Ἁγία ῾Ἑρμιόνη ἡ Παρθενομάρτυς καί ̉Ἀνάργυρος ̉Ἰατρὸς

Αγία ῾Ερμιόνη

ἡ Παρθενομάρτυς καί ̉Ανάργυρος ̉Ιατρός (4 Σεπτεμβρίου) 

῾Η ῾Αγία ῾Ερμιόνη

῾Η ῾Αγία Ερμιόνη ἦταν μία ἀπό τίς τέσσερις κόρες τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου, πού εἶχε κι αὐτή τό προφητικό χάρισμα (Πράξ. κα’ 8) καί ἀφοσιώθηκε στό ἀποστολικό ἔργο.

῞Όταν πῆγε μαζί μέ τήν ἀδελφή της Εὐτυχίδα στήν ῎Εφεσο γιά νά συναντήσει τόν ἅγιο ̉Ιωάννη τόν Θεολόγο, βρῆκε ἀντ' αὐτοῦ, πού εἶχε κοιμηθεῖ, τόν μαθητή του Πετρώνιο, ἀπό τόν ὁποῖο διδάχτηκε καί στηρίχτηκε περισσότερο στό εὐαγγελικό ἔργο. Λέγεται μάλιστα, ὅτι κάποτε πέρασε ἀπό τήν ῎Εφεσο ὁ Τραϊανός γιά νά πάει νά πολεμήσει τούς Πέρσες, ὅταν ἄκουσε πολλά γιά τό προφητικό χάρισμα τῆς ῾Ερμιόνης τήν κάλεσε γιά νά τοῦ πεῖ, ἄν θά νικήσει τούς Πέρσες. ῾Η ῾Ερμιόνη τοῦ εἶπε ὅτι θά νικήσει τούς Πέρσες, ἀλλά τή βασιλεία τῶν Ρωμαίων θά καταλάβει ὁ γαμπρός του ̉Αδριανός, ὅπως κι ἔγινε. ̉Επειδή ἡ προφητεία ἐπαληθεύτηκε, ὁ Τραϊανός διέταξε νά βασάνισαν σκληρά τήν ῾Ερμιόνη. Κατόπιν τήν παρέδωσε στούς δήμιους γιά νά τή θανατώσουν, ἀλλά αὐτοί πίστεψαν στόν Χριστό καί τήν ἄφησαν ἐλεύθερη. ῎Ετσι ἡ ῾Ερμιόνη πέθανε εἰρηνικά καί τάφηκε στήν ῎Εφεσο.

Ναοί πρός τιμήν της ὑπάρχουν εἰς τήν: ῾Ερμιόνη ̉Αργολίδος, εἰς τήν νῆσο Χίο ὑπάρχουν ναοί στά χωριά: Καπέλα, Καταρράκτης, Καλαμωτή, Μεστά, ̉Εμπορειός καί Πυργί μέ δύο ναούς, στό Παλαιόκαστρο Σάμου καί στή Στυλίδα Φθιώτιδος.

῾Η μνήμη της ἐορτάζεται στίς 4 Σεπτεμβρίου.

15 δύσκολες λέξεις τῶν ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ τῆς Παναγίας

ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ δύσκολες λέξεις των ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ της Παναγίας

Σοφία Μπεκρῆ: Οἱ Παρακλήσεις στὴν Παναγία καὶ ἡ παράκληση τῆς Παναγίας

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος

Οἱ Παρακλητικοὶ Κανόνες στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο εἶναι ἀπὸ τὶς πιὸ λαοφιλεῖς Ἀκολουθίες τῆς ὀρθοδόξου λειτουργικῆς ζωῆς. Ὄχι μόνον τὸν Αὔγουστο, ποὺ εἶναι ὁ μήνας τῆς Παναγίας, ἀλλὰ καὶ ὅλο τὸν ὑπόλοιπο χρόνο σὲ Ἐκείνην καταφεύγομε καὶ πάνω της ἐναποθέτομε «τὴν πᾶσαν ἐλπίδα» μας. Ἐκείνη, ἡ γλυκιά μας Παναγιά, εἶναι ἡ μεσιτεύουσα ὑπὲρ ἡμῶν στὸν Υἱό της καὶ Θεό μας.

Ἀξίζει, πάντως, νὰ ἐπισημάνωμε ὅτι στὰ ὑπέροχα αὐτὰ ποιήματα, ποὺ ψάλλομε πρὸς τιμήν της καὶ γιὰ ἐνίσχυσή μας, τὰ τροπάρια ὅλων τῶν Ὠδῶν ἀκολουθοῦν κάποια συγκεκριμένη σειρά. Ἔτσι τὸ α’ τροπάριο ὅλων τῶν Ὠδῶν τοῦ Μικροῦ Παρακλητικοῦ Κανόνος περιέχει παράκληση στὴν Παναγία γιὰ γενικὴ βοήθεια, τὸ β’ παράκληση γιὰ σωτηρία ἀπὸ πάθη καὶ πειρασμούς, τὸ γ’ γιὰ λύτρωση ἀπὸ τὰ ἐξωτερικὰ δεινὰ καὶ τὸ δ’ γιὰ σωτηρία ἀπὸ ἀσθένειες.

