Εἶνε τὰ σπίτια μας καθαρά; +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

Τὸ εὐαγγέλιο σήμερα (βλ. Λουκ. 19,1-10) ὁμιλεῖ, ἀγαπητοί μου, γιὰ κάποιο σπίτι ποὺ κινδύνευε ἀπὸ ὥρα σὲ ὥρα νὰ πέσῃ καὶ νὰ πλακώσῃ ὅλους ὅσους ἦταν μέσα, ἀλλὰ τὴν τελευταία στιγμὴ σώθηκε. Πῶς σώθηκε; Αὐτὸ θὰ δοῦμε τώρα.

Τὸ σπίτι αὐτὸ βρισκόταν στὴν Ἰεριχώ, μιὰ ὡραία πόλι τῆς Παλαιστίνης μὲ χιλιάδες κατοίκους. Ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ πλουσιώτερα σπίτια. Ὁ νοικοκύρης τοῦ σπιτιοῦ λεγόταν Ζακχαῖος. Γιατί ὅμως κινδύνευε; Κινδύνευε νὰ καταστραφῇ καὶ νὰ μὴ μείνῃ «λίθος ἐπὶ λίθον» (πρβλ. Ματθ. 24,2), διότι ὁ Ζακχαῖος ἦταν ἄδικος ἄνθρωπος καὶ τὸ σπίτι αὐτὸ εἶχε χτιστῆ μὲ κλοπὲς καὶ ἐκμεταλλεύσεις. Ὁ Ζακχαῖος ἦταν «ἀρχιτελώνης» (Λουκ. 19,2), ἀνώτερος δηλαδὴ ὑπάλληλος τῆς Ῥωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας, ἔφορος καὶ εἰσπράκτορας. Εἰσέπραττε γιὰ λογαριασμὸ τοῦ καίσαρος τοὺς φόρους. Εἶχε δὲ πολλοὺς ὑπαλλήλους, γι᾿ αὐτὸ λέγεται ἀρχιτελώνης· ἦταν προϊστάμενος ὑπηρεσίας, ποὺ ἦταν ἐντεταλμένη γιὰ τὴν εἴσπραξι φόρων. Τί ἔκανε αὐτός· δὲν εἰσέπραττε τὰ νόμιμα, ἐκεῖνα ποὺ ἔπρεπε· εἰσέπραττε πολὺ περισσότερα. Ἔπρεπε νὰ εἰσπράξῃ 100 δραχμές; αὐτὸς εἰσέπραττε 400· οἱ 100 πήγαιναν στὸ κράτος καὶ οἱ 300 στὴν τσέπη του. Ἔπρεπε νὰ εἰσπράξῃ 1.000 δραχμές; αὐτὸς εἰσέπραττε 4.000· 1.000 γιὰ τὸ κράτος κι ἄλλες 3.000 γιὰ τὴν τσέπη του. Τσέπωνε συνεχῶς. Ἔτσι, κλέβοντας, ἔχτισε τὸ σπίτι. Δὲν ἦταν δηλαδὴ καθαρό, ἦταν σπίτι ἁμαρτωλό· κ᾿ ἐνῷ ὁ κόσμος τὸ θαύμαζε, αὐτὸ κινδύνευε νὰ γκρεμιστῇ. Τελικὰ ὅμως σώθηκε· σώθηκε κι ὁ νοικοκύρης καὶ ἡ οἰκογένειά του, ὅπως θὰ δοῦμε.

Σὲ ποιόν ἀνήκουν οἱ Ἱεροὶ ναοί; Στοὺς ρασοφόρους ἢ στὸν λαό;

Σε ποιον ανήκουν οι Ιεροί ναοί; Στους ρασοφόρους ή στον λαό;

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Το ακούσαμε και αυτό ότι οι πιστοί που ζητούν την επιστροφή του Εσταυρωμένου, που οι αιρετικοί ρασοφόροι αφαίρεσαν από την θέση του πίσω από την Αγία Τράπεζα απειλούνται.

Εκφοβίζονται με πάσης φύσεως απειλές μεταξύ του οποίου και ο αφορισμός λέει.

Φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης δηλαδή χριστιανοί μου.

Αυτούς τους ναούς που χτίσατε με αίμα εσείς ή οι πρόγονοι σας, μαζεύοντας δραχμή την δραχμή και ευρώ το ευρώ.

Αφού τους φτιάξατε, και αφού τους συντηρείτε με τον οβολό σας και το υστέρημα σας, και όταν αυτοί έγιναν περίλαμπροι, ήρθαν κάποιοι ρασοφόροι και τώρα σας απειλούν με αφορισμό-εκδίωξη

Γιατί ο αφορισμός εκδίωξη είναι.

