Σχέδιο τῶν μασόνων ἡ ἄθεη «γενικὴ ἠθική» . Ὁ μασόνος Γενικὸς Γραμματεὺς Θρησκευμάτων Παπανοῦτσος καὶ τὸ Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο.

 Ευάγγελος Παπανούτσος – Μασόνος Γενικός Γραμματεύς Θρησκευμάτων

Ομιλεί ο Μοναχός Σεραφείμ (Ζήσης)

«… Πρόσφατα ανέδειξα με ένα άρθρο [1] που υπάρχει στο διαδίκτυο. Και το άρθρο αυτό τιτλοφορείται αν θυμάμαι καλά «Μάθημα Ηθικής, μασονική στόχευση από το 1866!». Διότι βρήκα σε ένα παλαίτυπο αντιμασονικό βιβλίο, μεταφρασμένο στα Ελληνικά, μία απόφαση από την μασονική στοά της Γαλλίας, η οποία λέγεται «Το Ρόδον της Εντελούς Σιωπής». Και τα αποκαλύπτει Γάλλος αντιμασόνος συγγραφεύς, ένας επίσκοπος τξης Γαλλίας σε δικό του αντιμασονικό βιβλίο το 1877. Λέει λοιπόν αυτή η μασονική στοά τα εξής:

«Εὔχομαι ἵνα οἱ εὔγλωττοι μασσῶνοι, δώσωσιν εἰς τούς ἐργάτας, καθ’ ὅλας τάς πόλεις τῆς Γαλλίας, εἰ δυνατόν, συγγραφάς στοιχειώδους δικαίου καί καθολικῆς ἠθικῆς, χωρίς νά γίνηται λόγος εἰς αὐτάς ποτέ περί θρησκευτικῆς διδασκαλίας, ἡ ὁποία δύναται νά φέρῃ αὐτούς εἰς τήν ἐγκατάλειψιν πάσης ἠθικῆς»

Το αντιμασονικό βιβλίο το οποίο εμπεριέχει αυτά, λέγεται «Τα Απόκρυφα του Μασονισμού» Κέρκυρα 1877.

Ἡ σχέση τῆς μασονίας μὲ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.

Ομιλεί ο Μοναχός Σεραφείμ (Ζήσης)

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα της Ελλάδος, πρέπει τα παιδιά των Ελλήνων στο Ελληνικό Κράτος να λαμβάνουν θρησκευτική αγωγή και έτσι το Κράτος μας παρέχει αυτήν την θρησκευτική, την εκκλησιαστική αγωγή στα δημόσια σχολεία με το μάθημα των Θρησκευτικών, το οποίο μέχρι πριν μιάμιση – δύο δεκαετίες ήταν αυστηρά ομολογιακό, οπότε άρχισε η προσπάθεια να αλλάξει ο χαρακτήρας του μαθήματος αυτού.

Όπως καταλαβαίνουμε καθώς η μασονία προωθεί τον διαθρησκειακό συγκρητισμό, με εκπεφρασμένα σε πολύ σημαντικά κείμενά της να έχει στόχο την ενοποίηση των θρησκειών, την ένωση των θρησκειών, την δημιουργία μίας παγκόσμιας «εκκλησίας», μιας παγκόσμιας θρησκείας. Αυτό το αρνούνται αλλά είναι καταγεγραμμένο και είναι θέμα χρόνου να τους βγάλω 4-5 συγγράμματα με φωτογραφημένες τις σελίδες να αποδείξουμε ότι αυτό το πράγμα είναι αλήθεια. Στοχεύουν ακριβώς, και μέσα από τα τυπικά, στην δημιουργία μας παγκόσμιας θρησκείας.

Πώς θα ενωθούν οι θρησκείες όμως όταν κάποιος από την αγωγή του την κατηχητική, απ’ τα Θρησκευτικά, μαθαίνει ότι η δική του Πίστις είναι η αληθινή; Και ιδιαίτερα με εμάς, οι οποίοι πραγματικά έχουμε την αληθινή Πίστη, μαρτυρούμενη από την χάρη της Εκκλησίας, τα θαύματα των Αγίων και το αναλλοίωτο της τάξης της.

Μάθημα Ἠθικῆς ἀντὶ γιὰ Θρησκευτικά: Στόχευση Μασόνων ἀπὸ τὸ 1866!

τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ (Ζήση)

Τί διακηρύσσει σχετικῶς ἡ γαλλική μασονική Στοά «Τό Ρόδον τῆς Ἐντελοῦς Σιωπῆς» (“La Rose du Parfait Silence”) ἤδη τό 1866!

Εἰσαγωγή

Οἱ ἐξελίξεις καί οἱ ἀντιδράσεις περί τό Μάθημα Ἠθικῆς πού προβλέπεται νά ἐφαρμοσθεῖ τό προσεχές ἀκαδημαϊκό ἔτος (2026-2027) στά σχολεῖα, παραλλήλως πρός τό Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ἤδη «τρέχουν».

Ἡ εἰσαγωγή τοῦ Μαθήματος τῆς Ἠθικῆς, τό ὁποῖο προορίζεται νά διδάσκεται σέ ὅσους ἐκ τῶν μαθητῶν δέν εἶναι Ὀρθόδοξοι, ἔχει ἤδη δρομολογηθεῖ ἀπό χρόνια (2019), κατ’ ἀρχάς μέ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας (σέ ὁλομέλεια) ὑπέρ τῆς «θεσπίσεως ἐναλλακτικοῦ μαθήματος πρός τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν», καί ἔπειτα μέ ὑπουργικές ἀποφάσεις τοῦ Νοεμβρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους (2025), συγκεκριμένα πλέον περί μαθήματος Ἠθικῆς στό Γυμνάσιο καί τό Λύκειο [1].

Ἡ ἀνάλυση τῆς τωρινῆς καταστάσεως δεικνύει, ὅτι δέν ἀπειλεῖται κατ’ ἀρχάς οὔτε τό ἴδιο τό Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, οὔτε τά δικαιώματα ἐργασίας τῶν Θεολόγων μας τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, οἱ ὁποῖοι κυρίως θά ἀποτελέσουν καί τούς διδάσκοντες τό νέο αὐτό μάθημα Ἠθικῆς [2].

Ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων (ΠΕΘ) ἔχει ἐκφράσει τόν προβληματισμό της γιά τόν θεωρητικό-φιλοσοφικό χαρακτῆρα τῆς ὕλης τοῦ σχεδιαζομένου νέου μαθήματος σέ Δημοτικό-Γυμνάσιο-Λύκειο καί τό ἀσυμβίβαστό της πρός τήν Παράδοση τοῦ Γένους [3].