Γιὰ παράδειγμα τὸ α’ τροπάριο τῆς α’ Ὠδῆς τοῦ Μικροῦ Παρακλητικοῦ Κανόνος ξεκινάει ὡς ἑξῆς: «Πολλοῖς συνεχόμενος πειρασμοῖς πρὸ σὲ καταφεύγω σωτηρίαν ἐπιζητῶν…», τὸ β’ τροπάριο συνεχίζει «παθῶν με ταράττουσι προσβολαί…», στὸ γ’ τροπάριο ὁ ποιητὴς κάνει θερμὴ παράκληση στὴν Παναγία νὰ τὸν λυτρώσῃ ἀπὸ τὰ δεινά («δυσωπῶ, Παρθένε, λυτρωθῆναι με τῶν δεινῶν») καὶ στὸ δ’ τροπάριο ζητάει βοήθεια γιὰ τὶς ψυχικὲς καὶ σωματικὲς ἀσθένειες («νοσοῦντα τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν ἐπισκοπῆς θείας καὶ προνοίας τῆς παρά σοῦ ἀξίωσον»). Ἡ ἴδια περίπου σειρὰ παρατηρεῖται καὶ στὰ ἀντίστοιχα τροπάρια τῶν ὑπολοίπων Ὠδῶν.

"Οὐ σιωπήσομέν ποτε, Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι"

Σήμερα η λέξη "δυναστεία" σημαίνει σειρά ηγεμόνων που ανήκουν στην ίδια οικογένεια, ή πολυμελή οικογένεια με μεγάλη πολιτική ή οικονομική ισχύ. Επίσης, στην αρχαιότητα σήμαινε την ισχύ, την εξουσία.

Όμως, στα εκκλησιαστικά/λειτουργικά κείμενα (κατά κανόνα στον πληθυντικό: "δυναστεῖαι"), σημαίνει "ενέργεια/πράξη γεμάτη δύναμη, γεμάτη ισχύ". Έτσι, στους δύο Παρακλητικούς Κανόνες (Μικρό και Μεγάλο), σε ένα από τα πρώτα τροπάρια ακούμε τη φράση:

Παρακλητικός Κανών εἰς τόν Ὅσιο Παΐσιον τόν Ἁγιορείτη

Παρακλητικός Κανών εις τον Όσιο Παίσιον τον Αγιορείτη

Ποίημα Αθανασίου Ιερομονάχου Σιμωνοπετρίτου

Εΰλογήσαντος τοῦ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον

ΡΜΒ’ (142) Ψαλμόν.

Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σού καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοῖ ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μού ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μού τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στίχ. α . Εξομολογείσθε τω Κυρίω, και επικαλείσθε το όνομα το άγιον αυτού.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στίχος β’. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στίχος γ’. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Εἶτα τά Τροπάρια.

Παρακλητικός Κανών εἰς τόν ἐν Ἀγίοις Πατέρα ἡμῶν Καλλίνικον Μητροπολίτην Ἐδέσσης Ποίημα τοῦ Μητροπολίτου Ἐδέσσης Πέλλης καὶ Ἀλμωπίας Ἰωήλ

†Εορτάζεται στις 8 Αυγούστου

Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα άναγινώσκοντες τόν

ΡΜΒ’ (142) Ψαλμόν.

Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησιν μου ἐν τῆ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσον μου ἐν τῆ δικαιοσύνη σοῦ καί μή εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιον σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τό πνεῦμα μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσον μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμα μου μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπον σου ἀπ’ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοί ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μοῦ ἐξελοῦ μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. Δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μοῦ τό πνεῦμα σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθείᾳ. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τῆ δικαιοσύνη σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλος σου εἰμι.

Τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου πατρός ἡμῶν Νικηφόρου τοῦ Λεπροῦ

ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΛΕΠΡΟΥ

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΣΙΟΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟΝ ΤΟΝ ΛΕΠΡΟΝ : ΕΔΩ

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ

Τῇ δ΄. τοῦ αὐτοῦ μηνός, μνήμην ἐπιτελοῦμεν τοῦ Ὁσίου καί θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Νικηφόρου τοῦ λεπροῦ, τοῦ ἐν Χίῳ ἐπ’ ἐσχάτων τῇ καρτερίᾳ ἀθλήσαντος καί ἐν ἀσκήσει διαπρέψαντος.

Σχῆμα Μοναχῶν φορέσας Νικηφόρος, τύπος προσευχῆς ἐγένετο ἀπαύστου. 