Μιὰ μέρα, καθόμουν στὸ κελὶ τοῦ γέροντα.Ο πατέρας Γαβριὴλ νύσταζε, καὶ ἐγώ, κοιτάζοντάς τον, σκέφτηκα:

Μια μέρα, καθόμουν στο κελί του γέροντα.

Ο πατέρας Γαβριήλ νύσταζε, και εγώ, κοιτάζοντάς τον, σκέφτηκα:

- «Αυτός ο άνθρωπος τα ξέρει όλα για όλους... Ποιος είναι; Μήπως είναι δαίμονας, ντυμένος με μοναχικό χιτώνα;»

Ξαφνικά, ο γέροντας είπε:

- «Δεκτός».

Ακόμα και στον ύπνο του, διάβαζε σκέψεις.

Περί Ἁγίων Λειψάνων

❈ Τά Ἅγια Λείψανα βλέπετε πού εὐωδιάζουν; Αὐτό τί εἶναι; Εἶναι ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ἀποτυπωμένη, ὑπάρχει καί στά Ἅγια Λείψανα. Καί δέν εἶναι κάτι τυχαῖο. Εἶναι ἡ ἀπόδειξη τῆς θέωσης.

4 Φεβρουαρίου. Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου (†436-440). Ἰωάννου ὁσίου, Νικολάου ὁμολογητοῦ (†868), Ἀβραμίου ἱερομάρτυρος (†347). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης λδ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Πέτρ. γ´ 1-17).

Β Πε. 3,1           Ταύτην ἤδη, ἀγαπητοί, δευτέραν ὑμῖν γράφω ἐπιστολήν, ἐν αἷς διεγείρω ὑμῶν ἐν ὑπομνήσει τὴν εἰλικρινῆ διάνοιαν,

Β Πε. 3,1                   Αυτήν τώρα, αγαπητοί, δευτέραν πλέον επιστολήν σας γράφω. Και δια των δύο αυτών επιστολών προσπαθώ να κρατώ άγρυπνον και προσεκτικήν την ειλικρινή διάνοιάν σας με την υπόμνησιν, που σας κάμνω,

Β Πε. 3,2           μνησθῆναι τῶν προειρημένων ῥημάτων ὑπὸ τῶν ἁγίων προφητῶν καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων ὑμῶν ἐντολῆς τοῦ Κυρίου καὶ σωτῆρος,

Β Πε. 3,2                   δια να ενθυμηθήτε τα λόγια, τα οποία είχαν προφητευθή στους καιρούς της Παλ. Διαθήκης από τους αγίους προφήτας, καθώς επίσης και την διδασκαλίαν των Αποστόλων σας, η οποία είναι θέλημα και διδασκαλία του Κυρίου και Σωτήρος μας.

Β Πε. 3,3           τοῦτο πρῶτον γινώσκοντες, ὅτι ἐλεύσονται ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἐμπαῖκται, κατὰ τὰς ἰδίας ἐπιθυμίας αὐτῶν πορευόμενοι

Β Πε. 3,3                   Κρατείτε αυτά ως πολύτιμον θησαυρόν, έχοντες υπ' όψιν σας τούτο πρώτον, ότι δηλαδή θα έλθουν, κατά τους τελευταίους καιρούς, άνθρωποι σκληρυμένοι εις την αμαρτίαν, που θα πορεύωνται και θα ζουν σύμφωνα με τας πονηράς των επιθυμίας και οι οποίοι θα εμπαίζουν την διδασκαλίαν του Κυρίου.

Β Πε. 3,4           καὶ λέγοντες· ποῦ ἐστιν ἡ ἐπαγγελία τῆς παρουσίας αὐτοῦ; ἀφ᾿ ἧς γὰρ οἱ πατέρες ἐκοιμήθησαν, πάντα οὕτω διαμένει ἀπ᾿ ἀρχῆς κτίσεως.

Β Πε. 3,4                   Θα λέγουν δε προς σας· “που είναι η υπόσχεσις του Χριστού, περί Δευτέρας Παρουσίας; Τιποτε δεν έγινεν ακόμη. Διότι από την ημέραν, που οι πατέρες και οι πρόγονοι μας απέθαναν, όλα μένουν έτσι, όπως ήσαν από την αρχήν της δημιουργίας”.

Β Πε. 3,5           λανθάνει γὰρ αὐτοὺς τοῦτο θέλοντας ὅτι οὐρανοὶ ἦσαν ἔκπαλαι καὶ γῆ ἐξ ὕδατος καὶ δι᾿ ὕδατος συνεστῶσα τῷ τοῦ Θεοῦ λόγῳ,

Β Πε. 3,5                   Τυφλωμένοι όμως αυτοί από τα αμαρτωλά τους πάθη λησμονούν τούτο, ότι δηλαδή οι ουρανοί υπήρχαν από πολύ παλαιούς χρόνους καθώς και η γη, η οποία με τον παντοδύναμον λόγον του Θεού, έγινε και υφίσταται, αφού από το ύδωρ εβγήκε και δια του ύδατος υπάρχει.

Β Πε. 3,6           δι᾿ ὧν ὁ τότε κόσμος ὕδατι κατακλυσθεὶς ἀπώλετο·

Β Πε. 3,6                   Με το ίδιο ακριβώς νερό, κατόπιν διαταγής του Θεού, ο τότε αμαρτωλός κόσμος κατεκλύσθη και κατεστράφη.

Β Πε. 3,7           οἱ δὲ νῦν οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ τῷ αὐτοῦ λόγῳ τεθησαυρισμένοι εἰσὶ πυρὶ τηρούμενοι εἰς ἡμέραν κρίσεως καὶ ἀπωλείας τῶν ἀσεβῶν ἀνθρώπων.

Β Πε. 3,7                   Οι δε σημερινοί ουρανοί και η γη με τον παντοδύναμον λόγον του Θεού φυλάσσονται δια το πυρ και διατηρούνται δια την μεγάλην ημέραν της Κρίσεως και της καταστροφής των ασεβών ανθρώπων.

Β Πε. 3,8           Ἓν δὲ τοῦτο μὴ λανθανέτω ὑμᾶς, ἀγαπητοί, ὅτι μία ἡμέρα παρὰ Κυρίῳ ὡς χίλια ἔτη, καὶ χίλια ἔτη ὡς ἡμέρα μία.

Β Πε. 3,8                   Ενα πράγμα ας μη διαφεύγη την προσοχήν σας, αγαπητοί, ότι μία ημέρα ενώπιον του Θεού είναι όσον για μας τα χίλια έτη· και χίλια έτη δικά μας είναι σαν μια ημέρα ενώπιον του Θεού. (Προσωρινοί και ολιγοχρόνιοι καθώς είμεθα μας φαίνονται ατελείωτοι οι αιώνες και ίσως δυσφορούμεν).

Β Πε. 3,9           οὐ βραδύνει ὁ Κύριος τῆς ἐπαγγελίας, ὥς τινες βραδυτῆτα ἡγοῦνται, ἀλλὰ μακροθυμεῖ εἰς ἡμᾶς, μὴ βουλόμενός τινας ἀπολέσθαι, ἀλλὰ πάντας εἰς μετάνοιαν χωρῆσαι.

Β Πε. 3,9                   Ο Κυριος όμως δεν βραδύνει να εκπληρώση τας υποσχέσστου, όπως μερικοί νομίζουν βραδύτητα, που δεν βλέπουν την ταχείαν και άμεσον εκπλήρωσιν. Αλλ' ας έχουν υπ' όψιν των, ότι μακροθυμεί εις ημάς ο Κυριος, διότι δεν θέλει ούτε και ολίγοι να απολεσθούν, αλλά θέλει να προχωρήσουν όλοι εις την μετάνοιαν και σωτηρίαν.

Β Πε. 3,10          Ἥξει δὲ ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτί, ἐν ᾖ οὐρανοὶ ῥοιζηδὸν παρελεύσονται, στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσονται, καὶ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται.

Β Πε. 3,10                 Θα έλθη βεβαίως η μεγάλη ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου. Θα έλθη όμως έξαφνα, σαν κλέπτης κατά την νύκτα. Και κατά την ημέραν αυτήν οι ουρανοί θα παρέλθουν και θα εξαφανισθούν με απερίγραπτον βοήν και κρότον. Τα δε υλικά στοιχεία, από τα οποία αποτελούνται οι ουρανοί, θα αναφλεγούν και θα διαλυθούν και η γη και τα έργα, που υπάρχουν εις αυτήν, θα κατακαούν.

Β Πε. 3,11          Τούτων οὖν πάντων λυομένων ποταποὺς δεῖ ὑπάρχειν ὑμᾶς ἐν ἁγίαις ἀναστροφαῖς καὶ εὐσεβείαις,

Β Πε. 3,11                  Αφού, λοιπόν, όλα αυτά και με τέτοιον τρόπον πρόκειται να διαλυθούν, σκεφθήτε ποίοι πρέπει να είσθε σεις οι Χριστιανοί εις τας αγίας συναναστροφάς σας και τα έργα της ευσεβείας.

Β Πε. 3,12          προσδοκῶντας καὶ σπεύδοντας τὴν παρουσίαν τῆς τοῦ Θεοῦ ἡμέρας, δι᾿ ἣν οὐρανοὶ πυρούμενοι λυθήσονται καὶ στοιχεῖα καυσούμενα τήκεται!

