Ἐκκλησία καί Πολιτεία στήν ἐποχή τῆς Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης»

Χαιρετισμός Μητροπολίτου Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ.

ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟ τον π. Βασίλειο Κοκολάκη, Γραμματέα ΕΠΜ, Φιλόλογο.

 

ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ 30-06-24 ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ: Ἐκκλησία καί Πολιτεία στήν ἐποχή τῆς Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης

Πολύ σημαντικό, ἐπίκαιρο καί φλέγον τό γενικό θέμα τῆς Ἡμερίδος τῆς ἀγωνιστικῆς σας «Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν».

Στήν πολύκροτη ἐποχή τῆς «Παγκοσμιοποίησης» καί στό καταλυτικό ρεῦμα τῆς «Πανθρησκείας», πού ὑποκινοῦνται ἀπό τήν περιβόητη «νέα ἐποχή» καί τήν σαρωτική τῶν πάντων «νέα τάξη πραγμάτων», ἡ «Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν» τοῦ μακαριστοῦ Ἱδρυτοῦ της Ἀρχιμ. π.Σαράντη Σαράντου, ἀνυποχωρήτου καί κραταιοῦ ἀγωνιστοῦ καί προασπιστοῦ καί ὑπερμάχου τῆς Ὀρθοδοξίας μας καί τῶν ἀκαταλύτων καί διαχρονικῶν ἀξιῶν τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Γένους μας, ὑψώνει τήν σημαία τῆς ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας καί τῆς ἁγιοτόκου καί ἡρωοτόκου Πατρίδος μας ὡς ἕνα ἰσχυρό καί ἀκατάβλητο πνευματικό ἀνάχωμα καί τεῖχος.

Ἀσφαλῶς γνωρίζουμε τήν ἔννοια τῆς «Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης» στή γλῶσσα τῆς «νέας ἐποχῆς» καί τῆς «Παγκοσμιοποίησης» καί τί σημαίνει αὐτό γιά τόν σύγχρονο κόσμο καί τά ἁπανταχοῦ τῆς γῆς ἔθνη καί τούς λαούς : ἰσοπέδωσις τῶν πάντων καί σταδιακή κυριαρχία ἐπί πάντων τοῦ ἀντιχρίστου καί τῶν σκοτεινῶν ὀργάνων του.

Ἡ Ἐκκλησία μας, ὅμως, ἡ Μία καί Μόνη Ἐκκλησία, ἡ Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, πρέπει καί ἐπιβάλλεται νά μείνῃ ἔξω καί μακράν ἀπό αὐτό τό κοσμικό καί καταλυτικό πνεῦμα τῆς «Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης», προκειμένου νά διαφυλάξῃ ἄτρωτον καί ἀλώβητον τήν τῶν 20 χριστιανικῶν αἰώνων Ἱεράν καί Ἁγίαν Ἐκκλησιαστικήν Παράδοσιν καί Κληρονομίαν. Νά ποδηγετῆται ἀπό τούς Θείους καί Ἱερούς Κανόνας τῆς Ὀρθοδοξίας καί τά Ἱερά Δόγματα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας, τά ὁποῖα ἀπορρέουν ἀπό τήν Ἁγίαν Γραφήν, τάς θεοπνεύστους Ἀποφάσεις τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καί τῶν ὑπ’ αὐτῶν ἐπικυρωθεισῶν Ἁγίων Τοπικῶν Συνόδων, καί τήν Ἁγιοπατερικήν Διδασκαλίαν.

Ἡ ἱστορική καί νομική σημασία τῆς συνταγματικῆς ἀναγνώρισης ἐπικρατούσης θρησκείας

Χαράλαμπος Ἄνδραλης, Δικηγόρος

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ 30-06-24 ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ: Ἐκκλησία καί Πολιτεία στήν ἐποχή τῆς Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης

Ἱστορικὴ ἐμφάνιση τοῦ νομικοῦ ὅρου «ἐπικρατοῦσα θρησκεία»

Στὴν Α΄ Ἐθνοσυνέλευση τῆς Ἐπιδαύρου, τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1822, οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ ἐπαναστατημένου ἑλληνικοῦ Ἔθνους ψήφισαν τὸ πρῶτο ὑποτυπῶδες σύνταγμα γιὰ νὰ ὀργανώσουν πάνω σὲ αὐτὸ τὸ κράτος τῶν ἀπελευθερωμένων περιοχῶν.

Τὸ σύνταγμα τῆς Ἐπιδαύρου, ὁρίζει στὸ πρῶτο ἄρθρο του: «Ἐπικρατοῦσα θρησκεία εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπικράτειαν, εἶναι ἡ τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ἀνέχεται ὅμως ἡ Διοίκησις τῆς Ἑλλάδος πᾶσαν ἄλλην Θρησκείαν, καὶ αἱ τελεταὶ καὶ ἱεροπραγίαι ἑκάστης αὐτῶν ἐκτελοῦνται ἀκωλύτως.»