Ἰανουαρίου τετράδι σάρξ λεπρῶσα Νικηφόρου χθονί ἐτάφη, πνεῦμα δέ ὁλόλαμπρον ἐν οὐρανοῖς ἀνέπτη. 

Οὗτος ὁ πανίερος καί ἐν ὁσίοις θαυμαστός πατήρ ἡμῶν Νικηφόρος, πατρίδα ἐπίγειον ἔσχε τό χωρίον Σηρικάριον τῆς μεγαλονήσου Κρήτης, ἔνθα ἐγεννήθη περί τά τέλη τοῦ δεκάτου ἐνάτου αἰῶνος (ἐν ἔτει 1890), ἐκ γονέων εὐσεβῶν καί τάς ἀρετάς ἐν ἁπλότητι ψυχῆς καί πίστει ἐπιμελουμένων. Τούτους, τήν παιδικήν ἔτι ἄγων ἡλικίαν ἐστερήθη, τήν δέ κηδεμονίαν αὐτοῦ ἀνέλαβεν ὁ ἐκ πατρός πάππος του Ἰωάννης Τζανακάκης. Τῇ θλίψει τῆς ὀρφανίας προσετέθη πάραυτα καί ἡ ἀνύποιστος ὀδύνη τῆς λέπρας καί τά ἐκ ταύτης ὅσα ἀλγεινά. Τό ἐμφανές τῶν στιγμάτων τῆς φοβερωτάτης καί ἀνιάτου ἔτι νόσου ταύτης, ἠνάγκασαν τόν δεκαεξάχρονον Νικόλαον, ὅπως μεταβῇ ἐκ τῶν Χανίων τῆς Κρήτης, ἔνθα τήν τοῦ κουρεύειν τέχνην ἐξεμάνθανεν, εἰς Ἀλεξάνδρειαν τήν μεγάλην. Κἀκεῖ ἐργαζόμενος τά τοῦ ζῆν ἐξοικονόμει καί τοῖς πολλοῖς φιλίαν συνάπτων, τῆς ἀγαθῆς καί καθαρᾶς αὐτοῦ καρδίας τήν ἀγάπην ἔκδηλον ἐποίει. Τιμήν δέ περισσήν προσνέμων τοῖς Ἀρχιερεῦσιν, ἱερεῦσι καί ἄλλοις ἐκκλησιαστικοῖς προσώποις, τήν αὐτῶν συμπαράστασιν ἀντέλαβεν ὡσαύτως.

Νέα ἐμφάνιση Ἁγίου Νικηφόρου τοῦ Λεπροῦ-Φανέρωσε τό φάρμακο γιά τόν Κορονοϊό!

ΝΕΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΛΕΠΡΟΥ - ΦΑΝΕΡΩΣΕ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΪΟ !

Η πρόσφατη εμφάνιση του Αγίου Νικηφόρου του Λεπρού (εδω) στην Ελλάδα δεν ήταν η μόνη. Ακολούθησε εμφάνισή του στην Βουλγαρία, σε μια ευσεβή γυναίκα στην περιοχή της Φιλιππούπολης, η οποία έμαθε για τον Άγιο από έναν νεαρό ευσεβή δημοσιογράφο, παρουσιαστή ειδήσεων και συγγραφέα, τον Angel Bonchev, που έγραφε ακριβώς βιβλίο για την μαρτυρική ζωή του Αγίου Νικηφόρου!

ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥΣτην εμφάνισή του αυτή ο Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός αναφέρει ρητά και ονομαστικά ποιο είναι το ακριβές φάρμακο για τον Κορωνοϊό (που κανείς γιατρός δεν βρήκε ως τώρα) και δίνει κατά γράμμα σχετικές οδηγίες στους πιστούς!

Το θαύμα έχει καταγραφεί στο υπό έκδοση βιβλίο του Μπόντσεφ, όπου θα αναφερθεί το όνομά της γυναίκας και ο ακριβής τόπος διαμονής της. Το προδημοσιεύει πάντως μια βουλγαρική, ορθόδοξη, ειδησεογραφική σελίδα, μετά από άδεια του συγγραφέα (εδώ) και έχει ως εξής:

ΓΥΝΑΙΚΑ: "...Έμαθα από το διαδίκτυο ότι ο Δημοσιογράφος Άνγκελ Μπόντσεφ ετοίμαζε ένα βιβλίο για το άγνωστο για εμάς τον Άγιο Νικηφόρο Λεπρό, σε μια κρίσιμη στιγμή όταν ο κόσμος ήταν καλυμμένος από κορωνοϊό και χιλιάδες πέθαναν, αποδεκατίστηκαν από αυτήν την "νέα πανούκλα".

Του τηλεφώνησα και μου είπε εν συντομία για τη δυστυχισμένη ζωή του και για το βαρύ σταυρό που είχε δοθεί στον Άγιο. 

Ήμουν πολύ ανήσυχη και ενοχλημένη τις προηγούμενες εβδομάδες από όλα όσα ακούστηκαν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά εκείνη τη στιγμή ένιωσα παρηγοριά, ειδικά όταν έμαθα ότι ο Άγιος Νικόφορος είχε εμφανιστεί σε έναν άνθρωπο στην Ελλάδα για να εμπνεύσει το θάρρος και την προθυμία να βοηθήσει τους ανθρώπους ενάντια σε αυτό το κακό. 

Δεδομένου ότι μέχρι τότε δεν είχα πολλές πληροφορίες για τη ζωή του, την παράκληση, τις προσευχές του, βρήκα παρηγοριά στα λίγα που ήδη ήξερα και είπα ότι ο Άγιος θα βοηθούσε, πίστευα ότι θα ήταν μαζί μας, τον αισθάνθηκα κοντά μου. 

Παρακλητικὸς Κανὼν εἰς τὸν Ὅσιον Νικηφόρον τὸν λεπρὸν

Διαβάζετε καθημερινὰ στὸν Ἅγιο Νικηφόρο τὸν λεπρὸ γιὰ προστασία ἀπὸ τὸν κοροναϊό ,μὴ περαιτέρω ἐξάπλωση καὶ ἴαση τῶν πασχόντων!

Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως, τὸ Κύριε εἰσάκουσον, μεθ’ ὃ τὸ Θεὸς Κύριος ὡς συνήθως καὶ τὰ ἑξῆς τροπάρια...

Ἧχος δ΄. Ὁ Ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Τῆς καρτερίας τὸν σεπτὸν ἀθληφόρον, τὸν συννοσήσαντα λεπροῖς Νικηφόρον, πνευματικαῖς ὑμνήσωμεν ᾠδαῖς οἱ πιστοί, ὅτι θεῖον ἐγκαλλώπισμα ἐν ἐσχάτοις τοῖς χρόνοις, οὗτος ἀναδέδεικται, καὶ κλέος μοναζόντων, καὶ τῶν Ὁσίων σύσκηνος ὁμοῦ, καὶ τῶν νοσούντων ὑπέρμαχος ἄληκτος.

Δόξα. Ἐν σοὶ πάτερ ἀκριβῶς.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.

Οὐ σιωπήσωμεν ποτὲ Θεοτόκε, τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ὑμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων, τίς δὲ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευθέρους; οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ σοῦ· σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεὶ ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ὁ Ν΄ Ψαλμὸς καὶ ὁ κανών, οὗ ἡ ἀκροστιχίς:

ΝΙΚΗΝ ΦΕΡΕΙΣ, ΟΣΙΕ, ΤΗΝ ΝΙΚΗΣΑΣΑ ΚΟΣΜΟΝ.

Στίχος: Ὅσιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν...

ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.

Νοσήσας ἐν σώματι ἀθλητά, ὑγιὴς εὑρέθης, τὴν καρδίαν ὡς καὶ τὸν νοῦν, ὅτι ἀπὸ λέπρας ἁμαρτίας, μοναστικοῖς ἐκαθάρθης παλαίσμασιν.

Ἰάσεις μὴ παύσῃ παντοδαπάς, παρέχειν ἀσμένως, τοῖς προστρέχουσιν εὐλαβῶς, τῇ σορῷ τῶν θείων σου λειψάνων, καὶ ἀνιάτως νοσοῦσιν πανόλβιε.

Καλλίμορφος ὤφθης τῇ σῇ ψυχῇ, ὅτι ταύτην κόσμῳ, κατελάμπρυνας ἀρετῶν, ὅθεν ὑπὲρ κόσμου τὸν Νυμφίον, τὸν ὡραιότατον κάλλει ἱκέτευε.

Θεοτοκίον.

Ἡδύοινος ἄμπελος Ἀγαθή, ὑπάρχεις καρδίας, ἡ εὐφραίνουσα μυστικῶς, πέπειρον ἡ φέρουσα τὸν βότρυν, οὗ γλυκασμὸν σοῖς ἱκέταις κατάπεμψον.

ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἀψίδος.

Νικηφόρος ἐδείχθης, ἐν τῷ σφοδρῷ Ὅσιε, μετὰ τοῦ βελίαρ πολέμῳ, ὅτε ἐπάταξας, τῇ ταπεινώσει σου, τὰς μηχανὰς τῶν δαιμόνων, καὶ τὸν ἀμαράντινον, εἴληφας στέφανον.

ΟΙ ΕΥΕΡΓΕΣΙΕΣ ποὺ μᾶς ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ στὴν ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ

Γράφει γιὰ τὴν «ΧΡΙΣΤ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.» ὁ Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας, Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας.. 

Ὁ Αὔγουστος εἶναι ὁ μήνας τῆς Παναγίας μας, τῆς μεγάλης μας μητέρας, τῆς ἄγρυπνης μεσίτριάς μας πρὸς τὸν γλυκύτατο Υἱό της καὶ Θεό μας, τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ. Ἀπὸ τὴν Πρωταυγουστιὰ μέχρι τὸν Δεκαπενταύγουστο κάθε ἀπόγευμα ἐναλλὰξ ψάλλουμε τὸν Μικρὸ καὶ τὸν Μεγάλο Παρακλητικὸ Κανόνα μὲ μεγάλη κατάνυξη καὶ μὲ μοναδικὴ προσέλευση πιστῶν. Οἱ Παρακλητικοὶ αὐτοὶ Κανόνες ἀποτελοῦν τὶς προσφιλέστερες ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας.Ἡ Μικρὴ Παράκληση εἶναι σύνθεση ἀνωνύμου μοναχοῦ, ἴσως τοῦ Θεοστηρίκτου, ἴσως τοῦ Θεοφάνους. Πιθανὸν νὰ πρόκειται καὶ περὶ τοῦ ἰδίου προσώπου μετονομασθένος κατὰ τὴν μοναχικὴ κουρά. Ἡ Μεγάλη Παράκληση ἀποτελεῖ ποίημα τοῦ Δούκα Θεοδώρου τοῦ Β΄ τοῦ Λασκάρεως, Βασιλέως τῆς Νικαίας, ὁ ὁποῖος ἔζησε στὰ μέσα τοῦ 13ου αἰῶνος. Τὸ περιεχόμενο καὶ τῶν δύο Παρακλήσεων εἶναι ἱκετευτικό, μᾶς συγκινεῖ ἀφάνταστα, μᾶς διδάσκει καὶ μᾶς προτρέπει σὲ καθε δυσκολία τῆς ζωῆς μας νὰ καταφεύγουμε μὲ θάρρος καὶ ἐμπιστοσύνη στὴν Παναγιά μας, γιὰ νὰ βρίσκουμε κοντά της παρηγοριὰ καὶ νὰ παίρνουμε δύναμη γιὰ τὴν ἀνηφορικὴ πορεία τῆς ζωῆς μας. Ἄπειρες εἶναι οἱ εὐεργεσίες ποὺ δεχόμαστε ἀπὸ τὶς Παρακλήσεις αὐτές. Εὐεργεσίες πνευματικὲς καὶ σωματικές. Διατηρούμαστε σὲ πνευματικὴ ἐγρήγορση μὲ τὴν ἐπίγνωση τῆς ἁμαρτωλότητός μας καὶ προσπαθοῦμε μὲ τὴν βοήθεια τῆς Παναγίας μας νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὶς παγίδες τοῦ πονηροῦ, ἰδίως αὐτὸ τὸ διάστημα τοῦ θέρους, ὅπου ὅλοι κάνουμε διακοπές, ἀλλὰ ἐκεῖνος δὲν κάνει καὶ εἶναι ἑτοιμοπόλεμος, ἔχει τὴν φαρέτρα του γεμάτη γιὰ νὰ μᾶς τρώσει μὲ τὰ φαρμακερά του βέλη, καὶ νὰ μᾶς θανατώσει. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν παρακαλοῦμε τὴν Παναγιά μας μόνο γιὰ σωματικὴ ρώμη καὶ ὑγεία, ἀλλά, καὶ τὸ κυριότερο γιὰ ἀποφυγὴ πειρασμῶν, πτώσεων πνευματικῶν καὶ γιὰ ὑπόδειξη τοῦ δρόμου ποὺ πρέπει νὰ ἀκολουθήσουμε, γιὰ νὰ ὁδηγηθοῦμε στὴν σωτηρία. Καὶ ἡ παράκληση δὲν μένει χωρὶς εὐχαριστία. «Ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε» (Α΄ Θεσ. ε΄ 18) μᾶς λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Τὴν ἀχαριστία τὴν μισεῖ καὶ ὁ Θεός. Αὐτὴ μᾶς πληγώνει, ὅπως πλήγωσε καὶ τὸν θεραπευτὴ Κύριό μας ἡ ἀχαριστία τῶν ἐννέα λεπρῶν ἀπὸ τοὺς δέκα ποὺ καθάρισε, γι’ αὐτὸ καὶ ρώτησε μὲ ἐπιδεικτικὴ ἀπορία: «Οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν, οἱ δὲ ἐννέα ποῦ;» (Λουκ. ιζ΄ 17).. Σὲ ἕνα ὄμορφο τροπάριο τοῦ Μεγάλου Παρακλητικοῦ Κανόνος ψάλλουμε: «Τί σοὶ δῶρον προσάξω, τῆς εὐχαριστίας ἀνθ᾽ ὧνπερ ἀπήλαυσα, τῶν σῶν δωρημάτων, καί τῆς σῆς ἀμέτρητου χρηστότητος;