Β Πε. 3,12                 Να περιμένετε δε όχι με φόβον, αλλά με ελπίδα και χαράν, και να προχωρήτε με όρεξιν και ενδιαφέρον προς την παρουσίαν της μεγάλης εκείνης ημέρας του Θεού, κατά την οποίαν οι ουρανοί φλεγόμενοι από το πυρ θα διαλυθούν και τα υλικά στοιχεία του σύμπαντος καιόμενα και αυτά θα λυώσουν!

Β Πε. 3,13          καινοὺς δὲ οὐρανοὺς καὶ γῆν καινὴν κατὰ τὸ ἐπάγγελμα αὐτοῦ προσδοκῶμεν, ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ.

Β Πε. 3,13                 Ημείς δε, οι Χριστιανοί, καινούργιους ουρανούς και καινούργιαν γην, σύμφωνα με την υπόσχεσιν του Θεού περιμένομεν, στους οποίους πλέον μονίμως θα κατοική η δικαιοσύνη και κάθε αρετή.

Β Πε. 3,14          Διό, ἀγαπητοί, ταῦτα προσδοκῶντες σπουδάσατε ἄσπιλοι καὶ ἀμώμητοι αὐτῷ εὑρεθῆναι ἐν εἰρήνῃ,

Β Πε. 3,14                 Δια τούτο, αγαπητοί, εφ' όσον τόσον ύψιστα και εξαίσια γεγονότα περιμένομεν, προσπαθήστε με ζήλον και επιμέλειαν να ευρεθήτε ενώπιον του Κυρίου, όταν θα έλθη ως κριτής, άσπιλοι και έμεμπτοι (οπότε και θα αντικρύσετε τον Κυριον με ειρήνην και χαράν).

Β Πε. 3,15          καὶ τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν μακροθυμίαν σωτηρίαν ἡγεῖσθε, καθὼς καὶ ὁ ἀγαπητὸς ἡμῶν ἀδελφὸς Παῦλος κατὰ τὴν αὐτῷ δοθεῖσαν σοφίαν ἔγραψεν ὑμῖν,

Β Πε. 3,15                 Το δε γεγονός, ότι ο Κυριος αναβάλλει να έλθη ένεκα της μεγάλης αυτού μακροθυμίας, να το θεωρήσετε ως θεόσδοτον ευκαιρίαν, που οδηγεί προς την σωτηρίαν, όπως ο αγαπητός αδελφός ημών Παύλος σας έχει γράψει, σύμφωνα με την σοφίαν, που του έχει δοθή από τον Θεόν.

Β Πε. 3,16          ὡς καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἐπιστολαῖς λαλῶν ἐν αὐταῖς περὶ τούτων, ἐν οἷς ἐστι δυσνόητά τινα, ἃ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι στρεβλοῦσιν ὡς καὶ τὰς λοιπὰς γραφὰς πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτῶν ἀπώλειαν.

Β Πε. 3,16                 Οπως επίσης και εις όλας τας επιστολάς του κάμνει λόγον περί των μεγάλων αυτών θεμάτων, μεταξύ των οποίων υπάρχουν μερικά δυσνόητα, που οι αμαθείς και αστήρικτου εις την χριστιανικήν αλήθειαν τα διαστρεβλώνουν, όπως άλλωστε διαστρεβλώνουν και τας άλλας Γραφάς, δια να καταλήξουν έτσι οι ίδιοι θεληματικά εις την αιώνιον απώλειαν.

Β Πε. 3,17          Ὑμεῖς οὖν, ἀγαπητοί, προγινώσκοντες φυλάσσεσθε, ἵνα μὴ τῇ τῶν ἀθέσμων πλάνῃ συναπαχθέντες ἐκπέσητε τοῦ ἰδίου στηριγμοῦ,

Β Πε. 3,17                 Σεις λοιπόν, αγαπητοί, γνωρίζοντες αυτά εκ των προτέρων, να λαμβάνετε τα μέτρα σας και να προφυλάσσεσθε, δια να μη συναρπασθήτε από την πλάνην των ασεβών ψευδοδιδασκάλων και εκπέσετε από το ακλόνητον στήριγμά σας, από την χριστιανικήν αλήθειαν.

 

Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης ιζ´ ἑβδ. (Μρ. ιγ´ 24-31).

Μαρκ. 13,24       Ἀλλ᾿ ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις, μετὰ τὴν θλῖψιν ἐκείνην ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς,

Μαρκ. 13,24            Αλλά κατά τας ημέρας εκείνας, ύστερα από την θλίψιν εκείνην, ο ήλιος θα σκοτισθή και η σελήνη δεν θα δώση το φως της.

Μαρκ. 13,25       καὶ οἱ ἀστέρες ἔσονται ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πίπτοντες, καὶ αἱ δυνάμεις αἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς σαλευθήσονται.

Μαρκ. 13,25             Και τα αστέρια θα ξεφεύγουν από τας τροχιάς των και θα πίπτουν από τον ουρανόν και αι δυνάμεις που συγκρατούν την αρμονίαν των ουρανών θα σαλευθούν.

