοιπές ψυχοφθόρες παρεκτροπές των ημερών των Απόκρεων, που σε μεγάλο βαθμό μάστιζαν και λυμαίνονταν από ετών και πολύ προ της ενθρονίσεώς του στη μητρόπολη Φλωρίνης το δημόσιο και ιδιωτικό βίο των κατοίκων της επισκοπικής του παροικίας (όρα επί παραδείγματι ο καρνάβαλος του Αμυνταίου), ήδη από τον πρώτο χρόνο της διαποιμάνσεως του τοπικού εκκλησιαστικού πληρώματος, αποδύθηκε, κατ’ αρχήν, σε μια ευλογημένη επιχείρηση διαφωτίσεως του ποιμνίου του, αναφορικά με την τεράστια και δυσθεώρητη πνευματική ζημία που συνεπάγονται για την πνευματική ζωή των χριστιανών οι εν λόγω ασχημίες και αθλιότητες που αποτελούν χαρακτηριστικές εκδηλώσεις παλινδρόμησης και οπισθοδρόμησης στην αρχαία ειδωλολατρεία, δύο χιλιάδες και πλέον χρόνια μετά Χριστόν!

Στο πλαίσιο αυτό εξαπέλυσε και τη συγκεκριμένη εγκύκλιο στην οποία με γλώσσα ωμή και αληθινή, ομολογιακή και πεπαρρησιασμένη, ευθέως και άνευ περιστροφών, επόμενος μεγάλων πατερικών μορφών του παρελθόντος (των οποίων γενικώς και ειδικώς, των τριών ιεραρχών, ποιείται μνείαν στην εγκύκλιο) που κλέισαν την Ορθοδοξία, αφού κατά πρώτον μας παραθέτει εκείνα τα πνευματικά στοιχεία και χαρακτηριστικά που συγκροτούν την αληθινή έννοια του Τριωδίου, τη σημασία και την αξία του και, εν συνεχεία, αφού μας αναφέρει ονομαστικά συγκεκριμένες εκτροπές των Απόκρεων, εν τέλει μας υπενθυμίζει τα όσα διαλαμβάνουν οι θείοι και ιεροί κανόνες των Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων για τις προαναφερθείσες παρεκτροπές καθώς και τις πνευματικές ποινές που αυτοί προβλέπουν για όσους συμμετέχουν σε αυτές.

Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι το ποίμνιό του, κατά πλειοψηφία, πειθάρχησε στις πνευματικότατες προτροπές του πνευματικού του πατρός, γεγονός που αναδεικνύει το μέγεθος της διαχρονικής σπουδαιότητος της διαφωτίσεως – κατηχήσεως του ποιμνίου από την πλευρά των ποιμένων.

Στο σημείο, όμως, αυτό θα πρέπει να επισημανθεί ότι τους πρώτους μήνες του έτους 1968 (ο π.Αυγουστίνος ενθρονίσθηκε στη Φλώρινα στις 16/7/1967) εξ αιτίας της σφοδρής αντιθέσεως και αντιδράσεώς του στις εν θέματι ασχημίες και ειδικά στον καρνάβαλο του Αμυνταίου εκείνου του έτους τον οποίο, εν τέλει, κατόρθωσε να ματαιώσει (άλλη μια ηρωική σελίδα δράσεως του επισκόπου με την οποία ίσως άλλη φορά ασχοληθούμε) έμελλε να διωχθεί από τους τότε κρατούντες με άμεσο και πολύ ορατό τον κίνδυνο της εκθρονίσεώς του που, θελήματι Θεού, ευτυχώς αποφεύχθηκε.

Συγκεκριμένα ο τότε Υπουργός Παιδείας, με ένα άκρως επαίσχυντο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου παρέπεμπε σε σταλινιφασιστικά καθεστώτα και καταστάσεις, ανέθετε σε τρεις πανεπιστημιακούς καθηγητές Ψυχιατρικής να εξετάσουν τον επίσκοπο και κατόπιν να γνωματεύσουν εάν συνέτρεχαν ουσιώδεις λόγοι για την απαλλαγή του εκ των επισκοπικών του καθηκόντων!!!

Με άλλα λόγια, επεδίωξαν να τον βγάλουν τρελλό κατά το κοινώς λεγόμενο…

Ο ηρωικός επίσκοπος, σε μια κορυφαία πράξη αντιδικτατορικής αντιστάσεως, αρνήθηκε να τους δεχθεί στο επισκοπείο και αυτοί επέστρεψαν άπρακτοι στις έδρες τους.