Παρακλητικός Κανών εἰς τόν Ἅγιο Πορφύριο τόν Καυσοκαλυβίτη

  Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (3 φορές)
Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν. Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός Σου.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά Σου. Ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου. Γεννηθήτω τὸ θέλημά Σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν. Καὶ μὴ εἰσενέγκης ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρύσαι ἡμὰς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
Ὅτι Σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία, καὶ ἡ δύναμις, καὶ ἡ δόξα τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν, καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ψαλμός 142΄
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ Σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ Σου.
Καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου Σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν Σου πᾶς ζῶν.
Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου˙ ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου.
Ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς, ὡς νεκροὺς αἰῶνος˙ καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμα μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου.
Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις Σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν Σου ἐμελέτων.
Διεπέτασα πρὸς Σὲ τάς χεῖρας μου˙ ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός Σοι.
Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου.
Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν Σου ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον.
Ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός Σου, ὅτι ἐπὶ Σοὶ ἤλπισα. 

Ποίημα τοῦ Μητροπολίτου Ἐδέσσης Ἰωήλ.ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΟΣΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/05/blog-post_35.html

Παρακλητικός κανών καί χαιρετιτιστήριοι οἴκοι εἰς τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον τήν καλουμένην «ΑΚΕΝΩΤΟΝ ΠΟΤΗΡΙΟΝ» διά τούς ἐξαρτημένους ἐκ τῶν παραισθησιογόνων οὐσιῶν

ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Το γεγονός που έκανε γνωστή την εικόνα της Παναγίας «Ακένωτον Ποτήριον» συνέβη το 1878. Στην περιφέρεια Εφραίμοβσκι στην επαρχία της Τούλα, ένας συνταξιούχος στρατιώτης ονόματι Στέφανος βασανίζονταν από το πάθος της μέθης. Σπαταλούσε όλα του τα χρήματα στο ποτό και είχε φτάσει σε αξιοθρήνητη κατάσταση. Από το πολύ πιοτό τα πόδια του παρέλυσαν αλλά αυτός εξακολούθησε να πίνει. Κάποια νύχτα αυτός ο αξιοθρήνητος άνθρωπος είδε ένα ασυνήθιστο όνειρο. Ένας επιβλητικός Όσιος στάθηκε μπροστά του και του είπε: «Να πας στην πόλη του Σερπούγοφ στο μοναστήρι της Ευλογημένης Παρθένου. Εκεί θα βρείς την εικόνα που ονομάζεται «το Ακένωτον Ποτήριον» να κάνεις μία προσευχή μπροστά της και θα λάβεις ίαση στο σώμα και την ψυχή».

Μη έχοντας καθόλου δύναμη στα πόδια του και καμιά υποστήριξη, και κανένα μέσο στη διάθεση του δεν αποφάσιζε να ξεκινήσει ένα τόσο μεγάλο ταξίδι. Ο ‘Οσιος ήρθε σε αυτόν ξανά, αλλά ο αλκοολικός δεν υπήκουσε σε ό,τι τον πρόσταξε. Ο Όσιος ήρθε σε αυτόν τρίτη φορά και τον διέταξε με πολύ αυστηρό τρόπο να υπακούσει, έτσι ο αλκοολικός αμέσως ξεκίνησε το ταξίδι του γονατιστός. Σταμάτησε να διανυκτερεύσει την νύκτα σε έναν οικισμό. Μια συμπαθής ηλικιωμένη κυρία του έτριψε τα πόδια για να τον ανακουφίσει από τον πόνο και τον έβαλε να ξαπλώσει σε ένα μέρος κοντά στο ζεστό φούρνο για να μείνει θερμός.

Οἱ Παρακλητικοί κανόνες “Μικρός καί Μέγας” πρός τήν Παναγία

Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της Παναγίας. Η μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως, της μνήμης, της Θεοτόκου, που ετέθη ακριβώς στο μέσον του μηνός αυτού, ήταν αιτία και όλες οι ήμερες του να πάρουν σιγά – σιγά ένα θεομητορικό χαρακτήρα.  Οι δεκατέσσαρες πρώτες ήμερες μπορούμε να πούμε ότι είναι τα προεόρτιά της και οι υπόλοιπες τα μεθέορτα, η παράταση της μεγάλης αυτής θεομητορικής εορτής. Κατά την αυστηρά εορτολογική τάξη, προεόρτιος ήμερα είναι μόνο η παραμονή, η 14η του μηνός, κατά την όποια και μόνο υπάρχουν ειδικά τροπάρια στην εκκλησιαστική ακολουθία. Αλλά το λειτουργικό έθιμο, που σήμερα αποτελεί πια γενικώς καθιερωμένη παράδοση, συνέδεσε όλες τις προ της εορτής ημέρες με την προπαρασκευή για τον εορτασμό της μνήμης της Παναγίας, αφ’ ενός μεν με την προπαρασκευαστική νηστεία, αφ’ ετέρου δε με τη ψαλμωδία των παρακλητικών κανόνων προς αυτήν μετά τον εσπερινό των ήμερων αυτών.

Ὁ Μέγας Παρακλητικός Κανών. Ἕνας Αὐτοκράτορας ἱκέτης τῆς Θεοτόκου

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός

Τά γλυκά βράδια τοῦ Δεκαπενταύγουστου ψάλλονται στίς Ἐκκλησίες μας ἐναλλάξ οἱ δύο κατανυκτικοί παρακλητικοί Κανόνες, ὁ Μικρός καί ὁ Μέγας. Δυό ὕμνοι πασίγνωστοι, δημοφιλεῖς, πού ἔχουν καταστεῖ ἡδύτατο «ἄκουσμα καί λάλημα» τῶν ἑλληνοφώνων Ὀρθοδόξων, ταπεινή ἐξομολόγηση ἀμέτρητων ψυχῶν, θρηνητική καί παρακλητική ἀναφορά τοῦ πληρώματος τῶν πιστῶν στήν Κυρία καί Δέσποινα τοῦ κόσμου, τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο. ‘Ο δεύτερος ἀπό τούς Κανόνες αὐτούς, ὁ καί Μέγας ὀνομαζόμενος, εἶναι ποίημα τοῦ Αὐτοκράτορα τῆς Νικαίας Θεοδώρου B΄ τοῦ Λασκάρεως, τοῦ Βασιλιᾶ πού τίμησε καί ὕμνησε ὅσο λίγοι τήν Παναγία.

Ἄν ὁ ἀρχαῖος Ἕλληνας φιλόσοφος Πλάτων θεωροῦσε ὡς πρώτιστο παράγοντα ἐπιτυχίας τοῦ Βασιλιᾶ τῆς «Πολιτείας» του τό «φιλοσοφεῖν», «ἡ ἐπώνυμος τοῦ Χριστοῦ καινή πολιτεία» -ἡ Ἐκκλησία- ἀνέδειξε αὐτοκράτορες θεολόγους, πού θεολογοῦσαν ὄχι ὡς φιλόσοφοι, στοχαστικά καί διανοητικά, ἀλλά μέσα ἀπό τήν πράξη τῆς ἀσκήσεως καί μετανοίας, βάπτοντας τόν κάλαμο στά νάματα τῆς πίστεώς τους καί στά δάκρυα τῆς μετανοίας τους.

Ἀνέκδοτη Ἀκολουθία καί Παρακλητικός Κανόνας τοῦ Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Δημοσιεύουμε για πρώτη φορά την ανέκδοτη Ακολουθία και τον Παρακλητικό Κανόνα του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, ποίημα του Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλλης και Αλμπωπίας κ.κ. ΙΩΗΛ.

Τα σχετικά αρχεία για ανάγνωση και εκτύπωση βρίσκονται στον παρακάτω σύνδεσμο στον δικτυακό τόπο της Ιεράς Μητροπόλεως.

 

 http://agioritikesmnimes.blogspot.gr/2014/05/4734.html

Παρακλητικός κανόνας γιά τήν κρίση στήν Παναγία τήν Σιτοδότρια.(Ποίημα Ἀντ.Μάρκου)

 Ἡ ἱερά Εἰκών τῆς Παναγίας τῆς Σιτοδοτρίας.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ

ἐπί τῆς δυσπραγίας καί κρίσεως τῆς Ἑλλάδος

ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΝ ΤΗΝ ΣΙΤΟΔΟΤΡΙΑΝ

Ποίημα ‘Αντωνίου  Μάρκου

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Ὁ παρών Παρακλητικός Κανών πρός τήν Παναγίαν τήν Σιτοδότριαν, ἐποιήθη ὡς αἴτημα προσευχῆς πρός τήν τροφόν τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν καί σύμπαντος τοῦ κόσμου Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, λόγῳ τῆς κρίσεως τήν ὁποίαν ἀντιμετωπίζει ἡ πατρίς μας Ἑλλάς καί ὁ δεινός βασανιζόμενος Ἑλληνικός λαός.

Ἡ ἱερά Εἰκών τῆς Παναγίας τῆς Σιτοδοτρίας σχετίζεται μετά τοῦ ἁγ. Ἀμβροσίου, Στάρετς τῆς Ὄπτινα Ρωσίας (+ 1891). Ὁ Ὅσιος αὐτός εἶναι ὁ πλέον γνωστός οἰκομενικῶς Στάρετς τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδοξίας, μετά τόν ὅσ. Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ (+ 1833). Τήν Σιτοδότριαν τήν ἐσχεδίασεν ὁ ἴδιος καί εἰς τήν συνέχειαν ἁγιογραφήθηκε κατόπιν ἐντολῆς του, μάλιστα ἐνταφιάσθηκε κατά τήν ἡμέραν τιμῆς τῆς ἱερᾶς αὐτῆς Εἰκόνος (15ην Ὀκτωβρίου).