Μαρκ. 13,26       καὶ τότε ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν νεφέλαις μετὰ δυνάμεως πολλῆς καὶ δόξης.

Μαρκ. 13,26            Και τότε θα ιδούν τον υιόν του ανθρώπου να έρχεται μέσα εις ολόφωτα νέφη με δύναμιν και δόξαν πολλήν.

Μαρκ. 13,27       καὶ τότε ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ καὶ ἐπισυνάξει τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων, ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς ἕως ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ.

Μαρκ. 13,27             Και τότε θα στείλη τους αγγέλους του και θα περιμαζεύση τους εκλεκτούς του από τα τέσσαρα σημεία του ορίζοντος, από το ένα άκρον της γης έως το άλλο άκρον του ουρανού.

Μαρκ. 13,28       Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν. ὅταν αὐτῆς ὁ κλάδος ἤδη γένηται ἁπαλὸς καὶ ἐκφύῃ τὰ φύλλα, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος ἐστίν·

Μαρκ. 13,28            Από δε την συκιά μάθετε την παρωμοίωσιν, που θα σας πω. Οταν το κλωνάρι της γίνη απαλό και βγουν τα φύλλα, γνωρίζετε ότι πλησιάζει το θέρος.

Μαρκ. 13,29       οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ἴδητε ταῦτα γινόμενα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις.

Μαρκ. 13,29            Ετσι και σεις, όταν θα ιδήτε όλα αυτά να πραγματοποιούνται, εννοήσατε ότι είναι κοντά, ότι έφθασε πλέον εις την θύραν και θα πραγματοποιηθή η κρίσις του Θεού.

Μαρκ. 13,30       ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη μέχρις οὗ πάντα ταῦτα γένηται.

Μαρκ. 13,30             Σας διαβεβαιώνω, ότι δεν θα περάση η γενεά αυτή, μέχρις ότου έλθουν όλα όσα σας προείπα, δηλαδή η καταστροφή της Ιερουσαλήμ, οι ψευδόχριστοι και οι ψευδοπροφήται.

Μαρκ. 13,31       ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ ἐμοὶ λόγοι οὐ μὴ παρελεύσονται.

Μαρκ. 13,31             Ο ουρανός και η γη, που σας φαίνωνται τόσο σταθερά και αμετακίνητα, θα περάσουν, οι λόγοι μου όμως δεν θα περάσουν, αλλά θα πραγματοποιηθούν ακριβώς.

http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/AG%20KeimenoMetafrasi/KD/03.%20Louk.htm

Ἡ δοξολογία στό 40ήμερο Βρέφος, τόν Παλαιό τῶν Ἡμερῶν-Ἡ Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου ἀπό τόν Ἅγιο Συμεῶν καί τήν Ἁγία Ἄννα, Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Ἐορτοδρόμιον, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ δοξολογία στό 40ήμερο Βρέφος, τόν Παλαιό τῶν Ἡμερῶν-Ἡ Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου ἀπό τόν Ἅγιο Συμεῶν καί τήν Ἁγία Ἄννα, Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Ἐορτοδρόμιον, Τά 3 τελευταῖα τροπάρι τοῦ κανόνος τῆς ἑορτῆς, 2-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Γέροντα, σκέφτονται νὰ ἀρχίσουν νὰ καῖνε τοὺς νεκροὺς γιὰ λόγους ὑγιεινῆς καὶ γιὰ ἐξοικονόμηση χώρου

"– Γέροντα, σκέφτονται νὰ ἀρχίσουν νὰ καῖνε τοὺς νεκροὺς γιὰ λόγους ὑγιεινῆς καὶ γιὰ ἐξοικονόμηση χώρου.

– Γιὰ λόγους ὑγιεινῆς; Ἀκοῦς κουβέντα! Δὲν ντρέπονται ποὺ τὸ λένε; Ὅλη τὴν ἀτμόσφαιρα τὴν ἔχουν μολύνει, τὰ ὀστᾶ τους πείραξαν; Τὰ ὀστᾶ στὸ κάτω-κάτω εἶναι καὶ πλυμένα! Καὶ γιὰ ἐξοικονόμηση χώρου; Ὁλόκληρη Ἑλλάδα μὲ τόσα ρουμάνια καὶ δὲν βρίσκουν χῶρο;

Ἔβαλα τὶς φωνὲς σὲ ἕναν καθηγητὴ τοῦ Πανεπιστημίου γι’ αὐτὸ τὸ θέμα. Πὼς γιὰ τὰ σκουπίδια βρίσκουν τόσο τόπο καὶ γιὰ τὰ ὀστᾶ ποὺ εἶναι ἱερὰ δὲν βρίσκουν; Χάθηκε ὁ τόπος; Καὶ πόσα ὀστᾶ Ἁγίων μπορεῖ νὰ εἶναι ἀνάμεσα σ’ αὐτά! Τὸ σκέφτονται αὐτό;

