Θαυμαστό γεγονός στήν Ἱερά Μονή τῆς Ὄπτινα

Μαζί με όλα τα άλλα με άγγιξε βαθιά και ένα άλλο συμβάν. Στο μοναστήρι εργάζονταν ορθόδοξοι μάστοροι από την Ουκρανία. Προς δόξαν του Κυρίου έπαιρναν λίγα χρήματα για τη δουλειά τους. Το Πάσχα και του Αγίου Πνεύματος οι Ουκρανοί πήγαιναν στο σπίτι τους για να δουν τις οικογένειές τους και να αφήσουν τα κερδισμένα χρήματα. Την περίοδο εκείνη στην Ουκρανία τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα και οι άνθρωποι υπέφεραν από την πείνα. Και να που πριν του Αγίου Πνεύματος έπρεπε να φύγουν για το σπίτι τους, όταν την τελευταία στιγμή διαπιστώθηκε πως τα υποσχόμενα λεφτά δεν είχαν μεταβιβαστεί στον λογαριασμό της μονής και έτσι δεν μπορούσαν να πληρωθούν οι μισθοί. Κανείς δεν ήξερε τι συνέβη και πότε θα λάβουν τα χρήματα. Η μοναχή Αμβροσία έκλαιγε και ντρέπονταν να πει στους μάστορες τι συμβαίνει.

Ἡ μοναχή Βέρα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ὄπτινα

Έτσι η Ζένια εργάστηκε στο μοναστήρι μέχρι το θάνατό της, μέχρι που ήρθε το ασθενοφόρο και την πήγε στο νοσοκομείο. Η διάγνωση των γιατρών τους εξέπληξε όλους. Είχε καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο, το συκώτι της ήταν ήδη διαλυμένο. Την κράτησαν για κάποιο χρονικό διάστημα στο νοσοκομείο κάνοντάς της ανώφελες ενέσεις και δίνοντάς της ψεύτικες ελπίδες. Συνέβαινε δηλαδή η συνηθισμένη υποκρισία μπροστά στο θάνατο, όταν οι γιατροί καταλαβαίνουν ότι καμιά θεραπεία δεν βοηθάει τον ασθενή και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να μην τον αφήσουν να πεθάνει στο νοσοκομείο αλλά να πεθάνει στο σπίτι του. Ο Γέροντας έφερε την Ευγενία στο σπίτι της.

Ειδοποίησαν με τηλεγράφημα τους γιους της. Φτάνοντας βιαστικά κοντά στη μητέρα τους, στο κελί είχε ήδη γίνει η κουρά της. Όπως θα αναγνωρίσουν αργότερα, τους συγκίνησε η σκέψη πως, ενώ πέθαινε η επίγεια μητέρα τους, γεννιόταν η μοναχή Βέρα.

Στάρετς Αντριάν Κιρσανώφ....

 Ακολούθησε Εκείνον

Μπαίναμε στο κελί πέντε-πέντε, συνοδευόμενοι από τα μουρμουρητά του υποτακτικού του:

-       Ο γέροντας είναι άρρωστος. Ήδη κάλεσα ασθενοφόρο από το Πσκωβ για να κάνει εισαγωγή. Μην τον απασχολήσετε για πολύ, σας παρακαλώ.

Αλλά και χωρίς την προτροπή του υποτακτικού ο γέροντας φαινόταν να μη βρίσκεται σε καλή κατάσταση και το χέρι με το οποίο μας ευλογούσε έκαιγε. Όλοι προσπαθούσαν να μιλήσουν σύντομα, μόνο ένας μοναχός μιλούσε με ευφράδεια:

-       Ακόμη και ο άγιος Ιγνάτιος Μπριντσιανίνωβ έγραφε πως δεν υπάρχουν πια πραγματικοί πνευματικοί και πως      δεν βρίσκεις πια στα μοναστήρια κάποιον να έχει καλλιεργήσει την ευχή του Ιησού.

-       Μπορείτε λίγο πιο σύντομα; του ψιθύρισε ο υποτακτικός

-       Καλά, με δύο λόγια λοιπόν, θα έλεγα πως σύμφωνα με τους Αγίους Πατέρες: «Δεν σώζονται όλοι όσοι πάνε στο μοναστήρι και ούτε καταστρέφονται όλοι όσοι μένουν στον κόσμο». Για παράδειγμα, στο δικό μας μοναστήρι δεν υπάρχει αδελφότητα αλλά συμμορία, και ο ηγούμενος είναι ένας αγριάνθρωπος.

«Οἱ μεγάλοι πειρασμοί ἐμφανίζονται κυρίως κοντά στίς μεγάλες ἑορτές, ὅταν ἡ θεία χάρις κάνει ἰδιαίτερα ἔντονα τήν παρουσία της»

Μας είπε μία μέρα ένας μοναχός:

- Έχετε προσέξει πως οι μεγάλοι πειρασμοί εμφανίζονται κυρίως κοντά στις μεγάλες εορτές, όταν η θεία χάρις κάνει ιδιαίτερα έντονα την παρουσία της;

Για μένα μια τέτοια ημέρα έμπλεη θείας χάριτος έγινε η μέρα που τιμάμε την εικόνα της Παναγίας της Καλούγκα, όταν μαζί με τους πειρασμούς των κλοπών ανακάλυψα και κάποιες ακούσιες αμαρτίες μου.

Κλείνοντας λοιπόν αὐτά τά λόγια περί εὐχελαίου, νά γιατί θά διηγηθῶ γιά τήν πνευματική μάχη τῆς Σουροτσίκας, ( ὑποκοριστικό τοῦ ὀνόματος Ἀλεξάνδρα), ἡ ὁποία ἑτησίως ἐρχόταν στήν Ὄπτινα γιά νά συμμετάσχει στό μυστήριο τοῦ Εὐχελαίου.

Κλείνοντας λοιπόν αυτά τα λόγια περί ευχελαίου, να γιατί θα διηγηθώ για την πνευματική μάχη της Σουροτσίκας,

( υποκοριστικό του ονόματος Αλεξάνδρα) η οποία ετησίως ερχόταν στην Όπτινα για να συμμετάσχει στο μυστήριο του Ευχελαίου.
Η Σουροτσίκα είναι μια καθαρίστρια επαγγελματίας και ο στάρετς μάς λέει:

- Το να είσαι καθαρίστρια στην εκκλησία σημαίνει ότι έχεις κλίση, και η Σουριτσίκα έχει χάρισμα από τον Θεό.

Συνέβαινε να έρθει επίσκεψη στο σπίτι μου η Σουροτσίκα και μετά το σπίτι να λάμπει από καθαριότητα. Το πρόγραμμά της ήταν το ακόλουθο: Στις πέντε το πρωί πήγαινε στο μοναστήρι στο Μεσονυκτικό, μετά την Θεία λειτουργία καθάριζε τον ναό και έπειτα άρχιζε να μου πλένει και να καθαρίζει το σπίτι. Εγώ διαμαρτυρόμουν: -         Σουροτσίκα, ξεκουράσου!

Τα λόγια μου όμως πήγαιναν χαμένα. Μια μέρα της απαγόρευσα να κάνει δουλειά στο σπίτι.