Δὲν ἀναγνωρίστηκε ἁπλῶς ἡ ἱστορικὴ σύνδεση Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καὶ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἀλλὰ ἡ διάταξη παρῆγε ἔννομα... ἀποτελέσματα. Ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τῆς ἐθνικῆς συνείδησης τῶν ἐπαναστατῶν, ὁ δὲ ἑλληνισμὸς διατηρήθηκε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία στὰ χρόνια τῆς ὀθωμανικῆς δυναστείας. Δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀπουσιάζουν εἰδικὴ μέριμνα καὶ προνόμια γιὰ τὴν Ἐκκλησία στὸ ἑλληνικὸ Σύνταγμα.

Μαζὶ μὲ τὴν ἐπικρατοῦσα θρησκεία, κατοχυρώθηκε καὶ ἡ ἀνεξιθρησκία, ἀπόλυτα ἐναρμονισμένη θεολογικὰ καὶ νομικὰ μὲ τὴν ὀρθόδοξη ἐπικρατοῦσα θρησκεία. Διότι ἡ ἀνεξιθρησκία εἶναι γέννημα θρέμμα τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Τὸ Εὐαγγέλιο δὲν ἐπιβάλλει σὲ κανέναν νὰ πιστεύει στὸν Χριστό, γιὰ αὐτό, μὲ ἐπικρατοῦσα θρησκεία τὴν Ὀρθοδοξία, καθένας εἶναι ἐλεύθερος νὰ πιστεύει σὲ ὅποια θρησκεία θέλει. Νὰ σημειώσουμε ὅτι ἡ ἀνεξιθρησκία ἀκόμα καὶ σήμερα, δὲν εἶναι αὐτονόητη γιὰ τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ παγκόσμιου πληθυσμοῦ. Βλέπουμε ἐπὶ παραδείγματι στὴν ἄθεη Κίνα ἢ τὴ βόρεια Κορέα νὰ παρεμποδίζεται ἕως νὰ ἀπαγορεύεται ὁ χριστιανισμός. Ὁμοίως καὶ στὰ πολυπληθῆ μουσουλμανικὰ κράτη. Στὴν Ἑλλάδα, μὲ ρυθμιστὴ τοῦ νομικοῦ πολιτισμοῦ τὴν ὀρθόδοξη πίστη, φαντάζει ἀδιανόητο, νὰ μὴν μπορεῖ κάποιος νὰ θρησκεύεται ὅπως ἐπιθυμεῖ. Ἡ φιλελεύθερη ἐπικρατοῦσα θρησκεία ἐπιτρέπει στοὺς ζηλωτὲς τῆς ἀθεΐας νὰ ζητοῦν τὴν ἀποκαθήλωσή της, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ οἱ ἄθεοι ὁμόδοξοί τους δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἀντίθετη θρησκευτικὴ ἄποψη.

Τὸ ἑλληνικὸ κράτος, πλέον τῶν 200 ἐτῶν, πορεύθηκε μὲ ὅλα τὰ μετέπειτα συντάγματα καὶ τὶς ἀναθεωρήσεις τους, νὰ ἀναγνωρίζουν τὴν ὀρθοδοξία ὡς ἐπικρατοῦσα θρησκεία καὶ παράλληλα νὰ κατοχυρώνουν ἀνεξιθρησκία.

ΠΡΟΜΕΤΩΠΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Ἕνα ἀκόμη συνταγματικὸ στοιχεῖο ποὺ ἐνισχύει τὴ σύνδεση ὀρθόδοξης πίστης μὲ τὸ ἑλληνικὸ κράτος εἶναι ἡ προμετωπίδα τοῦ Συντάγματος μὲ τὴν ἐπίκληση τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἀπὸ τὰ πρῶτα ἐπαναστατικὰ συντάγματα μέχρι καὶ τὸ ἰσχῦον σύνταγμα. Δὲν πρόκειται ἁπλὰ γιὰ μία ἱστορικὴ ἢ συναισθηματικὴ ἀναφορά. Εἶναι συνειδητὴ πολιτικὴ ἐπιλογὴ τῶν χριστιανῶν ἱδρυτῶν τοῦ νέου Κράτους καὶ ἡ διατήρησή της ἐκδηλώνει σταθερὰ τὴν πεποίθηση τοῦ συντακτικοῦ νομοθέτη ὅτι Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ Ἑλληνικὸ ἔθνος εἶναι δύο μεγέθη ἄρρηκτα συνδεδεμένα.

