Ἀρσένιος καί Νικόλαος οἱ Ἰβηροσκητιῶται β'

ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΚΑΙ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΟΙ ΙΒΗΡΟΣΚΗΤΙΩΤΑΙ*

Μέρος Β'

Δείτε εδώ:α'μέρος

 

Ένα χρόνο περίπου πριν από την κοίμησι του π. Νικολά­ου είχαν και οι δύο στον ύ­πνο τους μία αποκάλυψι από τον Θεό. Ο π. Νικό­λαος άκουσε μία φωνή να του λέη ότι ταξίδευε σε μία μεγάλη ταραγμένη θάλασσα και τώρα έφθανε σ' ενα γαλήνιο λιμάνι. Ο π. Αρσένιος άκουσε κι αυτός μία φωνή που του έλεγε ότι πλησίαζε σε κάποια μεγάλη και όμορφη πολιτεία και ότι τέλειωνε το ταξίδι του. Οι γέροντες εκμυστηρεύθηκαν την αποκάλυψί τους ο ένας στον άλλο και συνειδητοποίησαν ότι ήταν εκ Θεού και ότι πλησίαζε η ώρα του θανάτου τους. Αύξη­σαν τότε τις προσευχές και τα δάκρυά τους κι άρχισαν να προετοιμάζωνται για την αποδημία τους.

Ἀρσένιος καί Νικόλαος οἱ Ἰβηροσκητιῶται

ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΚΑΙ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΟΙ ΙΒΗΡΟΣΚΗΤΙΩΤΑΙ*

Μέρος Α΄

*Απόσπασμα από το βιβλίο Περιγραφή των περιπλανήσεων και των ταξιδιών του Αθωνίτη μοναχού Παρθενίου στην Ρωσία, την Μολδαβία, την Τουρκία και τους Αγίους Τόπους, τ. VI, Μόσχα, 1856

Επιθυμώ τώρα να σας παρουσιάσω τον πλούτο του Αγίου Όρους, τους ασω­μάτους δηλαδή εκείνους που είναι κρυμμένοι στις ράχες και τις χαράδρες, στα δάση και τις κοιλάδες του Άθω, τους δούλους του Θεού, τους Αθωνίτες ασκητές...

Το Άγιον Όρος έχει δώσει στην Ουρά­νια Βασιλεία ένα πλήθος αγίων πατέρων, ιερομαρτύρων και μαρτύρων που στους παλιούς καιρούς υπέστησαν τα πάνδεινα από τους άθεους Άραβες, τους Σαρακηνούς και τους Τούρκους, όταν αυτοί αφάνισαν το Όρος, αποκεφάλισαν τους αδελφούς με τα ξί­φη, κατέκλεψαν τα υπάρχοντά τους και έκαψαν τα μοναστήρια αφήνοντας τα ερείπια. Αυτός είναι ο λόγος που δεν γνωρίζουμε σήμερα το παρελθόν του Άθω. Ξέ­ρουμε μόνο ότι εκεί κτίσθηκαν μοναστήρια από τους αυτοκράτορες Κωνσταντίνο τον Μέγα και Θεοδόσιο τον Μέγα, καθώς και από την αυτοκράτειρα Πουλχερία. Ποιοι όμως έζησαν εκεί και με ποιο τυπικό δεν το ξέρουμε, γιατί όλα τα έγγραφα καταστρά­φηκαν από τους Σαρακηνούς...

Ὁ ἀκτήμων γέρων Φιλάρετος Καρουλιώτης [Δ´]

 Ο ΑΚΤΗΜΩΝ ΓΕΡΩ-ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ ΚΑΡΟΥΛΙΩΤΗΣ  («Ἡ κάρα του εἶναι κατακίτρινη».)

Ἀπὸ τὸ βιβλίο:
«ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ»

Ἅγιον Ὄρος 2011, σελ. 54 – 63.
Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ μέρος: http://christianvivliografia.wordpress.com/2012/03/22/ὁ-ἀκτήμων-γέρων-φιλάρετος-καρουλιώτ/ 

Β´ Μέρος: http://christianvivliografia.wordpress.com/2012/03/23/ὁ-ἀκτήμων-γέρων-φιλάρετος-καρουλιώτ-2/

Γ´ Μέρος: http://christianvivliografia.wordpress.com/2012/03/26/ὁ-ἀκτήμων-γέρων-φιλάρετος-καρουλιώτ-3/

.            Ἦταν τότε στόν Ἅγιο Πέτρο ἕνας Γέροντας πού πήγαινε καί ἐργαζόταν στήν συλλογή τῶν φουντουκιῶν. Παρακάλεσε τόν γερω-Φιλάρετο γιά ἕνα διάστημα νά μείνη νά φυλάη τό Κελλί του. Πῆγε, κάθησε δυό-τρεῖς μῆνες, ἀλλά δέν ἀναπαυόταν καί γύρισε στά Καρούλια. Ὅμως ὁ Γέροντας τοῦ Ἁγίου Πέτρου τοῦ ζητοῦσε ἐνοίκιο γιά τούς μῆνες πού κάθησε ἐκεῖ, ἄν καί δέν εἶχαν συμφωνήσει γιά ἐνοίκιο. Ὁ γερω-Φιλάρετος δέν εἶχε νά πληρώση, γι’ αὐτό στενοχωριόταν καί πίστευε ὅτι φταίει ὁ ἴδιος. Ὅποιον συναντοῦσε στόν δρόμο τοῦ ἔβαζε μετάνοια λέγοντας: «Εὐλόγησον, συγχώρησέ με. Ἔχασα τά χρόνια τῆς καλογερικῆς μου, διότι δέν πληρώνω τό ἐνοίκιο πού χρωστάω». Τελικά, ὅταν τό ἔμαθαν οἱ ἄλλοι πατέρες, ἔκαναν παρατήρηση στόν Γέροντα πού ζητοῦσε ἐνοίκιο ἀπό τόν ἀκτήμονα γερω-Φιλάρετο καί ἐκεῖνος σταμάτησε τίς ἐνοχλήσεις πρός τόν ἀνεύθυνο θαυμαστό γέροντα Φιλάρετο.

«Φρόντισε νά ἀγκαλιάσῃς μέ τήν ψυχή σου τούς μόχθους…»

Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο «Ἀπό τό περιβόλι τῆς Παναγίας, Νοσταλγικές ἀναμνήσεις»

τοῦ +Ἀρχιμ. Χερουβείμ

 Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑ-ΒΑΡΛΑΑΜ ΤΟΝ ΒΙΓΛΙΩΤΗ

Ἐρχόμενος κάποτε ἀπό τήν Νέα Σκήτη πρός τήν Ἁγία Ἄννα, συνήντησα ἕνα μοναχό προχωρημένης ἡλικίας. Ἦταν κατάλευκος, χαρίης καί ἑλκυστικός στήν ὄψι. Μόλις μέ εἶδε, μέ χαιρέτησε μέ ἁπλότητα καί μοῦ εἶπε:

-          Κάθου νά σέ γνωρίσω, νέε στρατιώτα τοῦ Χριστοῦ μας!

Ἐκαθησα σέ μία πέτρα χωρίς νά φέρω καμμία ἀντίρρησι. Παρ’ ὅλο πού, ὅπως ἀνέφερα, δέν εἴχαμε εὐλογία νά συνομιλοῦμε μέ ξένους, δέν κατώρθωσα ν’ ἀντισταθῶ. Μέ εἶχε καθηλώσει ἡ εὐλογημένη ἐκείνη μορφή.