Πῶς νά σταθεῖ ὁ γάμος;

❈ Ἄν ἔχεις μάθει νά μήν προσέχεις τά μάτια σου καί γυρνᾶς ὅλα αὐτά τά κοινωνικά δίκτυα μέ ὅλα αὐτά τά ξετσίπωτα πού δείχνουν ἐκεῖ, δέν κάνεις μοιχεία; Δέν κάνεις πορνεία ἄν εἶσαι ἄγαμος; Τί εἶπε ὁ Κύριος; «Ἄν δεῖς πονηρά μιά γυναίκα εἰς τό ἐπιθυμῆσαι, ἤδη ἐμοίχευσες» (Ματθ. 5,28).

Ὅταν στήνεσαι στό διαδίκτυο μέ τίς ὧρες καί βλέπεις ὅλα αὐτά τά αἰσχρά, δέν κάνεις μοιχεία; Κοροϊδευόμαστε; Τί κάνεις τότε; Μετά λέμε, πῶς νά σταθεῖ ὁ γάμος; Φυσικά δέν μπορεῖ νά σταθεῖ ὁ γάμος. Πῶς νά σταθεῖ; Γιατί αὐτά πού βλέπεις, αὐτά δημιουργοῦν ἐπιθυμίες, δημιουργοῦν λογισμούς καί θά θέλεις καί ἐσύ νά τά κάνεις πράξη.

Περί Μοιχείας

❈ Διαβάζουμε στό Εὐαγγέλιο ὅτι ὅποιος βλέπει τόν ἄλλον πονηρά, ἤδη κάνει στήν καρδιά του μοιχεία. Αὐτή εἶναι πολύ βαριά ἁμαρτία. Μοιχεία δέν κάνεις μόνο μέ τό σῶμα, ἀλλά καί μέ τά μάτια ἤ καί μέ τή σκέψη ἀκόμα.

Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 23 – 9 – 2015)

Ὁ γάμος ἐκ διαζυγίου εἶναι ἰσόβιος μοιχεία. π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

https://www.youtube.com/watch?v=n7zMCXWxuA8&feature=youtu.be

Ἡ Ἁγία Γραφή γιά τά σαρκικά ἁμαρτήματα (πορνεία-μοιχεία), τήν ὁμοφυλοφιλία καί τίς σαρκικές διαστροφές

Ἡ Ἁγία Γραφή γιά τά σαρκικά ἁμαρτήματα

(πορνεία-μοιχεία), τήν ὁμοφυλοφιλία

καί τίς σαρκικές διαστροφές

Ἡ Ἁγία Γραφή καταδικάζει ἀπερίφραστα ὅλα τά σαρκικά ἁμαρτήματα. «Δέν γνωρίζετε», ἐρωτᾶ ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος τούς Κορίνθιους, «ὅτι ὅσοι διαπράττουν ἀδικίας, δέν θά κληρονομήσουν τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ; Μή πλανᾶσθε, οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτρες οὔτε μοιχοί οὔτε θηλυπρεπεῖς οὔτε ἀρσενοκοῖτες ... θά κληρονομήσουν βασιλείαν Θεοῦ»[1].

Εἰδικά μάλιστα γιά τήν μοιχεία διδάσκει ὅτι ὄχι μόνο οἱ διαπράττοντες αὐτήν τήν ἁμαρτία βλάπτονται-τιμωροῦνται, ἀλλά καί τά τέκνα τους. «Ὅταν κανείς πέφτει στή μοιχεία», διδάσκει ὁ μακαριστός π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος, «τά παιδιά θά δεχτοῦν τήν τιμωρία. Ἀκοῦστε τί λέγει ἡ «Σοφία Σολομῶντα» 3,14[2]: «Τέκνα μοιχῶν ἀτέλεστα («ἀτέλεστα» θά πεῖ ἀπρόκοφτα) καί ἐκ παρανόμου κοίτης σπέρμα ἀφανισθήσεται», καί ἀπό παράνομη κοίτη, δηλαδή μοιχεία, «σπέρμα» (θά πεῖ ἀπόγονος), «ἀφανισθήσεται», θά πεθάνει. Συνεπῶς, ἔχουμε δύο περιπτώσεις: Τά παιδιά τῶν μοιχῶν ἤ θά πεθάνουν ἤ δέν θά προκόψουν. «Ἐάν τε γάρ μακρόβιοι γένωνται, εἰς οὐθέν λογισθήσονται (ἄν ζήσουν, δέν θά ἔχουν καμιά ὑπόληψη) καί ἄτιμον ἐπ’ ἐσχάτων τό γῆρας αὐτῶν (θά γεράσουν μέ κάποια ἀτιμία, δέν θά ἔχουν προκοπή δηλαδή)». Πόσοι ἄνθρωποι ὑποφέρουν στή ζωή, γιατί ὁ πατέρας τους, ἡ μάνα τους, ἐστάθησαν μοιχοί καί μοιχαλίδες … »[3].