Και, μεσούσης της δικτατορίας, κάλεσε το λαό, πρώτα της Φλώρινας (την ίδια ημέρα που ήλθαν οι ψυχίατροι και αφού αυτοί είχαν αποχωρήσει από το Επισκοπείο) και ακολούθως της Πτολεμαϊδας (τις επόμενες ημέρες) στους δύο μεγάλους ναούς τους, αντιστοίχως, όπου εξεφώνησε εν μέσω εντόνου συναισθηματικής εξάρσεως τόσο του ιδίου όσο και του πιστού λαού, και αψηφώντας τον κίνδυνο διώξεώς του από τις τοπικές αρχές ως ταραξίου, μνημειώδεις λόγους που διατράνωναν την απόφασή του να να μην υποκύψει, αναστέλλοντας τον έλεγχο που κατά χρέος ασκούσε, προδίδοντας τις αρχές του και συμβιβαζόμενος με την επικράτηση και εμπέδωση της ηθικής και πνευματικής αποσύνθεσης που σηματοδοτούν οι καρναβαλικές και οι συναφείς εκτροπές.

Ηρωικές σελίδες γράφτηκαν τότε στη μητρόπολη Φλωρίνης!

Σελίδες δόξης της τοπικής Εκκλησίας ανεπανάληπτες!

Σελίδες που αποτελούν αδιάψευστους μάρτυρες του τι μπορεί να επιτύχει ένας επίσκοπος που δεν στέργει να συμβιβασθεί με τον κόσμο και τους κοσμικούς άρχοντες και επ ουδενί υποστέλλει τη σημαία του αγώνα, στοιχών στα Παύλεια ρήματα» Μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παῤῥησίαν ὑμῶν, ἥτις ἔχει μισθαποδοσίαν μεγάλην», προς Εβραίους 10,35 και «ημείς ουκ εσμέν υποστολής εις απώλειαν, αλλά πίστεως εις περιποίησιν ψυχής» , προς Εβραίους 10,39.

Και ο πιστός λαός συμπαραστάθηκε, κατά τρόπο συγκινητικό, σε μεγάλο ποσοστό και βαθμό, στον επίσκοπό του με κίνδυνο να στοχοποιηθεί και αυτός ανεπανόρθωτα και να υποστεί τις συνέπειες της συγκεκριμένης επιλογής του.

Ὁ Ἅγιος Τιμόθεος δολοφονήθηκε φρικτά ἀπό καρναβαλιστές-εἰδωλολάτρες τῆς ἐποχῆς του...

πηγή : Εκκωφαντική Σιωπή

Πολλοί μιλάνε για την ομορφιά και την αθωότητα των καρναβαλιών. Διαβάζουμε όμως στον βίο του Αγίου Απόστολου Τιμόθεου ότι δολοφονήθηκε φρικτά από καρναβαλιστές-ειδωλολάτρες της εποχής του...

«Μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Παύλου καὶ τὴν ἅλωσιν τῆς Ἱερουσαλὴμ (70 μ.Χ.) ἦλθεν ἐκ Παλαιστίνης καὶ ἐγκατεστάθη εἰς Ἔφεσον ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, ὅπου συνεδέθη μετὰ τοῦ Τιμοθέου, τοῦ ὁποίου ὑπῆρξε φίλος, διδάσκαλος καὶ συνεργός, παρέμεινε δὲ ἐκεῖ μέχρι τοῦ 96 μ.Χ., ὅτε ἐξωρίσθη εἰς Πάτμον κατὰ τὸν ἐπὶ αὐτοκράτορος Δομετιανοῦ (81-96 μ.Χ.) ἐγερθέντα σφοδρὸν κατὰ τῶν χριστιανῶν διωγμόν.

Ὁ Τιμόθεος ἐν Ἐφέσῳ εἶχε νὰ ἀντιπαλαίσῃ κατὰ φανατικῶν εἰδωλολατρῶν. Ἤδη πρὸ αὐτοῦ ὁ Παῦλος ἐκινδύνευσε σοβαρῶς, διωχθεὶς ὑπὸ τοῦ εἰδωλοποιοῦ Δημητρίου καὶ «κατὰ ἄνθρωπον ἐθηριομάχησεν ἐν Ἐφέσῳ» (Α´ Κορινθ. ΙΕ´ 32). Εἰς Ἔφεσον ἐλατρεύετο ἡ Ἄρτεμις καὶ κατὰ τὰς πρὸς τιμήν της πανδήμους ἑορτὰς ἐλάμβανον χώραν ἀνήκουστα ὄργια, τὰ ὁποῖα δικαίως ἐξήγειρον τὴν ψυχὴν τοῦ Ἀποστόλου. Κατὰ τὴν τοιαύτην πανήγυριν, ὀνομαζομένην Καταγώγιον, τὸ ἔτος 97 μ.Χ., οἱ Ἐφέσιοι εἰδωλολάτραι περιήρχοντο μετημφιησμένοι καὶ μὲ προσωπίδας τὴν πόλιν, φέροντες μικρὰ εἴδωλα εἰς χεῖρας καὶ προβαίνοντες εἰς πλεῖστα ὄργια, ἐγκλήματα καὶ ἀσελγείας καθ᾿ ὁδόν.

Εἴμαστε ἄξιοι τῆς μοίρας μας: Χωρίς Θεό μποροῦμε – Χωρίς καρναβάλια καί εἰδωλολατρικά ξεφαντώματα δέν μποροῦμε!

Είμαστε άξιοι της μοίρας μας: Χωρίς Θεό μπορούμε – Χωρίς καρναβάλια και ειδωλολατρικά ξεφαντώματα δεν μπορούμε!

Μετά από 3 χρόνια δεινών και βασάνων, αντί να στραφούμε προς την μετάνοια και τον Θεό, τρέχουμε στα καρναβάλια και τα ειδωλολατρικά έθιμα

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ήρθαν τα καρναβάλια. Βουλιάζει από κόσμο η Πάτρα. Το ένα ΚΤΕΛ φεύγει πίσω από το άλλο. Φεύγουν από την Αθήνα περίπου 200 δρομολόγια με καρναβαλιστές. Έκτακτα δρομολόγια μπήκαν και στα υπεραστικά τρένα. Γέμισαν τα ξενοδοχεία και τα Airbnb. Τα ΜΜΕ μιλούν για ρεκόρ προσέλευσης στην καρναβαλική πρωτεύουσα.

Μέσα στην καρδιά του Τριωδίου, της πνευματικότερης περιόδου του έτους που προετοιμάζει τον άνθρωπο για το ευλογημένο στάδιο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, χιλιάδες κόσμου γυρίζουν επιδεικτικά τα νώτα τους προς τον Θεό και σπεύδουν να γιορτάσουν ξέφρενα ένα αρχαίο ειδωλολατρικό έθιμο. Αυτοί που μιλούν για δήθεν «σκοταδισμό» της Εκκλησίας, είναι οι ίδιοι που σπρώχνουν τον κόσμο να μπει στη Σαρακοστή με την σφραγίδα της Διονυσιακής λατρείας και των βακχικών οργίων. Να δώσει διαπιστευτήρια σε ένα παγανιστικό έθιμο ασύδοτης ελευθεριότητας, ακριβώς την τελευταία μέρα πριν την έναρξη της νηστείας.

Τελικά τι διδάγματα αποκομίσαμε από την περιπέτεια της πανδημίας; Ότι δεν το ‘χουμε σε τίποτα να κατασπαράξουμε το διπλανό μας, μη και μας πειράξει τα «προνόμια»; Ότι οι κυβερνήσεις δεν το ‘χουν σε τίποτα να μετατραπούν σε «κομαντατούρ» μόλις πλασάρουν το κατάλληλο αφήγημα; Ότι η «κανονικότητα» είναι ένας σκοπός που σου παίζουν για να χορέψεις όπως και όποτε θέλουν; Ότι ένας επιστήμονας μπορεί να γίνει μαριονέτα συμφερόντων το ίδιο εύκολα με έναν πολιτικό; Ότι συνταγματικά και παναθρώπινα δικαιώματα έγιναν σερπαντίνες και χαρτοπόλεμος στα χέρια των «αφεντικών»;

Σε τίποτα από αυτά δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία ο πολύς κόσμος. Αυτό που διαπίστωσαν μετά από 2μιση έτη υγειονομικής δικτατορίας είναι το πόσο τους έλειψε το… καρναβάλι. Όχι μόνο μας εγκατέλειψε η πνευματική θωριά των πραγμάτων, άλλα σώθηκε και η πολιτική σκέψη, η νοημοσύνη του ενεργού πολίτη, το να μπορείς να βγάλεις 2-3 βασικά συμπεράσματα από ένα φαινόμενο και να τα κάνεις εργαλεία σκέψης για το παρακάτω. Βούλιαξαν όλα κάτω από μια θάλασσα αποχαύνωσης.

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ: Μιά συνήθεια δαιμονική

Ἀρχιμ. Παύλου Κ. Ντανᾶ

Ἱεροκήρυκος

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ: Μιά συνήθεια δαιμονική

Παλαιομάνινα, 15 Φεβρουαρίου 2023

Ἡ περίοδος τοῦ Τριωδίου εἶναι κατανυκτική καί διδακτική καί μᾶς προετοιμάζει γιά νά ὁδηγηθοῦμε στήν Μεγάλη Σαρακοστή, προκειμένου νά βιώσουμε τό Πάθος καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας.

Δυστυχῶς, ἡ περίοδος αὐτή μολύνεται ἀπό τίς καρναβαλικές ἐκδηλώσεις πού ξεκινοῦν τήν Κυριακή τῶν Ἀπόκρεω καί κορυφώνονται τήν Κυριακή τῆς Τυρινής. Ἡ λέξη «Ἀπόκρεω» ἐτυμολογεῖται «ἀπό κρέας», δηλαδή ἀποχή ἀπό τό κρέας, παύση κρεοφαγίας. Ἀλλά καί ἡ λέξη «καρναβάλι», ἐτυμολογεῖται «κρέας, ἒχε γειά» καί προέρχεται ἀπό τή λατινική λέξη carnevale (carnem=κρέας + levare=σηκώνω ἤ ἀφαιρῶ, δηλαδή ἀπομακρύνω, ἐξαφανίζω τό κρέας).

Ἀπό τά παραπάνω, εὒκολα καταλαβαίνουμε ὅτι δέν ἔχει καμμία σχέση καί συνάφεια τό ἐκκλησιαστικό Τριώδιο μέ το διάχυτο πνεῦμα τῶν ἡμερῶν αὐτῶν, πού τίς θεωρεῖ μέρες ξεφαντώματος, διασκέδασης καί γλεντιοῦ. Τά ὅσα ἀθέμιτα γίνονται αὐτές τίς ἡμέρες, ἱστορικά, ἀποτελοῦν ἐπιβίωση καί ἀναβίωση, προσαρμοσμένη στά δεδομένα τῆς ἐποχῆς μας, εἰδωλολατρικῶν προχριστιανικῶν ἑορτῶν καί μάλιστα τῆς λατρείας τοῦ «θεοῦ» Διονύσου (Βάκχου). Στίς γιορτές αὐτές, ἄνδρες καί γυναῖκες ἄλειφαν τό πρόσωπό τους μέ χυμό σταφυλικό (σήμερα βάφονται μέ μακιγιάζ), ντύνονταν μέ δέρματα ζώων (σήμερα ντύνονται μασκαράδες), μεθοῦσαν ἀπό το πολύ κρασί πού ἒπιναν καί ἒτρεχαν στ’ ἀμπέλια, παρενοχλῶντας ὅποιον συναντοῦσαν.

Ἀργότερα, παρόμοιες λατρευτικές τελετές ἒκαναν οἱ Ρωμαῖοι πρός τιμήν τοῦ θεοῦ τους Κρόνου, στά λεγόμενα Σατουρνάλια (ἐκ τοῦ λατινικοῦ Saturnus=Κρόνος), ὅπως ἐπίσης, καί οἱ ἀρχαῖοι Αἰγύπτιοι κατά τόν ἑορτασμό πρός τιμήν τῆς θεᾶς τους Ἴσιδος.

Οἱ καρναβαλικές, λοιπόν, ἐκδηλώσεις εἶναι ἀπομιμήσεις καί κατάλοιπα εἰδωλολατρικῶν καί μαγικῶν τελετῶν τῆς ἀρχαιότητας. Μολύνουν δέ, τά ἱερά χώματα, πού εἶναι ποτισμένα μέ αἵματα μαρτύρων καί ἡρώων καί διδάσκουν σέ μᾶς, τά παιδιά τους, τήν ἀσχημοσύνη, τήν ἀσέβεια, τήν διαστροφή, τήν χυδαιότητα, τόν σκοταδισμό, τήν σαρκολατρεία καί τήν καταπάτηση κάθε ἱεροῦ τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος μας.