Ἡ ἀπόλυτη παρακμή τῆς Δύσης: Ὅταν οἱ ἀνθρώπινες ἐλευθερίες μετριοῦνται σέ «βαρέλια πετρελαίου»

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης

Ἡ Κομισιόν ἀποφασίζει νά ἀντικαταστήσει τά ἀτομικά δικαιώματα μέ ἐξοικονόμηση βαρελιῶν πετρελαίου, καί κάπως ἔτσι φτάνουμε στόν ἀπόλυτο ξεπεσμό τῆς Δύσης.

Στόν καιρό τῆς πανδημίας οἱ ἡγεσίες τῆς Δύσης ὑποβίβασαν τήν ἀνθρώπινη ἀξία, μεταβάλλοντας τόν πολίτη (καί πάνω ἀπ' ὅλα τόν ἄνθρωπο) σέ ἕν δυνάμει «κροῦσμα» πού ἀσχέτως ἄν ἦταν ἀκόμα καί ὑγιής, ἔσπερνε τόν «ὄλεθρο». Τά συστήματα τῶν δυτικῶν κρατῶν διαμόρφωσαν ἕνα πλαίσιο αὐστηρῶν μέτρων, ἕνα... κοινωνικοπολιτικό «ἐργοστάσιο» ὑποταγῆς ὅπου στή «γραμμή παραγωγῆς» του, ὁ πολίτης ἔμπαινε ἐλεύθερος καί ἔβγαινε ὑγειονομικός ὑπήκοος, ἕτοιμο «προϊόν» μέ συγκεκριμένες προδιαγραφές: ἐμβολιασμός, ὑγειονομική ὑστερία, παράδοση συνταγματικῶν καί ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν, ὑποταγή στόν ἀπολυταρχισμό, ἀνοχή στή στοχοποίηση συνανθρώπων του.

Αὐτό τό ζωντανό «προϊόν», ἀνάλογα μέ τή συμπεριφορά πού ἐπεδείκνυε, μεταφραζόταν σέ κέρδος ἤ σέ ζημία γιά τό σύστημα ἐξουσίας. Ὁ πολίτης πού συμμορφώθηκε (καί συμμορφώνεται) ἀπόλυτα μέ τίς ἐπιταγές τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ - ὅσο παράλογες κι ἄν ἦταν αὐτές - ἀποτέλεσε ὑπόδειγμα καί ἐπιβραβεύθηκε μέ «προνόμια κανονικότητας». Γιά τούς ὑπόλοιπους πού ξέμειναν στήν πίσω πλευρά τοῦ νεοταξικοῦ «ἥλιου», ἡ ἀντιμετώπιση εἶναι γνωστή καί παραπέμπει σέ μαῦρες ἐποχές τῆς ἱστορίας.

Ἀπό τήν «ἐπιχείρηση ἐλευθερία» σέ ἐπιχείρηση... «βαρελοποιίας»

Ἡ διεθνής «ἄσκηση» τῆς (ἐργαλειοποιημένης) πανδημίας ἀπέδειξε πώς οἱ περισσότεροι δυτικοί λαοί βρίσκονται ἀκόμα σέ φάση ἀποχαύνωσης, μιᾶς πού οἱ πλειοψηφίες δέχθηκαν πρόθυμα τούς ἀσφυκτικούς περιορισμούς τῶν ἐλευθεριῶν τους.

«Ἡ ἐπόμενη κρίση θά εἶναι μεγαλύτερη ἀπό τοῦ COVID» (ἑλληνικοί ὑπότιτλοι)

 

σ.σ.: Η δουλειά που κάνει με τις μεταφράσεις το συγκεκριμένο ιστολόγιο είναι εξαιρετική. Βλέποντας το βίντεο, καταλαβαίνει κανείς ότι οι συμβουλές των συγχρόνων αγίων πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή το συντομότερο. Η ζωή όπως την ξέραμε τελείωσε. 

Ο Ασκητής

Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ προειδοποιεί για μια νέα κρίση που θα έχει «ακόμη πιο σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις από τον COVID19». Ποια απειλή θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις; Ο Christian αναλύει την επιτραπέζια άσκηση «Cyber ​​Polygon» του Παγκοσμίου Οικονομικού Φόρουμ, τους συμμετέχοντες και τον προγνωστικό προγραμματισμό γύρω από μια επικείμενη κυβερνοεπίθεση μεγάλης κλίμακας σε σημαντικές υποδομές που θα εξαπολύσουν έναν Σκοτεινό Χειμώνα και θα προωθήσουν το Great Reset.

https://orthopraxia.gr/η-επόμενη-κρίση-θα-είναι-μεγαλύτερη/