Όσιοι Παρθένιος και Ευμένιος Μονής Κουδουμά
Η μνήμη τους εορτάζεται στις 10 Ιουλίου
Ευλογήσαντος του Ιερέως το «Κύριε Εισάκουσον μεθ’ ο το, Θεός Κύριος και το εξής
Ηχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρω.
Ως
ουρανών κατατρυφώντες της δόξης εξευμενισατε ημιν τον Δεσπότην,
θαυματουργοί αυτάδελφοι, Μονής Κουδουμά εμπνοα κλεΐσματα και της Κρήτης
φωστήρες, πάνσοφε Παρθένιε και Ευμένιε μάκαρ, ως αν υμών την μνήμην εν
ωδαίς θεοπρεπεσιν γηθόμενοι μέλπομεν.
Δόξα. Το αυτό.
Και νυν. Θεοτοκίον.
Ου
σιωπήσομεν, ποτέ, Θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι, εί μη
γαρ Συ προίστασο πρεσβέβουσα, τις ημάς ερρύσατο, εκ τοσούτων κινδύνων:
Τις δε διεφύλαξεν εως νύν ελευθέρους: Ούκ αποστώμεν, Δέσποινα , εκ σου,
σους γαρ δούλους σώζεις αεί, εκ παντοίων δεινών.
Είτα ο Ν’ Ψαλμός και ο Κανών.
Ωδή α’. Ηχος πλ. δ’. Υγράν διοδεύσας.
Παρθένιε μάκαρ, ημών λιτάς συν των Ευμενίω τω οσίω σου αδελφώ προσδέχου και πέμψον ουρανόθεν ημιν υγείαν κατ άμφω και σύνεσιν.
Απόκρουσον
πάσας τους δυσμενούς Βελίαρ εφόδους τη δυνάμει σών πρεσβειων, Παρθένιε,
νέε αντιλήπτωρ πιστών, προς ον εκ καρδίας ηγάπησας.
Ρεόντων
τον κλύδωνα ως φυγών, Ευμένιε πάτερ, προς αχείμαστον αληθώς λιμένα
κυβέρνησον υψόθεν τους τη σεπτή αρωγή σου προστρέχοντας.
Θεοτοκίον
Θεόνυμφε,
σκέδασον την αχλύν του φαύλου μου βίου και ανάτειλον παμφαή ηω τω
ημνούσι σε ως θρόνον φωτοειδή του Θεού και Παντάνακτος.
Ωδή γ’. Ουρανίας αψίδος.
Εκτενώς
δυσωπείτε τον Λυτρωτήν, όσιοι, μάνδρας Κουδουμά, θεοφόροι όντως
προΐστορες, ειρήνην πέμψαι ημιν, σοφέ Παρθένιε μάκαρ, και στερρόν,
Ευμένιε, βάθρων συνέσεως.
Νοσηράς συνηθείας και εμπαθούς έξεως
προς ρευστά, Παρθένιε, πάντα και τα χαμαίζηλα του σου ικετου τον νουν,
αρτιφανές θείον αστρον, καθαρόν και διδαξον ελκεσθαι άρρευστα.