Στὴν Εὐρώπη καῖνε τοὺς νεκρούς, ὄχι γιατί δὲν ὑπάρχει χῶρος νὰ τοὺς θάψουν, ἀλλὰ γιατί θεωροῦν πρόοδο τὴν καύση τῶν νεκρῶν. Δὲν ἀνοίγουν κανένα δάσος, γιὰ νὰ κάνουν χῶρο, ἀλλὰ καῖνε τοὺς νεκρούς, τοὺς κάνουν σκόνη, γιὰ νὰ ἀνοίξουν χῶρο… Βάζουν τὴν σκόνη σὲ ἕνα τόσο δὰ κουτάκι γιὰ περισσότερη εὐκολία καὶ αὐτὸ τὸ θεωροῦν πρόοδο.

Μακαριστός ἐπίσκοπος Φλωρίνης Αύγουστῖνος Καντιώτης καί ὁ ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος

ΜΑΚΑΡΙΣΤΌΣ ΕΠΊΣΚΟΠΟΣ ΦΛΩΡΊΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΊΝΟΣ ΚΑΝΤΙΏΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΌΣΙΟΣ ΦΙΛΌΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ.

 

Στις 25 Ιουνίου του έτους 1967 χειροτονήθηκε επίσκοπος, αφού προηγουμένως εξελέγη ανέλπιστα μητροπολίτης Φλωρίνης, ο εκ Λευκών Πάρου καταγόμενος αρχιμανδρίτης π.Αυγουστίνος Καντιώτης.

Αν προηγουμένως κάποιος τον ρωτούσε για το ενδεχόμενο να γίνει επίσκοπος,απαντούσε με βεβαιότητα : αν δείτε τον ήλιο να ανατείλει από την δύση,τότε μόνο ο ιεροκήρυξ Αυγουστίνος Καντιώτης θα γίνει επίσκοπος.Όμως,ήταν θέλημα Θεού να γίνει και έγινε και διέγραψε μια ιδιαίτερα φωτεινή πορεία στον χώρο της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και σαν φωτεινό αστέρι έλαμψε παγκόσμια με την λαμπερή του τροχιά.

Συμβιβάζεται ἡ Ἁγία Γραφὴ μὲ τὸν δαρβινισμόν;

Συμβιβάζεται ἡ Ἁγία Γραφὴ μὲ τὸν δαρβινισμόν;

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος

Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ δημοσιεύτηκε ἡ ἐξελικτικὴ θεωρία τοῦ Δαρβίνου ὥς καὶ τὶς ἡμέρες μας ἔχει χυθεῖ ἄφθονο μελάνι τόσο ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν ἐξελικτικῶν ὅσο κι ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν ἀντιεξελικτικῶν, γιὰ νὰ ὑποστηριχθεῖ ἡ μία ἢ ἡ ἄλλη ἄποψη. Στὴν πορεία δημιουργήθηκε καὶ μία τρίτη τάση, ἡ ὁποία προσπάθησε νὰ συμβιβάσει τὶς δύο αὐτὲς θεωρίες. Πρόκειται γιὰ τὴ θεωρία τῆς «θεϊστικῆς ἐξέλιξης», ἡ ὁποία ὑποστηρίζει ὅτι ἔγινε πραγματικὰ ἡ ἐξέλιξη τῶν εἰδῶν καὶ τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ ἡ ἐξέλιξη αὐτὴ δὲν ἦταν τυχαία, ἀλλὰ κατευθυνόμενη ἀπὸ τὸ Θεό. Ἡ τάση αὐτὴ γεννήθηκε προφανῶς ἀπὸ τὴν ἀνάγκη νὰ γίνει συμβιβασμὸς ἀνάμεσα στὴν χριστιανικὴ πίστη καὶ τὴ θεωρία τῆς ἐξέλιξης οὕτως ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζεται ὅτι ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ θρησκεία συγκρούονται μεταξύ τους.

Ἡ προσπάθεια αὐτὴ ὅμως εἶναι ἐντελῶς παραπλανητική. Ἡ μόνη ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἡ ἱστορία τῆς Δημιουργίας ἔτσι ὅπως περιγράφεται ἀπὸ τὸν Μωυσῆ στὴ Γένεση εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον νὰ συμβιβαστεῖ μὲ τὸ ἐξελικτικὸ μοντέλο. Ὁ συμβιβασμὸς αὐτὸς ἀφενὸς εἶναι μία ἀποτυχημένη ἀπόπειρα ἐξαπάτησης καὶ ἀφετέρου φανερώνει ἔλλειψη πίστεως στὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἀποτυχημένη, γιατί δὲ βρῆκε καμιὰ ἀπήχηση στὶς τάξεις τῶν ἄθεων ἐξελικτικῶν1 καὶ ἀπατηλὴ γιατί δὲν ἰσχύει. Φανερώνει ἐπίσης ἔλλειψη πίστεως στὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, γιατί σὲ τελικὴ ἀνάλυση ὁ δαρβινισμὸς ἦταν, εἶναι καὶ θὰ παραμείνει μία ἀναπόδεικτη θεωρία ποὺ δὲν ἀποτελεῖ πραγματικὴ ἐπιστήμη.

Ὁ πόθος καὶ ἡ προσδοκία τοῦ Ἁγίου Συμεῶν νὰ δεῖ τὸν Χριστόν.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 2α Φεβρουαρίου 2026

Σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, εορτάζει η αγία μας Εκκλησία την εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου μας. Η λέξη Υπαπαντή σημαίνει υποδοχή και προϋπάντηση. Πρόκειται για την υποδοχή που έγινε στον μικρόν Ιησούν από ένα δίκαιο και ενάρετο άνδρα της Παλαιάς Διαθήκης, τον άγιο Συμεών τον Θεοδόχο, όταν η Παναγία μητέρα του Κυρίου τον προσέφερε στο Ναό 40 ημέρες μετά την γέννησή του.

Το νόημα και το περιεχόμενο της εορτής αυτής διηγείται ο ευαγγελιστής Λουκάς στο 2ο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. Σαράντα ημέρες μετά την γέννηση του Κυρίου, η Παναγία με το νεογέννητο βρέφος στην αγκαλιά της και με τον Ιωσήφ προσέρχονται στον ναό του Σολομώντος στα Ιεροσόλυμα. Έρχονται για να εκπληρώσουν κάποια εντολή του μωσαϊκού νόμου. Αφ’ ενός μεν να προσφέρουν θυσία στο ναό και αφ’ ετέρου να παρουσιάσουν τον Ιησού ενώπιον του Θεού ως αφιερωμένο σ’ Αυτόν.

Σύμφωνα με τον Μωσαϊκό Νόμο κάθε γυναίκα λεχόνα επί 40 ημέρες μετά την γέννηση αρσενικού παιδιού θεωρείται ακάθαρτη. Δεν επιτρέπεται σ’ αυτήν στο διάστημα των ημερών αυτών να εισέλθη μέσα στο ναό. Μετά την συμπλήρωση των 40 ημερών, έπρεπε να προσέλθη για να προσφέρει ως θυσία για τον καθαρισμό της ένα αμνό και ένα νεαρό περιστέρι, ή ένα τρυγόνι. Εάν δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να προσφέρει ως θυσία τον αμνό, θα έπρεπε να προσφέρει αντί του αμνού ένα ζευγάρι τρυγόνια, ή δύο νεαρά περιστέρια.

Πατριαρχεῖο Ρουμανίας: Ἡ συμμετοχὴ τῶν νέων στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν εἶναι συνταγματικὸ δικαίωμα

Με ανακοίνωσή του το Πατριαρχείο Ρουμανίας απαντάει σε δημοσιεύματα, τα οποία θεωρούν “παράνομη” τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Το Πατριαρχείο αναφερόμενο αρχικά σε σειρά νόμων, οι οποίοι τεκμηριώνουν τη νομιμότητα μιας τέτοιου είδους εκπαίδευσης, καθώς και άλλα διαδικαστικά θέματα, καταλήγουν ότι: “Το μάθημα των Θρησκευτικών συμβάλλει στην ανάπτυξη της προσωπικής ταυτότητας και στη γνώση των πολιτιστικών αξιών της ανθρωπότητας και προτείνει στοιχεία εφαρμοσμένης ηθικής, απαραίτητα για την πνευματική υγεία του ατόμου και της κοινότητας.

Οι θρησκευτικές ομάδες υποστηρίζουν την ολοκληρωμένη εκπαίδευση των μαθητών και συνεργάζονται στο σχεδιασμό των κοινών στοιχείων των σχολικών προγραμμάτων. Για αυτό το λόγο, πολλοί μαθητές επιθυμούν να συμμετέχουν και είναι εγγεγραμμένοι στο μάθημα των Θρησκευτικών“.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Πατριαρχείου:

Μετά την εμφάνιση ορισμένων δημοσιευμάτων που θέτουν υπό αμφισβήτηση την υποτιθέμενη «παράνομη» διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών, το Πατριαρχείο Ρουμανίας προβαίνει στις ακόλουθες διευκρινίσεις:

1. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ρουμανίας, «το ρουμανικό κράτος εξασφαλίζει την ελευθερία της θρησκευτικής εκπαίδευσης, σύμφωνα με τις ειδικές απαιτήσεις κάθε θρησκείας. Στα δημόσια σχολεία, η θρησκευτική εκπαίδευση οργανώνεται και διασφαλίζεται από το νόμο» (άρθρο 32, παράγραφος 7). Παράλληλα, η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ορίζει: «Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία να αλλάζει κανείς τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις του, καθώς και την ελευθερία να εκφράζει τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις του, μόνος ή μαζί με άλλους, τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά, μέσω της διδασκαλίας, των θρησκευτικών πρακτικών, της λατρείας και της τέλεσης τελετουργιών» (άρθρο 18).