Ἐκφράσθηκε ἀκόμη καί ἀνησυχία γιά ἐνδεχόμενη σταδιακή κατάργηση στο μέλλον τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν (ἰδίως ἄν διασαλευθοῦν οἱ προϋποθέσεις ἀπαλλαγῆς ἀπό αὐτά) καί ἡ ἀντικατάστασή του ἀπό τό Μάθημα τῆς Ἠθικῆς [4]. Συμφωνοῦμε μέ τήν ἀνησυχία αὐτή, δεδομένου, ὅτι καί ἡ «ἀνώδυνη» ἀρχικῶς εἴσοδος τοῦ «περιθωριακοῦ» θεσμοῦ τοῦ πολιτικοῦ γάμου στήν Ἑλλάδα τό 1982 ἔχει ὁδηγήσει τελικῶς στήν οὐσιαστική ἐκθρόνιση τοῦ θρησκευτικοῦ γάμου στίς μέρες μας ἀπό τά ἀπόλυτα πρωτεῖα του: τό 2024, ἀπό τούς τρεῖς ἰσχύοντες τρόπους νομικῆς κατοχυρώσεως μιᾶς σχέσεως (γάμο θρησκευτικό, γάμο πολιτικό, καί σύμφωνο συμβιώσεως), ὁ θρησκευτικός γάμος εἶχε ποσοστό 38,5%, ὁ πολιτικός γάμος τό 33,2% καί τό σύμφωνο συμβιώσεως 28,3% [5]. Καί ἡ ἐπιτάχυνση τῆς πολιτισμικῆς παρακμῆς εἶναι τώρα πιά πολύ ταχύτερη ἀπό ὅ,τι στήν δεκαετία τοῦ 1980.

Ἀλλά ἄς μή μακρύνουμε τόν λόγο… Τό θέμα τοῦ παρόντος ἀποκαλυπτικοῦ ἄρθρου εἶναι, ὅτι ἡ ἀντικατάσταση τῆς θρησκευτικῆς ἀγωγῆς μέ ἕνα μάθημα «ἠθικῆς», «καθολικῆς (δηλαδή, γενικῆς) ἠθικῆς» (“moraleuniverselle”), ἀποτελεῖ παλαιότατη στόχευση τῆς Μασονίας, τό ἀργότερο ἀπό τό 1866, ὅπως προκύπτει ἀπό μασονικό δημοσίευμα τοῦ ἔτους ἐκείνου. 

Ἀντί τῶν Θρησκευτικῶν ἡ «ἠθική», ἀπό Γαλλική Στοά τό 1866 

Τό μασονικό ἀντι-χριστιανικό δημοσίευμα ἀποκαλύπτεται ἐν πρώτοις σέ ρωμαιοκαθολικό ἀντιμασονικό βιβλίο τοῦ 1875 τοῦ ἐπισκόπου Φηλίξ Ντυπανλού, πού μεταφράσθηκε (καί διασκευάσθηκε) στά ἑλληνικά τό 1877 ἀπό τόν Ἱερομόναχο π. Ἀρσένιο Πανδῆ (1822-1880, τῆς ἱστορικῆς οἰκογένειας Πανδῆ τῆς Κερκύρας). Ἀντίγραφο τῆς ἑλληνικῆς ἐκδόσεως εὑρίσκεται σήμερα καί ἔντυπο καί ψηφιοποιημένο στό ΑΠΘ, προερχόμενο ἀπό τήν βιβλιοθήκη τοῦ γνωστοῦ λαογράφου Νικολάου Γ. Πολίτη (1852-1921), πατέρα τοῦ γνωστοῦ φιλολόγου, ἀρχαιολόγου, παλαιογράφου καί Ἀκαδημαϊκοῦ Λίνου Πολίτη (1906-1982).

Πατριαρχεῖο Ρουμανίας: Ἡ συμμετοχὴ τῶν νέων στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν εἶναι συνταγματικὸ δικαίωμα

Με ανακοίνωσή του το Πατριαρχείο Ρουμανίας απαντάει σε δημοσιεύματα, τα οποία θεωρούν “παράνομη” τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Το Πατριαρχείο αναφερόμενο αρχικά σε σειρά νόμων, οι οποίοι τεκμηριώνουν τη νομιμότητα μιας τέτοιου είδους εκπαίδευσης, καθώς και άλλα διαδικαστικά θέματα, καταλήγουν ότι: “Το μάθημα των Θρησκευτικών συμβάλλει στην ανάπτυξη της προσωπικής ταυτότητας και στη γνώση των πολιτιστικών αξιών της ανθρωπότητας και προτείνει στοιχεία εφαρμοσμένης ηθικής, απαραίτητα για την πνευματική υγεία του ατόμου και της κοινότητας.

Οι θρησκευτικές ομάδες υποστηρίζουν την ολοκληρωμένη εκπαίδευση των μαθητών και συνεργάζονται στο σχεδιασμό των κοινών στοιχείων των σχολικών προγραμμάτων. Για αυτό το λόγο, πολλοί μαθητές επιθυμούν να συμμετέχουν και είναι εγγεγραμμένοι στο μάθημα των Θρησκευτικών“.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Πατριαρχείου:

Μετά την εμφάνιση ορισμένων δημοσιευμάτων που θέτουν υπό αμφισβήτηση την υποτιθέμενη «παράνομη» διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών, το Πατριαρχείο Ρουμανίας προβαίνει στις ακόλουθες διευκρινίσεις:

1. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ρουμανίας, «το ρουμανικό κράτος εξασφαλίζει την ελευθερία της θρησκευτικής εκπαίδευσης, σύμφωνα με τις ειδικές απαιτήσεις κάθε θρησκείας. Στα δημόσια σχολεία, η θρησκευτική εκπαίδευση οργανώνεται και διασφαλίζεται από το νόμο» (άρθρο 32, παράγραφος 7). Παράλληλα, η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ορίζει: «Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία να αλλάζει κανείς τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις του, καθώς και την ελευθερία να εκφράζει τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις του, μόνος ή μαζί με άλλους, τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά, μέσω της διδασκαλίας, των θρησκευτικών πρακτικών, της λατρείας και της τέλεσης τελετουργιών» (άρθρο 18).

Ὁ θησαυρὸς τῆς Ὀρθοδοξίας ὑποχρεωτικὸ μάθημα στὰ σχολεῖα τῆς Βουλγαρίας – Δικαίωση τοῦ ἀγῶνα δεκαετιῶν τῆς Ἐκκλησίας

Ως υποχρεωτικό λογίζεται πλέον το μάθημα «Θρησκεία – Ορθοδοξία» στο σύστημα της βουλγαρικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, κατόπιν ψήφισης του σχετικού νομοσχεδίου από τη βουλγαρική Εθνοσυνέλευση. Πρόκειται για μία μακροχρόνια προσπάθεια από την εν Βουλγαρία Ορθόδοξη Εκκλησία η οποία έφτασε τελικά στο επιθυμητό αποτέλεσμα με την Ιερά Σύνοδο να χαιρετίζει με ικανοποίηση και πνευματική χαρά το μεγάλο αυτό γεγονός για τον Ορθόδοξο λαό της χώρας.