Κατ’ ἐξοχήν ἡ Ἁγία Γραφή καταδικάζει τήν ὁμοφυλοφιλία.

Διαβάζουμε στήν Παλαιά Διαθήκη: «Ἐάν ἕνας ἄνδρας κοιμηθεῖ μέ ἕναν ἄντρα ὅπως μέ μία γυναίκα», γράφει στό Λευϊτικό, «καί οἱ δύο ἔχουν διαπράξει βδέλυγμα. Πρέπει νά θανατωθοῦν. Εἶναι ἔνοχοι»[4]. Ἐπίσης, μελετώντας τό βιβλίο τῆς Γενέσεως, διαπιστώνουμε ὅτι ὁ Κύριος κατέστρεψε τά Σόδομα καί τά Γόμορρα[5], διότι οἱ κάτοικοί τους εἶχαν πέσει στό βδελυκτό ἁμάρτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Οἱ θρασύτατοι καί ἀναίσχυντοι Σοδομίτες ἤθελαν νά ἱκανοποιήσουν τά βδελυκτά τους πάθη, κακοποιώντας ἀκόμη καί τούς φιλοξενουμένους ὑπό τοῦ Λώτ Ἁγίους Ἀγγέλους[6]. Ὁ εὐσεβέστατος Λώτ ἀναγκάζεται νά τούς ἀντιπροτείνει ὡς μέσο ἱκανοποίησής τους τίς θυγατέρες του. Τότε ἐκεῖνοι ἀμετανόητοι ἀπειλοῦν καί τόν ἴδιο τόν Λώτ. Ἐπεμβαίνει ὁ Θεός καί τούς τιμωρεῖ μέ ἀορασία, δηλαδή τύφλωση[7]. Στήν συνέχεια, καταστρέφονται μέ πῦρ καί θεῖο οἱ πέντε πόλεις, συμπεριλαμβανομένων τῶν Σοδόμων καί τῶν Γομόρρων. «Καί Κύριος ἔβρεξεν ἐπί Σόδομα καί Γόμορρα θεῖον, καί πῦρ παρά Κυρίου ἐξ οὐρανοῦ·  καί κατέστρεψε τάς πόλεις ταύτας καί πᾶσαν τήν περίχωρον καί πάντας τούς κατοικοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι καί τά ἀνατέλλοντα ἐκ τῆς γῆς»[8]. Μέχρι σήμερα ἡ Νεκρά Θάλασσα καί ἡ πέριξ αὐτῆς κεκαυμένη ἄγονη γῆ εἶναι μάρτυρες τῆς παραδειγματικῆς τιμωρίας καί καταστροφῆς τῶν Σοδομιτῶν.

Γάμος-Μοιχεία-Διαζύγιο-π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

https://www.youtube.com/watch?v=KV06QDOjF7E&feature=youtu.be

Οἱ παράνομες συμβιώσεις

«…Ἡ Ἑλλὰς θὰ κυβερνᾶται ἀπὸ τὸ Χριστό· ὅν, παῖδες Ἑλλήνων, ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν».

«Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου» (Μᾶρκ. 6,18)

Ἀποτομὴ κεφαλῆς τιμίου Προδρόμου (29 Αὐγούστου) Toῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΑΚΟΥΣΑΤΕ, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο Εὐαγγέλιο. Πῶς ἀρχίζει; «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ…». Ἔχει σημασία ἡ ἀρχὴ αὐτή. Σημαίνει, ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο δὲν εἶνε παραμύθι, ἀλλὰ μιὰ πραγματικότης. Σημαίνει, ὅτι αὐτὸ ποὺ ἱστορεῖ τὸ Εὐαγγέλιο συνέβη σὲ ὡρισμένο χρόνο.

Καὶ τὸ γεγονός, τοῦ ὁποίου τὴ μνήμη ἑορτάζουμε σήμερα, συνέβη σὲ κάποιο χρόνο. Σὲ ποιό χρόνο; «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ»· ὅταν αὐτοκράτωρ στὴ Ῥώμη ἦταν ὁ Τιβέριος· ὅταν ἀρχιερεῖς στὰ Ἰεροσόλυμα ἦταν ὁ Ἄννας καὶ ὁ Καϊάφας· ὅταν στὴ Γαλιλαία βασίλευε ὁ Ἡρώδης.

Ποιός Ἡρώδης εἶναι αὐτός; Εἶνε ἐκεῖνος ποὺ ἔσφαξε τὰ νήπια στὴ Βηθλεέμ; Ὄχι. Ὁ Ἡρώδης ποὺ λέει σήμερα τὸ Εὐαγγέλιο εἶνε ὁ υἱὸς ἐκείνου. Αὐτὸς εἶναι ὁ Ἡρώδης ὁ Ἀντύπας.

«Οἱ Χριστιανοί μέσα στόν κόσμο», μέρος θ΄

ΟΜΙΛΙΑ 2η

π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

“Λόγοι Ἀφυπνίσεως”

Χριστιανοί καί κοινωνικές σχέσεις.

Πέμπτο. «Τράπεζαν κοινήν παρατίθενται, ἀλλ᾿ οὐ κοινήν»¹. Οἱ Χριστιανοί, λέει, παραθέτουν κοινό τραπέζι, συγκαλοῦν φίλους, ἀλλά τό τραπέζι τους δέν εἶναι ἀκάθαρτο ἀπό εὐωχίες καί ἀπρέπειες.

Ἐδῶ ὁ ἱερός Χρυσόστομος λέγει τό ἑξῆς πολύ χαρακτηριστικό: «μέτεχε τραπεζῶν καί λουτρῶν· ἁμαρτίας ἄπεχε»².

Θές νά πᾶς στά λουτρά; Πήγαινε.

Θές νά πᾶς σ᾿ ἕνα τραπέζι; πήγαινε.

Σέ μία φιλική συγκέντρωση; Πήγαινε.

Πρόσεξε μόνο κάτι· ἀπό τήν ἁμαρτία θά ἀπέχεις! Δέν εἶναι λοιπόν αὐτό καθεαυτό τό τραπέζι. Μάλιστα μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι τό ἁγιώτατο Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ Θεία Εὐχαριστία, σέ τραπέζι παρατέθηκε. Σήμερα τό πρωΐ ποῦ καθίσαμε;

Τό ἁμάρτημα τῆς πορνείας (Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριντσιανίνωφ)

 Το αμάρτημα της πορνείας έχει την ιδιότητα να ενώνει άνομα δυο σώματα σε ένα.
Έτσι, μολονότι συγχωρείται αμέσως μετά τη μετάνοια και την εξομολόγηση, εφόσον βέβαια ο αμαρτωλός άνθρωπος το εγκαταλείψει, η κάθαρση του σώματος και της ψυχής απ’ αυτό απαιτεί πολύ χρόνο, ώστε ο σύνδεσμος πού δημιουργήθηκε ανάμεσα στα σώματα, φυτεύτηκε μέσα στις καρδιές και δηλητηρίασε τις ψυχές, να καταστραφεί και να αφανιστεί.

Γι’ αυτό και η Εκκλησία ορίζει αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα μετάνοιας σ’ εκείνους πού έπεσαν σε πορνεία ή μοιχεία, μετά την παρέλευση του όποιου τους επιτρέπει να κοινωνήσουν το πανάγιο Σώμα και το τίμιο Αίμα του Χριστού.

Συλλογή ἀναφορῶν γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου γιά τά σαρκικά ἁμαρτήματα

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

(1927-2006)

Ὁ Ἅγιος Ἱερώνυμος εἶχε πεῖ τό ἑξῆς: «Ὅταν θά πολλύνει ἡ ὁμοφυλοφιλία στούς χριστιανικούς λαούς, τότε πλησιάζει τό τέλος τῆς Ἱστορίας».

(Σειράχ, ὁμιλία 253η)

Συλλογή ἀναφορῶν τοῦ Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

γιά τά σαρκικά ἁμαρτήματα

Πρόλογος

Ὁ Γέροντας Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος μᾶς ἄφησε μία μεγάλη πνευματική κληρονομιά. Μᾶς παρέδωσε ἕναν τεράστιο ἀριθμό κατηχητικῶν ὁμιλιῶν, κατανεμημένων σέ διαφορετικές θεματικές σειρές.

Ἀκούσαμε καί συλλέξαμε ἀπό μεγάλο ἀριθμό ὁμιλιῶν, κατά τήν κρίση μας, ἐνδεικτικές ἀναφορές τοῦ πατρός Ἀθανασίου, πού μᾶς ἔκαναν ἰδιαίτερη ἐντύπωση καί πού ἀφοροῦσαν τά σαρκικά πάθη.

Τίς παρουσιάζουμε σ΄ αὐτό τό βιβλιαράκι καί εὐελπιστοῦμε νά γίνουν ἀφετηρία προβληματισμοῦ γιά κάθε νέο καί νέα, γιά κάθε γονιό, γιά κάθε ἄνθρωπο πού ἐνδιαφέρεται νά ξεκαθαρίσει κάποια θέματα πού ἀφοροῦν στά σαρκικά ἁμαρτήματα.

Ἐάν ἡ θρησκευτική καί ἠθική τάξι τῆς πατρίδας μας ἀνατραπῆ, τό ἔθνος ὁλόκληρο θά μετατραπῆ σέ μία ἀγέλη δίποδων κτηνῶν

ΠΩΣ ΑΡΧΙΣΕ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ Το 1959 Ο πατηρ Αυγουστινος Καντιωτης διαμαρτυρηθηκε εντονοτατα & ζητησε την ανακληση της παρανομης νομοθεσιας

Νʼ ΑΝΑΚΛΗΘΗ

Ζητήματα πίστεως

Πιστεύοντες, ἀγαπητοί μας ἀναγνῶσται, πιστεύοντες ὅτι ὁ εὐσεβὴς λαὸς εἶναι ὁ ΦΥΛΑΞ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ καὶ ὅτι ὡς τοιοῦτος δὲν πρέπει νὰ διατελῆ ἐν ἀγνοία ὑψίστων θεμάτων ποὺ ἀφοροῦν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἠθικήν, τὰς βάσεις καὶ τὰ θεμέλια τῆς ὀρθοδόξου ὑποστάσεώς του, ἀλλʼ ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ διαφωτίζεται καὶ νὰ ἐνδιαφέρεται ζωηρῶς διὰ πᾶν ὅ,τι σχετίζεται μὲ τὴν ζωὴν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐκδίδομεν τὸ παρὸν φύλλον τῆς «Σπίθας» μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ἡ μικρὰ φωνή μας θὰ ἐνισχυθῆ καὶ μὲ ἄλλας φωνὰς ἰσχυράς, ἵνα προληφθῆ συμφορᾶ, ἡ ὁποία, ἐὰν συντελεσθῆ, θὰ ἐπιφέρη ἀνυπολογίστους συνεπείας εἰς τὸν θρησκευτικὸν καὶ ἠθικὸν τομέα τῆς ζωῆς τοῦ Ἔθνους. Διὰ τοῦτο ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ προλάβωμεν τὴν συμφοράν. Διότι ἐὰν ἡ θρησκευτικὴ καὶ ἠθικὴ τάξις ἀνατραπῆ, τὸ ἔθνος ὁλόκληρον θὰ μετατραπῆ εἰς μίαν ἀγέλην διπόδων κτηνῶν, ποὺ θὰ ζοῦν μὲ πρόγραμμα τὴν ἱκανοποίησιν καὶ μόνων τῶν κατωτέρων ὁρμῶν τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως.

Ποία συμφορά; Ἀκούσατε!

* * *

… Κάποιαν ἡμέραν ἀπὸ τὰς λαμπρὰς ἐκείνας ἡμέρας ποὺ ὁ ἥλιος μὲ τὰς χρυσᾶς ἀκτίνας του φωτίζει τὴν εὐλογημένην αὐτὴν γωνίαν τῆς γῆς καὶ τὰ πάντα φαίνονται ὡραῖα, δύο νεαραὶ ὑπάρξεις, ἕνας νέος καὶ μία νέα, μὲ τὴν συνοδείαν τῶν συγγενῶν καὶ φίλων ὁδηγοῦνται εἰς τὸν Ἱ. Ναόν.

Ἡ μοιχεία. Κυριακή ΙΓ' Λουκᾶ. (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Οὐ μοιχεύσεις.

Ὁ δεκάλογος τοῦ Χριστιανικοῦ Νόμου
Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ

---

Δὲν θὰ μοιχεύσεις ^{(Ἐξ. 20:13)} οὔτε θὰ πορνεύσεις, γιὰ νὰ μὴ γίνεις, ἀντὶ μέλος τοῦ Χριστοῦ, μέλος τῆς πόρνης καὶ ἀποκοπεῖς ἀπὸ τὸ θεϊκὸ σῶμα καὶ ξεπέσεις ἀπὸ τὴ θεϊκὴ κληρονομιὰ καὶ ριχτεῖς στὴ γέεννα. Γιατί ἄν, σύμφωνα μὲ τὸν μωσαϊκὸ νόμο ἔπρεπε νὰ καίγεται ἡ κόρη τοῦ ἱερέα, ποῦ θὰ πιανόταν νὰ πορνεύει, ἐπειδὴ ἐξευτέλισε τὸν πατέρα της, πολὺ περισσότερο δὲν πρέπει νὰ καίγεται στὴν αἰώνια κόλαση ἐκεῖνος ποῦ κόλλησε τέτοιο μόλυσμα στὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ;