Ἡ εἰσήγηση τοῦ κ. Βασιλείου Κερμενιώτη στὴν Ἡμερίδα «Ἀποτειχιζόμενη Ὀρθοδοξία. Ὀκτὼ χρόνια μετά» [βίντεο 2025]

 

https://youtu.be/24RZorfN9YY – Katanixi Site

Εισήγηση με θέμα: «Η Αποτείχιση στην ιστορική, αγωνιστική και ομολογητική μητρόπολη Φλωρίνης: Από τον Άγιο Επίσκοπο, π. Αυγουστίνο Καντιώτη, στον ομολογητή Γέροντα Αρχιμ. π. Μάξιμο Καραβά»

Η Ημερίδα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 28 Ιουνίου στις 10:00 π.μ., στο Ολυμπιακό Μουσείο Θεσσαλονίκης – Αγίου Δημητρίου με Γ’ Σεπτεμβρίου. Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από την Εταιρεία Ορθοδόξων Σπουδών και τον Ορθόδοξο Χριστιανικό Σύλλογο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής.

https://katanixi.gr

Θεολογικὴ Ἡμερίδα μὲ θέμα: «Ἀποτειχιζόμενη Ὀρθοδοξία. Ὀκτὼ χρόνια μετά»

–https://youtu.be/kp3Ul6_O9hA – katihisis

https://tasthyras.wordpress.com/2025/07/16/θεολογική-ημερίδα-με-θέμα-αποτειχιζ/

Δελτίο Τύπου: Θεολογικὴ Ἡμερίδα «Ἀποτειχιζόμενη Ὀρθοδοξία. Ὀκτὼ χρόνια μετά».

Ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανικὸς Σύλλογος Ἅγιος Ἰωσὴφ ὁ Ἡσυχαστὴς καί

ἡ Ἑταιρεία Ὀρθοδόξων Σπουδῶν,

διοργανώνουν Θεολογικὴ Ἡμερίδα μὲ θέμα:

«Ἀποτειχιζόμενη Ὀρθοδοξία. Ὀκτὼ χρόνια μετά.

Ξεπεράστηκαν οἱ κόκκινες γραμμές»

Σάββατο 28 Ἰουνίου 2025. Ὧρες 10:00 – 14:30

Ὀλυμπιακὸ Μουσεῖο Θεσσαλονίκης – Ἁγίου Δημητρίου μὲ Γ’ Σεπτεμβρίου

Ὅπως σᾶς εἴχαμε προαναγγείλει στὴν ἡμερίδα αὐτὴ θὰ δοθοῦν σαφεῖς Ὀρθόδοξες ἀπαντήσεις σὲ ἐκείνους ποὺ φοβοῦνται την Ἀποτείχιση καὶ γι’ αὐτὸ τὴν συκοφαντοῦν.

Ἐκ τοῦ ΔΣ

Ἐπισυνάπτουμε τὴν ἀφίσα καὶ τὸ πρόγραμμα πρός ἐνημέρωση τοῦ πιστοῦ λαοῦ

τοῦ Θεοῦ.

Ἡ πρόταση γιά μόνιμο συνεορτασμό τοῦ Πάσχα μέ τούς ἑτεροδόξους χριστιανούς εἶναι θεολογικά ἀθεμελίωτη

κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη,

Καθηγητῆ τῆς Δογματικῆς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕ Η ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΣΤΙΣ 01.02.25 ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ OTEACADEMY ME ΘΕΜΑ:

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ: ΟΡΟΣ ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ὅπως δείχνουν τά ἐκκλησιαστικά γεγονότα ἀνά τήν Οἰκουμένη, ὁ 21ος αἰ. θά εἶναι κατεξοχήν ὁ αἰώνας τῆς Ἐκκλησιολογίας γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Θά εἶναι δηλαδή ὁ αἰώνας ἐκεῖνος, κατά τόν ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία θά δίνει πνευματικές μάχες γιά τήν ὑπεράσπιση καί διασφάλιση τῆς γνήσιας ταυτότητάς της. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία θά εἶναι τό ἐπίκεντρο τῆς θεολογίας της. Τῆς θεολογίας δηλαδή ἐκείνης, ἡ ὁποία πέρα ἀπό τόν ἀποκαλυπτικό χαρακτῆρα της, προϋποθέτει στήν πράξη τήν χαρισματική βίωση τῆς ἁγιοτριαδικῆς ζωῆς, ὡς ἄκτιστο καρπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τήν ἀποστολή τοῦ Ὁποίου, ἀλλά καί τήν ἐνεργό παρουσία Του σέ αὐτήν ὑποσχέθηκε ὁ Ἴδιος ὁ Δομήτοράς της πρίν τήν Ἀνάληψη καί τήν ἐνθρόνισή Του ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ Πατρός.

Τήν προϋπόθεση γιά τήν ἀκριβῆ διατύπωση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησιολογίας ἐγγυᾶται ἡ διαχρονικότητα τῆς χαρισματικῶς βιούμενης ἁγιοτριαδικῆς ζωῆς της. Τό γεγονός αὐτό ἐκφράστηκε ἐπίσημα καί θεσμικά στό Σύμβολο τῆς Πίστεως, ὡς ἔγγραφη διατύπωση τοῦ φρονήματός της πού βιώνεται μυστικά ὡς μυστήριο ἀπό τά ζωντανά μέλη της στό ἑκάστοτε παρόν τῆς ἐπί γῆς παρουσίας της.

Τό φρόνημα αὐτό θά ὑπάρχει καί θά ἐκφράζεται ἀλαθήτως ἕως τῆς συντελείας τῶν αἰώνων, ὅπως τό ὑποσχέθηκε ἀψευδῶς ὁ Χριστός, ἡ Ὑποστατική Ἀλήθεια, ἡ Ὁποία θά παραμένει πάντοτε στήν Ἐκκλησία, τήν ὁποία καί θά κατευθύνει ὡς Κεφαλή της «εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν» διά τοῦ Πνεύματός Του, τό ὁποῖο θά ἐγγυᾶται τήν αὐθεντικότητα τοῦ φρονήματός της.

Χαιρετισμὸς Γέροντος Ἀθανασίου Μετεωρίτου στὴν ἡμερίδα τῆς ΕΜΠ γιὰ τὸ κοινὸ πασχάλιο

Χαιρετισμός Γέροντος Αθανασίου Μετεωρίτου στην ημερίδα της ΕΜΠ για το κοινό πασχάλιο με αναφορές στο καταχρηστικό πρωτείο εξουσίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου

 

Ἡ πρόταση γιά μόνιμο συνεορτασμό τοῦ Πάσχα μέ τούς ἑτεροδόξους χριστιανούς εἶναι θεολογικά ἀθεμελίωτη

Δημητρίου Τσελεγγίδη

Καθηγητῆ τῆς Δογματικῆς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ

Ἡ πρόταση γιά μόνιμο συνεορτασμό τοῦ Πάσχα

μέ τούς ἑτεροδόξους χριστιανούς εἶναι θεολογικά ἀθεμελίωτη

Τοποθέτηση στήν ἡμερίδα τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν

Πασχάλιος Κανόνας: Ὅρος ἀμετακίνητος ἑνότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

Ἀθήνα, 1 Φεβρουαρίου 2025

Ὅπως δείχνουν τά ἐκκλησιαστικά γεγονότα ἀνά τήν Οἰκουμένη, ὁ 21ος αἰ. θά εἶναι κατεξοχήν ὁ αἰώνας τῆς Ἐκκλησιολογίας γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Θά εἶναι δηλαδή ὁ αἰώνας ἐκεῖνος, κατά τόν ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία θά δίνει πνευματικές μάχες γιά τήν ὑπεράσπιση καί διασφάλιση τῆς γνήσιας ταυτότητάς της. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία θά εἶναι τό ἐπίκεντρο τῆς θεολογίας της. Τῆς θεολογίας δηλαδή ἐκείνης, ἡ ὁποία πέρα ἀπό τόν ἀποκαλυπτικό χαρακτῆρα της, προϋποθέτει στήν πράξη τήν χαρισματική βίωση τῆς ἁγιοτριαδικῆς ζωῆς, ὡς ἄκτιστο καρπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τήν ἀποστολή τοῦ Ὁποίου, ἀλλά καί τήν ἐνεργό παρουσία Του σέ αὐτήν ὑποσχέθηκε ὁ Ἴδιος ὁ Δομήτοράς της πρίν τήν Ἀνάληψη καί τήν ἐνθρόνισή Του ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ Πατρός.

Τήν προϋπόθεση γιά τήν ἀκριβῆ διατύπωση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησιολογίας ἐγγυᾶται ἡ διαχρονικότητα τῆς χαρισματικῶς βιούμενης ἁγιοτριαδικῆς ζωῆς της. Τό γεγονός αὐτό ἐκφράστηκε ἐπίσημα καί θεσμικά στό Σύμβολο τῆς Πίστεως, ὡς ἔγγραφη διατύπωση τοῦ φρονήματός της πού βιώνεται μυστικά ὡς μυστήριο ἀπό τά ζωντανά μέλη της στό ἑκάστοτε παρόν τῆς ἐπί γῆς παρουσίας της.

Τό φρόνημα αὐτό θά ὑπάρχει καί θά ἐκφράζεται ἀλαθήτως ἕως τῆς συντελείας τῶν αἰώνων, ὅπως τό ὑποσχέθηκε ἀψευδῶς ὁ Χριστός, ἡ Ὑποστατική Ἀλήθεια, ἡ Ὁποία θά παραμένει πάντοτε στήν Ἐκκλησία, τήν ὁποία καί θά κατευθύνει ὡς Κεφαλή της «εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν» διά τοῦ Πνεύματός Του, τό ὁποῖο θά ἐγγυᾶται τήν αὐθεντικότητα τοῦ φρονήματός της.

ΗΜΕΡΙΔΑ 01 ΦΕΒ 25 - ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ: ΟΡΟΣ ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

   

https://www.orthros.eu/ειδήσεις-και-σχόλια/εἰδήσεις/1784-hmer2025kpasx_af.html

Σχόλια στὸ ὁδηγητικό κείμενο τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου «Σημεῖα τῶν καιρῶν. 666»

Σχόλια στὸ ὁδηγητικό κείμενο τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου «Σημεῖα τῶν καιρῶν. 666»

Ἅγιος Παΐσιος καί ἡ καλή ἀνησυχία τῶν Χριστιανῶν

Πρωτ. Ἰωάννης Φωτόπουλος, ἐφημέριος Ἱ.Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: «Ἠλεκτρονική ταυτότητα: ἡ πιό κομβική «διευκόλυνσή» μας πρός τό ἀντίχριστο σφράγισμα»

Τοῦτες τὶς μέρες ποὺ ἀπειλεῖται ἡ ἐλευθερία μας ἀπὸ τὴν ἠλεκτρονικὴ τυραννία, εἶναι σημαντικὸ νὰ προσέξουμε τὰ ἁπλά, ἀλλὰ θεοφώτιστα λόγια τοῦ ὁδηγητικοῦ κειμένου τοῦ ἁγίου Παϊσίου «Σημεῖα τῶν καιρῶν. 666».

Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι Γέροντες ποὺ μίλησαν καὶ ἔγραψαν γιὰ τοὺς ἐσχάτους καιρούς. Ὅμως τὸν ἅγιο Παΐσιο τὸν ἐδόξασε πολὺ ὁ Θεὸς καὶ τὸν ἔκανε γνωστὸ στὰ πέρατα τῆς γῆς, ὥστε ὄχι μόνο τὶς διδαχὲς τοῦ ἁγίου Παϊσίου γιὰ τὴν ἐν Χριστῷ ζωὴ νά ἀκολουθοῦμε, ὄχι μόνο νὰ χαιρόμαστε μὲ τὰ ἄπειρα θαύματά του, ἀλλὰ καὶ τοῦτο τὸ κείμενό του νὰ τὸ ἔχουμε ὡς ὁδοδείκτη πορευόμενοι αὐτὲς τὶς δύσκολες ἡμέρες. Κατασυκοφαντεῖται τὸ κείμενο αὐτὸ ἀπὸ κάποιους κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς ποὺ θέλουν, ὅπως γράφει ὁ Ἅγιος, «νὰ φασκιώνουν» τοὺς χριστιανοὺς «σὰν μωρὰ γιὰ νὰ μὴ στενοχωροῦνται» ἀπὸ τὰ ἐπερχόμενα γεγονότα. Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο κάποιοι ἄλλοι λένε στὸν κόσμο «Δὲν ἦρθε ἀκόμη ἡ ὥρα. Ὅταν ἔρθει θά…».

Ἐπίσης πολλοὶ κατηγοροῦν τὸν Ἅγιο ὅτι ἀσχολεῖται διαρκῶς μὲ τὸν Ἀντίχριστο καὶ τὸ 666. Ἄς γνωρίζουν, ὅσοι θέλουν νὰ γνωρίζουν, ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὰ «Σημεῖα τῶν καιρῶν» ἐλάχιστα πράγματα εἶναι καταγεγραμμένα στοὺς Τόμους τῶν ἀπομαγνητοφωνημένων λόγων τοῦ ἁγίου, μὲ τοὺς ὁποίους ἀπαντοῦσε σὲ σχετικὰ ἐρωτήματα. Ὅπως καὶ στὴν Κ.Δ. λίγα λέει ὁ Κύριος περὶ Ἀντιχρίστου, λίγα ὁ Ἀπ. Παῦλος στὴ Β΄Ἐπιστολή πρὸς Θεσ/νικεῖς, λίγα ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης στὶς Ἐπιστολές του καὶ περισσότερα στὴν Ἀποκάλυψη. Ὅμως αὐτὰ εἶναι διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας. Γι΄αὐτὸ καὶ ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων, γράφει στὶς Κατηχήσεις του : Ἀσφάλιζε, λοιπόν, ἄνθρωπε, τὸν ἑαυτό σου. Γνωρίζεις τὰ σημεῖα τοῦ Ἀντιχρίστου. Καὶ ὄχι μόνο νὰ τὰ φέρεις διαρκῶς στὴ μνήμη σου, ἀλλὰ καὶ νὰ τὰ μεταδίδεις ἄφθονα σὲ ὅλους. Ἂν ἔχεις δικό σου παιδί, ἄρχισε νὰ τὸ νουθετεῖς. Καὶ ἂν ἀναγέννησες κάποιον πνευματικά, καὶ αὐτὸν προστάτευσέ τον γιὰ νὰ μὴ δεχθεῖ τὸν ψεύτη (ψευδόχριστο) τὸν ἀληθινὸν (Χριστό)».

Ἡ ἀποστασία ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἡ παγκόσμια ἠλεκτρονικὴ δικτατορία

α) Πίσω ἀπὸ τὸ κοσμικὸ πνεῦμα τῆς σημερινῆς «ἐλευθερίας», τῆς ἔλλειψης σεβασμοῦ στὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, στοὺς μεγαλυτέρους, γονεῖς καὶ διδασκάλους, ποὺ ἔχουν φόβο Θεοῦ, κρύβεται ἡ πνευματικὴ σκλαβιά, τὸ ἄγχος, καὶ ἡ ἀναρχία, ποὺ ὁδηγοῦν τὸν κόσμο στὸ ἀδιέξοδο, στὴν ψυχικὴ καὶ σωματικὴ καταστροφή.

Ἡ ἀποστασία τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὴν πίστη στὸν Χριστό, καὶ ἡ ζωὴ τῆς ἀνομίας ποὺ κυριαρχεῖ παντοῦ, ἀποτελοῦν τὴν ψυχικὴ προετοιμασία γιὰ τὰ ἐπερχόμενα δεινά. Καταχρώμενοι τὸ δῶρο τοῦ αὐτεξουσίου, τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν ἀνθρώπων στεροῦνται τὴν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία καὶ ὑποδουλώνονται στὰ πάθη. Ἔτσι καταλήγουν στὴν ἀποστασία ἀπὸ τὴν πίστη καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, χάνουν τὸ σεβασμό τους πρὸς κάθε θεσμό, κατ΄ἐξοχὴν πρὸς τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς γονεῖς, τοὺς μεγαλυτέρους στὴν ἠλικία καὶ τοὺς καλοὺς δασκάλους ποὺ ὁδηγοῦν τοὺς μαθητές τους πρὸς τὸν Θεό. Πίσω ἀπ΄αὐτὴ τὴν ψευδοελευθερία κρύβεται ἡ πνευματικὴ σκλαβιὰ σ΄ὅλα τὰ πάθη. Αὐτὴ ἡ δουλεία συνοδεύεται ἀπὸ ἄγχος, διότι παρὰ τὴν ἱκανοποίηση ὅλων τῶν ἐπιθυμιῶν ἡ ψυχὴ μένει πεινασμένη καὶ διψασμένη καὶ ὅπως γράφει χαρακτηριστικά ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος «σφαδάζει», κι αὐτὸ καταλήγει σὲ ἄγχος καὶ ἀδιέξοδο, πράγματα ποὺ ζοῦμε μὲ τὴν αὐξανομένη χρήση ψυχοφαρμάκων καὶ τὴν καταφυγὴ ἀμέτρητων συνανθρώπων μας στοὺς ψυχολόγους. Παρόμοια γράφει ὁ Ἀπ. Παῦλος στὴ Β΄πρὸς Τιμόθεο ἐπιστολὴ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν ( Β΄Τιμ.3, 1—5)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «Νά κρατήσετε τίς παλιές ταυτότητες καί νά ξεσηκωθεῖτε ἄν θέλουν νά σᾶς δώσουν τέτοια ταυτότητα!»

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Θέσπιδος 11 ΜΑΡΟΥΣΙ

ΤΗΛ. 210 8025211

estiapm@gmail.com

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «Νά κρατήσετε τίς παλιές ταυτότητες καί νά ξεσηκωθεῖτε ἄν θέλουν νά σᾶς δώσουν τέτοια ταυτότητα!»

(Ἅγιος Παΐσιος)

Τήν Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου καί ὥρα 17.00, στό Πολεμικό Μουσεῖο Ἀθηνῶν (Λεωφ. Βασιλίσσης Σοφίας καί Ριζάρη), ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν διοργανώνει ἐνημερωτική ἡμερίδα μέ θέμα:

«Ἠλεκτρονική ταυτότητα: ἡ πιό κομβική «διευκόλυνσή» μας πρός τό ἀντίχριστο σφράγισμα.»

Σύντομη ἀναφορά στό ἱστορικό τῆς λειτουργικῆς Ἀναγέννησης

π.Ἰωάννης Κ. Φωτόπουλος

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ:

ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ: ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕIA

Ἐντὀς τοῦ πλαισίου τῆς λεγομένης λειτουργικῆς ἀναγεννήσεως κατά τή 10ετία 1997-2007, ὅπου ἐπιχειρήθηκαν σαρωτικές μεταρρυθμίσεις στά λειτουργικά μας πράγματα, καί ὡς προάγγελος-«λαγός» τῶν σχεδιαζομένων ἀλλαγῶν στήν ὀρθόδοξη λατρεία ἐξεδόθησαν τά τεύχη 71 καί 72 τοῦ περιοδικοῦ ΣΥΝΑΞΙΣ μέ τίτλους : «Λειτουργική ἀναγέννηση : ἀνάγκη ἤ πολυτέλεια» καί «Λειτουργική ἀναγέννηση: Γλώσσα καί συμμετοχή». Οἱ συνεργάτες τῶν τευχῶν αὐτῶν προπαγάνδιζαν ἰσοπεδωτικές ἀλλαγὲς διακηρύσσοντας ὅτι ὑπάρχει ἐπείγουσα ἀνάγκη ἀλλαγῶν στήν τέλεση τῆς Ὀρθοδόξου λατρείας, πού θά συντελέσει στήν πλέον ἐνεργό συμμετοχὴ τοῦ λαοῦ στή Λατρεία τοῦ Θεοῦ καί ὅτι αὐτό εἶναι οὐσιαστικά αἴτημα τῶν πιστῶν.

Στήν πραγματικότητα ἡ λεγόμενη «λειτουργική ἀναγέννηση» πού ἐπιχειρεῖται στό χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας, ἄλλοτε ἐμφανῶς καί ἄλλοτε de facto καί λανθανόντως, δέν ἔχει σχέση μέ αἴτημα τοῦ λαοῦ γιά «μαζική» συμμετοχή στήν προσευχή τῆς Ἐκκλησίας.(καθ. Νικόλαος Βασιλειάδης) Σχεδιάζεται μόνο ἀπό κάποιους καθηγητές τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν, μεταπατερικῆς χροιᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐπηρεασμένοι ἀπό τή λεγομένη «λειτουργική κίνηση» τῶν παπικῶν καί τῶν ἄλλων Ὁμολογιῶν «μετακενώνουν» στόν ὀρθόδοξο ἐκκλησιαστικό χῶρο τίς ἰδέες τους.Ἔτσι συμπαρασύρουν στούς σκοπούς τους, σκοπούς ὄχι πάντοτε μέ ὀρθόδοξο πρόσημο, πολλούς κληρικούς καί θεολόγους, οἱ ὁποῖοι στήν προσπάθειά τους νά προσελκύσουν τούς χριστιανούς στή λειτουργική ζωή ἀγωνιοῦν, δέχονται τά πορίσματά τους καί προωθοῦν αὐθαίρετες ἀλλαγὲς πότε μικρές καί πότε ριζικές οἱ ὁποῖες ἅπτονται τῶν οὐσιαστικῶν στοιχείων τῆς Λατρείας.

Θά ἀναφερθῶ ἐν συντόμῳ στόν κυριώτερο παράγοντα τῆς ἐπιχειρουμένης λειτουργικῆς ἀναγεννήσεως, τή «λειτουργική κίνηση». Δανείζομαι τά περισσότερα στοιχεῖα ἀπό δύο εἰσηγήσεις πού ἔκανε ἀντιστοίχως ὁ καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Χρυσοποδαριτίσσης Πατρῶν Ἀρχιμ. Νικόδημος Μπαρούσης σέ δύο συνέδρια τὰ ὁποῖα διοργάνωσε ἡ Ἑταιρεία Ὀρθοδόξων Σπουδῶν τό 2002 καί τό 2004 στή Θεσσαλονίκη[i].

Ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ, τό ὀρθόδοξο δόγμα καί ἡ ἐκκλησιαστική μας ζωή (Ἱερομονάχος Λουκᾶς Γρηγοριάτης)

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ:

ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ: ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ

Μέ τήν παροῦσα εἰσήγηση θά προσεγγίσουμε τό γεγονός, ὅτι ἡ θεία λατρεία, τό Ὀρθόδοξο δόγμα καί τό εὐαγγελικό ἦθος ἀλληλοπεριχωροῦνται, ἀλληλοεξαρτῶνται καί ἀλληλοεπιβεβαιώνονται. Μία ἐσφαλμένη πίστις εἶναι ἀδύνατον νά φανερώσει μία αὐθεντικῶς καί θείως λατρεύουσα ψυχή. Καί ἕνα ἀντιευαγγελικό ἦθος δέν μπορεῖ νά φανερώσει οὔτε γνήσιο λατρευτικό βίωμα, οὔτε ἀκίβδηλο δόγμα.

Ὁ μακαριστός Καθηγούμενος τῆς Μονῆς μας, ὁ π. Γεώργιος Καψάνης, σέ εἰσήγησή του τό 1987 στήν Θεσσαλονίκη, εἶχε παρατηρήσει: «Ἡ ἐκκοσμίκευσις διασπᾶ τήν ὀργανική ἑνότητα λατρείας καί πίστεως, λατρείας καί ἤθους, λατρείας καί ἱεραποστολῆς. Μᾶς διχάζει, ὥστε ἡ ζωή μας νά μήν εἶναι συνέχεια καί συνέπεια τῆς Θείας Λατρείας»[1]. Ἡ ἐκκοσμίκευση ἀπογυμνώνει τήν ἐκκλησιαστική μας ζωή ἀπό τό λατρευτικό της βάθος.

Ἀλλά τί εἶναι στήν πραγματικότητα ἡ Λατρεία τοῦ Θεοῦ;

Διαβάζω ἕνα ἀπόσπασμα πού περιγράφει τί εἶναι ἡ Θεία Λατρεία.

«Ἡ λατρεία δέν εἶναι, οὔτε δύναται νά εἶναι, μία ἁπλῆ θρησκευτική τελετουργία, οὔτε ἕνα ἔργον (ἁγιαστικόν) ἁπλῶς ξεχωριστόν ἀπό τό λεγόμενον διδακτικόν καί ποιμαντικόν ἔργον τῆς Ἐκκλησίας. Αὕτη ἅπτεται αὐτῆς ταύτης τῆς οὐσίας τῆς Ἐκκλησίας καί ὁλοκλήρου τοῦ Μυστηρίου της. Ἡ οὐσία δέ αὐτή εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός καί ἡ ἐν Χριστῷ καινή ζωή. Ἡ λατρεία ὄχι ἁπλῶς ἅπτεται, ἀλλά ταυτίζεται μέ αὐτήν τήν καινήν ἐν Χριστῷ ζωήν. Διά τῆς λατρείας ἡ Ἐκκλησία φανερώνει καί μεταδίδει αὐτόν τόν Χριστόν καί αὐτήν τήν ἐν Αὐτῷ ζωήν. Ἑπομένως ἡ λατρεία εἶναι φανέρωσις καί πραγμάτωσις τῆς ἐν τῇ πίστει καί ἐν τῇ καινῇ ζωῇ συνάξεως τῶν πιστῶν… Μία ἐσφαλμένη πίστις καί ἕνα μή ὀρθόν ἦθος εἶναι ἀδύνατον νά φανερώσουν καί νά δώσουν μίαν σωστήν λατρείαν. Ὑπάρχει μία ὀργανική ἀλληλεξάρτησις αὐτῶν τῶν τριῶν μεταξύ των. Διαβάζομεν χαρακτηριστικῶς διά τούς Πατέρας τῆς Ἐρήμου, πώς ἠδύναντο νά καταλάβουν ἀπό τήν στάσιν κατά τήν ὥραν τῆς προσευχῆς ἐάν ὁ προσευχόμενος εἶναι αἱρετικός ἤ ὀρθόδοξος. Τοῦτο ἀποδεικνύει πώς πράγματι μόνον ἐκ τῆς ὀρθῆς δόξης δύναται νά πηγάζῃ ἡ ὀρθή δοξολογία καί ὁ τρόπος τοῦ δοξολογεῖν· πώς ἡ λατρεία εἶναι πραγμάτωσις τῆς πίστεως μέ ὅλην τήν σημασίαν τῆς λέξεως. Δέν εἶναι λοιπόν τυχαῖον τό γεγονός ὅτι ἡ ὀρθόδοξος λατρεία καί τά λειτουργικά κείμενα τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι κατ’ ἐξοχήν δογματικοῦ περιεχομένου, περιέχοντα ταυτοχρόνως καί τό γνήσιον ὀρθόδοξον ἦθος… Ἡ λατρεία δέν εἶναι ἁπλῶς μία τελετουργία ἀφορῶσα μόνον εἰς μερικάς στιγμάς τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτή ὁρίζει ὅλας τάς περιοχάς τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος λατρεύῃ μέ τόν σωστόν τρόπον τόν Θεόν, δέν προσφέρει μόνον τά δῶρα του καί τήν διά τοῦ στόματος δοξολογίαν του. Προσφέρει ταυτοχρόνως τό σῶμα καί τό αἷμα του, γίνεται ἱερεύς τοῦ οἰκείου σώματος καί τῆς κατά ψυχήν ἀρετῆς […] Ἐάν δέν ἔχῃ ἀποκτήσει κἄν αὐτό τό λατρευτικόν φρόνημα… τότε καί ἡ λατρεία του θά εἶναι ἕνας ἁπλός ριτουαλισμός ἄνευ περιεχομένου καί ζωῆς· τότε καί ἡ ζωή του θά εἶναι ἄνευ τοῦ πραγματικοῦ βάθους της… Ἡ λατρεία δέν εἶναι μέσον· εἶναι τρόπος ὑπάρξεως. Ἀναφέρεται καί προσφέρεται μόνον εἰς τόν Θεόν: “πρέπει μόνῃ τῇ θείᾳ φύσει” […] Ἡ λατρεία εἶναι αὐτό τό “μή χωρίζεσθαι” ἀπό τόν Θεόν, ἡ ἀκατάπαυστος μνήμη τοῦ Κυρίου… Κατά τόν ἅγιον Γρηγόριον τόν Σιναΐτην, ὁ νοῦς μοιχεύει μόλις ἀποστῇ “τῆς τοῦ Θεοῦ μνήμης”, δηλαδή μόλις παύσῃ νά λατρεύῃ καί νά προσεύχεται. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐκ τῆς φύσεώς του λατρευτικόν ὄν. Ὅταν δέν λατρεύῃ τόν ἀληθινόν Θεόν διά τῆς πίστεως, τῆς ζωῆς καί τῆς ὑπακοῆς [σ.σ. εἰς τάς ἐντολάς Του], τό λατρευτικόν του ἀναζητεῖ διέξοδον εἰς τήν ψευδολατρείαν, τήν σαρκολατρείαν, τόν ἐγωϊσμόν, τήν φιλαργυρίαν καί τήν εἰδωλολατρείαν πάσης μορφῆς καί εἴδους. Ὅλα αὐτά καί τά παρόμοια, βιβλικῶς θεωρούμενα, δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά μοιχεία»[2].

Ἀπό τήν ἔννοια τῆς θείας Λατρείας πού περιγράφεται στό ἀνωτέρω ἀπόσπασμα προκύπτουν τά ἑξῆς: