Ἀποκάλυψις 11, 5-13. Προφήτης Ἠλίας καί Ἐνώχ - ἡ θανάτωση, ἡ ἀνάσταση καί ἡ ἀνάληψλη τους, π. Ἀθ. Μυτιληναίου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψις 11, 5-13. Προφήτης Ἠλίας καί Ἐνώχ - ἡ θανάτωση, ἡ ἀνάσταση καί ἡ ἀνάληψλη τους, π. Ἀθ. Μυτιληναίου, 9-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περί ὑπακοῆς καί ἀναγκαιότητας τοῦ Χριστοῦ στή ζωή μας, Ἱερομ. Σάββα (Συζήτηση μέ νέους)

 Περί ὑπακοῆς καί ἀναγκαιότητας τοῦ Χριστοῦ στή ζωή μας, 11-8-2026, Ἱερομ. Σάββα (Συζήτηση μέ νέους)

Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ:Πρός Θαλάσσιον, περί διαφόρων ἀποριῶν τῆς Ἁγίας Γραφῆς

 ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ,ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ ΙΒ΄: Περὶ τοῦ τίς ὁ ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐσπιλωμένος χιτών

Τι είναι «ο χιτώνας ο μολυσμένος από τη σάρκα»;

[Ιούδ. 1, 22-23: «Καὶ οὓς μὲν ἐλεεῖτε διακρινόμενοι, οὓς δὲ ἐν φόβῳ σῴζετε, ἐκ τοῦ πυρὸς ἁρπάζοντες, μισοῦντες καὶ τὸν ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐσπιλωμένον χιτῶνα (:Και σε άλλους να δείχνετε ευσπλαχνία και συμπάθεια, συζητώντας μαζί τους και πείθοντάς τους για τις κακοδοξίες τους και άλλους πάλι να προσπαθείτε να τους σώσετε με μεγάλη προσοχή και φόβο μήπως βλαφτείτε από τη συναναστροφή τους. Να τους αρπάζετε μέσα από τη φωτιά του εσχάτου κινδύνου, μισώντας σαν βρωμερό ένδυμα και τη μολυσμένη από τα πάθη της σαρκός ζωή τους)»]

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ:

Μολυσμένος χιτώνας είναι ο βίος που έχει κηλιδωθεί από τα πολλά παραπτώματα που γεννούν τα σαρκικά πάθη· γιατί ο τρόπος ζωής και συμπεριφοράς του κάθε ανθρώπου είναι σαν ένα ένδυμα, μέσα από το οποίο γίνεται φανερό αν αυτός είναι δίκαιος ή άδικος· ο δίκαιος έχει ως καθαρό χιτώνα τον ενάρετο βίο, ενώ ο άδικος έχει μια ζωή κηλιδωμένη από πονηρά έργα.

Ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων ὑπό το φῶς τῆς πατερικῆς ἐσχατολογίας

«Η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου περί ηλεκτρονικών ταυτοτήτων υπό το φως της πατερικής εσχατολογίας»

Γεώργιος Αποστολάκης, αντιπρόεδρος ΑΠ ε.τ.

Περίληψη

Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου σχετικά με τις ηλεκτρονικές ταυτότητες και το ενδεχόμενο του «χαράγματος», υπό το φως της πατερικής εσχατολογικής παραδόσεως. Στόχος της εργασίας δεν είναι η αξιολόγηση σύγχρονων τεχνολογικών εξελίξεων με πολιτικά ή τεχνοκρατικά κριτήρια, αλλά η θεολογική αποτίμηση του πνευματικού νοήματος που αποδίδει ο Άγιος στο ζήτημα της ελευθερίας, της συνείδησης και της σταδιακής αλλοίωσης του ανθρώπου.

Η μελέτη αποδεικνύει ότι ο λόγος του Οσίου Παϊσίου δεν συνιστά ιδιωτική ή καινοφανή εσχατολογική προσέγγιση, αλλά κινείται σε σαφή συνέχεια με την πατερική ερμηνεία της Αποκαλύψεως, εκφρασθείσα από Πατέρες όπως ο Ιππόλυτος Ρώμης, ο Ανδρέας και ο Αρέθας Καισαρείας, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Κύριλλος Ιεροσολύμων και ο Θεοδώρητος Κύρου. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην απουσία χρονολογικών προσδιορισμών, στοιχείο που χαρακτηρίζει τη γνήσια εκκλησιαστική προφητικότητα. Συμπεραίνεται ότι η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου αποτελεί σύγχρονη ποιμαντική έκφραση πατερικών αρχών και όχι τεχνοφοβική ή συνωμοσιολογική τοποθέτηση.

Εισαγωγή.

Στη σύγχρονη εποχή, πολλές τεχνολογικές αλλαγές προκαλούν στους πιστούς ερωτήματα σχετικά με την πνευματική τους ζωή, την ελευθερία τους και την σχέση τους με την πίστη του Χριστού. Ένα από αυτά τα ζητήματα είναι οι ηλεκτρονικές ταυτότητες και οι επιπτώσεις τους στη ζωή και την ελευθερία του ανθρώπου, συχνά συνδεόμενο με την έννοια του «σφραγίσματος» του Αντιχρίστου, όπως περιγράφεται στην Αποκάλυψη του Ευαγγελιστή Ιωάννη.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν προσεγγίζει την ιστορία ως ουδέτερο πεδίο εξελίξεων, αλλά ως χώρο φανέρωσης της Θείας Οικονομίας και ταυτόχρονα ως πεδίο πνευματικού αγώνα. Οι τεχνολογικές και κοινωνικές μεταβολές, ιδίως όταν αγγίζουν την ελευθερία του ανθρώπινου προσώπου και τη δυνατότητα συμμετοχής του στην κοινωνική και οικονομική ζωή, δεν μπορούν να αξιολογηθούν αποκλειστικά με λειτουργικά ή ωφελιμιστικά κριτήρια, αλλά απαιτούν θεολογική και πνευματική διάκριση.

Αἴτημα στὴν Ἱερὰ Σύνοδο Κρήτης Περὶ τῆς ἐπιστροφῆς Τοῦ Ἐσταυρωμένου.

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ

Θέμα: Αίτημα για την αποκατασταση της απομακρύνσεως Του Εσταυρωμένου από την περιοχή της κεντρικής Αγίας Τραπέζης του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας και λοιπών Ιερών Ναών-Ιερών Μονών της Εκκλησίας Κρήτης όπου έχει πραγματοποιηθεί αφαίρεση Του Εσταυρωμένου από την κεντρική Αγία Τράπεζα.

Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αρχιερείς,

Με αίσθημα βαθύτατου σεβασμού προς την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης, αλλά και με ειλικρινή αγωνία για τη διαφύλαξη της λειτουργικής παραδόσεως και της εκκλησιαστικής ειρήνης, καταθέτουμε την παρούσα αναφορά σχετικά με την απομάκρυνση Του Εσταυρωμένου από την περιοχή της κεντρικής Αγίας Τραπέζης του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας, καθώς και λοιπων Ιερών Ναών-Ιερών Μονών της Κρήτης.

Η Εκκλησία μας είναι η Εκκλησία Του Σταυρού και της Αναστάσεως.

Ο Απόστολος Παύλος ομολογεί: «Ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον» (Α΄ Κορ. 1,23), ενώ αλλού διακηρύσσει: «Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ Σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Γαλ. 6,14).

Ο Σταυρός δεν αποτελεί απλώς ένα σύμβολο· αποτελεί την ίδια την έκφραση της λυτρωτικής θυσίας Του Κυρίου και βρίσκεται στο κέντρο της λατρευτικής και πνευματικής ζωής της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Οι Άγιοι Πατέρες διδάσκουν με μία φωνή ότι ο Τίμιος και Ζωοποιος Σταυρός είναι το τρόπαιο της νίκης Του Χριστού κατά του θανάτου.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος υμνεί Τον Σταυρό ως σημείο της νίκης και της δόξας του Κυρίου.

Ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων προτρέπει τους πιστούς να μη ντρέπονται ποτέ για Τον Σταυρό, αλλά να Τον ομολογούν ενώπιον όλων.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός διδάσκει ότι η τιμή προς Τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό αναφέρεται στον ίδιο Τον Εσταυρωμένο Χριστό.

Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ:Πρός Θαλάσσιον, περί διαφόρων ἀποριῶν τῆς Ἁγίας Γραφῆς

ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ, ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ Α΄: Περὶ λύπης καὶ ἡδονῆς καὶ ἐπιθυμίας τε καὶ φόβου

Είναι τα πάθη κακά από τη φύση τους ή γίνονται κακά εξαιτίας της χρήσης τους; Εννοώ δηλαδή την ηδονή και τη λύπη, την επιθυμία και τον φόβο, καθώς και όλα όσα ακολουθούν αυτά.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ:

Αυτά τα πάθη, όπως και τα υπόλοιπα, δεν δημιουργήθηκαν εξαρχής μαζί με την ανθρώπινη φύση· γιατί, αν είχαν δημιουργηθεί μαζί της, θα αποτελούσαν στοιχείο του ίδιου του ορισμού της φύσεως.

Λέω, λοιπόν, έχοντας διδαχθεί αυτό από τον μέγα Γρηγόριο Νύσσης, ότι τα πάθη εισήχθησαν εξαιτίας της πτώσεως από την τελειότητα [Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, Περί παρθενίας, κεφ. 12,2: «Ὁ ἄνθρωπος, οὐ κατὰ φύσιν οὐδὲ συνουσιωμένον ἔσχεν ἐν ἑαυτῷ παρὰ τὴν πρώτην γένεσιν τὸ παθητικόν τε καὶ ἐπίκηρον [...] ἀλλ' ὕστερον ἐπεισήχθη τὸ πάθος αὐτῷ μετὰ τὴν πρώτην κατασκευήν (:Ο άνθρωπος κατά την αρχική δημιουργία του δεν ήταν από τη φύση του υποκείμενος στα πάθη και στη φθορά, ούτε τα είχε ως αναπόσπαστο στοιχείο της ύπαρξής του· αυτή η κατάσταση εισήλθε σ’ αυτόν αργότερα, μετά την αρχική του δημιουργία)»], προσκολλήθηκαν δηλαδή στο πιο άλογο μέρος της ανθρώπινης φύσεως· μέσω αυτών, αντί της θείας και μακαρίας εικόνας, αμέσως μετά την παράβαση έγινε φανερή και ολοκάθαρη στον άνθρωπο η ομοίωσή του με τα άλογα ζώα.

Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων: Περίοδος νηστείας τοῦ Δεκαπενταυγούστου

Περίοδος νηστείας του Δεκαπενταυγούστου

Η νηστεία είναι μία άσκηση για την κατάκτηση περισσοτέρων αρετών.

Μερικοί συνάνθρωποι μας, που θέλουν να παρουσιάζονται ως «προοδευτικοί», ισχυρίζονται ότι η νηστεία είναι «επινόηση» των παπάδων. Φυσικά, αυτοί έχουν παντελή άγνοια της βιβλικής και θεολογικής βάσεως της νηστείας.

Η νηστεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας έχει την πρωταρχική βάση της σ’ αυτήν την Αγία Γραφή. Είναι η πρώτη εντολή του Αγίου Θεού που έδωσε στους Πρωτοπλάστους, Αδάμ και Εύα, από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας τους μέσα στον επίγειο Παράδεισο, τον κήπο της Εδέμ :

«Απ’ όλα τα δένδρα που βρίσκονται μέσα στον Παράδεισο να φάτε. Αλλά, από το δένδρο που βρίσκεται στο κέντρο του Παραδείσου, απ’ αυτού να μη φάτε.»

Με αυτά τα λόγια ο Δημιουργός Θεός έδωσε την εντολή της νηστείας.

Ἡ Ἐκκλησία δὲν ἀνανεώνεται. Ἀνανεώνει. Ἀπάντηση στοὺς οἰκουμενιστὲς μὲ τὸν «σύγχρονο κόσμο» τους.

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα (Α΄ Κορ. γ΄ 9-17)

Ἐκκλησία καί ἀνανέωση

«ἕκαστος δέ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ...»

Τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Ὁ Ἀπ. Παῦλος, μιλῶντας σήμερα γιά «ἐποικοδομή» καί γιά τό «θεμἐλιο» τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, μᾶς βοηθεῖ νά συλλάβουμε Ὀρθόδοξα – ἐκκλησιαστικά τήν ἔννοια τῆς ἀνανεώσεως.

Ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι κοσμικό μέγεθος, ἀλλά θεανθρώπινη πραγματικότητα, ἁγιοτριαδική ζωή, κοινωνία μέσα στόν κόσμο. «Ἐφυτεύθη» στόν κόσμο, ὅπως θά πεῖ ὁ ἅγ. Εἰρηναῖος, γιά νά σώζεται ὁ κόσμος μέσα σ’ αὐτήν. Σωτηρία εἶναι ἡ ἐνσωμάτωσή μας στήν Ἐκκλησία, ἡ ἐκκλησιοποίησή μας, δηλαδή ἡ «ἐν Χρίστωσή» μας. Σώζει δέ ἡ Ἐκκλησία ὄχι μέ κοσμικά μέσα, ἀλλά μέ τήν θεία Χάρη, πού κατέχει.

Μποροῦμε νά μιλοῦμε γιά συνεχή ἀνανέωση, ὄχι ὅμως τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά τῶν «ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ». Δηλαδή τῆς ζωῆς τῶν πιστῶν, τοῦ ἀνθρώπινου στοιχείου τῆς Ἐκκλησίας.

Ρώτησαν τὸν σοφό: «Ποιό εἶναι τὸ πιὸ ἀκριβό;» ἀπάντησε ὁ χρόνος ὁ σοφός .-

Η ζωή μας δεν είναι για να παίζουμε με χαριτωμένα παιχνίδια, αλλά για να δίνουμε όσο το δυνατόν περισσότερο φως και ζεστασιά στους ανθρώπους γύρω μας: Και το φως και η ζεστασιά είναι αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον μας. Πρέπει να περνάς σωστά τη ζωή σου όταν είσαι νέος και δεν μπορείς να πάρεις πίσω τον χρόνο στα γηρατειά. Ρώτησαν τον σοφό: «Ποιο είναι το πιο ακριβό;»

12 Αὐγούστου. Φωτίου καὶ Ἀνικήτου τῶν μαρτύρων (†305-306). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης ια´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. γ´ 4-11).

Β Κορ. 3,4          Πεποίθησιν δὲ τοιαύτην ἔχομεν διὰ τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν Θεόν.

Β Κορ. 3,4                Καμνομεν δε αυτήν την ομολογίαν και έχομεν αυτήν την πεποίθησιν δια του Ιησού Χριστού, έμπροσθεν του Θεού.

Β Κορ. 3,5          οὐχ ὅτι ἱκανοί ἐσμεν ἀφ᾿ ἑαυτῶν λογίσασθαί τι ὡς ἐξ ἑαυτῶν, ἀλλ᾿ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ,

Β Κορ. 3,5                 Οχι διότι είμεθα από τους εαυτούς μας ικανοί, ούτε ότι από την ιδικήν μας διάνοιαν και από τους ιδικούς μας λογισμούς συνθέτομεν και προσφέρομεν το κήρυγμα. Αλλ' η ικανότης μας είναι από τον Θεόν.

Β Κορ. 3,6          ὃς καὶ ἱκάνωσεν ἡμᾶς διακόνους καινῆς διαθήκης, οὐ γράμματος, ἀλλὰ πνεύματος· τὸ γὰρ γράμμα ἀποκτείνει, τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ.

Β Κορ. 3,6                Αυτός και μας έχει αναδείξει ικανούς και αξίους διακόνους της Καινής Διαθήκης, όχι του παλαιού γραπτού και τυπικού νόμου, αλλά του πνευματικού, ο οποίος δια του Αγίου Πνεύματος γράφεται εις τας καρδίας μας και δίδει ζωήν. Διότι το γράμμα, αι τυπικαί διατάξεις του παλαιού Νομου, φέρουν τον πνευματικόν θάνατον. Τον νέον όμως πνεύμα της Καινής Διαθήκης δίδει την ζωήν.

Ἀποκάλυψις 11, 15-19. Φωνές μεγάλες στόν οὐρανό- Ἡ νίκη τοῦ Χριστοῦ, Ἅγιοι Πατέρες- Ν. Βασιλειάδη- π. Ἀθ. Μυτιληναίου καί π. Ἔυσ. Βίττη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψις 11, 15-19. Φωνές μεγάλες στόν οὐρανό- Ἡ νίκη τοῦ Χριστοῦ, Ἅγιοι Πατέρες- Ν. Βασιλειάδη- π. Ἀθ. Μυτιληναίου καί π. Ἔυσ. Βίττη, 10-8-2026 Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com