“Χαιρετίζουμε τη σοφία και την υπευθυνότητα που επιδείχθηκε κατά την ψηφοφορία σε πρώτη ανάγνωση από την Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας των αλλαγών στον Νόμο για την Προσχολική και Σχολική Εκπαίδευση, οι οποίες θα επιτρέψουν σε όλα τα παιδιά και τους νέους στην αγαπημένη μας Πατρίδα να αγγίξουν τον θησαυρό της αγίας Ορθοδοξίας, να γνωρίσουν τις αλήθειες της αγίας Ορθόδοξης πίστης και να ενωθούν με τις αιώνιες αρετές του Χριστού”, επισημαίνεται στην ανακοίνωση του Πατριαρχείου Βουλγαρίας.

Φιλιππουπόλεως Νικόλαος: Ἔκκληση νὰ γίνει ὑποχρεωτικὸ τὸ Ὀρθόδοξο μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα τῆς Βουλγαρίας

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως κ. Νικόλαος σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Ράντκο Παούνοφ για την εφημερίδα «24 Chasa» μίλησε για τις δυσκολίες που υπάρχουν στο να χτιστεί νέος ναός ή στο να αποκαταστασθεί. Ακόμη, ιδιαίτερη μνεία έκανε στην εκπαιδευτική αποστολή της Εκκλησίας, και κυρίως στο πόσο σημαντικό είναι να διδάσκεται το μάθημα των Θρησκευτικών με τίτλο «Ορθοδοξία», και στο τι κινδύνους για τη νεολαία ενέχει το μάθημα «Αρετές».

Αρχικά ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε το πόσο δύσκολο είναι να χτιστεί νέος ναός: “Δεν ξέρω αν σας έχει κάνει εντύπωση, αλλά το πρώτο πράγμα που βλέπει κάθε ταξιδιώτης όταν διασχίζει τα σύνορα στο Καπιτάν Αντρέεβο και μπαίνει στην Τουρκία είναι ένας εντυπωσιακός μουσουλμανικός ναός. Στο δρόμο της επιστροφής, το πρώτο πράγμα που βλέπει ο ταξιδιώτης μπαίνοντας στη Βουλγαρία είναι ένα καζίνο. Αυτά αυτοπροσδιορίζουν τις χώρες. Καταλαβαίνετε πώς αυτοπροσδιοριζόμαστε, σωστά; Δεν μπορεί να υπάρχει μια ορθόδοξη εκκλησία στην είσοδο της Βουλγαρίας και ένα καζίνο ένα χιλιόμετρο μακριά;”.

“Σε αντίθεση με τους γείτονές μας, εμείς δεν κοιτάμε το μέλλον. Είμαστε στο «εδώ και τώρα». Αυτό που ενσταλάζεται στους συμπατριώτες μας -μεταξύ άλλων και μέσω των μέσων ενημέρωσης- είναι ότι ένα άτομο ζει πλήρως όταν μπορεί να πάρει ένα γρήγορο δάνειο και να τα φάει σε ένα εστιατόριο ή να τα στοιχηματίσει σε ένα καζίνο. Υπό αυτή την έννοια, είναι κατανοητό γιατί η σύγχρονη εμφάνιση των πόλεών μας δεν καθορίζεται από ναούς, όπως συμβαίνει στην Ευρώπη και όπως ήταν παλιά στη χώρα μας, αλλά από καζίνο, εστιατόρια και τράπεζες”, δήλωσε.

Οὐδετερόθρησκο κράτος καὶ πολεμικὴ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Η Ένωση αθέων Ελλάδος είχε προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας της χώρας μας (2018) με δύο αιτήματα. Κατά την έναρξη εκδίκασης της πρώτης προσφυγής για αποφάσεις του αρμοδίου Υπουργείου για το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία, η Ένωση είχε υποβάλει αίτημα να αφαιρεθεί από την αίθουσα η εικόνα του Χριστού, τονίζοντας ότι η παρουσία της θα μπορούσε να εγείρει αμφιβολίες για την αμεροληψία του δικαστηρίου. Το αίτημα είχε απορριφθεί ως απαράδεκτο. Δίκη δεν διεξήχθη πάντως καθώς η Εκκλησία έκανε δεκτές τις αιτήσεις ακύρωσης και το ΣτΕ ακύρωσε τις υπουργικές αποφάσεις. Κατά την έναρξη εκδίκασης του δευτέρου αιτήματος ακύρωσης υπουργικής απόφασης για αναγραφή του θρησκεύματος στα απολυτήρια Λυκείου, η Ένωση υπέβαλε και πάλι αίτημα απομάκρυνσης του θρησκευτικού συμβόλου από την αίθουσα. Το αίτημα απορρίφθηκε ως αβάσιμο, με την Ολομέλεια του ΣτΕ να επικαλείται τη μακρόχρονη πρακτική και το έθιμο της παρουσίας της εικόνας στις αίθουσες. Πάντως η κύρια αίτηση της Ένωσης έγινε δεκτή και η υπουργική απόφαση ακυρώθηκε.

Οι νίκες αυτές δεν ικανοποίησαν την Ένωση και προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά της χώρας μας διότι παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη ενώπιον αμερολήπτου δικαστηρίου, την ελευθερία της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας καθώς και την απαγόρευση διακρίσεων λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων. Οι προσφυγές δεν έχουν ακόμη κριθεί επί της ουσίας, πρόσφατα όμως το ΕΔΔΑ ζήτησε από την ελληνική κυβέρνηση να απαντήσει σε συγκεκριμένα ερωτήματα. Μικρή αμφιβολία υπάρχει για την κατάληξη της υπόθεσης, αν το εθιμικό δίκαιο της ανάρτησης της εικόνας του Χριστού προσκρούει στο υπερισχύον κοινοτικό δίκαιο διαμορφωμένο από αθέους ή αδιάφορους περί την πίστη! Και βέβαια η τότε κυβέρνηση θα αποφασίσει την απομάκρυνση της εικόνας του Χριστού από τις αίθουσες, επειδή είναι εντολή της ΕΕ! «Ήθελα να πέσω καλά που με έσπρωξαν» λέει ο λαός μας. Μόνο οι μη έχοντες επαφή με την πραγματικότητα δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί ότι το κράτος όχι μόνο δεν υστερεί στο να καταστεί ουδετερόθρησκο, αλλά έχει περάσει σε πολεμική κατά της Εκκλησίας του Χριστού με την ψήφιση πλήθους αντιευαγγελικών νόμων. Και βέβαια είναι φαιδρό να συζητάται η αναγραφή ή μη του θρησκεύματος στα απολυτήρια του Λυκείου. Όσο για το μάθημα των θρησκευτικών είναι θέμα λίγου ακόμη χρόνου η κατάργησή του. Ήδη αρχή έγινε από το πρόγραμμα της Γ΄ Λυκείου.