Παρακλητική καί ἐξομολογητική προσευχή τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ στόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Πρόδρομο

  (Λεγομένη στον Παρακλητικό Κανόνα του Αγ.Μαξίμου του Γραικού στον Τίμιο Πρόδρομο,μετά το Επάκουσον ημών).
Πρόσδεξαι,ώ μετανοίας κήρυξ και λύχνε του ηλίου της δόξης φαεινέστατε, την παρ΄εμού προσφερομένην  παράκλησιν, ο και μείζων εν γεννητοίς  παρά του Σωτήρος  μαρτυρηθείς,ο τα στειρωτικά δεσμά διαλύσας και την πατρικήν αφωνίαν  εις ευφωνίαν  μετατρεψάμενος.
Ο  πάσι τον σωτήριον  προκηρύξας  νόμον και τον ένα της ομοουσίου και αδιαιρέτου Υπεραγίας Τριάδος,  Θεόν  Λόγον,χειρί  κρατήσαι και βαπτίσαι αξιωθείς, ο Πρόδρομός τε και Προφητών απάντων υπέρτερος, Ιωάννη ένδοξε χαριτώνυμε, εισάκουσον και άναψον μου τον εσβεσμένον τη ραθυμία λύχνον της ψυχής μου και φώτισον με τη ευπαρρησιάστω πρεσβεία σου.

Οἱ ἀρετὲς τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Παρακλητικὸς Κανὼν τῆς Παναγίας. (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Οἱ ἀρετὲς τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Παρακλητικὸς Κανὼν τῆς Παναγίας

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Καὶ πάλι, ἀγαπητοί μου, ὁ Θεὸς μᾶς ἀξίωσε νὰ κάνουμε ἀρχὴ τῶν παρακλήσεων τοῦ Δεκαπενταυγούστου γιὰ τὴν ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου.
Νὰ μιλήσουμε γιὰ τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο; Δὲν θεωρῶ τὸν ἑαυτό μου ἄξιο. Θὰ ἔπρεπε ἕνα Χερουβὶμ ἢ ἕνα Σεραφὶμ νὰ πετάξῃ ἀπὸ τὶς ἁψῖδες τοῦ οὐρανοῦ, γιὰ νὰ ψάλῃ ὕμνο ἀντάξιό της.
Ἡ ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ Παναγία, εἶναι μοναδικὴ καὶ ἀνεπανάληπτη. εἶναι ἡ ἔκφρασις τῶν εὐγενεστέρων αἰσθημάτων τοῦ γυναικείου κόσμου. εἶναι ἡ πλήρης χαρίτων. εἶναι ὁ κρυστάλλινος καθρέπτης. Δὲν ὑπάρχει γυναίκα χωρὶς καθρέπτη· καὶ ὁ καλύτερος καθρέπτης γιὰ κάθε κόρη, γιὰ κάθε ἔγγαμο, γιὰ κάθε γυναῖκα ποὺ πιστεύει στὸ Χριστό, εἶναι ἡ ὑπεραγία Θεοτόκος.

Ἡ Κυρία Θεοτόκος καί οἱ Παρακλητικοί Κανόνες πρός τιμήν της

Η Κυρία Θεοτόκος και οι Παρακλητικοί Κανόνες προς τιμήν της 

Η Υπεραγία Θεοτόκος και Αειπάρθενος Μαρία είναι θαύμα και μυστήριο που ούτε οι άγγελοι δεν μπορούν να κατανοήσουν· «εξέστη επί τούτο ο ουρανός, και τη γης κατεπλάγη τα πέρατα, ότι Θεός, ώφθη τοις ανθρώποις σωματικώς, και η γαστήρ σου γέγονεν, ευρυχωροτέρα των ουρανών· διό σε Θεοτόκε Αγγέλων και ανθρώπων ταξιαρχίαι μεγαλύνουσιν», γράφει ο ποιητής του Παρακλητικού Κανόνα. Είναι «η μετὰ Θεὸν Θεός», αναφέρει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Βέβαια, αλλού οι Πατέρες εκφράζονται με σαφήνεια, ως προς τη θέση της Παναγίας. Ο Άγιος Επιφάνιος υπογραμμίζει: "Εν τιμή έστω Μαρία, ο δε Πατήρ και Υιός και Άγιον Πνεύμα προσκυνείσθω, την Μαρίαν μηδείς προσκυνείτω".

Για το γενεαλογικό δέντρο της Κυρίας Θεοτόκου πληροφορούμαστε μέσα από το Ευαγγέλιο του Αποστόλου Λουκά πως ήταν «εξ οίκου Δαυίδ».