Δικαιοσύνην μάθετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς. (Ἡσαΐας 26,9)

Δικαιοσύνην μάθετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς. (Ἡσαΐας 26,9)

Γράφει ὁ Ἁγιοσιωνίτης

Προέρχεται ἀπὸ τὸν προφήτη Ἡσαΐα αὐτὸ ποὺ ἀκοῦμε τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα στὸ Ἀλληλούια, Εἶναι ὅμως ἐντολὴ καὶ δὲν πρόκειται γιὰ μιὰ παρότρυνση. Μάλιστα, ὁ Κύριος τοῦ άρέσει ἡ δικαιοσύνη, μιὰ ματιὰ στὸ ψαλτήρι βεβαιώνει ὅτι πράγματι ὁ Κύριος εἶναι δίκαιος. Παράδειγμα στὸν ψαλμὸ 10,7 : ὅτι δίκαιος Κύριος, καὶ δικαιοσύνας ἠγάπησεν, εὐθύτητας εἶδε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. Ἐξάλλου καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέει στὴν Α΄ πρὸς Κορινθίους 6,9 : ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι;

Ἔρχομαι στὸ προκείμενο, πρόκειται γιὰ τὸν μητροπολίτη Πάφου Τυχικὸ μὲ ὅλες τις περιπέτειες του. Ἀρχικὰ δικάστηκε ἀπὸ τὴν Ἱερά σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆε Κύπρου. Στὶς 22 Μαΐου 2025 βγῆκε ἡ καταδικαστικὴ ἀπόφαση ἀπὸ τὴν ἐκκλησία τῆς Κύπρου λόγῳ ὅτι ἦταν ὀρθόδοξος ἱεράρχης. Δὲν δέχτηκε τὴν κάρα τοῦ ἀποστόλου Παύλου καὶ δὲν δεχόταν νὰ τελέσει μεικτοὺς γάμους. Παύθηκε ἀπὸ τὴν θέση του καὶ ὅλα ἠρέμησαν. Ἄρχοντες λαῶν συνήχθησαν κατὰ τοῦ δικαίου.

Στὶς 5 Ἰουνίου, ὁ Μητροπολίτης Τυχικὸς κατέθεσε αἴτηση ἐκκλήτου (ἔφεσης) στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ ἡ Ἁγία καἰ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ ὁποίου ἐπικύρωσε ὁμόφωνα τὴν συνοδικὴ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Παρότι ἀναγνώρισε ὅτι ἡ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου εἶχε νομικὰ κενὰ σὰν ἄλλος Πόντιος Πιλᾶτος ὁ Βαρθολομαῖος εἶπε ἀθῶος εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ δικαίου τοῦτου.

Προσευχηθεῖτε....

Προσευχηθείτε στον Θεό για τους πεινασμένους, για τους διψασμένους, για τους γυμνούς, για τους αρρώστους, για τους φυλακισμένους, για όσους ταξιδεύουν, γιατί κι αυτό είναι έλεος. Η λύπη και η θλίψη για τους αμετανόητους είναι έλεος.

3 Φεβρουαρίου. Συμεὼν τοῦ θεοδόχου καὶ Ἄννης τῆς προφήτιδος. Ἰωάννου, Νικολάου καὶ Σταματίου τῶν ἐκ Σπετσῶν νεομαρτύρων (†1822). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης λδ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Πέτρ. β´ 9-22).

Β Πε. 2,9           οἶδε Κύριος εὐσεβεῖς ἐκ πειρασμοῦ ῥύεσθαι, ἀδίκους δὲ εἰς ἡμέραν κρίσεως κολαζομένους τηρεῖν,

Β Πε. 2,9                  Ολα αυτά μαρτυρούν, ότι γνωρίζει ο Κυριος τους μεν ευσεβείς να τους γλυτώνη και να τους σώζη από δοκιμασίας και περιπετείας, τους δε αδίκους, οι οποίοι και κατά την παρούσαν ζωήν βασανίζονται από την αμαρτωλότητά των, να τους φυλάττη δια την μεγάλην εκείνην ημέραν της Κρίσεως (οπότε και θα τους επιβάλη πλήρη την τιμωρίαν).