Περί Θρησκείας

❈ Διαμαρτυρόμαστε γιά τά ἀπαράδεκτα θρησκευτικά πού ἐπιβάλλουν στά σχολεῖα οἱ ἰνστρούχτουρες τῆς Νέας Ἐποχῆς μέ τή συνεργία - δυστυχῶς - τοῦ Ὀρθοδόξου Κράτους καί, νά τό ποῦμε καί αὐτό - δυστυχῶς-, καί μέ κάποια ὀλιγωρία(;), ὑπαναχώρηση(;), προδοσία(;) κάποιων ἐκ τῆς Ἱεραρχίας. Διαμαρτυρόμαστε καί τί ἀκοῦμε; «Καλά, κακό εἶναι νά μάθει τό παιδί καί τίς ἄλλες θρησκεῖες;».

Φαίνεται, δηλαδή, στήν ἀρχή σάν κάτι καλό, ἀλλά ὅταν τό δοῦμε στό βάθος του, θά διαπιστώσουμε ὅτι πράγματι εἶναι κακό, γιατί τό παιδάκι τῶν 7 - 8 χρονῶν δέν ἔχει τήν κρίση, ὅπως λέει ἡ ψυχολογία, νά διακρίνει τό καλό ἀπό τό κακό καί ἁπλῶς μιμεῖται, ἀντιγράφει καί υἱοθετεῖ αὐτά πού τό διδάσκεις καί κάνει ἔτσι μία τελετουργία πολλές φορές ἀκριβῶς μιμούμενο αὐτό πού βλέπει νά τοῦ διδάσκει ἡ δασκάλα στό σχολεῖο ἤ ἡ μητέρα ἤ ὁ πατέρας.

Ἑπομένως, δέν εἶναι κάτι καλό νά γνωρίσει κανείς τό κακό παράλληλα μέ τό καλό καί νά διαλέξει. Γιατί δέν μπορεῖ πολλές φορές νά διαλέξει.

Βουλγαρίας Δανιήλ: Τὸ Σχολεῖο γεννήθηκε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία – Πορεία γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν

Χιλιάδες πολίτες έλαβαν μέρος στην πορεία «Αρετές και Θρησκεία στο σχολείο», που διοργανώθηκε από συλλόγους πολιτών και υποστηρίχθηκε από την εν Βουλγαρία Ορθόδοξη Εκκλησία.

Πριν από την έναρξη της πορείας στο Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι ο Πατριάρχης Βουλγαρίας κ.κ. Δανιήλ τέλεσε δέηση, στην οποία συμμετείχαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Λόβετς κ. Γαβριήλ, Νευροκοπίου κ. Σεραφείμ, Βιδινίου κ. Παχώμιος, οι Θεοφιλέστατοι Επίσκοποι Μελενίκου κ. Γεράσιμος, Βελεβουσδίου κ. Ισαάκ, Κωνσταντίνης κ. Μιχαήλ, Ζνεπόλεως κ. Μελέτιος, ο κλήρος της πρωτεύουσας και κληρικοί από άλλες μητροπόλεις της χώρας.

Μετά την δέηση, ο Μακαριώτατος εκφώνησε λόγο μπροστά από τον Καθεδρικό Ναό στον οποίο ανέφερε:

«Ευχαριστώ όλους εσάς που ήρθατε σήμερα για να υποστηρίξετε μια μακροχρόνια πρωτοβουλία, που ξεκίνησε από την Ιερά Σύνοδο στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αμέσως μετά τις δημοκρατικές αλλαγές – για την επιστροφή του μαθήματος των Θρησκευτικών ή, όπως ονομάζεται τώρα «Αρετές και Θρησκεία», στο κανονικό πρόγραμμα σπουδών.

Ὁ Πατριάρχης Βουλγαρίας γιὰ τὴν ἀλληλεπίδραση Ἐκκλησίας- κοσμικοῦ κράτους καὶ τὴν ἀναγκαιότητα διδασκαλίας τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα

Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Βουλγαρίας κ.κ. Δανιήλ σε συνέντευξη που παραχώρησε στο BNT αναφέρθηκε στο πόσο σημαντική είναι η διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών, υπό τον τίτλο «Αρετές και Θρησκεία», στα σχολεία. Ακόμη μίλησε για την αλληλεπίδραση Εκκλησίας με το κοσμικό κράτος, καθώς και για την ευθύνη που φέρουν τα μέσα ενημέρωσης και οι δημοσιογράφοι όταν περιορίζουν τη γνώση του κοινού για το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας.

Το ζήτημα των Θρησκευτικών στα σχολεία

“Το ζήτημα της διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών στα σχολεία είχε τεθεί από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Βουλγαρίας ήδη από το 1990. […] Σήμερα το μάθημα θα φέρει το όνομα «Αρετές και Θρησκεία». Πριν αφαιρεθεί από το πρόγραμμα σπουδών, το μαθημα των Θρησκευτικών ονομαζόταν «Πίστη» ή «Νόμος του Θεού»“, υπογράμμισε.

“Κάθε ανθρώπινη θλίψη ξεκινά από την απομάκρυνσή μας από τον Θεό. Αυτή είναι η ρίζα όλων των ανθρωπίνων προβλημάτων. Όταν η πίστη μας ψυχραίνεται, εξαφανίζεται, και πλέον δεν υπάρχει – τι καλό περιμένουμε;

Διδάσκαλοι στεροῦν τά παιδιά ἀπό Χριστόν καί Ἁγιους!

Ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν Διδασκάλων δὲν διαθέτει θεολογικὴν κατάρτησιν

ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ ΣΤΕΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΧΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥΣ!

Ἀπαιτεῖται ἐπειγόντως διορισμὸς Θεολόγων Καθηγητῶν εἰς τὸ Δημοτικὸν

Γράφει ὁ κ. Λέων Μπράνγκ, θεολόγος

«Τὰ παιδιὰ εἶναι ἄδειες κασσέττες. Ἂν γεμίσουν Χριστό, θὰ εἶναι κοντά Του πάντα. Ἂν ὄχι, εἶναι πιὸ εὔκολο, ὅταν μεγαλώσουν, νὰ παραστρατήσουν. Ἂν μικρὰ βοηθηθοῦν, καὶ νὰ ξεφύγουν ἀργότερα λίγο, πάλι θὰ συνέλθουν. Ἂν ποτισθῆ τὸ ξύλο μὲ λάδι, δὲν σαπίζει. Λίγο ἂν ποτισθοῦν τὰ παιδιὰ μὲ εὐλάβεια, μὲ φόβο Θεοῦ, δὲν ἔχουν ἀνάγκη μετά.» Αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου Παϊσίου ἀπευθύνονται πρωτίστως σὲ γονεῖς μικρῶν παιδιῶν, ἔχουν ὅμως ἐφαρμογὴ καὶ σὲ παιδιὰ μεγαλύτερης ἡλικίας, στὴν ἡλικία τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου. Καὶ ἐκεῖ ἀφοροῦν κυρίως καὶ στοὺς δασκάλους ποὺ ἔχουν τὴν εἰδικὴ εὐθύνη γιὰ τὴν διαπαιδαγώγησή τους.

Αὐτὴ τὴν εὐθύνη τονίζει καὶ τὸ Σύνταγμά μας, τὸ ὁποῖο ὡς σκοπὸ τῆς παιδείας ὁρίζει στὸ ἄρθρο 16 παρ. 2 μεταξὺ ἄλλων τὴν «ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης». Καὶ μὲ τὸν ὅρο αὐτὸ δὲν ἐννοεῖται γενικὰ καὶ ἀόριστα κάποια θρησκευτικὴ συνείδηση, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ θρησκευτικὴ συνείδηση προσδιορίζεται ὡς ὀρθόδοξη, ὅπως μᾶς διευκρινίζουν οἱ σχετικὲς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Οἱ τελευταῖες ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ (2018 καὶ 2019) μιλοῦν ρητὰ γιὰ τὴν «ἀνάπτυξη τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς συνειδήσεως τῶν μαθητῶν», τὴν ὁποία ὀφείλει νὰ ὑπηρετεῖ τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Γι’ αὐτὸ «πρέπει νὰ διδάσκεται ἐπὶ ἱκανὸ ἀριθμὸ ὡρῶν διδασκαλίας ἑβδομαδιαίως» καὶ φυσικὰ «νὰ μὴ ὑποβαθμίζεται… σὲ σχέση μὲ τὰ ἄλλα μαθήματα». Στὰ ἐκπαιδευτικὰ προγράμματα τῶν τελευταίων 30 ἐτῶν αὐτὸς ὁ ἱκανὸς ἀριθμὸς ὡρῶν γιὰ τὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο ὁρίζεται μὲ δίωρο ὑποχρεωτικὸ μάθημα τὴν ἑβδομάδα ἀπὸ τὴν Γ’ ἕως καὶ τὴν ΣΤ’ Τάξη.

ΟΙ ΒΑΘΥΤΕΡΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΒΙΑΣ (Μιὰ διαφορετικὴ προσέγγιση τοῦ ἀνησυχητικοῦ αὐτοῦ φαινομένου)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 18η Νοεμβρίου 2024

ΟΙ ΒΑΘΥΤΕΡΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΒΙΑΣ

(Μια διαφορετική προσέγγιση του ανησυχητικού αυτού φαινομένου)

Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει στις μέρες μας η ελληνική κοινωνία, όπως και η παγκόσμια, είναι η βία ανάμεσα στα ανήλικα παιδιά. Τελευταία, δεν υπάρχει δελτίο ειδήσεων στα ΜΜΕ που να μην αναφέρεται τουλάχιστον μια περίπτωση βιαιοπραγίας ανάμεσα σε ανηλίκους.

Το πολύ θλιβερό και ανησυχητικό γεγονός του άγριου ξυλοδαρμού 14χρονης μαθήτριας από συμμαθήτριές της, είναι η προφανώς η «κορυφή του παγόβουνου», συνταράσσοντας κάθε ορθά σκεπτόμενο Έλληνα. Και δεν πρόκειται απλά για απλές συμπλοκές, αλλά για προθέσεις βαρειών σωματικών βλαβών, ακόμα και για αφαίρεση της ζωής των θυμάτων. Στο εν λόγω περιστατικό, μία από τις επιτιθέμενες μαθήτριες, ανέβασε στα social media την πρόθεσή της «να αποτελειώσει» το θύμα! Τα σχολεία, από χώροι πολιτισμού και εργαστήρια διάπλασης χαρακτήρων, μεταβλήθηκαν σε χώρους αντεκδίκησης και βίας!

Βεβαίως, δεν είναι μόνον τα σχολεία οι χώροι που ασκείται η νεανική βία, αλλά και οι χώροι διασκέδασης των νέων και κύρια οι χώροι άθλησης, όπου καλλιεργείται μια φοβερή αντιμαχία, όπου κυριαρχεί ένα ανεξήγητο μίσος, η λεγόμενη οπαδική αντιπάθεια, η οποία εκδηλώνεται σε πράξεις βίας, συχνά, μέχρι εξοντώσεως των «αντιπάλων»! Ήδη η ελληνική κοινωνία θρηνεί αρκετούς θανάτους από αυτή την εξωφρενική κατάσταση!

Το δυσμενές αυτό κοινωνικό φαινόμενο τυγχάνει έρευνας από ειδικούς ψυχολόγους, κοινωνιολόγους, κλπ, οι οποίοι προτείνουν στους πολιτικούς «λύσεις του προβλήματος». Μάλιστα τελευταία η κυβέρνηση, θορυβημένη από την συχνότητα και τη σφοδρότητα των πρόσφατων γεγονότων βίας ανηλίκων, εξήγγειλε τη λήψη αυστηρών κατασταλτικών μέτρων.

Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός καί τό σημερινό σχολεῖο

 Τοῦ Ἰωάννου Τάτση, Θεολόγου

«Ἀπό τό σχολεῖο μανθάνομεν, τό κατά δύναμιν, τί εἶναι Θεός, τί εἶναι ἤ Ἁγία Τριάς, τί εἶναι ἄγγελοι, τί εἶναι ἀρχάγγελοι, τί εἶναι δαίμονες, τί εἶναι παράδεισος, τί εἶναι κόλασις, τί εἶναι ἁμαρτία, ἀρετή. Ἀπό τό σχολεῖον μανθάνομεν τί εἶναι Ἁγία Κοινωνία, τί εἶναι Βάπτισμα, τί εἶναι τό ἅγιον Εὐχέλαιον, ὁ τίμιος γάμος, τί εἶναι ψυχή, τί εἶναι κορμί, τά πάντα ἀπό τό σχολεῖον τά μανθάνομεν». Μέ τούς λόγους αὐτούς ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός περιγράφει τό σχολεῖο τῆς ἐποχῆς του, ἕνα σχολεῖο πού συμβάλλει ἄμεσα στήν πνευματική καί ἐκκλησιαστική κατάρτιση τῶν μαθητῶν του.

Κάθε σύγκριση τῶν λόγων τοῦ ἁγίου μέ τούς σημερινούς στόχους τῆς ἐκπαίδευσης καί τίς ὁδηγίες τῶν Ἀναλυτικῶν Προγραμμάτων ἀποδεικνύει τήν τεράστια ἀπόσταση πού χωρίζει τό σχολεῖο τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ ἀπό τό σημερινό σχολεῖο τῆς πολυπολιτισμικότητας...

Τά γλωσσικά μαθήματα ἔχουν πλήρως ἀποχριστιανοποιηθεῖ... μέ τήν ἀφαίρεση σχεδόν στό σύνολό τους τῶν ἑνοτήτων πού ἔκαναν κάποια ἀναφορά στήν χριστιανική ζωή.

Μάθημα Θρησκευτικῶν: O γόρδιος δεσμὸς τοῦ ἰσότιμου μαθήματος

Μάθημα Θρησκευτικών: O γόρδιος δεσμός του ισότιμου μαθήματος

του Ιωάννη Τάτση, Θεολόγου

Το ζήτημα των απαλλαγών από το μάθημα των Θρησκευτικών ταλάνισε τα προηγούμενα χρόνια την εκπαιδευτική κοινότητα και κυρίως τον θεολογικό κόσμο της χώρας. Το θέμα πήρε μεγάλες διαστάσεις εξαιτίας όχι τόσο της πάγιας θέσης της Ένωσης Αθέων, που ζητά επιτακτικά και μέσω της δικαστικής οδού απροϋπόθετες απαλλαγές για όλους τους μαθητές, όσο γιατί μια ομάδα «εκσυγχρονιστών» θεολόγων πίστεψε ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει τις απαλλαγές ως εργαλείο για τη μετάλλαξη του ορθόδοξου χριστιανικού μαθήματος των Θρησκευτικών και τη μετατροπή του σε θρησκειολογικό. Το επιχείρημα των θεολόγων αυτών ήταν ότι με την αλλαγή αυτή θα μπορούσε να υπάρξει ένα «μάθημα Θρησκευτικών για όλους» τους μαθητές ανεξαρτήτως θρησκεύματος και οι απαλλαγές θα έπαυαν να υπάρχουν.

Σε διαφορετική περίπτωση, ισχυρίζονταν οι «εκσυγχρονιστές» θεολόγοι, το ορθόδοξο μάθημα θα μετατρεπόταν αναγκαστικά σε προαιρετικό και θα υπήρχε ραγδαία αύξηση του αριθμού των απαλλαγών. Για την ανατροπή όλου αυτού του κλίματος χρειάστηκαν πολλοί, επίμονοι και επίπονοι αγώνες της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων, της πλειονότητας των διδασκόντων το μάθημα εκπαιδευτικών, Μητροπολιτών και απλών πιστών, αγώνες που στέφθηκαν με επιτυχία και ολοκληρώθηκαν με την έκδοση σειράς αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ). Οι αποφάσεις αυτές του ΣτΕ υποχρέωσαν την Πολιτεία να αποσύρει τα «νέα» Προγράμματα Σπουδών και τους Φακέλους Μαθήματος και τους «εκσυγχρονιστές» θεολόγους να παραδεχτούν άλλοτε άμεσα και άλλοτε έμμεσα την ήττα τους, επικρίνοντας αυτή τη φορά όχι μόνο τους παραδοσιακούς θεολόγους για τις απόψεις τους αλλά και τους ανώτατους δικαστές για τις αποφάσεις τους!

Ἔγγραφο τῆς ΠΕΘ πρὸς τὸν Ὑπουργὸ Παιδείας σχετικὰ μὲ τὸ Πρόβλημα τῆς μή-διδασκαλίας τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν στὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο

Τoν Αξιότιμον Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού κ. Κυριάκο Πιερρακάκη

Κοιν.:

1. Την Αξιότιμη Υφυπουργό Παιδείας κ. Ζέττα Μακρή

2. Γενική Γραμματεία Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Ειδικής Αγωγής του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

3. Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος και

4. Άπαντες τους Αρχιερείς της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος

ΘΕΜΑ: Το Πρόβλημα της μη-διδασκαλίας του Μαθήματος των Θρησκευτικών στο Δημοτικό Σχολείο

Με την υπ’ Αριθ. Πρωτ. 58/25.4.2024 επιστολή της, η Συνοδική Επιτροπή Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και Επιμορφώσεως του Εφημεριακού Κλήρου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ενεργώντας καθηκόντως, μας πληροφόρησε για την με Αριθ. Πρωτ. ΦΕΣΕ 2542/ΒΧ/41969/Δ1/22.4.2024 απάντηση του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και συγκεκριμένα της Γενικής Γραμματείας Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Ειδικής Αγωγής, στην υπ΄ Αριθ. Πρωτ. 940/746/4.4.2024 Επιστολή της Ιεράς Συνόδου περί της πλημμελούς διδασκαλίας του Μαθήματος των Θρησκευτικών στα Δημοτικά Σχολεία, σύμφωνα και με την υπ΄ Αριθ. Πρωτ. 46/29.2.2024 επιστολή της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, με την οποία η Ένωσή μας, παρακαλούσε όπως η Ιερά Σύνοδος διαβιβάσει προς το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού το αίτημα για το διορισμό Θεολόγων Καθηγητών στα Δημοτικά Σχολεία.

Ομολογουμένως, η απάντηση του Υπουργείου προς την Ιερά Σύνοδο και κατ΄ επέκταση προς το αίτημα της Ενώσεώς μας, για το επίμαχο θέμα της μη-διδασκαλίας του Μαθήματος των Θρησκευτικών στο Δημοτικό Σχολείο, δεν ικανοποιεί, διότι, σ’ αυτήν, διαφαίνεται μία τυπολογική και όχι ουσιαστική προσέγγιση του ζητήματος, καθώς, δείχνει να παραθεωρείται το γεγονός ότι κάποιοι δάσκαλοι στα Δημοτικά, παίρνουν μεν τις ώρες των Θρησκευτικών, αλλά ακυρώνουν ουσιαστικά τη διδασκαλία τους στην εφαρμογή του καθημερινού Προγράμματος στην Τάξη και, μάλιστα, αυθαίρετα, αυτεπάγγελτα και ανεξέλεγκτα. Στην παρούσα επιστολή μας θα διαπιστώσετε ότι όλα όσα αναφέρουμε είναι αληθινά, καθώς πέρα από τις μαρτυρίες των Θεολόγων που διδάσκουν στο Γυμνάσιο και μαθαίνουν αλλά και διαπιστώνουν από τους/τις μαθητές/τριες τους άμεσα αν και πώς διεξαγόταν η διδασκαλία του μαθήματος στα Δημοτικά από όπου ήλθαν, η Ένωσή μας έχει διεξάγει και ειδική επιστημονική έρευνα (Ερωτηματολόγιο) προς τους γονείς των μαθητών και έχουμε διαπιστώσει ότι η διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών είτε δεν γίνεται καθόλου είτε διεξάγεται πλημμελώς.

