ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ;
«Ὁ σκοπός μας, ὁ προορισμός μας», ἔλεγε ὁ Γέροντας Πορφύριος, «εἶναι νὰ γίνουμε θεοὶ κατὰ χάριν, νὰ ὁμοιωθοῦμε μὲ τὸν Θεὸ τὸν Τριαδικό, νὰ γίνουμε ἕνα μ΄ Ἐκεῖνον καὶ μεταξύ μας. Αὐτὰ, οἱ ἄλλες θρησκεῖες δὲν τὰ γνωρίζουν. Ὁ ἀπώτερος σκοπὸς τῆς θρησκείας μας εἶναι τὸ “ἵνα ὦσιν ἕν”. Ἐκεῖ ὁλοκληρώνεται τὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ. Ἡ θρησκεία μας εἶναι ἀγάπη, εἶναι ἔρωτας, εἶναι ἐνθουσιασμός, εἶναι τρέλα, εἶναι λαχτάρα τοῦ θείου. Εἶναι μέσα μας ὅλ΄ αὐτά. Εἶναι ἀπαίτηση τῆς ψυχῆς μας ἡ ἀπόκτησή τους»[1].
Ἄν ὁ ἄνθρωπος δέν ἀγαπήσει τόν Θεό, ἄν δέν γίνει ἀληθινός Χριστιανός, ἀρρωσταίνει ψυχικά καί ζεῖ μέσα στή μελαγχολία καί τήν κατάθλιψη (ὅπως ἐπίσης δίδασκε ὁ Γέροντας Πορφύριος), διότι δέν ἱκανοποιεῖ τήν βαθύτερη ἀπαίτηση τῆς ψυχῆς του, τίς φυσικές καταβολές του: τό «καθ’ ὁμοίωσιν», δηλ. τό νά ὁμοιάσει μέ τόν Θεό.






