Κυριακή Γ' νηστειῶν.Σταυροπροσκυνήσεως

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ. ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ

Να λοιπόν που δίχως να το συνειδητοποιήσουμε, φθάσαμε στο μέσον του πελάγους. Στο μέσον της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Και όπως όταν ταξιδεύει κανείς, χρειάζεται στο μέσον της πορείας να γίνει κάποια διακοπή για μια ξεκούραση και έναν ανεφοδιασμό, ώστε να φθάσει ευχάριστα στο τέλος του προορισμού του, έτσι κι εδώ, στην πνευματική μας αυτή πορεία, η Αγία μας Εκκλησία, για το σκοπό αυτό, έχει τοποθετήσει το αιώνιο και μοναδικό σύμβολο του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.

Του Σταυρού ο οποίος προβάλλει μπροστά μας την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, και του οποίου, κάτω από τον ζείδωρο ίσκιο, θα ανεφοδιασθούμε για το τέλος της πορείας μας, που οδηγεί στην ένδοξη Ανάσταση του Κυρίου και Θεού μας.

Αυτό ακριβώς το σπουδαίο γεγονός και το σωτήριο σύμβολο του Σταυρού, μας τονίζει ο ίδιος ο Κύριος στην Ευαγγελική περικοπή. Ο λόγος του, όπως πάντα, έτσι κι εδώ Θεϊκός και ξεκάθαρος. Και βεβαίως, όποιος θέλει θα τον ακολουθήσει (δεχόμενος φυσικά και τις όποιες συνέπειες της επιλογής του). Αλλά το να ακολουθεί κανείς τον Ιησού Χριστό, τούτο σημαίνει ότι ισοβίως θα σηκώνει τον Σταυρό του. Τον προσωπικό Σταυρό, ο οποίος φυσικά είναι μετρημένος με κάθε ακρίβεια, από τον ίδιο τον Ιησού, αναλόγως των δυνάμεων και της αντοχής του κάθε πιστού οπαδού του!

Κυριακή Γ΄ Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως)- Ποιος είναι ο σταυρός μας. (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

 

Ποιός εἶναι ὁ σταυρός μας

(Ομιλία του †Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

«…Καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι»

(Μᾶρκ. 8,34)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶναι ἡμέρα ἁγία καὶ ἔνδοξος, ἡ τρίτη (Γ΄) Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν ἢ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως. Βρισκόμαστε στὸ μέσον τῆς ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς,ἡ ὁποία εἶναι ἱερὸς ἀγώνας, πόλεμος ἐναντίον τοῦ μεγάλου ἐχθροῦ μας, τῆς ἁμαρτίας. Καὶ ὅπως ὁ στρατηγὸς σὲ κρίσιμο σημεῖο τῆς μάχης, γιὰ νὰ ἐνθαρρύνῃ τοὺς μαχητάς, ξεδιπλώνει τὴ σημαία, ἔτσι ἡ Ἐκκλησία μας ξεδιπλώνει σήμερα τὴ σημαία της, τὸν τίμιο σταυρό. Κάτω ἀπ᾽ τὴ σημαία αὐτὴ ἀγωνίστηκαν ὅσιοι, μάρτυρες καὶ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας· κάτω ἀπ᾽ αὐτὴν πρέπει ν᾽ ἀγωνισθοῦμε κ᾽ ἐμεῖς.
Ἀλλὰ ὁ πόλεμος θέλει ὅπλα . Καὶ τὰ ὅπλα,ποὺ προσφέρει ἡ Ἐκκλησία μας μὲ τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο, εἶνε οἱ συμβουλὲς τοῦ Χριστοῦ.Ὁ Κύριος μᾶς θέλει γενναίους μαχητάς. Δὲν κάνει ἀναγκαστικὴ στρατολογία· ζητεῖ ἐθελοντάς. Γιὰ νὰ μᾶς ὁπλίσῃ λοιπὸν ὁ Χριστὸς λέει· «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν» -  τὸ ἕνα ὅπλο, «καὶ ἀράτω  τὸν σταυρὸν αὐτοῦ» - τὸ δεύτερο ὅπλο, «καὶ ἀκολουθείτω μοι» - τὸ τρίτο ὅπλο (Μᾶρκ. 8,34). Ἐπειδὴ ὁ χρόνος δὲν ἐπιτρέπει, θὰ ποῦμε μόνο γιὰ τὸ δεύτερο ὅπλο, τὸ «ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ».

Κυριακή Σταυροπροσκυνήσεως - Ὁμιλία Ἁγίου Γερμανοῦ Α' Πατριάρχου Κων/πόλεως

Ομιλία του Αγίου Γερμανού του Α, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, εις την προσκύνησιν του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού κατά τον καιρόν του μεσονηστίμου.

«Φωτίζου, φωτίζου Ιερουσαλήμ. Ήκει γαρ σου το φως και η δόξα Κυρίου επί σε ανέτειλεν». Σήμερα το μεγαλήγορον στόμα του προφήτου Ησαϊου προσκομίζει στην εξ εθνών Εκκλησία τα χαρμόσυνα ευαγγέλια. Και ακριβώς επειδή προέρχονται από γλώσσα πυρωμένην από την βρώση του θεοϋποστάτου άνθρακος, είναι λαμπρά και μεγαλειώδη, αλλά ταυτοχρόνως διαβόητα και βροντοηχή, επειδή κατέρχονται από το ουράνιον ύψος του Αγίου Πνεύματος. Διότι πράγματι τοιαύτη είναι η φωνή του Προφήτου, ώστε να διατρέχη τον ουρανόν και να περικυκλώνη την γήν.

«Άκου γαρ, λέγει, ουρανέ, και ενωτίζου η γη». Και όταν αρχίζει ο Προφήτης το θεόπνευστον κήρυγμά του, εκδηλώνεται αμέσως το βροντώδες του λόγου του. Όμως εδώ δεν κηρύττει μόνον, αλλά απαστράπτει φως υπέρλαμπρον και διαυγές, και προσκαλεί στον λιμένα της παρακλήσεως όσους πλέουν μέσα στο πέλαγος της νηστείας. 

Γ’ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, Σταυροπροσκυνήσεως: Ὁμιλία εἰς τόν Τίμιο καί Ζωοποιό Σταυρό (Ἁγ. Γρηγόριος Παλαμᾶς)

Μικρή περίληψη ομιλίας 11: Εις τον Τίμιον Σταυρόν, την Κυριακήν της Σταυροπροσκυνήσεως. Την ημέραν αυτήν εορτάζεται ο Σταυρός προ του Σταυρού· αυτή είναι προτύπωσις της πραγματικής εορ­τής του Σταρού, κατά την 14 Σεπτεμβρίου, και το εορταζόμενον γεγονός είναι προτύπωσις του Σταυρού του Χριστού. Ο Σταυρός είναι αιώνιον φαινόμενον και κανείς ποτέ δεν συνεφιλιώθη με τον Θεόν χωρίς την δύναμιν του Σταυρού. Διότι ο Σταυρός Του υπήρχε πάντοτε ως προτύπωσις και προαγγελία του Σταυρού του Κυρίου. Προϋπήρχεν αναμέσον των προπατόρων, ενεργών εις αυτούς το μυστήριον του Σταυρού. Το μυστήριον του Σταυρού είναι διπλούν, σημαίνον πρώτον μεν φυγήν ημών από τον κόσμον, δεύτερον δε φυγήν των παθών από ημάς· το πρώτον είναι σταύρωσις του κόσμου δι' ημάς, ήτοι η πράξις, το δεύτερον είναι σταύρωσις ημών δια τον κόσμον, ήτοι η θεω­ρία.


(απόσπασμα της ομιλίας) … ο ίδιος ο Κύριος, για τον οποίο και δια του οποίου έγιναν τα πάντα, δεν έλεγε πριν από τον Σταυρό, «όποιος δεν παίρνει τον σταυρό του για να με ακολουθήση, δεν είναι άξιός μου» (Ματθ. 10, 38); Βλέπετε ότι και πριν εμπηχθή, ο Σταυρός ήταν που έσωζε; Αλλά και όταν ο Κύριος προέλεγε καθαρά στους μαθητάς το πάθος Του και τον θάνατο δια του Σταυρού, ο δε Πέτρος μη υποφέροντας να τ' ακούση και γνωρίζοντας ότι αυτός έχει εξουσία τον παρακαλούσε, «έλεος σ' εσένα, Κύριε, δεν θα σου συμβή τούτο» (Ματθ. 16, 22), αυτόν μεν ο Κύριος τον επετίμησε, διότι στο θέμα τούτο συλλογιζόταν ανθρωπίνως και όχι θείως· αφού δε προσκάλεσε τον όχλο μαζί με τους μαθητάς του τους είπε· «όποιος θέλει να έλθη οπίσω μου, ας απαρνηθή τον εαυτό του, ας σήκωση τον σταυρό του και ας με ακολουθήση· διότι όποιος θέλει να σώση την ψυχή του, θα την χάση, όποιος δε χάση την ψυχή εξ αιτίας εμού και του ευαγγελίου, αυτός θα την σώση» (Ματθ. 16, 25).