Ωστόσο, αυτή η απαξίωση της διδασκαλίας του Μαθήματός μας στο Δημοτικό, δεν καταργεί, απλώς τη νομική υπόσταση της διδασκαλίας του Μαθήματός μας, αλλά σταδιακά συμβάλλει στην αποχριστιανοποίηση της νέας γενιάς, αφού αυξάνει διαρκώς τον θρησκευτικό αναλφαβητισμό των παιδιών.

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ: “ ..τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν βάλλεται πολλαχόθεν… ἐντέχνως καί προκλητικῶς λανσάρεται καί τό τρίτο φῦλο…. ”

…….τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν βάλλεται πολλαχόθεν καί τείνει νά ἐξοβελισθῇ ἀπό τόν σχολικό χῶρο, εἶναι περισσότερο θρησκειολογικό, καί δέν ἔχει, ὅπως θά ἔπρεπε, σύμφωνα μέ ἀπόφασι τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἀποκλειστικά κατηχητικό καί ὁμολογιακό χαρακτῆρα……..

……….Γιατί, σύμφωνα μέ τίς νεοταξικές καί νεοεποχητικές θεωρίες, τά παιδιά μας, καί μάλιστα τά χριστιανόπουλα, στήν ἄωρη τους σχολική ἡλικία διδάσκονται ὅλες τίς θρησκεῖες καί ὑποχρεώνονται νά δέχωνται μαθήματα σεξουαλικῆς διαπαιδαγώγησης γιά νά ἐπιλέξουν τήν θρησκεία τους καί τό φῦλο τους, ἀφοῦ, δυστυχῶς, ἐντέχνως καί προκλητικῶς λανσάρεται καί τό τρίτο φῦλο, ἐκτός τοῦ ἀρσενικοῦ καί θηλυκοῦ φύλου. Ὁποία ἠθική καί πνευματική κατάπτωσις καί καταρράκωσις!!!........

Τό Ὑπουργεῖο Παιδείας, ἐπιβραβεύει τούς «μεταμοντέρνους Θεολόγους», τά Θρησκευτικά τῶν ὁποίων ἀκύρωσε τό ΣτΕ

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ

Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων

«Το Υπουργείο Παιδείας, επιβραβεύει τους «μεταμοντέρνους Θεολόγους», τα Θρησκευτικά των οποίων ακύρωσε το ΣτΕ»

Την πρώτη επίσημη παρέμβασή τους οι «Θεολόγοι» που αποτελούν την ομάδα των λεγόμενων «εκσυγχρονιστών θεολόγων» την έκαναν με το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών για το Μάθημα των Θρησκευτικών, το οποίο εμπνεύστηκαν, κατάρτισαν και κατάφεραν να εφαρμόσουν, πιλοτικά, το 2011, σε κάποια σχολεία της χώρας το δε 2016 σε όλα τα σχολεία.

Και όλα αυτά, με τη σύμπραξη της πολιτικής εξουσίας, που, ως γνωστό, τα τελευταία χρόνια, ορέγεται να συνεργάζεται με πρόθυμους, για κάθε μορφή ανατροπές της ορθόδοξης θεολογικής παραδόσεως της χώρας, «μεταμοντέρνους θεολόγους».

Αυτοί οι «θεολόγοι της μόδας», όπως τους ονομάζει ο Αλ. Παπαδιαμάντης, έχουν καταφέρει να εισχωρήσουν στο Υπουργείο Παιδείας και να ελέγχουν τη λειτουργία του Μαθήματος των Θρησκευτικών σε όλες τις πτυχές του, έως και σήμερα.

Με ένα απαράδεκτο και ασύμβατο με την ορθόδοξη εκκλησιαστική Θεολογία πολυθρησκειακό και ουδετερόθρησκο , κινήθηκαν, ως οργανωμένη ομάδα, μέσω υψηλών γνωριμιών και σχέσεων, για να επιβάλουν στην Παιδεία μια ξενόφερτη, κυρίως προτεσταντίζουσα θεολογική γραμμή, με κοσμικά χαρακτηριστικά, που να μπορεί να πετύχει την μετάλλαξη της ορθόδοξης συνείδησης, πίστης και ζωής των μαθητών/τριών.

Με την αλλαγή αυτή σχεδίαζαν, μαζί με τους συνεργάτες τους πολιτικούς, αφενός, να αποορθοδοξοποιηθεί η Ελλάδα και να γίνει μια ουδετερόθρησκη χώρα και, αφετέρου, να γίνουν, βαθμιαία, οι σημερινοί μαθητές συνειδητά μέλη μιας νέας ομογενοποιημένης παγκόσμιας κοινότητας.

Το Πρόγραμμά τους, το έκαναν ελκυστικό και μεταμοντέρνο, με παιχνίδια, θεολογικούς νεωτερισμούς και ανατροπές και κατάφεραν να επιβάλουν, για τους ορθόδοξους μαθητές, έναν ξεχωριστό και ιδιότυπο ρατσισμό, καθώς ήταν οι μόνοι μαθητές στην Ελλάδα, που δεν διδάσκονταν την οικεία πίστη, αλλά ένα πολυθρησκειακό συνοθύλευμα.

Ο στόχος τους ήταν η αλλαξοπιστία των νέων της χώρας και η μετατροπή τους σε σύγχρονους γενίτσαρους, όπως είχε συμβεί σε παλαιότερες επώδυνες εποχές στην Ιστορία μας.

Τό χρονικό τῆς ἧττας τῆς οὐδετεροθρησκείας

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ,

Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων

Το χρονικό της ήττας της ουδετεροθρησκείας

Με το παρόν άρθρο, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε σε όλους τους υπεύθυνους του Υπουργείου Παιδείας και του ΙΕΠ, μερικά από όσα είναι ανάγκη να γνωρίζουν από το πρόσφατο παρελθόν σχετικά με τις αντιχριστιανικές δράσεις του εν λόγω Υπουργείου.

Πολλές φορές, έχουμε υποστηρίξει το αυτονόητο, ως προς το θέμα αποδοχής της ορθόδοξης χριστιανικής διδασκαλίας του Μαθήματος των Θρησκευτικών, ότι δηλαδή οι Έλληνες, στην οντολογική τους ψυχοσύνθεση, ανεξάρτητα από τη μικρή ή μεγάλη τους πίστη, διατηρούν, ακέραιη και αλώβητη την επιθυμία τους να προσφέρεται στα παιδιά τους η σχολική ορθόδοξη χριστιανική αγωγή.

Όσες ύπουλες προσπάθειες και αν έγιναν από το 2016 από πολιτικούς, «θεολόγους» και άλλους παράγοντες, που έχουν γίνει έρμαια των σκοτεινών ιδεοληψιών τους, να παραβιάσουν ή να αλλάξουν αυτά τα ξεχωριστά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ελληνικού λαού, όχι απλώς δεν καρποφόρησαν αλλά και δημιούργησαν ξεχωριστές εντάσεις και αόρατες ή φανερές αντιδράσεις στην ελληνική κοινωνία, των οποίων, μάλιστα, τα συντρίμμια είναι ιδιαίτερα ορατά τον τελευταίο καιρό.

Είναι παράδοξο, και όμως αληθινό ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της ένθεης ταυτότητας των Ελλήνων τα τελευταία χρόνια στεγάζεται και τρέφεται στο (και γύρω από το) Υπουργείο Παιδείας, καθώς συγκεκριμένοι Υπουργοί Παιδείας, μαζί με το επιτελείο τους, θέλησαν, να αναδείξουν την «αξία» τους και το μέγεθος του προοδευτισμού τους ή της ευπείθειάς τους έναντι κάποιων εσωτερικών ή εξωτερικών παραγόντων, χρησιμοποιώντας ως εργαλείο την αλλοίωση ή μεταβολή ή και κατάργηση της ορθόδοξης χριστιανικής παιδείας στα ορθόδοξα παιδιά των Ελλήνων.

Στη γραμμή αυτή κινήθηκαν το 2016 και το 2017 οι διατελέσαντες Υπουργοί παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ και θεσμοθέτησαν, με σχετικά ΦΕΚ τη διδασκαλία στα σχολεία των μη ορθόδοξων Θρησκευτικών.

«Θρησκευτικά χωρίς βιωματικότητα: Τό νέο ὕπουλο ἐργαλεῖο τῆς οὐδἑτεροθρησκείας»

Ἡρακλῆς Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ

Πρόεδρος τῆς Πανελλήνιας Ἑνώσεως Θεολόγων

Ἡ βιωματική ἀγωγή χρησιμοποιήθηκε στήν Παιδαγωγική γιά νά θεραπευτεῖ τό κενό πού εἶχε δημιουργηθεῖ τά τελευταῖα χρόνια στήν παιδεία, μέ τήν ἄκρατη καί γενι¬κευ¬μέ¬νη καί ἡγεμονική χρήση τοῦ ὀρθολογισμοῦ καί τῆς γνωσιολογίας.

Ὡστόσο, εἶναι λανθασμένος ὁ ἰσχυρισμός ὅτι ἡ βιωμα¬τική ἀγωγή εἶναι ὁ ἀντίποδας τῆς γνωσιολογικῆς ἀγωγῆς. Τό βίωμα, ὄχι μόνον δέν ἀντιτίθεται στίς λειτουργίες τῆς γνώσης, τῆς λογικῆς, τῆς διάνοιας, ἀλλά βρίσκεται σέ ἁρμονική... σύνδεση μ' αὐτές.

Ὅταν κάνουμε λόγο γιά βιωματική ἀγωγή ἤ γιά βιω¬ματικότητα ἐννοοῦμε τήν ἀγωγή, ἡ ὁποία α) στηρίζεται στίς συλλογικές ὑπαρξιακές προηγούμενες ἐμπειρίες τοῦ μᬬθητή καί β) χρησιμοποιεῖ ὅλες τίς δεκτικές του ἱκανότητές καί τίς πνευματικές του κεραῖες, προκειμένου νά ἀντιληφθεῖ καί νά βιώσει, σέ βάθος, τήν ἔμπρακτη διάσταση τῶν διδακτικῶν ἀγαθῶν.

Στή σχολική θεολογική διδασκαλία ἡ βιωματικότητα χρησιμοποιεῖται γιά νά μήν παραμένουν οἱ μαθητές/τριες ἄπρα¬κτοι/ἐς,ἕς ἔναντι τῆς χριστιανικῆς ζωῆς καί γιά νά μποροῦν νά συν¬δέο¬νται, συνειδητά καί ἔμπρακτα, μέ τόν βιωματικό τρόπο ζωῆς τῆς ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τους.

Τό βασικό γνώρισμα τῆς βιωματικῆς ἀγωγῆς εἶ¬ναι ὅτι ἐμπεριέχει τό στοιχεῖο τῆς θεληματικῆς συμμε¬το¬χής ἐκείνου πού βιώνει. Ἡ ἑκούσια συμμε¬τοχή κάποιου σέ μία δρᾶ-στηριότητα δημιουργεῖ ἔντονα τό αἴσθη¬μα τῆς χαρᾶς, πού ἀποτελεῖ ἰσχυρό κίνητρο καί βασι¬κή μα¬θησιακή προ¬ϋπό¬θεση γιά κάθε γόνιμη ἐμπειρία καί μάθηση. Ὅταν βιώνει κά-ποιός αὐτά πού μα¬θαί¬νει, σημαίνει ὅτι αὐτενεργεῖ, ἀνοίγεται συ¬να鬬σθηματικά καί βουλητικά, πρός τήν κα¬τεύθυνση τοῦ ἀντ鬬κειμένου πού μαθαίνει, καθώς συ¬νει¬δητοποιεί ὅτι πρשּׁοδεύει καί ὠφελεῖται.

Δέν ξεχνοῦμε ὅσους πολέμησαν τά ὀρθόδοξα Θρησκευτικά (Α΄Μέρος)

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ

Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων

Δεν ξεχνούμε όσους πολέμησαν τα ορθόδοξα Θρησκευτικά (Α΄Μέρος)

Είναι πολύ ενδιαφέροντα τα θέματα που κυριαρχούν την περίοδο των βουλευτικών εκλογών στον πολιτικό στίβο, καθώς αναφέρονται σε οικονομικά, αμυντικά, εργασιακά, ασφαλιστικά, υγειονομικά θέματα κ.ά. Ωστόσο, δεν μπορούμε να αποσιωπούμε τα θέματα που αφορούν στον όλο άνθρωπο, στο συνειδησιακό είναι και στην ταυτότητά του.

Στο πλαίσιο αυτό, οι ορθόδοξοι Χριστιανοί, δεν ξεχνούν τους πολιτικούς και τους συνεργάτες τους, που το 2016, αποφάσισαν, ως κάτοχοι ή μέτοχοι της κυβερνητικής εξουσίας, να αλλάξουν την πίστη των ορθοδόξων μαθητών, επιβάλλοντας και εισάγοντας στα σχολεία, στη θέση του έως τότε Ορθόδοξου μαθήματος, ένα ουδετερόθρησκο μάθημα Θρησκευτικών.

Το μάθημα, στόχευε να εξαπατήσει τους γονείς και να αποπροσανατολίσει τα παιδιά τους, διδάσκοντάς τους, ως δήθεν ορθόδοξη διδασκαλία, ένα συνονθύλευμα θρησκευτικών και κοσμικών στοιχείων, με στόχο την αλλοίωση της πίστεώς τους, πράξη που αγγίζει τα όρια του προσηλυτισμού.